Reisverslag zomer 2025: Italië - dag 8

Vrijdag 1 augustus 2025
 
Zoals gewoonlijk zijn we rond zeven uur wakker, het tijdstip dat ook de muziek weer aangaat bij het café links van onze stacaravan, gevolgd door de dagelijkse bladblazer om acht uur. Tot onze verbazing staan er voor half negen al mensen in de rij voor het zwembad, dat om negen uur opengaat. Tegen die tijd maakt de rij zelfs al een bocht… Wij komen om half tien aan en vinden nog genoeg lege stoelen. Het is ook nog heerlijk rustig bij de glijbanen, dus daar profiteren we even lekker van.

Al vroeg in de rij voor het zwembad...

 
Als we ook nog een duik genomen hebben in het Olympische zwembad, kleden we ons aan en dan mag onze dappere kleine held iets leuks gaan doen: een mini-klimparcours! Hij krijgt een echt harnasje aan en een kabel waar hij aan vast zit. Via eerst een draad, dan een wiebelbrug en dan nog een andere plankenconstructie komt hij bij het punt waar hij een stukje kan ziplinen. Hij vindt het eerst heel spannend, maar als de begeleidende meneer vraagt of hij nog eens wil, wil hij maar al te graag!

Eerst over de draad...

... dan via de wiebelbrug naar deze uitdaging!

 
Na drie keer is het echt klaar en mag het harnasje uit. De eerste vraag die we te horen krijgen: mag ik nog een keer? Het was dus duidelijk een succes!

Drie keer ziplinen, maar dan is het toch echt klaar helaas...

 
In de stacaravan lunchen we vervolgens, waarna we naar de supermarkt rijden voor nog een ronde boodschappen. Het is er druk met toeristen en we vinden helaas niet alles wat we zochten, maar we kunnen weer even vooruit!
 
Terug op de camping ontspannen we even in de stacaravan voor we opnieuw het zwembad opzoeken. Ik ga vandaag voor iets sportiefs: ik doe mee met een lesje hydrobikes, oftewel fietsen in het water. Het blijkt niet alleen om het fietsen te gaan, maar ook om allerlei andere oefeningen. Het is vooral nogal wiebelig, omdat het water om je heen ook constant in beweging is, maar je bent toch ook even bezig.

Een lesje hydrobikes (foto van een andere les)!

 
Na de les, die een klein halfuurtje duurt, drogen we een beetje op voor we pizza halen. Er zijn twee mogelijkheden: een afhaaltent of de take away. Na de menukaart bekeken te hebben, gaan we voor de take away, die meer keuze heeft. Aan de onderkant zijn ze hier en daar zeer goed doorbakken, maar de smaak is goed, ze zijn niet duur en ze vullen erg goed. Geen slechte keuze dus!

De pizza's zijn prima!

Als de ‘afwas’ gedaan is (oftewel de lege pizzadozen zijn weggegooid), halen we nog wat laatste boodschappen bij de supermarkt hier op de camping en daarna is het alweer bedtijd voor onze kleine stoere klimmer. Wij zitten nog buiten, ons voorbereidend op de minidisco, maar rond een uur of kwart over negen zien we in de verte wat flitsen. Dit neemt snel toe en na een tijdje begint het ook te rommelen. Wat ons verbaast, is dat alles gewoon door blijft gaan: de show op het plein, er gaan nog nieuwe kinderen het klimparcours tussen de bomen in… Pas als het begint te regenen, stopt het. Het onweer neemt gelukkig na nog een harde knal wat af, de regen tikt onverstoorbaar door op het dak, alsof het een slaapliedje voor ons is…

Het onweer komt dichterbij... maar pas als het regent, stopt alles...

Tot morgen!

Lees verder: Dag 9 en 10

Reisverslag Center Parcs De Kempervennen 2025 - dag 3

Zondag 30 maart 2025
 
Vandaag is helaas alweer onze laatste dag bij De Kempervennen. We kunnen er ook nog eens een uur korter van genieten, aangezien afgelopen nacht de zomertijd in is gegaan. Hierdoor starten we allemaal wat later op en is het al half tien als we richting het Cycle Center fietsen om de fietsen in te leveren. Het fietsencentrum gaat pas om tien uur open, maar we mogen de fietsen voor de deur wegzetten en de sleutels in de brievenbus inleveren.
 
We kijken nog even bij de kinderboerderij, waar we opnieuw de geiten, schapen, konijntjes en Konijnen zien. Verderop bij de ottervijver is er eentje buiten, de rest ligt binnen te slapen.

Schapen en de tractor van de kinderboerderij

Een van de Konijnen, met op de achtergrond het speeltuintje op het strand

 
Onze volgende stop is de Market Dome met de Aqua Mundo. We zijn iets na tienen, dus de eerste ochtendfile is al weg. Vlakbij de ingang vinden we een iets groter hokje, waar we ons alle drie om kunnen kleden. Vervolgens gaan we het zwembad zelf in, waar we vrij snel een tafeltje vinden. Dan gaan we één voor één alle verschillende glijbanen en zwembaden weer af. Gelukkig is het een stuk rustiger dan gisteren.

De 'kleine' glijbaan

 
Rond twaalf uur eten we onze meegebrachte boterhammen op, waarna we ons langzaam voorbereiden voor de rondleiding achter de schermen van het Leven in de zee bad. We moeten er schoenen voor aan en hebben als tip gekregen om een handdoek of iets dergelijks mee te nemen, aangezien er ook een stukje buiten is.
 
Om één uur verzamelen we bij het bad. Een badmeester/dierenverzorger neemt ons mee door een deur, waardoor we ineens achter de aquaria staan. We krijgen uitleg over de verschillende dieren en kunnen van bovenaf bij de vissen kijken. Ook wordt er verteld over het filtersysteem en de pompen. Als laatste mogen we nog buiten via de luikjes kijken. Persoonlijk vinden we de vissen zo beter te zien dan onder water, dus we hebben geen spijt van deze activiteit!

Zicht van bovenaf op het eerste aquarium

Een van de twee haaien die er wonen

Zicht van bovenaf op het laatste aquarium. Op de achtergrond zijn de beslagen ramen te zien, waardoor de vissen vanuit het bad slecht te zien zijn

 
Na de rondleiding gaan we nog een laatste keer van de wildwaterbaan, waarna het er toch echt op zit. We douchen, kleden ons om in een megagroot hokje en verlaten dan het zwembad.

Dit was 1 hokje...

 
Eigenlijk willen we als afsluiting een alcoholvrije cocktail drinken, maar die blijken allemaal uitverkocht te zijn? Daarom nemen we nog een ijsje om de vakantie echt af te sluiten.
 
In het huisje ruimen we de laatste spullen op en daarna laden we de auto in. Het is even flink omrijden om het park uit te komen, maar dan is de vakantie toch echt voorbij.

Dag, huisje, we hebben van je genoten!

 
We vonden De Kempervennen een erg leuk park. Het huisje was prima (op de bedden na natuurlijk…), het zwembad was mooi en er is veel te zien en doen op het park. Ons kleutertje zit helaas nog een beetje tussen dingen in qua activiteiten, dus eigenlijk willen we hier een keer terugkomen als hij wat langer is, zodat hij bijvoorbeeld ook de Aqua Racer mee mag doen.
De restaurants waar we gegeten hebben - Evergreenz en Nonna's - waren ook prima, alleen jammer dat de alcoholvrije cocktails uitverkocht waren. Dit hoort voor ons een beetje bij een Center Parcs vakantie: of op de eerste avond of als afsluiting een Orry cocktail. Een extra reden dus om nog eens terug te komen! 😉

Het park kunnen we absoluut aanraden, maar nogmaals: het is geschikter voor net iets oudere/langere kinderen (vanaf 1.10m in ieder geval of een jaar of zes, denken we). Natuurlijk zijn er voor de jongsten ook dingen om te zien en doen, bijvoorbeeld de Safari Jeep of de kinderboerderij met de speeltuin, maar in vergelijking met andere parken vinden we dat aanbod toch iets minder. Een enorm leuk pluspuntje vinden we wel de Ottervijver. Ook de wildwaterbaan in de Aqua Mundo is erg goed bevallen. Het is een leuke baan, maar gaat niet supersnel, zodat hij prima te doen is voor onze hele familie.
Kortom: een aanrader, deze Center Parcs, en zeker een tot ziens!

Tot ziens, Kempervennen, tot ooit!

Reisverslag Center Parcs De Kempervennen 2025 - dag 2

Zaterdag 29 maart 2025
 
Zoals gewoonlijk op vakantie is onze kleine feestvereniging alweer vroeg wakker. Met moeite krijgen we hem zo ver dat hij gaat spelen, zodat wij ook even rustig wakker kunnen worden. Vervolgens ontbijten we aan de eettafel met aan de ene kant twee stoelen en aan de andere kant een bankje. Het zitten gaat, maar een kussentje zou fijner geweest zijn.

Rechtsvoor de eetkamertafel met het bankje aan de ene kant

 
Na een douche, waarbij natuurlijk de halve badkamer onder water staat (is een douchedeur echt zo duur?), gaan we lopend richting de receptie om na te vragen waar we ons Activity Credit voor kunnen gebruiken. Onderweg ontdekken we welk paadje we moeten nemen om het snelst bij de Market Dome te komen, zien we de otters voor het eerst en komen we langs de kinderboerderij. De dieren zijn erg druk met geluiden maken, want er komt net voer aan.

Eindelijk zien we de otters!

 
We lopen door naar de receptie, waar we te horen krijgen dat we ons Activity Credit (een bepaald bedrag dat we cadeau kregen bij de reservering om te gebruiken voor activiteiten) voor alle activiteiten kunnen gebruiken. Uiteindelijk besluiten we er fietsen voor een dag van te huren. Met een kinderzitje en een kinderhelm erbij zijn we bijna ons hele bedrag kwijt, dus dat is fijn. Helaas zijn het niet de meest luxe fietsen, maar met een beetje goed trappen, komen we vooruit!

Even doortrappen op ons huurfietsje!

 
Het eerste stukje fietsen valt mee: we gaan tot de kinderboerderij. Hier zien we geiten, schapen, varkens, cavia’s, konijntjes en Konijnen. Met hoofdletter, ja, want er zijn een paar enorme Vlaamse reuzen bij.

Het hok van de konijnen en één van de Konijnen

Van de kinderboerderij gaan we door naar de Market Dome, waar we de fietsen parkeren en doorlopen naar het zwembad. Het is een paar minuten voor tien, openingstijd, dus er staat een flinke rij. Gelukkig wordt het hekje even geopend, zodat de file snel weggewerkt is. Helaas zijn wel alle kleedhokjes bezet (op een paar kleine na, die niet fijn zijn met drie personen), waardoor we gedwongen zijn om ons in de grote kleedkamer om te kleden. Niet het meest fijne, maar we zijn nu wel klaar om te zwemmen.
 
Bij het zwembad vinden we vrij snel een plaatsje voor onze spullen. De Aqua Loop gaat pas om half twaalf open, het Leven in de zee bad om elf uur, maar de rest is al vrij toegankelijk. We beginnen bij het kleuterbad, waar we al merken dat het flink drukker is dan gisteren. Het publiek is ook niet altijd even vriendelijk en rekening houdend met elkaar: glijbaanlichten worden genegeerd, mijn man ziet bij de Aqua Loop uiteindelijk zelfs een echte vechtpartij en bij de wildwaterbaan worden we zo’n beetje omver geduwd door een complete familie, die blijkbaar niet gezien heeft dat wij er ook zijn. We verlaten het zwembad dan ook een beetje met een naar gevoel.

Het Leven in de zee bad, waar je onder water vissen kunt zien

 
In het huisje lunchen we, waarna we ons kleutertje even laten spelen. Rond kwart over één vertrekken we weer, want om half twee worden de otters gevoerd. We zien ze nu alle zes: papa, mama en vier kinderen. Ze krijgen een flinke hoeveelheid vis, die ze met smaak – en concurrerend met twee hongerige eenden – wegwerken.

"Krijg ik nog iets?"

 
Na het otter voeren, gaan we naar het strandje achter de kinderboerderij, zodat onze kleine klauterkabouter lekker kan spelen. Ook hier is het snel drukker met mensen die zowel qua geluid als omgeving veel ruimte innemen. Wat meespeelt, is dat het Open Bedrijvendag is en dat veel mensen voor een dagje op het park zijn. Er zijn ook diverse extra activiteiten, maar hierdoor is het rustige vakantiegevoel wel wat minder.

Op het strandje achter de kinderboerderij is een speeltuin, met o.a. dit klimtoestel

 
Bij de Action Factory drinken we even iets op het terras en geniet ons zoontje van de speeltuin. Daarna fietsen we een grote ronde over het park. We komen door alle verschillende zones van het park en zien zelfs hele oude huisjes, die niet meer verhuurd worden, maar mogelijk nog wel gebruikt worden door personeel of iets dergelijks, aangezien we wel hier en daar fietsen zien staan. Ook komen we langs de woonboten en diverse meertjes. De Kempervennen blijkt echt een heel groot park met veel natuur, die met het zonlicht erop extra mooi lijkt.

Uitkijken over het park met op de achtergrond de koepel van de Aqua Mundo en rechts de woonboten

 
We komen tijdens onze fietstocht ook bij het Montana Snowcenter, een indoor skihal. Uit nieuwsgierigheid gaan we even kijken. Beneden is een ski-/snowboardverhuur met alle bijbehorende accessoires (helm, schoenen, kleding), boven kun je uitkijken over de sneeuwhal. Hier zien we zowel de iets meer gevorderden skiën als de beginners.

Skiën in het Montana Snowcenter

Tijdens het laatste stuk van de fietsrit, voel ik opeens iets tegen mijn rug: ons vermoeide mannetje is in slaap gevallen. Met een beetje voorzichtigheid krijgen we hem bij het huisje van de fiets. Als we hem op bed willen leggen, is hij echter weer klaarwakker. Ach, waarschijnlijk slaapt hij vanavond dan extra goed!

Ik slaap... maar niet meer als ik op bed lig!

 
Rond half vijf vertrekken we lopend naar de Market Dome, waar we nog net Orry en een vriendin op het podium zien. Daarna begint de Kids Disco, maar helaas heeft zoonlief mama’s dansgenen niet geërfd: hij heeft geen zin om mee te dansen. Gelukkig kunnen we al bijna aan tafel en biedt een klimtoestel afleiding. Ook hier merken we helaas weer het minder rekening houden met elkaar, aangezien zoonlief een duw krijgt als hij moet gaan glijden en we bij het buffet van Evergreenz regelmatig een stap naar achteren moeten doen, omdat iemand haast heeft met eten pakken.

De Kids Disco van Orry gaat met de 'trein' de hele Market Dome door!

Het buffet zelf is op zich oké. Er is een saladebar, die decoratief is aangekleed met een complete vis, inclusief kop, die ik dus maar snel mijd. Er zijn ook wat warme vegetarische gerechten, maar het kinderbuffet is voornamelijk vlees en tegen mijn man wordt gezegd dat de noedels vegetarisch zijn, terwijl er gewoon vlees in blijkt te zitten. De 7 up is helaas gewoon bruisend water, maar het speeltuintje is dan wel weer oké. Ook de toetjes zijn prima. Wel is het ontzettend druk en zijn we blij dat we meteen om vijf uur gereserveerd hadden.

Om vijf uur is het buffet nog rustig

 
Na het eten doen we iets geks: we gaan nog een keer zwemmen! Het is gelukkig al iets rustiger en hoe langer we blijven, hoe rustiger het wordt. We mogen zelfs met ons zoontje even mee naar boven om te kijken bij de Aqua Loop. De lampjes van de wildwaterbaan gaan uiteindelijk ook aan, dus dat is extra leuk voor ons waterratje. Hij is daarna wel erg moe, maar moet helaas nog erg lang wachten bij de douches, aangezien er meerdere mensen uitgebreid aan het schrobben en boenen zijn en er niet gelet wordt op wie er het langst staat te wachten: zodra er een douche vrij is, duikt er meteen iemand onder, zelfs vlak voor de neus van ons zoontje, die er vlakbij was.

Het wordt steeds rustiger in het zwembad

Boven meekijken op het computerscherm van de Aqua Loop

 
Als we omgekleed zijn, lopen we terug naar het huisje, waar ons slaapkoppie vrij snel stil is. Dat viel ook te verwachten na zo’n dag! We vonden het leuk om zoveel van het park te zien, maar de mensen hebben er wel voor gezorgd dat we ook minder leuke momenten hadden. Die laten we onze vakantie echter niet overschaduwen: we zijn hier om te genieten! Morgen hebben we hier nog één dag en dan hebben we ook een rondleiding achter de schermen bij het Leven in de zee bad. We zijn benieuwd!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Center Parcs De Kempervennen 2025 - dag 1

Vrijdag 28 maart 2025
 
Vandaag is onze kleuter van net vier al om twaalf uur uit op school. Voor ons dus de perfecte gelegenheid om juist dit weekend uit te kiezen voor een korte vakantie: we gaan drie dagen naar Center Parcs De Kempervennen!

Welkom bij De Kempervennen!

 
Als we ons zoontje van school opgehaald hebben, rijden we meteen door. Helaas is het een onrustige rit met veel verkeer, veel momenten waarbij we niet lekker door kunnen rijden en ook nog eens een navigatiesysteem dat ons via de ‘kortste’ route stuurt, oftewel lekker secundair en via kleine dorpjes. Hierdoor doen we er bijna twee uur over om bij het park te komen, in plaats van de één uur en zeventien minuten die Google Maps ons beloofd had…
 
Uiteindelijk zijn we er dan toch en na een file bij de incheck, kunnen we meteen door naar ons huisje: nummer 621. Het is een Comfort Cottage, wat betekent dat het een gewoon huisje is zonder extra’s. We hebben bijvoorbeeld zelf ons beddengoed mee moeten nemen en de ruimte is iets beperkter. Gelukkig zijn er wel twee slaapkamers. De woonkamer is prima met een open haard, een bank, een tafeltje, de tv en nog een kastje voor wat spullen, de open keuken sluit erop aan. Aan de kant van het fornuis is de doorgang naar de slaapkamers, de badkamer, het aparte toilet en nog een extra kamertje waar een babybedje staat. Onze vierjarige past er nog in, maar hij slaapt toch liever in een groot bed!

De woonkamer en keuken van ons huisje met uitzicht op het terras. Rechts is het gangetje langs de extra kamer, badkamer en het toilet.

 
Na het uitladen van de auto brengt mijn man deze naar de parkeerplaats, waarna we elkaar weer ontmoeten in de Market Dome om te gaan zwemmen. De Aqua Mundo heeft een groot golfslagbad met daaromheen diverse andere baden en glijbanen. Er is een kleuterbad in Egyptisch thema met twee kleine glijbaantjes en een iets langere kinderglijbaan, daarachter ligt het echte peuterbad met piepkleine glijbaantjes. Aan de andere kant zijn de ‘grote’ attracties: een brede bandenglijbaan, de Aqua Racer, en een glijbaan met een ‘looping’, de Aqua Loop. Voor beiden moet je minimaal één meter tien zijn, wat ons ukkie nog niet haalt. Om de beurt gaan mijn man en ik van de Aqua Racer, die inderdaad breed is, maar verder weinig spectaculair. Mijn man probeert ook de Aqua Loop en geeft aan hem mee te vinden vallen. Aangezien je er niet met bril vanaf mag (zonder bril zie ik echt niks), ontspring ik de dans en heb ik een geldig excuus om niet te gaan.

Het kleuterbad met het Egyptische thema

De Aqua Loop (blauw) en Aqua Racer van buitenaf gezien

 
Het zwembad heeft verder nog een ‘kleine’ glijbaan met wat bochten en een iets langer, dichte in het donker, die best desoriënterend is. Dan is er nog het Leven in de zee bad, waar je onder water vissen kunt zien (al zijn de ramen flink beslagen), een gewoon buitenbad en natuurlijk de wildwaterbaan. Het is dezelfde baan als bij De Huttenheugte, alleen dan gespiegeld. En: deze voelt veel minder heftig aan. Op één of andere manier lijkt het wel alsof de snelheid hier omlaag gedraaid is, waardoor hij zelfs voor ons waterratje prima alleen te doen is.

Het laatste deel van de wildwaterbaan

 
We blijven bijna twee uur in het bad, waarna we ons aankleden en melden bij het Italiaanse restaurant Nonna’s. Het is er zo rustig dat het personeel meer dan genoeg tijd heeft om met elkaar te gaan staan kletsen. Een vriendelijke mevrouw in het zwart gekleed met als naamplaatje ‘Nonna’ is flink gecharmeerd van ons vermoeide mannetje en helpt hem al kletsend door het wachten heen. Zijn kinderpizza is van prima formaat, net als zijn toetje: een ijsje uit de ijskar. Manlief en ik delen een pizza en bord pasta en sluiten af met een eigen toetje, waarbij ik die met de chocoladetaart echt kan aanraden.

De gezellige aankleding van Nonna's

Meekijken met het ijsje scheppen

 
Na het eten wandelen we nog even door de Market Dome, die niet supergroot blijkt te zijn. Er is wel een leuk piratenthema met de bowlingbaan als een soort schip en nog een klimparcoursje in de vorm van een kraaiennest. Gametown heeft geen basketbalspel, dus ook daar zijn we snel weer uit.

De bowlingbaan in het 'piratenschip'

 
Buiten lopen we richting de Action Factory, waar de Ottervijver tegenover zit. Helaas is er geen otter te bekennen. We lopen een rondje, waarbij we diverse activiteiten zien: een klimtoren, voetgolf, een gewone speeltuin en een waterspeelplekje. Ook zijn we langs de minigolf gekomen. Genoeg te doen dus hier!

De klimtoren

 
Vanavond hebben we echter nog maar één activiteit op de planning: terug naar ons huisje om te gaan slapen. We lopen echter verkeerd, waardoor ons stappendoel flink wordt opgekrikt voor we eindelijk terug zijn bij 621. Met wat moeite kan ons slaapkoppie de dag achter zich laten en gaan slapen. Wij zitten nog even voor we gaan uitkijken naar een volle dag op het park morgen, waarbij we hopen dan wel de otters te zien. En natuurlijk weer heerlijk te zwemmen!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag zomer 2024: Luxemburg - dag 5

Vrijdag 26 juli 2024
 
Zoals voorspeld, begint het ’s ochtends rond vijf uur te regenen. Natuurlijk tikt dit lekker hard op het dak en worden we er allemaal wakker van, maar wonder boven wonder valt ons slaapkoppie ook weer in slaap. Wel is hij daarna pas laat wakker. Dit geeft op zich niets, want het brood is op en ik moet eerst broodjes halen bij de campingwinkel voor we kunnen ontbijten.
 
Door de regen is het op de camping nog erg rustig. Ook in de winkel ben ik meteen aan de beurt. Dat was vorig jaar bij Sandaya wel anders: daar stond ’s ochtends een enorme rij buiten de winkel!
 
Vanwege de regen ontbijten we binnen. Daarna neem ik ons peutertje even mee naar de receptie, want gisteravond tijdens het vegen brak ineens de steel van de bezem en we kwamen nog een extreem vieze pan tegen in een kastje. De bezemsteel wordt snel vervangen, voor de pan zal een vervanging komen, wordt er gezegd (update achteraf: de pan is nooit meer vervangen...).
 
We lopen vanaf de receptie door naar de binnenspeeltuin, waar nog helemaal niemand is. Onze kleine klauterkabouter kan zich lekker uitleven en vermaakt zich uitstekend met alle klimroutes.

's Ochtends is er nog verder niemand!

 Als het tijd wordt voor zijn fruit, lopen we terug naar de stacaravan en daarna naar de Miniclub. Vanwege het circusthema willen we vandaag kijken of hij het leuk vindt. Hij wordt officieel op de aanmeldingslijst gezet, maar papa en mama blijven wel lekker bij hem.
 
Binnen wordt er eerst ‘opgewarmd’ om te knutselen met het liedje van Baby shark. Dan mogen de kinderen raden wat we gaan knutselen. Een meisje raadt keurig ‘maskers’, want dat stond op het circusprogramma, maar het worden mutsen: een strook om het hoofd en dan verder zelf versieren. We helpen onze kleine knutselaar een beetje, zodat hij uiteindelijk een mooie circusmuts heeft.

Knutselen in een overvolle Miniclub

 
Na een halfuurtje is het wel klaar. Helaas eindigen hier voor vandaag ook de circusactiviteiten: vanwege de regen gaan de parade, de goochelshow en de acrobatenshow niet door. Jammer, maar wel begrijpelijk.
 

Oké, dit was het dan wat het circus betreft...

Terug bij de stacaravan wacht ons een schrik: het brandalarm gaat af. Gelukkig blijkt er geen brand te zijn en als we de ramen open zetten, stopt het. Toch meld ik het meteen bij de receptie, die beloven dat ze wel iemand zullen sturen. Als het alarm even later (met de ramen nog steeds open) weer afgaat, stuur ik nog een berichtje naar de technische dienst, want we beginnen ons toch wel zorgen te maken. Eindelijk komt er dan toch iemand, die meldt dat de batterij opgeladen moet worden. Hij neemt het ding mee en komt even later terug met een nieuwe, omdat deze volgend jaar verloopt. ‘Dan net zo goed meteen een nieuwe’, is zijn mening.
 
Gerustgesteld vertrekken we naar Echternach, waar ons peutertje lekker in de speeltuin tegenover de Romeinse villa mag spelen. Hij geniet volop van het klimmen en klauteren, maar vooral van het spelen in een houten vliegtuig.

De grote favoriet: het houten vliegtuig

 
Na een zeer ruim halfuur gaan we terug naar de auto en halen we nog wat boodschappen bij de Aldi. Omdat die een vrij klein assortiment blijkt te hebben, rijden we nog door naar de Proxy supermarkt in ons eigen dorp. Daarna gaan we terug naar de camping. Het is inmiddels droog en goed van temperatuur, dus neem ik onze waterrat mee naar het zwembad. Hij speelt lekker met zijn gietertje en molentje bij het ondiepe… tot het ineens begint te regenen (wat niet voorspeld was…). We vluchten samen met iedereen naar binnen, waardoor het daar natuurlijk erg druk wordt. Ik kan nog net voorkomen dat ons kleintje een harde bal op zijn hoofd krijgt, maar krijg hem later zelf op mijn hoofd. Heerlijk, die harde ballen in een druk zwembad…
 
We krijgen het nu toch wel koud, dus gaan we terug naar de stacaravan. Precies nu begint het weer (niet voorspeld) te plenzen en komen we drijfnat aan. Handig, zo’n weerbericht!

Dit was niet voorspeld!

 
In de stacaravan kleden we ons snel om en dan is het al tijd voor het avondeten. Na het eten lopen we nog even naar de ruïne van het kasteel vlakbij de camping, dan is het alweer bedtijd voor ons zoontje.

Uitzicht over Larochette vanaf de ruïne. Via de trap wandel je naar beneden, naar het centrum

Morgen zijn de weerberichten weer niet heel best, maar na vandaag wachten we het wel af. We zijn in ieder geval van plan om naar de stad Vianden te gaan.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 6

Reisverslag zomer 2024: Park Eifel - dag 3

Zondag 21 juli 2024
 
Na alle hitte van de afgelopen twee dagen slaat rond half zes ’s ochtends het weer om: het begint keihard te regenen en licht te onweren. De regen valt zo hard op het dak dat ons peutertje er wakker van wordt. We laten hem bij ons in bed liggen, maar als hij eenmaal door heeft dat het niet eng is, vindt hij het wel erg leuk en begint hij te feesten. We leggen hem terug in zijn eigen bed, maar ook daar slaapt hij natuurlijk niet meer.

Na alle zon van gisteren stortregent het nu...

 
Zodoende begint de dag dus vroeg. Omdat het terras nat geregend is, ontbijten we binnen, waarna we ons klaarmaken voor een ochtendje erop uit. Iets over negenen vertrekken we voor de rit naar het stadje Cochem. Hier is mijn man vroeger veel geweest. Ook zijn we er vier jaar geleden samen geweest, tijdens de coronapandemie en mijn zwangerschap. Ik heb er dus niet al te beste herinneringen aan, maar mijn man is ervan overtuigd dat dat vandaag kan veranderen.
 
De rit gaat door de heuvels en bergen met veel groen en hier en daar een uitkijk over het gebied. Ook komen we langs een groot gebied dat afgezet is met een hek met prikkeldraad: dit blijkt een luchtmachtbasis te zijn. Vlakbij Cochem zien we de rivier de Moezel door het land slingeren, wat een prachtig gezicht is met de zon erop.

Welkom in Cochem!

 
We rijden langs het hotel waar we vier jaar geleden verbleven en parkeren de auto verderop. Vervolgens lopen we naar de Sesselbahn, de stoeltjeslift naar de top van de berg. Onze kleine avonturier mag nog gratis mee, maar we kunnen niet met z’n drieën in een stoeltje. Manlief laat ons voorgaan, zodat hij onderweg nog een foto kan maken van de allereerste rit in de stoeltjeslift van onze kleine wereldreiziger.

Voor de eerste keer in de stoeltjeslift

 
Zonder problemen komen we boven aan. Nadat we even iets gedronken hebben (de temperatuur is alweer flink opgelopen), lopen we naar het uitkijkpunt over een hobbelig, rotsachtig paadje. Onze kleine klauterkabouter vindt het erg spannend, dus tilt papa hem een groot gedeelte van de weg. Het uitkijkpunt, waar een groot kruis staat, vindt hij wel weer erg mooi.

Uitzicht over de Moezel. Rechts het kruis waar we naartoe gewandeld zijn

 
We genieten op ons gemak van het uitzicht over de heuvels en de rivier de Moezel. Helemaal beneden zien we de ingang van de Sesselbahn en op de rivier zien we wat rondvaartboten varen. Op het station is het echter rustig, waarschijnlijk omdat het vandaag zondag is.

Genieten van het uitzicht over Cochem, de Moezel en het kasteel

 
Als we een tijdje gekeken hebben, klimmen en lopen we weer terug en nemen we de stoeltjeslift terug naar beneden. Ons kleine meneertje kijkt geïnteresseerd om zich heen en wil alles weten over de verschillende kabels en het draaiwiel aan het einde. Spannend vindt hij het niet meer, al geeft hij later aan dat hij het ‘een beetje spannend’ vond.

Weer terug naar beneden!

 
In een rustig tempo vanwege de hitte, gaan we terug naar het centrum, waar we door nog een paar straatjes wandelen. Bij een cafeetje lunchen we met als doel dat mijn slechte eetherinneringen aan Cochem verdwijnen. Toen we hier vier jaar geleden waren, was het eten in het hotel namelijk niet erg best. Ik ben vegetariër en ik was zwanger, dus ik kon niet alles eten wat er op het menu aangeboden werd. Een van de avonden kreeg ik daarom gebakken witlof, die zo vet en vol olie was dat ik er nog steeds misselijk van wordt als ik eraan terug denk. Gelukkig is deze lunch beter, al was slechter niet echt mogelijk.

Dit ziet er beter uit dan die witlof!

 
Na de lunch rijden we via een andere, zeer bochtige en heuvelige weg terug naar Park Eifel. Omdat ons kleine slaapkoppie lekker ingedut is, rijden we nog verder naar het dorpje Ulmen, waar ik een grappig bord gezien heb: heksen op bezemstelen moeten een bepaald paadje volgen. Als ik het later opzoek op internet, blijkt het een wegwijzer te zijn van een ‘Heksen, schurken en oplichters’ wandeling met verschillende stops onderweg.

Heksen deze kant op?

 
Terug bij Park Eifel halen we de bolderkar uit de kofferbak. Het is namelijk nog wel erg vroeg om nu al de rest van de middag in het zwembad door te gaan brengen en bovendien is er nog steeds kans op regen en onweer. Daarom besluiten we nu de wandeling in het bos naar de boomhut te doen. Via een ander pad zijn we al vrij snel bij de rivier. Volgens Google Maps is het nu nog slechts 650 meter. Er staat echter niet bij dat het 650 meter heuvelop is…
 
Het eerste stuk kennen we nog van gisteravond: de balanceerstop en de steile heuvelweg naar de Indiana Jones brug. Dat stuk blijkt het zwaarst te zijn, want na de Indiana Jones brug zijn we vrij snel bij de Bigfoot brug en vanaf daar is de boomhut al te zien.

De Bigfoot brug

 
Nadat we alle drie de Bigfoot brug (een brug met grote voetstappen als planken om op te stappen) overgestoken zijn, gaan we door naar de boomhut. Het is een enorme klimhut rondom een boom, die een moeilijke weg heeft over een schuine paal met voetstapjes (voor de gevorderde klauteraars) en een makkelijkere weg voor de kleine avonturiers. Alle drie gaan we helemaal naar het topje van de boomhut, waar je uit kunt kijken over het bos.

De boomhut in het bos

 
Op een bord zien we dat er nog twee van dit soort wandelroutes met klimtoestellen onderweg zijn. We vinden het een heel origineel idee, want op deze manier wordt wandelen voor kinderen ook leuk.
 
De terugweg gaat eerst een stuk makkelijker dan heen, omdat we heuvelafwaarts lopen. Daarna mogen we bij het park echter weer terug omhoog… Alle koelte van het bos is verdwenen en de verkoeling in de vorm van regen blijft ook uit. Gelukkig hebben we nog een zwembad om naartoe te gaan!
 
In het zwembad genieten we nog een laatste keer van de verschillende baden en natuurlijk de glijbanen, waarvan de bandenglijbaan inmiddels favoriet is geworden. We doen hem een paar keer, maar dan is het toch tijd om afscheid te nemen van het zwembad en terug naar het huisje te gaan.

Nog een laatste keer zwemmen...

 
In de huisje waagt mijn man zich aan de uitdaging koken. Alle pannen hebben zo’n slechte antiaanbaklaag dat we het laatste stukje maar in de magnetron klaarmaken, anders is het gewoon niet te doen. Waarschijnlijk verwacht Center Parcs niet dat je uitgebreid gaat kokkerellen, maar dit is wel erg slecht…
 
Als we enigszins gegeten hebben en alles weer opgeruimd is, lopen we nog een laatste stukje over het park voor het bedtijd is. Morgen zal ons slaapkoppie in een ander bed slapen, want dan reizen we verder naar Luxemburg.
 
We vonden Park Eifel een leuk park, maar toch zien we ons er niet snel terugkomen. Het huisje was wel erg groot en mooi (op de pannen na…) en het was fijn om een afgesloten balkon te hebben. De kranen hadden echter een gebruiksaanwijzing bij het koude water: als je koud aanzette, werd het water eerst kokend heet en daarna pas koud. Dit is met kinderen wel even oppassen natuurlijk.
De ligging van het huisje ten opzichte van de Market Dome was goed, met in- en uitladen was het alles behalve fijn. Het zwembad was op zich prima, maar niet echt Center Parcs waardig, vonden we. Er is bijvoorbeeld geen wildwaterbaan en ook geen golfslagbad. Natuurlijk hebben we ons wel vermaakt, maar het is niet wat je van Center Parcs verwacht. Nordseeküste had ook geen wildwaterbaan, maar wel een golfslagbad en een leuke glijbaan van verdieping naar verdieping. Zij hadden ook nog de leuke Lazy River met de verschillende kunstwerken onderweg, zoiets misten we hier een beetje.
 
Alles bij elkaar hebben we echt wel drie leuke dagen gehad op het park, maar als we eerlijk zijn, gaat onze voorkeur voor een volgend Center Parcs bezoek toch uit naar een ander park, bijvoorbeeld De Huttenheugte, Het Meerdal of Port Zélande. Maar morgen eerst de camping in Luxemburg!
 
Tot morgen!

Vroem, vroem... op naar de volgende bestemming!

Lees verder: Luxemburg - dag 1