Reisverslag Slagharen - dag 2

Zaterdag 9 mei 2026
 
Waar we bang voor waren, kwam ook uit: het is een zeer onrustige nacht geweest. Natuurlijk weten we dat op een camping het leven 's avonds veel buiten afspeelt, we zijn per slot van rekening eerder op campings geweest, maar dit vonden we wel heel asociaal. Tot elf uur bleef er heel veel geluid met muziek, hard pratende mensen naast onze tent en kinderen die met een bal op het pad spelen en tot drie keer toe tegen onze wigwam aan trappen, maar ook na elven was het verre van stil. Controle hebben we eigenlijk niet gezien. Door het vogelgefluit en een huilende baby bij de buren zijn we om kwart voor vijf ook al wakker, waarna we eigenlijk niet meer slapen, mede doordat wij met z’n tweeën op een stuk van anderhalve meter breed liggen. Om half zeven geven we het op en staan we op.
 

Op dit smalle stuk moesten we met z'n tweeën slapen...

De volgende uitdaging is douchen. Het is een douche met een drukknop, wat voor ons zoontje al lastig is, en als de douche aan gaat, kan je in het hele gebouwtje zwemmen en zweten door de warmte die blijft hangen.

Tijdens het douchen ontstaat hier een nieuw zwembad! Omdat je met slippers van buiten komt, loop je de vloer ook meteen vies en wordt het eigenlijk een heel smerige bedoening binnen...

 
Om kwart over acht zijn we allemaal aangekleed. We sluiten de tent af en lopen naar het park, waar we ons ontbijtbuffet hebben in Big Jakes Dinner House. Iets over half negen gaat het open. We mogen zelf een plaatsje kiezen en kunnen vervolgens kiezen uit wat broodjes, beleg en drankjes. Wel opvallend is dat het buffet nog niet volledig klaar is (het roerei moet bijvoorbeeld nog neergezet worden en de glazen zijn nog niet aangevuld) en dat er maar zo’n tien messen in de bestekbak liggen. Dat wordt zuinig aan doen met snijden!

Het ontbijtbuffet

Na het ontbijt overleggen we even. De nacht is ons zo slecht bevallen dat we besluiten vanavond al terug naar huis te gaan. We pakken daarom alles is, brengen alle bagage vast naar de auto en leveren de sleutel nu al in, zodat we dat vanavond niet meer hoeven te doen. Het is jammer van de extra nacht en het ontbijtbuffet waar we voor betaald hebben voor morgen, maar nog zo’n avond en nacht zien we niet zitten.

Dag, wigwam!

Gelukkig hebben we nog wel een hele dag om van het park te genieten, waarvan de attracties om tien uur open gaan. Althans: een aantal. Hoewel het park maar tot vijf uur open is (gisteren maar tot vier), openen veel attracties pas later. Van wat kleinere attracties snappen we dat nog wel, maar ook de grote achtbaan Goldrush gaat pas om elf uur open.

Nog even een uurtje geduld...

 
In de tussentijd ga ik met zoonlief in het grote reuzenrad, dat een mooi uitzicht over het park en de huisjes erachter geeft.

Vanuit het reuzenrad zijn de vakantiehuisjes goed te zien!

Ook de glijbanen van het zwembad (links) zijn vanuit de lucht heel herkenbaar

Na het reuzenrad gaan we richting de ingang van het park, waar wasberen Randy en Rosie om tien over half elf zullen komen voor een meet en greet. Deze keer dragen ze hun tovercapes vanwege de show die ze later vandaag doen.
 

Randy en Rosie zijn mooi aangekleed vandaag!

Als ons zoontje met het tweetal op de foto is geweest, en heeft gezwaaid naar de Burgemeester die bij de ingang mensen welkom heet, richten we ons op de attracties. Manlief gaat nog een keer in de Goldrush, die inmiddels open is, en met z’n drieën gaan we nog een keer in de bootjes van de Red Bandits.

Nog één keer op bezoek bij de Red Bandits!

 
Naast attracties die we gisteren ook gedaan hebben, rijden we vandaag ook nog met de monorail mee. Het is een lange rit (laat kinderen van tevoren even plassen, want het duurt echt langer dan je denkt!) die echt door het hele park gaat en tijdens het tweede deel zie je wat foto’s van hoe Slagharen er vroeger uit zag.

Onderweg zie je foto's van het park van vroeger

 
De rest van de dag gebruiken we om zoveel mogelijk attracties te doen, onder andere de uitkijktoren en de boomstamattractie (waarom krijg ik nu weer de volle lading water over me heen?), maar we kijken ook even in de winkeltjes.

