Reisverslag Slagharen - dag 2

Zaterdag 9 mei 2026
 
Waar we bang voor waren, kwam ook uit: het is een zeer onrustige nacht geweest. Natuurlijk weten we dat op een camping het leven 's avonds veel buiten afspeelt, we zijn per slot van rekening eerder op campings geweest, maar dit vonden we wel heel asociaal. Tot elf uur bleef er heel veel geluid met muziek, hard pratende mensen naast onze tent en kinderen die met een bal op het pad spelen en tot drie keer toe tegen onze wigwam aan trappen, maar ook na elven was het verre van stil. Controle hebben we eigenlijk niet gezien. Door het vogelgefluit en een huilende baby bij de buren zijn we om kwart voor vijf ook al wakker, waarna we eigenlijk niet meer slapen, mede doordat wij met z’n tweeën op een stuk van anderhalve meter breed liggen. Om half zeven geven we het op en staan we op.
 

Op dit smalle stuk moesten we met z'n tweeën slapen...

De volgende uitdaging is douchen. Het is een douche met een drukknop, wat voor ons zoontje al lastig is, en als de douche aan gaat, kan je in het hele gebouwtje zwemmen en zweten door de warmte die blijft hangen.

Tijdens het douchen ontstaat hier een nieuw zwembad! Omdat je met slippers van buiten komt, loop je de vloer ook meteen vies en wordt het eigenlijk een heel smerige bedoening binnen...

 
Om kwart over acht zijn we allemaal aangekleed. We sluiten de tent af en lopen naar het park, waar we ons ontbijtbuffet hebben in Big Jakes Dinner House. Iets over half negen gaat het open. We mogen zelf een plaatsje kiezen en kunnen vervolgens kiezen uit wat broodjes, beleg en drankjes. Wel opvallend is dat het buffet nog niet volledig klaar is (het roerei moet bijvoorbeeld nog neergezet worden en de glazen zijn nog niet aangevuld) en dat er maar zo’n tien messen in de bestekbak liggen. Dat wordt zuinig aan doen met snijden!

Het ontbijtbuffet

Na het ontbijt overleggen we even. De nacht is ons zo slecht bevallen dat we besluiten vanavond al terug naar huis te gaan. We pakken daarom alles is, brengen alle bagage vast naar de auto en leveren de sleutel nu al in, zodat we dat vanavond niet meer hoeven te doen. Het is jammer van de extra nacht en het ontbijtbuffet waar we voor betaald hebben voor morgen, maar nog zo’n avond en nacht zien we niet zitten.

Dag, wigwam!

Gelukkig hebben we nog wel een hele dag om van het park te genieten, waarvan de attracties om tien uur open gaan. Althans: een aantal. Hoewel het park maar tot vijf uur open is (gisteren maar tot vier), openen veel attracties pas later. Van wat kleinere attracties snappen we dat nog wel, maar ook de grote achtbaan Goldrush gaat pas om elf uur open.

Nog even een uurtje geduld...

 
In de tussentijd ga ik met zoonlief in het grote reuzenrad, dat een mooi uitzicht over het park en de huisjes erachter geeft.

Vanuit het reuzenrad zijn de vakantiehuisjes goed te zien!

Ook de glijbanen van het zwembad (links) zijn vanuit de lucht heel herkenbaar

Na het reuzenrad gaan we richting de ingang van het park, waar wasberen Randy en Rosie om tien over half elf zullen komen voor een meet en greet. Deze keer dragen ze hun tovercapes vanwege de show die ze later vandaag doen.
 

Randy en Rosie zijn mooi aangekleed vandaag!

Als ons zoontje met het tweetal op de foto is geweest, en heeft gezwaaid naar de Burgemeester die bij de ingang mensen welkom heet, richten we ons op de attracties. Manlief gaat nog een keer in de Goldrush, die inmiddels open is, en met z’n drieën gaan we nog een keer in de bootjes van de Red Bandits.

Nog één keer op bezoek bij de Red Bandits!

 
Naast attracties die we gisteren ook gedaan hebben, rijden we vandaag ook nog met de monorail mee. Het is een lange rit (laat kinderen van tevoren even plassen, want het duurt echt langer dan je denkt!) die echt door het hele park gaat en tijdens het tweede deel zie je wat foto’s van hoe Slagharen er vroeger uit zag.

Onderweg zie je foto's van het park van vroeger

 
De rest van de dag gebruiken we om zoveel mogelijk attracties te doen, onder andere de uitkijktoren en de boomstamattractie (waarom krijg ik nu weer de volle lading water over me heen?), maar we kijken ook even in de winkeltjes.

Uitzicht vanuit de uitkijktoren over het rechterdeel van het park

Waarom overkomt mij dit altijd?

 
Om vijf uur is er nog een afsluitende parade met alle personages uit het park: de Burgemeester, de goochelaar, de Red Bandits en natuurlijk Randy en Rosie Wasbeer. Deze parade wordt alleen in het weekend gedaan en is een leuke afsluiting van de dag.

Randy op zijn paradewagen

Wij gaan nog even naar Aqua Mexicana, waar we nog een glijbaan doen en even spelen in de waterspeeltuin en op het sproeipark. Lang blijven doen we niet, want het is vrij druk en we moeten nog een kleine anderhalf uur naar huis rijden.
 
Op de parkeerplaats doen we zoonlief vast zijn pyjama aan en poetsen we vast zijn tanden, zodat hij thuis meteen zijn bed in kan. Dan zwaaien we het park gedag en beginnen we aan de terugreis.
 
Het attractiepark Slagharen zelf vonden we leuk. Het is mooi gethematiseerd, er zijn leuke attracties en de wachttijden vielen mee. Het is echter wel duidelijk amateuristischer dan bijvoorbeeld de Efteling, want hier zie je regelmatig stukken backstage, dingen die wel een likje verf kunnen gebruiken en ongemotiveerd personeel. Ook verbazen we ons regelmatig over de inefficiëntie van de attracties: bij de Chuck Wagon waren vandaag bijvoorbeeld maar vier van de twaalf karretjes in gebruik. Ook duurt het laadproces vaak onnodig lang doordat één medewerker eerst de uitgang van het slot moet halen, dan weer op slot moet doen, karretje 1 moet openen en sluiten, dan karretje 2, dan zijn hokje weer van het slot moet halen, dan weer op slot... We snappen dat er veiligheidsmaatregelen getroffen moeten worden, maar dit kost gewoon heel veel tijd.

Gezien de prijs (de losse tickets kosten tussen de €17,90 en €25,90, afhankelijk van welke dag je komt) is het ook wel logisch dat het niet te vergelijken is met de Efteling. Voor deze prijs is de thematisering wel echt een enorm pluspunt en er zijn best veel attracties om te doen. Ook doen de personages echt hun best er iets leuks van te maken. Zo herkende bijvoorbeeld één van de Red Bandits ons zoontje nog tijdens de parade en werd hij leuk toegesproken.

Red Bandit Valerie herkende ons zoontje nog

 
Over het vakantiepark zijn we minder lovend. Het leek ons van tevoren leuk om in een wigwam te slapen, maar de slaapcompartimenten zijn echt heel klein en oncomfortabel en dan hebben we het nog niet over de herrie en de sfeer op de camping. We hebben nog overwogen te vragen of we voor de tweede nacht om konden boeken, maar ook bij de huisjes hoorden we harde muziek en waren er tot laat spelende kinderen buiten (met de daarbij horende zeer harde geluiden). Wie weet dat er bij de luxere huisjes meer rust was, maar we twijfelen of dat echt het geld waard is (voor een luxere accommodatie betaal je al snel zo'n €700 voor 2 nachten).
 
Wat ons betreft was dit ons eerste en ook laatste tentavontuur. Natuurlijk zal meespelen dat er ontzettend veel wigwams op een klein gedeelte staan, maar we geven gewoon eerlijk toe dat we toch graag een beetje comfort en vooral rust hebben. Daarnaast schijnt dit niet iets eenmaligs te zijn: we hadden van tevoren al wat reviews gelezen over veel overlast en onrust. We dachten heel positief dat die personen misschien net pech hadden, maar nu hebben we het helaas zelf ervaren. Uiteraard begrijpen we dat er mensen zijn die het verblijf op een camping anders zien dan wij en dat is prima, maar wij weten nu dat wij een andere manier van vakantie vieren prettiger vinden. 

Hier is enigszins te zien hoe dicht de wigwams op elkaar stonden... De stenen paadjes tussendoor werden gebruikt om met ballen op te stuiteren en met steps heen en weer te rijden, waardoor de geluiden enorm doorklinken in de tent als je probeert te slapen.

Wie weet dat we ooit nog wel eens teruggaan naar het attractiepark Slagharen, maar we zullen er niet meer blijven slapen. Mocht u een betere ervaring hebben met overnachten hier, dan horen we dat graag van u via de reacties!

Reisverslag Slagharen 2026 - dag 1

Vrijdag 8 mei 2026
 
Naast ‘gewone’ weekendjes weg houden we ook altijd veel van pretparken bezoeken. Vaak vinden we één dag dan wat kort om alles op ons gemak te kunnen doen en bekijken, dus dan is het fijn als je kunt blijven overnachten, zoals bij de Efteling. Deze keer gaan we een iets kleiner park proberen: Slagharen. We gaan daar overnachten op de camping in een Wigwam Deluxe, een grote tent met een eigen douche- en toiletgebouwtje.

In deze wigwam zullen we gaan overnachten!

 
Als we iets over tienen aankomen bij de parkeerplaats van het park, zien we al diverse bussen van schoolreisjes staan. We lopen eerst naar het incheckgebouw, dat zich op de parkeerplaats bevindt en waar alleen balies zijn om in te checken voor het vakantiepark. Er zijn hier verder geen faciliteiten, bijvoorbeeld een toilet, daarvoor moet je echt in het park zijn. We checken in, krijgen al de sleutel van onze wigwam, maar we besluiten eerst naar het park te gaan.
 
Via een wandelpad komen we bij de ingang. Het is even zoeken wat waar is, want er is geen echt duidelijke bewegwijzering. Dankzij een plattegrond ontdekken we de toiletten en hoe het park in elkaar zit. Links van de ingang is Main Street, een straatje met winkels en restaurantjes. Links en rechts van die straat is een deel van het park, allebei met attracties.

Op de plattegrond is goed te zien hoe het park is opgebouwd

 
We beginnen in het rechterdeel. Hier zijn onder andere de zweefmolen Apollo (toegankelijk vanaf 1,20m), de kinderachtbaan, de boomstamattractie en de ingang van de monorail. Omdat het vrij druk is bij de kinderachtbaan vanwege de diverse schoolreisjes, gaan we eerst naar het verkeersplein, waar kinderen in een autootje kunnen rijden. Er zijn maar een paar autootjes, dus hoewel er ook maar een paar kinderen in de rij staan, duurt het nog best lang voor onze coureur aan de beurt is.

Het verkeersplein waar kinderen zelf kunnen rijden

Na de autootjes is het tijd om te vliegen in een olifant, net zoals Dombo in Disneyland Parijs. Deze gaat echter niet zo hoog, maar heeft wel een bewegend oortje, wat erg schattig is.

Hier heet de olifant 'Jumbo'...

 
Vervolgens gaan we richting het andere deel van het park. Manlief gaat de grote achtbaan Goldrush uitproberen, ik ga met ons zoontje in de stoeltjeslift die van de ene naar de andere kant van het park gaat. De baan gaat nog best hoog, vind ik, maar het is wel leuk om het park vanuit de lucht te zien. Als je weer terug wilt, moet je wel weer eerst opnieuw in de rij gaan staan, je mag niet blijven zitten.

Uitzicht vanuit de stoeltjeslift

Met de stoeltjeslift ga je van de ene kant van het park over Main Street naar de andere kant

 
Wanneer we weer terug zijn waar we begonnen, zoeken we een bankje op om te lunchen. Daarna verkennen we Kids Country: een deel van het park dat gericht is op jongere kinderen. Zoonlief mag met ons een kort baantje rijden in een oude auto en in een tractor op een wat sneller parcours. Hier zien we hem genieten, ook al is het een simpel baantje.

Kinderen kunnen in deze autootjes 'rijden' (ze hoeven alleen maar te zitten, alles gaat automatisch)

 
Na al het rijden is het tijd voor een ander vervoermiddel: het schommelschip. Mama slaat even over, maar papa ‘offert’ zich wel op om met onze kleine piraat mee te gaan!

Dit is niks voor mama!

 
Met z’n drieën gaan we daarna naar het Red Bandits Adventure: een attractie waarbij je met een ronddraaiend bootje langs allerlei animatronics vaart die boeven uitbeelden. Een erg leuke attractie die zeer gedetailleerd aangekleed is!

Twee Red Bandits

 
Vervolgens splitsen we weer op: papa gaat nog een keer naar de Goldrush, ik neem ons zoontje mee naar de Chuck Wagon: een reuzenrad met karretjes in de vorm van huifkarren. Het ziet er heel onschuldig uit, maar hij gaat nog best hoog en bovenop waait het best wel, waardoor het karretje flink heen en weer schommelt.

In de Chuck Wagon, waarbij goed te zien is hoe de huifkar schommelt... De achtbaan op de achtergrond is de Goldrush, de toren in het midden de nieuwe attractie Sky Sifter, een toren waarbij je kan kiezen uit twee ritten: Gold en Silver. In Gold ga je helemaal ondersteboven, bij Silver ga je alleen heen en weer.

 
Inmiddels begint het wat rustiger te worden en kunnen we de kinderachtbaan doen. Het is nog best een wiebelige baan met veel bochten, waardoor hij toch iets heftiger blijkt te zijn dan we in eerste instantie dachten.

In het treintje van de kinderachtbaan Mine Train. Je mag zelf kiezen op welke rij je gaat zitten.

 
Papa test nog even de boomstamattractie, waarna we even pauzeren met een ijsje. Het plan is om daarna de monorail nog te doen, maar die sluit al om half vier en wij zijn er twee voor half vier. We wachten nog, maar uiteindelijk geven we het op en gaan we de rij uit, ook omdat er nog een meet en greet komt met de mascottes van het park: wasberen Randy en Rosie.

Daar ging papa! 

Even poseren met Randy en Rosie!

Na wat geknuffel en foto’s gaan we naar de auto om naar de camping te rijden, ook omdat de attracties sluiten. Het vakantiepark staat redelijk goed aangegeven en zonder al te veel problemen vinden we onze wigwam, E5. De tent bestaat uit een woongedeelte met een klein keukentje en drie slaapcompartimenten. Naast de wigwam is het gebouwtje met de douche en het toilet. Alles kan afgesloten worden met een sleutel, zodat je wel wat privacy hebt.

De drie slaapcompartimenten

Het douche- en toiletgebouwtje. Elk gebouw is verdeeld in vier badkamertjes. Je eigen badkamertje is helemaal afgesloten, maar je hoort wel wat er in de andere badkamertjes gebeurt.

Als we een beetje uitgepakt hebben en de bedden een soort van opgemaakt zijn (er is maar één soort lakenpakket en de maten van het onderlaken zijn net niet passend), gaan we terug naar het park om iets te eten. Veel keus is er niet, want er zijn maar een paar restaurants open. Het valt ons ook op dat er geen enkele winkel meer open is. Dit vinden we jammer, want dit lijkt ons juist een moment dat mensen willen winkelen.

Improviseren met onderlaken...

