Reisverslag zomer 2025: Italië - dag 6

Woensdag 30 juli 2025
 
Nadat we tot elf uur wakker zijn gehouden door de Braziliaanse trommels, is het vanochtend toch weer erg vroeg dag… We staan echter wel meteen op, want vandaag hebben we nog een dag toegang tot waterpark Cavour!
 
Rond tien over half tien rijden we weg, waardoor we iets voor tienen aankomen bij het park. De parkeerwacht stuurt ons naar de rechterkant van de parkeerplaats, waar meer Nederlandse en andere niet-Italiaanse auto’s staan. Alle Italiaanse auto’s worden naar links gestuurd. Zegt dat iets over onze parkeerkwaliteiten of had de parkeerwacht gewoon zin om iets leuks te doen?
 
We omzeilen een enorme groep kinderen (een BSO of zomerkamp?) en gaan het park in. Eerst doen we even een rondje voor foto’s, nu het nog rustig is, daarna gaan we naar bijna dezelfde plek als waar we gisteren lagen. Manlief begint met de jungleglijbaan en de ijsberg, wij duiken even de koude waterspeeltuin in. Daarna vermaken we ons in de kinderspeeltuin met zand op de grond en bij de grote baai. Ook doen we de glijbanen in het piratenschip nog een keer.

Het rechthoekige bad, met een afbeelding van parkmascotte Camillo op de grond

Spelen bij Paradise Island

De glijbanen in het piratenschip (foto genomen toen de banen nog uitstonden)

De waterspeeltuin

 
Rond twaalf uur lunchen we, waarna we nog wat laatste glijbanen doen. We merken echter dat ons waterratje moe begint te worden, dus glijden we voor het laatst en drogen dan op. De lucht betrekt ook steeds meer, dus tijd om te vertrekken! Jammer, want we vonden het een erg leuk park, maar we hebben er twee dagen van mogen genieten.

Parco Cavour vonden we alle drie erg leuk, een echte aanrader!

 
We rijden terug naar de camping, waar we weer wat nieuwe smaken bij de Gelateria testen. Ananas valt goed in de smaak, maar ook de pistache is opvallend lekker.
 
Nadat we even in de caravan geweest zijn, neem ik ons kleutertje mee naar de Miniclub, die om half vier een sportactiviteit heeft. Als we er aankomen, is er echter nog niemand. Pas een paar minuten voor half vier komt er een jonge vrouw die Italiaans, Spaans en enigszins Engels spreekt. Ze is erg chaotisch en moet alles nog klaar zetten. Als ik vraag of zoonlief mee mag doen, moet ik een heel formulier invullen. Naam, leeftijd, accommodatienummer en mijn telefoonnummer begrijp ik, maar ik moet ook allerlei vakjes aanvinken: ja, ik verklaar dat mijn kind geen ziektes heeft die de activiteit kunnen beïnvloeden... Ja, ik verklaar dat ik weet dat er ongelukjes kunnen gebeuren... Ja, ik vind het goed dat mijn kind meegaat naar een ruimte buiten het terrein van de Miniclub... Er lijkt geen eind aan te komen!

Het terrein van de Miniclub (foto op een andere dag genomen)

 
Uiteindelijk begint er dan toch een soort van spel. De jongedame is omringd door alleen Nederlandse jongens, in de leeftijd van vier tot duidelijk wat ouder. Ze tracht een lummelspel te doen, maar niemand lijkt helemaal de bedoeling te begrijpen. Dan maar voetballen… Onze zoon heeft echter niets met voetbal en lijkt er meer als doelpaal bij te staan. Als de begeleidster naar hem toe gaat en in het Engels iets zegt, kruipt hij helemaal in zijn schulp en zie ik een trillend lipje komen. Ik neem hem maar gauw mee, want dit is duidelijk geen succes!
 
Om hem op te vrolijken, stappen we in het gratis campingtreintje. Ik verwacht dat we rechtstreeks naar de receptie gaan, maar we maken nog een omweg via het andere gedeelte van de camping. We zijn blij dat we daar niet staan, want je zit echt een eind weg van het centrale deel van het park, er zijn alleen maar stacaravans in de brandende zon (op ons deel staan heel veel bomen) en wat kleine speeltuintjes. Het lijkt ook echt niet bij de camping te horen. Het zijn wel allemaal caravans van touroperators, dus mocht je hier niet willen verblijven: boek rechtstreeks via de camping!

Een ritje met het treintje is altijd leuk, maar gelukkig zijn we er niet van afhankelijk!

 
We rijden weer mee terug naar ons deel van de camping en doen verslag bij papa. Omdat we eigenlijk nog willen zwemmen, eten we vroeg met het idee daarna nog naar het zwembad te gaan. We zijn echter alle drie moe, dus houden we het bij de generale repetitie van Mamma Mia kijken en nog even een speeltuintje meepakken.
 
Onze kleine slaapkop gaat daarna vrij snel zijn bed in, maar voor het eerst slaapt hij niet meteen: hij is nog teveel onder de indruk van dat de bestuurder van het treintje zelf het toegangshek moest open duwen… Uiteindelijk wordt het dan toch stil en bereiden wij ons voor op de zoveelste minidisco met dezelfde playlist. Of zou er vanavond eens variatie in zitten? Ja, ja, we worden verrast met een aantal andere meeswingers! Daarna is de voorstelling van Mamma Mia, gespeeld door het animatieteam. De microfoons doen het echter niet, waardoor iedereen op het plein gewoon verder kletst op het terras en geniet van zijn/haar drankje en hapje. De techniek is in paniek, er moet zelfs een andere speler het podium op om de microfoon te pakken. Dat doet hij dan wel weer leuk: hij danst vrolijk mee en doet nog een extra huppeltje voor hij weer achter de schermen verdwijnt. Er komt meteen applaus, wat misschien ook al genoeg zegt over de voorstelling.
 
Na het derde nummer geef ik het op. Het verhaal is niet te volgen (al ken ik het) en na elke scène komt hetzelfde tussenstuk muziek, waardoor je eigenlijk niet lekker in de voorstelling komt. De show vorig jaar in Luxemburg vond ik echt tien keer beter!

Mamma Mia... Ze deden hun best, maar het was niet best!

 
In bed horen we de rest van de show, die doorgaat tot tien voor elf en dan nog één of ander bonk-bonk liedje als afsluiting heeft. Wat het met ABBA te maken heeft, weten we niet, maar het kondig wel het einde van de dag aan.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 7

Reisverslag zomer 2025: Italië - dag 5

Dinsdag 29 juli 2025
 
Vandaag beginnen we de dag voor het eerst eens rustig. We kunnen zelfs buiten ontbijten, want ondanks de wind is de temperatuur goed.
 
Na het ontbijt maken we ons klaar om naar een waterpark te gaan: Parco Cavour, op een kwartiertje rijden vanaf onze camping. De weg ernaartoe brengt ons langs vervallen huizen, uitzichten op de bergen rondom het Gardameer, maar vooral veel smalle landweggetjes waar je volgens Google Maps 90 kilometer per uur mag rijden…

Hier zou je 90 km/u mogen rijden...

 
Uiteindelijk vinden we zonder problemen de ingang van het park. We moeten €3 contant betalen voor een parkeerplaats in wat vroeger het druivenveld geweest lijkt te zijn. Dan lopen we door naar de ingang, waar we meteen naar de controle kunnen, aangezien we van tevoren kaartjes besteld hebben.

De ingang van het park

 
Parco Cavour is eigenlijk een groot openluchtzwembad met verschillende glijbanen en speelparkjes. Het bestaat grotendeels uit groene, goed onderhouden ligweides, zowel met als zonder parasol. De parasols zijn gratis, voor een ligbed moet je betalen. Er zijn ook kluisjes op het park aanwezig: deze zijn €4 plus nog €4 borg, die je terug krijgt als je de sleutelarmband voor sluitingstijd inlevert.

Het grootste deel van het park bestaat uit dit soort ligweides

 
Naast de kluisjes zijn de toiletten. Deze bestaan grotendeels uit hokjes met een gat in de grond, net zoals de oude Franse toiletten. Achteraan de rij zijn gelukkig ook gewone toiletpotten.
 
We zoeken een plekje bij een parasol op één van de ligweides en gaan dan het park verkennen. Als eerste komen we bij de pas geopende Jungle River: een glijbaan met vier banen in gele en groene kleuren en versieringen van apen en tropische vogels. Je moet er wel minimaal 1.20m voor zijn, hoewel de glijbaan weinig spannend is.

De nieuwe Jungle River glijbaan

 
Naast de Jungle River is een speelpark met vallende emmertjes en emmers en glijbanen voor de jongere bezoekers. Er is alleen één nadeel: het water is ijskoud… Onze dappere waterrat probeert wel alle vier de glijbanen uit, maar dan wil hij heel graag opwarmen!

Het speelpark voor de jongere bezoekers

 
Weer een stukje verder opzij is de Iceberg: een zes banen brede glijbaan in een lichtblauwe kleur. Deze mag onze kleine uk wel doen, terwijl deze veel heftiger is dan de Jungle River: hij eindigt zelfs achterstevoren… Ook veel andere glijders zien we zijwaarts of achteruit terecht komen. Onze dappere held maakt het echter niks uit: hij vindt het geweldig!

De Iceberg glijbaan

 
We komen nu bij Paradise Island: een andere waterspeeltuin. Vreemd genoeg staat er op de borden dat kinderen van 0 tot 6 jaar er niet in mogen, terwijl het duidelijk bedoeld is voor de jongere bezoekers. Als ik het voor de zekerheid aan een badmeester vraag, kijkt hij heel verbaasd: natuurlijk mag onze vierjarige van deze glijbanen af! Heel vreemd dus…

De glijbanen van Paradise Island, die volgens de borden niet voor kinderen van 0 tot 6 zijn...

 
Het park heeft verder nog een piratenschip met daarin drie glijbanen, een groot rechthoekig bad van 1.50m diep en een heel groot rond bad met een eilandje met palmbomen in het midden. De bodem is hier van zand, zodat kinderen ook nog aan de kant kunnen spelen, net als bij Paradise Island.

Het grote ronde bad met het eilandje in het midden (foto op een andere dag gemaakt)

 
We proberen zoveel mogelijk glijbanen uit en zwemmen overal wel even voor we iets over tweeën terug gaan naar de camping. We hebben echter een tweedaags ticket, dus morgen komen we nog een dagje terug!
 
Op de camping halen we eerst een ijsje bij de Gelateria, daarna brengen we de natte spullen naar de stacaravan. Ik neem zoonlief nog mee naar het glijbanenbad, want blijkbaar heeft meneer nog niet genoeg gezwommen! Papa komt wat later met onze nieuwe opblaasband, zodat we die nog uit kunnen testen. Helaas is hij net iets te groot voor de kleine billetjes van onze kleuter: hij zakt er eigenlijk gewoon doorheen…

Nee, ik ben niet moe van al het zwemmen!

 
Na het zwemmen eten we in de stacaravan voor we nog even kijken bij de repetitie voor de musical Mamma Mia, die het animatieteam morgen op gaat voeren. Onze verwachtingen zijn hoog, want vorig jaar hebben we die ook gezien in Luxemburg. Van wat we tot nu toe zien, was die in Luxemburg beter…

Even swingen op de liedjes van ABBA!

 
Inmiddels is het bedtijd voor onze kleine slaapkop, die logischerwijs erg moe is van al het zwemmen. Binnen een paar minuten slaapt hij dan ook. Wij maken ons weer op voor de minidisco om negen uur, die vanavond gevolgd wordt door een Braziliaanse dansshow. We zijn benieuwd…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 6

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 7

Zondag 28 juli 2024

Rond drie uur ’s nachts word ik wakker. Deze keer niet van de regen, maar juist omdat het eindelijk droog is. Door de bomen naast onze stacaravan druppelt het nog een klein beetje op het dak, maar verder is het dan eindelijk klaar.
 
Bij het ontbijt is de lucht strakblauw en kan het grote droogproces beginnen. Alles is natuurlijk nog nat, van de houten planken op het terras tot aan het grasveldje ervoor toe. Voor de mensen die vandaag vertrekken met hun tent, zoals we zien als ik met ons zoontje op pad ga, is het geen fijn moment, want het zal nog wel even duren voor alles droog is.
 
Bij de supermarkt haal ik wat broodjes voor de lunch, daarna wil de kleine klauterkabouter graag nog in de binnenspeeltuin spelen. Wel bijzonder: overal in de speeltuin liggen frietjes op de grond, ook in het speeltoestel zelf. Een andere moeder meldt het al bij de receptie en daar wordt gezegd dat er iemand komt om schoon te maken.

"Overal frietjes en ik mag ze niet eens eten..."

 
Als zoonlief uitgespeeld is, gaan we terug naar de stacaravan voor een fruithapje. Daarna pakken we de bolderkar en beginnen we aan een wandeling richting het dorp. Eerst komen we langs het watervalletje waar we eerder ook geweest zijn, daarna lopen we door naar beneden. Onderweg komen we nog een houten prieel tegen, die een soort hangplek voor jongeren lijkt te zijn.

Deze staat midden in het bos

 
Iets verderop komen we uit achter de ‘boscrèche’, het kinderdagverblijf van Larochette. Daarnaast staat een klein kerkje met er vlakbij een groot beeld van Jezus aan het kruis en twee mensen erbij. Ook staan er op allerlei stenen scènes uit het paasverhaal uitgebeeld.

Het kerkje bij het kinderdagverblijf

 
Vanaf het kerkje lopen we naar het centrum van Larochette, waar de plaatselijke kerkdienst toevallig net begint. Ook is het vandaag markt én is de kermis al open. Na wat kraampjes bekeken te hebben, mag onze motormuis daarom nog in de draaimolen, waarbij hij heerlijk in de Ferrari gaat zitten.

Genieten in de draaimolen!

 
Na het ritje gaan we via een steil pad en een lange trap terug naar de camping. De route is korter dan weer helemaal terug lopen, maar het is wel een pittige klim.

Klimmen maar!

 
Als we weer terug zijn bij de stacaravan, is het lunchtijd. Vervolgens pakken we alvast het één en ander in, want morgen gaan we immers verder naar onze laatste bestemming aan de Belgische kust. Wel ronden we hier nog even goed af door te gaan zwemmen: nu de zon volop schijnt, is het in het water (van het binnenbad) heerlijk!

Nog even genieten aan het zwembad!

 
Nadat we een tijdje opgedroogd hebben, halen we nog een ijsje. Toevallig gaat het animatieteam net de generale repetitie doen voor de musicalshow Mamma Mia, die ze ’s avonds op gaan voeren. Zo kan onze kleine ABBA-fan ook nog even meegenieten. Eerst vindt hij de muziek nog wat hard, daarna staat hij vrolijk mee te dansen en swingen.

De nieuwste musicaldeelnemer!

 
Tijdens ‘The winner takes it all’ besluiten we om terug te gaan, aangezien er iemand uitgeswingd is. We kleden ons om, lezen nog wat boekjes en dan ga ik de avondmaaltijd halen: pizza en een vegetarische burger. De pizza’s zijn oké, met name de vierkazenpizza. De vegetarische pizza heeft grote stukken artisjok, die wat minder lekker smaken door de grootte. De burger is ook oké, niet heel spectaculair: broodje, blaadje sla, plakje tomaat, burger, plakje kaas, plakje tomaat en broodje en dat is het. Prima, maar Gordon Ramsay zal dat natuurlijk niet met ons eens zijn! 😉
 
Na het eten wandelen we nog voor het laatst een rondje over de camping. We hebben het de meeste dagen erg leuk gehad hier, de regendagen waren helaas gewoon wat minder. We sluiten ook niet uit dat we hier nog eens terug komen, want het is echt een leuke camping en in de omgeving is, vooral in de natuur, veel te zien. Het weer is echter wel een belangrijke factor: bij regen is er gewoon minder te doen. Dat vinden we dan een voordeel bij Center Parcs: bij slecht weer zijn daar ook genoeg binnenactiviteiten.
Wat betreft de activiteiten hier: het animatieteam biedt genoeg aan, alleen is ons peutertje daar gewoon nog net iets te klein voor. Hij vond het wel leuk om even mee te knutselen, maar alle drukte en geluiden passen niet echt bij hem. Voor kinderen die daar beter tegen kunnen, is deze camping een enorme aanrader. Ook het avondprogramma is elke avond gevuld: vanavond wordt bijvoorbeeld de show Mamma Mia gespeeld (die gisteren in verband met het weer niet door kon gaan). Het acteren is niet altijd een Oscar waard, maar er wordt met enthousiasme gedanst en geplaybackt, waardoor het een leuke avond voor iedereen wordt.

Mamma Mia... inclusief alle glitter!

De show is voor mij tevens de afsluiting van ons verblijf hier: morgen gaan we naar Oostende.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 1 (Oostende)