Uitzicht vanuit de uitkijktoren over het rechterdeel van het park

Waarom overkomt mij dit altijd?

 
Om vijf uur is er nog een afsluitende parade met alle personages uit het park: de Burgemeester, de goochelaar, de Red Bandits en natuurlijk Randy en Rosie Wasbeer. Deze parade wordt alleen in het weekend gedaan en is een leuke afsluiting van de dag.

Randy op zijn paradewagen

Wij gaan nog even naar Aqua Mexicana, waar we nog een glijbaan doen en even spelen in de waterspeeltuin en op het sproeipark. Lang blijven doen we niet, want het is vrij druk en we moeten nog een kleine anderhalf uur naar huis rijden.
 
Op de parkeerplaats doen we zoonlief vast zijn pyjama aan en poetsen we vast zijn tanden, zodat hij thuis meteen zijn bed in kan. Dan zwaaien we het park gedag en beginnen we aan de terugreis.
 
Het attractiepark Slagharen zelf vonden we leuk. Het is mooi gethematiseerd, er zijn leuke attracties en de wachttijden vielen mee. Het is echter wel duidelijk amateuristischer dan bijvoorbeeld de Efteling, want hier zie je regelmatig stukken backstage, dingen die wel een likje verf kunnen gebruiken en ongemotiveerd personeel. Ook verbazen we ons regelmatig over de inefficiëntie van de attracties: bij de Chuck Wagon waren vandaag bijvoorbeeld maar vier van de twaalf karretjes in gebruik. Ook duurt het laadproces vaak onnodig lang doordat één medewerker eerst de uitgang van het slot moet halen, dan weer op slot moet doen, karretje 1 moet openen en sluiten, dan karretje 2, dan zijn hokje weer van het slot moet halen, dan weer op slot... We snappen dat er veiligheidsmaatregelen getroffen moeten worden, maar dit kost gewoon heel veel tijd.

Gezien de prijs (de losse tickets kosten tussen de €17,90 en €25,90, afhankelijk van welke dag je komt) is het ook wel logisch dat het niet te vergelijken is met de Efteling. Voor deze prijs is de thematisering wel echt een enorm pluspunt en er zijn best veel attracties om te doen. Ook doen de personages echt hun best er iets leuks van te maken. Zo herkende bijvoorbeeld één van de Red Bandits ons zoontje nog tijdens de parade en werd hij leuk toegesproken.

Red Bandit Valerie herkende ons zoontje nog

 
Over het vakantiepark zijn we minder lovend. Het leek ons van tevoren leuk om in een wigwam te slapen, maar de slaapcompartimenten zijn echt heel klein en oncomfortabel en dan hebben we het nog niet over de herrie en de sfeer op de camping. We hebben nog overwogen te vragen of we voor de tweede nacht om konden boeken, maar ook bij de huisjes hoorden we harde muziek en waren er tot laat spelende kinderen buiten (met de daarbij horende zeer harde geluiden). Wie weet dat er bij de luxere huisjes meer rust was, maar we twijfelen of dat echt het geld waard is (voor een luxere accommodatie betaal je al snel zo'n €700 voor 2 nachten).
 
Wat ons betreft was dit ons eerste en ook laatste tentavontuur. Natuurlijk zal meespelen dat er ontzettend veel wigwams op een klein gedeelte staan, maar we geven gewoon eerlijk toe dat we toch graag een beetje comfort en vooral rust hebben. Daarnaast schijnt dit niet iets eenmaligs te zijn: we hadden van tevoren al wat reviews gelezen over veel overlast en onrust. We dachten heel positief dat die personen misschien net pech hadden, maar nu hebben we het helaas zelf ervaren. Uiteraard begrijpen we dat er mensen zijn die het verblijf op een camping anders zien dan wij en dat is prima, maar wij weten nu dat wij een andere manier van vakantie vieren prettiger vinden. 

Hier is enigszins te zien hoe dicht de wigwams op elkaar stonden... De stenen paadjes tussendoor werden gebruikt om met ballen op te stuiteren en met steps heen en weer te rijden, waardoor de geluiden enorm doorklinken in de tent als je probeert te slapen.

Wie weet dat we ooit nog wel eens teruggaan naar het attractiepark Slagharen, maar we zullen er niet meer blijven slapen. Mocht u een betere ervaring hebben met overnachten hier, dan horen we dat graag van u via de reacties!