Maandag 17 augustus 2026
Een aantal weken geleden
ontvingen we bij de Donald Duck een speciale aanbieding voor museum Naturalis
in Leiden. Aangezien ons zoontje een enorme fan is van dino’s, was de keuze
niet moeilijk: daar moesten we heen!
We reizen met de trein
vandaag, wat prima te doen is. Bij Leiden Centraal stappen we uit en dan is het
een kleine tien minuutjes lopen naar de ingang. Onderweg moeten we een paar
keer ‘bukken’ voor vliegtuigen die net van Schiphol opgestegen zijn of daar
gaan landen, want het vliegveld is natuurlijk niet ver weg. Verdwalen doen we
ook niet: de route staat uitstekend aangegeven.
Bij het aanschaffen van de
kaartjes moesten we een tijdslot kiezen om naar binnen te gaan. Voor je het
museum in gaat, is er echter al genoeg te zien: natuurlijk het overzicht van
welke expositie op welke verdieping is, maar vooral de zaal Live Science. Deze
is altijd gratis te bezoeken en kun je dus al bekijken voor je het museum in
gaat. Voordat we hierheen gaan, bergen we eerst onze spullen op in een kluisje:
voor 50 cent of 1 euro borg kun je de hele dag een kluisje gebruiken en hoef je
dus niet met al je spullen rond te lopen. Ideaal!
De museumzalen zijn op verschillende verdiepingen
Als we onze kluissleutel
hebben (nummer 95 uiteraard, want meneertje is fan van Cars…), gaan we de zaal
Live Science in. Dit is een enorm hoge zaal waar skeletten en opgezette dieren
te zien zijn, maar ook kun je er een vlinder tekenen, die inscannen en dan op
een scherm terugzien (zoiets hebben wij in Italië gedaan bij SeaLife met een
vis) en zijn er op bepaalde tijden interactieve shows. Verder kun je de trap op
naar de eerste verdieping, waar het Dino Lab is: als er nieuwe dinobotten bij
het museum aankomen, worden ze daar verzorgd en je kunt er ook echte dinobotten
zien. Ook kun je op deze verdieping wat ontdekkistjes met onder andere veren of
dierenpoep bekijken en boeken lezen over dieren.
Het grote skelet in de zaal Live Science
Om elf uur mogen we het museum
in. Per gezelschap krijg je een bandje (dus ben je met een familie van 4, dan
krijgt één iemand maar een bandje), waarmee je het museum in en uit kunt lopen
zonder elke keer je ticket te hoeven laten scannen. Je kunt dus tussendoor
makkelijk even teruglopen naar de zaal Live Science, het winkeltje, het
restaurant of de picknickruimte.
Het museumbezoek begint op de
tweede verdieping in de zaal Leven. Langs een reuzeinktvis en andere opgezette
zeedieren kom je ‘onder water’ terecht, met allerlei zeedieren die nu nog
leven. Ook is er een klein uitstapje naar de ruimte Workshop nu, waar je
(voorzichtig!) dingen mag aanraken, zoals dierenvellen of botten. Je kunt er
ook een soort Kapla-spel spelen en dingen onder een microscoop bekijken.
Enkele dieren die onder water leven
De zaal Leven gaat verder van
de waterdieren naar de overige dieren. In een enorm grote zaal staan opgezette
dieren van bijna elke soort die je maar kunt bedenken: een olifant, een leeuw,
een bizon, apen, een koala, maar ook kikkers, vogels en vlinders. Via de met
pijlen aangegeven wandelroute kom je langs alle verschillende dieren en mis je
er geen één. Ook kun je op grote schermen dierlijke bewoners van de
verschillende werelddelen zien en hoe zij leven.
Een deel van de zaal Leven
Wanneer je de zaal uitgaat,
ontdek je dat je op de derde verdieping aan bent gekomen. Hier zijn de volgende
zalen: de aarde, de dinotijd en de Rexperience. De aarde gaat over vulkanen,
aardbevingen en andere natuurverschijnselen, waardoor edelstenen en mineralen
tevoorschijn komen. Je kunt er in een busje zogenaamd over Hawaï rijden, een
filmpje kijken over tektonische platen en natuurlijk allerlei prachtige stenen
bewonderen.
