Reisverslag Belfast 2019: dag 5

Maandag 30 december 2019

Vandaag is helaas alweer onze laatste dag in Belfast: aan het begin van de middag vliegen we terug naar Nederland.

Zo ver is het echter nog niet, want we hebben nog een paar uur in de stad te gaan. We staan dus vroeg op, pakken zo veel mogelijk in en genieten nog één keer van het ontbijtbuffet. Omdat we pas om elf uur uit hoeven te checken, laten we vervolgens de koffers op de kamers en gaan we nog even de stad in.

Als eerste gaan we naar het winkelcentrum CastleCourt. Dit blijkt nog volop in de kerstsfeer te zijn met allerlei leuke versieringen.

Versieringen in CastleCourt

Nadat we een rondje door het winkelcentrum gelopen hebben, gaan we verder naar Victoria Square. Hier kijken we nog even in onze favoriete winkel Build-a-bear, maar deze keer verlaten we de winkel zonder iets te kopen.

Victoria Square

Van Victoria Square gaan we terug naar de hoofdstraat om nog een keer langs de Disney Store te gaan. Ook kijken we nog een laatste keer naar de City Hall en de masten.

De City Hall met links de masten

Via de Big Fish gaan we terug naar het hotel om de koffers te halen. We checken uit en lopen naar de bushalte, want vandaag rijdt er wel gewoon een bus naar het vliegveld.

De Big Fish

Zodra we in de vertrekhal van het vliegveld staan, gaan we op zoek naar de incheckbalies. Deze zijn niet moeilijk te vinden: KLM is duidelijk zichtbaar met haar logo. We gaan in de rij staan en wachten tot we aan de beurt zijn. Er lijkt echter geen beweging in de rij te zitten. Na al een tijdje gewacht te hebben, komt een medewerker vertellen dat er een storing is in de systemen die het inchecken doen en de bagage regelen. Alles moet dus handmatig gedaan worden. Ook kunnen ze alleen maar regelen dat de bagage naar Amsterdam gaat, maar niet verder. Voor mensen die een overstap hebben, is dit dus lastiger.

We blijven rustig afwachten of er iets gebeurt. Een medewerker probeert mensen die alleen handbagage hebben alvast in te checken, maar dit lukt ook niet. Uiteindelijk biedt het systeem van Aer Lingus uitkomst: zij werken als enige maatschappij met een andere verbinding, waardoor zij wel in kunnen checken. Via één balie moet nu iedereen van onze KLM-vlucht ingecheckt worden. Gelukkig is het een klein toestel en dus geen groot aantal passagiers.

Ruim een uur nadat we aangekomen zijn op het vliegveld zijn we ingecheckt. We gaan door naar de controle, die erg chaotisch verloopt. De één mag zo doorlopen, de ander moet nog door een extra scan lopen en twee tassen worden helemaal gecontroleerd. Als we eindelijk iedereen en alles weer hebben, is het stressniveau dan ook hoog opgelopen.

We gaan door naar het restaurantgedeelte, waar we nog een broodje halen. Vervolgens is het wachten tot we aan boord kunnen. We zien het toestel landen en weten dus een beetje welke kant we op moeten, maar het precieze gatenummer verschijnt pas later op het bord. Als we het zien, zoeken we iedereen bij elkaar om naar de gate te gaan. Ineens staat er dan al ‘Final call’ (laatste oproep) op het bord en moeten we rennen naar de gate. We halen het wel, maar opnieuw zitten we hoog in de stress.

Ons toestel is geland!

Niet lang daarna vertrekken we. We stijgen (redelijk wiebelig) over de stad op, gaan door de wolken en vliegen vervolgens rustig naar Amsterdam. Boven Engeland wordt de bewolking minder, zodat we het land en de windmolenparken op de Noordzee kunnen zien. Ruim op tijd landen we op de Polderbaan. In een vlot tempo taxiën we naar gate A32. Hier moeten we uitstappen en met een bus naar de aankomsthal.

In de aankomsthal gaan we zo vlot door de controle heen dat we bij de bagageband nog zo’n tien minuten moeten wachten voor de koffers komen. Ondanks de storing in Belfast zijn alle koffers veilig aangekomen en kunnen we naar buiten. Met de shuttlebus gaan we terug naar parkeerplaats P3, waar we als afsluiting van de vakantie nog mogen genieten van een prachtige lucht.

Prachtige lucht boven P3

De afgelopen dagen zijn echt voorbij gevlogen voor ons gevoel. We hebben veel gezien van zowel de stad als van de kust van Noord-Ierland, maar absoluut nog niet alles. Reden genoeg dus om zeker nog eens een keertje terug te gaan naar deze geweldig leuke, historische en moderne stad!

Reisverslag Belfast 2019: dag 4

Zondag 29 december 2019

De afgelopen dagen hebben we vooral de stad Belfast verkend. Vandaag zal een heel andere dag worden: we gaan met een bus langs de kust van Noord-Ierland naar de Giant’s Causeway. Dit is een bekende rotsformatie die waarschijnlijk ontstaan is door een vulkaanuitbarsting en sinds 1986 op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat.

Omdat de bus om half tien vertrekt, moeten we vroeg op. Rond half negen verlaten we het hotel met als plan een bus te nemen naar het centrum en daar over te stappen op een andere bus. Helaas blijkt de eerste bus bij de halte waar wij staan alleen passagiers af te zetten en geen nieuwe mee te nemen. Dit betekent dat we in hoog tempo moeten lopen om de volgende bus alsnog te halen. Gelukkig lukt dit.

Vanaf de tweede halte is het nog maar een klein stukje naar de plaats waar de bustocht begint. Er staat al een lange bus klaar en als we ons aangemeld hebben, zoeken we een plaatsje.

Ruim na half tien, vanwege wat verlate passagiers, vertrekken we. Eerst halen we nog wat passagiers op in de stad, dan rijden we richting de kust. De eerste stop is vrij snel: we kunnen even bij Carrickfergus Castle kijken en van het toilet gebruik maken, aangezien de volgende stop pas over twee uur is.

Carrickfergus Castle (in de steigers)

De tocht gaat verder langs de kust. We zien mooie kliffen en in de verte kunnen we zelfs de Mull of Kintyre zien, wat Schotland al is. Ook rijden we door en langs wat kleine kustdorpjes.

Onderweg in de bus met in de verte de Mull of Kintyre

Uiteindelijk stoppen we bij de Carrick-a-Rede Rope Bridge. Dit is een touwbrug van een klif naar een klein eilandje. Om de brug over te mogen, moet je betalen, maar je kunt ook langs de klif wandelen en de brug zien.

Carrick-a-Rede Rope Bridge

Het is een flinke wandeling langs de klif, ook vanwege de wind die er staat. We worden wel getrakteerd op een mooi uitzicht en in het water onder ons spotten we zelfs een paar dolfijnen.

De klifwandeling (waar links bovenin de foto mensen te zien zijn, loopt het pad waar we overheen liepen)

Het grijze vlekje rechts onderin is één van de dolfijnen

We lopen door tot het uitkijkpunt bij de brug en maken enkele foto’s voor we terug lopen. Een kleine tien minuten gaat de bus verder, hoewel nog niet alle passagiers terug aan boord zijn. De buschauffeur heeft echter meerdere keren gezegd dat je op tijd terug moet zijn. Ben je dat niet, dan moet je met een taxi naar het volgende stoppunt.

Nog even genieten van het uitzicht langs de klif

Het volgende stoppunt is een restaurantje vlakbij de Giant’s Causeway. We zijn blij dat we zelf brood mee hebben genomen, want de maaltijden zien er niet echt smakelijk uit. Het valt ons ook op dat veel mensen niet hun hele bord leeg eten.

Vlak voor we weer zullen vertrekken, arriveert er een taxi met de passagiers die te laat waren. Ze gaan snel de bus in, want ze willen duidelijk niet nog een keer te laat zijn!

Een paar minuten later vertrekken we naar de Giant’s Causeway. We worden bovenaan de klif afgezet en moeten het laatste stukje lopen. Het eerste stukje is wel mooi (wat kliffen en donkere rotsen), maar eigenlijk hadden we op iets mooiers gerekend. Onze ouders besluiten niet verder te gaan, ook omdat het pad erg steil omlaag loopt, maar mijn man en ik zijn toch nieuwsgierig of dit alles is.

Bovenaan de klif

We lopen door en komen dan bij de ‘echte’ Giant’s Causeway: een deel met bijzondere rotsen die op trappetjes lijken. De stenen zijn bijna allemaal perfect rond en plat, wat een heel bijzonder beeld geeft. We zijn in ieder geval blij dat we doorgelopen zijn!

