Uit in Nederland: Space Expo

Zondag 13 oktober 2024

Omdat ons zoontje een grote fan is van de ruimte en boekjes gelezen heeft over André, het kleine astronautje, bezoeken we vandaag een museum speciaal voor hem: Space Expo in Noordwijk.

Vanaf ons huis is het ongeveer een uur rijden naar Noordwijk, waarbij we het laatste stuk van de rit twijfelen over de instellingen van ons navigatiesysteem. We komen door allerlei dorpjes en zien nog nergens borden, gaan we echt wel goed? Gelukkig blijkt het toch te kloppen en komen we keurig voor tien uur aan bij Space Expo.

Als we binnenkomen, is links de balie, in het midden het winkeltje en rechts een restaurantje met de garderobe en de toiletten. Ook hangen er al informatieborden, met daarop ook de Space Shuttle en de ramp met de Challenger. We bekijken ze even vluchtig, maar gaan dan nog even naar het toilet (waar op de deuren weetjes staan over naar het toilet gaan in de ruimte en waar de prullenbak de vorm van een raket heeft) voor we het museum zelf in gaan.

Bij de balie laten we onze kaartjes scannen. Onze kleine ruimtevaarder krijgt een speurtocht mee. Als hij de vragen goed beantwoord, waarbij papa/mama mag helpen, krijgt hij aan het einde een echt astronautendiploma. Dit wil hij natuurlijk wel!

Via een deur met daarop een afbeelding van heel veel sterren, komen we in een gang met wat fotoborden. Aan de rechterkant zijn kleine ronde raampjes, waarachter je de planeten kunt bekijken. Uiteindelijk komen we uit bij een ronde ruimte, wat het begin van het museum is.

Het museum bestaat eigenlijk uit één grote hal met daarin verschillende stukken. Het eerste stuk links is de cleanroom, waar meer te leren is over satellieten en het ontwerpen van ruimtemissies.

Ruimtemissies worden eerst op aarde getest, zo leren we in de cleanroom (foto van Space Expo)

Vervolgens komen we bij de Sojoez-capsule, de echte capsule waar André Kuipers mee naar de ruimte vloog. Er staat een televisie naast, waar een film over de reis van André getoond wordt, inclusief de landing. Deze film is ook nog op een groot scherm te zien.

De Sojoez-capsule is echt in de ruimte geweest, wat duidelijk te zien is

Naast de Sojoez-capsule wordt meer verteld over waar satellieten voor gebruikt worden. Omdat dit veel lezen is, zijn we hier maar kort. Wel kijken we nog bij de 'lancering' van een raket: onder een groot schaalmodel is een videoscherm op de vloer, waar de lancering op te zien is. Op het moment dat de raket de lucht in gaat, voel je de grond ook trillen. Ons eigen astronautje vindt dit toch wat spannend en wil liever opgetild worden.

Naast de lancering staan nog wat schaalmodellen van raketten. Ook is er één motor van een raket op echte schaal nagemaakt, zodat je door krijgt hoe groot zo'n raket eigenlijk is.

Kijken bij de verschillende raketten en de echte motor (foto van Space Expo)

Wat voor kinderen erg leuk is, is het raketproefje naast de schaalmodellen. Door op een knopje te drukken en dan te wachten, kun je een raket lanceren... en komt hij weer terug in het buisje waar hij uit gelanceerd werd! Ons peutertje vindt dit natuurlijk helemaal geweldig en is er niet bij weg te slaan. Hij lijkt ook geluk te hebben: er was niemand voor ons en als wij lanceren, komt de raket heel hoog. Kinderen die na ons zijn, hebben een raket die wel omhoog gaat, maar lang niet zo ver als die van ons.

3, 2, 1... Lift off!

Het volgende stuk is het ruimtestation ISS, dat helemaal nagebouwd is. Zo kun je ontdekken wat er allemaal aan boord is, inclusief de 'slaapkamer' en natuurlijk het toilet. Voorin het ruimtestation kun je 'naar buiten kijken' via ramen die ook weer exact zijn nagemaakt.

Rondkijken in het ISS

Na het ISS komen we bij de eerste landing op de maan. Hier is ook een 1:1 model van gemaakt.

One small step for man...

Naast het model kun je ervaren hoe een raketlancering voelt. Mijn man probeert het even uit, maar haakt al snel af vanwege de ongemakkelijke houding waarin je moet liggen. Ons astronautje vindt het te spannend en wil niet. Met papa op de maan springen (liggend op een groene vloer op een sleetje, waardoor je extra hoog springt) wil hij dan weer wel.

Springen op de maan!

Er is ook nog een tentoonstelling met spullen die echt de ruimte in zijn geweest, zoals een pak van de Apollo 13 missie en voorbeelden van eten dat mee de ruimte in ging. Hier is ook een maansteen te bewonderen en een echte meteoriet.

Nog even de laatste antwoorden zoeken bij de meteoriet en maansteen...

Het laatste stukje gaat over de ruimterace tussen de VS en de Sovjet-Unie. Een echte spionagesatelliet maakt dit deel helemaal af. Omdat dit ook weer veel lezen is, gaan we vrij snel door naar de filmzaal, waar André Kuipers demonstreert hoe hij zich voorbereidt op een ruimtereis en wat je in de ruimte allemaal kan doen. Er zijn echte beelden uit de ruimte bij, waar André onder andere als Superman langs zweeft en laat zien hoe je je wast in de ruimte. Dit laatste maakt vooral veel indruk bij ons eigen ruimtevaardertje.

