donderdag 28 augustus 2025

Reisverslag zomer 2025: Italië - dag 9 en 10

Dit is de 300ste post op deze blog - iedereen bedankt voor het lezen van mijn reisverhalen tot nu toe! Op naar nog vele mooie reizen en uitstapjes, waarmee ik hopelijk jullie kan inspireren voor leuke vakanties en dagjes weg!

Zaterdag 2 augustus 2025
 
Rond drie uur ’s nachts hebben we nog onweer gehoord, verder is het vooral regen die voor een onrustige nacht heeft gezorgd. Vanochtend is het echter bijna droog, dus ontbijten we buiten. Daarna begint het weer te plenzen, dus blijven we een tijdje binnen.
 
Omdat we ons uiteindelijk beginnen te vervelen in de stacaravan, stappen we in de auto en gaan we op zoek naar het kasteel van Monzambano, wat we eerder deze week vanuit de verte hebben gezien. Via smalle weggetjes door een bijna verlaten Italiaans dorpje komen we op een kleine parkeerplaats. Vanaf daar lopen we het kleine stuk naar de grote kerk. We zijn alle drie in korte broek, dus we gaan niet naar binnen, maar maken alleen een foto.
 
De kerk van Monzambano

Daarna gaan we op zoek naar het kasteel. Opnieuw gaan we door smalle straatjes, langs de huizen van mensen, voor we bij de poort van het kasteel zijn. Het blijkt alleen een poort te zijn en de verdedigingsmuren die nog staan, verder is er niks te zien of doen.

Dit is het...

Na een foto als bewijs dat we er zijn geweest, gaan we terug naar de camping. Net als we allemaal weer in de stacaravan zijn, begint het opnieuw te regenen. We lunchen daarom binnen en rusten even wat uit na de onrustige nacht.
 
Rond half twee klaart het eindelijk op en gaat het zwembad ook weer open. Nog geen uur later is het net alsof er nooit iets gebeurd is: de zon brandt, het zwembad ligt weer vol en overal zijn mensen buiten. Alleen enkele plassen hier en daar herinneren nog aan het slechte weer van de ochtend.

Zoek de verschillen: links een foto van 's ochtends, rechts half acht 's avonds...
 
Ook wij wagen ons naar het zwembad. Eerst naar het bad met de glijbanen, waar het nog wel iets rustiger is, en daarna naar het Olympische bad. Als we weer een beetje opgedroogd zijn, gaan we terug naar de stacaravan voor het avondeten. Daarna maken we nog een kleine wandeling over de camping voor het alweer bedtijd is voor onze kleine uk. Wij hebben natuurlijk weer de minidisco, vanavond gevolgd door live muziek. Het is niet heel slecht, maar of het de Top 2000 gaat halen… Het fijne is wel dat ze al om tien over half elf klaar zijn, dus het is vanavond vroeg slapen!
 
Tot morgen!
 
Zondag 3 augustus 2025
 
Vandaag is alweer onze laatste dag in Italië. We ontbijten lekker buiten en gaan vervolgens vroeg zwemmen. Na nog een ontmoeting met campingmascotte Huppi gaan we terug naar de stacaravan voor een vroege lunch. Dan is eindelijk het moment daar waar onze kleine bestuurder al de hele vakantie naar uit kijkt: hij mag op de skelter! De huur ervan gaat per uur, wat hij helemaal niet erg zegt te vinden. Hij beseft alleen niet dat de hele camping heuvelachtig is… Na vijftien minuten wil hij dan ook ‘even rusten’.

Nog even poseren met Huppi ("Joepie")!

Even uitrusten onderweg...
 
We doorkruisen de camping een stuk, met regelmatige rustpauzes. Daarna brengen we de skelter terug naar de fietsverhuur en lopen we terug naar de stacaravan. Voor we nog een laatste keer gaan zwemmen, pakken we alvast zoveel mogelijk in, dat scheelt morgen weer.
 
Als we niks meer in kunnen pakken, gaan we voor het laatst naar het zwembad. We glijden nog een aantal keer en nemen nog een duik in het Olympische bad, maar dan is het toch wel echt tijd om op te gaan drogen. Wel wacht er nog een laatste verrassing voor ons kleine mannetje: we halen nog een laatste Italiaans ijsje!

Nog een laatste keer glijden...
 
Terug in de stacaravan beginnen we vrij snel aan het avondeten. Nadat de afwas gedaan is, gaan we nog een laatste keer naar de rivier om steentjes te gooien. We rijden met het treintje terug, waarna het toch echt bedtijd is voor ons zoontje. Hij heeft wat moeite om in slaap te komen door de komende rit, maar uiteindelijk wordt het toch stil. In zijn kamer, althans, want wij hebben natuurlijk nog de minidisco. Gelukkig volgt daarna een show met wat minder muziek, zodat we op tijd kunnen gaan slapen met oog op de rit van morgen. Dan gaan we naar Legoland in Duitsland, waar we heel veel zin in hebben!

Even wachten tot het treintje komt!
 
De afgelopen negen dagen in Italië zijn voor ons gevoel echt voorbij gevlogen. We hebben misschien niet heel veel van de omgeving gezien, alleen het waterpark en één fietstocht naar het Gardameer (Sea Life tellen we niet echt mee bij 'de omgeving verkennen'), maar dat komt ook doordat we ons zoontje van vier hebben. Dagtrips naar bijvoorbeeld Venetië of Padua zijn echt te ver rijden met hem en om een hele dag in de warmte in zo’n stad rond te lopen, doen we hem ook niet aan. In de omgeving heb je nog wel pretparken als Gardaland en Movieworld, maar aangezien we al naar Legoland gaan, hebben we die overgeslagen.

Het Gardameer
 
De camping zelf vonden we oké. De zwembaden zijn erg leuk, al moet je niet midden op de dag naar het glijbanenbad gaan vanwege de extreme drukte, en heerlijk verkoelend. Er is op de camping heel veel te doen: fietsverhuur, skelteren, minigolf, het animatieteam, tafeltennis en er zijn heel veel speeltuintjes! Het is echter ook een drukke camping hierdoor, er zijn weinig rustmomenten. Het amusement gaat door tot elf uur ’s avonds en ’s ochtends om zeven uur beginnen de geluiden alweer, met muziek die vanaf kwart over zeven aangaat en de bladblazer die elke ochtend stipt om acht uur komt blazen.

Elke avond is er entertainment, inclusief muziek die erg hard staat
 
Met onze plek hadden we deels geluk, deels ook niet. Geluk, omdat we vlakbij het centrale deel van de camping zaten, maar dat was meteen ook het nadeel. Toch hadden we ook niet ergens anders willen zitten, want met zo’n grote camping zit je al snel ver weg van de zwembaden (waar je toch de meeste tijd doorbrengt) en ook andere faciliteiten zijn dan vaak langer lopen. Bovendien hadden wij nog redelijk veel privacy met alleen buren naast ons en een boom voor ons terras, in plaats van stacaravans die vlakbij elkaar gebouwd staan. We waren ook niet afhankelijk van het treintje, zoals mensen die op het aparte stuk van de camping verblijven. Maar we hadden dus wel elke avond tot elf uur entertainment voor de deur.

Wij zaten bij de pijl. De roze stacaravans rechts bovenin lagen ver buiten het centrum. Je moest dan of met het treintje naar het zwembad of een flink stuk lopen (een minuut of 10 zeker).
 
We zouden de camping op zich dus wel aanraden, maar meer voor mensen die houden van veel entertainment ’s avonds en van lekker liggen bij het zwembad. Voor natuurliefhebbers en ondernemende mensen, waar wij onszelf meer toerekenen, is deze plaats misschien wat minder geschikt.
 
Wij hebben er in ieder geval best een fijne tijd gehad, met als hoogtepunt toch wel de twee dagen bij Parco Cavour en natuurlijk het zonnige weer tot ’s avonds laat. Nu is het echter tijd voor iets totaal anders: op naar Legoland!
 
Tot morgen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten