Uit in Nederland: Speelpark & maïsdoolhof Voorthuizen

Zaterdag 19 september 2026
 
Met de meeste kinderen zijn uitjes vaak leuker als ze zelf lekker kunnen bewegen. Bij Speelpark & Maïsdoolhof Voorthuizen staat dit voorop: het park is één grote speeltuin waar kinderen zich helemaal uit kunnen leven.
 
Speelpark & Maïsdoolhof Voorthuizen ligt vlakbij de snelweg A1 en is dus goed aan te rijden. De parkeerplaats is niet enorm groot, maar wel gratis. De toegangsprijs voor het park is schappelijk (€7 voor kinderen en €5 voor volwassenen) en volwassenen krijgen bij hun entree een muntje voor een gratis kopje koffie of thee.

Tegenover het park is een camping, naast het park is nog een boerenwinkel.

 
Als je aankomt bij het park, begin je in de binnenruimte. Hier is een groot klimtoestel, je kunt er zitten en iets eten en drinken en er zijn een paar toiletten. Het zijn er maar vier en het zijn de enige toiletten op het hele park, maar we hebben hier tijdens ons hele bezoek niet één keer hoeven wachten.
 
Buiten is het grote speelterrein. Ons zoontje duikt meteen op de traptractors af, die zich links van de buitenuitgang bevinden. Er zijn genoeg tractors voor meerdere kinderen en er zijn zowel tractors met trappers als looptractors voor de allerkleinsten.

De traptractors zijn meteen favoriet!

 
Naast de traptractors is een grote zandbak met twee waterpompen, waarvan eentje het vandaag niet doet. Kinderen kunnen hier heerlijk graven en met water en modder spelen. Wel een tip om dit als laatste te doen of om reservekleding mee te nemen, want het risico op vies worden is erg groot!

Heerlijk spelen... en vies worden!

 
Schuin achter de zandbak zijn wat dierenverblijven. Toen we hier eerder dit jaar waren, zagen we er een moederkameel met haar kleintje, maar die zijn inmiddels verhuisd naar een wei aan de buitenkant van het speelterrein. Wel zijn er nog hokken voor konijnen, schapen, kippen en geiten. Op een bord dat aan de muur hangt, is te lezen dat je alle hokken in mag, zolang je de dieren maar niet voert of optilt en vriendelijk tegen ze bent. Zoonlief durft meteen het konijnenverblijf in (wel op gepaste afstand natuurlijk, want te dichtbij komen is nog iets te spannend…), maar de geiten vindt hij toch wat te groot. Na heel wat wikken en wegen gaat hij uiteindelijk toch en moet ik natuurlijk meteen een foto maken als bewijs dat hij er echt in is geweest!

Even vastleggen dat hij toch wel echt bij de geiten in het hok heeft gestaan!

 
Buiten is nog een ponyweitje, waar je niet in mag. Naast de ponyweide is de skelterbaan. Deze is echt voor iets oudere kinderen, want je moet behoorlijk doortrappen en er wordt snel en hard gereden. Natuurlijk zijn er ook altijd kinderen die gaan botsen, waardoor het aan te raden is om hier als ouder echt bij te blijven, want voor je het weet zijn er tranen of zitten er twee skelters in elkaar vast…

Als er weinig kinderen zijn, is het prima te doen op de skelterbaan, maar pas op als het drukker is!

 
Wat niet te missen is op het veld waar alle speeltoestellen staan, is het vliegtuig. De binnenkant is grotendeels verwijderd: er is nog een klein stukje van de cockpit in tact en het toilet, wat afgesloten is met een doorzichtige plaat en waar een nepdrol in is geplaatst… Voor kinderen is dat natuurlijk enorm lollig om te zien, al is het ook weer jammer dat er lolbroeken zijn geweest die afval onder de plaat door hebben geschoven, waardoor de drol minder goed opvalt.

Het vliegtuig van 'Voorthuizen Airport'

Onze minipiloot vermaakt zich echter prima met het spelen in de cockpit en daarna naar beneden glijden. Vervolgens moeten we naar het volgende voertuig: de traphelikopters. Het is leuk bedacht en goed aan te fietsen, maar het deurtje aan de zijkant sluit niet helemaal. Ik ben blij dat ik degene ben die daar het dichtst bij zit, want anders had ik het erg spannend gevonden zo hoog boven de grond met een half open deur!

Even vliegen met de traphelikopters (wel aan boord blijven...)

 
Vlakbij de traphelikopters staat nog een voertuig: de maïsbus. Toen we hier een paar maanden geleden waren, was de bus gevuld met maïskorrels, waar kinderen als een soort ballenbak in konden spelen. Helaas is er veel maïs uitgehaald (ook al hangt er een bord dat maïs niet uit de bak mag…), waardoor er nu niks meer over is om mee te spelen. Gelukkig maakt onze kleine chauffeur dat niks uit: die bestuurt vrolijk de bus verder!

Vroem, vroem, rijden maar!

 
Op het terrein staan ook nog wat kleine klimtoestellen en springkussens, maar de grootste attractie is natuurlijk het maïsdoolhof. Bij de ingang hebben we een potloodje en een antwoordblad gekregen, want er zijn zeven vragen te vinden in het doolhof. Elke vraag heeft een moeilijke en een makkelijke variant, zodat het zowel voor jonge als iets oudere kinderen (en de volwassenen!) leuk is.

Nog wat regels en uitleg bij de ingang van het doolhof

 
Het blijkt nog een vrij groot doolhof te zijn ook. Vraag één hebben we al snel en dan komen we bij de uitkijktoren. Dit doet vermoeden dat je al ergens halverwege het doolhof moet zijn, maar we ontdekken dat het echt heel groot is. Het is geen ingewikkelde route: je hebt keuzemomenten, maar als je verkeerd loopt, ben je vrij snel terug waar je begon. De vragen zijn ook goed te doen: zoonlief kan zelfs de meeste moeilijke vragen goed beantwoorden.

De uitkijktoren

Het uitzicht op het doolhof vanaf de toren. Waar moeten we zo heen?

 
Ergens in het doolhof pauzeren we nog even, want het is er ook heerlijk rustig. De maïsplanten zijn zo hoog dat ze de geluiden van het speelterrein ook blokkeren, zodat je echt even geen geschreeuw of botsende skelters hoort. Na een flinke tijd lopen wordt het echter ook wel benauwend, vinden we, want gaan we nog wel bij de uitgang komen? Gelukkig komen we er natuurlijk wel, maar wat ons betreft had de route net ietsje korter gemogen.

Zoonlief is ongeveer 1.12m, dus je bent in het doolhof echt even helemaal 'verstopt'!

We blijven nog even op het terrein om de traptrein te doen (zorg voor goed getrainde benen, want ze trappen vrij zwaar!) en nog even lekker te klimmen en spelen. Als afsluiting halen we nog iets lekkers, wat prima te doen is: voor een zakje snoep betalen we maar €1,60.

Even doortrappen in de trein!

 
Alles bij elkaar vinden we dit een budgetvriendelijk uitje. De toegangsprijs valt mee, er zijn geen extra parkeerkosten en iets halen bij de horeca is ook zeker betaalbaar. Daarnaast is het ook geen enkel probleem als je je eigen eten en drinken meeneemt. Wel staat er tegenover de betaalbaarheid dat de kwaliteit van het park natuurlijk totaal niet te vergelijken is met een park als bijvoorbeeld de Efteling. Ik noemde al de slecht sluitende deurtjes bij de helikopters, maar een nog duidelijker voorbeeld is te zien bij de push-pullauto’s. Hier is het asfalt zo gebarsten dat sommige auto’s niet eens kunnen rijden, omdat ze meteen klem rijden. Natuurlijk zijn er ook nog de skelters en traptractors, maar toch… Als er iets is, moet je er ook goed mee kunnen spelen, vinden we.

De push-pullauto's zijn lastig vooruit te bewegen door de vele barsten in het asfalt.

 
Aan de andere kant is er voor kinderen echt heel veel te doen op het terrein en zijn ze echt wel een paar uur zoet, zeker als je ook nog het doolhof in gaat. Wel is het echt een droog weer-bestemming, al geeft het park zelf aan dat je er ook leuk met slechter weer kunt spelen. Binnen is een speeltoestel, ja, maar als alle kinderen die vandaag buiten speelden daarop hadden moeten gaan spelen, zou het een alles behalve leuk dagje zijn geweest. Dus: zeker wel een aanrader dit park, maar wel met droog weer.

"Ik kijk uit naar je komst!"