André Kuipers heeft er een echte fan bij!

Met mama's hulp heeft hij inmiddels alle vragen beantwoord en krijgt hij dus inderdaad zijn eigen astronautendiploma. Hij is er ontzettend trots op, maar nee, hij wil toch eigenlijk geen echte astronaut worden! Wel heeft hij een leuke ochtend in het museum gehad.

Een echt astronautendiploma!

Over het restaurant kunnen we niet oordelen, daar zijn we niet geweest, maar wel nog even in het winkeltje. Ze hebben wat leuke dingen, maar we vonden het vooral erg prijzig (€30 voor een knutselsetje...). Het parkeren is dan wel weer gratis, dus dat houdt het weer in evenwicht! ;)

Voor liefhebbers van de ruimte en ruimtevaart is dit museum natuurlijk helemaal geweldig. Door de speurtocht worden kinderen ook echt betrokken om meer te weten te komen over satellieten en raketten en alles wat met ruimte te maken heeft. Is het museum ook een aanrader voor jonge kinderen? Ja en nee. Ja als je kleintje gek is op raketten en de ruimte, nee als hij dat niet is. Natuurlijk zijn er wel dingen te zien en uit te proberen, maar er is ook veel informatie om te lezen en ook de Space Train, die naar ESA Estec gaat (de gebouwen van de Europese ruimtevaart), is pas voor kinderen vanaf negen jaar. 

Hoewel onze astronaut pas drieënhalf is, kreeg hij de speurtocht mee voor kinderen vanaf vijf jaar, maar zonder hulp zou het echt onmogelijk zijn geweest om die op te lossen. Wel weer heel leuk voor hem dat hij er een diploma mee kon verdienen!

Op zich is dit museum dus een aanrader, maar kijk goed naar de leeftijd van je kind en wat zijn/haar interesses zijn.

Uit in Nederland: Nijntje museum

Donderdag 17 oktober 2024

Als je denkt aan musea met jonge kinderen, denk je al snel aan het Nijntje museum in Utrecht. Wij zijn er één keer eerder geweest, toen onze peuter nog geen twee was en het museum tijdelijk in het centrum zat. Vandaag hebben we de originele locatie bezocht aan de Agnietenstraat, tegenover het Centraal Museum.

Van tevoren hebben we een tijdslot moeten reserveren. We hebben gekozen voor de eerste mogelijkheid: 10.00 uur. Op de website is tijdens het reserveren precies te zien hoeveel plekjes er nog beschikbaar zijn, dus je weet van tevoren al een beetje of het druk is op dat moment of niet.

Om bij het Nijntje museum te komen, hebben wij de trein naar Utrecht Centraal gepakt en daarna de tram naar Vaartsche Rijn. Vanaf daar is het nog een stukje lopen naar het museum zelf (een klein kwartiertje over grotendeels stoep, maar niet altijd een fijne stoep voor een kinderwagen/buggy). Wanneer we aankomen bij het museum, is het nog geen tien uur, maar we zien al wel een Nijntje bij de ingang staan.

De ingang van het Nijntje museum

Rond tien uur, als de klokken van de nabij gelegen kerk geluid hebben, gaan de deuren open. We gaan linksaf naar de ingang, waar onze tickets gescand worden. Er wordt in mijn ogen niet heel nauwkeurig naar het tijdslot gekeken, maar het kan natuurlijk dat het scanapparaat hier op let. Na het scannen krijgen we een korte uitleg over het gebruik van de kluisjes en over waar het toilet is en krijgen we de tip om op de tweede verdieping te beginnen.

We lopen naar de garderobe, waar we onze tas en jassen in een (gratis!) kluisje stoppen. De buggy parkeren we in de buggystalling, die zeer ruim is. Na nog een sanitaire stop, waarbij de toiletten ook al helemaal in het thema van Nijntje zijn en waarbij bijna elk toilet ook een verschoonplank voor baby's heeft, gaan we het museum in!

De kluisjes zijn allemaal voorzien van plaatjes met een letter eronder, zodat de kinderen mee kunnen helpen onthouden welk kluisje er gekozen is.

Natuurlijk wil onze eigenwijze peuter van inmiddels drieënhalf op de eerste verdieping beginnen, niet op de aangeraden tweede. De eerste verdieping blijkt ook het leukst, want hier zijn alle zalen met de verschillende 'werelden' van Nijntje.

We beginnen bij de tuin. Aan de rechterkant van de zaal kun je met een gietertje plantjes 'water' geven, links is de boomgaard met fruitbomen. Hier kun je de verschillende fruitsoorten tellen door de bordjes met het nummer op de juiste plek in de boom te hangen.

De tuin voor het huis

Vanuit de tuin kunnen we ook het 'huis' van Nijntje in gaan en komen we bij de keuken. Er is hier een speelkeukentje, een tafel en een muurtje waar je vier geuren kunt ruiken. Ook kun je voelen wat er verborgen staat via twee grote openingen, al is daardoor ook al te zien wat erachter staat.

Even snuffelen!

In het keukentje zijn genoeg mogelijkheden om te spelen. Er is een oventje, een fornuis, er is 'bestek' en er zijn verschillende pannen en etenswaren. Natuurlijk is er ook een tafel met erop getekende borden om aan te eten.

Heerlijk 'koken' in het keukentje!

Naast de keuken is een klein halletje met twee ouderwetse telefoons. Onze moderne peuter is helemaal verbaasd dat deze telefoons alleen kunnen bellen en niet videobellen...

Vanuit het halletje komen we bij de badkamer en slaapkamer. Hier kun je bij de spiegel 'tanden poetsen', voelen welk vestje het zachtst is en Nijntjes vriendinnetje Nina welterusten wensen. Er is ook een lamp die je aan en uit kunt doen, wat niet alleen bij onze lichtfanaat populair is!

Lampje aan, lampje uit en weer aan en weer uit en weer... Juist, ja!

We gaan verder en komen bij de wachtkamer van de dokter. Hier liggen wat boekjes en is een kralenrek. Rechts ervan kun je je meten en wegen, al weegt ons zoontje volgens deze weegschaal maar elf kilo... 

Meten en wegen bij de dokter

Verder naar rechts kun je je ogen laten 'testen' en terug naar links kun je lichaamsdelen benoemen. Ook is er nog een ziekenhuiszaal, compleet met verkleedkleren en nepspuiten en -thermometers. Ik ben blijkbaar erg ziek, want ik krijg maar liefst drie spuitjes van de verpleger!

In het ziekenhuis

Via de fruitboomgaard verlaten we het huis weer. Na een bezoek aan de tweede verdieping, waar een tekenfilm van Boris Beer met zijn paraplu op drie muren om je heen wordt afgespeeld, lopen we naar de overkant van de trap, waar nog meer zalen zijn. De eerste grote zaal heeft een groot loopspel met een kleurendobbelsteen, de timmerwerkplaats, sokken sorteren, de boerderij en blaadjes 'opvegen' met een bezem. Populair is echter ook het bord met allerlei knopjes en sloten.

Heerlijk: spelen met knopjes en sloten!

Bij de boerderij kun je 'hooibalen' (zachte gele blokken) stapelen. Ook kun je er de vachten van dieren voelen en dieren voeren door de juiste zachte blokken in het juiste gaatjes te doen door te kijken naar de vorm. Verder kun je in deze zaal nog een dier maken met tangramstukjes en een eigen tuintje ontwerpen.

Blaadjes vegen, dieren voelen en links dieren voeren met het vormenspel.

Via een lange gang, de 'straat' kom je bij de andere zalen. Ook in de straat is echter nog genoeg te doen met allerlei beweegactiviteiten en natuurlijk het thema van het verkeer.

De beweegactiviteiten, zoals hier in de gang, hebben een sticker van het Nijntje beweegdiploma. Dit zijn peutergymlessen die op verschillende plaatsen in het land gegeven worden.

De eerste zaal links die we tegenkomen, is de winkel van Betje Big. Natuurlijk is hier ook weer genoeg te doen: kleding passen, kleding versieren, bij de kassa spelen, kleding sorteren op kleur of vorm, oefenen met sluitingen... In ieder geval genoeg om hier een aardig tijdje te blijven!

Vervelen hoeft hier niet!

Verderop is het bos met paddenstoelen, net als in de Efteling, en aandacht voor sprookjes als Roodkapje en Sneeuwwitje en de zeven dwergen. Met pool noodles kun je zelf een boom maken door de 'takken' te buigen.

Een heel creatieve boom!

Aan het einde van de gang is het verkeersplein. Hier kun je op een fietsje rijden of in een rolstoel of in een auto, in een loopauto trappen, de trein heen en weer rijden en de spoorbomen bedienen. Ook hier kunnen zowel de kinderen als de ouders zich verkleden. Onze politiefan wil natuurlijk het politiejasje graag aan!

De verkeerszaal is erg populair

Via een trap, of de lift, aan het einde van de zaal kom je beneden bij de 'kunstzaal'. Hier kun je een tekening met krijt maken, met magneten een kunstwerk maken en puzzelen.

Even creatief bezig zijn

Het laatste deel is Nijntje in Utrecht met het huis van Dick Bruna. Hier hangen de boekjes van Nijntje aan het plafond en is een leeszaal gemaakt.

Even ontspannen met een boekje en denken aan de schrijver en tekenaar van Nijntje...

In vergelijking met de vorige keer, toen het museum op de tijdelijke locatie zat, vonden we dit veel leuker. Sowieso vonden we het een erg leuk museum! Er is voor kinderen ontzettend veel te spelen, maar ook het educatieve element is niet vergeten. Bij elke zaal staat duidelijk wat er te doen en wat je kunt leren of oefenen, zoals bijvoorbeeld bepaalde woorden of zelfs gebarentaal. Er zijn 'oefeningen' met de kleuren, de vormen en sorteren van groot naar klein. De zintuigen worden goed gebruikt met diverse palen waar je kunt ruiken, er is veel te voelen en natuurlijk te zien en soms te horen. Ook goed: op elke verdieping zijn 'ontprikkelplekken', waar je even met een grote knuffel van Nijntje kunt kroelen om tot rust te komen.

Het gereedschap ophangen van groot naar klein

Voor de ouders staan ook op diverse plekken tips aangegeven, zoals bijvoorbeeld waarom samen spelen goed is. Ouders kunnen ook meespelen door mee te verkleden of door, zoals als tip gegeven wordt, samen een kunstwerk te maken. Voor de ouders die echt meer willen leren over Dick Bruna en Nijntje, staan er ook verschillende zuilen met informatie. En ook fijn, voor de kinderen die zo heerlijk aan het spelen zijn dat ze papa/mama/opa/oma vergeten: in elke zaal staan grijze kubussen om op te zitten om toe te kijken hoe de kinderen helemaal in hun spel opgaan!

Voorzieningen zijn ook geen probleem: op elke verdieping zijn toiletten en er zijn ook voedingsruimtes en verschoonplekken voor baby's. Wat wel opvallend is, is dat de museumwinkel in het Centraal Museum aan de overkant is. Het Nijntje museum heeft wel een eigen restaurantje, maar deze hebben we niet bezocht.

Het enige minpunt vinden we misschien de locatie. Vanaf Utrecht Centraal is het nog echt wel een stuk lopen, vanaf Vaartsche Rijn is het oké. De website van het Nijntje museum zelf tipt de bus, maar hier kunnen we niet over oordelen, omdat we hier geen gebruik van hebben gemaakt.

De vraag blijft uiteindelijk voor welke leeftijd het museum het leukst is, zeker als je kijkt naar de prijs (vanaf 2 jaar betaal je €12, onder de 2 is het nog gratis). Op zich is er ook genoeg te doen voor de allerjongsten, maar wij hebben gezien dat ons zoontje dingen nu veel beter mee kreeg dan wanneer hij anderhalf was. Ondanks de prijs zouden wij daarom misschien aanraden om pas met peuters te gaan, maar aan de andere kant: als het toch gratis gaan, waarom niet al eerder gaan? Het zal in ieder geval geen saaie dag worden!

Uit in Nederland: Kinderboekenmuseum

Donderdag 2 november 2023

Sinds enkele weken hebben we een Museumkaart. We zijn al bij het Nationaal Militair Museum geweest (dat vlakbij ons huis is) en bij het Spoorwegmuseum (ook lekker dichtbij), maar vandaag gaan we een 'verre' reis maken: we gaan naar het Kinderboekenmuseum in Den Haag!

Ondanks storm Ciarán die over Nederland raast, pakken we de bus naar station Amersfoort. Daar stappen we over op de trein die ons rechtstreeks naar Den Haag Centraal brengt. Het is van Amersfoort tot Utrecht druk in de trein, waardoor we zelfs in een stiltecoupé belanden. Met een peuter van tweeënhalf geen ideale plek, maar hij blijft wonderbaarlijk stil het hele stuk! Zodra de halve trein in Utrecht leeggelopen is, zoeken we toch wel een ander plaatsje...

Het avontuur begint al in de trein!

Op Den Haag Centraal stappen we uit. Buiten het station zien we een bordje staan voor de Koninklijke Bibliotheek, waar het Kinderboekenmuseum in gevestigd is. Het is maar een piepklein stukje lopen, dan staan we al bij de ingang. Het nadeel van de ingang: er is een draaideur die je zelf moet duwen. Niet ideaal met een buggy of kinderwagen dus!

Als we binnen zijn, nemen we de lift naar de eerste verdieping, waar de ingang van het museum is. Omdat we nog te vroeg zijn (het museum gaat pas om half elf open), zoeken we een toilet op. Dit is te vinden, maar geen enkel toilet heeft een verschoonmogelijkheid voor kleintjes en voor het invalidentoilet, waar er misschien eentje zou kunnen zijn, moeten we ergens een sleutel ophalen. Dan maar improviseren op het damestoilet!

Wanneer we weer uit het toilet komen, is het museum open. We beginnen in een winkeltje, waar al meteen 'Dik Dik' gespot wordt. Onze kleine meneer is groot fan van de dikke oranje kater, dus dat moet wel goed gaan komen! We laten snel onze tickets zien bij de kassa (van tevoren reserveren is verplicht, ook met een Museumkaart) en krijgen het advies naar de bovenste verdieping te gaan.

In de lift wordt duidelijk waarom: de bovenste verdieping is gericht op 0 - 6 jaar. Helemaal beneden is nog de 7 - 13 verdieping en waar we binnen komen, is 18+. We gaan dus naar boven, waar we bij het uitstappen eigenlijk meteen in het groen van Kikker staan.

Vanaf de lift is er een paadje naar een ruimte om de buggy te parkeren. Ook moeten de schoenen uit (volwassenen hebben de mogelijkheid een blauw schoenhoesje over hun schoenen te doen), zodat de verdieping schoon blijft om te spelen.

Als we alles geregeld hebben, zien we Poes Muis van Dikkie Dik al. Erachter is een korenveld nagemaakt, waar je op zoek kunt gaan naar Dikkie Dik, Poes Muis, Beer en nog een poezenvriendje. Op de muur zit een knopje om op te drukken, zodat je geluid hoort. Je moet dan zo snel mogelijk naar het dier op zoek en bij het dier op het knopje drukken.

Waar is Dikkie Dik nou?

