Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 5

Woensdag 29 juli 2026
 
Net als gisteren belooft vandaag een warme dag te worden. Wij zijn hier op voorbereid: we gaan namelijk vandaag naar een waterpark!
 
Na het gebruikelijke ochtendritueel vertrekken we rond kwart voor tien, aangezien het park pas om half elf open gaat (blijkbaar is dat normaal hier, want dat hebben we bij meer parken en activiteiten gezien). Het is nog even een eindje rijden, vooral omdat we door allerlei dorpjes moeten, waardoor we om half elf bij onze bestemming zijn: Atlantic Toboggan.

Atlantic Toboggan heeft meerdere glijbanen en zwembaden, waarvan ons zoontje met zijn 1.12m de meeste mag doen!

 
Al voor we uitstappen, zien we enorme rijen mensen voor de ingang staan. We hebben van tevoren kaartjes besteld, dus we kunnen in de rij ‘Reservation internet’ gaan staan. Dit gaat niet heel erg vlot, maar uiteindelijk zijn we dan toch aan de beurt. Of althans: de controleur gaat eerst nog met de familie voor ons naar binnen en laat flinke tijd op zich wachten voor hij terugkomt. Als hij eindelijk terugkomt, trekt hij onze geprinte kaartjes uit onze handen en gooit ze weg na ze gescand te hebben. Gelukkig wilden we ze niet bewaren voor het plakboek…

De rij bij aankomst bij het park...

 
Zodra we binnen zijn, zien we meteen rechts een schaduwplek waar we onze handdoeken neerleggen. Manlief gaat gauw de eerste glijbaan doen, waar het nog rustig is. Het is een racer met een matje, maar hij blijkt niet erg snel te zijn: mijn man blijft zelfs even hangen halverwege…

De eerste glijbaan van de dag: de Draguero!

 
We lopen door om een kluisje te regelen, dat ik van tevoren gereserveerd heb. Bij de ‘bank’ moet je een armband ophalen en die kun je gebruiken om je kluisje te openen en dicht te doen. Het werkt in feite hetzelfde als de armbandjes bij Center Parcs.

Het kluisjessysteem werkt hetzelfde als bij Center Parcs

 
Nadat we alle waardevolle spullen opgeborgen hebben en even langs de toiletten zijn gelopen (neus dicht!), gaat mijn man voor de tweede glijbaan: de Kamikaze. Dit is een lange, snelle, steile glijbaan naar beneden, die wel weer leuk schijnt te zijn.

De Kamikaze

 
We worstelen ons door de drukte bij de kluisjes / toiletten en de rij die zich al vormt voor de wildwaterbaan en komen bij het kinderbadje. Dit is heel schattig: kinderen kunnen in een soort loopbootje zitten of op een fiets (of is het een motor?). Ook zijn er twee kleine glijbaantjes, wat sproeiers en emmertjes die vallen.

Dit kinderbadje is wel heel erg leuk!

 
Achter het kinderbad is de glijbaan Boa. Deze lijkt op de glijbaan bij ons op de camping, maar dan langer. Mijn man probeert hem eerst en komt niet vooruit. Ik ga daarna en vind hem oké.

Achter het golfslagbad is de Boa te zien

 
Naast de Boa is nog een brede glijbaan, die mijn man ook snel nog even test. Inmiddels begint het namelijk al flink druk te worden. De rij voor de wildwaterbaan staat inmiddels tot aan het golfslagbad, de andere rijen beginnen allemaal onderaan de trap en zelfs daarbuiten. Voor €20 kun je een ‘fastpass’ kopen, dan ben je sneller aan de beurt. Dit vinden we echter zonde van het geld, aangezien je al een aardig bedrag aan toegang betaalt: €29 per volwassene en €23 voor kinderen vanaf 3 jaar. Daarnaast is hij niet geldig bij alle dertien glijbanen, waaronder de extreem drukke wildwaterbaan.

De rij voor de wildwaterbaan begint boven en gaat helemaal om het golfslagbad heen...

 
Ons zoontje speelt nog even bij het kinderbad, waar een groot toestel met verschillende glijbanen staat. Het nadeel is dat de ingang van alle glijbanen aan de achterkant is. Je moet dus kiezen: of met je kind meelopen naar achteren en kijken of daar alles goed gaat, maar dan kun je hem niet opvangen in het bad… of in het bad wachten, maar dan heb je geen zicht op wat er achter gebeurt. Verder vinden we de uiteinden van de glijbanen ook niet heel handig: je komt in een soort bakje terecht, maar voordat een kind daaruit geklommen is, is het volgende kind al beneden en ontstaan er botsingen. Bovendien is het ook gewoon heel erg druk in het bad.

Het kinderbad (foto 's ochtends bij binnenkomst gemaakt)

De uitglijbakjes zijn niet heel handig...

 
Bij de handdoeken lunchen we, want het is inmiddels al bijna twaalf uur. Daarna gaan we naar het kinderbad met de fietsjes en willen we met z’n allen de brede glijbaan nog doen. Ik word echter vanwege mijn bril geweigerd (dit is blijkbaar een regel bij alle glijbanen in het park en heb ik geluk gehad dat de badmeester bij de Boa niet goed oplette). Zonder bril zie ik echter niks (ik heb ongeveer min acht, min negen, dat wil zeggen dat ik zonder bril het puntje van m’n neus niet eens scherp zie…), dus ik moet terug naar beneden en kan niet glijden.
 
De andere glijbanen zijn inmiddels allemaal zo druk dat we besluiten terug naar de camping te gaan. We vonden het park echt enorm tegenvallen, vooral door de drukte. Natuurlijk snappen we dat het zomervakantie is, maar dit was wel heel extreem. Je kunt eigenlijk nauwelijks iets doen zonder minstens een halfuur in de brandende zon in de rij te staan (geen enkele rij heeft schaduwplekken). Aangezien het glijden maximaal tien seconden duurt, is het gewoon echt enorm zonde van je tijd. Wil je profiteren, dan ontkom je er niet aan zo’n fastpass te kopen, maar twintig euro vinden we echt heel veel geld voor iets sneller kunnen glijden. Bovendien zijn de meeste glijbanen ook niet heel spectaculair en heeft het hele park weinig sfeer. Als we het vergelijken met Parco Cavour in Italië, waar we vorig jaar waren, vonden we dat park honderd keer beter en gezelliger. Het was ruimer, het was leuk aangekleed, het was er schoon (bij de toiletten hier moest je echt je neus dichthouden) en het draaide niet alleen om geld, in tegenstelling tot dit park. Bovendien was daar een bril geen enkel probleem, terwijl je hier met slechte ogen dus gewoon pech hebt. Mocht je het park toch zelf willen ervaren, dan mag dat uiteraard, maar wij raden het heel erg af!
 
Terug op de camping halen we eerst een ijsje om af te koelen na de toch wat lange terugrit. We zitten heerlijk bij de loungebar van het zwembad met een gezellig muziekje op de achtergrond: het voelt meteen anders en veel gezelliger.

Even genieten!

 
Nadat we ons weer even ingesmeerd hebben, melden we ons om drie uur op het voetbalveld voor de waterspelletjes. Het begint een beetje moeizaam, maar uiteindelijk worden er toch twee teams gemaakt en begint er een estafetterace met bekertjes water op het hoofd en een animator met tuinslang ernaast. Daarna wordt de race verplaatst naar de buikglijbaan en wordt er geëindigd met een watergevecht, waarbij natuurlijk vooral de animatoren het doelwit zijn. Zoonlief vermaakt zich heerlijk (terwijl zijn ouders staan te bakken in de zon…) en is eigenlijk niet weg te krijgen.

De animatoren nat spuiten is natuurlijk het leukst!

 
Uiteindelijk gaat hij toch mee naar het zwembad, waar we heerlijk afkoelen. Op de terugweg halen we pizza bij de afhaalbalie van de camping en eten we lekker buiten op ons eigen terras. De pizza’s zijn verrassend lekker, vooral de vegetarische met geitenkaas en honing.

Eet smakelijk!

 
Na het eten douchen we om de beurt even om op te frissen na het vele zwemmen. Vervolgens is het alweer bedtijd voor onze kleine waterrat. Hij is moe, maar door de warmte laat de slaap nog even op zich wachten, wat logisch is. Morgen belooft het gelukkig nog steeds zonnig, maar wel ietsje minder warm te worden.
 
Tot morgen!

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 4

Dinsdag 28 juli 2026
 
Vandaag belooft een warme dag te worden, daarom willen we er graag van profiteren door naar het strand te gaan. In de buurt zijn verschillende stranden, waarvan een aantal in de welkomstgids van de camping aangeraden worden. Reviews op internet geven echter ook wat andere informatie. Per toeval zijn we een strand tegengekomen in de buurt van Parc des Dunes, waar we gisteren waren, dus daar willen we vandaag heen.
 
