Reisverslag Slagharen 2026 - dag 1

Vrijdag 8 mei 2026
 
Naast ‘gewone’ weekendjes weg houden we ook altijd veel van pretparken bezoeken. Vaak vinden we één dag dan wat kort om alles op ons gemak te kunnen doen en bekijken, dus dan is het fijn als je kunt blijven overnachten, zoals bij de Efteling. Deze keer gaan we een iets kleiner park proberen: Slagharen. We gaan daar overnachten op de camping in een Wigwam Deluxe, een grote tent met een eigen douche- en toiletgebouwtje.

In deze wigwam zullen we gaan overnachten!

 
Als we iets over tienen aankomen bij de parkeerplaats van het park, zien we al diverse bussen van schoolreisjes staan. We lopen eerst naar het incheckgebouw, dat zich op de parkeerplaats bevindt en waar alleen balies zijn om in te checken voor het vakantiepark. Er zijn hier verder geen faciliteiten, bijvoorbeeld een toilet, daarvoor moet je echt in het park zijn. We checken in, krijgen al de sleutel van onze wigwam, maar we besluiten eerst naar het park te gaan.
 
Via een wandelpad komen we bij de ingang. Het is even zoeken wat waar is, want er is geen echt duidelijke bewegwijzering. Dankzij een plattegrond ontdekken we de toiletten en hoe het park in elkaar zit. Links van de ingang is Main Street, een straatje met winkels en restaurantjes. Links en rechts van die straat is een deel van het park, allebei met attracties.

Op de plattegrond is goed te zien hoe het park is opgebouwd

 
We beginnen in het rechterdeel. Hier zijn onder andere de zweefmolen Apollo (toegankelijk vanaf 1,20m), de kinderachtbaan, de boomstamattractie en de ingang van de monorail. Omdat het vrij druk is bij de kinderachtbaan vanwege de diverse schoolreisjes, gaan we eerst naar het verkeersplein, waar kinderen in een autootje kunnen rijden. Er zijn maar een paar autootjes, dus hoewel er ook maar een paar kinderen in de rij staan, duurt het nog best lang voor onze coureur aan de beurt is.

Het verkeersplein waar kinderen zelf kunnen rijden

Na de autootjes is het tijd om te vliegen in een olifant, net zoals Dombo in Disneyland Parijs. Deze gaat echter niet zo hoog, maar heeft wel een bewegend oortje, wat erg schattig is.

Hier heet de olifant 'Jumbo'...

 
Vervolgens gaan we richting het andere deel van het park. Manlief gaat de grote achtbaan Goldrush uitproberen, ik ga met ons zoontje in de stoeltjeslift die van de ene naar de andere kant van het park gaat. De baan gaat nog best hoog, vind ik, maar het is wel leuk om het park vanuit de lucht te zien. Als je weer terug wilt, moet je wel weer eerst opnieuw in de rij gaan staan, je mag niet blijven zitten.

Uitzicht vanuit de stoeltjeslift

Met de stoeltjeslift ga je van de ene kant van het park over Main Street naar de andere kant

 
Wanneer we weer terug zijn waar we begonnen, zoeken we een bankje op om te lunchen. Daarna verkennen we Kids Country: een deel van het park dat gericht is op jongere kinderen. Zoonlief mag met ons een kort baantje rijden in een oude auto en in een tractor op een wat sneller parcours. Hier zien we hem genieten, ook al is het een simpel baantje.

Kinderen kunnen in deze autootjes 'rijden' (ze hoeven alleen maar te zitten, alles gaat automatisch)

 
Na al het rijden is het tijd voor een ander vervoermiddel: het schommelschip. Mama slaat even over, maar papa ‘offert’ zich wel op om met onze kleine piraat mee te gaan!

Dit is niks voor mama!

 
Met z’n drieën gaan we daarna naar het Red Bandits Adventure: een attractie waarbij je met een ronddraaiend bootje langs allerlei animatronics vaart die boeven uitbeelden. Een erg leuke attractie die zeer gedetailleerd aangekleed is!

Twee Red Bandits

 
Vervolgens splitsen we weer op: papa gaat nog een keer naar de Goldrush, ik neem ons zoontje mee naar de Chuck Wagon: een reuzenrad met karretjes in de vorm van huifkarren. Het ziet er heel onschuldig uit, maar hij gaat nog best hoog en bovenop waait het best wel, waardoor het karretje flink heen en weer schommelt.

In de Chuck Wagon, waarbij goed te zien is hoe de huifkar schommelt... De achtbaan op de achtergrond is de Goldrush, de toren in het midden de nieuwe attractie Sky Sifter, een toren waarbij je kan kiezen uit twee ritten: Gold en Silver. In Gold ga je helemaal ondersteboven, bij Silver ga je alleen heen en weer.

 
Inmiddels begint het wat rustiger te worden en kunnen we de kinderachtbaan doen. Het is nog best een wiebelige baan met veel bochten, waardoor hij toch iets heftiger blijkt te zijn dan we in eerste instantie dachten.

In het treintje van de kinderachtbaan Mine Train. Je mag zelf kiezen op welke rij je gaat zitten.

 
Papa test nog even de boomstamattractie, waarna we even pauzeren met een ijsje. Het plan is om daarna de monorail nog te doen, maar die sluit al om half vier en wij zijn er twee voor half vier. We wachten nog, maar uiteindelijk geven we het op en gaan we de rij uit, ook omdat er nog een meet en greet komt met de mascottes van het park: wasberen Randy en Rosie.

Daar ging papa! 

Even poseren met Randy en Rosie!

Na wat geknuffel en foto’s gaan we naar de auto om naar de camping te rijden, ook omdat de attracties sluiten. Het vakantiepark staat redelijk goed aangegeven en zonder al te veel problemen vinden we onze wigwam, E5. De tent bestaat uit een woongedeelte met een klein keukentje en drie slaapcompartimenten. Naast de wigwam is het gebouwtje met de douche en het toilet. Alles kan afgesloten worden met een sleutel, zodat je wel wat privacy hebt.

De drie slaapcompartimenten

Het douche- en toiletgebouwtje. Elk gebouw is verdeeld in vier badkamertjes. Je eigen badkamertje is helemaal afgesloten, maar je hoort wel wat er in de andere badkamertjes gebeurt.

Als we een beetje uitgepakt hebben en de bedden een soort van opgemaakt zijn (er is maar één soort lakenpakket en de maten van het onderlaken zijn net niet passend), gaan we terug naar het park om iets te eten. Veel keus is er niet, want er zijn maar een paar restaurants open. Het valt ons ook op dat er geen enkele winkel meer open is. Dit vinden we jammer, want dit lijkt ons juist een moment dat mensen willen winkelen.

Improviseren met onderlaken...

 
Bij Randy’s Pizza & Pasta halen we wat te eten, wat oké is. Daarna gaan we naar Aqua Mexicana, het zwembad dat bij het park hoort. Er is een rechthoekig bad, een kinderspeeltuin, een sproeiparkje, een jacuzzi en een toren met drie glijbanen. Alle glijbanen moeten met een band gedaan worden. Er zijn wel, heel slim, banden voor één, twee en drie personen. In het zwembad mag je alleen foto's maken van je eigen gezelschap, dus ik heb helaas geen foto's van binnen in het bad.

Bij een verblijf op het vakantiepark is het zwembad inbegrepen. Bij een los bezoek moet je extra betalen om te zwemmen.

Rond kwart voor zeven verlaten we het bad. We willen de spullen uit ons kluisje halen, dat hier werkt door €1 te betalen en een code te kiezen, waarna je een nummer toegewezen krijgt. Hoewel we alles goed intoetsen, krijgen we de melding dat het niet klopt. Gelukkig kan een personeelslid het kluisje alsnog voor ons openmaken, zodat we gewoon om kunnen kleden.
 
We lopen door het verlaten park (wat best grappig is om te ervaren) terug naar de camping, wat een korte wandeling is. Het enige vervelende is dat je je kaartje weer moet laten scannen om het park uit te komen en dat je de buggy in moet klappen om door het poortje te gaan. Er is ook een in- en uitgang voor buggy's en rolstoelen, maar die is een heel stuk teruglopen en vervolgens moet je dat stuk buitenom opnieuw lopen naar je huisje of wigwam.

Best een beetje gek: lopen in een verlaten attractiepark!

Op de camping blijkt dat het avondprogramma inmiddels begonnen is: barbecues, spelende kinderen en heel veel geluid. We trachten ons zoontje naar bed te brengen, maar een buurman van een paar tenten verderop zet net zijn muziekinstallatie aan, waardoor de hele camping mee kan genieten van het Nederlandstalig lied. Ook is er blijkbaar een wedstrijd bezig bij de plaatselijke voetbalvereniging, die naast de camping zit, want we horen om de paar minuten omroepberichten. Om negen uur vragen we vriendelijk aan de buren of de muziek wat zachter kan in verband met ons vijfjarige zoontje dat probeert te slapen, wat gelukkig gebeurt. Helaas maakt het weinig verschil met alle andere herrie om ons heen. Gelukkig is ons slaapkoppie inmiddels zo moe dat hij in slaap gevallen is, maar we vrezen een zeer onrustige nacht…

 
Tot morgen!

Reisverslag Center Parcs Nordseeküste - update 2026

Vrijdag 24 april t/m donderdag 30 april 2026

Twee jaar geleden zijn we al een midweek bij Center Parcs Nordseeküste in Noord-Duitsland geweest. Dat vonden we toen zo leuk dat we nu nog eens teruggaan! Vanwege de Duitse feestdag op vrijdag 1 mei blijven we net geen week, maar we hebben in ieder geval tijd genoeg om te genieten!

Even lekker genieten met z'n drieën!

 
De rit naar het park is eigenlijk nog precies hetzelfde als de vorige keer, al hebben we nu een korte file vanwege de ‘grenscontrole’ (oftewel: je rijdt over een paar hobbels en dat is het). De vorige keer waren we heel vroeg bij het park, nu zijn we er wat later, omdat ons zoontje inmiddels vijf is en dus leerplichtig, al is de dag voor de meivakantie met koningsspelen niet echt een gewone schooldag te noemen… In ieder geval komen we later aan en kunnen we op de parkeerplaats inchecken, waar we onze armbandjes krijgen. Daarna mogen we meteen door naar het huisje.

Na een korte file bij de grens zijn we in Duitsland!

 
We verblijven in exact hetzelfde huisje als de vorige keer: nummer 762. En net als de vorige keer geeft de vaatwasser nog steeds problemen en is er nog steeds geen gordijntje in de badkamer, zodat de overburen mee kunnen genieten van alles wat je doet… Gelukkig waren we hierop voorbereid en hebben we een eigen ‘gordijntje’ meegenomen.

We verblijven in hetzelfde huisje als twee jaar geleden

 
Naast het huisje is nog steeds hetzelfde speeltuintje met het paard en de trekkar, een favoriet bij onze eigen kleine cowboy. Verder zijn er nog drie speeltuintjes in ons gedeelte van het park: eentje in de vorm van een stier, eentje met een speeltractor en eentje voor de allerkleinsten.

Het speeltuintje in de vorm van een stier

 
Deze keer wandelen we ook een keer door het deel van het park aan de overkant van de rotonde. Daar zijn wat kleinere huisjes, die dichter op elkaar staan, maar die ook eigen parkeerplaatsen hebben. Er zijn ook wat speeltuintjes, maar die zien er kleiner en – volgens onze kleine kenner – saaier uit.
 
Verder is er op het park eigenlijk niks veranderd, behalve dat de Kids Safari activiteit nu een vast parcours heeft in plaats van dat je zelf rond mag rijden. Wat ons betreft is dit geen verbetering: het parcours heeft een nogal steile afdaling met een bocht, vervolgens weer heuvelop rijden en dan nog een stuk onverharde weg met grote hobbels. Zoonlief vindt het maar niks, alleen de stukken waar hij rechtuit mag rijden, geniet hij.

Het is niet helemaal duidelijk te zien, maar het parcours van de Kids Safari heeft een flinke afdaling gekregen...

 
Het zwembad is nog precies hetzelfde als twee jaar geleden, inclusief de Crazy River die met een band moet maar beter zonder gedaan kan worden, en in de Market Dome is nog steeds een kleine binnenspeeltuin. Wel lijken er wat meer activiteiten te zijn, zoals een soort quizavond en een kinderdisco (waar de muziek erg hard staat), al kan het ook zijn dat we daar de vorige keer niet op gelet hebben.

Met een band is verplicht, maar zonder is het eigenlijk leuker!

 
Deze keer doen we ook de minigolf. Er zijn achttien holes, die eigenlijk niet veel van elkaar verschillen. Er zijn wat bochtjes en veel hobbels en heuvels, waardoor we het geen van drieën een heel leuke baan vinden. De ligging is op zich wel grappig: de banen liggen deels echt tussen de struiken, zodat je een soort junglegevoel krijgt.

Tussen al dit groen liggen de banen van de minigolf

 
Aan het einde van de straat is nog steeds het strand met dezelfde speeltuin waar in twee jaar tijd nog niks veranderd is. Maar dat geeft niet, want het is nog steeds een erg leuke speeltuin met uitzicht op het wad / het water.

Aan het einde van de straat is het strand met een grote speeltuin voor jonge kinderen

 
Tijdens ons verblijf hebben we twee nieuwe activiteiten gedaan: een wandeling bij Langwarder Groden en een bezoek aan de Spielscheune in Burhave. De wandeling is met kinderen niet aan te raden. Vanaf de parkeerplaats is het nog een flink eindje lopen voor je bij het beginpunt van de echte wandeling bent en er is, bij eb in ieder geval, niks te beleven voor kinderen. Het landschap is even mooi om te zien, maar dat is na vijf tellen ook wel klaar. Voor natuurliefhebbers is het een ander verhaal: die zullen genieten van dit unieke gebied!

Wandelen is hier met kinderen niet echt aan te raden, al ziet de natuur er mooi uit!

De Spielscheune is wel een aanrader met kinderen. Je zal er geen hele dag doorbrengen, maar in deze binnenspeeltuin kunnen jonge kinderen zich zeker een paar uur vermaken. Er is een zandgedeelte in een piratenthema met glijbaan, een klimvulkaan met een heel steile glijbaan, er zijn grote blokken om mee te bouwen, er is een waterbak met twee ‘bootfietsen’, je kunt de ballenbak in of trampoline springen, er is een afgezet voetbalveld en er is een razendsnelle mattenglijbaan. Ook kun je er tegen betaling van €1 een ritje maken op een auto, tractor of politiewagen.

Een deel van de Spielscheune met de blokken, trampolines en waterbak voor de 'bootfietsen'

 
Net als vorige keer hebben we ook nu weer Jaderpark bezocht. Hier zijn wel wat dingen veranderd: Fly Willy is veranderd in bijen en de ronddraaiende jungle-attractie is weg en heeft plaatsgemaakt voor een speeltuin met ook een bijenthema. De rest van het park is onveranderd, al is er wel een nieuwe attractie in aanbouw die van de zomer klaar moet zijn.

Deze speeltuin is nieuw

 
Ook deze keer genieten we weer volop van het park. De dieren zijn eventjes leuk om te zien, maar we brengen de meeste tijd door in het attractiegedeelte. Zoonlief is inmiddels groot genoeg om overal in te mogen, inclusief de Ziegelblitz, de ‘grote’ achtbaan. Waaghals als hij is doen we de rit uiteindelijk vier keer! Dit geeft ook al aan dat het niet druk is in het park: we hebben eigenlijk nergens echt hoeven te wachten, overal konden we zo doorlopen. Dit heeft er natuurlijk mee te maken dat Duitsland pas vanaf 1 mei vakantie heeft: een tip dus om voor die datum het park te bezoeken als je van weinig wachtrijen wilt profiteren!

Onze waaghals mag ook mee in deze achtbaan!

 
Hoewel er alles bij elkaar dus weinig veranderd is in twee jaar tijd, hebben we zeker opnieuw genoten. Het deel van het park waar ons huisje staat, blijft leuk met het speeltuintje ernaast en de andere speeltuintjes in de buurt. Het zwembad blijft ook uniek met de verschillende verdiepingen en de glijbanen die alles met elkaar verbinden. En ook Jaderpark blijven we aanraden, want het is nog steeds een leuk park. Wel zeggen we erbij dat dit een vakantie is voor wat jongere kinderen. Vanaf een jaar of acht, negen zal het park minder aantrekkelijk worden door het ontbreken van wat meer uitdagende activiteiten en voor tieners is er eigenlijk weinig te beleven, ook niet in Jaderpark. We willen eigenlijk stiekem nog wel één keertje terug, maar gezien de leeftijd van onze zoon zullen we dat waarschijnlijk volgend jaar of het jaar daarna doen, omdat we denken dat het daarna minder leuk voor hem zal zijn. Dus wie weet: over twee jaar weer een update? We sluiten het zeker niet uit!

Wie weet tot over twee jaar!

Uit in Nederland: Wildlands - update Yunka gebied

Woensdag 22 april 2026

In 2021 bezochten we tijdens een vakantie in Drenthe voor het eerst Wildlands Adventure Zoo in Emmen. Sindsdien zijn we er elk jaar geweest, zo ook in 2022, want we vinden het alle drie een prachtige dierentuin. Er zijn veel verschillende dieren te bewonderen en veel speelgelegenheden voor de kinderen (waaronder een grote binnenspeeltuin) en de aankleding is ontzettend mooi. Op 3 april is er een nieuw gebied geopend in het park: Yunka. Tijdens mijn bezoek aan het park vandaag breng ik er graag wat extra tijd door.

De ingang van Yunka

Yunka is onderdeel van Jungola, het jungledeel van het park. Het gebied is te vinden in 'de grote kas' van Rimbula, zoals het genoemd wordt: een enorm overdekt gebied waar ook apen, olifanten en vogels wonen. Yunka is het laatste stukje van deze grote kas, vlak voor je weer naar buiten gaat.

Als je via de klapdeuren binnen bent gekomen, zie je eerst het bord met daarop de inwoners van het gebied: de luiaards, de groene arassari, de keizertamarins, de groene leguaan, de witgezichtsaki's en de montserrattroepiaal. Volgens de website van Wildlands moeten er ook rode tangaren wonen, maar die staan niet op het bord.

De bewoners van Yunka

Yunka is ingericht als een echte jungle. Door het lettertype dat op de borden gebruikt wordt, doet het me ook een beetje aan Sri Lanka denken, waar we in 2017 op vakantie waren. Yunka ziet er wel echt anders uit met de donkerrode rotsen, groene planten en watervallen.

De natuur van Yunka

Ter aankleding is er ook een soort hotel gemaakt, de Arassari Lodge.

Rechts naast deze muur is het 'hotel'

Natuurlijk is het geen echt hotel, maar er is wel een receptie nagemaakt en via het raam kun je genieten van het uitzicht over Rimbula.

De receptie van de lodge met het uitzichtraam

De bewoners van Yunka zijn nog wel een beetje verlegen. De eerste die ik uiteindelijk zie, is één van de twee luiaards, helemaal bovenin de hoogste boom.

Lang leve de zoom van de fotocamera! Deze luiaard hing bijna bij het dak...

Daarna spot ik in een andere boom het vrouwtje van de witgezichtsaki's, samen met een ondeugend jong dat echt niet stil blijft zitten voor de foto!

Het grijze vloerkleedje op de tak is in werkelijkheid het vrouwtje van de witgezichtsaki's. Haar jong verstopt zich elke keer achter de stam...

Dankzij een vrijwilliger van het park vind ik ook de groene leguaan, die op een tak in een hoge boom ligt, wat er vrij oncomfortabel uitziet...

Of dit nu echt lekker hangt...?

Daar vlakbij, in een huisje, is luiaard nummer twee te zien. De vrijwilliger die erbij staat, moet moeite doen de mensen op afstand te houden, want deze meneer (de luiaards schijnen alle twee mannetjes te zijn en hebben de namen Pablo en Otto gekregen) heeft een enorm hoog knuffelgehalte!

Deze zou je toch zo op willen pakken en willen knuffelen?

Ik blijf natuurlijk nog een tijdje kijken bij dit schattige dier, maar daarna loop ik toch verder naar de uitgang van het gebied. Door de klapdeuren kom je nog bij de Yunka Market, waar een soort markt is nagebouwd met fruit, groente en zakken meel/graan.

De Yunka Market

Deze markt is een mooie afsluiting van een goed gethematiseerd gebied. De ingang, het welkomstbord, de lodge, de borden tussendoor... Alles is duidelijk met zorg bedacht en neergezet, zodat het echt een apart stukje van Rimbula is.

Wat borden die in het gebied staan

Qua dieren zijn het natuurlijk de luiaards die de aandacht trekken. De leguaan en de witgezichtsaki's zijn leuk om gezien te hebben, de vogels ben ik niet eens tegengekomen. Wat me wel opviel, was dat de keizertamarins niet in dit gebied te bewonderen waren. Als je Rimbula binnenkomt, zie je hun verblijf, maar in Yunka zelf heb ik ze niet gezien. Wellicht komt dit nog, aangezien ze wel op het bord met de bewoners vermeld staan.

De keizertamarins waren nu helemaal aan het begin van Rimbula te zien

Ik vond het leuk om Yunka bezocht te hebben en het is zeker mooi aangekleed, maar het zal niet de grootste trekpleister van het park worden. Het is een klein gebied in vergelijking met de rest van Rimbula en met bijvoorbeeld de vlindertuin in de eerste kas van Jungola, waardoor het in mijn ogen een beetje achterblijft bij de rest van Rimbula. Het is echter zeker leuk om te bezoeken en absoluut complimenten aan de bedenkers voor de aankleding, maar ik raad gewoon de hele dierentuin aan om te bezoeken en niet speciaal alleen dit gebied. Dat zal natuurlijk ook nooit de bedoeling van Wildlands zijn geweest, het is gewoon een mooi nieuw gedeelte van het park, dat dit jaar zijn tiende verjaardag viert. En eerlijk: hoe kun je een feestje nu beter vieren dan met zo'n schattige luiaard erbij?

Uit in Nederland: overnachten in Efteling Bosrijk - Poorthuys

Donderdag 29 & vrijdag 30 januari 2026
 
Afgelopen juli zijn we met mijn ouders in een huisje van Efteling Bosrijk geweest. We hebben toen erg van het park genoten, alleen zijn we er niet aan toegekomen om het zwembad uit te testen. Nu zijn we met ons eigen gezinnetje (zoontje van bijna 5, papa en ik) terug bij Bosrijk om dat alsnog te doen… en natuurlijk ook om van de Efteling te genieten! 😉

Weer terug bij Efteling Bosrijk!

 
Deze keer verblijven we niet in een huisje, maar in een kamer in het Poorthuys: het grote gebouw dat je ziet als je aankomt bij het park (zie de foto hierboven). We kunnen vanaf vier uur op de kamer, dus genieten we eerst lekker in het park. De donderdag dat we aankomen, is het nog vrij rustig, waardoor we veel attracties kunnen doen. ’s Ochtends ligt er ook nog een beetje sneeuw, wat het park een sprookjesachtig uiterlijk geeft.

Welkom in een licht besneeuwd Efteling park!

De Baron is ook met sneeuw nog te heftig voor mij...

Danse Macabre ziet er toch wat minder eng uit met sneeuw!

 
Sinds afgelopen zomer is er weinig veranderd in de Efteling qua attracties. Tijdens ons verblijf nu is De Vliegende Hollander dicht voor groot onderhoud en is ook al het water weggepompt. Dat levert wel een bijzondere foto op!

Zo zie je De Vliegende Hollander niet snel!

Verder is er nu nog de Winter Efteling, wat inhoudt dat er een 'Warme Winter Weide' is met wat kraampjes met spelletjes en warme drankjes en snacks en er is een fotomogelijkheid bij een arrenslee, op bepaalde tijden met Pardoes of Pardijn erbij. Ook zijn er hier en daar in het park winterse versieringen als kerstbomen, ijspegels aan lantaarns en de paddenstoelen in het Sprookjesbos en heeft Langnek een muts en sjaal gekregen!

Langnek is helemaal klaar voor de winter!

 
's Avonds eten we in het park bij de Kashba, het restaurant vlakbij de Vogelrok. Het is een La Place restaurant, wat te herkennen is aan de opzet van het buffet. Er zijn ook wat vegetarische opties, wij kiezen voor de vegetarische burger met frietjes erbij. Op zich is het oké, maar net zoals de meeste eetmogelijkheden in het park is het eigenlijk het geld niet helemaal waard.
 
Na het eten wandelen we via het speciale looppad terug naar Bosrijk. Dankzij de app weten we dat we kamer 131 hebben. Onder de poort zit een deur, die te openen is met de digitale sleutel uit de app. Je komt dan in een halletje, waar je op een bord kunt zien op welke verdieping je kamer is. 131 is op de derde verdieping. Gelukkig is er een lift!

De ingang naar de kamers van het Poorthuys

 
Op de derde verdieping bevindt 131 zich aan de rechterkant van de lift, aan het einde van een smal gangetje. Met de digitale sleutel uit de app kun je de deur open en dan ben je in de kamer.

Onze kamer - 131

 
Het leuke aan de kamer (vinden wij) is dat er een woongedeelte is en een aparte slaapkamer voor onze kleine Klaas Vaak. In het woongedeelte staan een bankje en een lage tafel, twee stoelen en een dressoir met een koelkastje erin. Verder is er nog een iets grotere kast in de kamer, een soort tafel om iets op en onder te zetten en natuurlijk een bed. Het is een tweepersoonsbed met twee losse matrassen en een soort hekwerk eromheen dat we niet helemaal begrijpen. Misschien dat er ooit gordijnen zijn geweest?

Het woongedeelte van de kamer

Het tweepersoonsbed met de oude gordijnrail? Op de tafel ligt het welkomstpakket dat je krijgt, waarin wat koffiecups, theezakjes, koffiemelk en suiker zitten.

 
De slaapkamer heeft een stapelbed en een kastje om spullen in op te bergen. Ook is er een kinderkapstok in deze kamer. Verder hangt er een plankje met het boekje ‘Lekker slapen met Klaas Vaak’ en vier slaapmutsen, die we nog kennen van de vorige keer.

Het stapelbed in de aparte slaapkamer

Tijd om te gaan slapen met een verhaaltje van Klaas Vaak en een slaapmuts!

Uiteraard is er ook een badkamer in de kamer, met bad en douche, en een apart toilet. In de gang hangt nog een kapstok, die ook erg handig kan zijn om je handdoeken aan op te hangen om te laten drogen! Handdoeken hoef je overigens niet zelf mee te nemen (alleen eventueel voor het zwembad), want per bed ligt er een kleine en grote handdoek klaar.

Het bad met de douche in de badkamer. Shampoo en douchegel is aanwezig.

 
Omdat we nog willen zwemmen, blijven we niet lang op de kamer. Met onze zwemspullen gaan we naar het Badhuys, waarvan de ingang recht tegenover de ingang van het Poorthuys zit. Met behulp van de digitale sleutel kun je naar binnen en kom je bij de kleedhokjes. Er zijn twee familiekleedkamers en een paar hokjes met de mogelijkheid om een baby om te kleden, maar dat zijn er niet veel.

De ingang van het Badhuys

 
Als we omgekleed zijn, komen we bij de kluisjes, die werken met behulp van een muntje van vijftig cent, dat je ook weer terugkrijgt. Van tevoren moet je verplicht douchen: doe je dat niet, word je door de badmeester/-juffrouw teruggestuurd. De douche is geen aanrader, aangezien het water erg koud is…
 
Het zwembad zelf bestaat uit een groot bad met een stroomversnelling en bubbelbank, twee peuterbadjes en een bubbelbad. Boven het grote bad hangt de ‘zandmachine’ van Klaas Vaak, met emmers die je zelf om kunt laten vallen met behulp van hendels. Dit vinden we wel grappig gedaan.

Het grote bad met de 'zandmachine' en stroomversnelling

 
Het zwembad zelf stelt verder niet echt veel voor. Sowieso kun je er niet heel goed zwemmen, omdat het grootste deel stroomversnelling is, maar ook voor kinderen is het niet heel spectaculair. Daar is het bad natuurlijk ook niet voor bedoeld, het is echt alleen even ontspannen na een dag in de Efteling.
 
Nadat we ons weer omgekleed hebben, gaan we terug naar de kamer om lekker te slapen. ’s Ochtends mogen we gebruik maken van het ontbijtbuffet, dat inbegrepen is bij een kamer in het Poorthuys. Dit geldt waarschijnlijk ook voor de gasten van kamers in het Landhuys, aan de andere kant van het park, maar dit durf ik niet te bevestigen, aangezien we daar natuurlijk nog nooit geslapen hebben.

 
Het ontbijtbuffet is echt meer dan prima. Er is een enorme keuze in broodjes en brood, ook glutenvrij, er is fruit en yoghurt (ook lactosevrij), er zijn diverse soorten beleg en koude en warme drankjes en je kunt ook nog kiezen voor een gekookt eitje of roerei, spek en/of een speltpannenkoek.

Het ontbijt is heel erg goed!

 
Het ontbijt is zo goed dat we rond lunchtijd nog niet eens heel veel trek hebben, terwijl we al wel weer veel gedaan hebben in het park. Het is op vrijdag duidelijk wel drukker, zien we aan de wachttijden, maar we hebben tijd genoeg. Gelukkig maar, want precies als we instappen bij Joris en de Draak krijgt hij een technische storing en staan we ruim een halfuur stil…

Pech bij Joris en de Draak...

 
Aan het einde van de dag kijken we nog de fonteinenshow Aquanura, die om kwart over zes gedaan wordt. We vinden hem weer even mooi en betoverend als afgelopen zomer, misschien zelfs nu nog mooier omdat het donker is. Daarna verlaten we het park en wandelen we terug naar Bosrijk om naar de auto te gaan.

Tot ooit, Pagode!

Opnieuw hebben we erg genoten van ons verblijf bij Efteling Bosrijk. Het blijft een leuk park met een leuk thema, wat in alle details terug te vinden is. Zo zijn er bijvoorbeeld lampen in de vorm van zandlopers en zijn de bordjes langs de rand in het restaurant beschilderd met tekeningen van Klaas Vaak. Het thema is ook doorgevoerd in het zwembad, wat we best grappig vonden, maar het zwembad zelf vinden we niet echt een reden om voor Bosrijk te kiezen.

Zelfs de lampen bij de receptie zijn zandlopers!

De met Klaas Vaak beschilderde bordjes in het restaurant

Wat we vooral fijn vinden aan overnachten bij de Efteling, is dat je genoeg tijd hebt om alle attracties in het park te doen en dat je ’s avonds niet in de file hoeft te staan op de parkeerplaats voor je aan de lange rit terug naar huis begint. Voor ons maakt het dan niet uit of je in een kamer in het Poorthuys slaapt of in een huisje, alle twee vonden we leuk. Al vonden we het ontbijtbuffet dat nu inbegrepen was wel erg lekker!

Het ontbijtbuffet was erg goed!

 
Alles bij elkaar sluiten we zeker niet uit dat we hier nog eens terugkomen, maar waar we dan zullen slapen (huisje, Poorthuys of misschien een keer Landhuys)… dat weten we nog niet!
 
Tot het volgende uitje of de volgende vakantie!

Tot de volgende keer, Klaas Vaak en uil Oehoe!