Reisverslag Belfast 2019: dag 5

Maandag 30 december 2019

Vandaag is helaas alweer onze laatste dag in Belfast: aan het begin van de middag vliegen we terug naar Nederland.

Zo ver is het echter nog niet, want we hebben nog een paar uur in de stad te gaan. We staan dus vroeg op, pakken zo veel mogelijk in en genieten nog één keer van het ontbijtbuffet. Omdat we pas om elf uur uit hoeven te checken, laten we vervolgens de koffers op de kamers en gaan we nog even de stad in.

Als eerste gaan we naar het winkelcentrum CastleCourt. Dit blijkt nog volop in de kerstsfeer te zijn met allerlei leuke versieringen.

Versieringen in CastleCourt

Nadat we een rondje door het winkelcentrum gelopen hebben, gaan we verder naar Victoria Square. Hier kijken we nog even in onze favoriete winkel Build-a-bear, maar deze keer verlaten we de winkel zonder iets te kopen.

Victoria Square

Van Victoria Square gaan we terug naar de hoofdstraat om nog een keer langs de Disney Store te gaan. Ook kijken we nog een laatste keer naar de City Hall en de masten.

De City Hall met links de masten

Via de Big Fish gaan we terug naar het hotel om de koffers te halen. We checken uit en lopen naar de bushalte, want vandaag rijdt er wel gewoon een bus naar het vliegveld.

De Big Fish

Zodra we in de vertrekhal van het vliegveld staan, gaan we op zoek naar de incheckbalies. Deze zijn niet moeilijk te vinden: KLM is duidelijk zichtbaar met haar logo. We gaan in de rij staan en wachten tot we aan de beurt zijn. Er lijkt echter geen beweging in de rij te zitten. Na al een tijdje gewacht te hebben, komt een medewerker vertellen dat er een storing is in de systemen die het inchecken doen en de bagage regelen. Alles moet dus handmatig gedaan worden. Ook kunnen ze alleen maar regelen dat de bagage naar Amsterdam gaat, maar niet verder. Voor mensen die een overstap hebben, is dit dus lastiger.

We blijven rustig afwachten of er iets gebeurt. Een medewerker probeert mensen die alleen handbagage hebben alvast in te checken, maar dit lukt ook niet. Uiteindelijk biedt het systeem van Aer Lingus uitkomst: zij werken als enige maatschappij met een andere verbinding, waardoor zij wel in kunnen checken. Via één balie moet nu iedereen van onze KLM-vlucht ingecheckt worden. Gelukkig is het een klein toestel en dus geen groot aantal passagiers.

Ruim een uur nadat we aangekomen zijn op het vliegveld zijn we ingecheckt. We gaan door naar de controle, die erg chaotisch verloopt. De één mag zo doorlopen, de ander moet nog door een extra scan lopen en twee tassen worden helemaal gecontroleerd. Als we eindelijk iedereen en alles weer hebben, is het stressniveau dan ook hoog opgelopen.

We gaan door naar het restaurantgedeelte, waar we nog een broodje halen. Vervolgens is het wachten tot we aan boord kunnen. We zien het toestel landen en weten dus een beetje welke kant we op moeten, maar het precieze gatenummer verschijnt pas later op het bord. Als we het zien, zoeken we iedereen bij elkaar om naar de gate te gaan. Ineens staat er dan al ‘Final call’ (laatste oproep) op het bord en moeten we rennen naar de gate. We halen het wel, maar opnieuw zitten we hoog in de stress.

Ons toestel is geland!

Niet lang daarna vertrekken we. We stijgen (redelijk wiebelig) over de stad op, gaan door de wolken en vliegen vervolgens rustig naar Amsterdam. Boven Engeland wordt de bewolking minder, zodat we het land en de windmolenparken op de Noordzee kunnen zien. Ruim op tijd landen we op de Polderbaan. In een vlot tempo taxiën we naar gate A32. Hier moeten we uitstappen en met een bus naar de aankomsthal.

In de aankomsthal gaan we zo vlot door de controle heen dat we bij de bagageband nog zo’n tien minuten moeten wachten voor de koffers komen. Ondanks de storing in Belfast zijn alle koffers veilig aangekomen en kunnen we naar buiten. Met de shuttlebus gaan we terug naar parkeerplaats P3, waar we als afsluiting van de vakantie nog mogen genieten van een prachtige lucht.

Prachtige lucht boven P3

De afgelopen dagen zijn echt voorbij gevlogen voor ons gevoel. We hebben veel gezien van zowel de stad als van de kust van Noord-Ierland, maar absoluut nog niet alles. Reden genoeg dus om zeker nog eens een keertje terug te gaan naar deze geweldig leuke, historische en moderne stad!

Reisverslag Belfast 2019: dag 1

Donderdag 26 december 2019

Zo vlak voor het nieuwe jaar hebben we nog één vakantie gepland staan, namelijk een stedentrip naar onze favoriete stad Belfast. Deze keer reizen we niet alleen: mijn moeder en de ouders van mijn man gaan met ons mee.

Onze reis begint met het vertrek naar Schiphol. Deze keer gaan we met de auto en parkeren we op de lang parkeren plaats P3. Vanaf de parkeerplaats worden we met een gratis shuttlebus naar de vertrekhal gebracht. Daar valt de drukte mee, zodat we vlot onze koffers af kunnen geven. Ook de controle gaat snel, dus drinken we nog iets voor we naar de gate gaan.

De gate is D6, een verzamelgate voor korte vluchten. De gate is onderverdeeld in aparte uitgangen, die aangeduid worden met een letter. Wij moeten naar gate D6-K. Met een bus worden we naar het vliegtuig gebracht, dat voorbij alle andere gates opgesteld staat. We stappen als laatsten uit de bus, waardoor we ook als laatsten het vliegtuig in gaan. Voor mijn man is dit een geluk: de deur naar de cockpit staat nog open en hij mag even binnen kijken bij de piloten.

Het vliegtuig dat ons naar Belfast gaat brengen

Niet lang nadat we onze plaatsen gevonden hebben, worden de motoren gestart en zijn we klaar voor vertrek. Omdat het een klein toestel is, hebben we niet veel startbaan nodig om op te stijgen. Het is een klein beetje wiebelig als we de lucht in gaan, maar zodra we boven de wolken zijn, wordt het rustiger. Ook de rest van de vlucht gaat rustig en vlot voorbij. Iets voor half één begint het vliegtuig te landen en kunnen we ons klaarmaken voor een turbulente landing: er is namelijk veel regen en wind in de buurt van de luchthaven. Dat merken we inderdaad!

De landing verloopt gelukkig veilig en dan mogen we van boord. We lopen naar de aankomsthal, waar we binnen een paar minuten door de paspoortcontrole zijn. Vervolgens is het even wachten op de koffers voor we gaan kijken hoe we bij het hotel komen. Normaal gesproken rijdt er een bus, maar omdat het tweede kerstdag is, rijdt die vandaag niet. De enige optie is een taxi. De chauffeur vraagt drie pond extra voor de rit vanwege de feestdag, maar aangezien we met vijf personen zijn, valt de prijs toch mee.

Veilig geland op George Best City Airport

Bij het hotel, hetzelfde als waar mijn man en ik de vorige keer verbleven, checken we in. Als we de spullen naar de kamers hebben gebracht, gaan we lopend de stad in. Achter het hotel herkennen we de grote St Anne’s Cathedral en op Writers Square, het plein erachter, staat een circus. We lopen eromheen en staan dan op de hoofdstraat van Belfast.

De eerste 'muurschilderingen', iets waar de stad om bekend staat

Langs het winkelcentrum Castlecourt komen we bij de masten: een speciaal herdenkingspunt voor schepen van de White Star Line. Het laatste schip van de straat is natuurlijk het bekendste schip van de maatschappij – de Titanic.

De masten van de White Star Line schepen

Aan het einde van de straat met de masten staat het gemeentehuis van Belfast, de City Hall. Vanwege de kerstdagen is het nog helemaal versierd. We kunnen er helaas niet dichtbij komen, aangezien de huisjes van de kerstmarkt afgebroken worden.

De nog versierde City Hall

We kijken in een paar winkels vlakbij de City Hall en lopen dan naar Victoria Square, het andere grote winkelcentrum van de stad. Daar zit onze favoriete winkel: Build-a-bear, de winkel waar je zelf een knuffel kunt maken en waar je ook kleding voor de knuffels kunt kopen. Omdat wij thuis al enkele knuffels hebben, kijken we of er nog leuke kleding is.

Victoria Square is nog in kerststemming

Van Build-a-bear gaan we door naar het uitkijkplatform bovenin het winkelcentrum. Het begint al een klein beetje te schemeren en het is een beetje mistig, maar we herkennen toch nog enkele bekende punten van de stad: de scheve klokkentoren Albert Clock en de opvallende gele kranen van scheepsbouwmaatschappij Harland & Wolff.

Uitzicht op de gele kranen van Harland & Wolff

Als we wat foto’s hebben gemaakt, gaan we terug naar beneden, waar we even zitten met een warm drankje. Vervolgens lopen we weer naar de straat met de masten om nog wat foto’s te maken van de kerstverlichting in de straat en bij de City Hall.

Nog meer kerstversieringen in Victoria Square

De verlichte City Hall en masten (links)

Na de foto’s gaan we richting het water, waar we het kunstwerk Beacon of Hope zien staan. Het staat symbool voor de vrede, harmonie en dankbaarheid van de stad.

Beacon of Hope

We lopen verder langs het water tot we een ander bekend kunstwerk tegenkomen: de Big Fish, een standbeeld van een grote vis waar een tijdscapsule in zit.

De Big Fish

Vanaf de Big Fish lopen we terug naar het hotel, waar we in het restaurant iets eten voor we naar onze kamers gaan. Morgen zullen we de stad verder gaan verkennen: we willen dan namelijk een Hop On Hop Off bustour doen.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Belfast 2016: dag 3

Woensdag 19 oktober 2016

Na twee dagen in Belfast doorgebracht te hebben, maken we vandaag een uitstapje naar de buren: we gaan voor een dag naar de stad Dublin, de hoofdstad van Ierland.

Onze dag begint vroeg, aangezien we al om acht uur met de bus vertrekken. We douchen, kleden ons aan en staan precies om half zeven beneden bij het restaurant voor het ontbijt. Voor de zekerheid nemen we nog wat fruit mee voor onderweg, want het zal wel even duren voor we weer iets kunnen eten: de rit naar Dublin duurt tweeënhalf uur.