Na het gebruikelijke ochtendritueel en wat heisa rondom het autostoeltje van ons zoontje (tijdens de rit naar deze camping had hij iets laten vallen, wat onder zijn stoel terecht gekomen was en de stoel nu klem zette…), rijden we richting Brem sur Mer. Vreemd genoeg stuurt Google ons een andere kant op dan we gisteren reden. Verwachtend dat het een kortere route zal zijn, volgen we het braaf, maar uiteindelijk komen we uit bij een waterzuiveringsbedrijf… Bordjes onderweg zijn niet altijd helemaal duidelijk, maar na lang zoeken komen we dan toch uit bij Plage des Dunes.

Onderweg kwamen we wel, net als gisteren, door dit kleurrijke dorpje

 
Het blijkt een populair surfstrand te zijn met diverse surfscholen die lessen aanbieden. We zien de ene na de andere groep in wetsuits het water ingaan of verzamelen bij de op het droge geplaatste surfplanken.

Het is al druk op het strand, vooral met surfers

Wij zoeken een plekje in het zand om onze spullen neer te leggen en beginnen rustig met wat kanalen graven. Uiteindelijk moet toch de oceaan uitgeprobeerd worden. Een kleine tip: niet doen! Het is net alsof je in een bak met ijsklontjes stapt, zo koud is het water. We proberen nog door te zetten, maar het is echt gewoon te koud.

Het bewijs: we hebben het water geprobeerd!

 
Verderop zijn nog wat ‘eilandjes’ met rotsen en ondiepe poeltjes. Hier zijn veel kleine krabbetjes te zien, waar ook druk op gevist wordt.

Bij deze 'eilandjes' wordt druk gevist op krabbetjes

 
Na lunchtijd houden we het voor gezien. Het water is te koud om te zwemmen, zeker met een kleuter van vijf, en op het zand is het te warm om te zitten. We rijden terug naar de camping, waar we snel het zwembad in duiken, dat gelukkig weer open is na het incident van gisteren.

Dag, strand, het was leuk je gezien te hebben!

 
Rond half drie gaan we terug, aangezien er om drie uur een activiteit is voor de hele familie: De Grote Ontsnapping. Ik ga er samen met ons zoontje heen, waar we als opdracht krijgen een ‘pakketje’ de camping af te smokkelen door een zescijferige code te zoeken. We krijgen een plattegrondje mee, waarop een aantal koffertjes staan. Ik denk – heel dom – dat daar de opdrachten zullen zijn, dus we lopen naar de eerste. Dit blijkt echter de zogenaamde politie te zijn, waardoor we een tijdstraf krijgen. Als tip krijgen we wel om naar de Miniclub te gaan.
 
Zodra onze straftijd voorbij is, doen we dat. Hoe we echter ook zoeken, waar we ook kijken, we zien niks. Op de plattegrond staat nog een drie en een telefoon, een beetje op de plek van de receptie. We proberen het daar, maar de vriendelijke receptioniste weet van niks. Daarom besluiten we maar terug te gaan naar het beginpunt, want op deze manier heb ik er geen zin in om in de hitte met een klein jochie rond te sjouwen. Bij het beginpunt willen ze ons wel een tip geven en verbazingwekkend genoeg wil onze kleine speurder verder. We moeten nog maar eens goed kijken bij de picknicktafel van de Miniclub en goed kijken op de kaart om een cijfer te ontdekken.
 
Op de kaart zien we een 3 en – met moeite – een 8 staan: we moeten naar plekje 38. We lopen snel naar de Miniclub, waar inderdaad onderop de picknicktafel een QR-code geplakt is. Als we die scannen, krijgen we een amateuristisch filmpje te zien met de twee ‘agenten’ die we moeten mijden, waar we natuurlijk al achter waren. We haasten ons naar plekje 38, wat een kampeerplek blijkt te zijn. We kijken overal rondom de plek, maar de plek zelf gaan we natuurlijk niet verder onderzoeken, want daar verblijven mensen. Blijkbaar hadden we dat wel moeten doen, want daar had een sudoku moeten liggen die ons een aanwijzing zou geven voor de tweede plek.
 
Teleurgesteld leveren we de spullen weer in, al vindt zoonlief het wel leuk dat hij het ‘pakketje’ (een kartonnen doosje met steentjes erin) mag houden.
 
Oververhit gaan we terug naar de caravan, waar we snel wat drinken en douchen om wat af te koelen. Na het eten duiken we ook snel het zwembad nog even in, waar het gelukkig al iets rustiger is dan vanmiddag. Ook de avond houden we rustig: even geen minidisco, maar lekker op tijd naar bed om uit te rusten. Morgen gaan we namelijk naar een waterpark, dus daar is wel energie voor nodig!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 3

Maandag 27 juli 2026
 
Sinds onze aankomst bij Village de la Guyonnière zijn we alleen nog op de camping geweest. Vandaag komt daar verandering in: we gaan ons eerste uitstapje doen!
 
Na het gebruikelijke ochtendritueel stappen we in de auto en rijden we naar Brem sur Mer, een dorpje vlakbij de kust. In dit plaatsje zit Parc des Dunes, een klein ‘attractiepark’. De toegang is €13 voor iedereen vanaf 90 centimeter, ongeacht kind of volwassene. In het park zijn alle attracties dan vrij toegankelijk.

De ingang van Parc des Dunes

 
Je komt binnen in een overdekt gedeelte waar je wat lekkers kunt kopen en, als enige uitzondering tegen betaling, spelletjes kunt doen als basketbal gooien en tafelvoetbal. Buiten kom je als eerste bij een viertal grote trampolines en een ballenbak.

Als je het 'echte' park binnenkomt, kun je twee kanten op.

 
Vanaf daar kun je twee kanten op. Wij blijven eerst aan de linkerkant, waar een rodelbaan is voor kinderen vanaf 8 jaar (manlief test hem en begrijpt maar al te goed waarom: het is namelijk een enorme rammelbaan…), een springkussen in de vorm van een piratenboot (officieel voor kinderen vanaf 7 jaar) en een tweepersoonsskelter. Die is nog flink doortrappen, want de baan loopt over een heuveltje.

Even doortrappen! Op de achtergrond is één van de vele springkussens te zien.

 
Er staat hier ook nog een oranje tweepersoonsschommel, die eigenlijk geadviseerd wordt voor kinderen vanaf 14 jaar. Waarom begrijpen we niet, hoogstens dat het wat zwaarder schommelen is.

Op deze schommel mag je eigenlijk pas vanaf 14 jaar...

 
De rest van het terrein aan deze kant bestaat uit verschillende springkussens, een gedeelte voor de kleintjes met allerlei toestellen en twee waterglijbanen, waar je pas vanaf 8 jaar op mag. Dit hadden we van tevoren gezien op de plattegrond en we hebben daarom expres de verplichte zwemkleding niet meegenomen.

Vanaf 8 jaar mag je van deze glijbaan af. Er is verder ook geen zwembad bij.

 
Nadat onze kleine klauterkabouter een tijdje bij het springkussen van de krokodil gespeeld heeft (die echt heel leuk is, aangezien de bek op en neer gaat), besluiten we naar het andere deel van het park te gaan om de schaduw op te zoeken. De springkussens staan namelijk in de volle zon en hier zijn geen bomen of parasols die voor wat verkoeling zorgen.

Dit springkussen was favoriet door de op en neer gaande bek van de krokodil

 
We steken het bruggetje bij de trampolines over en komen in het rechterdeel van het park. Hier is een grote minigolfbaan. Spelen is gratis, maar je moet wel €1 per persoon borg betalen.

De minigolfbaan van het park

 
In dit deel van het park zijn ook weer trampolines en er staat ook weer een springkussen, deze keer met safaridieren. Verder zijn er twee tonnen waar je in kunt lopen en is er een mattenglijbaan. Een medewerker van het park heeft de banen nog even extra ingespoten, maar zo hard als bij de Spielscheune in Duitsland gaat deze niet!

Het extra inspuiten heeft niet echt geholpen, het is een heel tam glijbaantje!

 
Net als aan de andere kant is hier ook een rodelbaan, al gaat deze een stuk rustiger. Officieel is het opnieuw vanaf acht jaar, maar nadat we een ander jong jongetje hebben zien gaan, durven we het wel aan. Zoonlief vindt het fantastisch en gaat maar liefst drie keer achter elkaar.

Een nieuwe favoriet: de rodelbaan!

Een andere favoriet van hem zijn de skelters, waar hij maar geen genoeg van krijgt. Er zijn ook nog trapfietsen met handbesturing, maar die zijn wat ingewikkelder om te besturen en laat hij snel links liggen.

Trapfietsen met handbesturing... niet een heel groot succes!

 
Terwijl we onze meegebrachte lunch aan een tafeltje opeten (dit is gewoon toegestaan in het park), kijken we naar de overige ‘attracties’: een doek waar je met een voetbal in moet schieten om een bepaald aantal punten te scoren, een overdekte ruimte met grote LEGO-blokken (vanaf 6 jaar…), een draaimolen die je zelf moet duwen, een klimparcours, kleine bootjes die je handmatig moet voortbewegen en nog een soort binnenspeeltuin.

Een variatie op de roeiboot?

 
Er is ook nog een soort reuzeschommelschip, waar je van de ene kant naar de andere kant moet lopen om schuin te gaan. Officieel vanaf 14 jaar, maar het is zo mak dat we ons zoontje prima mee durven nemen.

Het 'reuzeschommelschip'

 
Inmiddels is het bijna half één en zijn we een kleine twee uur binnen, maar hebben we het wel gezien. Het is een grappig parkje, de prijs valt mee als je kijkt naar het aantal speelmogelijkheden en voor kinderen is het heerlijk uitleven. De leeftijdsrestricties begrijpen we alleen niet helemaal. Ze worden weliswaar ter indicatie gegeven, maar toch… Wat ook opvallend is, is dat er in het hele park maar twee toiletten zijn. Het is gelukkig niet megadruk, maar voor een kinderpark vinden we dit toch wat weinig.

De skelters waren de grote favoriet vandaag!

 
Vanaf het park rijden we naar een supermarkt in de buurt om wat boodschappen in te slaan. Het is geen aanrader: de winkel is enorm druk, mensen staan midden in het pad stil, inclusief medewerkers met grote karren die uitgebreid met elkaar gaan staan kletsen, en een kassa waar het tempo vrij laag ligt… We zijn dan ook blij als we alles hebben en terug naar de camping kunnen.
 
Terug op de camping zitten we even. We willen eigenlijk gaan zwemmen, maar om drie uur is er ook de buikglijbaan, die onze zoon graag wil doen. We besluiten daarom nog even bij de caravan te blijven en om drie uur eerst te gaan glijden. Deze glijbaan is een groot verschil met die op de vorige camping: daar was het een platte baan die op een hobbelige ondergrond lag, nu is het een goed opgeblazen dubbele baan met genoeg water en sop.

Dit is een betere baan dan op de eerste camping!

 
Onze waterrat glijdt drie keer, al is glijden een groot woord. De truc is om een hoge sprong te nemen, maar hij duikt eigenlijk meteen op zijn knietjes, waardoor hij afremt. Als hij vervolgens op zijn buik gaat liggen en een duwtje krijgt, komt hij gelukkig wat verder.

De techniek kan nog wat verbeterd worden...

 
Na het glijden lopen we naar het zwembad, dat tot onze verbazing dicht is. Door de enorme hoeveelheid slippers en schoenen denken we eerst dat het te druk is en vol zit, maar al snel horen we allerlei verhalen over een gaslek. Dit lijkt ons vrij sterk bij een zwembad, maar bij de bar, waar we een ijsje gaan halen, zien we een jongetje met een lijkbleek gezicht dat aan het hoesten is. Als BHV’er bemoeit mijn man zich ermee en krijgt hij van de moeder te horen dat het jochie een vreemde damp heeft ingeademd. Een medewerker van de camping komt ook vragen wat er is en uiteindelijk gaan ze samen naar de receptie.
 
Wij gaan enigszins onzeker terug naar de caravan. Wat is er nu aan de hand? Mijn man gaat nog even kijken of hij iets kan betekenen voor het jongetje bij de receptie, maar hij is vrij snel terug met de mededeling dat er twee ambulances en brandweerwagens staan en dat er meer kinderen zijn met wie het niet goed gaat…

De brandweerwagens bleven lange tijd staan... Wat zou er aan de hand zijn?

 
Omdat het duidelijk is dat het zwembad voorlopig niet opengaat, kopen we bij het winkeltje wat waterspeelgoed om zo even af te koelen. We maken ons wel zorgen over de kinderen. Als wij niet eerst naar de buikglijbaan waren geweest, had ons zoontje er ook zomaar bij kunnen zitten…

Op een andere manier afkoelen!

’s Avonds zien we gelukkig een brief hangen bij het podium met meer uitleg. Door een menselijke fout zijn twee middelen met elkaar in contact gekomen, wat een chemische reactie met damp heeft opgeleverd. Het water is nooit besmet geweest en alles is inmiddels weer in orde. Er wordt ook verteld dat het met iedereen goed gaat, wat ons wel enorm oplucht. Het zwembad zal morgen weer gewoon open gaan.

De informatie over wat er gebeurd is

 
Blij dat er verder niks ernstigs is, wachten we op de minidisco. Die begint met het voorstellen van de ‘piraten’, oftewel het animatieteam. Daarna wordt er uitbundig gedanst en geroepen (heerlijk als kinderen bijna naar bed moeten… ;)). Na het laatste liedje wordt er gesproken over een speciale gast: Lenny, de campingmascotte. Natuurlijk moet er eerst meerdere keren geroepen worden, maar dan verschijnt hij eindelijk op het podium.