Even een ritje over Hawaï!
De volgende zaal, de dinotijd,
is natuurlijk favoriet bij onze kleine dino-fan. Hij kan moeiteloos de
verschillende skeletten benoemen die er staan, waaronder de stegosaurus en de
triceratops, en bekijkt geïnteresseerd de fossielen. Het hoogtepunt is
natuurlijk Trix, het skelet van de T-rex. Deze is pas aan het einde te zien en
de spanning ernaartoe wordt natuurlijk nog even opgebouwd met licht,
voetstappen op de grond en grommende geluiden.
Het skelet van zoonliefs favoriete dino: de triceratops
Pas op, achter je!
De Rexperience slaan we over:
dit is een soort interactieve dinorondleiding, maar deze wordt wegens
schrikeffecten pas aangeraden voor kinderen vanaf acht jaar. Bovendien moet je
er een extra kaartje voor kopen (€2 per persoon) en ben je opnieuw gebonden aan
een extra tijdslot.
Na een lunchpauze in de
picknickruimte op de begane grond, waar we ondertussen een filmpje kunnen
bekijken over hoe medewerkers van Naturalis meehielpen met het opgraven van
dinobotten in de VS een aantal jaar geleden, gaan we verder naar de vijfde
verdieping, waar de zaal De ijstijd is. In het midden is Nederland nagemaakt,
waar je helemaal omheen kunt lopen. Op diverse plekken kun je via
‘verrekijkers’ zien wat er op het land gebeurt, afgewisseld met een flits van
hoe dat gebied er nu uit ziet. Langs de wanden zijn allerlei kasten met botten.
Je mag zelfs uit een speciale kast een bot lenen en dan zelf op zoek gaan om
erachter te komen van welk dier het is.
De zaal De ijstijd
Het hoogtepunt (letterlijk) in
deze zaal is natuurlijk het skelet van de mammoet. Dit is opgebouwd uit botten
van maar liefst driehonderd verschillende mammoeten, omdat er bijna nooit een
compleet skelet gevonden wordt. Door te combineren en puzzelen is het toch
mogelijk om een hele mammoet te reconstrueren.
Het skelet van de mammoet(en)
Van De ijstijd gaan we naar
twee kleinere zalen: De vroege mens en Evolutie. De vroege mens is een film
over de zoektocht hoe de mens aan de aap verwant is en er zijn een paar
replica’s van onderdelen van het menselijk lichaam die gevonden zijn. De echte
fossielen zijn namelijk terug naar Indonesië, waar ze oorspronkelijk vandaan
kwamen.
De zaal Evolutie vertelt over
hoe alles met elkaar verbonden is, maar dat er door kleine veranderingen nieuwe
soorten ontstaan.
De zaal Evolutie
Op de zevende verdieping zijn
de laatste zalen. We beginnen bij de minst vrolijke: De dood. Er zijn een
aantal opgezette dode dieren te zien, maar verder valt het zware van het
onderwerp mee. Deze tentoonstelling is meer gericht op dat alles een begin en
een einde heeft en daar er uit iets ouds iets nieuws kan ontstaan. Er is ook
een weegschaal waarop je zou moeten kunnen zien hoeveel je elke dag van jezelf
verliest, maar deze staat blijkbaar niet goed afgesteld, want ons slanke
zoontje zou ineens 49 kilo wegen!
We bestaan uit piepkleine stukjes...
De volgende zaal is leuker: De
verleiding. Het is een heel vrolijke zaal die gaat over hoe dieren een partner
zoeken. Sommige dieren gebruiken dans om het vrouwtje te verleiden, andere
mannetjes gaan voor een opvallend uiterlijk en weer andere dieren gebruiken hun
geur. Je kunt hier ook zelf ruiken (niet altijd aan te raden…).