Uit in Nederland: Naturalis

Maandag 17 augustus 2026
 
Een aantal weken geleden ontvingen we bij de Donald Duck een speciale aanbieding voor museum Naturalis in Leiden. Aangezien ons zoontje een enorme fan is van dino’s, was de keuze niet moeilijk: daar moesten we heen!
 
We reizen met de trein vandaag, wat prima te doen is. Bij Leiden Centraal stappen we uit en dan is het een kleine tien minuutjes lopen naar de ingang. Onderweg moeten we een paar keer ‘bukken’ voor vliegtuigen die net van Schiphol opgestegen zijn of daar gaan landen, want het vliegveld is natuurlijk niet ver weg. Verdwalen doen we ook niet: de route staat uitstekend aangegeven.
 
Bij het aanschaffen van de kaartjes moesten we een tijdslot kiezen om naar binnen te gaan. Voor je het museum in gaat, is er echter al genoeg te zien: natuurlijk het overzicht van welke expositie op welke verdieping is, maar vooral de zaal Live Science. Deze is altijd gratis te bezoeken en kun je dus al bekijken voor je het museum in gaat. Voordat we hierheen gaan, bergen we eerst onze spullen op in een kluisje: voor 50 cent of 1 euro borg kun je de hele dag een kluisje gebruiken en hoef je dus niet met al je spullen rond te lopen. Ideaal!

De museumzalen zijn op verschillende verdiepingen

 

Als we onze kluissleutel hebben (nummer 95 uiteraard, want meneertje is fan van Cars…), gaan we de zaal Live Science in. Dit is een enorm hoge zaal waar skeletten en opgezette dieren te zien zijn, maar ook kun je er een vlinder tekenen, die inscannen en dan op een scherm terugzien (zoiets hebben wij in Italië gedaan bij SeaLife met een vis) en zijn er op bepaalde tijden interactieve shows. Verder kun je de trap op naar de eerste verdieping, waar het Dino Lab is: als er nieuwe dinobotten bij het museum aankomen, worden ze daar verzorgd en je kunt er ook echte dinobotten zien. Ook kun je op deze verdieping wat ontdekkistjes met onder andere veren of dierenpoep bekijken en boeken lezen over dieren.

Het grote skelet in de zaal Live Science

 
Om elf uur mogen we het museum in. Per gezelschap krijg je een bandje (dus ben je met een familie van 4, dan krijgt één iemand maar een bandje), waarmee je het museum in en uit kunt lopen zonder elke keer je ticket te hoeven laten scannen. Je kunt dus tussendoor makkelijk even teruglopen naar de zaal Live Science, het winkeltje, het restaurant of de picknickruimte.
 
Het museumbezoek begint op de tweede verdieping in de zaal Leven. Langs een reuzeinktvis en andere opgezette zeedieren kom je ‘onder water’ terecht, met allerlei zeedieren die nu nog leven. Ook is er een klein uitstapje naar de ruimte Workshop nu, waar je (voorzichtig!) dingen mag aanraken, zoals dierenvellen of botten. Je kunt er ook een soort Kapla-spel spelen en dingen onder een microscoop bekijken.

Enkele dieren die onder water leven

 
De zaal Leven gaat verder van de waterdieren naar de overige dieren. In een enorm grote zaal staan opgezette dieren van bijna elke soort die je maar kunt bedenken: een olifant, een leeuw, een bizon, apen, een koala, maar ook kikkers, vogels en vlinders. Via de met pijlen aangegeven wandelroute kom je langs alle verschillende dieren en mis je er geen één. Ook kun je op grote schermen dierlijke bewoners van de verschillende werelddelen zien en hoe zij leven.

Een deel van de zaal Leven

 
Wanneer je de zaal uitgaat, ontdek je dat je op de derde verdieping aan bent gekomen. Hier zijn de volgende zalen: de aarde, de dinotijd en de Rexperience. De aarde gaat over vulkanen, aardbevingen en andere natuurverschijnselen, waardoor edelstenen en mineralen tevoorschijn komen. Je kunt er in een busje zogenaamd over Hawaï rijden, een filmpje kijken over tektonische platen en natuurlijk allerlei prachtige stenen bewonderen.

Even een ritje over Hawaï!

 
De volgende zaal, de dinotijd, is natuurlijk favoriet bij onze kleine dino-fan. Hij kan moeiteloos de verschillende skeletten benoemen die er staan, waaronder de stegosaurus en de triceratops, en bekijkt geïnteresseerd de fossielen. Het hoogtepunt is natuurlijk Trix, het skelet van de T-rex. Deze is pas aan het einde te zien en de spanning ernaartoe wordt natuurlijk nog even opgebouwd met licht, voetstappen op de grond en grommende geluiden.

Het skelet van zoonliefs favoriete dino: de triceratops

Pas op, achter je!

De Rexperience slaan we over: dit is een soort interactieve dinorondleiding, maar deze wordt wegens schrikeffecten pas aangeraden voor kinderen vanaf acht jaar. Bovendien moet je er een extra kaartje voor kopen (€2 per persoon) en ben je opnieuw gebonden aan een extra tijdslot.
 
Na een lunchpauze in de picknickruimte op de begane grond, waar we ondertussen een filmpje kunnen bekijken over hoe medewerkers van Naturalis meehielpen met het opgraven van dinobotten in de VS een aantal jaar geleden, gaan we verder naar de vijfde verdieping, waar de zaal De ijstijd is. In het midden is Nederland nagemaakt, waar je helemaal omheen kunt lopen. Op diverse plekken kun je via ‘verrekijkers’ zien wat er op het land gebeurt, afgewisseld met een flits van hoe dat gebied er nu uit ziet. Langs de wanden zijn allerlei kasten met botten. Je mag zelfs uit een speciale kast een bot lenen en dan zelf op zoek gaan om erachter te komen van welk dier het is.

De zaal De ijstijd

 
Het hoogtepunt (letterlijk) in deze zaal is natuurlijk het skelet van de mammoet. Dit is opgebouwd uit botten van maar liefst driehonderd verschillende mammoeten, omdat er bijna nooit een compleet skelet gevonden wordt. Door te combineren en puzzelen is het toch mogelijk om een hele mammoet te reconstrueren.

Het skelet van de mammoet(en)

 
Van De ijstijd gaan we naar twee kleinere zalen: De vroege mens en Evolutie. De vroege mens is een film over de zoektocht hoe de mens aan de aap verwant is en er zijn een paar replica’s van onderdelen van het menselijk lichaam die gevonden zijn. De echte fossielen zijn namelijk terug naar Indonesië, waar ze oorspronkelijk vandaan kwamen.
 
De zaal Evolutie vertelt over hoe alles met elkaar verbonden is, maar dat er door kleine veranderingen nieuwe soorten ontstaan.

De zaal Evolutie

 
Op de zevende verdieping zijn de laatste zalen. We beginnen bij de minst vrolijke: De dood. Er zijn een aantal opgezette dode dieren te zien, maar verder valt het zware van het onderwerp mee. Deze tentoonstelling is meer gericht op dat alles een begin en een einde heeft en daar er uit iets ouds iets nieuws kan ontstaan. Er is ook een weegschaal waarop je zou moeten kunnen zien hoeveel je elke dag van jezelf verliest, maar deze staat blijkbaar niet goed afgesteld, want ons slanke zoontje zou ineens 49 kilo wegen!

We bestaan uit piepkleine stukjes...

 
De volgende zaal is leuker: De verleiding. Het is een heel vrolijke zaal die gaat over hoe dieren een partner zoeken. Sommige dieren gebruiken dans om het vrouwtje te verleiden, andere mannetjes gaan voor een opvallend uiterlijk en weer andere dieren gebruiken hun geur. Je kunt hier ook zelf ruiken (niet altijd aan te raden…).

Ruiken mag... maar wees gewaarschuwd!

In het middengedeelte zie je allerlei eieren en kun je vogeltjes ‘voeren’ via een spelletje. Ook kun je er een eigen ‘nestje’ bouwen.

Links vooraan is het spelletje vogeltjes 'voeren'

Je eigen 'nestje' bouwen

 

De laatste zaal is Het bos van Suriname, waar het groene deel van Suriname nagemaakt is, compleet met een miereneter en luiaard, maar ook een zogenaamd stuk water, waar je over de krokodillen heen moet lopen om geen natte voeten te krijgen! Je kunt er goud zien en leert dat door het zoeken naar goud grote delen natuur verdwijnen. Ook wordt er iets over de slavernij verteld.

Het bos van Suriname. Wie spot de luiaard?

 
Als we alles bekeken hebben, drinken we even wat op de negende verdieping, met uiteraard iets lekkers erbij. Ook kun je hier goed zien hoe hoog het museum echt is.