Iets voor half acht beginnen we aan onze wandeling naar het busstation van Belfast, waar onze bus zal vertrekken. We lopen via Donegall Place met de masten van de White Star Line schepen, die nu mooi verlicht zijn.

De verlichte masten

Ruim om tijd komen we aan bij het busstation. We wisselen onze reserveringsbevestiging om voor de echte buskaartjes en dan is het wachten bij de juiste uitgang. Omdat het busstation zo groot is, heeft elke bus zijn eigen uitgang, zodat de drukte wat minder is.

Iets over achten verlaten we in een bus met wiebelige stoelen het busstation. Onze chauffeur heeft duidelijk haast, want hij houdt het gaspedaal goed ingedrukt. De eerste stop slaat hij ook meteen over zodra hij ziet dat er niemand bij de halte staat. Wat later ontdekken we waarom hij zo’n haast had: zijn dienst zit erop en een andere chauffeur neemt zijn bus over.

Na nog een stop in Newbury, waar we al wat meer Ierse vlaggen zien, rijden we door richting Dublin. Een grenscontrole is er niet, maar aan de verkeersborden is wel te zien dat we ons nu in Ierland bevinden: de afstanden en snelheden staan ineens in kilometers en alles staat in zowel het Engels als het Iers aangegeven.

We stoppen nog bij het vliegveld van Dublin en daarna gaan we via een lange tunnel de stad zelf in. Het is inmiddels ook een stuk drukker op de weg geworden, waardoor we met wat vertraging aankomen op het busstation.

Vanaf het busstation lopen we naar O’Connell Street, de hoofdstraat van Dublin. Hier kopen we kaartjes voor een ‘hop on hop off’ bus: een rondritbus door de stad met haltes waar je uit en in kunt stappen. Er zijn twee routes, elk met een eigen kleur. Beide routes gaan door het centrum van Dublin, maar de ene route pakt wat meer het westen van de stad mee en de andere route juist het noorden.

Wij beginnen in een bus die de blauwe route rijdt, de route die ook het havengebied mee pakt. Onderweg denken we even dat we weer terug in Nederland zijn door een brug die wel erg veel op de Erasmusbrug in Rotterdam lijkt…

De Erasmusbrug?

Terwijl de bus door de opengebroken straten van Dublin rijdt, vertelt een gids aan boord ons meer over de hoofdstad van Ierland. We bezoeken onder andere een oud gedeelte van de stad met het parlementsgebouw en veel oude huizen.

Het parlementsgebouw van Dublin

Ook zien we één van de kathedralen van de stad, de Christchurch Cathedral.

Christchurch Cathedral

Vanaf Christchurch Cathedral rijden we verder door de stad, waarbij we langs Trinity College komen: de beroemde universiteit van Dublin. Hier is het Book of Kells te vinden, een prachtig versierd oud boek.

Trinity College

Omdat ik van mijn vorige bezoek aan Trinity College nog weet hoe lang de rij voor het Book of Kells kan zijn, blijven we in de bus zitten en rijden we mee tot de Guinness Brouwerij, de bekende bierbrouwerij. Hier stappen we uit om een bezoek aan het museum in de brouwerij te brengen.

De straat met de Guinness brouwerij

Het museum begint met een uitleg over het maken van bier. Vervolgens wordt er verteld over wat Guinness nu zo bijzonder maakt en hoe het precies gemaakt wordt. We zien de vaten waarin het bier gaat, zodat we ook een beeld krijgen van de hoeveelheden die er in de brouwerij tegelijk gemaakt worden.

Enorme koperen vaten voor bier

Een ander gedeelte van het museum gaat over de houten vaten waarin het bier bewaard wordt. Een oude film laat precies zien hoe de vaten vroeger met de hand gemaakt werden.

Hangemaakte houten vaten

Na deze informatiegedeelten gaat het museum meer over de commerciële kant van Guinness. Zo is er een deel dat de verschillende reclames laat zien en kun je in de Guinness Academy leren om zelf het perfecte glas Guinness te tappen.

De Guinness Academy

Het laatste deel van het museum is ook het hoogste gedeelte. Helemaal bovenin bevindt zich namelijk een uitkijk, waar je – uiteraard onder het genot van een Guinness – een prachtig uitzicht over de stad hebt.

Boven heb je een prachtig uitzicht over de stad

Als we het uitzicht uitgebreid bewonderd hebben, gaan we terug naar beneden richting de bushalte. We hoeven niet lang te wachten voor we onze rondrit door de stad kunnen vervolgen. De bus neemt ons nu mee naar het Phoenix Park, het enorm grote park van Dublin, en langs de Ha’penny Bridge: de brug waarvoor je vroeger een halve penny moest betalen om hem over te steken.

De Ha'penny Bridge

We stappen op O’Connell Street uit en gaan vervolgens met een andere bus naar St. Stephen’s Green, één van de parken in de stad. Het is er heerlijk rustig en ook de herfstkleuren zijn prachtig.

St. Stephen's Green

Vanaf St. Stephen’s Green lopen we via de winkelstraat Grafton Street terug naar Trinity College voor nog wat foto’s. Ook zetten we de bank tegenover de universiteit op de foto. Vervolgens lopen we in een redelijk snel tempo naar het busstation, omdat we graag de bus van vier uur willen halen. Er gaan nog latere bussen, maar aangezien de rit terug ook nog tweeënhalf uur duurt, willen we niet op de volgende wachten. Het blijkt geen goede beslissing: we komen in de avondspits terecht, waardoor we pas na ruim drie uur terug zijn in Belfast.

Vermoeid door de lange zit gaan we het eerste restaurant in dat we tegenkomen: de Crown Bar, een bekende pub van Belfast. Vanavond is er een aangepaste kaart, waardoor we in plaats van het typische pubgerecht fish en chips een soort bladerdeegtaart met spinazie krijgen. Geen van beiden vinden we het een aanrader, maar we hebben ten minste iets gegeten.

Langs de prachtig verlichte City Hall lopen we terug richting het hotel. Onderweg komen we nog langs het winkelcentrum Victoria Square, waar de winkels nog open van blijken te zijn. We kijken even in Build-A-Bear, de winkel waar je zelf een knuffel kunt maken, en we gaan naar de bovenste verdieping met het uitkijkplatform. Helaas is er te weinig verlichting in Belfast om veel te kunnen zien.

De verlichte City Hall

We gaan terug naar beneden en lopen richting de rivier de Lagan, waar het kunstwerk Beacon of Hope wel prachtig verlicht is. Na wat foto’s gaan we naar ons hotel en drinken we nog even iets voor we onze kamer opzoeken.

De Beacon of Hope

Het is een lange, maar ook zeker leuke dag geweest vandaag met weer veel bezienswaardigheden. Morgen kunnen we het gelukkig wat rustiger aan doen, al willen we ook zeker nog veel van de stad zien.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Belfast 2016: dag 1

Maandag 17 oktober 2016

Vandaag beginnen mijn vriend en ik aan een vijfdaagse stedentrip naar Belfast, de hoofdstad van Noord-Ierland. Voor mijn vriend is dit zijn eerste bezoek aan de stad, ik heb Belfast al twee keer eerder bezocht. Nieuwsgierig naar wat ik toen allemaal gezien en meegemaakt heb? Lees dan mijn Reisverslag Belfast 2014!

Onze dag begint vroeg met een snelle douche en het inpakken van de laatste spullen. Omdat we maar vijf dagen op vakantie gaan, hebben we ervoor gekozen samen één koffer mee te nemen. Het blijkt echter een hele uitdaging om met z’n tweeën onder het maximale gewicht te blijven!

Uiteindelijk is alles ingepakt en kunnen we op weg naar Schiphol. Deze keer hebben we de trein gekozen als vervoermiddel naar de luchthaven. We hebben geen vertraging en kunnen op tijd inchecken.

Na het inchecken volgt de controle met een erg lange rij ervoor. Na ongeveer een halfuur zijn we aan de beurt. Gelukkig zijn er geen problemen en kunnen we de vertrekhal in. We kijken even rustig rond voor we ons melden bij gate D06. Dit is een gate die op de onderste verdieping van de luchthaven zit. Het leuke aan deze gate is dat hij bestaat uit allemaal kleine gates, allemaal bedoeld voor vliegtuigen met een korte reistijd. Wij mogen onze melden bij uitgang E.

Tegen twee uur begint het boarden. We moeten onze boarding pass laten scannen en gaan dan de bus in. Deze bus brengt ons naar het vliegtuig, de Cityhopper van de KLM. Deze is te klein om op een slurf van een gate aan te sluiten en staat daarom op een terrein nog achter de eerste gates. De bus brengt ons tot aan het kleine trappetje dat we op moeten om het vliegtuig in te gaan.

In het vliegtuig is het rustig, het merendeel van de passagiers bestaat uit zakenmensen. We kunnen snel vertrekken en na een vlotte start zitten we in de lucht. Hoewel het een korte vlucht is, krijgen we toch een drankje en een klein broodje, allemaal bij de prijs van de vlucht inbegrepen.

Tegen half vier Nederlandse tijd (dus half drie plaatselijke tijd) zet de piloot de landing in. Rond tien voor drie landen we op George Best Airport, het city airport van Belfast. We kunnen snel van boord en na een al even snelle controle staan we bij de bagageband. De koffer is ook alweer snel, dus kunnen we naar buiten voor de bus naar het centrum. Meteen zien we het eerste typische Ierse ‘ding’: een regenboog.

De regenboog bij het vliegveld

Met de bus vertrekken we even later vanaf George Best Airport richting het centrum van de stad. Het is maar een kort ritje en dan is het nog een klein stukje lopen naar ons hotel, het Ramada Encore.

Nadat we ingecheckt hebben en even bijgekomen zijn op de kamer gaan we op verkenning. Ons hotel zit vlakbij St. Anne’s Cathedral, een grote kathedraal. We kijken even binnen voor we doorlopen richting de hoofdstraat. Daar lopen we een rondje door Castlecourt Shopping Center, een groot winkelcentrum met veel verschillende winkels.

Vanaf Castlecourt Shopping Center lopen we door naar Donegall Place, de straat met de masten ter nagedachtenis aan bekende White Star Line schepen. White Star Line is een scheepvaartmaatschappij die veel schepen heeft laten bouwen in Belfast. Het bekendste schip daarvan is natuurlijk de Titanic.

De Titanic mast op Donegall Place

Aan Donegall Place grenst Donegall Square, het plein met het gemeentehuis van Belfast. Het is een groot, indrukwekkend gebouw dat gratis te bezoeken is.

De City Hall van Belfast

Wij lopen ook even het gemeentehuis in om de prachtige glas-in-loodramen te bekijken. Een van de ramen laat bekende punten van Belfast zien, zoals het Beacon of Hope standbeeld (de vrouw met de ringen) en natuurlijk de gele kranen Samson & Goliath.

Een van de glas-in-lood ramen in het gemeentehuis

Naast het gemeentehuis bevindt zich de Titanic Memorial Garden, een tuin ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Titanic. Door de regen van eerder die dag ziet het monument met alle namen er erg troosteloos uit, iets wat er wel bij lijkt te passen.

De Titanic Memorial Garden

We lopen verder richting Victoria Square, het tweede winkelcentrum van Belfast. Vlakbij komen we het pizzarestaurantje Little Wing tegen. Omdat we beiden fan zijn van het nummer Little Wing van Jimi Hendrikx / The Corrs besluiten we om hier iets te eten. Het blijkt een goede keuze: de pizza’s zijn heerlijk! Ook een leuk detail: je krijgt geen bestek, maar alleen een pizzames!

Na het eten lopen we langzaam terug richting het hotel. Onderweg komen we nog een leuk smal straatje tegen met een pub en een muurschildering van een dame die aangeeft dat je hier stil moet zijn…

Stil zijn bij een pub?

We lopen door richting het hotel en brengen onze spullen naar de kamer. Omdat we geen zin hebben om de avond op de kamer door te brengen, gaan we nog even naar beneden en drinken we iets bij de bar van het hotel. We blijven echter niet lang zitten, omdat het toch een vermoeiende dag is geweest.

Morgen belooft ook weer veel van onze energie te vragen: dan zullen we een bezoek brengen aan het Titanic Belfast museum, het droogdok waar het schip is afgebouwd én de Nomadic, het kleine zusje van de Titanic.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Belfast 2014: dag 9

12 augustus 2014

Mijn laatste dag in Belfast alweer! Ik vind het jammer dat het bijna voorbij is, al weet ik dat ik heel veel gezien en gedaan heb en dat ik thuis nog altijd de foto’s als herinneringen heb.

Na het ontbijt pak ik de laatste spullen in en check ik uit. Mijn koffer kan ik in het hotel achterlaten, zodat ik daar niet mee hoef te sjouwen: ik heb namelijk nog een paar uur voor ik naar het vliegveld moet.

Ik ga lopend naar de botanische tuinen, waar ik gisteren ook geweest ben. Vandaag ga ik er niet heen om de bloemen en planten te bekijken, maar om een bezoek te brengen aan het Ulster Museum.

Dit is een museum met gratis toegang, bestaande uit vier delen: de Art Zone (de kunstgalerij), de Nature Zone (mineralen en opgezette dieren), de History Zone (de nadruk ligt op de geschiedenis van Belfast en omgeving) en Window on Our World. Dit is een soort samenvatting van het hele museum met dingen die iets te maken hebben met de verschillende afdelingen. Zo is er een oud Keltisch kruis te zien, een Indianentotempaal, een oude auto en een reusachtige, opgezette wolfshond. Ook zijn er skeletten van dino’s te zien.

Deze Ierse wolfshond is iets groter dan de hond van de buren...

Ik dwaal op mijn gemak door de diverse afdelingen van het museum. Vooral het geschiedenisgedeelte met de dieren van vroeger trekt mijn aandacht. Verderop in de History Zone leer ik meer over Egyptische graven en zie ik zelfs een echte mummie… Ook is er aandacht voor de Vikingen en oude fossielen.

Een suppoost attendeert me op een aantal speciale mineralen die oplichten onder Uv-licht. Ik heb er geen ander woord voor: het ziet er ontzettend gaaf uit!

Oplichtende mineralen

Verderop in de Nature Zone zie ik nog meer fossielen en nagemaakte vissen, waaronder een enorme inktvis. Ook kom ik de dodo tegen.

Uiteindelijk kom ik bij de Art Zone, waar ik geen foto’s mag maken uiteraard, behalve bij The Age of Liberty: een tentoonstelling over mode in Parijs door de jaren heen.

De jurken van The Age of Liberty

Hoewel er nog meer te zien is in het museum weet ik dat ik op de tijd moet gaan letten. Ik loop naar het stadscentrum om nog iets te eten en drink mijn drinken op in het zonnetje voor de City Hall. Dan ga ik terug naar het hotel om mijn koffer op te halen.

In de bus naar het vliegveld blijken nog meer Nederlanders te zitten. Omdat ik alleen ben en met niemand praat, hebben ze niet door dat ik elk woord dat ze zeggen kan verstaan. Pas als één van hen mijn koffer voor me uit het rek tilt en ik hem vriendelijk bedank in het Nederlands, krijgen ze het door.

Een beetje zenuwachtig check ik in. Zou mijn koffer te zwaar zijn? Ik mag maximaal twintig kilo ruimbagage meenemen, anders moet ik bijbetalen. Vol spanning kijk ik naar de weegschaal. Die geeft aan dat mijn koffer een gewicht heeft van… 19,9 kilo! Wat een geluk!

Ik ontvang mijn boarding pass en mag dan nog ruim twee uur wachten. Ik dwaal wat over het vliegveld en koop een flesje drinken voor onderweg, dat tot mijn verbazing niet verpakt hoeft te worden (dat is op Schiphol wel anders!). Uiteindelijk mag ik naar de gate en kan ik aan boord.

Op naar Amsterdam Schiphol Airport!

Het vertrek gaat vlot en voor we het weten, komen we in de buurt van Amsterdam Schiphol Airport. Vroeger dan gepland, om 18.29, landen we. Dit betekent echter niet dat ik nog moet wachten op mijn taxi naar huis, want we taxiën nog bijna tien minuten naar de gate.

Dan zijn we er en is deze vakantie toch echt voorbij. Op naar de volgende!

Reisverslag Belfast 2014: dag 4

7 augustus 2014

Vandaag blijf ik weer gewoon in Belfast. Omdat ik vandaag veel van de stad wil zien, heb ik van tevoren een Belfast Visitor Pass gekocht. Dit is een pasje dat je voor twee of voor drie dagen kunt kopen. Met de Visitor Pass kun je onbeperkt gebruik maken van het openbaar vervoer in Belfast en je krijgt er korting mee bij verschillende winkels en bezienswaardigheden. Ook zit er een handige plattegrond bij en een boekje met wat tips voor je bezoek aan Belfast.

Mijn dag begint na het ontbijt met bus 5 naar Castlereagh Road. Hier zit Aunt Sandra’s Candy Factory, een snoepwinkeltje dat moeilijk te missen is door de knalroze voorgevel. Het is nog een echt ouderwets winkeltje met potten snoep langs de muur. Naast de winkel zit de ‘fabriek’ waar het snoep gemaakt wordt.

Het snoepwinkeltje Aunt Sandra's Candy Factory

Ik ben de eerste bezoeker vanochtend en word rondgeleid door één van de twee broers die de leiding heeft over het winkeltje en de fabriek. Ik mag van hem poseren met een gigantische lolly, maar hij waarschuwt me dat ik hem goed vast moet houden, want de laatste Nederlandse die hem liet vallen, moest naar de gevangenis… Ja, ja! :)

Poseren met de lolly

Als ik, na uiteraard wat snoepgoed gekocht te hebben, de winkel verlaat, wil de eigenaresse weten wat ik nog meer ga doen vandaag. Ik vertel haar dat ik graag wat muurschilderingen wil zien, iets waar Belfast om bekend staat. Ze wijst me meteen op een aantal muurschilderingen in de buurt en geeft me een beschrijving van hoe ik anderen kan vinden. Na haar bedankt te hebben, ga ik op weg.

Ik kom eerst ‘The Searcher’ tegen, een standbeeld van C.S. Lewis, de schrijver van de Narnia-boeken. Het standbeeld stelt een klerenkast voor, die genoemd wordt in één van de verhalen als toegang tot Narnia. Helaas kom ik er niet binnen, dus loop ik door. Op bijna alle zijmuren van gebouwen zie ik nu de beroemde ‘murals’. Veel hebben de politieke strijd tussen de katholieken en protestanten als onderwerp, anderen gaan over de Eerste Wereldoorlog. Er zijn ook twee Titanic murals: eentje op de hoek van Dee Street, die steeds verder in verval raakt, en een moderne mural ‘Ship of Dreams’.

'Ship of Dreams' mural

Onderweg kom ik langs het New Titanic Restaurant op Lower Newtownards Road. Nieuwsgierig loop ik even binnen en kom tot de ontdekking dat er overal in het restaurant dingen te zien zijn die met de Titanic te maken hebben. Er zijn oude foto’s, boeken, modellen en schilderijen. Ook is er een klein stukje van de film te zien en hangt er zelfs een zaag met een afbeelding van de Titanic…

Ik besluit hier iets te eten voor ik verder ga over Newtownards Road, één van de lange en bekende straten in Oost-Belfast. Ik kom onder andere het Yardmen kunstwerk tegen: een standbeeld van drie scheepsbouwers met op de achtergrond de gele kranen Samson & Goliath. Het is niet gek dat dit standbeeld in Oost-Belfast staat, want veel scheepsbouwers kwamen uit dit gedeelte van de stad.

Het Yardmen kunstwerk

Ik keer terug naar het stadscentrum en ga richting de rivier de Lagan. Ik wil namelijk een Titanic Boat Tour doen: varen in een klein bootje over de Lagan, over hetzelfde water als waar de Titanic meer dan 100 jaar geleden voor het eerst voer. Ja, ik weet dat er niets van te zien is, maar toch… Gewoon het idee!

Het bootje vertrekt vlakbij de Big Fish. We varen langs de Lagan Weir sluis richting het Titanic Quarter en gaan eerst de Marina in, een kleine haven. Hier zien we het Titanic Kit Sculpture, een kunstwerk dat lijkt op een schaalmodel van de Titanic. Het is maar gedeeltelijk geverfd en er ontbreekt een schoorsteen, maar ik vind het toch een leuk, origineel kunstwerk.

Titanic Kit Sculpture

We varen verder langs de Nomadic en het Titanic Belfast museum en komen bij de achterkant van de scheepshelling. Dit is waar de Titanic op 31 mei 1911 om 12.13 te water werd gelaten. Oude kranen in de buurt geven nog een beetje de sfeer van vroeger aan. Toen de Titanic te water werd gelaten, stonden de kades vol, maar nu kijken er alleen enkele zeemeeuwen naar deze historische plek.

Iets verderop passeren we het Titanic Pumphouse, dat ik tijdens mijn tweede dag in Belfast bezocht heb, en de ingang van het Thompson droogdok. Vanaf het water is de oude deur goed te zien, die duidelijk erg vervallen is. Voor de veiligheid is er een nieuwe deur aan de binnenkant van het droogdok geplaatst, zodat het dok veilig bezocht kan worden.

Het bootje slaat een zijrivier in. Eerst is het niet helemaal duidelijk waarom, maar dan zien we zeehonden liggen. Onze gids vertelt dat het water van de Lagan vroeger sterk vervuild was. Nu is het zo schoon dat de zeehonden er in de zomerperiode kunnen verblijven. Ze boffen vandaag, want bij hoge uitzondering is het mooi weer.

Onderweg terug naar ons vertrekpunt passeren we een containerschip uit Groningen, dat even naar ons toetert als begroeting. Iets verderop varen we langs het enorme cruiseschip Ruby Princess. Het toeval wil dat dit schip gisteren in de haven van Dublin lag en dat ik het daar ook gezien had. Jammer genoeg mocht ik niet aan boord mee naar Belfast…

Nu we langs het schip varen, merk ik pas goed hoe enorm groot het is. Of het groter is dan de Titanic? Ik heb toch mijn twijfels…

Cruiseschip Ruby Princess, gezien vanaf het water

Terug in de stad wandel ik nog wat rond. Ik kom langs een hotel in een mooi oud gebouw, zie de oude City Hall en bezoek Writers Square: een plein dat bekende schrijvers uit Belfast herinnert. C.S. Lewis is er één van. Tegenover Writers Square ligt de St. Anne’s Cathedral. De originele kathedraal was in 1776 gebouwd, maar in 1903 vernietigd en opnieuw gebouwd. In 2007 is de ‘Spire of Hope’ op de kathedraal geplaatst, een stalen naald van veertig meter hoog.

Na langs een Titanic pub gekomen te zijn, zie ik het hoofdgebouw van de Belfast Telegraph en breng ik een bezoekje aan de Linen Hall Library, een oude bibliotheek die nog steeds open is voor leden en bezoekers. Dan neem ik de bus terug naar Oost-Belfast en ga ik op zoek naar Templemore Street. Voor de meeste toeristen zal dit een gewone straat zijn, maar ik weet meer: hier woonde Samuel Scott vroeger. Samuel Scott is een vijftienjarige jongen die bekend staat als het eerste slachtoffer van de Titanic. Tijdens de bouw viel hij van een steiger en overleed.

Ik keer terug naar de stad, eet iets en wacht tot het donker wordt. Dan neem ik de bus naar Titanic Belfast. De bezorgde buschauffeur wil zeker weten dat ik op de hoogte ben van de laatste bustijden. Duidelijk vindt hij het maar niets dat ik alleen in het donker op stap ga! Ik doe het echter, omdat ik graag het verlichte museum wil zien. Op de scheepshelling erachter zijn de lijnen, die de plaats waar de Olympic en Titanic gebouwd werden aangeven, nu blauw verlicht. Ik maak wat foto’s en keer dan terug naar de bushalte.

De verlichte scheepshelling waar de Titanic gebouwd werd

Toevallig heb ik dezelfde buschauffeur als op de heenweg. Hij is maar wat blij om me veilig en wel te zien, zeker als hij verderop een groepje jongeren ziet met karretjes en houten paletten. Voor de zekerheid geeft hij dit door. Belfast is op zich een veilige stad, maar je moet altijd uit blijven kijken!

Terug in de stad loop ik naar het hotel, onderweg de prachtig verlichte City Hall passerend. Dit komt meteen bovenaan mijn lijstje van aanraders, want ik ben diep onder de indruk van het blauw verlichte gebouw.

De verlichte City Hall

Zonder problemen bereik ik mijn hotelkamer en ik kruip lekker in bed. Morgen ga ik weer naar het Titanic Quarter, nu voor de Discovery Tour en een bezoek aan de Nomadic.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag Belfast 2014: dag 1

4 augustus 2014

Zoals altijd als ik op vakantie ga, ben ik vroeg wakker. Ik pak de laatste spullen in, zeg mijn konijntje Fleur gedag en vertrek dan naar Amsterdam Schiphol Airport. Hier vandaan vlieg ik met EasyJet rechtstreeks naar Belfast International Airport.

Hoewel ik niet verwacht dat het druk zal zijn (wie gaat er nu op een maandag naar Belfast?), blijkt elke stoel in het vliegtuig bezet te zijn. Toch levert dat geen vertraging op, daar zorgt EasyJet wel voor uiteraard!

Na een rustige vlucht komen we keurig op tijd in de buurt van Belfast International Airport. De landing wordt ingezet en het vliegtuig wordt aan de grond gezet. We taxiën naar de gate en mogen vrij snel van boord. Ik haal mijn koffer op en loop naar buiten om de bus te nemen naar het stadscentrum.