Ruiken mag... maar wees gewaarschuwd!
In het middengedeelte zie je
allerlei eieren en kun je vogeltjes ‘voeren’ via een spelletje. Ook kun je er
een eigen ‘nestje’ bouwen.
Links vooraan is het spelletje vogeltjes 'voeren'
Je eigen 'nestje' bouwen
De laatste zaal is Het bos van
Suriname, waar het groene deel van Suriname nagemaakt is, compleet met een
miereneter en luiaard, maar ook een zogenaamd stuk water, waar je over de
krokodillen heen moet lopen om geen natte voeten te krijgen! Je kunt er goud
zien en leert dat door het zoeken naar goud grote delen natuur verdwijnen. Ook
wordt er iets over de slavernij verteld.
Het bos van Suriname. Wie spot de luiaard?
Als we alles bekeken hebben,
drinken we even wat op de negende verdieping, met uiteraard iets lekkers erbij.
Ook kun je hier goed zien hoe hoog het museum echt is.
Hier moet je geen hoogtevrees hebben...
Op speciaal verzoek gaan we
nog een keer terug naar de derde verdieping, waar zoonlief in ‘zijn’ busje op
Hawaï kan zitten en we de dino’s nog een tweede keer bezoeken. Ook lopen we nog
een extra rondje door de eerste zaal, Leven, om alle verschillende dieren te
bekijken.
Nog een keer naar de zaal Leven
Daarna gaan we terug naar
beneden om in het winkeltje te kijken. Natuurlijk zijn er de bekende knuffels,
maar ook wat Legosetjes, speelgoed, stenen en boeken. Er staat ook een enorme
knuffel van een T-rex, die onze kleine dino-fan maar al te graag zou hebben! Er
staat gelukkig geen prijskaartje bij…
We gaan nog even terug naar
Live Science, waar we vanochtend begonnen, voor de interactieve show Expeditie
Naturalis. Een medewerker vertelt het één en ander over verschillende soorten
die leven en geleefd hebben met behulp van filmpjes, stellingen en vragen. De
kern van het verhaal is dat alle soorten elkaar nodig hebben om te blijven
bestaan.
De interactieve show Expeditie Naturalis
Na de show halen we onze
spullen uit ons kluisje en lopen we terug naar het station. We zijn goed moe,
want we hebben veel gelopen, veel gezien en veel geleerd. We vonden het een
ontzettend leuk museum, waar je echt wel een hele dag door kunt brengen. Het is
ook echt een museum voor kinderen, aangezien er ook veel zelf te doen en
onderzoeken is, maar ik zou wel aanraden om met iets oudere kinderen te gaan.
Ons zoontje is vijf en enorm leergierig, dus hij heeft echt wel dingen gezien
en kunnen doen, maar ik vond het wel op het randje. Kinderen vanaf een jaar of
acht krijgen, denk ik, meer mee van alles wat er te zien en te ontdekken is. Het
museum doet wel echt enorm zijn best om kinderen actief te houden: wij konden
nu bijvoorbeeld de ‘foute bordjes’-speurtocht doen, waarbij we op zoek moesten
naar goede antwoorden door goed te lezen, maar ook door goed na te denken.
Qua voorzieningen is Naturalis
ook prima: er zijn op meerdere verdiepingen toiletten, de kluisjes zijn handig
en het is toegestaan je eigen eten en drinken mee te nemen. Er is wel een
restaurant op de begane grond en een café op de negende verdieping (officieel
is er op de vijfde verdieping ook nog een Koffiecorner, maar die was vandaag
gesloten), waarbij het eten vegetarisch is. Voor mij natuurlijk een pluspunt! 😉
Ook zijn er liften aanwezig
(waarbij gevraagd wordt voorrang te geven aan degenen die het echt nodig
hebben) en kun je op meerdere plekken even rustig zitten om wat te eten en/of
te drinken.
Alles bij elkaar vonden we dit
museum een enorme aanrader en willen we hier zeker nog eens terug naartoe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten