zondag 10 mei 2026

Reisverslag Slagharen 2026 - dag 1

Vrijdag 8 mei 2026
 
Naast ‘gewone’ weekendjes weg houden we ook altijd veel van pretparken bezoeken. Vaak vinden we één dag dan wat kort om alles op ons gemak te kunnen doen en bekijken, dus dan is het fijn als je kunt blijven overnachten, zoals bij de Efteling. Deze keer gaan we een iets kleiner park proberen: Slagharen. We gaan daar overnachten op de camping in een Wigwam Deluxe, een grote tent met een eigen douche- en toiletgebouwtje.

In deze wigwam zullen we gaan overnachten!
 
Als we iets over tienen aankomen bij de parkeerplaats van het park, zien we al diverse bussen van schoolreisjes staan. We lopen eerst naar het incheckgebouw, dat zich op de parkeerplaats bevindt en waar alleen balies zijn om in te checken voor het vakantiepark. Er zijn hier verder geen faciliteiten, bijvoorbeeld een toilet, daarvoor moet je echt in het park zijn. We checken in, krijgen al de sleutel van onze wigwam, maar we besluiten eerst naar het park te gaan.
 
Via een wandelpad komen we bij de ingang. Het is even zoeken wat waar is, want er is geen echt duidelijke bewegwijzering. Dankzij een plattegrond ontdekken we de toiletten en hoe het park in elkaar zit. Links van de ingang is Main Street, een straatje met winkels en restaurantjes. Links en rechts van die straat is een deel van het park, allebei met attracties.

Op de plattegrond is goed te zien hoe het park is opgebouwd
 
We beginnen in het rechterdeel. Hier zijn onder andere de zweefmolen Apollo (toegankelijk vanaf 1,20m), de kinderachtbaan, de boomstamattractie en de ingang van de monorail. Omdat het vrij druk is bij de kinderachtbaan vanwege de diverse schoolreisjes, gaan we eerst naar het verkeersplein, waar kinderen in een autootje kunnen rijden. Er zijn maar een paar autootjes, dus hoewel er ook maar een paar kinderen in de rij staan, duurt het nog best lang voor onze coureur aan de beurt is.

Het verkeersplein waar kinderen zelf kunnen rijden

Na de autootjes is het tijd om te vliegen in een olifant, net zoals Dombo in Disneyland Parijs. Deze gaat echter niet zo hoog, maar heeft wel een bewegend oortje, wat erg schattig is.

Hier heet de olifant 'Jumbo'...
 
Vervolgens gaan we richting het andere deel van het park. Manlief gaat de grote achtbaan Goldrush uitproberen, ik ga met ons zoontje in de stoeltjeslift die van de ene naar de andere kant van het park gaat. De baan gaat nog best hoog, vind ik, maar het is wel leuk om het park vanuit de lucht te zien. Als je weer terug wilt, moet je wel weer eerst opnieuw in de rij gaan staan, je mag niet blijven zitten.

Uitzicht vanuit de stoeltjeslift

Met de stoeltjeslift ga je van de ene kant van het park over Main Street naar de andere kant
 
Wanneer we weer terug zijn waar we begonnen, zoeken we een bankje op om te lunchen. Daarna verkennen we Kids Country: een deel van het park dat gericht is op jongere kinderen. Zoonlief mag met ons een kort baantje rijden in een oude auto en in een tractor op een wat sneller parcours. Hier zien we hem genieten, ook al is het een simpel baantje.

Kinderen kunnen in deze autootjes 'rijden' (ze hoeven alleen maar te zitten, alles gaat automatisch)
 
Na al het rijden is het tijd voor een ander vervoermiddel: het schommelschip. Mama slaat even over, maar papa ‘offert’ zich wel op om met onze kleine piraat mee te gaan!

Dit is niks voor mama!
 
Met z’n drieën gaan we daarna naar het Red Bandits Adventure: een attractie waarbij je met een ronddraaiend bootje langs allerlei animatronics vaart die boeven uitbeelden. Een erg leuke attractie die zeer gedetailleerd aangekleed is!

Twee Red Bandits
 
Vervolgens splitsen we weer op: papa gaat nog een keer naar de Goldrush, ik neem ons zoontje mee naar de Chuck Wagon: een reuzenrad met karretjes in de vorm van huifkarren. Het ziet er heel onschuldig uit, maar hij gaat nog best hoog en bovenop waait het best wel, waardoor het karretje flink heen en weer schommelt.

In de Chuck Wagon, waarbij goed te zien is hoe de huifkar schommelt... De achtbaan op de achtergrond is de Goldrush, de toren in het midden de nieuwe attractie Sky Sifter, een toren waarbij je kan kiezen uit twee ritten: Gold en Silver. In Gold ga je helemaal ondersteboven, bij Silver ga je alleen heen en weer.
 
Inmiddels begint het wat rustiger te worden en kunnen we de kinderachtbaan doen. Het is nog best een wiebelige baan met veel bochten, waardoor hij toch iets heftiger blijkt te zijn dan we in eerste instantie dachten.

In het treintje van de kinderachtbaan Mine Train. Je mag zelf kiezen op welke rij je gaat zitten.
 
Papa test nog even de boomstamattractie, waarna we even pauzeren met een ijsje. Het plan is om daarna de monorail nog te doen, maar die sluit al om half vier en wij zijn er twee voor half vier. We wachten nog, maar uiteindelijk geven we het op en gaan we de rij uit, ook omdat er nog een meet en greet komt met de mascottes van het park: wasberen Randy en Rosie.

Daar ging papa! 

Even poseren met Randy en Rosie!

Na wat geknuffel en foto’s gaan we naar de auto om naar de camping te rijden, ook omdat de attracties sluiten. Het vakantiepark staat redelijk goed aangegeven en zonder al te veel problemen vinden we onze wigwam, E5. De tent bestaat uit een woongedeelte met een klein keukentje en drie slaapcompartimenten. Naast de wigwam is het gebouwtje met de douche en het toilet. Alles kan afgesloten worden met een sleutel, zodat je wel wat privacy hebt.

De drie slaapcompartimenten

Het douche- en toiletgebouwtje. Elk gebouw is verdeeld in vier badkamertjes. Je eigen badkamertje is helemaal afgesloten, maar je hoort wel wat er in de andere badkamertjes gebeurt.

Als we een beetje uitgepakt hebben en de bedden een soort van opgemaakt zijn (er is maar één soort lakenpakket en de maten van het onderlaken zijn net niet passend), gaan we terug naar het park om iets te eten. Veel keus is er niet, want er zijn maar een paar restaurants open. Het valt ons ook op dat er geen enkele winkel meer open is. Dit vinden we jammer, want dit lijkt ons juist een moment dat mensen willen winkelen.

Improviseren met onderlaken...
 
Bij Randy’s Pizza & Pasta halen we wat te eten, wat oké is. Daarna gaan we naar Aqua Mexicana, het zwembad dat bij het park hoort. Er is een rechthoekig bad, een kinderspeeltuin, een sproeiparkje, een jacuzzi en een toren met drie glijbanen. Alle glijbanen moeten met een band gedaan worden. Er zijn wel, heel slim, banden voor één, twee en drie personen. In het zwembad mag je alleen foto's maken van je eigen gezelschap, dus ik heb helaas geen foto's van binnen in het bad.


Bij een verblijf op het vakantiepark is het zwembad inbegrepen. Bij een los bezoek moet je extra betalen om te zwemmen.

Rond kwart voor zeven verlaten we het bad. We willen de spullen uit ons kluisje halen, dat hier werkt door €1 te betalen en een code te kiezen, waarna je een nummer toegewezen krijgt. Hoewel we alles goed intoetsen, krijgen we de melding dat het niet klopt. Gelukkig kan een personeelslid het kluisje alsnog voor ons openmaken, zodat we gewoon om kunnen kleden.
 
We lopen door het verlaten park (wat best grappig is om te ervaren) terug naar de camping, wat een korte wandeling is. Het enige vervelende is dat je je kaartje weer moet laten scannen om het park uit te komen en dat je de buggy in moet klappen om door het poortje te gaan. Er is ook een in- en uitgang voor buggy's en rolstoelen, maar die is een heel stuk teruglopen en vervolgens moet je dat stuk buitenom opnieuw lopen naar je huisje of wigwam.

Best een beetje gek: lopen in een verlaten attractiepark!

Op de camping blijkt dat het avondprogramma inmiddels begonnen is: barbecues, spelende kinderen en heel veel geluid. We trachten ons zoontje naar bed te brengen, maar een buurman van een paar tenten verderop zet net zijn muziekinstallatie aan, waardoor de hele camping mee kan genieten van het Nederlandstalig lied. Ook is er blijkbaar een wedstrijd bezig bij de plaatselijke voetbalvereniging, die naast de camping zit, want we horen om de paar minuten omroepberichten. Om negen uur vragen we vriendelijk aan de buren of de muziek wat zachter kan in verband met ons vijfjarige zoontje dat probeert te slapen, wat gelukkig gebeurt. Helaas maakt het weinig verschil met alle andere herrie om ons heen. Gelukkig is ons slaapkoppie inmiddels zo moe dat hij in slaap gevallen is, maar we vrezen een zeer onrustige nacht…
 
Tot morgen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten