Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 1

Zaterdag 25 juli 2026
 
Nadat we een paar dagen bij camping La grande tortue in het Loire-gebied zijn geweest, is het vandaag tijd om verder te reizen naar onze tweede bestemming: camping Village de la Guyonnière in de Vendée.

Op naar de tweede bestemming!

 
Ons plan is om zo vroeg mogelijk te vertrekken, maar omdat we verplicht zijn de stacaravan schoon te maken (wat overigens al lange tijd niet gebeurd lijkt te zijn…), wordt het toch later dan we gehoopt hadden. De borg terugkrijgen is overigens niet zo’n probleem: als we de muizen noemen, wordt meteen beloofd om deze zo snel mogelijk te annuleren!
 
Iets over negenen beginnen we aan onze rit die officieel drieënhalf uur moet duren. We rijden eerst een stuk secundair, waarbij we het kasteel van Chaumont sur Loire nog even zien, voor we op de snelweg komen. Rond tienen stoppen we even bij een stop, die flink druk is. Onderweg valt het mee, maar bij de stops is duidelijk te zien dat het zwarte zaterdag is!

Nog een laatste blik op het kasteel van Chaumont sur Loire...

 
Bij de tweede stop, bij Aire de Trémentines, is het zelfs nog drukker. We hebben het geluk dat er net een auto wegrijdt, want de hele berm staat ook al vol met auto’s. Bij het damestoilet staat een heerlijk ouderwetse lange rij en voor een broodje of kopje koffie halen, moet je ook flink wat extra tijd uittrekken. Er wordt echter ook geprofiteerd van de drukte: er staan een aantal oude tractors om te bekijken met wat reclame erbij. Een oudere man die erbij hoort, begint in het Frans te ratelen en hoewel ik echt wel Frans spreek, gaat dit me echt iets te ver. Gelukkig hoort hij me Nederlands praten tegen ons zoontje en gooit hij het tempo omlaag. Hoewel je eigenlijk niet op de tractors mag klimmen, mag zoonlief van de man op twee ervan zitten voor een foto. Dat vinden we wel heel erg lief!

Dankzij deze aardige man mocht onze kleine Boer Boris toch op de tractor!

 
Inmiddels is tijdens het rijden onze richtingaanwijzer op hol geslagen. We komen erachter dat ons knipperlicht achter aan één kant niet meer werkt, maar omdat we bijna bij de camping zijn, besluiten we door te rijden tot daar.
 
Na nog even boodschappen gedaan te hebben onderweg, komen we rond drie uur aan bij de camping. We worden vriendelijk te woord gestaan en krijgen een informatieboekje in het Nederlands, maar helaas kunnen we nog niet naar de caravan. We besluiten daarom even rond te kijken, waarbij we vanwege de warmte al snel eindigen met iets zeer verkoelends! We zitten gezellig binnen bij de bar, die goed op temperatuur is en waar op diverse schermen verschillende sportevenementen te volgen zijn.

De gezellige bar van de camping

 
Om de tijd door te komen, lopen we wat rond, bekijken we het winkeltje en zien we dat er op diverse plekken een soort kleine kinderboerderijen zijn. Ook hebben we contact met de ANWB, die contact zullen zoeken met de wegenwacht of een plaatselijke garage voor ons kapotte achterlicht.
 
Iets over vieren is onze caravan klaar… en krijgen we het bericht dat de wegenwacht er over veertig minuten zal zijn. We rijden daarom snel naar onze stacaravan, nummer 199, en laden de auto uit, waarna manlief terug naar de centrale parkeerplaats gaat om op de wegenwacht te wachten. Dit duurt natuurlijk langer dan de beloofde veertig minuten, maar om tien voor half zes is er werkelijk iemand. Het schijnt niet de meest gemotiveerde man te zijn (wij zijn de laatste klus van de dag voor hem…), maar gelukkig wordt het achterlicht gemaakt.

De vakantiefoto die je liever niet wil...

 
Intussen hebben zoonlief en ik ons op de caravan inruimen gestort. We hebben een woonkamer met keuken, aan de rechterkant het toilet en de tweepersoonsslaapkamer en aan de linkerkant de slaapkamer met twee losse bedden en de badkamer. Alles ziet er veel netter uit dan bij La grande tortue en op één of andere manier oogt het ook gezelliger.

De slaapkamer voor ons zoontje

Onze slaapkamer

De woonkamer met keuken. De eerste deur achter de koelkast is naar de slaapkamer van ons zoontje, de tweede naar de badkamer.

 
Terwijl ik ga koken (dat blijft op een camping toch ook altijd een uitdaging!), gaat onze kleine dierenvriend even kijken bij de geitjeswei vlakbij onze caravan. We vinden het leuk dat er van dit soort weides op de camping zijn, het geeft het een soort plattelandsgevoel.

Eén van de vele kinderboerderijtjes op de camping

 
Na het eten willen we graag nog even afkoelen. We kleden ons snel om en gaan naar het zwembad, dat in het centrum van de camping ligt. Er is een groot buitenbad met een goede stroomversnelling, een gele glijbaan die met bochten naar beneden gaat, een peuterbad met sproeitoestellen en een glijbaantje, een rode dubbele glijbaan die vrij steil is en ook nog een groot binnenbad. In het binnenbad is ook nog een glijbaan, een peuterdeel, een rustige stroomversnelling en een watervalletje.

Het buitenbad met rechts in beeld de stroomversnelling en achter de glijbanen het binnenbad

 
Wat we vooral leuk vinden, is dat alles mooi aangekleed is. Bij de stroomversnelling buiten is een soort ‘grot’, binnen staat een palmboom en een boom die water sproeit en de sproeiers in het peuterbad zijn schattige dieren. Ook is de watertemperatuur goed, al kan het natuurlijk meespelen dat het al de hele dag dertig graden is…

Het binnenbad

 
Als we genoeg afgekoeld zijn, gaan we terug naar de stacaravan om ons kleine slaapkoppie naar bed te brengen. Terwijl hij in slaap probeert te komen, probeer ik de wasserette uit: voor €6 heb je een muntje voor een wasprogramma naar keuze. Op zich niet heel goedkoop, maar het scheelt een heleboel wassen met de hand, waar ik na de lange dag echt geen zin meer in heb!
 
Een halfuurtje later is de was klaar en enigszins schoner. Het is even puzzelen om alles op te hangen op het wasrek van de camping, maar de vrij stevige wind werkt in mijn ogen beter dan €3 voor een droger! De wind zorgt er ook voor dat het niet meer zo warm aanvoelt, wat ook wel heel lekker is na de afgelopen warme dagen. Morgen belooft het ook iets koeler en bewolkter te zijn: ideaal weer dus om de camping verder te verkennen!
 
Tot morgen!

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - La grande tortue dag 3

Vrijdag 24 juli 2026
 
Vandaag is alweer onze laatste dag bij camping La grande tortue, morgen gaan we verder naar de volgende camping. We beginnen de dag als gebruikelijk met buiten ontbijten, waarna ik een stukje ga hardlopen. Bij de uitgang van de camping besluit ik linksaf te gaan, waar nog heerlijk schaduw is, maar helaas ook een flinke heuvel… Ik keer dus snel om en ga richting het dorpje, waar de zon prachtig op het water schijnt.

Het dorpje naast de camping

 
Terug op de camping eten we, na een verfrissende douche, even fruit voor we naar de Miniclub gaan. Vandaag is de knutselopdracht een kikker. Er is één voorbeeld dat nagemaakt kan worden, maar er wordt niet echt verteld hoe het precies werkt. Wat verder opvallend is, is dat er bijna net zoveel ouders als kinderen zijn, omdat de jongsten deze knutsel echt niet zonder begeleiding kunnen. Verder zijn er ook nog steeds geen nieuwe stempelkaarten voor de nieuwe kinderen…

Kwaak!

 
Als onze kleine dierenvriend zijn kikker in elkaar heeft weten te krijgen, gaan we terug naar de caravan, waarna we in de auto stappen om boodschappen te gaan doen. In het dorp Chailles is een grote supermarkt, een Intermarché, waar we – in verband met de muizen – alleen wat brood halen en eten voor ’s avonds. Het is even zoeken, want we hebben natuurlijk geen oven, maar uiteindelijk vinden we iets in het brede aanbod van de winkel. Mocht je ooit hier in de buurt verblijven, dan kunnen we deze supermarkt zeker aanraden: er is een groot assortiment, zowel op het gebied van etenswaren als van kleding, speelgoed en boeken en er zijn ook gratis toiletten aanwezig. Altijd fijn als je met een jong kind op stap gaat!

Even boodschappen doen!

 
Nadat we de auto bij het tankstation voor de supermarkt volgetankt hebben, rijden we terug naar de camping voor een vroege lunch. Daarna is het hoog tijd voor een duik, want de temperatuur is inmiddels opgelopen naar een graad of dertig.

Tijd om af te koelen!

 
We plonzen een tijd in het zwembad, maar daarna besluiten we om toch nog even de omgeving iets te verkennen. Het Loire-gebied staat bekend om zijn kastelen, dus we moeten er op z’n minst eentje zien! We rijden naar Chaumont sur Loire en vinden een gratis parkeerplek op zo’n tweehonderd meter van de ingang. Helaas blijkt de toegang €21 per persoon te zijn (kinderen onder de zes zijn wel gratis) en dat vinden we echt te veel. We rijden terug en gelukkig vinden we langs het water nog een parkeerplekje waar we het kasteel boven op de heuvel deels kunnen zien.

Toch nog gezien: het kasteel van Chaumont sur Loire

 
Na wat foto’s rijden we terug naar de camping en ontspannen we heerlijk met wat puzzels, spelen en de Tour de France. De renners gaan vandaag Alpe d’Huez op, al krijgen we er weinig van mee, omdat het in de caravan eigenlijk te warm is om binnen te blijven. We besluiten daarom om vroeg te eten en daarna nog even te gaan zwemmen. Natuurlijk gaan we wel pas weg als de finish geweest is!

Wie wint er vandaag?

 
In het zwembad is het een stuk drukker dan vanmiddag, maar dat maakt ons niet uit: de verkoeling is heerlijk!

Nog even genieten van het zwembad... (foto op een ander moment gemaakt)

 
Als we afgekoeld zijn, gaan we terug naar de caravan, want het is bedtijd voor iemand! Papa zet de ventilator die we meegenomen hebben op zijn kamer, zodat zoonlief tijdens het lezen wat koelte heeft. Terwijl het Donald Duck vakantieboek doorgenomen wordt, wil ik nog wat dingen opladen voor morgen. Daarbij trek ik per ongeluk de stekker van de ventilator eruit, waardoor het snoer tussen het aanrecht en de koelkast glijdt… regelrecht langs de val met een dode muis erin… Manlief loopt maar heel snel naar de receptie, want we hoeven echt geen extra logé ’s nachts meer!
 
Wat ons betreft, is dit ook een passende afsluiting van onze tijd hier. Natuurlijk weten we dat er op campings muizen zitten, zeker als er wat meer natuur is, en kennen we ze ook maar al te goed van ons eigen huis aan het bos in Nederland. We zijn er dus ook niet bang voor, maar we vinden het wel bijzonder dat ze ’s avonds gewoon over ons terras lopen en dat er eentje zelfs op de dag door de caravan liep. De man die de dode muis komt weghalen, ontdekt achter de koelkast een gat in de grond, wat waarschijnlijk verklaart hoe ons vriendje binnen is gekomen.

Het brood en de ontbijtkoek bewaarden we maar in de magnetron, zodat het veilig was...

 
We zijn blij dat we morgen mogen vertrekken, want de hele muizenaffaire heeft wel een behoorlijke stempel gedrukt op ons verblijf. Ook blijven we het bijzonder vinden dat je alleen broodjes kan kopen in de supermarkt als je die de avond ervoor reserveert en dat het terras ’s middags dicht is, terwijl dat juist het moment is dat mensen iets willen gaan drinken of een ijsje willen kopen. Verder missen we ook wat sfeer: het is een heel rustige camping, maar er is niet echt een plek om gezellig samen te komen of om te genieten van een rustig achtergrondmuziekje bijvoorbeeld. Het zwembad vinden we wel een pluspunt, met als klein nadeel dat je je bandje ook weer moet scannen als je eruit gaat en dat de glijbaan en sproeiers al een paar uur voor de sluiting van het bad uit gaan. Het zwembad is waarschijnlijk ook de reden dat de camping vijf sterren heeft gekregen, maar eigenlijk vinden we die beoordeling niet kloppen.
 
Misschien waren we zonder de muizen positiever geweest over de camping, maar nu kijken we vooral uit naar onze volgende bestemming en verwachten we niet dat we hier ooit nog terugkomen.
 
Tot morgen!

Lees verder: Village de la Guyonnière - dag 1

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - La grande tortue dag 2

Donderdag 23 juli 2026
 
Nadat we gisteren vanuit Nederland naar camping La grande tortue zijn gereden, hebben we inmiddels onze eerste nacht in de stacaravan achter de rug. Het bed is op zich oké, maar toch was het even wennen en zat de angst voor de muis er nog in.
 
We ontbijten buiten, waarna we douchen (niet echt bijzonderheden bij de douche, behalve dat het hokje heel klein is), ons aankleden en insmeren. Vervolgens willen we eerst naar de kleine supermarkt hier op de camping om een stokbrood te halen voor bij het avondeten. Het blijkt echter dat je voor stokbrood en croissants de avond van tevoren al moet reserveren, het is niet mogelijk om op de dag zelf brood te kopen. Waarschijnlijk heeft de camping een samenwerking met een plaatselijke bakker en bestellen ze daar exact wat ze nodig hebben, maar we vinden het wel heel jammer en ook bijzonder. Op andere campings vonden we het juist altijd leuk om ’s ochtends de rij te zien met mensen die hun ontbijt gingen halen of om met z’n allen voor de deur te wachten tot je een broodje kan pakken. Dit missen we hier nu wel.
 
We lopen verder over de camping en bekijken de speelmogelijkheden naast het zwembad. Er is een groot springkussen, een speeltuin voor kinderen van twee tot zes en een klimtoestel voor kinderen vanaf zeven jaar. Onze eigen klimkabouter speelt eerst even in de speeltuin voor zijn leeftijd, maar daarna wil hij toch naar het grote klimtoestel waar hij officieel nog niet op mag. We zien echter helemaal bovenin ook een peuter lopen, dus hij mag het van ons proberen. Naar boven gaan heeft nog niet eens zijn interesse, hij wil liever de klimroute beneden proberen. Die is nog best lastig voor een kind van vijf (of een volwassen papa! ;)), maar hij vermaakt zich best.

Het klimtoestel voor kinderen vanaf zeven jaar - 's middags ging onze klauteraar toch nog naar boven!

 
Vervolgens gaan we even terug naar de stacaravan om fruit te halen, waarna meneer wel bij de Miniclub wil kijken. Deze werkt anders dan wat we gewend zijn: tussen tien en twaalf zijn er leden van het animatieteam en kun je gewoon in- en uitlopen. Er zou ook een stempelkaart moeten zijn, maar die zijn helaas op, wordt er verteld, maar komen mogelijk morgen weer binnen (bijzonder, halverwege het hoogseizoen…).
 
De opdracht is je hand op papier omtrekken en hier met behulp van potloden en verf een boom van maken. Niet echt een lange opdracht: na vijftien minuten gaan de eerste kinderen alweer weg. Waarschijnlijk is dit ook de bedoeling, zodat er plaats is voor kinderen die later aankomen. Onze eigen kleine kunstenaar leeft zich even lekker uit en weet een mooi museumstuk te maken.

Creatief bezig!

 
Terug bij de stacaravan zitten we even, krijgen we bezoek van iemand van de camping die twee klapvallen plaatst en wordt er wat gespeeld voor het alweer lunchtijd is. Na de lunch kleden we ons om en gaan we naar het zwembad. Tot onze verbazing is het er nog redelijk rustig. Onze waterrat heeft het ‘bubbelbad’ en peuterbad zelfs even helemaal voor zichzelf! Dit verbaast ons in het hoogseizoen, maar later begrijpen we het: ’s avonds zien we juist heel veel drukte in het zwembad. Blijkbaar zijn veel mensen op stap of rusten ze en gaan ze pas later het water in.

Privé-zwembad!

 
Wij gaan ook nog even op stap: als we weer opgedroogd en omgekleed zijn, rijden we met de auto naar Les Montils, een dorpje op een paar minuten rijden van de camping. Hier is een kleine supermarkt (nadruk op klein…), waar we brood voor het avondeten halen en nog wat flessen water, en Mon’ti train zit hier. Dit is een speelterrein met allerlei speeltoestellen, maar ook met een grote modeltrein waar je voor €2,50 per persoon (kinderen onder de drie zijn gratis, met het armbandje van de camping betaal je slechts twee euro per persoon) een ritje op kunt maken. Aangezien onze kleuter wel van treinen houdt, doen we dit natuurlijk!

