Posts tonen met het label heet. Alle posts tonen
Posts tonen met het label heet. Alle posts tonen

woensdag 10 augustus 2022

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 8

Dinsdag 19 juli 2022
 
Dat we vroeg wakker zijn, komt vandaag goed uit: we willen nog op stap, maar vanwege de verwachte hitte willen we ook weer op tijd terug zijn. We maken daarom tempo met ons ochtendritueel en om kwart over acht zitten we in de auto.
 
Na even getankt te hebben (1,73 per liter…), rijden we via provinciale weggetjes naar het dorpje Vianden. De asfaltweg gaat daar ineens over in een kasseienweg, wat niet heel lekker rijdt. Er is duidelijk bewust voor gekozen, want er is geen stoep en wel een levendig dorpje.

Dit is leuker tanken dan in Nederland!
 
Een stuk verderop komen we weer terug op de asfaltweg. We rijden nog een stukje door en komen dan uit bij de stuwdam. Deze kennen we uit Bassie & Adriaan: Op reis in Europa. We parkeren de auto op een klein parkeerplaatsje en lopen naar de dam toe. Helaas is er vanaf deze kant niet een heel goed zicht op. We lopen daarom terug naar de auto en rijden terug naar een andere parkeerplaats.

Het uitzicht vanaf de parkeerplaats met links het kasteel van Vianden en beneden de stuwdam
 
Vanaf daar steken we de brug over en volgen we het pad langs de rivier. Nu kunnen we wel goed de dam met de sluizen zien. We maken wat foto’s en genieten nog even van de koelte die er is.

Uitzicht op de stuwdam vanaf beneden

De stuwdam van dichtbij
 
Dan lopen we terug naar de auto. Met behulp van Google Maps proberen we het grote stuwmeer te vinden. Hiervoor moeten we flink de heuvels in met bochtjes naar links, bochtjes naar rechts. Het uitzicht is wel erg mooi.

Het uitzicht vanaf de top van de heuvel
 
Google Maps stuurt ons een smal pad op, maar het leidt naar een afgesloten weg. We maken alleen even wat foto’s van het uitzicht en zoeken dan een ander punt om het stuwmeer te bekijken.
 
Dat lukt: een stuk verderop kunnen we de auto parkeren en een toren op. Vanaf daar kunnen we het stuwmeer zien en de omgeving. Er staan ook twee borden met daarop punten in de omgeving en de afstanden tot enkele wereldsteden.

Even wat treetjes op...

... en dan dit uitzicht!

We dalen weer af en gaan terug richting de camping. Onderweg stoppen we nog op één punt om foto’s te maken van het kasteel van Vianden. Er staat een monument bij met een Amerikaanse vlag, wat te maken heeft met de Tweede Wereldoorlog. Vianden was in februari 1945 het laatste dorp in Luxemburg dat bevrijd werd.

Het monument bij het kasteel van Vianden
 
Na de fotostop rijden we vlot terug naar Larochette. Onderweg hebben we nog wel wat bochten, maar het grootste deel van de route gaat van dorpje naar dorpje en is goed te berijden.
 
In Larochette halen we nog een boodschap bij de plaatselijke supermarkt voor we teruggaan naar de camping. We doen de afwas en de was en lunchen dan voor de zekerheid maar binnen, aangezien we alweer één ongewenste geel-zwart gestreepte bezoeker hadden.
 
Na de lunch is het bedtijd voor ons zoontje. Natuurlijk is het weer eerst feesten, maar uiteindelijk slaapt hij nog een halfuurtje. Als hij weer wakker is, maken we ons klaar voor het zwembad. Na een fruithapje zoeken we, net als de halve camping, verkoeling in het water. We spetteren een tijdje in het diepe buitenbad en gaan dan naar het binnenbad.

Het bewijs van de hitte!
 
Als onze kleine waterrat het koud krijgt, gaan we opwarmen. Bij de supermarkt halen we nog een ijsje, dat we meenemen naar de stacaravan. We proberen ons zoontje nog even op bed te leggen, omdat hij duidelijk moe is, maar het is weer ‘voor al uw feesten en partijen’… Rond tien voor vijf geven we het op en laten we hem met ons naar de finish van de Tour de France kijken.
 
Na de finish gaat mijn man aan de slag met de wegwerpbarbecue. Hij is al snel op temperatuur, maar helaas blijken niet alle vegetarische burgers even geschikt voor op de barbecue. Dan maar opbakken in de pan! Gelukkig lukken een aantal dingen ook wel en kunnen we genieten van een heerlijke maaltijd.
 
Chef Barbecue is weer present!

Als iedereen vol zit, doen we nog even ons avonduitstapje naar de kinderspeeltuin. We houden het kort vanwege de warmte, want ook nu is het nog goed warm. Wanneer we weer terug zijn in de stacaravan, drinkt ons mannetje dan ook gulzig uit zijn waterbeker.
 
We beginnen het bedtijdritueel en leggen hem in zijn bedje. Hij protesteert nog even, maar als we hem weer op zijn rug leggen, slaapt hij binnen een paar tellen. Wij blijven binnen zitten en gaan pas later op de avond naar het terras. Morgen is het alweer onze laatste dag in Luxemburg, want donderdag reizen we verder. We willen er nog een lekker ontspannen dagje van maken met hopelijk iets aangenamere temperaturen…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 9


maandag 8 augustus 2022

Reisverslag Luxemburg 2022: dag 7

Maandag 18 juli 2022
 
We zijn weer vroeg op en kunnen zonder gestoord te worden door wespen buiten ontbijten. Daarna is het ons gebruikelijke ochtendritueel met de was doen, afwassen, douchen, aankleden en spullen pakken.
 
Rond half tien vertrekken we voor onze eerste stop van de dag: Noumerleeën, een rotsformatie in het bos. We rijden voor het eerst linksaf bij de uitgang van de campingweg en na een stukje door het bos gereden te hebben, komen we weer bij de heuvels die op Noord-Frankrijk lijken.
 
We volgen Google Maps en komen uiteindelijk bij een camping uit. Ernaast loopt een onverhard pad richting het bos. We rijden het een stukje op, maar kunnen niet heel ver het bos in. Ik mag het eerst op verkenning. Ik loop een breed pad een flink stuk af, maar zie niks en keer terug. Nu mag mijn man het proberen. Met behulp van Google Maps weet hij het te vinden.

Midden in het bos zijn deze rotsen te vinden
 
Als hij terug is, mag ik opnieuw (we willen ons zoontje liever even laten zitten, aangezien de stop niet echt iets voor hem is). Deze keer kom ik ook echt in het bos terecht en met behulp van mijn mans aanwijzingen weet ik de rotskloof te vinden. Het is mooi, maar ik vind het ook weer niet heel spectaculair.

Een mooie rotskloof, maar na alles wat we al gezien hebben, niet heel spectaculair

Ik loop terug en bij de uitgang van het bos hoor ik ineens iets ritselen. Het klinkt te groot voor een vogel, dus blijf ik staan. Een paar tellen later schiet er een hertje uit het bos. Zodra het mij ziet, sprint het de andere kant het bos weer in. Het ging allemaal te snel om een foto te kunnen maken, maar eigenlijk vond ik dit nog bijzonderder dan de rotskloof…
 
Terug bij de auto help ik mijn man te keren op het landweggetje en dan gaan we naar de supermarkt. Natuurlijk is er onderweg weer een weg afgesloten, maar gelukkig is er een omleiding. We rijden door de bossen, langs een spoorlijn en door een paar dorpjes voor we bij een groot winkelcentrum komen. Er zit zelfs een Hema!
 
Bij een supermarkt doen we boodschappen voor de komende dagen. Dan rijden we via het centrum van Mersch, zoals de plaats heet, de bossen en heuvels weer door terug naar de camping. Daar kijk ik bij het winkeltje nog of ze citronella kaarsen hebben, als laatste redmiddel tegen de wespen. Helaas verkopen ze die niet, waardoor we genoodzaakt zijn halverwege de lunch weer naar binnen te vluchten.
 
Na de lunch gaat mijn man aan de slag om een wespenval te knutselen. Hopelijk helpt dat! Intussen heeft ons zoontje de grootste moeite om in slaap te komen. Twee vieze luiers later valt hij dan toch eindelijk in slaap, maar hij wordt een uur later niet lekker wakker en vindt alles even stom - de zwemluier en z’n wetsuit, z’n beker water en de aardbeien die hij als fruithapje krijgt. Uiteindelijk ontdekt hij dat het allemaal niet zo erg is en kunnen we hem lekker meenemen naar het zwembad.

Dat zwemmen is zo stom nog niet!
 
We beginnen in het grote, diepe bad buiten, maar dat is toch wat koud. We gaan nog even naar binnen en koelen heerlijk af. Als de lippen van meneer beginnen te trillen, gaan we er snel uit om op te warmen. Dan lopen we terug naar de stacaravan, waar ons waterratje nog even verder mag spetteren in bad.
 
Inmiddels is het alweer etenstijd. Voor de zekerheid eten we binnen, ook vanwege de warmte. Binnen is het nog goed uit te houden, maar buiten begint het wel echt een sauna te worden. Na het eten lopen we toch nog ons rondje naar de kinderspeeltuin en gaan we nog een keer met de kabelbaan in de andere speeltuin.

Het is niet koud buiten...
 
Dan is het echt bedtijd voor onze dreumes. Hij ligt nog even te duimen, maar valt vrij snel in slaap. Wij zitten eerst nog even binnen, maar dan ook nog buiten voor een spelletje en het bespreken van de dag van morgen. Dan willen we namelijk vroeg op stap om de warmte maar zo veel mogelijk voor te zijn.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 8


maandag 19 september 2016

Reisverslag Noord-Amerika 2016: dag 16

Maandag 25 juli 2016: Las Vegas --> Death Valley

Na alle gekte van de afgelopen twee dagen gaan we vandaag weer de rust in: het eindpunt is de woestijn Death Valley, waar we ook zullen overnachten. In totaal leggen we vandaag zo’n 150 mijl af, wat ongeveer tweeënhalf uur rijden is.

Rond zeven uur ’s ochtends staan we op na een redelijk goede nachtrust. We nemen snel een verfrissende douche, kleden ons aan en pakken vast de meeste spullen in. Uiteraard halen we nog een voorraadje ijsblokjes om het water in ieder geval het eerste stukje van de rit nog koel te houden.

Als we rond half negen de auto ingeladen hebben, gaan we het hoofdgebouw van Circus Circus in voor het ontbijt. We komen terecht bij hetzelfde restaurant als gisteren… met deze caissière die nog steeds niet begrijpt dat ik geen vlees bij mijn ontbijt wil. Gelukkig staan mijn medereisgenoten me bij en houden we het allemaal bij een simpel broodje vanochtend.

Tegen half tien zeggen we de chaos van Las Vegas gedag en gaan we op weg naar Death Valley. Iets buiten de stad stoppen we even om te tanken en later nog een keer om geld op te nemen, aangezien de kosten voor het opnemen in Las Vegas belachelijk hoog waren ($7,95 alleen om geld op te mogen nemen…).

Met volle tank en volle portemonnees rijden we verder. Langzaam wordt het landschap bergachtiger en natuurlijk steeds droger. Er is nauwelijks begroeiing meer, alleen hier en daar wat dor gras. Bordjes langs de kant van de weg waarschuwen dat we voorbij het laatste tankstation voor Death Valley komen. We controleren onze benzinetank voor de zekerheid nog een keer en gaan dan het park in.

Onze eerste stop is bij Zabriskie Point, een uitkijkpunt over de bergen van de woestijn. Het is vanaf de parkeerplaats slechts een paar honderd meter lopen, maar heuvelop in de gigantisch droge hitte lopen is alles behalve makkelijk! Het uitzicht boven maakt echter veel goed, want het is werkelijk prachtig.

Uitzicht bij Zabriskie Point

We nemen ruimschoots de tijd voor foto’s, aangezien elke kant er anders uit ziet. Donkere en lichtere kleuren wisselen elkaar heel mooi af met hier en daar strepen gemaakt door de wind.

Prachtige kleuren en strepen in de woestijn

Na een minuut of tien wordt de hitte ons toch te veel en gaan we terug naar de auto. We rijden naar het Visitor Center, dat midden in de woestijn ligt bij Furnace Creek Ranch.

Furnace Creek Ranch

Voor het Visitor Center staat een grote thermometer, die de temperatuur van dat moment in Death Valley aan geeft. Op dit moment is het 122 graden Fahrenheit, oftewel 50 graden Celsius…

Warm? Een beetje maar!

We koelen even af in het Visitor Center, waarna we op zoek gaan naar een lunch. Het restaurant bij Furnace Creek heeft grote borden met patat en hamburgers op de kaart staan, maar daar hebben we eigenlijk niet zo’n trek in. We kiezen uiteindelijk voor een broodje van de General Store (de ‘algemene winkel’) naast het restaurant en eten het buiten in de schaduw op. Hierbij krijgen we gezelschap van verschillende vogels, die onze broodjes wel erg interessant vinden…

Nadat we de vogels ontweken hebben, gaan we terug naar de auto en rijden we naar Badwater: het laagste punt in Death Valley. Hier is het water verdampt en heeft het een grote zoutvlakte achter gelaten.

De zoutvlakte van Badwater

Bij Badwater staat ook een bordje dat aangeeft hoe laag je nu eigenlijk staat: 85,5 meter onder het zeeniveau.

85,5 meter onder zeeniveau

Omdat de hitte het echt niet toestaat, lopen we niet de zoutvlakte op, maar gaan we terug naar de auto. We rijden terug naar Furnace Creek en slaan dan af richting Stovepipe Wells Village, waar we zullen overnachten.

Uitzicht bij Stovepipe Wells Village

Als we aankomen, zijn de kamers nog niet klaar. We mogen van het hotel handdoeken lenen om naar het zwembad te gaan, maar omdat er niet echt een plek is om om te kleden, houden we het bij een verkoelend drankje in de saloon. We hebben ook geluk dat de Wifi even werkt, zodat we iedereen in Nederland gerust kunnen stellen dat we veilig bij het hotel zijn.

De saloon (bar) bij het hotel

Na het drankje kijken we nog even rond in het dorpje, dat bestaat uit een tankstation, General Store en het hotel met souvenirwinkel, saloon (bar) en restaurant. Wanneer we weer terug komen bij de receptie, blijken de kamers inmiddels wel klaar te zijn en kunnen we inchecken. Het zijn simpele kamers, maar het kunnen overnachten in de woestijn maakt het extra leuk.

De General Store bij zonsondergang

We pakken snel een beetje uit, leggen de flessen water in de koelkast en haasten ons dan naar het zwembad. Het is nog niet druk en we vermaken ons prima in het koele water. Bij het zwembad staat een basketbalnetje en er zijn twee ballen, dus al snel is er een echte wedstrijd gaande.

Wanneer het drukker wordt, verlaten we het water om op te drogen. Dit gaat uiteraard heel snel. We lopen terug naar de kamers, waar we nog een paar shirtjes wassen en buiten te drogen leggen. Rond zeven uur gaan we naar het restaurant voor een heerlijke maaltijd met onbeperkt limonade. Er wordt ook water aangeboden, maar in verband met de droogte in het gebied vragen ze je alleen water te nemen als je het echt op wilt drinken.

Met volle maag verlaten we het restaurant. We kijken nog even in de General Store en proberen de Wifi bij de lobby, maar deze werkt helaas niet doordat er te veel mensen het proberen. Tsja, wat moet je dan doen ’s avonds in de woestijn? Zwemmen natuurlijk! We nemen nog even een verfrissende duik en genieten van de nu aangename temperatuur. Als het donker wordt, lopen we rustig naar onze kamers, ondertussen de vele sterren bewonderend.

Er is weinig licht in Death Valley, dus de sterren zijn goed te zien

Op de kamers lezen we nog even in op morgen. Dan gaan we naar een heel ander landschap, namelijk het prachtige Yosemite National Park.


Tot morgen!

Lees verder: Dag 17 (Death Valley --> Yosemite)