Het animatieteam stelt zich voor

 
Nadat er nog een liedje samen gedanst is, mogen de kinderen op de foto. Het is enorm dringen, want het hele podium staat vol met kinderen. Na wat geduw en heel veel geduld is het gelukkig de beurt aan onze eigen Lenny-fan en mag hij op de foto met de grote vos.

Op de foto met Lenny!

 
Begrijpelijk duurt het daarna een flinke tijd voordat hij slaapt. Voor morgen hebben we echter geen uitgebreid programma: we willen alleen kijken of we even lekker naar het strand kunnen.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 2

Zondag 26 juli 2026
 
Gisteren zijn we aangekomen bij de tweede bestemming van onze vakantie: camping Village de la Guyonnière in de Vendée. We hebben al een klein beetje rondgekeken toen we gisteren aankwamen, maar vandaag willen we de camping verder verkennen.

Tijd om de camping te verkennen!

 
Als we wakker worden, is het bewolkt buiten. Ook is het een stuk frisser dan de afgelopen dagen: zoonlief wil zelfs met zijn vestje aan ontbijten! Gelukkig warmt het al snel iets op en kunnen we gewoon in korte broek en T-shirt op stap.
 
Onze eerste stop is het veld naast het onze, waar een volière is voor duiven naast een speeltuintje. Iets verderop is nog een hok waar vier (later zien we zelfs nummer vijf) konijnen wonen.

Eén van de Nijntjes

 
We lopen door naar het centrum, omdat we weten dat het zwembad om half tien open gaat. Ruim na half tien is het hek echter nog steeds op slot. Ik vraag het aan een medewerker vlakbij, die meteen gaat bellen. Het blijkt dat degene die moet openen er niet is, maar zijn baas zal zo snel mogelijk komen. Nog geen halve minuut later is dit ook werkelijk zo en kunnen we rustig foto’s maken van het zwembad zonder allerlei mensen erop.

De stroomversnelling van het zwembad met de rotsen waar je doorheen gaat

 
Vervolgens lopen we naar de schuur naast het zwembad. Elke ochtend is er namelijk een tractorrit over de camping voor kinderen. Er staan al heel veel kinderen te wachten, dus we bereiden ons zoontje vast voor dat hij mogelijk niet meekan. De aanhangwagen blijkt echter groter dan we dachten en bijna alle wachtende kinderen kunnen mee.

Ik heb m'n wagen volgeladen...

 
In een rustig tempo rijdt de tractor een rondje naar de stacaravans die net buiten het centrum liggen en daarna weer terug. Ons kleine boertje geniet er volop van en wil later deze week zeker nog een keer mee!

Met de tractor over de camping (foto gemaakt door ons zoontje van vijf vanaf de tractor!)

 
Iets wat hij spannender vindt, is de Miniclub waar we hem voor opgegeven hebben. Via een QR-code moeten alle kinderen namelijk aangemeld worden, anders mogen ze niet meedoen. Waar het bij onze vorige bestemming vrije inloop was, is het hier half elf beginnen en pas om twaalf uur naar huis. Ouders mogen er niet bij blijven, ze mogen alleen even mee naar binnen lopen. Dit is voor ons zoontje natuurlijk paniek, maar we leggen uit dat als er iets is of als hij het niet meer leuk vindt, de leiders ons kunnen bellen. Met tegenzin stemt hij in om te blijven.
 
Om twaalf uur zijn we nog steeds niet gebeld en halen we een vrolijk jongetje op. Hij heeft een piratenknutsel gemaakt en spelletjes gedaan en ja, hoor, hij wil deze week nog wel een keer!

De Miniclub was toch wel leuk...

 
Terug in de caravan lunchen we. Daarna is er even speeltijd voor we naar de receptie lopen om de ‘Lenny speurtocht’ te halen. Lenny is de mascotte van de camping en ook het gezicht van het animatieteam. Verspreid over de camping zijn dertien bordjes opgehangen met een QR-code erop, die naar een vraag leiden. Met de antwoorden kun je een code vinden, waarna je een kleine beloning kunt krijgen. Terwijl we bij de receptie zitten, vertelt één van de animatoren ons dat niet alle bordjes meer hangen, maar dat we de speurtocht wel kunnen doen.

Onder andere bij de receptie kun je de Lenny speurtocht ophalen

 
Vol goede moed beginnen we. De vragen variëren van een opdrachtje doen tot wat meer achtergrond over de camping en Frankrijk zelf (hoeveel stokbroden eet een Fransman gemiddeld per jaar?). Een aantal vragen is inderdaad niet te vinden, maar dankzij een kleine wijziging van het internet-adres, kunnen we ze toch allemaal beantwoorden. Via de laatste code sturen we het antwoord in en krijgen we te zien dat Lenny succesvol de schat heeft gevonden! Vanavond moeten we ons voor de minidisco melden, dan krijgen we onze beloning.

Ja, weer eentje gevonden!

 
Omdat we ook nog even willen zwemmen, eten we wat vroeger. Helaas blijkt de ravioli beschimmeld, waarschijnlijk omdat het gisteren te lang zonder koeling in de auto heeft gelegen. Gelukkig heeft het campingwinkeltje nog iets, zodat we in ieder geval kunnen eten.
 
Na het eten nemen we een snelle duik in het zwembad. Het is al de hele dag bewolkt met af en toe wat miezer en vrij veel wind, dus heel erg aangenaam is het niet. Binnen is het wel iets beter uit te houden.
 
We blijven dus niet lang en gaan op tijd terug om ons om te kleden, waarna we terug naar het centrum gaan. Aangezien het nog te vroeg is voor de minidisco, kijken we bij de bar nog een stukje van de laatste etappe van de Tour de France. Om tien voor zeven melden we ons bij het podium en krijgt onze speurder een echt diploma met zijn naam erop!

Nog een stukje Tour kijken...

 
Daarna wil hij nog wel even blijven voor de minidisco, die gelukkig wat minder luid is dan die van vorig jaar in Italië en ook afsluit met een rustig liedje. We werpen nog één blik op de Tour (in de caravan hebben we geen televisie en de livestream werkt hier in Frankrijk niet), maar gaan dan snel terug om onze kleine danser naar bed te brengen. Begrijpelijk spookt hij nog even, terwijl wij dankzij een videogesprek met het thuisfront toch de finish nog even kunnen zien.

Even helemaal los tijdens de minidisco!

 
Het is een actieve dag geweest vandaag, mede door het koelere weer. Morgen belooft het wel weer wat zonniger te worden, dus dat belooft opnieuw een prima dag om buiten te zijn te worden!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 1

Zaterdag 25 juli 2026
 
Nadat we een paar dagen bij camping La grande tortue in het Loire-gebied zijn geweest, is het vandaag tijd om verder te reizen naar onze tweede bestemming: camping Village de la Guyonnière in de Vendée.

Op naar de tweede bestemming!

 
Ons plan is om zo vroeg mogelijk te vertrekken, maar omdat we verplicht zijn de stacaravan schoon te maken (wat overigens al lange tijd niet gebeurd lijkt te zijn…), wordt het toch later dan we gehoopt hadden. De borg terugkrijgen is overigens niet zo’n probleem: als we de muizen noemen, wordt meteen beloofd om deze zo snel mogelijk te annuleren!
 
Iets over negenen beginnen we aan onze rit die officieel drieënhalf uur moet duren. We rijden eerst een stuk secundair, waarbij we het kasteel van Chaumont sur Loire nog even zien, voor we op de snelweg komen. Rond tienen stoppen we even bij een stop, die flink druk is. Onderweg valt het mee, maar bij de stops is duidelijk te zien dat het zwarte zaterdag is!

Nog een laatste blik op het kasteel van Chaumont sur Loire...

 
Bij de tweede stop, bij Aire de Trémentines, is het zelfs nog drukker. We hebben het geluk dat er net een auto wegrijdt, want de hele berm staat ook al vol met auto’s. Bij het damestoilet staat een heerlijk ouderwetse lange rij en voor een broodje of kopje koffie halen, moet je ook flink wat extra tijd uittrekken. Er wordt echter ook geprofiteerd van de drukte: er staan een aantal oude tractors om te bekijken met wat reclame erbij. Een oudere man die erbij hoort, begint in het Frans te ratelen en hoewel ik echt wel Frans spreek, gaat dit me echt iets te ver. Gelukkig hoort hij me Nederlands praten tegen ons zoontje en gooit hij het tempo omlaag. Hoewel je eigenlijk niet op de tractors mag klimmen, mag zoonlief van de man op twee ervan zitten voor een foto. Dat vinden we wel heel erg lief!

Dankzij deze aardige man mocht onze kleine Boer Boris toch op de tractor!

