Donderdag 23 juli 2026
Nadat we gisteren vanuit
Nederland naar camping La grande tortue zijn gereden, hebben we inmiddels onze
eerste nacht in de stacaravan achter de rug. Het bed is op zich oké, maar toch was
het even wennen en zat de angst voor de muis er nog in.
We ontbijten buiten, waarna we
douchen (niet echt bijzonderheden bij de douche, behalve dat het hokje heel
klein is), ons aankleden en insmeren. Vervolgens willen we eerst naar de kleine
supermarkt hier op de camping om een stokbrood te halen voor bij het avondeten.
Het blijkt echter dat je voor stokbrood en croissants de avond van tevoren al
moet reserveren, het is niet mogelijk om op de dag zelf brood te kopen.
Waarschijnlijk heeft de camping een samenwerking met een plaatselijke bakker en
bestellen ze daar exact wat ze nodig hebben, maar we vinden het wel heel jammer
en ook bijzonder. Op andere campings vonden we het juist altijd leuk om ’s
ochtends de rij te zien met mensen die hun ontbijt gingen halen of om met z’n
allen voor de deur te wachten tot je een broodje kan pakken. Dit missen we hier
nu wel.
We lopen verder over de
camping en bekijken de speelmogelijkheden naast het zwembad. Er is een groot
springkussen, een speeltuin voor kinderen van twee tot zes en een klimtoestel
voor kinderen vanaf zeven jaar. Onze eigen klimkabouter speelt eerst even in de
speeltuin voor zijn leeftijd, maar daarna wil hij toch naar het grote
klimtoestel waar hij officieel nog niet op mag. We zien echter helemaal bovenin
ook een peuter lopen, dus hij mag het van ons proberen. Naar boven gaan heeft
nog niet eens zijn interesse, hij wil liever de klimroute beneden proberen. Die
is nog best lastig voor een kind van vijf (of een volwassen papa! ;)), maar hij
vermaakt zich best.
Het klimtoestel voor kinderen vanaf zeven jaar - 's middags ging onze klauteraar toch nog naar boven!
Vervolgens gaan we even terug
naar de stacaravan om fruit te halen, waarna meneer wel bij de Miniclub wil
kijken. Deze werkt anders dan wat we gewend zijn: tussen tien en twaalf zijn er
leden van het animatieteam en kun je gewoon in- en uitlopen. Er zou ook een
stempelkaart moeten zijn, maar die zijn helaas op, wordt er verteld, maar komen
mogelijk morgen weer binnen (bijzonder, halverwege het hoogseizoen…).
De opdracht is je hand op
papier omtrekken en hier met behulp van potloden en verf een boom van maken. Niet
echt een lange opdracht: na vijftien minuten gaan de eerste kinderen alweer
weg. Waarschijnlijk is dit ook de bedoeling, zodat er plaats is voor kinderen die
later aankomen. Onze eigen kleine kunstenaar leeft zich even lekker uit en weet
een mooi museumstuk te maken.
Creatief bezig!
Terug bij de stacaravan zitten
we even, krijgen we bezoek van iemand van de camping die twee klapvallen
plaatst en wordt er wat gespeeld voor het alweer lunchtijd is. Na de lunch
kleden we ons om en gaan we naar het zwembad. Tot onze verbazing is het er nog
redelijk rustig. Onze waterrat heeft het ‘bubbelbad’ en peuterbad zelfs even
helemaal voor zichzelf! Dit verbaast ons in het hoogseizoen, maar later
begrijpen we het: ’s avonds zien we juist heel veel drukte in het zwembad.
Blijkbaar zijn veel mensen op stap of rusten ze en gaan ze pas later het water
in.
Privé-zwembad!
Wij gaan ook nog even op stap:
als we weer opgedroogd en omgekleed zijn, rijden we met de auto naar Les
Montils, een dorpje op een paar minuten rijden van de camping. Hier is een
kleine supermarkt (nadruk op klein…), waar we brood voor het avondeten halen en
nog wat flessen water, en Mon’ti train zit hier. Dit is een speelterrein met
allerlei speeltoestellen, maar ook met een grote modeltrein waar je voor €2,50
per persoon (kinderen onder de drie zijn gratis, met het armbandje van de
camping betaal je slechts twee euro per persoon) een ritje op kunt maken.
Aangezien onze kleuter wel van treinen houdt, doen we dit natuurlijk!
Op dit treintje kun je mee rijden
De eerste rit zitten we
achterop de trein. Het blijkt nog een aardige rit te zijn, die alles bij elkaar
bijna tien minuten duurt. Daarna rijden de mannen nog een rondje, terwijl ik
het bij foto’s maken hou: het zit namelijk niet zo comfortabel als de Eurostar!
Tsjoeke-tsjoeke, toet-toet!
Na het tweede ritje kijken we
nog even verder rond. Het is echter heel warm om te spelen, dus houden we het
bij een wandeling door het doolhof voor we terug gaan naar de camping.
Dit mozaïek laat zien wat er allemaal te doen is
Op de camping is de
middagactiviteit van het animatieteam bezig: een grote glijbaan waar je op je
buik over kunt glijden. Na even gekeken te hebben, wil onze mini-durfal het wel
proberen, al gaat hij wel gewoon glijdend op zijn voeten, dat is voor hem al
spannend genoeg!
Op de 'buik'-glijbaan
Terug in de stacaravan kijken
we op een Franse zender het einde van de etappe van de Tour de France, waarbij
de Franse verslaggever het doet laten klinken alsof elke trap een enorm
spannende finish is, waarna we buiten eten. Vervolgens brengen we even het
afval weg en mag ons energiebommetje nog even spelen. Deze keer durft hij
zowaar wel naar boven in het grote klimtoestel en vermaakt hij zich prima.
Nog even alle energie eruit springen!
Daarna is het toch echt
bedtijd. Na wat korte protesten is hij al snel vertrokken naar dromenland en
zitten wij nog even buiten in de rust die er op ons stukje camping is. We zien
nog twee paarden van de plaatselijke manege langslopen en we horen de
kerkklokken, maar verder is het heerlijk rustig… tot we ons muizenvriendje tot
twee keer toe over het terras zien lopen… Nou ja, liever buiten dan binnen,
zullen we maar zeggen…
Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten