Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 4

Donderdag 25 juli 2024
 
Omdat het vandaag een warmere dag belooft te worden, hebben we vandaag maar twee dingen op het programma staan: de waterval van Schiessentümpel en de Kallektuffquell, een kleiner watervalletje.
 
We vertrekken vroeg om de drukte voor te zijn. Als we bij de parkeerplaats van de Schiessentümpel aankomen, blijkt dat we prima op tijd zijn, want er staan slechts een paar auto’s. We steken de straat over en volgen een avontuurlijk pad langs de rotsen en het riviertje naar de waterval. Onderweg zien we allerlei rotspartijen en natuurlijk bomen en veel groen.

Onderweg komen we langs enorme rotsen

 
Vlakbij de waterval kun je dichtbij de rivier komen, zodat ons peutertje even kan voelen hoe koud het water is. Daarna lopen we door naar de echte waterval. Ook hier is het nog rustig, zodat we uitgebreid foto’s kunnen maken.

Het riviertje vlakbij de waterval

De Schiessentümpel

Ongeveer honderd foto’s later (😉) gaan we terug naar de parkeerplaats. Deze keer volgen we niet de avontuurlijke route, maar het voetpad langs de weg, vooral omdat ons zoontje dan lekker in de buggy kan zitten. Op de parkeerplaats doen we even een fruithapje, daarna rijden we door naar de Kallektuffquell.
 
De vorige keer toen we hier waren, was er een mooi parkeerplaatsje tegenover het watervalletje. Helaas is deze afgezet met stenen. Zo’n zeshonderd meter verderop is een weg waar je eigenlijk niet in mag. Mijn man laat ons hier uitstappen, zodat wij vast kunnen gaan lopen, zelf rijdt hij nog ruim vijfhonderd meter verder, waar wel een parkeerplaats is.
 
Via een houten looppad wandelen we tussen het groen, de rotsen en langs de rivier. Sommige stukken natuur lijken zo uit de Droomvlucht in de Efteling te komen met de lange bladerentakken. Een echt sprookjeslandschap dus!

Het lijkt net de Droomvlucht

 
Uiteindelijk komen we bij de Kallektuffquell. Vorige keer was hier helemaal niemand, nu is het veel drukker. Gelukkig lukt het ons nog wel om wat foto’s te maken van dit bijzondere watervalletje.

De Kallektuffquell

 
Na de foto’s wandelen we terug: zoonlief en ik naar het einde van het houten looppad, manlief nog eens een halve kilometer verder. Vervolgens rijden we terug naar de camping, waar ons kleine mannetje even mag bijkomen van alle natuur en lekker even in de speeltuin mag spelen.
 
Bij de stacaravan lunchen we, waarna we ons goed insmeren, aangezien het flink aan het opwarmen is. Een halfuurtje later rijden we naar het centrum van Larochette, waar een kermis is. Omdat die pas om twee uur begint en het pas kwart over één is, gaan we eerst naar de plaatselijke supermarkt met daarnaast een tankstation. De prijs scheelt enorm met Nederland: voor één liter betalen we hier slechts 1,559…

Het VVV van Larochette

 
Omdat het nog steeds te vroeg is, lopen we wat door het dorpje. Bij de plaatselijke basisschool speelt ons peutertje nog even op het speelplein, daarna kunnen we naar de kermis. Onze kleine Cars fan wil natuurlijk in de Mater takelwagen, maar helaas gaat die niet de lucht in, zoals de andere karretjes. Hier is hij heel teleurgesteld over, maar als hij de andere karretjes ziet die wel omhoog gaan, ziet hij er toch vanaf, aangezien het erg wild gaat…

'Mater' bleef veilig aan de grond

 
De draaimolen is helaas nog gesloten, dus rijden we terug naar de camping, waar we de ijssalon uitproberen. Resultaat: absoluut goedgekeurd!
 
Vervolgens duiken we het zwembad in. Buiten is het water nog steeds enorm koud, binnen galmen de geluiden door elkaar heen. Alles bij elkaar blijven we daarom maar een halfuurtje in het water, daarna drogen we lekker op in het zonnetje.
 
Terug bij de stacaravan gaan vader en zoon aan de slag met de barbecue (zoonlief uiteraard op veilige afstand). Binnen een mum van tijd brandt alles en kunnen we aan tafel voor een heerlijke maaltijd.

Warm weer = de barbecue aan op de camping!

 
Na het eten, en het opruimen, gaan we nog even naar het speeltuintje met het bijtje, daarna is het alweer bedtijd voor ons kleine slaapkoppie. Morgen willen we lekker ’s ochtends op de camping blijven, want er is namelijk een circusthemadag. We zijn benieuwd!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 3

Woensdag 24 juli 2024
 
Tijdens onze reisdag van Duitsland naar Luxemburg hebben we al wat gezien van de prachtige natuur. Vandaag krijgt dat een vervolg, want we hebben twee plekken op de planning die we willen gaan bezoeken.
 
De dag begint rustig met een ontbijtje op het terras en het afval weggooien, waarbij er een nieuw speeltuintje ontdekt wordt. Ook zijn we getuige van de ‘afvalbakkenparade’: de grote containers worden geleegd door ze allemaal achter een karretje te haken en ze zo mee te nemen. Het is wel te hopen dat iedereen inmiddels wakker is, want het maakt een enorm lawaai!

De 'afvalbakkenparade'

Als we onze spullen gepakt hebben, rijden we via een heerlijk bochtige weg naar de eerste stop van vandaag: de Predigtstuhl, oftewel de Preekstoel. Dit is een enorm hoge rots. Ernaast is de ‘Wolvenkloof’: een stuk natuur met rotsen, waar heel smalle gangen tussen zijn. Onze kleine klauterkabouter gaat dapper mee door de verschillende kloven, zelfs de allersmallste.

Tussen deze rotsen moeten we lopen...

Nadat we een tijdje door de Wolvenkloof gelopen hebben, mag ik onze peuter meenemen de Preekstoel op, zodat papa beneden het fotobewijs kan maken dat we echt bovenop geweest zijn. Precies als we bovenop staan, komt er een bus aan met Nederlanders in de seniorenleeftijd die ook deze plek willen bekijken. Wij zijn blij dat we de drukte voor zijn geweest!

Het bewijs: we zijn bovenop geweest!

 
Omdat de bus onze parkeerplek blokkeert, eten we even een fruithapje en verkennen mijn man en ik om de beurt het gebied aan de overkant van de weg. Ook hier is een kloof, breder dit keer, en je kunt er helemaal naar boven. Er staan echter geen hekken, dus we durven het niet aan met onze driejarige. Het uitzicht op de top is wel echt adembenemend mooi!

Uitzicht op de top

 
Als we allemaal weer veilig beneden zijn, rijden we naar stop twee: de Aquatower. Deze hoge toren vertelt over de waterwinning in het gebied en er is een uitkijkpunt. We moeten toegang betalen (€3,50 per persoon), maar krijgen daar wel een uitgebreid boekje – in het Nederlands! – bij met alle informatie over water, watergebruik en waterzuivering.

De Aquatower

 
Op de tiende verdieping, die gewoon te bereiken is via een lift, staat alle informatie uitgestald. We proberen er nog iets van te maken voor ons zoontje, maar een kind van drie heeft nog niet heel veel interesse in de kringloop van het water (wat we begrijpen!). Het proefje met het blauwe water vindt hij wel weer leuk om te doen, net zoals de knopjes uitproberen die geluiden maken.

Proefjes doen is altijd leuk!

Vervolgens gaan we nog met de lift naar de vijftiende verdieping voor het uitzicht. Het is best mooi, maar stiekem vind ik het uitzicht van eerder vanochtend vanaf de rots mooier.

Uitzicht vanaf de vijftiende verdieping

 
Buiten wacht de grootste ‘attractie’ voor ons kleine mannetje: een waterspeeltuintje. Er staan twee speeltoestellen, maar eentje werkt helaas niet. De ander heeft een pomp en een soort draaiboor, waarmee je water omhoog kan brengen. Daarna kun je het opvangen en naar een grote bak laten stromen. Dan gaat het weer terug onder de grond, zodat het opnieuw opgepompt kan worden. Toch nog een beetje de kringloop van het water?

Dit valt beter in de smaak dan het informatiegedeelte!

 
We rijden, na even gespeeld te hebben, terug naar de camping voor de lunch. Vervolgens gaat onze peuter enthousiast aan de slag met een bellenblaas. Als hij het zat is, neem ik hem mee naar de zandbak vlakbij de Miniclub, waar net twee leden van het animatieteam aan het oefenen zijn voor de Mamma Mia show van zaterdag. Dit betekent dat we bijna non-stop Voulez-vous van ABBA horen, inclusief de bijbehorende aanwijzingen voor het dansje. Zelfs zoonlief kent ze daarna bijna uit zijn hoofd!

Even lekker bellen blazen op het grasveld voor de stacaravan

 
Terug bij de stacaravan kleden we ons om voor het zwembad. We vinden gemakkelijk een plaatsje en lopen naar het buitenbad. Ik plons er dapper in en vind het, na een paar meter zwemmen, oké qua temperatuur… Onze kleine waterrat is er minder van overtuigd dat dit leuk is en wil graag naar binnen. De glijbaan uitproberen gaat nog, maar dan wil hij toch echt, echt, echt naar binnen. De watertemperatuur is daar wel iets beter, maar het is er ook flink drukker.
 
Na een tijdje gaan we terug naar buiten om op te drogen. We drinken nog even iets voor we naar de stacaravan gaan. Daar is het wel zo’n beetje tijd voor het avondeten, dat vanavond bestaat uit vegetarische knakworstjes, een Spaanse omelet en een salade… Zou het de menukaart van een vijfsterrenrestaurant halen? We betwijfelen het, maar het smaakt allemaal prima!
 
Als de afwas gedaan is, doen we nog een avondwandelingetje over de camping. Daarna is het natuurlijk alweer bedtijd voor ons kleine slaapkoppie. Wij zitten nog even buiten met op de achtergrond de live-muziek van vanavond. Het is te ver weg om de kwaliteit te beoordelen, maar het blijft in ieder geval nog gezellig levendig buiten. Op naar nog zo’n dag!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 1

Maandag 22 juli 2024
 
De afgelopen dagen zijn we bij Park Eifel in Duitsland geweest als begin van onze zomervakantie. Vandaag reizen we verder naar Luxemburg, naar camping Hu Birkelt, waar we twee jaar geleden ook geweest zijn.

Op naar de camping!

 
Omdat we pas om vier uur terecht kunnen in onze stacaravan, hebben we ’s ochtends genoeg tijd om in te pakken en de auto in te laden. Iets over tienen rijden we weg bij het park. De weg gaat lekker op en neer door de heuvels, ook op de snelweg. Er zijn geen files, dus iets over elven zijn we al vlakbij de grens. We stoppen bij een parkeerplaatsje om even de benen te strekken voor we verder rijden naar Echternach, een stad op de grens van Duitsland en Luxemburg. Het grensbord staat zelfs naast de parkeerplaats waar we de auto parkeren.

Welkom in Luxemburg! (Of staan we nu nog in Duitsland?)

 
Vanaf de parkeerplaats wandelen we naar de basiliek van Sint Willibrord, wiens graf zich onderin de kerk bevindt. In de kerk hangt een eerbiedige stilte, waar zelfs ons zoontje van drie stil van wordt.

De basiliek van Sint Willibrord

 
Nadat we even in de kerk rondgekeken hebben, gaan we weer naar buiten. We wandelen nog een stukje door het stadje en eten op een bankje onze boterhammen op. Daarna lopen we terug naar de auto. We gaan echter nog niet naar de camping, maar stoppen nog bij de ruïne van de Romeinse villa, waar we twee jaar geleden ook geweest zijn. Toen konden we erheen lopen, nu is dat niet mogelijk vanwege de maandagse sluiting.

Vanaf het 'dakterras' kun je de ruïne van de villa wel zien

Vervolgens rijden we door naar de Perekop: een enorme rots in het bos. Samen met onze kleine klauterkabouter klimmen we naar boven, wat hem heel goed lukt!

Op naar boven!

Het uitzicht boven is leuk, maar vanaf de overkant van de weg gezien vinden we het eigenlijk nog mooier. Nu kun je ook goed zien hoe hoog de Perekop is.
 

De Perekop

Vanaf de Perekop rijden we een klein stukje verder naar Huel Lee, een ander mooi natuurgebied. Net als bij de Perekop zijn we hier twee jaar geleden ook geweest. We herkennen het amfitheater en de grotten met hun grillige rotsen. Ons peutertje vindt het wel leuk, maar is ook moe en vindt eigenlijk het spelen met de steentjes op de grond leuker…

De prachtige grotten van Huel Lee... net zo mooi als de steentjes op de grond! ;)

 
Als we weer terug bij de auto zijn en wat gegeten en gedronken hebben (volgens het weerbericht zou het niet zo warm worden… pff!), beginnen we aan het laatste stuk van de rit. Ons slaapkoppie valt nu in slaap, waardoor hij de binnenkomst bij Larochette mist. Ik ga daarom ook maar alleen de supermarkt in voor wat laatste boodschappen, zodat meneer lekker kan blijven slapen.
 
Vanaf de supermarkt is het nog een paar minuten naar de camping. Het is er al enorm druk met auto’s, dus loop ik vanaf het begin van de weg, waar nog wel een parkeerplek is, naar de receptie. Ook daar is het erg druk. Gelukkig hebben we al online ingecheckt, waardoor alles vlot verloopt en we vrij snel de sleutel hebben van stacaravan 576. Hij is redelijk makkelijk te vinden en we kunnen de auto voor de deur parkeren.

Ons thuis voor de komende week!

Pas als bijna alles uitgeladen is, wordt ons zoontje wakker. Hij kijkt geïnteresseerd rond en gaat maar al te graag mee met papa om op zoek te gaan naar het speeltuintje dat hij nog van de foto’s kent. Ik ruim intussen zoveel mogelijk op, al kan ik de bedden nog niet opmaken, aangezien het beddengoed er nog niet is. Pas na een appje naar de technische dienst wordt dit gebracht.
 
Inmiddels heeft papa de barbecue aangestoken. Hij werkt prima en we kunnen genieten van een heerlijke eerste maaltijd op de camping.

Een heerlijke eerste maaltijd!

 
Als alles opgeruimd is, en we nog even de kapotte terrasstoel en achtergebleven barbecue voor ons terras gemeld hebben, wandelen we nog naar de ruïne van het kasteel. Daarvandaan hebben we ook een mooi uitzicht op het kasteel van Larochette.

Uitzicht op het kasteel van Larochette

 
Via het bos wandelen we terug naar onze stacaravan en is het bedtijd voor ons kleine meneertje. Het is een mooie eerste dag in Luxemburg geweest, op naar de rest!
 
Tot morgen! 

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 7

Maandag 18 juli 2022
 
We zijn weer vroeg op en kunnen zonder gestoord te worden door wespen buiten ontbijten. Daarna is het ons gebruikelijke ochtendritueel met de was doen, afwassen, douchen, aankleden en spullen pakken.
 
Rond half tien vertrekken we voor onze eerste stop van de dag: Noumerleeën, een rotsformatie in het bos. We rijden voor het eerst linksaf bij de uitgang van de campingweg en na een stukje door het bos gereden te hebben, komen we weer bij de heuvels die op Noord-Frankrijk lijken.
 
We volgen Google Maps en komen uiteindelijk bij een camping uit. Ernaast loopt een onverhard pad richting het bos. We rijden het een stukje op, maar kunnen niet heel ver het bos in. Ik mag het eerst op verkenning. Ik loop een breed pad een flink stuk af, maar zie niks en keer terug. Nu mag mijn man het proberen. Met behulp van Google Maps weet hij het te vinden.

Midden in het bos zijn deze rotsen te vinden

 
Als hij terug is, mag ik opnieuw (we willen ons zoontje liever even laten zitten, aangezien de stop niet echt iets voor hem is). Deze keer kom ik ook echt in het bos terecht en met behulp van mijn mans aanwijzingen weet ik de rotskloof te vinden. Het is mooi, maar ik vind het ook weer niet heel spectaculair.

Een mooie rotskloof, maar na alles wat we al gezien hebben, niet heel spectaculair

Ik loop terug en bij de uitgang van het bos hoor ik ineens iets ritselen. Het klinkt te groot voor een vogel, dus blijf ik staan. Een paar tellen later schiet er een hertje uit het bos. Zodra het mij ziet, sprint het de andere kant het bos weer in. Het ging allemaal te snel om een foto te kunnen maken, maar eigenlijk vond ik dit nog bijzonderder dan de rotskloof…
 
Terug bij de auto help ik mijn man te keren op het landweggetje en dan gaan we naar de supermarkt. Natuurlijk is er onderweg weer een weg afgesloten, maar gelukkig is er een omleiding. We rijden door de bossen, langs een spoorlijn en door een paar dorpjes voor we bij een groot winkelcentrum komen. Er zit zelfs een Hema!
 
Bij een supermarkt doen we boodschappen voor de komende dagen. Dan rijden we via het centrum van Mersch, zoals de plaats heet, de bossen en heuvels weer door terug naar de camping. Daar kijk ik bij het winkeltje nog of ze citronella kaarsen hebben, als laatste redmiddel tegen de wespen. Helaas verkopen ze die niet, waardoor we genoodzaakt zijn halverwege de lunch weer naar binnen te vluchten.
 
Na de lunch gaat mijn man aan de slag om een wespenval te knutselen. Hopelijk helpt dat! Intussen heeft ons zoontje de grootste moeite om in slaap te komen. Twee vieze luiers later valt hij dan toch eindelijk in slaap, maar hij wordt een uur later niet lekker wakker en vindt alles even stom - de zwemluier en z’n wetsuit, z’n beker water en de aardbeien die hij als fruithapje krijgt. Uiteindelijk ontdekt hij dat het allemaal niet zo erg is en kunnen we hem lekker meenemen naar het zwembad.

Dat zwemmen is zo stom nog niet!

 
We beginnen in het grote, diepe bad buiten, maar dat is toch wat koud. We gaan nog even naar binnen en koelen heerlijk af. Als de lippen van meneer beginnen te trillen, gaan we er snel uit om op te warmen. Dan lopen we terug naar de stacaravan, waar ons waterratje nog even verder mag spetteren in bad.
 
Inmiddels is het alweer etenstijd. Voor de zekerheid eten we binnen, ook vanwege de warmte. Binnen is het nog goed uit te houden, maar buiten begint het wel echt een sauna te worden. Na het eten lopen we toch nog ons rondje naar de kinderspeeltuin en gaan we nog een keer met de kabelbaan in de andere speeltuin.

Het is niet koud buiten...

 
Dan is het echt bedtijd voor onze dreumes. Hij ligt nog even te duimen, maar valt vrij snel in slaap. Wij zitten eerst nog even binnen, maar dan ook nog buiten voor een spelletje en het bespreken van de dag van morgen. Dan willen we namelijk vroeg op stap om de warmte maar zo veel mogelijk voor te zijn.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 8

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 6

Zondag 17 juli 2022
 
We staan op de gebruikelijke tijd op en eten, met een vestje aan, buiten op het terras. Vervolgens is het douchen en aankleden, spullen verzamelen en gaan!
 
Omdat het net te ver lopen is, zeker met een buggy, gaan we met de auto naar het centrum van Larochette. We vinden een parkeerplaats vlakbij het VVV en vanaf daar is het een paar meter lopen naar de eerste kraampjes van de braderie.

Het centrum van Larochette met de braderie

 
Het blijkt een redelijke braderie te zijn qua aantal kraampjes. We lopen eerst langs de ene kant, gaan dan nog wat verder door naar de plaatselijke supermarkt en steken over om aan de andere kant terug te gaan. Hier zien we meer de kraampjes met tweedehands spullen.
 
Via de kermis op het plein komen we weer terug bij de eerste kraam, waar fruit verkocht wordt. We zien heel grote nectarines en perziken en echt enorme pruimen. We kopen echter niks, maar gaan terug naar de auto.
 
Met de auto rijden we de heuvelweg omhoog, waar we een nieuwe parkeerplek vinden langs de kant van de weg. We steken over en komen bij een paadje met grote stenen erlangs. Op de stenen zijn scènes afgebeeld van de lijdensweg van Jezus. Niet alle afbeeldingen zijn even duidelijk, vinden we, soms is het lastig te zien welk moment uit het evangelie het is.
 
Het pad eindigt bij een halve grot met een Maria-beeld, een klein kapelletje en een groot kruisbeeld. Zo midden in de natuur is het heel bijzonder om te zien.

Het kapelletje midden in de natuur

 
We lopen rustig terug naar de auto. Zonder verdere stops gaan we terug naar de camping, waar we ons zoontje op bed leggen. Natuurlijk heeft hij geen zin om te slapen, ook vanwege het feestje in zijn luier…
 
We besluiten dan maar vast de lunch klaar te gaan maken. Uiteraard moeten we halverwege weer naar binnen vluchten vanwege de wespen. Ondanks de enorme knoflookgeur die wij nog steeds ruiken, laten de wespen zich duidelijk er niet meer door tegenhouden!
 
Na de lunch doen we een nieuwe poging ons slaapkoppie op bed te leggen. Deze keer valt hij wel in slaap. Terwijl mijn man bij hem blijft, loop ik een rondje over en rondom de camping om wat foto’s te maken.

Even een rondje over de camping, o.a. richting de ingang met links de receptie en rechts het zwembad

 Als ik terug ben, schrikt ons mannetje wakker uit een nachtmerrie. We proberen hem te kalmeren en nog even te laten slapen, maar hij is nu over zijn slaap heen. Daarom nemen we hem mee naar de Miniclub, waar verven de middagactiviteit is. Dit heeft hij wel eens vaker gedaan en vindt hij altijd leuk. Voor de zekerheid hebben we z’n schort meegenomen en dat is maar goed ook! Er komt verf op papier, ja, maar papa en mama zien er ook mooi gekleurd uit!

Nieuwe Van Goghs?

Met de kunstwerken gaan we terug naar de stacaravan. We doen een fruithapje en kleden ons om voor het zwembad. Door de warmte, en de drukte op de camping (ook vandaag zijn er duidelijk weer nieuwe aankomsten), vinden we maar met moeite een plaatsje voor onze spullen. Als we alles weggelegd hebben, nemen we eerst een duik in het koude water van het buitenbad. Vooral het waterpistooltje blijft meneer geweldig vinden. In het binnenbad spettert hij lekker rond en gaat hij nog een paar keer van de glijbaan.

Het waterpistool blijft favoriet, ook na het zwemmen!

 
Omdat zijn lipjes nu wel echt beginnen te trillen, gaan we snel opwarmen. In de warme zon lopen we terug naar de stacaravan, waar we weer een poging doen ons feestbeest op bed te leggen. Na heel lang roepen en lachen valt hij nog een kwartiertje in slaap.
 
Intussen gaat mijn man aan de slag met de wegwerpbarbecue van de campingwinkel. Voor de zekerheid houdt hij een pan water in de buurt, want alles om ons heen is kurkdroog door de warmte van de afgelopen tijd. De barbecue doet het echter keurig en warmt snel op. Na een ruim halfuur zitten we lekker met z’n drietjes (papa naast de barbecue, zoonlief en ik binnen) te smullen van de vegaburgers.

Chef Barbecue heeft alles onder controle!

 
Na het avondeten willen we nog even ons avondrondje wandelen. Onze kleine meneer heeft er niet zoveel haast mee, waardoor we de kinderspeeltuin pas laat bereiken. Hij speelt lekker nog even, maar dan is het bedtijd. Papa en mama doen de barbecuevaat, meneer valt al snel in slaap. We zitten daarna nog even buiten en bespreken wat we de komende dagen nog willen doen. In ieder geval morgen op de planning: boodschappen doen!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 7

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 3

Donderdag 14 juli 2022
 
Onze tweede nacht in Luxemburg is iets onrustiger geweest dan de eerste. Het waaide blijkbaar iets meer, dus veel vallende dennenappels en ons zoontje werd een paar keer even wakker. Toch vindt hij half zeven een prima tijd om te gaan brabbelen en zingen. We halen hem uit bed en ontbijten buiten op het terras.
 
Omdat we de warmte van vandaag voor willen zijn, gaan we na het ontbijt snel douchen en onze spullen pakken. We vertrekken uiteindelijk iets over negenen en hebben het navigatiesysteem ingesteld op Hotel Pérékop in Berdorf, waar het eerste uitkijkpunt van het Müllertal is.
 
De weg gaat eerst rustig door de heuvels, die aan Noord-Frankrijk doen denken. Dan wordt het groener en rijden we via een bochtige weg door de stevigere heuvels. Er zitten een paar heerlijke (ahum…) haarspeldbochten bij en er zijn hier en daar werkzaamheden, waardoor er ineens midden op de weg een verkeerslicht staat.

Midden op de berg staat ineens een verkeerslicht

 
Uiteindelijk komen we makkelijk bij het hotel, want bordjes geven de bestemming al aan. Bij het hotel gaan we een zijweg in, die leidt naar een parkeerplaats. We parkeren, pakken de spullen uit de auto en lopen de 200 meter naar Hohllay en het Amfitheater. Dit zijn twee prachtige, bijzondere rotsformaties, maar niet helemaal buggyproof.

Een deel van het Amfitheater met de bijzondere rotsen

 
Het eerste stukje gaat onze dreumes nog mee in de buggy, maar dan schakelen we over op de draagzak. Zo kunnen we makkelijker door de grotachtige rotsen lopen. We vinden het echt heel mooi en heel bijzonder om te zien!

Hier met een buggy doorheen is niet aan te raden!