 
Inmiddels is tijdens het rijden onze richtingaanwijzer op hol geslagen. We komen erachter dat ons knipperlicht achter aan één kant niet meer werkt, maar omdat we bijna bij de camping zijn, besluiten we door te rijden tot daar.
 
Na nog even boodschappen gedaan te hebben onderweg, komen we rond drie uur aan bij de camping. We worden vriendelijk te woord gestaan en krijgen een informatieboekje in het Nederlands, maar helaas kunnen we nog niet naar de caravan. We besluiten daarom even rond te kijken, waarbij we vanwege de warmte al snel eindigen met iets zeer verkoelends! We zitten gezellig binnen bij de bar, die goed op temperatuur is en waar op diverse schermen verschillende sportevenementen te volgen zijn.

De gezellige bar van de camping

 
Om de tijd door te komen, lopen we wat rond, bekijken we het winkeltje en zien we dat er op diverse plekken een soort kleine kinderboerderijen zijn. Ook hebben we contact met de ANWB, die contact zullen zoeken met de wegenwacht of een plaatselijke garage voor ons kapotte achterlicht.
 
Iets over vieren is onze caravan klaar… en krijgen we het bericht dat de wegenwacht er over veertig minuten zal zijn. We rijden daarom snel naar onze stacaravan, nummer 199, en laden de auto uit, waarna manlief terug naar de centrale parkeerplaats gaat om op de wegenwacht te wachten. Dit duurt natuurlijk langer dan de beloofde veertig minuten, maar om tien voor half zes is er werkelijk iemand. Het schijnt niet de meest gemotiveerde man te zijn (wij zijn de laatste klus van de dag voor hem…), maar gelukkig wordt het achterlicht gemaakt.

De vakantiefoto die je liever niet wil...

 
Intussen hebben zoonlief en ik ons op de caravan inruimen gestort. We hebben een woonkamer met keuken, aan de rechterkant het toilet en de tweepersoonsslaapkamer en aan de linkerkant de slaapkamer met twee losse bedden en de badkamer. Alles ziet er veel netter uit dan bij La grande tortue en op één of andere manier oogt het ook gezelliger.

De slaapkamer voor ons zoontje

Onze slaapkamer

De woonkamer met keuken. De eerste deur achter de koelkast is naar de slaapkamer van ons zoontje, de tweede naar de badkamer.

 
Terwijl ik ga koken (dat blijft op een camping toch ook altijd een uitdaging!), gaat onze kleine dierenvriend even kijken bij de geitjeswei vlakbij onze caravan. We vinden het leuk dat er van dit soort weides op de camping zijn, het geeft het een soort plattelandsgevoel.

Eén van de vele kinderboerderijtjes op de camping

 
Na het eten willen we graag nog even afkoelen. We kleden ons snel om en gaan naar het zwembad, dat in het centrum van de camping ligt. Er is een groot buitenbad met een goede stroomversnelling, een gele glijbaan die met bochten naar beneden gaat, een peuterbad met sproeitoestellen en een glijbaantje, een rode dubbele glijbaan die vrij steil is en ook nog een groot binnenbad. In het binnenbad is ook nog een glijbaan, een peuterdeel, een rustige stroomversnelling en een watervalletje.

Het buitenbad met rechts in beeld de stroomversnelling en achter de glijbanen het binnenbad

 
Wat we vooral leuk vinden, is dat alles mooi aangekleed is. Bij de stroomversnelling buiten is een soort ‘grot’, binnen staat een palmboom en een boom die water sproeit en de sproeiers in het peuterbad zijn schattige dieren. Ook is de watertemperatuur goed, al kan het natuurlijk meespelen dat het al de hele dag dertig graden is…

Het binnenbad

 
Als we genoeg afgekoeld zijn, gaan we terug naar de stacaravan om ons kleine slaapkoppie naar bed te brengen. Terwijl hij in slaap probeert te komen, probeer ik de wasserette uit: voor €6 heb je een muntje voor een wasprogramma naar keuze. Op zich niet heel goedkoop, maar het scheelt een heleboel wassen met de hand, waar ik na de lange dag echt geen zin meer in heb!
 
Een halfuurtje later is de was klaar en enigszins schoner. Het is even puzzelen om alles op te hangen op het wasrek van de camping, maar de vrij stevige wind werkt in mijn ogen beter dan €3 voor een droger! De wind zorgt er ook voor dat het niet meer zo warm aanvoelt, wat ook wel heel lekker is na de afgelopen warme dagen. Morgen belooft het ook iets koeler en bewolkter te zijn: ideaal weer dus om de camping verder te verkennen!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2