Op dit treintje kun je mee rijden

 
De eerste rit zitten we achterop de trein. Het blijkt nog een aardige rit te zijn, die alles bij elkaar bijna tien minuten duurt. Daarna rijden de mannen nog een rondje, terwijl ik het bij foto’s maken hou: het zit namelijk niet zo comfortabel als de Eurostar!

Tsjoeke-tsjoeke, toet-toet!

 
Na het tweede ritje kijken we nog even verder rond. Het is echter heel warm om te spelen, dus houden we het bij een wandeling door het doolhof voor we terug gaan naar de camping.

Dit mozaïek laat zien wat er allemaal te doen is

 
Op de camping is de middagactiviteit van het animatieteam bezig: een grote glijbaan waar je op je buik over kunt glijden. Na even gekeken te hebben, wil onze mini-durfal het wel proberen, al gaat hij wel gewoon glijdend op zijn voeten, dat is voor hem al spannend genoeg!

Op de 'buik'-glijbaan

 
Terug in de stacaravan kijken we op een Franse zender het einde van de etappe van de Tour de France, waarbij de Franse verslaggever het doet laten klinken alsof elke trap een enorm spannende finish is, waarna we buiten eten. Vervolgens brengen we even het afval weg en mag ons energiebommetje nog even spelen. Deze keer durft hij zowaar wel naar boven in het grote klimtoestel en vermaakt hij zich prima.

Nog even alle energie eruit springen!

 
Daarna is het toch echt bedtijd. Na wat korte protesten is hij al snel vertrokken naar dromenland en zitten wij nog even buiten in de rust die er op ons stukje camping is. We zien nog twee paarden van de plaatselijke manege langslopen en we horen de kerkklokken, maar verder is het heerlijk rustig… tot we ons muizenvriendje tot twee keer toe over het terras zien lopen… Nou ja, liever buiten dan binnen, zullen we maar zeggen…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - La grande tortue dag 1

Woensdag 22 juli 2026
 
Aangezien de rit naar Italië ons vorige zomer erg is tegengevallen, hebben we besloten dit jaar iets dichterbij te blijven. We richten ons ook maar op één land – Frankrijk – maar dan wel met meerdere bestemmingen.
 
De eerste bestemming ligt in het Loire-gebied. Vanaf ons huis is dit een kleine zevenhonderd kilometer rijden, maar door de afgesloten A27 in Nederland wordt het toch iets langer. Omdat we vroeg vertrokken zijn, hebben we gelukkig geen files bij Antwerpen en Lille en vanaf vliegveld Charles de Gaulle bij Parijs rijden we expres een stukje om, zodat we de ergste files bij de Franse hoofdstad mijden. Het is echter nog wel steeds erg druk en chaotisch, waardoor we blij zijn als we op wat rustigere snelwegen komen.

Onze eerste bestemming: camping La grande tortue

Onderweg stoppen we diverse keren. Voor kinderen zijn de meeste stops erg saai: restaurantjes, toiletten, parkeerplaats, maar voorbij Parijs vinden we er twee met nog een klein speeltuintje erbij. De eerste is bij Limours-Janvry, een erg grote stop na alle drukte van Parijs. Dit is ook de eerste stop die je na lange tijd tegenkomt op deze route, dus begrijpelijk is het er erg druk. Wat leuk is, is dat er een soort kleine partytenten zijn geplaatst waar je onder kunt zitten in de schaduw om te picknicken, je baby te verzorgen of zelfs een dutje te doen. Er is ook een speeltuintje, maar door de drukte is het speeltuintje eigenlijk te klein voor zoveel kinderen.
 

Even uitrusten in de schaduw!

Lekker klimmen, maar wel uitkijken voor andere kinderen...

De tweede stop is bij Meung-sur-Loire. Daar is het een stuk rustiger, waardoor ons zoontje het hele speeltuintje voor zichzelf heeft. Opnieuw is het geen heel groot speeltuintje, maar het is leuk thematisch met een klimtoestel in de vorm van een boot en een vis aan het einde van de glijbaan.

Een privé-speeltuin!

 
Rond half vier komen we aan bij de camping die voor vandaag onze eindbestemming is: La grande tortue (De grote schildpad) in Candé-sur-Beuvron. We moeten inchecken bij een klein gebouwtje, waar twee dames uitgebreid de tijd nemen om iedereen in te checken. Hierdoor zijn we iets voor vieren bij onze stacaravan, nummer 140. Er is een woonkamer met keuken, links is de slaapkamer met twee losse bedden en een stapelbed erboven en rechts zijn de badkamer, het losse toilet en de slaapkamer met het tweepersoonsbed. Beddengoed is aanwezig voor het aantal personen in de reservering en er ligt een klein welkomstpakket met allesreiniger, een sponsje, een vuilniszakje en een rolletje dun wc-papier.

Onze stacaravan voor de komende dagen: nummer 140

De slaapkamer voor ons zoontje

Onze slaapkamer

 
We laden zo snel mogelijk de auto uit, smeren ons in en kleden ons om en gaan dan eerst naar het zwembad. Om er binnen te komen, moeten we ons campingbandje scannen, pas daarna kunnen we door het draaihek.
 
Het zwembad bestaat uit twee delen: een diep bad dat deels overdekt is en een minder diep bad met twee watervalletjes en een bubbelbank naast het peuterbad. In het peuterbad staat een grote paddenstoel die water laat vallen en naast het bad zijn nog wat sproeielementen. Verder is er nog een glijbaan met drie banen naast elkaar. Officieel mag je er pas vanaf als je één meter twintig bent, maar aangezien er geen controle is (in het hele bad is trouwens nergens een badmeester te zien), durven we het wel aan met onze kleuter van één meter twaalf. Bovendien is het een weinig spannende glijbaan als je gewoon zit: je gaat gewoon met wat hobbels naar beneden.

Het buitendeel van het zwembad (foto op een ander moment gemaakt, de sproeiers staan nog niet aan hier)

Het 'binnen'-bad (foto op een ander moment gemaakt)

 
Omdat we alle drie erg moe zijn na de lange rit, willen we eigenlijk een pizza afhalen, maar dat kan pas vanaf half zeven. Gelukkig hebben we wel boodschappen meegenomen, want het campingwinkeltje heeft ook een zeer krap assortiment. Mijn man gaat vol goede moed aan de kook terwijl ik uitruim… en ineens een muis zie lopen door de caravan! Het beest dartelt vrolijk van de slaapkamer naar de badkamer en vervolgens naar de keuken, waar hij verdwijnt.

Deze stond niet op de gastenlijst...

 
Aangezien we even niks kunnen doen, eten we snel buiten, waarna we de inventarislijst controleren (dit moet iedereen bij aankomst doen, anders moet je betalen voor de ontbrekende spullen bij vertrek) en naar de receptie lopen. Daar wordt wel enigszins geschrokken gereageerd op het nieuws over de muis, maar omdat het half zeven is, kunnen ze alleen beloven iemand te sturen met een val. Niet veel later komt er inderdaad iemand, maar die heeft alleen een zakje rattengif bij zich, aangezien er geen vallen te vinden waren. Morgenochtend belooft hij terug te komen.
 
Uit veiligheidsoverwegingen brengen we wat boodschappen die we niet nodig hebben naar de auto. Andere spullen bergen we veilig op in de koffers. Helaas hebben we namelijk van huis uit ervaring met muizen (we wonen aan een bosrand), dus we weten wat voor schade ze aan kunnen richten.
 
Als alles zo veilig mogelijk is, brengen we onze vijfjarige naar bed. Hij speelt nog even met zijn knuffels, maar valt vrij snel totaal uitgeput in slaap (wij blijven altijd de hoop houden dat hij in de auto nog slaapt, maar helaas is de werkelijkheid anders…). Wij zitten nog even buiten en hopen dat de muis een andere stacaravan op gaat zoeken, zodat wij rustig van de rest van onze dagen hier kunnen genieten.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Slagharen - dag 2

Zaterdag 9 mei 2026
 
Waar we bang voor waren, kwam ook uit: het is een zeer onrustige nacht geweest. Natuurlijk weten we dat op een camping het leven 's avonds veel buiten afspeelt, we zijn per slot van rekening eerder op campings geweest, maar dit vonden we wel heel asociaal. Tot elf uur bleef er heel veel geluid met muziek, hard pratende mensen naast onze tent en kinderen die met een bal op het pad spelen en tot drie keer toe tegen onze wigwam aan trappen, maar ook na elven was het verre van stil. Controle hebben we eigenlijk niet gezien. Door het vogelgefluit en een huilende baby bij de buren zijn we om kwart voor vijf ook al wakker, waarna we eigenlijk niet meer slapen, mede doordat wij met z’n tweeën op een stuk van anderhalve meter breed liggen. Om half zeven geven we het op en staan we op.
 

Op dit smalle stuk moesten we met z'n tweeën slapen...

De volgende uitdaging is douchen. Het is een douche met een drukknop, wat voor ons zoontje al lastig is, en als de douche aan gaat, kan je in het hele gebouwtje zwemmen en zweten door de warmte die blijft hangen.

Tijdens het douchen ontstaat hier een nieuw zwembad! Omdat je met slippers van buiten komt, loop je de vloer ook meteen vies en wordt het eigenlijk een heel smerige bedoening binnen...

 
Om kwart over acht zijn we allemaal aangekleed. We sluiten de tent af en lopen naar het park, waar we ons ontbijtbuffet hebben in Big Jakes Dinner House. Iets over half negen gaat het open. We mogen zelf een plaatsje kiezen en kunnen vervolgens kiezen uit wat broodjes, beleg en drankjes. Wel opvallend is dat het buffet nog niet volledig klaar is (het roerei moet bijvoorbeeld nog neergezet worden en de glazen zijn nog niet aangevuld) en dat er maar zo’n tien messen in de bestekbak liggen. Dat wordt zuinig aan doen met snijden!

Het ontbijtbuffet

Na het ontbijt overleggen we even. De nacht is ons zo slecht bevallen dat we besluiten vanavond al terug naar huis te gaan. We pakken daarom alles is, brengen alle bagage vast naar de auto en leveren de sleutel nu al in, zodat we dat vanavond niet meer hoeven te doen. Het is jammer van de extra nacht en het ontbijtbuffet waar we voor betaald hebben voor morgen, maar nog zo’n avond en nacht zien we niet zitten.

Dag, wigwam!

Gelukkig hebben we nog wel een hele dag om van het park te genieten, waarvan de attracties om tien uur open gaan. Althans: een aantal. Hoewel het park maar tot vijf uur open is (gisteren maar tot vier), openen veel attracties pas later. Van wat kleinere attracties snappen we dat nog wel, maar ook de grote achtbaan Goldrush gaat pas om elf uur open.

Nog even een uurtje geduld...

 
In de tussentijd ga ik met zoonlief in het grote reuzenrad, dat een mooi uitzicht over het park en de huisjes erachter geeft.

Vanuit het reuzenrad zijn de vakantiehuisjes goed te zien!

Ook de glijbanen van het zwembad (links) zijn vanuit de lucht heel herkenbaar

Na het reuzenrad gaan we richting de ingang van het park, waar wasberen Randy en Rosie om tien over half elf zullen komen voor een meet en greet. Deze keer dragen ze hun tovercapes vanwege de show die ze later vandaag doen.
 

Randy en Rosie zijn mooi aangekleed vandaag!

Als ons zoontje met het tweetal op de foto is geweest, en heeft gezwaaid naar de Burgemeester die bij de ingang mensen welkom heet, richten we ons op de attracties. Manlief gaat nog een keer in de Goldrush, die inmiddels open is, en met z’n drieën gaan we nog een keer in de bootjes van de Red Bandits.

Nog één keer op bezoek bij de Red Bandits!

 
Naast attracties die we gisteren ook gedaan hebben, rijden we vandaag ook nog met de monorail mee. Het is een lange rit (laat kinderen van tevoren even plassen, want het duurt echt langer dan je denkt!) die echt door het hele park gaat en tijdens het tweede deel zie je wat foto’s van hoe Slagharen er vroeger uit zag.

Onderweg zie je foto's van het park van vroeger

 
De rest van de dag gebruiken we om zoveel mogelijk attracties te doen, onder andere de uitkijktoren en de boomstamattractie (waarom krijg ik nu weer de volle lading water over me heen?), maar we kijken ook even in de winkeltjes.

Uitzicht vanuit de uitkijktoren over het rechterdeel van het park

Waarom overkomt mij dit altijd?

 
Om vijf uur is er nog een afsluitende parade met alle personages uit het park: de Burgemeester, de goochelaar, de Red Bandits en natuurlijk Randy en Rosie Wasbeer. Deze parade wordt alleen in het weekend gedaan en is een leuke afsluiting van de dag.

Randy op zijn paradewagen

Wij gaan nog even naar Aqua Mexicana, waar we nog een glijbaan doen en even spelen in de waterspeeltuin en op het sproeipark. Lang blijven doen we niet, want het is vrij druk en we moeten nog een kleine anderhalf uur naar huis rijden.
 
Op de parkeerplaats doen we zoonlief vast zijn pyjama aan en poetsen we vast zijn tanden, zodat hij thuis meteen zijn bed in kan. Dan zwaaien we het park gedag en beginnen we aan de terugreis.
 
Het attractiepark Slagharen zelf vonden we leuk. Het is mooi gethematiseerd, er zijn leuke attracties en de wachttijden vielen mee. Het is echter wel duidelijk amateuristischer dan bijvoorbeeld de Efteling, want hier zie je regelmatig stukken backstage, dingen die wel een likje verf kunnen gebruiken en ongemotiveerd personeel. Ook verbazen we ons regelmatig over de inefficiëntie van de attracties: bij de Chuck Wagon waren vandaag bijvoorbeeld maar vier van de twaalf karretjes in gebruik. Ook duurt het laadproces vaak onnodig lang doordat één medewerker eerst de uitgang van het slot moet halen, dan weer op slot moet doen, karretje 1 moet openen en sluiten, dan karretje 2, dan zijn hokje weer van het slot moet halen, dan weer op slot... We snappen dat er veiligheidsmaatregelen getroffen moeten worden, maar dit kost gewoon heel veel tijd.

Gezien de prijs (de losse tickets kosten tussen de €17,90 en €25,90, afhankelijk van welke dag je komt) is het ook wel logisch dat het niet te vergelijken is met de Efteling. Voor deze prijs is de thematisering wel echt een enorm pluspunt en er zijn best veel attracties om te doen. Ook doen de personages echt hun best er iets leuks van te maken. Zo herkende bijvoorbeeld één van de Red Bandits ons zoontje nog tijdens de parade en werd hij leuk toegesproken.

Red Bandit Valerie herkende ons zoontje nog

 
Over het vakantiepark zijn we minder lovend. Het leek ons van tevoren leuk om in een wigwam te slapen, maar de slaapcompartimenten zijn echt heel klein en oncomfortabel en dan hebben we het nog niet over de herrie en de sfeer op de camping. We hebben nog overwogen te vragen of we voor de tweede nacht om konden boeken, maar ook bij de huisjes hoorden we harde muziek en waren er tot laat spelende kinderen buiten (met de daarbij horende zeer harde geluiden). Wie weet dat er bij de luxere huisjes meer rust was, maar we twijfelen of dat echt het geld waard is (voor een luxere accommodatie betaal je al snel zo'n €700 voor 2 nachten).
 
Wat ons betreft was dit ons eerste en ook laatste tentavontuur. Natuurlijk zal meespelen dat er ontzettend veel wigwams op een klein gedeelte staan, maar we geven gewoon eerlijk toe dat we toch graag een beetje comfort en vooral rust hebben. Daarnaast schijnt dit niet iets eenmaligs te zijn: we hadden van tevoren al wat reviews gelezen over veel overlast en onrust. We dachten heel positief dat die personen misschien net pech hadden, maar nu hebben we het helaas zelf ervaren. Uiteraard begrijpen we dat er mensen zijn die het verblijf op een camping anders zien dan wij en dat is prima, maar wij weten nu dat wij een andere manier van vakantie vieren prettiger vinden. 

Hier is enigszins te zien hoe dicht de wigwams op elkaar stonden... De stenen paadjes tussendoor werden gebruikt om met ballen op te stuiteren en met steps heen en weer te rijden, waardoor de geluiden enorm doorklinken in de tent als je probeert te slapen.

Wie weet dat we ooit nog wel eens teruggaan naar het attractiepark Slagharen, maar we zullen er niet meer blijven slapen. Mocht u een betere ervaring hebben met overnachten hier, dan horen we dat graag van u via de reacties!