 
Bij Randy’s Pizza & Pasta halen we wat te eten, wat oké is. Daarna gaan we naar Aqua Mexicana, het zwembad dat bij het park hoort. Er is een rechthoekig bad, een kinderspeeltuin, een sproeiparkje, een jacuzzi en een toren met drie glijbanen. Alle glijbanen moeten met een band gedaan worden. Er zijn wel, heel slim, banden voor één, twee en drie personen. In het zwembad mag je alleen foto's maken van je eigen gezelschap, dus ik heb helaas geen foto's van binnen in het bad.

Bij een verblijf op het vakantiepark is het zwembad inbegrepen. Bij een los bezoek moet je extra betalen om te zwemmen.

Rond kwart voor zeven verlaten we het bad. We willen de spullen uit ons kluisje halen, dat hier werkt door €1 te betalen en een code te kiezen, waarna je een nummer toegewezen krijgt. Hoewel we alles goed intoetsen, krijgen we de melding dat het niet klopt. Gelukkig kan een personeelslid het kluisje alsnog voor ons openmaken, zodat we gewoon om kunnen kleden.
 
We lopen door het verlaten park (wat best grappig is om te ervaren) terug naar de camping, wat een korte wandeling is. Het enige vervelende is dat je je kaartje weer moet laten scannen om het park uit te komen en dat je de buggy in moet klappen om door het poortje te gaan. Er is ook een in- en uitgang voor buggy's en rolstoelen, maar die is een heel stuk teruglopen en vervolgens moet je dat stuk buitenom opnieuw lopen naar je huisje of wigwam.

Best een beetje gek: lopen in een verlaten attractiepark!

Op de camping blijkt dat het avondprogramma inmiddels begonnen is: barbecues, spelende kinderen en heel veel geluid. We trachten ons zoontje naar bed te brengen, maar een buurman van een paar tenten verderop zet net zijn muziekinstallatie aan, waardoor de hele camping mee kan genieten van het Nederlandstalig lied. Ook is er blijkbaar een wedstrijd bezig bij de plaatselijke voetbalvereniging, die naast de camping zit, want we horen om de paar minuten omroepberichten. Om negen uur vragen we vriendelijk aan de buren of de muziek wat zachter kan in verband met ons vijfjarige zoontje dat probeert te slapen, wat gelukkig gebeurt. Helaas maakt het weinig verschil met alle andere herrie om ons heen. Gelukkig is ons slaapkoppie inmiddels zo moe dat hij in slaap gevallen is, maar we vrezen een zeer onrustige nacht…

 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Center Parcs Nordseeküste - update 2026

Vrijdag 24 april t/m donderdag 30 april 2026

Twee jaar geleden zijn we al een midweek bij Center Parcs Nordseeküste in Noord-Duitsland geweest. Dat vonden we toen zo leuk dat we nu nog eens teruggaan! Vanwege de Duitse feestdag op vrijdag 1 mei blijven we net geen week, maar we hebben in ieder geval tijd genoeg om te genieten!

Even lekker genieten met z'n drieën!

 
De rit naar het park is eigenlijk nog precies hetzelfde als de vorige keer, al hebben we nu een korte file vanwege de ‘grenscontrole’ (oftewel: je rijdt over een paar hobbels en dat is het). De vorige keer waren we heel vroeg bij het park, nu zijn we er wat later, omdat ons zoontje inmiddels vijf is en dus leerplichtig, al is de dag voor de meivakantie met koningsspelen niet echt een gewone schooldag te noemen… In ieder geval komen we later aan en kunnen we op de parkeerplaats inchecken, waar we onze armbandjes krijgen. Daarna mogen we meteen door naar het huisje.

Na een korte file bij de grens zijn we in Duitsland!

 
We verblijven in exact hetzelfde huisje als de vorige keer: nummer 762. En net als de vorige keer geeft de vaatwasser nog steeds problemen en is er nog steeds geen gordijntje in de badkamer, zodat de overburen mee kunnen genieten van alles wat je doet… Gelukkig waren we hierop voorbereid en hebben we een eigen ‘gordijntje’ meegenomen.

We verblijven in hetzelfde huisje als twee jaar geleden

 
Naast het huisje is nog steeds hetzelfde speeltuintje met het paard en de trekkar, een favoriet bij onze eigen kleine cowboy. Verder zijn er nog drie speeltuintjes in ons gedeelte van het park: eentje in de vorm van een stier, eentje met een speeltractor en eentje voor de allerkleinsten.

Het speeltuintje in de vorm van een stier

 
Deze keer wandelen we ook een keer door het deel van het park aan de overkant van de rotonde. Daar zijn wat kleinere huisjes, die dichter op elkaar staan, maar die ook eigen parkeerplaatsen hebben. Er zijn ook wat speeltuintjes, maar die zien er kleiner en – volgens onze kleine kenner – saaier uit.
 
Verder is er op het park eigenlijk niks veranderd, behalve dat de Kids Safari activiteit nu een vast parcours heeft in plaats van dat je zelf rond mag rijden. Wat ons betreft is dit geen verbetering: het parcours heeft een nogal steile afdaling met een bocht, vervolgens weer heuvelop rijden en dan nog een stuk onverharde weg met grote hobbels. Zoonlief vindt het maar niks, alleen de stukken waar hij rechtuit mag rijden, geniet hij.

Het is niet helemaal duidelijk te zien, maar het parcours van de Kids Safari heeft een flinke afdaling gekregen...

 
Het zwembad is nog precies hetzelfde als twee jaar geleden, inclusief de Crazy River die met een band moet maar beter zonder gedaan kan worden, en in de Market Dome is nog steeds een kleine binnenspeeltuin. Wel lijken er wat meer activiteiten te zijn, zoals een soort quizavond en een kinderdisco (waar de muziek erg hard staat), al kan het ook zijn dat we daar de vorige keer niet op gelet hebben.

Met een band is verplicht, maar zonder is het eigenlijk leuker!

 
Deze keer doen we ook de minigolf. Er zijn achttien holes, die eigenlijk niet veel van elkaar verschillen. Er zijn wat bochtjes en veel hobbels en heuvels, waardoor we het geen van drieën een heel leuke baan vinden. De ligging is op zich wel grappig: de banen liggen deels echt tussen de struiken, zodat je een soort junglegevoel krijgt.

Tussen al dit groen liggen de banen van de minigolf

 
Aan het einde van de straat is nog steeds het strand met dezelfde speeltuin waar in twee jaar tijd nog niks veranderd is. Maar dat geeft niet, want het is nog steeds een erg leuke speeltuin met uitzicht op het wad / het water.

Aan het einde van de straat is het strand met een grote speeltuin voor jonge kinderen

 
Tijdens ons verblijf hebben we twee nieuwe activiteiten gedaan: een wandeling bij Langwarder Groden en een bezoek aan de Spielscheune in Burhave. De wandeling is met kinderen niet aan te raden. Vanaf de parkeerplaats is het nog een flink eindje lopen voor je bij het beginpunt van de echte wandeling bent en er is, bij eb in ieder geval, niks te beleven voor kinderen. Het landschap is even mooi om te zien, maar dat is na vijf tellen ook wel klaar. Voor natuurliefhebbers is het een ander verhaal: die zullen genieten van dit unieke gebied!

Wandelen is hier met kinderen niet echt aan te raden, al ziet de natuur er mooi uit!

De Spielscheune is wel een aanrader met kinderen. Je zal er geen hele dag doorbrengen, maar in deze binnenspeeltuin kunnen jonge kinderen zich zeker een paar uur vermaken. Er is een zandgedeelte in een piratenthema met glijbaan, een klimvulkaan met een heel steile glijbaan, er zijn grote blokken om mee te bouwen, er is een waterbak met twee ‘bootfietsen’, je kunt de ballenbak in of trampoline springen, er is een afgezet voetbalveld en er is een razendsnelle mattenglijbaan. Ook kun je er tegen betaling van €1 een ritje maken op een auto, tractor of politiewagen.

Een deel van de Spielscheune met de blokken, trampolines en waterbak voor de 'bootfietsen'

 
Net als vorige keer hebben we ook nu weer Jaderpark bezocht. Hier zijn wel wat dingen veranderd: Fly Willy is veranderd in bijen en de ronddraaiende jungle-attractie is weg en heeft plaatsgemaakt voor een speeltuin met ook een bijenthema. De rest van het park is onveranderd, al is er wel een nieuwe attractie in aanbouw die van de zomer klaar moet zijn.

Deze speeltuin is nieuw

 
Ook deze keer genieten we weer volop van het park. De dieren zijn eventjes leuk om te zien, maar we brengen de meeste tijd door in het attractiegedeelte. Zoonlief is inmiddels groot genoeg om overal in te mogen, inclusief de Ziegelblitz, de ‘grote’ achtbaan. Waaghals als hij is doen we de rit uiteindelijk vier keer! Dit geeft ook al aan dat het niet druk is in het park: we hebben eigenlijk nergens echt hoeven te wachten, overal konden we zo doorlopen. Dit heeft er natuurlijk mee te maken dat Duitsland pas vanaf 1 mei vakantie heeft: een tip dus om voor die datum het park te bezoeken als je van weinig wachtrijen wilt profiteren!

Onze waaghals mag ook mee in deze achtbaan!

 
Hoewel er alles bij elkaar dus weinig veranderd is in twee jaar tijd, hebben we zeker opnieuw genoten. Het deel van het park waar ons huisje staat, blijft leuk met het speeltuintje ernaast en de andere speeltuintjes in de buurt. Het zwembad blijft ook uniek met de verschillende verdiepingen en de glijbanen die alles met elkaar verbinden. En ook Jaderpark blijven we aanraden, want het is nog steeds een leuk park. Wel zeggen we erbij dat dit een vakantie is voor wat jongere kinderen. Vanaf een jaar of acht, negen zal het park minder aantrekkelijk worden door het ontbreken van wat meer uitdagende activiteiten en voor tieners is er eigenlijk weinig te beleven, ook niet in Jaderpark. We willen eigenlijk stiekem nog wel één keertje terug, maar gezien de leeftijd van onze zoon zullen we dat waarschijnlijk volgend jaar of het jaar daarna doen, omdat we denken dat het daarna minder leuk voor hem zal zijn. Dus wie weet: over twee jaar weer een update? We sluiten het zeker niet uit!

Wie weet tot over twee jaar!

Uit in Nederland: Wildlands - update Yunka gebied

Woensdag 22 april 2026

In 2021 bezochten we tijdens een vakantie in Drenthe voor het eerst Wildlands Adventure Zoo in Emmen. Sindsdien zijn we er elk jaar geweest, zo ook in 2022, want we vinden het alle drie een prachtige dierentuin. Er zijn veel verschillende dieren te bewonderen en veel speelgelegenheden voor de kinderen (waaronder een grote binnenspeeltuin) en de aankleding is ontzettend mooi. Op 3 april is er een nieuw gebied geopend in het park: Yunka. Tijdens mijn bezoek aan het park vandaag breng ik er graag wat extra tijd door.

De ingang van Yunka

Yunka is onderdeel van Jungola, het jungledeel van het park. Het gebied is te vinden in 'de grote kas' van Rimbula, zoals het genoemd wordt: een enorm overdekt gebied waar ook apen, olifanten en vogels wonen. Yunka is het laatste stukje van deze grote kas, vlak voor je weer naar buiten gaat.

Als je via de klapdeuren binnen bent gekomen, zie je eerst het bord met daarop de inwoners van het gebied: de luiaards, de groene arassari, de keizertamarins, de groene leguaan, de witgezichtsaki's en de montserrattroepiaal. Volgens de website van Wildlands moeten er ook rode tangaren wonen, maar die staan niet op het bord.

De bewoners van Yunka

Yunka is ingericht als een echte jungle. Door het lettertype dat op de borden gebruikt wordt, doet het me ook een beetje aan Sri Lanka denken, waar we in 2017 op vakantie waren. Yunka ziet er wel echt anders uit met de donkerrode rotsen, groene planten en watervallen.

De natuur van Yunka

Ter aankleding is er ook een soort hotel gemaakt, de Arassari Lodge.

Rechts naast deze muur is het 'hotel'

Natuurlijk is het geen echt hotel, maar er is wel een receptie nagemaakt en via het raam kun je genieten van het uitzicht over Rimbula.

De receptie van de lodge met het uitzichtraam

De bewoners van Yunka zijn nog wel een beetje verlegen. De eerste die ik uiteindelijk zie, is één van de twee luiaards, helemaal bovenin de hoogste boom.

Lang leve de zoom van de fotocamera! Deze luiaard hing bijna bij het dak...

Daarna spot ik in een andere boom het vrouwtje van de witgezichtsaki's, samen met een ondeugend jong dat echt niet stil blijft zitten voor de foto!

Het grijze vloerkleedje op de tak is in werkelijkheid het vrouwtje van de witgezichtsaki's. Haar jong verstopt zich elke keer achter de stam...

Dankzij een vrijwilliger van het park vind ik ook de groene leguaan, die op een tak in een hoge boom ligt, wat er vrij oncomfortabel uitziet...

Of dit nu echt lekker hangt...?

Daar vlakbij, in een huisje, is luiaard nummer twee te zien. De vrijwilliger die erbij staat, moet moeite doen de mensen op afstand te houden, want deze meneer (de luiaards schijnen alle twee mannetjes te zijn en hebben de namen Pablo en Otto gekregen) heeft een enorm hoog knuffelgehalte!

Deze zou je toch zo op willen pakken en willen knuffelen?

Ik blijf natuurlijk nog een tijdje kijken bij dit schattige dier, maar daarna loop ik toch verder naar de uitgang van het gebied. Door de klapdeuren kom je nog bij de Yunka Market, waar een soort markt is nagebouwd met fruit, groente en zakken meel/graan.

De Yunka Market

Deze markt is een mooie afsluiting van een goed gethematiseerd gebied. De ingang, het welkomstbord, de lodge, de borden tussendoor... Alles is duidelijk met zorg bedacht en neergezet, zodat het echt een apart stukje van Rimbula is.

Wat borden die in het gebied staan

Qua dieren zijn het natuurlijk de luiaards die de aandacht trekken. De leguaan en de witgezichtsaki's zijn leuk om gezien te hebben, de vogels ben ik niet eens tegengekomen. Wat me wel opviel, was dat de keizertamarins niet in dit gebied te bewonderen waren. Als je Rimbula binnenkomt, zie je hun verblijf, maar in Yunka zelf heb ik ze niet gezien. Wellicht komt dit nog, aangezien ze wel op het bord met de bewoners vermeld staan.

De keizertamarins waren nu helemaal aan het begin van Rimbula te zien

Ik vond het leuk om Yunka bezocht te hebben en het is zeker mooi aangekleed, maar het zal niet de grootste trekpleister van het park worden. Het is een klein gebied in vergelijking met de rest van Rimbula en met bijvoorbeeld de vlindertuin in de eerste kas van Jungola, waardoor het in mijn ogen een beetje achterblijft bij de rest van Rimbula. Het is echter zeker leuk om te bezoeken en absoluut complimenten aan de bedenkers voor de aankleding, maar ik raad gewoon de hele dierentuin aan om te bezoeken en niet speciaal alleen dit gebied. Dat zal natuurlijk ook nooit de bedoeling van Wildlands zijn geweest, het is gewoon een mooi nieuw gedeelte van het park, dat dit jaar zijn tiende verjaardag viert. En eerlijk: hoe kun je een feestje nu beter vieren dan met zo'n schattige luiaard erbij?