Posts tonen met het label masten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label masten. Alle posts tonen

vrijdag 24 januari 2020

Reisverslag Belfast 2019: dag 5


Maandag 30 december 2019

Vandaag is helaas alweer onze laatste dag in Belfast: aan het begin van de middag vliegen we terug naar Nederland.

Zo ver is het echter nog niet, want we hebben nog een paar uur in de stad te gaan. We staan dus vroeg op, pakken zo veel mogelijk in en genieten nog één keer van het ontbijtbuffet. Omdat we pas om elf uur uit hoeven te checken, laten we vervolgens de koffers op de kamers en gaan we nog even de stad in.

Als eerste gaan we naar het winkelcentrum CastleCourt. Dit blijkt nog volop in de kerstsfeer te zijn met allerlei leuke versieringen.

Versieringen in CastleCourt

Nadat we een rondje door het winkelcentrum gelopen hebben, gaan we verder naar Victoria Square. Hier kijken we nog even in onze favoriete winkel Build-a-bear, maar deze keer verlaten we de winkel zonder iets te kopen.

Victoria Square

Van Victoria Square gaan we terug naar de hoofdstraat om nog een keer langs de Disney Store te gaan. Ook kijken we nog een laatste keer naar de City Hall en de masten.

De City Hall met links de masten

Via de Big Fish gaan we terug naar het hotel om de koffers te halen. We checken uit en lopen naar de bushalte, want vandaag rijdt er wel gewoon een bus naar het vliegveld.

De Big Fish

Zodra we in de vertrekhal van het vliegveld staan, gaan we op zoek naar de incheckbalies. Deze zijn niet moeilijk te vinden: KLM is duidelijk zichtbaar met haar logo. We gaan in de rij staan en wachten tot we aan de beurt zijn. Er lijkt echter geen beweging in de rij te zitten. Na al een tijdje gewacht te hebben, komt een medewerker vertellen dat er een storing is in de systemen die het inchecken doen en de bagage regelen. Alles moet dus handmatig gedaan worden. Ook kunnen ze alleen maar regelen dat de bagage naar Amsterdam gaat, maar niet verder. Voor mensen die een overstap hebben, is dit dus lastiger.

We blijven rustig afwachten of er iets gebeurt. Een medewerker probeert mensen die alleen handbagage hebben alvast in te checken, maar dit lukt ook niet. Uiteindelijk biedt het systeem van Aer Lingus uitkomst: zij werken als enige maatschappij met een andere verbinding, waardoor zij wel in kunnen checken. Via één balie moet nu iedereen van onze KLM-vlucht ingecheckt worden. Gelukkig is het een klein toestel en dus geen groot aantal passagiers.

Ruim een uur nadat we aangekomen zijn op het vliegveld zijn we ingecheckt. We gaan door naar de controle, die erg chaotisch verloopt. De één mag zo doorlopen, de ander moet nog door een extra scan lopen en twee tassen worden helemaal gecontroleerd. Als we eindelijk iedereen en alles weer hebben, is het stressniveau dan ook hoog opgelopen.

We gaan door naar het restaurantgedeelte, waar we nog een broodje halen. Vervolgens is het wachten tot we aan boord kunnen. We zien het toestel landen en weten dus een beetje welke kant we op moeten, maar het precieze gatenummer verschijnt pas later op het bord. Als we het zien, zoeken we iedereen bij elkaar om naar de gate te gaan. Ineens staat er dan al ‘Final call’ (laatste oproep) op het bord en moeten we rennen naar de gate. We halen het wel, maar opnieuw zitten we hoog in de stress.

Ons toestel is geland!

Niet lang daarna vertrekken we. We stijgen (redelijk wiebelig) over de stad op, gaan door de wolken en vliegen vervolgens rustig naar Amsterdam. Boven Engeland wordt de bewolking minder, zodat we het land en de windmolenparken op de Noordzee kunnen zien. Ruim op tijd landen we op de Polderbaan. In een vlot tempo taxiën we naar gate A32. Hier moeten we uitstappen en met een bus naar de aankomsthal.

In de aankomsthal gaan we zo vlot door de controle heen dat we bij de bagageband nog zo’n tien minuten moeten wachten voor de koffers komen. Ondanks de storing in Belfast zijn alle koffers veilig aangekomen en kunnen we naar buiten. Met de shuttlebus gaan we terug naar parkeerplaats P3, waar we als afsluiting van de vakantie nog mogen genieten van een prachtige lucht.

