Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 4

Donderdag 25 juli 2024
 
Omdat het vandaag een warmere dag belooft te worden, hebben we vandaag maar twee dingen op het programma staan: de waterval van Schiessentümpel en de Kallektuffquell, een kleiner watervalletje.
 
We vertrekken vroeg om de drukte voor te zijn. Als we bij de parkeerplaats van de Schiessentümpel aankomen, blijkt dat we prima op tijd zijn, want er staan slechts een paar auto’s. We steken de straat over en volgen een avontuurlijk pad langs de rotsen en het riviertje naar de waterval. Onderweg zien we allerlei rotspartijen en natuurlijk bomen en veel groen.

Onderweg komen we langs enorme rotsen

 
Vlakbij de waterval kun je dichtbij de rivier komen, zodat ons peutertje even kan voelen hoe koud het water is. Daarna lopen we door naar de echte waterval. Ook hier is het nog rustig, zodat we uitgebreid foto’s kunnen maken.

Het riviertje vlakbij de waterval

De Schiessentümpel

Ongeveer honderd foto’s later (😉) gaan we terug naar de parkeerplaats. Deze keer volgen we niet de avontuurlijke route, maar het voetpad langs de weg, vooral omdat ons zoontje dan lekker in de buggy kan zitten. Op de parkeerplaats doen we even een fruithapje, daarna rijden we door naar de Kallektuffquell.
 
De vorige keer toen we hier waren, was er een mooi parkeerplaatsje tegenover het watervalletje. Helaas is deze afgezet met stenen. Zo’n zeshonderd meter verderop is een weg waar je eigenlijk niet in mag. Mijn man laat ons hier uitstappen, zodat wij vast kunnen gaan lopen, zelf rijdt hij nog ruim vijfhonderd meter verder, waar wel een parkeerplaats is.
 
Via een houten looppad wandelen we tussen het groen, de rotsen en langs de rivier. Sommige stukken natuur lijken zo uit de Droomvlucht in de Efteling te komen met de lange bladerentakken. Een echt sprookjeslandschap dus!

Het lijkt net de Droomvlucht

 
Uiteindelijk komen we bij de Kallektuffquell. Vorige keer was hier helemaal niemand, nu is het veel drukker. Gelukkig lukt het ons nog wel om wat foto’s te maken van dit bijzondere watervalletje.

De Kallektuffquell

 
Na de foto’s wandelen we terug: zoonlief en ik naar het einde van het houten looppad, manlief nog eens een halve kilometer verder. Vervolgens rijden we terug naar de camping, waar ons kleine mannetje even mag bijkomen van alle natuur en lekker even in de speeltuin mag spelen.
 
Bij de stacaravan lunchen we, waarna we ons goed insmeren, aangezien het flink aan het opwarmen is. Een halfuurtje later rijden we naar het centrum van Larochette, waar een kermis is. Omdat die pas om twee uur begint en het pas kwart over één is, gaan we eerst naar de plaatselijke supermarkt met daarnaast een tankstation. De prijs scheelt enorm met Nederland: voor één liter betalen we hier slechts 1,559…

Het VVV van Larochette

 
Omdat het nog steeds te vroeg is, lopen we wat door het dorpje. Bij de plaatselijke basisschool speelt ons peutertje nog even op het speelplein, daarna kunnen we naar de kermis. Onze kleine Cars fan wil natuurlijk in de Mater takelwagen, maar helaas gaat die niet de lucht in, zoals de andere karretjes. Hier is hij heel teleurgesteld over, maar als hij de andere karretjes ziet die wel omhoog gaan, ziet hij er toch vanaf, aangezien het erg wild gaat…

'Mater' bleef veilig aan de grond

 
De draaimolen is helaas nog gesloten, dus rijden we terug naar de camping, waar we de ijssalon uitproberen. Resultaat: absoluut goedgekeurd!
 
Vervolgens duiken we het zwembad in. Buiten is het water nog steeds enorm koud, binnen galmen de geluiden door elkaar heen. Alles bij elkaar blijven we daarom maar een halfuurtje in het water, daarna drogen we lekker op in het zonnetje.
 
Terug bij de stacaravan gaan vader en zoon aan de slag met de barbecue (zoonlief uiteraard op veilige afstand). Binnen een mum van tijd brandt alles en kunnen we aan tafel voor een heerlijke maaltijd.

Warm weer = de barbecue aan op de camping!

 
Na het eten, en het opruimen, gaan we nog even naar het speeltuintje met het bijtje, daarna is het alweer bedtijd voor ons kleine slaapkoppie. Morgen willen we lekker ’s ochtends op de camping blijven, want er is namelijk een circusthemadag. We zijn benieuwd!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 2

Dinsdag 23 juli 2024
 
Gisteren zijn we aangekomen op de camping in Luxemburg. Vandaag willen we daarom rustig aan doen, alleen boodschappen doen staat op de agenda.
 
We ontbijten buiten, waarna ik me aan de saaie taak van wassen waag. Als man- en zoonlief allebei gedoucht hebben en aangekleed zijn, gaan zij even wandelen over de camping, zodat ik in alle rust de was weg kan werken. Pas daarna maken we een boodschappenlijstje en rijden we naar Mersch, waar verschillende supermarkten zijn. We halen onze boodschappen bij de Lidl en kijken daarna nog even bij het winkelcentrum er vlakbij, waar een Zeeman en een Hema zitten.

Winkelen in Mersch!

 
Vervolgens rijden we terug naar de camping voor de lunch. Het weer werkt nog niet erg mee: regelmatig spettert het even, variërend van miezer tot een iets harder buitje. Niet echt helpend voor het drogen van de was…
 
’s Middags wordt het iets droger. We gaan snel een rondje over de camping wandelen, waarbij ik ook de speeltuin met het bijtje zie (vorige keer vond ons zoontje die helemaal geweldig) en onze oude stacaravan.

De bekende speeltuin met het bijtje

 
We lopen door naar de speeltuin aan het begin van de camping, waar onze peuter voor het eerst alleen met het kabelbaantje gaat. Hij vindt het maar wat leuk!

Voor het eerst alleen met het kabelbaantje!

 
Omdat het weer gaat regenen, vluchten we het supermarktje in, dat een andere plaats heeft dan twee jaar geleden. Ook de Gameroom ernaast is nieuw, net als het restaurant en de ijssalon ernaast. Het restaurant is ook uitgebreid met een overdekt terras, waar we weer even schuilen.

De vernieuwde supermarkt

 
De receptie is de volgende stop. We melden dat de douchedeur in onze slaapkamer niet goed sluit, hiervoor wordt iemand gestuurd. Ook geven we aan dat de stop van de wasbak kapot is, waarbij we als antwoord krijgen dat ‘die niet meer in de inventaris zit’. Oké… We geven nog maar een keer door dat één van de terrasstoelen kapot is en dat er een gebruikte, vieze barbecue voor het terras staat en ook hier zal (nog steeds) iemand voor komen.
 
We lopen door naar de overdekte speeltuin, maar daar zijn op dat moment wat kinderen aan het spelen die ouder zijn dan de maximaal toegestane leeftijd van tien jaar en die bovenop het klimtoestel met schoenen aan het gooien zijn. Dit vinden we niks voor ons peutertje van drie, dus mag hij even in de buitenspeeltuin spelen.

De buitenspeeltuin naast de binnenspeeltuin

 
Daarna kijken we nog bij het zwembad, dat ook veranderd is sinds de vorige keer: het podium is weg, er lijkt meer ruimte voor ligstoelen en er is een glijbaan bijgekomen.
 

Het zwembad met de opnieuw geverfde koepel en de nieuwe glijbaan

Omdat het weer begint te regenen, lopen we terug. Nu begint het opeens te plenzen en moeten we rennen om niet helemaal doorweekt aan te komen. Bij de stacaravan vinden we iemand van de technische dienst, die de douchedeur zo gemaakt heeft, de terrasstoel vervangt en de barbecue meeneemt. Hij stond ons natuurlijk niet echt in de weg, maar we willen er geen gezeur mee krijgen met het terugkrijgen van onze borg.
 
Na een fruithapje pakken we de bolderkar en wandelen we naar het watervalletje onderaan de heuvel. Door de vele regen van de laatste tijd is het best een aardig watervalletje geworden: hij geeft bijna net zoveel water als onze douchekop!

Het watervalletje onderaan de heuvel

 
Op ons gemak gaan we weer terug naar de stacaravan, waar mijn man aan het eten begint en onze kleine Gordon Ramsay gaat nep-barbecueën. Of de echte chef het kan waarderen, weet ik niet, aangezien zelfs knuffel Dikkie Dik erop belandt…

Eh... smaakt dit?

 
Het echte eten smaakt gelukkig beter. Daarna nemen we de vliegtuigjes mee met het idee die vanaf de heuvel te gaan gooien. Onderweg komen we een meisje tegen met een zelfde vliegtuigje. Het vliegtuig van haar zusje is in de boom belandt, dus probeert manlief hem eruit te krijgen. Het kost hem heel wat tijd en hij krijgt een groot publiek, maar als het lukt, volgt er dan ook applaus. Niet voor niks jarenlang gekorfbald dus!
 
We gooien nog even vliegtuigjes vanaf de heuvel voordat we onze kleine piloot naar bed brengen. Het is inmiddels buiten flink afgekoeld door een stevige wind, zodat een vestje wel echt nodig is. Op de achtergrond klinken ondertussen de geluiden van het animatieteam… Heerlijk, het leven op een camping!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 1

Maandag 22 juli 2024
 
De afgelopen dagen zijn we bij Park Eifel in Duitsland geweest als begin van onze zomervakantie. Vandaag reizen we verder naar Luxemburg, naar camping Hu Birkelt, waar we twee jaar geleden ook geweest zijn.

Op naar de camping!

 
Omdat we pas om vier uur terecht kunnen in onze stacaravan, hebben we ’s ochtends genoeg tijd om in te pakken en de auto in te laden. Iets over tienen rijden we weg bij het park. De weg gaat lekker op en neer door de heuvels, ook op de snelweg. Er zijn geen files, dus iets over elven zijn we al vlakbij de grens. We stoppen bij een parkeerplaatsje om even de benen te strekken voor we verder rijden naar Echternach, een stad op de grens van Duitsland en Luxemburg. Het grensbord staat zelfs naast de parkeerplaats waar we de auto parkeren.

Welkom in Luxemburg! (Of staan we nu nog in Duitsland?)

 
Vanaf de parkeerplaats wandelen we naar de basiliek van Sint Willibrord, wiens graf zich onderin de kerk bevindt. In de kerk hangt een eerbiedige stilte, waar zelfs ons zoontje van drie stil van wordt.

De basiliek van Sint Willibrord

 
Nadat we even in de kerk rondgekeken hebben, gaan we weer naar buiten. We wandelen nog een stukje door het stadje en eten op een bankje onze boterhammen op. Daarna lopen we terug naar de auto. We gaan echter nog niet naar de camping, maar stoppen nog bij de ruïne van de Romeinse villa, waar we twee jaar geleden ook geweest zijn. Toen konden we erheen lopen, nu is dat niet mogelijk vanwege de maandagse sluiting.

Vanaf het 'dakterras' kun je de ruïne van de villa wel zien

Vervolgens rijden we door naar de Perekop: een enorme rots in het bos. Samen met onze kleine klauterkabouter klimmen we naar boven, wat hem heel goed lukt!

Op naar boven!

Het uitzicht boven is leuk, maar vanaf de overkant van de weg gezien vinden we het eigenlijk nog mooier. Nu kun je ook goed zien hoe hoog de Perekop is.
 

De Perekop

Vanaf de Perekop rijden we een klein stukje verder naar Huel Lee, een ander mooi natuurgebied. Net als bij de Perekop zijn we hier twee jaar geleden ook geweest. We herkennen het amfitheater en de grotten met hun grillige rotsen. Ons peutertje vindt het wel leuk, maar is ook moe en vindt eigenlijk het spelen met de steentjes op de grond leuker…

De prachtige grotten van Huel Lee... net zo mooi als de steentjes op de grond! ;)

 
Als we weer terug bij de auto zijn en wat gegeten en gedronken hebben (volgens het weerbericht zou het niet zo warm worden… pff!), beginnen we aan het laatste stuk van de rit. Ons slaapkoppie valt nu in slaap, waardoor hij de binnenkomst bij Larochette mist. Ik ga daarom ook maar alleen de supermarkt in voor wat laatste boodschappen, zodat meneer lekker kan blijven slapen.
 
Vanaf de supermarkt is het nog een paar minuten naar de camping. Het is er al enorm druk met auto’s, dus loop ik vanaf het begin van de weg, waar nog wel een parkeerplek is, naar de receptie. Ook daar is het erg druk. Gelukkig hebben we al online ingecheckt, waardoor alles vlot verloopt en we vrij snel de sleutel hebben van stacaravan 576. Hij is redelijk makkelijk te vinden en we kunnen de auto voor de deur parkeren.

Ons thuis voor de komende week!

Pas als bijna alles uitgeladen is, wordt ons zoontje wakker. Hij kijkt geïnteresseerd rond en gaat maar al te graag mee met papa om op zoek te gaan naar het speeltuintje dat hij nog van de foto’s kent. Ik ruim intussen zoveel mogelijk op, al kan ik de bedden nog niet opmaken, aangezien het beddengoed er nog niet is. Pas na een appje naar de technische dienst wordt dit gebracht.
 
Inmiddels heeft papa de barbecue aangestoken. Hij werkt prima en we kunnen genieten van een heerlijke eerste maaltijd op de camping.

Een heerlijke eerste maaltijd!

 
Als alles opgeruimd is, en we nog even de kapotte terrasstoel en achtergebleven barbecue voor ons terras gemeld hebben, wandelen we nog naar de ruïne van het kasteel. Daarvandaan hebben we ook een mooi uitzicht op het kasteel van Larochette.

Uitzicht op het kasteel van Larochette

 
Via het bos wandelen we terug naar onze stacaravan en is het bedtijd voor ons kleine meneertje. Het is een mooie eerste dag in Luxemburg geweest, op naar de rest!
 
Tot morgen! 

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 8

Dinsdag 19 juli 2022
 
Dat we vroeg wakker zijn, komt vandaag goed uit: we willen nog op stap, maar vanwege de verwachte hitte willen we ook weer op tijd terug zijn. We maken daarom tempo met ons ochtendritueel en om kwart over acht zitten we in de auto.
 
Na even getankt te hebben (1,73 per liter…), rijden we via provinciale weggetjes naar het dorpje Vianden. De asfaltweg gaat daar ineens over in een kasseienweg, wat niet heel lekker rijdt. Er is duidelijk bewust voor gekozen, want er is geen stoep en wel een levendig dorpje.

Dit is leuker tanken dan in Nederland!

 
Een stuk verderop komen we weer terug op de asfaltweg. We rijden nog een stukje door en komen dan uit bij de stuwdam. Deze kennen we uit Bassie & Adriaan: Op reis in Europa. We parkeren de auto op een klein parkeerplaatsje en lopen naar de dam toe. Helaas is er vanaf deze kant niet een heel goed zicht op. We lopen daarom terug naar de auto en rijden terug naar een andere parkeerplaats.

Het uitzicht vanaf de parkeerplaats met links het kasteel van Vianden en beneden de stuwdam

 
Vanaf daar steken we de brug over en volgen we het pad langs de rivier. Nu kunnen we wel goed de dam met de sluizen zien. We maken wat foto’s en genieten nog even van de koelte die er is.

Uitzicht op de stuwdam vanaf beneden

De stuwdam van dichtbij

 
Dan lopen we terug naar de auto. Met behulp van Google Maps proberen we het grote stuwmeer te vinden. Hiervoor moeten we flink de heuvels in met bochtjes naar links, bochtjes naar rechts. Het uitzicht is wel erg mooi.

Het uitzicht vanaf de top van de heuvel

 
Google Maps stuurt ons een smal pad op, maar het leidt naar een afgesloten weg. We maken alleen even wat foto’s van het uitzicht en zoeken dan een ander punt om het stuwmeer te bekijken.
 
Dat lukt: een stuk verderop kunnen we de auto parkeren en een toren op. Vanaf daar kunnen we het stuwmeer zien en de omgeving. Er staan ook twee borden met daarop punten in de omgeving en de afstanden tot enkele wereldsteden.

Even wat treetjes op...

... en dan dit uitzicht!

We dalen weer af en gaan terug richting de camping. Onderweg stoppen we nog op één punt om foto’s te maken van het kasteel van Vianden. Er staat een monument bij met een Amerikaanse vlag, wat te maken heeft met de Tweede Wereldoorlog. Vianden was in februari 1945 het laatste dorp in Luxemburg dat bevrijd werd.

Het monument bij het kasteel van Vianden

 
Na de fotostop rijden we vlot terug naar Larochette. Onderweg hebben we nog wel wat bochten, maar het grootste deel van de route gaat van dorpje naar dorpje en is goed te berijden.
 
In Larochette halen we nog een boodschap bij de plaatselijke supermarkt voor we teruggaan naar de camping. We doen de afwas en de was en lunchen dan voor de zekerheid maar binnen, aangezien we alweer één ongewenste geel-zwart gestreepte bezoeker hadden.
 
Na de lunch is het bedtijd voor ons zoontje. Natuurlijk is het weer eerst feesten, maar uiteindelijk slaapt hij nog een halfuurtje. Als hij weer wakker is, maken we ons klaar voor het zwembad. Na een fruithapje zoeken we, net als de halve camping, verkoeling in het water. We spetteren een tijdje in het diepe buitenbad en gaan dan naar het binnenbad.

Het bewijs van de hitte!

 
Als onze kleine waterrat het koud krijgt, gaan we opwarmen. Bij de supermarkt halen we nog een ijsje, dat we meenemen naar de stacaravan. We proberen ons zoontje nog even op bed te leggen, omdat hij duidelijk moe is, maar het is weer ‘voor al uw feesten en partijen’… Rond tien voor vijf geven we het op en laten we hem met ons naar de finish van de Tour de France kijken.
 
Na de finish gaat mijn man aan de slag met de wegwerpbarbecue. Hij is al snel op temperatuur, maar helaas blijken niet alle vegetarische burgers even geschikt voor op de barbecue. Dan maar opbakken in de pan! Gelukkig lukken een aantal dingen ook wel en kunnen we genieten van een heerlijke maaltijd.
 

Chef Barbecue is weer present!

Als iedereen vol zit, doen we nog even ons avonduitstapje naar de kinderspeeltuin. We houden het kort vanwege de warmte, want ook nu is het nog goed warm. Wanneer we weer terug zijn in de stacaravan, drinkt ons mannetje dan ook gulzig uit zijn waterbeker.
 
We beginnen het bedtijdritueel en leggen hem in zijn bedje. Hij protesteert nog even, maar als we hem weer op zijn rug leggen, slaapt hij binnen een paar tellen. Wij blijven binnen zitten en gaan pas later op de avond naar het terras. Morgen is het alweer onze laatste dag in Luxemburg, want donderdag reizen we verder. We willen er nog een lekker ontspannen dagje van maken met hopelijk iets aangenamere temperaturen…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 9

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 6

Zondag 17 juli 2022
 
We staan op de gebruikelijke tijd op en eten, met een vestje aan, buiten op het terras. Vervolgens is het douchen en aankleden, spullen verzamelen en gaan!
 
Omdat het net te ver lopen is, zeker met een buggy, gaan we met de auto naar het centrum van Larochette. We vinden een parkeerplaats vlakbij het VVV en vanaf daar is het een paar meter lopen naar de eerste kraampjes van de braderie.

Het centrum van Larochette met de braderie

 
Het blijkt een redelijke braderie te zijn qua aantal kraampjes. We lopen eerst langs de ene kant, gaan dan nog wat verder door naar de plaatselijke supermarkt en steken over om aan de andere kant terug te gaan. Hier zien we meer de kraampjes met tweedehands spullen.
 
Via de kermis op het plein komen we weer terug bij de eerste kraam, waar fruit verkocht wordt. We zien heel grote nectarines en perziken en echt enorme pruimen. We kopen echter niks, maar gaan terug naar de auto.
 
Met de auto rijden we de heuvelweg omhoog, waar we een nieuwe parkeerplek vinden langs de kant van de weg. We steken over en komen bij een paadje met grote stenen erlangs. Op de stenen zijn scènes afgebeeld van de lijdensweg van Jezus. Niet alle afbeeldingen zijn even duidelijk, vinden we, soms is het lastig te zien welk moment uit het evangelie het is.
 
Het pad eindigt bij een halve grot met een Maria-beeld, een klein kapelletje en een groot kruisbeeld. Zo midden in de natuur is het heel bijzonder om te zien.

Het kapelletje midden in de natuur

 
We lopen rustig terug naar de auto. Zonder verdere stops gaan we terug naar de camping, waar we ons zoontje op bed leggen. Natuurlijk heeft hij geen zin om te slapen, ook vanwege het feestje in zijn luier…
 
We besluiten dan maar vast de lunch klaar te gaan maken. Uiteraard moeten we halverwege weer naar binnen vluchten vanwege de wespen. Ondanks de enorme knoflookgeur die wij nog steeds ruiken, laten de wespen zich duidelijk er niet meer door tegenhouden!
 
Na de lunch doen we een nieuwe poging ons slaapkoppie op bed te leggen. Deze keer valt hij wel in slaap. Terwijl mijn man bij hem blijft, loop ik een rondje over en rondom de camping om wat foto’s te maken.

Even een rondje over de camping, o.a. richting de ingang met links de receptie en rechts het zwembad

 Als ik terug ben, schrikt ons mannetje wakker uit een nachtmerrie. We proberen hem te kalmeren en nog even te laten slapen, maar hij is nu over zijn slaap heen. Daarom nemen we hem mee naar de Miniclub, waar verven de middagactiviteit is. Dit heeft hij wel eens vaker gedaan en vindt hij altijd leuk. Voor de zekerheid hebben we z’n schort meegenomen en dat is maar goed ook! Er komt verf op papier, ja, maar papa en mama zien er ook mooi gekleurd uit!

Nieuwe Van Goghs?

Met de kunstwerken gaan we terug naar de stacaravan. We doen een fruithapje en kleden ons om voor het zwembad. Door de warmte, en de drukte op de camping (ook vandaag zijn er duidelijk weer nieuwe aankomsten), vinden we maar met moeite een plaatsje voor onze spullen. Als we alles weggelegd hebben, nemen we eerst een duik in het koude water van het buitenbad. Vooral het waterpistooltje blijft meneer geweldig vinden. In het binnenbad spettert hij lekker rond en gaat hij nog een paar keer van de glijbaan.

Het waterpistool blijft favoriet, ook na het zwemmen!

 
Omdat zijn lipjes nu wel echt beginnen te trillen, gaan we snel opwarmen. In de warme zon lopen we terug naar de stacaravan, waar we weer een poging doen ons feestbeest op bed te leggen. Na heel lang roepen en lachen valt hij nog een kwartiertje in slaap.
 
Intussen gaat mijn man aan de slag met de wegwerpbarbecue van de campingwinkel. Voor de zekerheid houdt hij een pan water in de buurt, want alles om ons heen is kurkdroog door de warmte van de afgelopen tijd. De barbecue doet het echter keurig en warmt snel op. Na een ruim halfuur zitten we lekker met z’n drietjes (papa naast de barbecue, zoonlief en ik binnen) te smullen van de vegaburgers.

Chef Barbecue heeft alles onder controle!

 
Na het avondeten willen we nog even ons avondrondje wandelen. Onze kleine meneer heeft er niet zoveel haast mee, waardoor we de kinderspeeltuin pas laat bereiken. Hij speelt lekker nog even, maar dan is het bedtijd. Papa en mama doen de barbecuevaat, meneer valt al snel in slaap. We zitten daarna nog even buiten en bespreken wat we de komende dagen nog willen doen. In ieder geval morgen op de planning: boodschappen doen!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 7