De bijzondere grotten van Hohllay

 
Na nog een afdaling het bos in keren we toch maar om, ook omdat onze kleine meneer van zich begint te laten horen. Hij begint duidelijk moe te worden, maar het is ook al voorbij zijn fruithapjestijd. We gaan terug naar de auto en pauzeren daar nog even.

Het bos voorbij de grotten

 
Vervolgens gaan we dezelfde weg terug en stoppen we bij de Predigtstuhl en de Werschrummschlüff. Omdat we onze dreumes niet weer uit de auto willen halen, gaan we om de beurt. Mijn man mag eerst, maar hij vindt niet de weg naar het uitkijkpunt van de Predigtstuhl. Ik probeer vervolgens de trap aan de andere kant en kom er wel. Het is een leuk uitkijkpunt, maar niet heel spectaculair.

De Predigtstuhl

 
Ik ga nog een stukje door de Werschrummschlüff, een bijzondere kloof met heel smalle stukken. Het zorgt ervoor dat je je even heel klein gaat voelen!

De Werschrummschlüff - hier moet je niet te breed zijn!

 

Je voelt je even heel klein hier!

Inmiddels is ons mannetje toch aan wat beweging toe, dus loop ik nog een stukje over het parkeerterrein met hem, terwijl mijn man toch even richting het uitkijkpunt gaat. Daarna is het de auto weer in en op naar de laatste stop van de dag: de Schiessentümpel.
 
Deze waterval is druk bezocht, waardoor er een groter parkeerterrein op 500 meter aangelegd is. Als we er parkeren, blijkt onze kleine uk net in slaap gevallen te zijn. We besluiten daarom om de beurt terug te lopen. Er zijn twee manieren: de - waarschijnlijk mooiere maar zware - route omhoog langs de rotsen of het voetpad langs de weg. In verband met de tijd kies ik voor het voetpad langs de weg. Het is goed aan te lopen en voor ik het weet, sta ik bij de brug boven de waterval.

Ik had ook de route via dit pad kunnen nemen...

 
Ik steek de brug over en ga rechts de trap af naar beneden. Nu kan ik de waterval voor het eerst zien. Nog een stukje verder naar beneden heb ik een nog beter zicht op de uit drie stukken bestaande waterval. Foto’s maken is even lastig, omdat mensen het water in lopen, maar op een groot rotsblok tegenover de waterval lukt het beter.

De Schiessentümpel

 
Na de foto’s ga ik snel weer terug, zodat mijn man kan gaan. Net als hij terug is, wordt ons zoontje wakker. We rijden met hem het laatste stukje terug naar de camping en maken bij de stacaravan snel zijn lunch klaar, want het is al bijna half één.
 
Normaal gesproken gaat hij na de lunch slapen. We leggen hem op bed, maar meneer heeft er geen zin in. Hij blijkt ook nog iets geproduceerd te hebben, maar ook een verschoning helpt hem niet om te gaan slapen. Uiteindelijk ga ik met hem na het kinderspeeltuintje, waar hij heerlijk kan klimmen en klauteren.

Het kinderspeeltuintje

 
Als we weer terug zijn, doen we snel een fruithapje voor we ons omkleden en richting het zwembad gaan. Het is inmiddels wat bewolkter, waardoor het buitenzwembad met het koude water nog minder aangenaam is dan gisteren. We gaan daarom vrij snel naar binnen, waar we even heerlijk spetteren. Wanneer de lipjes van onze waterrat toch wel beginnen te trillen, gaan we vlug opdrogen op de ligstoelen.

Het buitenzwembad is vandaag wat koud (foto op een ander moment gemaakt)

 
Na even gezeten te hebben, lopen we nog langs het supermarktje van de camping voor een ijsje. Met het ijsje gaan we terug naar de stacaravan om ons zoontje in bed te leggen (hij valt prompt in slaap) en de Tour te kijken. De mannen hebben niet heel veel haast vandaag en als we gaan eten, moeten ze nog een eindje. We zijn al klaar en hebben zelfs al afgewassen als ze eindelijk finishen.
 
We brengen nog even het afval weg en gaan nog één keertje naar de kinderspeeltuin voor het bedtijd is voor onze kleine uk. Als hij slaapt, zitten we lekker nog een tijdje buiten met een spelletje en bespreken we de dag van morgen. Dan willen we nog twee mooie punten van het Müllertal bekijken en we willen naar het dorpje Echternach.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4