Hier moet je geen hoogtevrees hebben...

Op speciaal verzoek gaan we nog een keer terug naar de derde verdieping, waar zoonlief in ‘zijn’ busje op Hawaï kan zitten en we de dino’s nog een tweede keer bezoeken. Ook lopen we nog een extra rondje door de eerste zaal, Leven, om alle verschillende dieren te bekijken.

Nog een keer naar de zaal Leven

 
Daarna gaan we terug naar beneden om in het winkeltje te kijken. Natuurlijk zijn er de bekende knuffels, maar ook wat Legosetjes, speelgoed, stenen en boeken. Er staat ook een enorme knuffel van een T-rex, die onze kleine dino-fan maar al te graag zou hebben! Er staat gelukkig geen prijskaartje bij…
 
We gaan nog even terug naar Live Science, waar we vanochtend begonnen, voor de interactieve show Expeditie Naturalis. Een medewerker vertelt het één en ander over verschillende soorten die leven en geleefd hebben met behulp van filmpjes, stellingen en vragen. De kern van het verhaal is dat alle soorten elkaar nodig hebben om te blijven bestaan.

De interactieve show Expeditie Naturalis

 
Na de show halen we onze spullen uit ons kluisje en lopen we terug naar het station. We zijn goed moe, want we hebben veel gelopen, veel gezien en veel geleerd. We vonden het een ontzettend leuk museum, waar je echt wel een hele dag door kunt brengen. Het is ook echt een museum voor kinderen, aangezien er ook veel zelf te doen en onderzoeken is, maar ik zou wel aanraden om met iets oudere kinderen te gaan. Ons zoontje is vijf en enorm leergierig, dus hij heeft echt wel dingen gezien en kunnen doen, maar ik vond het wel op het randje. Kinderen vanaf een jaar of acht krijgen, denk ik, meer mee van alles wat er te zien en te ontdekken is. Het museum doet wel echt enorm zijn best om kinderen actief te houden: wij konden nu bijvoorbeeld de ‘foute bordjes’-speurtocht doen, waarbij we op zoek moesten naar goede antwoorden door goed te lezen, maar ook door goed na te denken.
 
Qua voorzieningen is Naturalis ook prima: er zijn op meerdere verdiepingen toiletten, de kluisjes zijn handig en het is toegestaan je eigen eten en drinken mee te nemen. Er is wel een restaurant op de begane grond en een café op de negende verdieping (officieel is er op de vijfde verdieping ook nog een Koffiecorner, maar die was vandaag gesloten), waarbij het eten vegetarisch is. Voor mij natuurlijk een pluspunt! 😉
Ook zijn er liften aanwezig (waarbij gevraagd wordt voorrang te geven aan degenen die het echt nodig hebben) en kun je op meerdere plekken even rustig zitten om wat te eten en/of te drinken.
 
Alles bij elkaar vonden we dit museum een enorme aanrader en willen we hier zeker nog eens terug naartoe!

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village Nature Paris dag 2 t/m 5

Zondag 2 augustus t/m woensdag 5 augustus 2026
 
De bedoeling was dat we als afsluiting van de vakantie een week bij Village Nature Paris zouden blijven, samen met mijn ouders die bijna vijftig jaar getrouwd zijn. Tijdens die week zouden we dan ook nog een paar dagen naar Disneyland Parijs gaan.
 
Het loopt echter anders. Mijn man heeft al een hele week last van een blessure, die alleen maar erger wordt en hem heel veel pijn bezorgt. Zondagochtend zitten we daarom bij de spoedeisende hulp van een Frans ziekenhuis in de buurt. Hij mag op zich op vakantie blijven, maar niks intensiefs doen, zoals glijbanen of achtbanen (wat hij juist zo leuk vindt). Daarom nemen we het moeilijke besluit, vooral vanwege de enorme pijn die hij heeft, dat hij maandag met de trein naar huis teruggaat. Ik blijf dan met mijn ouders en ons zoontje nog, zodat we toch nog twee dagen naar de Disneyparken kunnen gaan. Natuurlijk is dat heel anders dan met z’n allen, maar gelukkig zie ik onze kleine Disneyfan genieten. Hij mag eindelijk voor het eerst in de achtbaan Big Thunder Mountain en durft het zelfs aan om in de spannende Tower of Terror mee te gaan.

Met heel veel verdriet zagen we papa op de trein stappen...

Wat een held: 5 jaar en dan gewoon mee in de Tower of Terror!
(Mocht je jezelf op de foto herkennen en dit vervelend vinden --> laat het me alsjeblieft weten!)

 
We zien ook het nieuwe gedeelte van Disney Adventure World, zoals de Walt Disney Studios tegenwoordig heten: World of Frozen. Al vanuit de verte zie je de besneeuwde bergtoppen met Elsa’s ijspaleis erboven op. In het gedeelte zelf is alles heel leuk aangekleed, waarbij goed naar de film is gekeken. We doen ook Frozen Ever After, de attractie van het deel. Ook die is leuk met wat scènes met Anna, Elsa en Olaf, een stukje achteruit varen en een flinke helling naar beneden, waar je ook nat kan worden. Een mooie toevoeging, deze attractie, vooral voor de prinsessenfans natuurlijk!

De Walt Disney Studios heten tegenwoordig Disney Adventure World

Achter de Tower of Terror is een meer aangelegd, waar je helemaal omheen kunt lopen

Welkom bij World of Frozen!

In Frozen Ever After

 
De laatste avond hadden we nog een reservering staan om te eten bij Hotel Santa Fe, het Cars-hotel, speciaal voor onze kleine coureur. Wat nieuw is, is dat je nu zelf drinken kan tappen bij een automaat en daarbij keuze hebt uit allerlei smaken cola, Fanta, Sprite en dat soort drankjes. De Raspberry Sprite is aan te raden!

Toch nog eten bij 'Cars'!

 
Op woensdag pakken we alles in en gaan we vervroegd naar huis. We vinden het uiteraard jammer dat de vakantie zo heeft moeten eindigen, maar ergens zijn we ook wel blij dat we niet in het bloedhete, vieze huisje hoeven te blijven.

Dit was de temperatuur dinsdagavond om iets over half negen op de slaapkamer...

 
Wie deze blog vaker leest, weet hoe vaak we al bij parken van Center Parcs zijn geweest, maar dit park staat echt ver onderaan de lijst met favoriete parken. Ja, het heeft een groot zwembad en er zijn veel activiteiten, maar wij zijn van mening dat je daar het beste van kunt genieten als je ook tot rust kunt komen in een aangenaam huisje. Niet eentje waar duidelijk al in geen weken fatsoenlijk gestoft is, waar de haren van de vorige gasten nog in het bad liggen en waar een rat vrolijk langs je terras dartelt. De vorige keer dat we hier waren, hadden we al gezegd dat we hier niet meer terug zouden komen; we hebben het nu een tweede kans gegeven, maar weten nu ook wel echt zeker dat we hier niet meer naartoe willen.

(Toevoeging na afloop: wij hebben bij Center Parcs aangegeven hoe teleurgesteld we waren in het huisje en waarom, waarop we een heel mooie cadeaubon hebben mogen ontvangen!)

Van Disney hebben we genoten, maar dat doen we voortaan liever in de Davy Crockett Ranch of een ander Disneyhotel!

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village Nature Paris dag 1

Zaterdag 1 augustus 2026
 
Vandaag rijden we van de camping naar de laatste bestemming van onze vakantie: Village Nature Paris, het park van Center Parcs vlakbij Disneyland Parijs. Een aantal jaar geleden zijn we hier ook geweest, toen vonden we het appartement erg tegenvallen. We zijn benieuwd of dat deze keer anders is! Het zal sowieso een ander verblijf zijn dan de vorige keer: toen sliep ons zoontje nog in een babybedje bij ons op de kamer, nu zijn mijn ouders ook mee (alvast voor hun huwelijksdag) en hebben we een groter huisje.
 
Eerst hebben we echter nog de rit. We vertrekken rond acht uur bij de camping nadat alles ingepakt en ingeladen is. Op één punt hebben we een beetje file (een kijkersfile in verband met een ongeluk aan de andere kant), maar verder kunnen we vlot doorrijden. We stoppen diverse keren, vooral omdat het landschap weinig afwisselend is – bomen en wat heuvels – waardoor het eigenlijk heel saai rijden is.

Auto ingeladen, stacaravan leeg... op naar de laatste bestemming!

 
Vlak voor Parijs stoppen we nog een laatste keer. Het is een gigantisch drukke en chaotische stop, want het is weer zwarte zaterdag en iedereen wil voor Parijs natuurlijk nog een keer stoppen. Terwijl we onze lunch eten, klinkt er getoeter, afgewisseld met vliegtuigen die opstijgen van of gaan landen bij Orly.

Een 'rustige' stop, vlakbij vliegveld Orly

 
Na de stop is het nog een uur rijden. We kiezen voor een alternatieve route om wat file te vermijden, waardoor we door wat kleine dorpjes en langs een bedrijventerrein rijden. Uiteindelijk komen we weer op de snelweg en zien we ook de borden met Mickey Mouse erop die de weg wijzen naar Disney. De navigatie wil ons graag een afslag eerder van de snelweg af hebben, maar Google Maps geeft gelukkig aan dat we gewoon de route naar Disney moeten volgen. Vanaf daar geven de borden keurig aan waar we heen moeten en komen we zonder problemen bij de ingang.

We gaan de goede kant op!

 
We checken in, rijden naar parkeerplaats D en gaan vanaf daar lopend naar het centrum van het park, aangezien we ons huisje nog niet in kunnen. Om af te koelen gaan we even snel naar het zwembad. Van de vorige keer weten we nog hoe groot het is, maar wat ons opvalt is dat een groot deel buiten dicht is. Hierdoor is het binnen ook een stuk drukker.

Dit hele gedeelte was zondag afgesloten wegens 'werkzaamheden' (?) (foto op een ander moment gemaakt)

 
Na een duik in het golfslagbad, waarbij er geen aankondiging lijkt te zijn van de golven, en wat gespetter bij het Water Playhouse, kleden we ons weer terug om en zoeken we mijn ouders op, die mee zijn tijdens deze laatste vakantieweek. Bij een terras drinken we nog even iets, want het is goed warm alweer, waarna we naar ons huisje lopen.

Even wat drinken op het terras met uitzicht op het meer - knuffel Dikkie Dik van ons zoontje geniet er ook van!

Dit is ons huisje: nummer 3159

Deze keer hebben we een zespersoonshuisje met twee badkamers. Op de begane grond is de eerste badkamer meteen tegenover de voordeur, de rest van de verdieping bestaat uit een woonkamer met open keuken en een schuifdeur naar het terras. Op de eerste verdieping, waar je via een smalle wenteltrap komt, zijn de drie slaapkamers: twee met twee eenpersoonsbedden en eentje met een tweepersoonsbed. Ook bevindt zich de tweede badkamer hier. Deze heeft een bad met douche erin, de badkamer beneden heeft alleen een douche.

De woonkamer

De keuken

 
Wat ons opvalt, is de gezellige uitstraling van het huisje. Er is veel gewerkt met hout, de muren zijn lichtgroen of geel geverfd en de lampenkappen zijn leuk versierd met vogels en blaadjes. Wel is het slecht schoongemaakt (overal zien we grote spinnenwebben en in het bad ligt nog een pluk haren) en hangt er een plint achter het keukenblok los. In de badkamers is eigenlijk geen ruimte om iets neer te zetten en in het gangetje beneden, bij de eerste badkamer, is een groot raam zonder gordijn, waardoor de zon daar altijd naar binnen schijnt en het er bloedheet is. Het kan ook niet open, al geldt dat ook zo’n beetje voor de ramen boven: ze kunnen op de kiepstand, maar helemaal open gaat niet, omdat ze met een kabeltje aan elkaar vast zijn gemaakt. Hierdoor komt er nauwelijks frisse lucht boven en is het nu op de kamers meer dan dertig graden.

In de slaapkamers boven is het niet om uit te houden: de ramen kunnen maar een piepklein beetje open en de geplaatste ventilator koelt natuurlijk niet...

 
We eten buiten op het terras en lopen daarna nog een klein stukje over het paadje langs de huisjes in de buurt, terwijl ons zoontje voor het eerst deze vakantie even lekker stept. Op de campings ging dit niet vanwege de onverharde paden, maar hier kan hij lekker racen.

Dit terras hoort bij ons huisje... en daar zagen we later nog bezoek...

Als hij vervolgens op bed ligt, zitten wij nog even buiten. Tot onze verbazing zien we nog een rat langs ons terras lopen! Gezien de hoeveelheid afval die er rondom ons terras ligt, is het niet heel gek, maar toch… We gaan er proberen het beste van te maken, maar we hebben nu al zo’n vermoeden dat dit toch echt onze laatste keer bij Village Nature Paris is…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2 t/m 5