Prachtige lucht boven P3

De afgelopen dagen zijn echt voorbij gevlogen voor ons gevoel. We hebben veel gezien van zowel de stad als van de kust van Noord-Ierland, maar absoluut nog niet alles. Reden genoeg dus om zeker nog eens een keertje terug te gaan naar deze geweldig leuke, historische en moderne stad!



woensdag 1 januari 2020

Reisverslag Belfast 2019: dag 1

Donderdag 26 december 2019

Zo vlak voor het nieuwe jaar hebben we nog één vakantie gepland staan, namelijk een stedentrip naar onze favoriete stad Belfast. Deze keer reizen we niet alleen: mijn moeder en de ouders van mijn man gaan met ons mee.

Onze reis begint met het vertrek naar Schiphol. Deze keer gaan we met de auto en parkeren we op de lang parkeren plaats P3. Vanaf de parkeerplaats worden we met een gratis shuttlebus naar de vertrekhal gebracht. Daar valt de drukte mee, zodat we vlot onze koffers af kunnen geven. Ook de controle gaat snel, dus drinken we nog iets voor we naar de gate gaan.

De gate is D6, een verzamelgate voor korte vluchten. De gate is onderverdeeld in aparte uitgangen, die aangeduid worden met een letter. Wij moeten naar gate D6-K. Met een bus worden we naar het vliegtuig gebracht, dat voorbij alle andere gates opgesteld staat. We stappen als laatsten uit de bus, waardoor we ook als laatsten het vliegtuig in gaan. Voor mijn man is dit een geluk: de deur naar de cockpit staat nog open en hij mag even binnen kijken bij de piloten.

Het vliegtuig dat ons naar Belfast gaat brengen

Niet lang nadat we onze plaatsen gevonden hebben, worden de motoren gestart en zijn we klaar voor vertrek. Omdat het een klein toestel is, hebben we niet veel startbaan nodig om op te stijgen. Het is een klein beetje wiebelig als we de lucht in gaan, maar zodra we boven de wolken zijn, wordt het rustiger. Ook de rest van de vlucht gaat rustig en vlot voorbij. Iets voor half één begint het vliegtuig te landen en kunnen we ons klaarmaken voor een turbulente landing: er is namelijk veel regen en wind in de buurt van de luchthaven. Dat merken we inderdaad!

De landing verloopt gelukkig veilig en dan mogen we van boord. We lopen naar de aankomsthal, waar we binnen een paar minuten door de paspoortcontrole zijn. Vervolgens is het even wachten op de koffers voor we gaan kijken hoe we bij het hotel komen. Normaal gesproken rijdt er een bus, maar omdat het tweede kerstdag is, rijdt die vandaag niet. De enige optie is een taxi. De chauffeur vraagt drie pond extra voor de rit vanwege de feestdag, maar aangezien we met vijf personen zijn, valt de prijs toch mee.

Veilig geland op George Best City Airport

Bij het hotel, hetzelfde als waar mijn man en ik de vorige keer verbleven, checken we in. Als we de spullen naar de kamers hebben gebracht, gaan we lopend de stad in. Achter het hotel herkennen we de grote St Anne’s Cathedral en op Writers Square, het plein erachter, staat een circus. We lopen eromheen en staan dan op de hoofdstraat van Belfast.

De eerste 'muurschilderingen', iets waar de stad om bekend staat

Langs het winkelcentrum Castlecourt komen we bij de masten: een speciaal herdenkingspunt voor schepen van de White Star Line. Het laatste schip van de straat is natuurlijk het bekendste schip van de maatschappij – de Titanic.

De masten van de White Star Line schepen

Aan het einde van de straat met de masten staat het gemeentehuis van Belfast, de City Hall. Vanwege de kerstdagen is het nog helemaal versierd. We kunnen er helaas niet dichtbij komen, aangezien de huisjes van de kerstmarkt afgebroken worden.

De nog versierde City Hall

We kijken in een paar winkels vlakbij de City Hall en lopen dan naar Victoria Square, het andere grote winkelcentrum van de stad. Daar zit onze favoriete winkel: Build-a-bear, de winkel waar je zelf een knuffel kunt maken en waar je ook kleding voor de knuffels kunt kopen. Omdat wij thuis al enkele knuffels hebben, kijken we of er nog leuke kleding is.