De trappen van de Giant's Causeway

Zo zijn de vormen van de stenen goed te zien. Bijna de hele Giant's Causeway heeft dit soort stenen.

Als we flink wat foto’s gemaakt hebben, wandelen we terug naar boven. We hebben nog wat tijd voor we weer bij de bus moeten verzamelen, dus maken we nog gebruik van het toilet en kijken we boven even rond. De bus is keurig op tijd en we stappen in voor de laatste halte voor we terug naar Belfast gaan. De bus vertrekt een paar minuten later dan gepland, maar moet na een kort stukje rijden toch keren: er zijn een paar passagiers te laat en die kunnen geen taxi nemen naar de volgende stop. De chauffeur mort enigszins, maar keert de bus en haalt ze alsnog op.

Het land in de verte (waar de lichtjes branden) is Ierland al

Nu kunnen we wel doorrijden naar de laatste stop: de Dark Hedges. Dit laantje met aan beide kanten dicht op elkaar gegroeide bomen is gebruikt in de televisieserie Game of Thrones. Het is nu echter helemaal donker, waardoor het echt de Dark Hedges zijn. We lopen erheen, maar gaan ook snel weer terug.

Vanaf de Dark Hedges rijden we via de snelweg terug naar Belfast, waar we rond zeven uur aankomen in het centrum. We kijken nogmaals bij het Mexicaanse restaurant van gisteren, maar ook vanavond is er geen plaats. Daarom gaan we terug naar het hotel, waar we in het restaurant van ons laatste diner van de vakantie genieten. Morgen hebben we nog even in de stad, maar dan moeten we helaas alweer terug naar huis.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag Belfast 2019: dag 3

Zaterdag 28 december 2019

De afgelopen twee dagen hebben we de stad Belfast verkend. Vandaag draait het vooral om de Titanic die in de stad gebouwd is: we zullen het Titanic Belfast museum bezoeken en het kleine zusje van dit gigantische schip verkennen.

Na een vroege start van de ochtend en opnieuw een goed ontbijt vertrekken we rond tien over negen naar de bushalte. De Gliderbus, een nieuw soort bus, brengt ons binnen een paar minuten bij het museum. Allereerst bekijken we de omgeving van het museum, want daar is ook genoeg te zien. Onze favoriet is nog steeds ‘De bouwdoos’: een schaalmodel van de Titanic dat nooit afgemaakt is.

De 'bouwdoos'

We lopen van het schaalmodel meer richting het museum voor wat eerste foto’s van het gebouw en de grote Titanic-letters. Speciaal voor Kerstmis zijn de letters versierd met lampjes.

De verlichte letters van het museum

Naast het museum bevinden zich de Drawing Offices, de kantoren waar de Titanic en haar zusterschepen getekend zijn. Tegenwoordig horen de kantoren bij een nieuw Titanic hotel, waardoor iedereen de gelegenheid heeft even binnen te kijken en de bijzondere dakramen te zien. Er waren namelijk expres veel dakramen gebruikt, zodat er genoeg licht in het kantoor was om te kunnen tekenen.

Het tekenkantoor

In de ruimte is nu een bar gemaakt. Er staat ook een model van de Titanic, dat toevallig gemaakt is door een Nederlands bedrijf.

Schaalmodel gemaakt door een Nederlands bedrijf

We kijken ook nog even achter het museum, waar vroeger de scheepswerf was. Lijnen op de grond geven aan waar de Titanic en haar zusterschip, de Olympic, gebouwd werden. Daarnaast wordt de route van de Titanic aangegeven: Belfast – Southampton – Cherbourg – Queenstown (tegenwoordig Cobh) – de coördinatoren waar ze gezonken is en New York, waar ze helaas nooit aangekomen is.

Er zijn ook twee herdenkingsmonumenten: eentje met de namen van de slachtoffers en eentje die met gras en houten planken per klasse de slachtoffers en overlevenden aangeeft.

De locatie waar de Titanic gezonken is

Als we wat foto’s gemaakt hebben, gaan we het museum in. We kijken even in het winkeltje voor we onze spullen in een kluisje doen en het museum zelf in gaan. Het museum begint met de geschiedenis van Belfast begin twintigste eeuw: de stad groeide dankzij de linnenindustrie en de scheepsbouw. Bij die scheepsbouw hoort natuurlijk de bouw van de Titanic, waar het volgende deel meer over vertelt. Ook gaan we met een karretje door de nagemaakte scheepswerf, zodat we leren hoe het schip gebouwd werd.

Met een karretje door de 'scheepswerf'

Vervolgens zien we hoe het schip op 31 mei 1911 gelanceerd werd. Ook krijgen we te zien hoe de kamers er aan boord van het schip in de drie verschillende klassen uitzagen. Een speciale film op schermen om ons heen laat ons het schip zien vanaf de motoren tot aan de brug, waar de kapitein de leiding had.

Een schaalmodel van de lancering van de Titanic op een kaart met de locatie van het museum erbij

We mogen nu zelf ‘aan boord’ van het schip: er is een reling nagemaakt en er staan bankjes alsof we op het dek lopen.

Aan boord van het schip

Het volgende deel gaat over het zinken van het schip: de waarschuwingen voor ijsbergen, de roep om hulp en hoe het schip onder water verdween. Er wordt verteld over enkele bekende slachtoffers, maar ook over overlevenden en hun verhalen.

De Carpathia, het schip dat de overlevenden redde

We gaan door naar wat er na de ramp gebeurde: de rechtszaak, de lijst met alle slachtoffers (waarbij er nog steeds vermeld wordt dat er maar één Nederlands slachtoffer was in plaats van drie…) en vervolgens alle films en series.

In 1985 werd het wrak van de Titanic ontdekt, wat de volgende afdeling van het museum laat zien. Een film neemt ons mee onder water en via een ‘glazen’ vloer zien we het schip onder water liggen.

De voorkant van de Titanic onder water

Na nog een stukje over duikmissies zijn we bij het einde van het museum. Natuurlijk schaffen we de souvenirfoto aan, die voor het bezoek gemaakt was, en kijken we nog even in het winkeltje. Dan gaan we naar buiten, waar we voor het museum onze meegebrachte boterhammen opeten.

Als iedereen uitgegeten is, lopen we naar de Nomadic. Dit schip, het enige nog bestaande schip van de White Star Line, wordt ook wel het kleine zusje van de Titanic genoemd. Ze werd gebouwd om passagiers van de haven in Cherbourg naar de Titanic te brengen, omdat de Titanic zelf te groot was voor de haven. De Nomadic werd gebruikt om eerste en tweede klas passagiers te vervoeren, de derde klas passagiers gingen aan boord van de Traffic. De Traffic mocht als eerste naar de Titanic toe, maar kwam iets te hard aan, waardoor de verflaag van de Traffic beschadigde.

De Nomadic

De Nomadic is na Cherbourg op allerlei manieren gebruikt: om soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog te vervoeren, maar ook als vergaderruimte, nachtclub en restaurant. Haar motoren zijn inmiddels verwijderd, maar de rest van het schip is teruggebracht in de originele staat van 1912, toen ze als veerpont dienst deed voor de Titanic.

We kijken rond op het schip en kunnen vanaf het dek ook nog mooi het museum en het hotel ernaast zien.

Links van de schoorsteenpijp het museum en rechts het hotel

De volgende stop van ons Titanic programma vandaag is de Dry Dock, de droogdok waar het schip afgebouwd werd voor ze haar eerste – en enige – reis ging maken. Vroeger kon je naar beneden, maar tegenwoordig kan dat alleen nog onder leiding van een gids, iets wat we niet wisten. We vinden het jammer, want als je in de droogdok stond, realiseerde je je pas echt goed hoe groot de Titanic was.

De droogdok

Met de Gliderbus gaan we terug naar het centrum. Althans, dat is het idee. De bus krijgt echter problemen met de deuren, waardoor we een tijd stil staan. Uiteindelijk komt er een nieuwe bus en kunnen we alsnog naar het centrum.

We lopen de hoofdstraat met de masten af, gaan rechtsaf en zoeken een plekje om even iets warms te drinken. Vervolgens mogen de dames even winkelen, terwijl de heren van het gezelschap alvast op zoek gaan naar een restaurant voor het avondeten. We willen naar een Mexicaans restaurant, maar dit is erg populair en heeft helaas geen tafel voor vijf personen meer. Het restaurant ernaast heeft gelukkig nog wel plaats en zo kunnen we alsnog genieten van een heerlijke, warme maaltijd.

