Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 7

Zondag 28 juli 2024

Rond drie uur ’s nachts word ik wakker. Deze keer niet van de regen, maar juist omdat het eindelijk droog is. Door de bomen naast onze stacaravan druppelt het nog een klein beetje op het dak, maar verder is het dan eindelijk klaar.
 
Bij het ontbijt is de lucht strakblauw en kan het grote droogproces beginnen. Alles is natuurlijk nog nat, van de houten planken op het terras tot aan het grasveldje ervoor toe. Voor de mensen die vandaag vertrekken met hun tent, zoals we zien als ik met ons zoontje op pad ga, is het geen fijn moment, want het zal nog wel even duren voor alles droog is.
 
Bij de supermarkt haal ik wat broodjes voor de lunch, daarna wil de kleine klauterkabouter graag nog in de binnenspeeltuin spelen. Wel bijzonder: overal in de speeltuin liggen frietjes op de grond, ook in het speeltoestel zelf. Een andere moeder meldt het al bij de receptie en daar wordt gezegd dat er iemand komt om schoon te maken.

"Overal frietjes en ik mag ze niet eens eten..."

 
Als zoonlief uitgespeeld is, gaan we terug naar de stacaravan voor een fruithapje. Daarna pakken we de bolderkar en beginnen we aan een wandeling richting het dorp. Eerst komen we langs het watervalletje waar we eerder ook geweest zijn, daarna lopen we door naar beneden. Onderweg komen we nog een houten prieel tegen, die een soort hangplek voor jongeren lijkt te zijn.

Deze staat midden in het bos

 
Iets verderop komen we uit achter de ‘boscrèche’, het kinderdagverblijf van Larochette. Daarnaast staat een klein kerkje met er vlakbij een groot beeld van Jezus aan het kruis en twee mensen erbij. Ook staan er op allerlei stenen scènes uit het paasverhaal uitgebeeld.

Het kerkje bij het kinderdagverblijf

 
Vanaf het kerkje lopen we naar het centrum van Larochette, waar de plaatselijke kerkdienst toevallig net begint. Ook is het vandaag markt én is de kermis al open. Na wat kraampjes bekeken te hebben, mag onze motormuis daarom nog in de draaimolen, waarbij hij heerlijk in de Ferrari gaat zitten.

Genieten in de draaimolen!

 
Na het ritje gaan we via een steil pad en een lange trap terug naar de camping. De route is korter dan weer helemaal terug lopen, maar het is wel een pittige klim.

Klimmen maar!

 
Als we weer terug zijn bij de stacaravan, is het lunchtijd. Vervolgens pakken we alvast het één en ander in, want morgen gaan we immers verder naar onze laatste bestemming aan de Belgische kust. Wel ronden we hier nog even goed af door te gaan zwemmen: nu de zon volop schijnt, is het in het water (van het binnenbad) heerlijk!

Nog even genieten aan het zwembad!

 
Nadat we een tijdje opgedroogd hebben, halen we nog een ijsje. Toevallig gaat het animatieteam net de generale repetitie doen voor de musicalshow Mamma Mia, die ze ’s avonds op gaan voeren. Zo kan onze kleine ABBA-fan ook nog even meegenieten. Eerst vindt hij de muziek nog wat hard, daarna staat hij vrolijk mee te dansen en swingen.

De nieuwste musicaldeelnemer!

 
Tijdens ‘The winner takes it all’ besluiten we om terug te gaan, aangezien er iemand uitgeswingd is. We kleden ons om, lezen nog wat boekjes en dan ga ik de avondmaaltijd halen: pizza en een vegetarische burger. De pizza’s zijn oké, met name de vierkazenpizza. De vegetarische pizza heeft grote stukken artisjok, die wat minder lekker smaken door de grootte. De burger is ook oké, niet heel spectaculair: broodje, blaadje sla, plakje tomaat, burger, plakje kaas, plakje tomaat en broodje en dat is het. Prima, maar Gordon Ramsay zal dat natuurlijk niet met ons eens zijn! 😉
 
Na het eten wandelen we nog voor het laatst een rondje over de camping. We hebben het de meeste dagen erg leuk gehad hier, de regendagen waren helaas gewoon wat minder. We sluiten ook niet uit dat we hier nog eens terug komen, want het is echt een leuke camping en in de omgeving is, vooral in de natuur, veel te zien. Het weer is echter wel een belangrijke factor: bij regen is er gewoon minder te doen. Dat vinden we dan een voordeel bij Center Parcs: bij slecht weer zijn daar ook genoeg binnenactiviteiten.
Wat betreft de activiteiten hier: het animatieteam biedt genoeg aan, alleen is ons peutertje daar gewoon nog net iets te klein voor. Hij vond het wel leuk om even mee te knutselen, maar alle drukte en geluiden passen niet echt bij hem. Voor kinderen die daar beter tegen kunnen, is deze camping een enorme aanrader. Ook het avondprogramma is elke avond gevuld: vanavond wordt bijvoorbeeld de show Mamma Mia gespeeld (die gisteren in verband met het weer niet door kon gaan). Het acteren is niet altijd een Oscar waard, maar er wordt met enthousiasme gedanst en geplaybackt, waardoor het een leuke avond voor iedereen wordt.

Mamma Mia... inclusief alle glitter!

De show is voor mij tevens de afsluiting van ons verblijf hier: morgen gaan we naar Oostende.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 1 (Oostende)

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 6

Zaterdag 27 juli 2024
 
De hele nacht heeft de regen onophoudelijk op het dak getikt en ook ’s ochtends blijft het doorgaan. Volgens het weerbericht ziet het er niet naar uit dat het vandaag nog droog wordt, maar aangezien ze dat gisteren ook zeiden, houden we hoop!
 
Na het hele ochtendritueel pakken we onze spullen en rijden we naar de stad Vianden. Het is een mooie rit door de heuvels, die er extra mooi uitzien door de laag hangende wolken. Uiteindelijk bereiken we de stad, die we meteen herkennen vanwege het kasteel.

Het kasteel van Vianden

 
Via hobbelige straatjes rijden we verder naar de stuwdam, bekend uit Bassie & Adriaan. Twee jaar geleden zijn we hier ook geweest, maar sindsdien is de dam duidelijk opgeknapt, te zien aan de gezichten erop. Die zijn gemaakt door mos op bepaalde plekken weg te spuiten, vertelt een informatiebord ons. Naarmate er tijd zal verstrijken, zullen de gezichten ook weer verdwijnen.

De 'versierde' dam

 
Vanaf de dam rijden we de heuvels in naar het uitkijkpunt bij het stuwmeer. Door alle regen en laaghangende wolken is er helaas niet veel van te zien.

Het stuwmeer in de mist

 
Als we weer beneden zijn, rijden we terug naar het centrum van de stad, waar manlief nog even zijn rijvaardigheid mag testen door op glibberige kinderkopjes helling te trekken bij een wegversmalling door werkzaamheden… Gelukkig slaagt hij en bereiken we veilig de fotostop van het kasteel. Onze buren op de camping waren toevallig gisteren bij het kasteel geweest met hun kinderen en zij gaven aan dat het niet heel leuk was voor de kleintjes, dus we houden het bij alleen wat foto’s.

In zo'n soort straatje moest er helling getrokken worden...

 
Dan rijden we, nog steeds in de regen, terug naar de camping. We lunchen en kleden ons om voor het zwembad. Het buitenbad is uiteraard dicht, maar binnen valt het mee met de drukte… tot iets voor tweeën het animatieteam komt met muziek en opblaasbanden. Ons peutertje houdt zijn handjes voor zijn oortjes, want de muziek dreunt het hele zwembad door. Duidelijk tijd om te vertrekken!

Nog even plonzen voor de herrie begint!

 
In de stacaravan douchen we om op te warmen, daarna halen we een warm drankje en iets lekkers bij het cafeetje van de camping. Een aanrader is de warme chocolademelk overigens niet: het is opgeklopte melk met in de verte een vleugje chocoladesmaak. De muffin is gelukkig beter!
 
We lopen terug naar de stacaravan, waar we binnen wat puzzelen en spelen tot het tijd is voor het avondeten. Na de afwas is het zowaar vijf minuten droog… dan begint de regen weer. Gewapend met paraplu’s lopen we toch even een klein rondje over de camping om het ritme erin te houden.
 
Terwijl de regen verder tikt op het dak, brengen we ons slaapkoppie naar bed. We hopen echt dat het weer morgen beter is, want van nog zo’n dag wordt niemand vrolijk!

Niet nog zo'n dag...

 
Tot morgen!
 

Lees verder: Dag 7

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 5

Vrijdag 26 juli 2024
 
Zoals voorspeld, begint het ’s ochtends rond vijf uur te regenen. Natuurlijk tikt dit lekker hard op het dak en worden we er allemaal wakker van, maar wonder boven wonder valt ons slaapkoppie ook weer in slaap. Wel is hij daarna pas laat wakker. Dit geeft op zich niets, want het brood is op en ik moet eerst broodjes halen bij de campingwinkel voor we kunnen ontbijten.
 
Door de regen is het op de camping nog erg rustig. Ook in de winkel ben ik meteen aan de beurt. Dat was vorig jaar bij Sandaya wel anders: daar stond ’s ochtends een enorme rij buiten de winkel!
 
Vanwege de regen ontbijten we binnen. Daarna neem ik ons peutertje even mee naar de receptie, want gisteravond tijdens het vegen brak ineens de steel van de bezem en we kwamen nog een extreem vieze pan tegen in een kastje. De bezemsteel wordt snel vervangen, voor de pan zal een vervanging komen, wordt er gezegd (update achteraf: de pan is nooit meer vervangen...).
 
We lopen vanaf de receptie door naar de binnenspeeltuin, waar nog helemaal niemand is. Onze kleine klauterkabouter kan zich lekker uitleven en vermaakt zich uitstekend met alle klimroutes.

's Ochtends is er nog verder niemand!

 Als het tijd wordt voor zijn fruit, lopen we terug naar de stacaravan en daarna naar de Miniclub. Vanwege het circusthema willen we vandaag kijken of hij het leuk vindt. Hij wordt officieel op de aanmeldingslijst gezet, maar papa en mama blijven wel lekker bij hem.
 
Binnen wordt er eerst ‘opgewarmd’ om te knutselen met het liedje van Baby shark. Dan mogen de kinderen raden wat we gaan knutselen. Een meisje raadt keurig ‘maskers’, want dat stond op het circusprogramma, maar het worden mutsen: een strook om het hoofd en dan verder zelf versieren. We helpen onze kleine knutselaar een beetje, zodat hij uiteindelijk een mooie circusmuts heeft.

Knutselen in een overvolle Miniclub

 
Na een halfuurtje is het wel klaar. Helaas eindigen hier voor vandaag ook de circusactiviteiten: vanwege de regen gaan de parade, de goochelshow en de acrobatenshow niet door. Jammer, maar wel begrijpelijk.
 

Oké, dit was het dan wat het circus betreft...

Terug bij de stacaravan wacht ons een schrik: het brandalarm gaat af. Gelukkig blijkt er geen brand te zijn en als we de ramen open zetten, stopt het. Toch meld ik het meteen bij de receptie, die beloven dat ze wel iemand zullen sturen. Als het alarm even later (met de ramen nog steeds open) weer afgaat, stuur ik nog een berichtje naar de technische dienst, want we beginnen ons toch wel zorgen te maken. Eindelijk komt er dan toch iemand, die meldt dat de batterij opgeladen moet worden. Hij neemt het ding mee en komt even later terug met een nieuwe, omdat deze volgend jaar verloopt. ‘Dan net zo goed meteen een nieuwe’, is zijn mening.
 
Gerustgesteld vertrekken we naar Echternach, waar ons peutertje lekker in de speeltuin tegenover de Romeinse villa mag spelen. Hij geniet volop van het klimmen en klauteren, maar vooral van het spelen in een houten vliegtuig.

De grote favoriet: het houten vliegtuig

 
Na een zeer ruim halfuur gaan we terug naar de auto en halen we nog wat boodschappen bij de Aldi. Omdat die een vrij klein assortiment blijkt te hebben, rijden we nog door naar de Proxy supermarkt in ons eigen dorp. Daarna gaan we terug naar de camping. Het is inmiddels droog en goed van temperatuur, dus neem ik onze waterrat mee naar het zwembad. Hij speelt lekker met zijn gietertje en molentje bij het ondiepe… tot het ineens begint te regenen (wat niet voorspeld was…). We vluchten samen met iedereen naar binnen, waardoor het daar natuurlijk erg druk wordt. Ik kan nog net voorkomen dat ons kleintje een harde bal op zijn hoofd krijgt, maar krijg hem later zelf op mijn hoofd. Heerlijk, die harde ballen in een druk zwembad…
 
We krijgen het nu toch wel koud, dus gaan we terug naar de stacaravan. Precies nu begint het weer (niet voorspeld) te plenzen en komen we drijfnat aan. Handig, zo’n weerbericht!

Dit was niet voorspeld!

 
In de stacaravan kleden we ons snel om en dan is het al tijd voor het avondeten. Na het eten lopen we nog even naar de ruïne van het kasteel vlakbij de camping, dan is het alweer bedtijd voor ons zoontje.

Uitzicht over Larochette vanaf de ruïne. Via de trap wandel je naar beneden, naar het centrum

Morgen zijn de weerberichten weer niet heel best, maar na vandaag wachten we het wel af. We zijn in ieder geval van plan om naar de stad Vianden te gaan.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 6

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 4

Donderdag 25 juli 2024
 
Omdat het vandaag een warmere dag belooft te worden, hebben we vandaag maar twee dingen op het programma staan: de waterval van Schiessentümpel en de Kallektuffquell, een kleiner watervalletje.
 
We vertrekken vroeg om de drukte voor te zijn. Als we bij de parkeerplaats van de Schiessentümpel aankomen, blijkt dat we prima op tijd zijn, want er staan slechts een paar auto’s. We steken de straat over en volgen een avontuurlijk pad langs de rotsen en het riviertje naar de waterval. Onderweg zien we allerlei rotspartijen en natuurlijk bomen en veel groen.

Onderweg komen we langs enorme rotsen

 
Vlakbij de waterval kun je dichtbij de rivier komen, zodat ons peutertje even kan voelen hoe koud het water is. Daarna lopen we door naar de echte waterval. Ook hier is het nog rustig, zodat we uitgebreid foto’s kunnen maken.

Het riviertje vlakbij de waterval

De Schiessentümpel

Ongeveer honderd foto’s later (😉) gaan we terug naar de parkeerplaats. Deze keer volgen we niet de avontuurlijke route, maar het voetpad langs de weg, vooral omdat ons zoontje dan lekker in de buggy kan zitten. Op de parkeerplaats doen we even een fruithapje, daarna rijden we door naar de Kallektuffquell.
 
De vorige keer toen we hier waren, was er een mooi parkeerplaatsje tegenover het watervalletje. Helaas is deze afgezet met stenen. Zo’n zeshonderd meter verderop is een weg waar je eigenlijk niet in mag. Mijn man laat ons hier uitstappen, zodat wij vast kunnen gaan lopen, zelf rijdt hij nog ruim vijfhonderd meter verder, waar wel een parkeerplaats is.
 
Via een houten looppad wandelen we tussen het groen, de rotsen en langs de rivier. Sommige stukken natuur lijken zo uit de Droomvlucht in de Efteling te komen met de lange bladerentakken. Een echt sprookjeslandschap dus!

Het lijkt net de Droomvlucht

 
Uiteindelijk komen we bij de Kallektuffquell. Vorige keer was hier helemaal niemand, nu is het veel drukker. Gelukkig lukt het ons nog wel om wat foto’s te maken van dit bijzondere watervalletje.

De Kallektuffquell

 
Na de foto’s wandelen we terug: zoonlief en ik naar het einde van het houten looppad, manlief nog eens een halve kilometer verder. Vervolgens rijden we terug naar de camping, waar ons kleine mannetje even mag bijkomen van alle natuur en lekker even in de speeltuin mag spelen.
 
Bij de stacaravan lunchen we, waarna we ons goed insmeren, aangezien het flink aan het opwarmen is. Een halfuurtje later rijden we naar het centrum van Larochette, waar een kermis is. Omdat die pas om twee uur begint en het pas kwart over één is, gaan we eerst naar de plaatselijke supermarkt met daarnaast een tankstation. De prijs scheelt enorm met Nederland: voor één liter betalen we hier slechts 1,559…

Het VVV van Larochette

 
Omdat het nog steeds te vroeg is, lopen we wat door het dorpje. Bij de plaatselijke basisschool speelt ons peutertje nog even op het speelplein, daarna kunnen we naar de kermis. Onze kleine Cars fan wil natuurlijk in de Mater takelwagen, maar helaas gaat die niet de lucht in, zoals de andere karretjes. Hier is hij heel teleurgesteld over, maar als hij de andere karretjes ziet die wel omhoog gaan, ziet hij er toch vanaf, aangezien het erg wild gaat…

'Mater' bleef veilig aan de grond

 
De draaimolen is helaas nog gesloten, dus rijden we terug naar de camping, waar we de ijssalon uitproberen. Resultaat: absoluut goedgekeurd!
 
Vervolgens duiken we het zwembad in. Buiten is het water nog steeds enorm koud, binnen galmen de geluiden door elkaar heen. Alles bij elkaar blijven we daarom maar een halfuurtje in het water, daarna drogen we lekker op in het zonnetje.
 
Terug bij de stacaravan gaan vader en zoon aan de slag met de barbecue (zoonlief uiteraard op veilige afstand). Binnen een mum van tijd brandt alles en kunnen we aan tafel voor een heerlijke maaltijd.

Warm weer = de barbecue aan op de camping!

 
Na het eten, en het opruimen, gaan we nog even naar het speeltuintje met het bijtje, daarna is het alweer bedtijd voor ons kleine slaapkoppie. Morgen willen we lekker ’s ochtends op de camping blijven, want er is namelijk een circusthemadag. We zijn benieuwd!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 3

Woensdag 24 juli 2024
 
Tijdens onze reisdag van Duitsland naar Luxemburg hebben we al wat gezien van de prachtige natuur. Vandaag krijgt dat een vervolg, want we hebben twee plekken op de planning die we willen gaan bezoeken.
 
De dag begint rustig met een ontbijtje op het terras en het afval weggooien, waarbij er een nieuw speeltuintje ontdekt wordt. Ook zijn we getuige van de ‘afvalbakkenparade’: de grote containers worden geleegd door ze allemaal achter een karretje te haken en ze zo mee te nemen. Het is wel te hopen dat iedereen inmiddels wakker is, want het maakt een enorm lawaai!

De 'afvalbakkenparade'

Als we onze spullen gepakt hebben, rijden we via een heerlijk bochtige weg naar de eerste stop van vandaag: de Predigtstuhl, oftewel de Preekstoel. Dit is een enorm hoge rots. Ernaast is de ‘Wolvenkloof’: een stuk natuur met rotsen, waar heel smalle gangen tussen zijn. Onze kleine klauterkabouter gaat dapper mee door de verschillende kloven, zelfs de allersmallste.

Tussen deze rotsen moeten we lopen...

Nadat we een tijdje door de Wolvenkloof gelopen hebben, mag ik onze peuter meenemen de Preekstoel op, zodat papa beneden het fotobewijs kan maken dat we echt bovenop geweest zijn. Precies als we bovenop staan, komt er een bus aan met Nederlanders in de seniorenleeftijd die ook deze plek willen bekijken. Wij zijn blij dat we de drukte voor zijn geweest!

Het bewijs: we zijn bovenop geweest!

 
Omdat de bus onze parkeerplek blokkeert, eten we even een fruithapje en verkennen mijn man en ik om de beurt het gebied aan de overkant van de weg. Ook hier is een kloof, breder dit keer, en je kunt er helemaal naar boven. Er staan echter geen hekken, dus we durven het niet aan met onze driejarige. Het uitzicht op de top is wel echt adembenemend mooi!

Uitzicht op de top

 
Als we allemaal weer veilig beneden zijn, rijden we naar stop twee: de Aquatower. Deze hoge toren vertelt over de waterwinning in het gebied en er is een uitkijkpunt. We moeten toegang betalen (€3,50 per persoon), maar krijgen daar wel een uitgebreid boekje – in het Nederlands! – bij met alle informatie over water, watergebruik en waterzuivering.

De Aquatower

 
Op de tiende verdieping, die gewoon te bereiken is via een lift, staat alle informatie uitgestald. We proberen er nog iets van te maken voor ons zoontje, maar een kind van drie heeft nog niet heel veel interesse in de kringloop van het water (wat we begrijpen!). Het proefje met het blauwe water vindt hij wel weer leuk om te doen, net zoals de knopjes uitproberen die geluiden maken.

Proefjes doen is altijd leuk!

Vervolgens gaan we nog met de lift naar de vijftiende verdieping voor het uitzicht. Het is best mooi, maar stiekem vind ik het uitzicht van eerder vanochtend vanaf de rots mooier.

Uitzicht vanaf de vijftiende verdieping

 
Buiten wacht de grootste ‘attractie’ voor ons kleine mannetje: een waterspeeltuintje. Er staan twee speeltoestellen, maar eentje werkt helaas niet. De ander heeft een pomp en een soort draaiboor, waarmee je water omhoog kan brengen. Daarna kun je het opvangen en naar een grote bak laten stromen. Dan gaat het weer terug onder de grond, zodat het opnieuw opgepompt kan worden. Toch nog een beetje de kringloop van het water?

Dit valt beter in de smaak dan het informatiegedeelte!

 
We rijden, na even gespeeld te hebben, terug naar de camping voor de lunch. Vervolgens gaat onze peuter enthousiast aan de slag met een bellenblaas. Als hij het zat is, neem ik hem mee naar de zandbak vlakbij de Miniclub, waar net twee leden van het animatieteam aan het oefenen zijn voor de Mamma Mia show van zaterdag. Dit betekent dat we bijna non-stop Voulez-vous van ABBA horen, inclusief de bijbehorende aanwijzingen voor het dansje. Zelfs zoonlief kent ze daarna bijna uit zijn hoofd!

Even lekker bellen blazen op het grasveld voor de stacaravan

 
Terug bij de stacaravan kleden we ons om voor het zwembad. We vinden gemakkelijk een plaatsje en lopen naar het buitenbad. Ik plons er dapper in en vind het, na een paar meter zwemmen, oké qua temperatuur… Onze kleine waterrat is er minder van overtuigd dat dit leuk is en wil graag naar binnen. De glijbaan uitproberen gaat nog, maar dan wil hij toch echt, echt, echt naar binnen. De watertemperatuur is daar wel iets beter, maar het is er ook flink drukker.
 
Na een tijdje gaan we terug naar buiten om op te drogen. We drinken nog even iets voor we naar de stacaravan gaan. Daar is het wel zo’n beetje tijd voor het avondeten, dat vanavond bestaat uit vegetarische knakworstjes, een Spaanse omelet en een salade… Zou het de menukaart van een vijfsterrenrestaurant halen? We betwijfelen het, maar het smaakt allemaal prima!
 
Als de afwas gedaan is, doen we nog een avondwandelingetje over de camping. Daarna is het natuurlijk alweer bedtijd voor ons kleine slaapkoppie. Wij zitten nog even buiten met op de achtergrond de live-muziek van vanavond. Het is te ver weg om de kwaliteit te beoordelen, maar het blijft in ieder geval nog gezellig levendig buiten. Op naar nog zo’n dag!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 2

Dinsdag 23 juli 2024
 
Gisteren zijn we aangekomen op de camping in Luxemburg. Vandaag willen we daarom rustig aan doen, alleen boodschappen doen staat op de agenda.
 
We ontbijten buiten, waarna ik me aan de saaie taak van wassen waag. Als man- en zoonlief allebei gedoucht hebben en aangekleed zijn, gaan zij even wandelen over de camping, zodat ik in alle rust de was weg kan werken. Pas daarna maken we een boodschappenlijstje en rijden we naar Mersch, waar verschillende supermarkten zijn. We halen onze boodschappen bij de Lidl en kijken daarna nog even bij het winkelcentrum er vlakbij, waar een Zeeman en een Hema zitten.

Winkelen in Mersch!

 
Vervolgens rijden we terug naar de camping voor de lunch. Het weer werkt nog niet erg mee: regelmatig spettert het even, variërend van miezer tot een iets harder buitje. Niet echt helpend voor het drogen van de was…
 
’s Middags wordt het iets droger. We gaan snel een rondje over de camping wandelen, waarbij ik ook de speeltuin met het bijtje zie (vorige keer vond ons zoontje die helemaal geweldig) en onze oude stacaravan.

De bekende speeltuin met het bijtje

 
We lopen door naar de speeltuin aan het begin van de camping, waar onze peuter voor het eerst alleen met het kabelbaantje gaat. Hij vindt het maar wat leuk!

Voor het eerst alleen met het kabelbaantje!

 
Omdat het weer gaat regenen, vluchten we het supermarktje in, dat een andere plaats heeft dan twee jaar geleden. Ook de Gameroom ernaast is nieuw, net als het restaurant en de ijssalon ernaast. Het restaurant is ook uitgebreid met een overdekt terras, waar we weer even schuilen.

De vernieuwde supermarkt

 
De receptie is de volgende stop. We melden dat de douchedeur in onze slaapkamer niet goed sluit, hiervoor wordt iemand gestuurd. Ook geven we aan dat de stop van de wasbak kapot is, waarbij we als antwoord krijgen dat ‘die niet meer in de inventaris zit’. Oké… We geven nog maar een keer door dat één van de terrasstoelen kapot is en dat er een gebruikte, vieze barbecue voor het terras staat en ook hier zal (nog steeds) iemand voor komen.
 
We lopen door naar de overdekte speeltuin, maar daar zijn op dat moment wat kinderen aan het spelen die ouder zijn dan de maximaal toegestane leeftijd van tien jaar en die bovenop het klimtoestel met schoenen aan het gooien zijn. Dit vinden we niks voor ons peutertje van drie, dus mag hij even in de buitenspeeltuin spelen.

De buitenspeeltuin naast de binnenspeeltuin

 
Daarna kijken we nog bij het zwembad, dat ook veranderd is sinds de vorige keer: het podium is weg, er lijkt meer ruimte voor ligstoelen en er is een glijbaan bijgekomen.
 

Het zwembad met de opnieuw geverfde koepel en de nieuwe glijbaan

Omdat het weer begint te regenen, lopen we terug. Nu begint het opeens te plenzen en moeten we rennen om niet helemaal doorweekt aan te komen. Bij de stacaravan vinden we iemand van de technische dienst, die de douchedeur zo gemaakt heeft, de terrasstoel vervangt en de barbecue meeneemt. Hij stond ons natuurlijk niet echt in de weg, maar we willen er geen gezeur mee krijgen met het terugkrijgen van onze borg.
 
Na een fruithapje pakken we de bolderkar en wandelen we naar het watervalletje onderaan de heuvel. Door de vele regen van de laatste tijd is het best een aardig watervalletje geworden: hij geeft bijna net zoveel water als onze douchekop!

Het watervalletje onderaan de heuvel

 
Op ons gemak gaan we weer terug naar de stacaravan, waar mijn man aan het eten begint en onze kleine Gordon Ramsay gaat nep-barbecueën. Of de echte chef het kan waarderen, weet ik niet, aangezien zelfs knuffel Dikkie Dik erop belandt…

Eh... smaakt dit?

 
Het echte eten smaakt gelukkig beter. Daarna nemen we de vliegtuigjes mee met het idee die vanaf de heuvel te gaan gooien. Onderweg komen we een meisje tegen met een zelfde vliegtuigje. Het vliegtuig van haar zusje is in de boom belandt, dus probeert manlief hem eruit te krijgen. Het kost hem heel wat tijd en hij krijgt een groot publiek, maar als het lukt, volgt er dan ook applaus. Niet voor niks jarenlang gekorfbald dus!
 
We gooien nog even vliegtuigjes vanaf de heuvel voordat we onze kleine piloot naar bed brengen. Het is inmiddels buiten flink afgekoeld door een stevige wind, zodat een vestje wel echt nodig is. Op de achtergrond klinken ondertussen de geluiden van het animatieteam… Heerlijk, het leven op een camping!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 1

Maandag 22 juli 2024
 
De afgelopen dagen zijn we bij Park Eifel in Duitsland geweest als begin van onze zomervakantie. Vandaag reizen we verder naar Luxemburg, naar camping Hu Birkelt, waar we twee jaar geleden ook geweest zijn.

Op naar de camping!

 
Omdat we pas om vier uur terecht kunnen in onze stacaravan, hebben we ’s ochtends genoeg tijd om in te pakken en de auto in te laden. Iets over tienen rijden we weg bij het park. De weg gaat lekker op en neer door de heuvels, ook op de snelweg. Er zijn geen files, dus iets over elven zijn we al vlakbij de grens. We stoppen bij een parkeerplaatsje om even de benen te strekken voor we verder rijden naar Echternach, een stad op de grens van Duitsland en Luxemburg. Het grensbord staat zelfs naast de parkeerplaats waar we de auto parkeren.

Welkom in Luxemburg! (Of staan we nu nog in Duitsland?)

 
Vanaf de parkeerplaats wandelen we naar de basiliek van Sint Willibrord, wiens graf zich onderin de kerk bevindt. In de kerk hangt een eerbiedige stilte, waar zelfs ons zoontje van drie stil van wordt.

De basiliek van Sint Willibrord

 
Nadat we even in de kerk rondgekeken hebben, gaan we weer naar buiten. We wandelen nog een stukje door het stadje en eten op een bankje onze boterhammen op. Daarna lopen we terug naar de auto. We gaan echter nog niet naar de camping, maar stoppen nog bij de ruïne van de Romeinse villa, waar we twee jaar geleden ook geweest zijn. Toen konden we erheen lopen, nu is dat niet mogelijk vanwege de maandagse sluiting.

Vanaf het 'dakterras' kun je de ruïne van de villa wel zien

Vervolgens rijden we door naar de Perekop: een enorme rots in het bos. Samen met onze kleine klauterkabouter klimmen we naar boven, wat hem heel goed lukt!

Op naar boven!

Het uitzicht boven is leuk, maar vanaf de overkant van de weg gezien vinden we het eigenlijk nog mooier. Nu kun je ook goed zien hoe hoog de Perekop is.
 

De Perekop

Vanaf de Perekop rijden we een klein stukje verder naar Huel Lee, een ander mooi natuurgebied. Net als bij de Perekop zijn we hier twee jaar geleden ook geweest. We herkennen het amfitheater en de grotten met hun grillige rotsen. Ons peutertje vindt het wel leuk, maar is ook moe en vindt eigenlijk het spelen met de steentjes op de grond leuker…

De prachtige grotten van Huel Lee... net zo mooi als de steentjes op de grond! ;)

 
Als we weer terug bij de auto zijn en wat gegeten en gedronken hebben (volgens het weerbericht zou het niet zo warm worden… pff!), beginnen we aan het laatste stuk van de rit. Ons slaapkoppie valt nu in slaap, waardoor hij de binnenkomst bij Larochette mist. Ik ga daarom ook maar alleen de supermarkt in voor wat laatste boodschappen, zodat meneer lekker kan blijven slapen.
 
Vanaf de supermarkt is het nog een paar minuten naar de camping. Het is er al enorm druk met auto’s, dus loop ik vanaf het begin van de weg, waar nog wel een parkeerplek is, naar de receptie. Ook daar is het erg druk. Gelukkig hebben we al online ingecheckt, waardoor alles vlot verloopt en we vrij snel de sleutel hebben van stacaravan 576. Hij is redelijk makkelijk te vinden en we kunnen de auto voor de deur parkeren.

Ons thuis voor de komende week!

Pas als bijna alles uitgeladen is, wordt ons zoontje wakker. Hij kijkt geïnteresseerd rond en gaat maar al te graag mee met papa om op zoek te gaan naar het speeltuintje dat hij nog van de foto’s kent. Ik ruim intussen zoveel mogelijk op, al kan ik de bedden nog niet opmaken, aangezien het beddengoed er nog niet is. Pas na een appje naar de technische dienst wordt dit gebracht.
 
Inmiddels heeft papa de barbecue aangestoken. Hij werkt prima en we kunnen genieten van een heerlijke eerste maaltijd op de camping.

Een heerlijke eerste maaltijd!

 
Als alles opgeruimd is, en we nog even de kapotte terrasstoel en achtergebleven barbecue voor ons terras gemeld hebben, wandelen we nog naar de ruïne van het kasteel. Daarvandaan hebben we ook een mooi uitzicht op het kasteel van Larochette.

Uitzicht op het kasteel van Larochette

 
Via het bos wandelen we terug naar onze stacaravan en is het bedtijd voor ons kleine meneertje. Het is een mooie eerste dag in Luxemburg geweest, op naar de rest!
 
Tot morgen! 

Lees verder: Dag 2