Bus 300 rijdt vanaf Belfast International Airport elk kwartier naar het Europa Buscentre, het grote trein- en busstation van Belfast. Een kaartje voor de bus is bij de chauffeur te koop, maar ook al aan boord van het vliegtuig. Tip: vlieg je ook weer terug vanaf Belfast International Airport, koop dan een retourkaartje! Dit is voordeliger dan twee enkeltjes en het kaartje blijft een maand geldig (vanaf de dag van aankoop).

Nadat de bus is aangekomen bij het Europa Buscentre moet ik nog een klein stukje lopen naar mijn hotel: het Days Hotel, waar ik twee jaar geleden ook verbleef. Het is niet het meest luxueuze hotel, maar het ligt naast het Europa Buscentre en vlakbij het stadscentrum. Bovendien is er overal in het hotel gratis Wi-Fi met behulp van een dagelijks wisselende code (verkrijgbaar bij de receptie van het hotel).

Ik check in en krijg een kamer toegewezen op de bovenste verdieping van het hotel. Ik wil wel schrijven dat ik vanuit mijn kamer een prachtig uitzicht heb over de stad, maar aangezien er eigenlijk alleen maar gebouwen en daken te zien zijn, weet ik niet of je het echt 'prachtig' mag noemen...

Uitzicht vanuit mijn hotelkamer

Na een beetje uitgepakt te hebben, ga ik de stad in. Ik loop door het Europa Buscentre (dit is de kortste weg) en kom uit op Great Victoria Street, waar Belfasts bekendste bar, The Crown Bar, aan gelegen is. Ook staan er langs deze straat boompjes die geplant zijn door diverse beroemdheden. Ze worden daarom ook wel "Celebrity Trees" genoemd.

Verder ligt het grote Europa Hotel hier (de Amerikaanse oud-president Bill Clinton verbleef hier tweemaal) en het Grand Opera House, een gebouw dat vroeger een circus was, maar tegenwoordig gebruikt wordt voor shows en musicals.

In het stadscentrum bezoek ik als eerste Victoria Square, één van de winkelcentra van de stad. Het is geen heel groot winkelcentrum, al hoort er wel een grote bioscoop bij.

Deze zomer is er (vooral voor de kinderen) een 'dino-tentoonstelling': verspreid door het winkelcentrum staan nagemaakte dino's met een informatiebordje erbij. Kinderen kunnen een speurtocht doen door alle dino's op hun kaartje in het winkelcentrum op te zoeken en er dan de juiste sticker op te plakken.

Dino in Victoria Square

Nadat ik mijn favoriete winkels in het winkelcentrum bezocht heb en een foto heb gemaakt van de Jaffe fontein aan de achterkant loop ik richting Royal Avenue. De Tesco die nu in het grote witte gebouw aan het begin van deze straat zit, was vroeger een bank, vertelt een informatiebord me. Dit soort informatieborden staan verspreid door heel Belfast en geven meer informatie over het gebied, het gebouw of standbeeld in de buurt van het bord.

Ik passeer de Tesco en ga het CastleCourt Shopping Centre binnen, één van de andere winkelcentra van de stad. Het bestaat uit twee verdiepingen en heeft een aantal leuke kleine winkeltjes, zoals een winkeltje gespecialiseerd in Amerikaans eten (vooral snoepgoed) en kaarten voor alle gelegenheden.

Omdat ik nog niet uit gewinkeld ben, ga ik nog even naar de Disney Store aan Donegall Place. Donegall Place is ook bekend van The Masts: acht 'scheepsmasten' met een vlag eraan met daarop een afbeelding van een White Star Line schip. De masten hebben allemaal de naam van het schip op de zijkant en aan de voet ervan ligt een steen met algemene informatie erover. Uiteraard is de Titanic één van de masten.

De masten van Donegall Place

Ik breng vervolgens een bezoek aan de City Hall, het gemeentehuis van Belfast. Binnen in het gebouw is op dit moment een tentoonstelling over de Eerste Wereldoorlog, die 100 jaar geleden begon, en er zijn glas-in-loodramen te bekijken. Buiten is de Titanic Memorial Garden interessant: een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Titanic. Op vijf informatieplaquettes zijn de namen van alle slachtoffers te lezen, waaronder die van de drie Nederlanders aan boord van het schip: George Reuchlin (eerste klas passagier), Hendrik Bolhuis (tweede klas kok) en Wessel van der Brugge (stoker).

Wessel van der Brugge als één van de slachtoffers

Inmiddels loopt het tegen het einde van de middag en besluit ik dat ik beter terug kan gaan naar het hotel. Mijn diner koop ik bij de eerder genoemde Tesco, waar ze een interessante ‘meal deal’ hebben: voor een paar pond kun je een sandwich, salade of koude pastamaaltijd kopen met een flesje drinken en een snack (chips of iets van fruit). Handig voor wie met een budget reist!

Op mijn hotelkamer controleer ik nog even de bustijden voor morgen via de app van Translink, de openbaar vervoer maatschappij van Belfast. Via deze superhandige app kun je overal (mits je verbonden bent met Internet) controleren hoe laat de bussen gaan. Je kunt een verbinding zoeken vanaf je eigen locatie, maar je kunt ook een locatie opgeven. Daarnaast laat de app zien bij welke haltes de bus onderweg stopt.

Voor morgen heb ik die informatie niet nodig: ik breng dan een bezoek aan het Titanic Belfast museum en ik weet nog precies waar dat ligt!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2