Van het restaurant lopen via een supermarkt terug naar het hotel. Daar besluiten mijn man en ik om nog terug te gaan naar het Titanic Quarter om het verlichte museum te zien. We nemen de Gliderbus en zien vervolgens het museum prachtig rood verlicht. Ook de lijnen achter het museum, waar de Titanic en Olympic lagen, zijn nu verlicht.

Hier lag de Titanic toen ze gebouwd werd

Het verlichte museum

Omdat de volgende bus lang op zich laat wachten, lopen we terug naar het hotel. Dit zorgt ervoor dat we voor de tweede keer tijdens deze vakantie de zestienduizend stappen per dag halen. Morgen zullen we minder lopen, denken we: dan hebben we een bustocht langs de kust van Noord-Ierland op de planning staan.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Belfast 2019: dag 2

Vrijdag 27 december 2019

Gisteren zijn we aangekomen in Belfast en hebben we al een stukje van de stad gezien. Vandaag willen we nog meer zien door middel van een Hop On Hop Off bustour.

We beginnen de dag met onze vaste ochtendrituelen en gaan dan naar beneden voor het ontbijt, dat inclusief is. Het is een buffet met warme gerechten, yoghurt, fruit, brood en broodjes, beleg en koude en warme drankjes. Alles bij elkaar is er genoeg keuze voor een goed begin van de dag!

Na het ontbijt verzamelen we onze spullen en gaan we op stap. Met de bus reizen we naar het centrum, waar we kaartjes kopen voor de Hop On Hop Off bustour. We stappen in de bus, die niet lang daarna begint te rijden. We hebben een folder gekregen om de route te volgen, maar de chauffeur volgt een aangepaste route: hij rijdt alleen door het centrum van de stad en gaat niet langs het parlementsgebouw. We hopen dit later op de dag nog te zien.

De bus rijdt het centrum uit en brengt ons bij Queens University, één van de universiteiten van de stad. Hier stappen we uit. Naast de Queens University is een park: de Botanic Gardens. In dit park staat het Palm House, een overdekte kas voor tropische planten. We lopen een rondje binnen en gaan vervolgens door naar de Rose Gardens, de rozentuin. Deze staat helaas niet in bloei, wat we al verwacht hadden. We kijken nog even verder rond, maar gaan dan terug naar de bushalte.

Queens University

Het Palm House in de Botanic Gardens

Vanwege het winterseizoen rijdt de Hop On Hop Off bus niet veel, merken we: we moeten bijna een halfuur wachten. Als de bus er eindelijk is, besluiten we maar te blijven zitten en niet meer uit te stappen. We hebben nog kaartjes voor de gewone bus, dus als we nog iets wat langer willen bekijken, kunnen we dat altijd nog doen.

De bus rijdt naar het westen van de stad, de wijk waar de vredesmuur staat. Mede door het sombere weer heeft de wijk een wat grauwe uitstraling. De bus rijdt langs de muur, die op verschillende plaatsen versierd is met enorme muurschilderingen. Er zijn twee delen van de muur: het internationale gedeelte, waar muurschilderingen van onder andere Nelson Mandela en Martin Luther King te zien zijn, en het vredesgedeelte. Dit tweede deel was vroeger vooral de scheiding tussen katholiek en protestant Belfast met bewaakte poorten op een aantal plaatsen. Tegenwoordig zijn de poorten gewoon open en kun je rustig van het westen naar het oosten reizen en andersom.

Muurschildering van Nelson Mandela

Muurschildering met rechts Martin Luther King

Van de muurschilderingen gaan we door naar Belfast Castle, het kasteel dat hoger gelegen is. Van de bergen rondom de stad is weinig te zien, doordat het erg mistig is. Het lijkt zelfs bij het kasteel te regenen, maar gelukkig valt dit mee.

Het 'uitzicht' over de stad met de mist

Na een korte stop bij het kasteel gaan we via de snelweg terug naar de stad. Tijdens de rit kondigt de chauffeur aan dat de tour opnieuw zal beginnen om kwart voor één. We besluiten snel een broodje te halen en vervolgens terug de bus in te stappen, zodat we de andere kant van de stad ook nog kunnen zien. Dit lukt en om kwart voor één zitten we keurig terug in de bus.

Belfast Castle

De bus gaat nu naar het oosten van de stad, te beginnen met het Titanic Quarter. We zien het museum, dat we morgen zullen bezoeken, en de Nomadic: het enige schip van de White Star Line dat nog bestaat. Ook die zullen we morgen bezoeken.

Het Titanic Belfast Museum met links het nieuwe Titanic hotel

De chauffeur benoemt nog even de Titanic Studio, waar de televisieserie Game of Thrones gefilmd wordt, en een kasteelset aan de andere kant van de weg. Omdat wij de serie niet volgen, hebben wij meer interesse in de gigantische kranen Samson en Goliath, zoals ze genoemd worden.

Goliath, de voorste kraan, met bovenop wat kerstverlichting

We verlaten het Titanic Quarter en rijden verder Oost-Belfast in. Ook hier zien we diverse muurschilderingen. Vaak gaan deze over de Eerste Wereldoorlog. Veel soldaten die gevochten hebben, kwamen namelijk uit Oost-Belfast.

Muurschildering over de Eerste Wereldoorlog

Deze keer rijdt de bus wel verder naar Stormont, het parlementsgebouw. Nieuw is dat er een toegangspoort is met een controle: een beveiliger loopt een rondje door de bus voor we verder mogen rijden. De bus stopt kort voor foto’s en gaat dan weer verder.

Stormont, het parlementsgebouw

Zonder stops komen we terug in het centrum, waar we bij St George’s Market uitstappen. Dit is een overdekte markthal. We kijken even rond en nemen een warm drankje om weer op te warmen na de koude busrit.

St. George's Market

Als we opgewarmd zijn, gaan we met een gewone bus terug naar het oosten. Hier gaan we op zoek naar Aunt Sandra’s Candy Factory, een oud snoepwinkeltje. De winkel is helaas dicht en op de fabriek hangt een ‘Te koop’ bord. Even zoeken op Internet leert ons dat de winkel zich meer gericht heeft op shows en geen rondleidingen meer doet in de fabriek. We vinden het jammer, want het was altijd een leuk winkeltje om te kijken.

Aunt Sandra's - helaas gesloten

Vanaf Aunt Sandra’s gaan we lopend naar CS Lewis Square, een plein dat opgedragen is aan de uit Belfast afkomstige schrijver van de Narnia-boeken. Op het plein zijn diverse beelden te zien uit het boek De leeuw, de heks en de kleerkast, het bekendste boek uit de serie. We zien de grote leeuw Aslan, de Bevers, meneer Tumnus en natuurlijk ook de heks.

Aslan, de leeuw uit de Narnia-boeken

Iets aan de buitenkant van het plein staat ook nog een standbeeld van de schrijver zelf bij een grote kledingkast. Dit had ik al gezien tijdens een eerder bezoek aan de stad, maar de rest van het plein is ook voor mij nieuw.

The Searcher, het standbeeld van C.S. Lewis zelf

Nadat we rondgekeken hebben, ook bij het EastSide Visitor Center met een grote muurschildering van bekende mensen uit Belfast, lopen we de straat verder af richting Dee Street. Hier bevindt zich de bekendste Titanic muurschildering, die een paar jaar geleden weer helemaal opgeknapt is.

EastSide Visitor Center muurschildering met bekende mensen uit Belfast

De Titanic muurschildering van Dee Street

We gaan nog verder naar de Yardmen, een kunstwerk dat opgedragen is aan alle mensen die aan de Titanic en de vele andere schepen van de White Star Line hebben meegebouwd.

De Yardmen (met kerstversiering)

De laatste stop in de straat heeft twee muurschilderingen: eentje voor de Titanic en eentje voor de vrede in de stad. Belfast heeft jarenlang veel problemen gekend tussen de katholieken en protestanten en hoewel het nog steeds een gevoelig onderwerp is, is de rust wel teruggekeerd in de stad.

Titanic muurkunstwerk Ship of Dreams

Vrede in Belfast

Met de bus gaan we terug naar het centrum. Bij de City Hall kijken we nog even bij de Titanic Memorial Garden: een herdenkingsmonument met de namen van alle slachtoffers van de scheepsramp.

Titanic Memorial Garden

Van het monument gaan we naar Victoria Square, waar we vlakbij een straat in gaan om te kijken bij het pizzarestaurant Little Wing. Het is even wachten, maar dan kunnen we aan tafel voor een heerlijke pizza.

Na het eten halen we nog even een paar boodschappen voor we terug naar het hotel gaan. Het is een lange dag geweest, waarbij we veel gezien hebben van de stad. Morgen zullen we ons meer richten op de Titanic-geschiedenis van de stad: dan bezoeken we het Titanic Belfast museum.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3