Victoria Square is nog in kerststemming

Van Build-a-bear gaan we door naar het uitkijkplatform bovenin het winkelcentrum. Het begint al een klein beetje te schemeren en het is een beetje mistig, maar we herkennen toch nog enkele bekende punten van de stad: de scheve klokkentoren Albert Clock en de opvallende gele kranen van scheepsbouwmaatschappij Harland & Wolff.

Uitzicht op de gele kranen van Harland & Wolff

Als we wat foto’s hebben gemaakt, gaan we terug naar beneden, waar we even zitten met een warm drankje. Vervolgens lopen we weer naar de straat met de masten om nog wat foto’s te maken van de kerstverlichting in de straat en bij de City Hall.

Nog meer kerstversieringen in Victoria Square

De verlichte City Hall en masten (links)

Na de foto’s gaan we richting het water, waar we het kunstwerk Beacon of Hope zien staan. Het staat symbool voor de vrede, harmonie en dankbaarheid van de stad.

Beacon of Hope

We lopen verder langs het water tot we een ander bekend kunstwerk tegenkomen: de Big Fish, een standbeeld van een grote vis waar een tijdscapsule in zit.

De Big Fish

Vanaf de Big Fish lopen we terug naar het hotel, waar we in het restaurant iets eten voor we naar onze kamers gaan. Morgen zullen we de stad verder gaan verkennen: we willen dan namelijk een Hop On Hop Off bustour doen.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2



zaterdag 12 november 2016

Reisverslag Belfast 2016: dag 3

Woensdag 19 oktober 2016

Na twee dagen in Belfast doorgebracht te hebben, maken we vandaag een uitstapje naar de buren: we gaan voor een dag naar de stad Dublin, de hoofdstad van Ierland.

Onze dag begint vroeg, aangezien we al om acht uur met de bus vertrekken. We douchen, kleden ons aan en staan precies om half zeven beneden bij het restaurant voor het ontbijt. Voor de zekerheid nemen we nog wat fruit mee voor onderweg, want het zal wel even duren voor we weer iets kunnen eten: de rit naar Dublin duurt tweeënhalf uur.

Iets voor half acht beginnen we aan onze wandeling naar het busstation van Belfast, waar onze bus zal vertrekken. We lopen via Donegall Place met de masten van de White Star Line schepen, die nu mooi verlicht zijn.

De verlichte masten

Ruim om tijd komen we aan bij het busstation. We wisselen onze reserveringsbevestiging om voor de echte buskaartjes en dan is het wachten bij de juiste uitgang. Omdat het busstation zo groot is, heeft elke bus zijn eigen uitgang, zodat de drukte wat minder is.

Iets over achten verlaten we in een bus met wiebelige stoelen het busstation. Onze chauffeur heeft duidelijk haast, want hij houdt het gaspedaal goed ingedrukt. De eerste stop slaat hij ook meteen over zodra hij ziet dat er niemand bij de halte staat. Wat later ontdekken we waarom hij zo’n haast had: zijn dienst zit erop en een andere chauffeur neemt zijn bus over.

Na nog een stop in Newbury, waar we al wat meer Ierse vlaggen zien, rijden we door richting Dublin. Een grenscontrole is er niet, maar aan de verkeersborden is wel te zien dat we ons nu in Ierland bevinden: de afstanden en snelheden staan ineens in kilometers en alles staat in zowel het Engels als het Iers aangegeven.

We stoppen nog bij het vliegveld van Dublin en daarna gaan we via een lange tunnel de stad zelf in. Het is inmiddels ook een stuk drukker op de weg geworden, waardoor we met wat vertraging aankomen op het busstation.

Vanaf het busstation lopen we naar O’Connell Street, de hoofdstraat van Dublin. Hier kopen we kaartjes voor een ‘hop on hop off’ bus: een rondritbus door de stad met haltes waar je uit en in kunt stappen. Er zijn twee routes, elk met een eigen kleur. Beide routes gaan door het centrum van Dublin, maar de ene route pakt wat meer het westen van de stad mee en de andere route juist het noorden.

Wij beginnen in een bus die de blauwe route rijdt, de route die ook het havengebied mee pakt. Onderweg denken we even dat we weer terug in Nederland zijn door een brug die wel erg veel op de Erasmusbrug in Rotterdam lijkt…

De Erasmusbrug?

Terwijl de bus door de opengebroken straten van Dublin rijdt, vertelt een gids aan boord ons meer over de hoofdstad van Ierland. We bezoeken onder andere een oud gedeelte van de stad met het parlementsgebouw en veel oude huizen.

Het parlementsgebouw van Dublin

Ook zien we één van de kathedralen van de stad, de Christchurch Cathedral.

Christchurch Cathedral

Vanaf Christchurch Cathedral rijden we verder door de stad, waarbij we langs Trinity College komen: de beroemde universiteit van Dublin. Hier is het Book of Kells te vinden, een prachtig versierd oud boek.

Trinity College

Omdat ik van mijn vorige bezoek aan Trinity College nog weet hoe lang de rij voor het Book of Kells kan zijn, blijven we in de bus zitten en rijden we mee tot de Guinness Brouwerij, de bekende bierbrouwerij. Hier stappen we uit om een bezoek aan het museum in de brouwerij te brengen.

De straat met de Guinness brouwerij

Het museum begint met een uitleg over het maken van bier. Vervolgens wordt er verteld over wat Guinness nu zo bijzonder maakt en hoe het precies gemaakt wordt. We zien de vaten waarin het bier gaat, zodat we ook een beeld krijgen van de hoeveelheden die er in de brouwerij tegelijk gemaakt worden.

Enorme koperen vaten voor bier

Een ander gedeelte van het museum gaat over de houten vaten waarin het bier bewaard wordt. Een oude film laat precies zien hoe de vaten vroeger met de hand gemaakt werden.

Hangemaakte houten vaten

Na deze informatiegedeelten gaat het museum meer over de commerciële kant van Guinness. Zo is er een deel dat de verschillende reclames laat zien en kun je in de Guinness Academy leren om zelf het perfecte glas Guinness te tappen.

De Guinness Academy

Het laatste deel van het museum is ook het hoogste gedeelte. Helemaal bovenin bevindt zich namelijk een uitkijk, waar je – uiteraard onder het genot van een Guinness – een prachtig uitzicht over de stad hebt.

Boven heb je een prachtig uitzicht over de stad

Als we het uitzicht uitgebreid bewonderd hebben, gaan we terug naar beneden richting de bushalte. We hoeven niet lang te wachten voor we onze rondrit door de stad kunnen vervolgen. De bus neemt ons nu mee naar het Phoenix Park, het enorm grote park van Dublin, en langs de Ha’penny Bridge: de brug waarvoor je vroeger een halve penny moest betalen om hem over te steken.

De Ha'penny Bridge

We stappen op O’Connell Street uit en gaan vervolgens met een andere bus naar St. Stephen’s Green, één van de parken in de stad. Het is er heerlijk rustig en ook de herfstkleuren zijn prachtig.

St. Stephen's Green

Vanaf St. Stephen’s Green lopen we via de winkelstraat Grafton Street terug naar Trinity College voor nog wat foto’s. Ook zetten we de bank tegenover de universiteit op de foto. Vervolgens lopen we in een redelijk snel tempo naar het busstation, omdat we graag de bus van vier uur willen halen. Er gaan nog latere bussen, maar aangezien de rit terug ook nog tweeënhalf uur duurt, willen we niet op de volgende wachten. Het blijkt geen goede beslissing: we komen in de avondspits terecht, waardoor we pas na ruim drie uur terug zijn in Belfast.

Vermoeid door de lange zit gaan we het eerste restaurant in dat we tegenkomen: de Crown Bar, een bekende pub van Belfast. Vanavond is er een aangepaste kaart, waardoor we in plaats van het typische pubgerecht fish en chips een soort bladerdeegtaart met spinazie krijgen. Geen van beiden vinden we het een aanrader, maar we hebben ten minste iets gegeten.

Langs de prachtig verlichte City Hall lopen we terug richting het hotel. Onderweg komen we nog langs het winkelcentrum Victoria Square, waar de winkels nog open van blijken te zijn. We kijken even in Build-A-Bear, de winkel waar je zelf een knuffel kunt maken, en we gaan naar de bovenste verdieping met het uitkijkplatform. Helaas is er te weinig verlichting in Belfast om veel te kunnen zien.

De verlichte City Hall

We gaan terug naar beneden en lopen richting de rivier de Lagan, waar het kunstwerk Beacon of Hope wel prachtig verlicht is. Na wat foto’s gaan we naar ons hotel en drinken we nog even iets voor we onze kamer opzoeken.

De Beacon of Hope

Het is een lange, maar ook zeker leuke dag geweest vandaag met weer veel bezienswaardigheden. Morgen kunnen we het gelukkig wat rustiger aan doen, al willen we ook zeker nog veel van de stad zien.


Tot morgen!

Lees verder: Dag 4