Onze Dikkie Dik fan vindt het leuk, maar wil ook weer verder. Daarom gaan we naar de wereld van Kikker. Er is een tentje waar je in kunt, er is een schaatsbaan (op je sokken), een bootje met visjes eromheen, een speelhuisje, een bed van Varken, het huisje van Varken met een keukentje en een mogelijkheid om het dak te repareren, twee interactieve schermen om te verven of een bank te zagen en timmeren en er is natuurlijk een trampoline om net zo hoog als Kikker te springen.

De wereld van Kikker

Ons kleine Kikkertje vermaakt zich al opperbest. Hij vliegt de hele ruimte door, zaagt, timmert, springt en bakt pannenkoeken. Dan wil hij toch ook weer verder, want hij had een brandweerauto gezien. Die is van de boeken van Spuit Elf. Je kunt een jasje van de brandweer aantrekken, een helm opzetten (die veel te groot is voor kinderen) en in de auto zitten. Als je op één van de knopjes drukt, gaat het zwaailicht aan.

Spuit Elf

Met moeite krijg ik onze brandweerman na bijna tien minuten weer mee. Naast de brandweerauto is een ruimte met tunnels van Vos en Haas, maar aangezien meneer deze boeken niet echt kent, gaan we verder. We komen bij een lange tafel waar allemaal boekenfiguren een stoel hebben. Voor zich hebben ze de letters van hun naam (Dikkie Dik heeft een bord met dd, Poes Muis met pm). De bedoeling is dat je 'pannenkoeken' met de juiste letters vindt en bij het goede bord legt. Dit is voor ons peutertje nog te moeilijk, maar hij wil wel even op het stoeltje van Dikkie Dik zitten.

Aan tafel met alle vriendjes!

Van het 'restaurant' gaan we naar Rupsje Nooitgenoeg. Het leuke hier is dat je door het verhaal kunt kruipen: eerst door één appel, dan door twee peren, enzovoorts. Je eindigt met kruipen door de cocon en komt dan bij de muur, waar je in de vlinder kunt staan.

Rupsje Nooitgenoeg

Naast Rupsje Nooitgenoeg is nog een ruimte waar je met een speciale stift op een bord kunt tekenen met Nijntje. Dit vindt onze kunstenaar niet zo leuk: hij gaat alweer door naar Kleine IJsbeer. Via schotsen kun je de overkant bereiken en bij Kleine IJsbeer komen.

Kleine IJsbeer

De volgende ruimte is alweer het korenveld van Dikkie Dik, wat betekent dat we alles gezien hebben. We blijven nog een klein halfuurtje boven, zodat ons kleine boekenwurmpje uitgebreid bij Kikker kan spelen en natuurlijk nog een keer in de brandweerauto kan.

Omdat mama leescoördinator op school is, moet er natuurlijk ook nog even beneden gekeken worden bij de 7 - 13 afdeling. Hier zijn allerlei witte, ronde scheidingsmuren die verschillende thema's moeten uitbeelden. Helemaal duidelijk wordt het me echter niet. Ook heb je voor veel dingen een activatiebandje nodig, wat je bij de kassa kreeg als er iets oudere kinderen bij waren. Dit hebben wij dus niet, waardoor we geen enkele activiteit kunnen doen. Gelukkig heeft onze autofan alweer een busje ontdekt om in te zitten in de wereld van Annie MG Schmidt. Ook de lift van Abeltje en het autootje van Pluk van de Petteflet vindt hij wel interessant.

De lift van Abeltje

Beneden zijn ook nog toiletten en deze keer is er zelfs een kinderwc en een rolstoeltoilet met verschoonplank én Dikkie Dik op de muur. Een schone luier doen is een feestje dus deze keer voor onze kleine katerfan.

Een verschoning later worstel ik me weer terug met buggy en al door de deur het museum in om bij de lift naar boven te komen. Vervolgens kijken we nog even in het winkeltje, maar we zien eigenlijk niets leuks. Daarom gaan we weer met de andere lift naar beneden, krijgen we gelukkig hulp bij de draaideur en staan we weer buiten. We waren even vergeten hoe hard het waaide, waardoor we een beetje verrast worden door de harde windvlagen.

Zonder problemen echter komen we bij het treinstation. Daar zijn gelukkig geen vertragingen. We stappen in de trein en rijden via Gouda naar Utrecht. Daar blijft de trein wat langer staan, want er is nog geen machinist... Als die er eindelijk is, kunnen we door naar Amersfoort en daar weer met de bus naar huis.

We hebben een leuke ochtend gehad, maar om eerlijk te zijn twijfel ik of ik het de lange reis en het geld waard vond (voor ons zoontje moest ik €10 betalen). De bovenste verdieping was leuk en onze kleine klauterkabouter heeft zich absoluut vermaakt, maar voor mijn gevoel had er meer kunnen zijn. Ik miste bijvoorbeeld bekende boekenseries als Bobbi of Boer Boris en natuurlijk Dribbel. Dat ze niet veel met Nijntje gedaan hebben, snap ik nog wel omdat er natuurlijk ook een Nijntje museum is, maar toch had ik het idee dat er wat meer gedaan had kunnen worden. Is het Kinderboekenmuseum daardoor geen aanrader? Nee, dat ook weer niet, maar ik zou wel het advies geven om goed na te denken of het voor jou de reis en het geld waard is.

Uit in Nederland: Luchtvaart Museum Aviodrome

29 januari 2023

Mijn man en ik zijn een aantal jaar geleden al eens in Luchtvaart Museum Aviodrome geweest. Omdat ons zoontje van bijna twee een grote fan van vliegtuigen is, besluiten we er nog een keer heen te gaan, samen met hem.

Het Aviodrome ligt naast Lelystad Airport. Het is voor ons een ruim halfuur rijden. Wat ons opvalt, is dat er onderweg nergens bordjes staan die het Aviodrome aangeven. Pas als we de afslag hebben naar de ingang, zien we pas het eerste bord.

De auto kunnen we parkeren op het parkeerterrein tegenover het Aviodrome. De eerste dertig minuten parkeer je gratis, daarna is het €7,50 voor een dagkaart. Deze kun je ook al aan het begin afrekenen, zodat je na je museumbezoek meteen uit kunt rijden.

Vanaf het parkeerterrein hoef je alleen maar het zebrapad over te steken en dan sta je op de 'landingsbaan' die naar de ingang van het museum leidt. Ons zoontje vindt de knipperende blauwe lampjes langs de baan al helemaal geweldig, naar de twee vliegtuigen die er staan, kijkt hij nauwelijks.

Binnen in het museum lopen we langs de balie om de kaartjes te laten controleren en moeten we door een ouderwetse scanner om echt binnen te komen in de hal (de scanner staat wel uit). De hal is het centrale deel van het museum: vanuit de hal kom je bij het museumgedeelte, de expositie over de ruimtevaart, het filmtheater, het speelgedeelte voor de kinderen, het restaurant en de toiletten. Wij lopen eerst even naar het restaurant, omdat het tijd is voor het fruithapje van ons kleine pilootje.

Na het fruithapje ontdekt hij de speelruimte. Hij wil graag van de glijbaan, maar vindt het toch ook weer spannend en gaat daarom de kinderhoek in, waar tekenfilmpjes van vliegtuigen op een scherm gedraaid worden en waar plastic vliegtuigen op de grond staan om mee te spelen. Hij vermaakt zich al prima en we krijgen hem met moeite mee naar het museum zelf.

Leuk, hoor, zo'n museum...

Het museum laat de geschiedenis van het vliegen zien. In de eerste ruimte kun je zelf papieren vliegtuigjes vouwen, daarna gaat het over het verhaal van Icarus, die zelf vloog. Vervolgens komen de eerste vliegtuigen in beeld en wordt er verteld over de allereerste vluchten van een paar seconden en een paar honderd meter. Met een apparaat kun je zelf testen dat dingen gaan zweven als er lucht onderkomt. Ook ontdekken we in deze ruimte de man naar wie onze straat vernoemd is: Marinus van Meel, een vliegtuigbouwer van vroeger.

Zelf testen hoe dat werkt met zweven

We lopen verder door het museum en volgen de ontwikkeling van de vliegtuigen. Er staan verschillende oude modellen en informatieborden vertellen wat voor vliegtuig het is. Het museum gaat van de tijd voor de oorlog naar 1914-1918 (de Eerste Wereldoorlog), de tijd dat de KLM en Schiphol ontstonden (1919-1940), de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) en de moderne tijd (1960 - heden). Hier en daar staan vliegtuigen waar je zelf in kunt, waaronder een vliegtuig op een bewegend platform, waardoor je ervaart hoe wiebelig de vroegere vluchten waren.

Een van de vele oude vliegtuigen die je kunt zien in het museum

Bij het gedeelte over de Tweede Wereldoorlog is een grote kaart van Nederland op de grond aangebracht. Een glazen brug gaat hierover heen. Ons kleine heldje denkt echter dat hij niet op het glas kan staan en probeert van balk naar balk te lopen. Als hij er weer af is, heeft hij het alleen maar over 'brug spannend'.

Via nog meer vliegtuigen en wat informatie over verschillende Nederlandse luchtvaartmaatschappijen komen we bij de Ruimtevaartexpositie. Gelukkig is er een lift naartoe, want deze begint zich op de eerste verdieping. Het is geen grote expositie, maar laat meer zien over de ontwikkeling van de ruimtevaart.

Vanaf de Ruimtevaartexpositie kijk je uit over het museum

Vanaf de Ruimtevaartexpositie lopen we over een loopbrug naar een 'gate', die naar een echte Boeing 747 leidt. We parkeren de kinderwagen en lopen dan door het grote vliegtuig, waarbij we natuurlijk ook even boven kijken. Ons zoontje vindt die grote stoelen wel prima zitten!

Waar zullen we eens gaan zitten?


Ja, dit zit wel prima!

We verlaten het vliegtuig via de trap en staan nu op het buitenterrein. We besluiten eerst even onze meegebrachte boterhammen binnen op te eten, waar het inmiddels al flink druk is. Met moeite vinden we een plaatsje waar we even rustig kunnen zitten.

Na de lunch gaan we terug naar buiten. We kijken even bij het nagebouwde Schiphol uit 1928 en zien op foto's de puinhoop die Schiphol was na de Tweede Wereldoorlog.

Schiphol na de Tweede Wereldoorlog

We lopen om de beurt nog de drie steile trappen op naar de verkeerstoren, waar je uitkijkt over het hele Aviodrome en ook Lelystad Airport kunt zien.

Uitzicht over het Aviodrome en erachter Lelystad Airport

Terug beneden lopen we nog even naar de T2 hangar, waar andere oude vliegtuigen opgeslagen staan. We blijven er niet lang, want het ruikt er enorm naar kerosine.

Buiten wil onze kleine vliegtuigfan graag spelen. Hij wil op de baan met trapvliegtuigjes, maar in tegenstelling tot een ander klein kind dat er eerder wel in ging, mag hij absoluut niet het vliegtuig in met papa die naast hem loopt. We vinden het jammer voor hem en proberen hem af te leiden met een soort 'botsfiets'. Die vindt hij gelukkig ook leuk.

Op de 'botsfiets'

Hij speelt nog even in de speeltuin op een houten tractor en een houten vliegtuig en dan kijkt hij nog even met ons mee naar een vliegtuig op Lelystad Airport dat een doorstart oefent (een doorstart is dat een vliegtuig landt, maar gelijk weer opstijgt). Niet voor niets zit op Lelystad Airport ook de vliegschool.

Via nog een laatste keer de houten tractor lopen we terug naar binnen en kijken we nog even in het winkeltje. Dan gaan we weer naar buiten, betalen de parkeerkaart en rijden terug naar huis.

Wat is het leukste in het Luchtvaart Museum? De tractor...

We vonden het leuk om weer even terug te zijn geweest in het Aviodrome. Er is veel te zien en te leren over vliegtuigen en een aantal oude vliegtuigen zijn erg bijzonder om te zien. Wel misten we toch ook dingen: de expositie vertelt vooral over Anthony Fokker en de Fokker-toestellen, terwijl er ook andere toestellen zijn gemaakt. Het Schiphol uit 1928 is grappig om te zien, maar in mijn ogen zeker niet het hoogtepunt van het bezoek. De Boeing 747 is dit meer, want het is natuurlijk fantastisch om zo'n groot vliegtuig van binnen te zien.

Het Aviodrome is op zich redelijk geschikt voor jongere kinderen, maar dan zou ik wel zeggen: jongere kinderen die van vliegtuigen houden. Het speelgedeelte buiten is oké, maar binnen is het veel kijken en weinig doen en weinig aan mogen raken. Als je kleintje dat leuk vindt, is het prima, maar anders zou ik zeggen: wacht tot je kleine iets ouder (en groter voor de speeltuin...) is en ga dan. Tip: kijk of er via de ANWB of ING rentepunten kaartjes met korting zijn, omdat het anders toch vrij prijzig wordt, zeker met de kosten voor het parkeren.

Reisverslag Belfast 2019: dag 3

Zaterdag 28 december 2019

De afgelopen twee dagen hebben we de stad Belfast verkend. Vandaag draait het vooral om de Titanic die in de stad gebouwd is: we zullen het Titanic Belfast museum bezoeken en het kleine zusje van dit gigantische schip verkennen.

Na een vroege start van de ochtend en opnieuw een goed ontbijt vertrekken we rond tien over negen naar de bushalte. De Gliderbus, een nieuw soort bus, brengt ons binnen een paar minuten bij het museum. Allereerst bekijken we de omgeving van het museum, want daar is ook genoeg te zien. Onze favoriet is nog steeds ‘De bouwdoos’: een schaalmodel van de Titanic dat nooit afgemaakt is.

De 'bouwdoos'

We lopen van het schaalmodel meer richting het museum voor wat eerste foto’s van het gebouw en de grote Titanic-letters. Speciaal voor Kerstmis zijn de letters versierd met lampjes.

De verlichte letters van het museum

Naast het museum bevinden zich de Drawing Offices, de kantoren waar de Titanic en haar zusterschepen getekend zijn. Tegenwoordig horen de kantoren bij een nieuw Titanic hotel, waardoor iedereen de gelegenheid heeft even binnen te kijken en de bijzondere dakramen te zien. Er waren namelijk expres veel dakramen gebruikt, zodat er genoeg licht in het kantoor was om te kunnen tekenen.

Het tekenkantoor

In de ruimte is nu een bar gemaakt. Er staat ook een model van de Titanic, dat toevallig gemaakt is door een Nederlands bedrijf.

Schaalmodel gemaakt door een Nederlands bedrijf

We kijken ook nog even achter het museum, waar vroeger de scheepswerf was. Lijnen op de grond geven aan waar de Titanic en haar zusterschip, de Olympic, gebouwd werden. Daarnaast wordt de route van de Titanic aangegeven: Belfast – Southampton – Cherbourg – Queenstown (tegenwoordig Cobh) – de coördinatoren waar ze gezonken is en New York, waar ze helaas nooit aangekomen is.

Er zijn ook twee herdenkingsmonumenten: eentje met de namen van de slachtoffers en eentje die met gras en houten planken per klasse de slachtoffers en overlevenden aangeeft.

De locatie waar de Titanic gezonken is

Als we wat foto’s gemaakt hebben, gaan we het museum in. We kijken even in het winkeltje voor we onze spullen in een kluisje doen en het museum zelf in gaan. Het museum begint met de geschiedenis van Belfast begin twintigste eeuw: de stad groeide dankzij de linnenindustrie en de scheepsbouw. Bij die scheepsbouw hoort natuurlijk de bouw van de Titanic, waar het volgende deel meer over vertelt. Ook gaan we met een karretje door de nagemaakte scheepswerf, zodat we leren hoe het schip gebouwd werd.

Met een karretje door de 'scheepswerf'

Vervolgens zien we hoe het schip op 31 mei 1911 gelanceerd werd. Ook krijgen we te zien hoe de kamers er aan boord van het schip in de drie verschillende klassen uitzagen. Een speciale film op schermen om ons heen laat ons het schip zien vanaf de motoren tot aan de brug, waar de kapitein de leiding had.

Een schaalmodel van de lancering van de Titanic op een kaart met de locatie van het museum erbij

We mogen nu zelf ‘aan boord’ van het schip: er is een reling nagemaakt en er staan bankjes alsof we op het dek lopen.

Aan boord van het schip

Het volgende deel gaat over het zinken van het schip: de waarschuwingen voor ijsbergen, de roep om hulp en hoe het schip onder water verdween. Er wordt verteld over enkele bekende slachtoffers, maar ook over overlevenden en hun verhalen.

De Carpathia, het schip dat de overlevenden redde

We gaan door naar wat er na de ramp gebeurde: de rechtszaak, de lijst met alle slachtoffers (waarbij er nog steeds vermeld wordt dat er maar één Nederlands slachtoffer was in plaats van drie…) en vervolgens alle films en series.

In 1985 werd het wrak van de Titanic ontdekt, wat de volgende afdeling van het museum laat zien. Een film neemt ons mee onder water en via een ‘glazen’ vloer zien we het schip onder water liggen.

De voorkant van de Titanic onder water

Na nog een stukje over duikmissies zijn we bij het einde van het museum. Natuurlijk schaffen we de souvenirfoto aan, die voor het bezoek gemaakt was, en kijken we nog even in het winkeltje. Dan gaan we naar buiten, waar we voor het museum onze meegebrachte boterhammen opeten.

Als iedereen uitgegeten is, lopen we naar de Nomadic. Dit schip, het enige nog bestaande schip van de White Star Line, wordt ook wel het kleine zusje van de Titanic genoemd. Ze werd gebouwd om passagiers van de haven in Cherbourg naar de Titanic te brengen, omdat de Titanic zelf te groot was voor de haven. De Nomadic werd gebruikt om eerste en tweede klas passagiers te vervoeren, de derde klas passagiers gingen aan boord van de Traffic. De Traffic mocht als eerste naar de Titanic toe, maar kwam iets te hard aan, waardoor de verflaag van de Traffic beschadigde.

De Nomadic

De Nomadic is na Cherbourg op allerlei manieren gebruikt: om soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog te vervoeren, maar ook als vergaderruimte, nachtclub en restaurant. Haar motoren zijn inmiddels verwijderd, maar de rest van het schip is teruggebracht in de originele staat van 1912, toen ze als veerpont dienst deed voor de Titanic.

We kijken rond op het schip en kunnen vanaf het dek ook nog mooi het museum en het hotel ernaast zien.

Links van de schoorsteenpijp het museum en rechts het hotel

De volgende stop van ons Titanic programma vandaag is de Dry Dock, de droogdok waar het schip afgebouwd werd voor ze haar eerste – en enige – reis ging maken. Vroeger kon je naar beneden, maar tegenwoordig kan dat alleen nog onder leiding van een gids, iets wat we niet wisten. We vinden het jammer, want als je in de droogdok stond, realiseerde je je pas echt goed hoe groot de Titanic was.

De droogdok

Met de Gliderbus gaan we terug naar het centrum. Althans, dat is het idee. De bus krijgt echter problemen met de deuren, waardoor we een tijd stil staan. Uiteindelijk komt er een nieuwe bus en kunnen we alsnog naar het centrum.

We lopen de hoofdstraat met de masten af, gaan rechtsaf en zoeken een plekje om even iets warms te drinken. Vervolgens mogen de dames even winkelen, terwijl de heren van het gezelschap alvast op zoek gaan naar een restaurant voor het avondeten. We willen naar een Mexicaans restaurant, maar dit is erg populair en heeft helaas geen tafel voor vijf personen meer. Het restaurant ernaast heeft gelukkig nog wel plaats en zo kunnen we alsnog genieten van een heerlijke, warme maaltijd.

Van het restaurant lopen via een supermarkt terug naar het hotel. Daar besluiten mijn man en ik om nog terug te gaan naar het Titanic Quarter om het verlichte museum te zien. We nemen de Gliderbus en zien vervolgens het museum prachtig rood verlicht. Ook de lijnen achter het museum, waar de Titanic en Olympic lagen, zijn nu verlicht.

Hier lag de Titanic toen ze gebouwd werd

Het verlichte museum

Omdat de volgende bus lang op zich laat wachten, lopen we terug naar het hotel. Dit zorgt ervoor dat we voor de tweede keer tijdens deze vakantie de zestienduizend stappen per dag halen. Morgen zullen we minder lopen, denken we: dan hebben we een bustocht langs de kust van Noord-Ierland op de planning staan.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 4