Reisverslag Belfast 2019: dag 5

Maandag 30 december 2019

Vandaag is helaas alweer onze laatste dag in Belfast: aan het begin van de middag vliegen we terug naar Nederland.

Zo ver is het echter nog niet, want we hebben nog een paar uur in de stad te gaan. We staan dus vroeg op, pakken zo veel mogelijk in en genieten nog één keer van het ontbijtbuffet. Omdat we pas om elf uur uit hoeven te checken, laten we vervolgens de koffers op de kamers en gaan we nog even de stad in.

Als eerste gaan we naar het winkelcentrum CastleCourt. Dit blijkt nog volop in de kerstsfeer te zijn met allerlei leuke versieringen.

Versieringen in CastleCourt

Nadat we een rondje door het winkelcentrum gelopen hebben, gaan we verder naar Victoria Square. Hier kijken we nog even in onze favoriete winkel Build-a-bear, maar deze keer verlaten we de winkel zonder iets te kopen.

Victoria Square

Van Victoria Square gaan we terug naar de hoofdstraat om nog een keer langs de Disney Store te gaan. Ook kijken we nog een laatste keer naar de City Hall en de masten.

De City Hall met links de masten

Via de Big Fish gaan we terug naar het hotel om de koffers te halen. We checken uit en lopen naar de bushalte, want vandaag rijdt er wel gewoon een bus naar het vliegveld.

De Big Fish

Zodra we in de vertrekhal van het vliegveld staan, gaan we op zoek naar de incheckbalies. Deze zijn niet moeilijk te vinden: KLM is duidelijk zichtbaar met haar logo. We gaan in de rij staan en wachten tot we aan de beurt zijn. Er lijkt echter geen beweging in de rij te zitten. Na al een tijdje gewacht te hebben, komt een medewerker vertellen dat er een storing is in de systemen die het inchecken doen en de bagage regelen. Alles moet dus handmatig gedaan worden. Ook kunnen ze alleen maar regelen dat de bagage naar Amsterdam gaat, maar niet verder. Voor mensen die een overstap hebben, is dit dus lastiger.

We blijven rustig afwachten of er iets gebeurt. Een medewerker probeert mensen die alleen handbagage hebben alvast in te checken, maar dit lukt ook niet. Uiteindelijk biedt het systeem van Aer Lingus uitkomst: zij werken als enige maatschappij met een andere verbinding, waardoor zij wel in kunnen checken. Via één balie moet nu iedereen van onze KLM-vlucht ingecheckt worden. Gelukkig is het een klein toestel en dus geen groot aantal passagiers.

Ruim een uur nadat we aangekomen zijn op het vliegveld zijn we ingecheckt. We gaan door naar de controle, die erg chaotisch verloopt. De één mag zo doorlopen, de ander moet nog door een extra scan lopen en twee tassen worden helemaal gecontroleerd. Als we eindelijk iedereen en alles weer hebben, is het stressniveau dan ook hoog opgelopen.

We gaan door naar het restaurantgedeelte, waar we nog een broodje halen. Vervolgens is het wachten tot we aan boord kunnen. We zien het toestel landen en weten dus een beetje welke kant we op moeten, maar het precieze gatenummer verschijnt pas later op het bord. Als we het zien, zoeken we iedereen bij elkaar om naar de gate te gaan. Ineens staat er dan al ‘Final call’ (laatste oproep) op het bord en moeten we rennen naar de gate. We halen het wel, maar opnieuw zitten we hoog in de stress.

Ons toestel is geland!

Niet lang daarna vertrekken we. We stijgen (redelijk wiebelig) over de stad op, gaan door de wolken en vliegen vervolgens rustig naar Amsterdam. Boven Engeland wordt de bewolking minder, zodat we het land en de windmolenparken op de Noordzee kunnen zien. Ruim op tijd landen we op de Polderbaan. In een vlot tempo taxiën we naar gate A32. Hier moeten we uitstappen en met een bus naar de aankomsthal.

In de aankomsthal gaan we zo vlot door de controle heen dat we bij de bagageband nog zo’n tien minuten moeten wachten voor de koffers komen. Ondanks de storing in Belfast zijn alle koffers veilig aangekomen en kunnen we naar buiten. Met de shuttlebus gaan we terug naar parkeerplaats P3, waar we als afsluiting van de vakantie nog mogen genieten van een prachtige lucht.

Prachtige lucht boven P3

De afgelopen dagen zijn echt voorbij gevlogen voor ons gevoel. We hebben veel gezien van zowel de stad als van de kust van Noord-Ierland, maar absoluut nog niet alles. Reden genoeg dus om zeker nog eens een keertje terug te gaan naar deze geweldig leuke, historische en moderne stad!

Reisverslag Belfast 2019: dag 1

Donderdag 26 december 2019

Zo vlak voor het nieuwe jaar hebben we nog één vakantie gepland staan, namelijk een stedentrip naar onze favoriete stad Belfast. Deze keer reizen we niet alleen: mijn moeder en de ouders van mijn man gaan met ons mee.

Onze reis begint met het vertrek naar Schiphol. Deze keer gaan we met de auto en parkeren we op de lang parkeren plaats P3. Vanaf de parkeerplaats worden we met een gratis shuttlebus naar de vertrekhal gebracht. Daar valt de drukte mee, zodat we vlot onze koffers af kunnen geven. Ook de controle gaat snel, dus drinken we nog iets voor we naar de gate gaan.

De gate is D6, een verzamelgate voor korte vluchten. De gate is onderverdeeld in aparte uitgangen, die aangeduid worden met een letter. Wij moeten naar gate D6-K. Met een bus worden we naar het vliegtuig gebracht, dat voorbij alle andere gates opgesteld staat. We stappen als laatsten uit de bus, waardoor we ook als laatsten het vliegtuig in gaan. Voor mijn man is dit een geluk: de deur naar de cockpit staat nog open en hij mag even binnen kijken bij de piloten.

Het vliegtuig dat ons naar Belfast gaat brengen

Niet lang nadat we onze plaatsen gevonden hebben, worden de motoren gestart en zijn we klaar voor vertrek. Omdat het een klein toestel is, hebben we niet veel startbaan nodig om op te stijgen. Het is een klein beetje wiebelig als we de lucht in gaan, maar zodra we boven de wolken zijn, wordt het rustiger. Ook de rest van de vlucht gaat rustig en vlot voorbij. Iets voor half één begint het vliegtuig te landen en kunnen we ons klaarmaken voor een turbulente landing: er is namelijk veel regen en wind in de buurt van de luchthaven. Dat merken we inderdaad!

De landing verloopt gelukkig veilig en dan mogen we van boord. We lopen naar de aankomsthal, waar we binnen een paar minuten door de paspoortcontrole zijn. Vervolgens is het even wachten op de koffers voor we gaan kijken hoe we bij het hotel komen. Normaal gesproken rijdt er een bus, maar omdat het tweede kerstdag is, rijdt die vandaag niet. De enige optie is een taxi. De chauffeur vraagt drie pond extra voor de rit vanwege de feestdag, maar aangezien we met vijf personen zijn, valt de prijs toch mee.

Veilig geland op George Best City Airport

Bij het hotel, hetzelfde als waar mijn man en ik de vorige keer verbleven, checken we in. Als we de spullen naar de kamers hebben gebracht, gaan we lopend de stad in. Achter het hotel herkennen we de grote St Anne’s Cathedral en op Writers Square, het plein erachter, staat een circus. We lopen eromheen en staan dan op de hoofdstraat van Belfast.

De eerste 'muurschilderingen', iets waar de stad om bekend staat

Langs het winkelcentrum Castlecourt komen we bij de masten: een speciaal herdenkingspunt voor schepen van de White Star Line. Het laatste schip van de straat is natuurlijk het bekendste schip van de maatschappij – de Titanic.

De masten van de White Star Line schepen

Aan het einde van de straat met de masten staat het gemeentehuis van Belfast, de City Hall. Vanwege de kerstdagen is het nog helemaal versierd. We kunnen er helaas niet dichtbij komen, aangezien de huisjes van de kerstmarkt afgebroken worden.

De nog versierde City Hall

We kijken in een paar winkels vlakbij de City Hall en lopen dan naar Victoria Square, het andere grote winkelcentrum van de stad. Daar zit onze favoriete winkel: Build-a-bear, de winkel waar je zelf een knuffel kunt maken en waar je ook kleding voor de knuffels kunt kopen. Omdat wij thuis al enkele knuffels hebben, kijken we of er nog leuke kleding is.

Victoria Square is nog in kerststemming

Van Build-a-bear gaan we door naar het uitkijkplatform bovenin het winkelcentrum. Het begint al een klein beetje te schemeren en het is een beetje mistig, maar we herkennen toch nog enkele bekende punten van de stad: de scheve klokkentoren Albert Clock en de opvallende gele kranen van scheepsbouwmaatschappij Harland & Wolff.

Uitzicht op de gele kranen van Harland & Wolff

Als we wat foto’s hebben gemaakt, gaan we terug naar beneden, waar we even zitten met een warm drankje. Vervolgens lopen we weer naar de straat met de masten om nog wat foto’s te maken van de kerstverlichting in de straat en bij de City Hall.

Nog meer kerstversieringen in Victoria Square

De verlichte City Hall en masten (links)

Na de foto’s gaan we richting het water, waar we het kunstwerk Beacon of Hope zien staan. Het staat symbool voor de vrede, harmonie en dankbaarheid van de stad.

Beacon of Hope

We lopen verder langs het water tot we een ander bekend kunstwerk tegenkomen: de Big Fish, een standbeeld van een grote vis waar een tijdscapsule in zit.

De Big Fish

Vanaf de Big Fish lopen we terug naar het hotel, waar we in het restaurant iets eten voor we naar onze kamers gaan. Morgen zullen we de stad verder gaan verkennen: we willen dan namelijk een Hop On Hop Off bustour doen.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Belfast 2016: dag 4

Donderdag 20 oktober 2016

Voor vandaag hebben we niets op het programma staan, wat betekent dat we de hele dag kunnen gebruiken om lekker op verkenning te gaan in de stad, waar genoeg te zien is!

We beginnen de dag echter met uitslapen, aangezien gisteren een heel vermoeiende dag is geweest, met name de busrit terug van Dublin naar Belfast. Hierdoor zijn we ook later beneden voor het ontbijt dan de afgelopen dagen. Het is in de ontbijtzaal daardoor drukker, al is een tafeltje vinden gelukkig geen probleem.

Na het ontbijt gaan we langzaamaan op stap. Vandaag willen we graag het oosten van Belfast bezoeken, één van de delen van de stad waar de geschiedenis van vroeger nog voelbaar is. Het is niet het deel van de stad met de muur tussen de katholieke en protestantse wijk: deze bevindt zich in het westen van Belfast.

Vanaf de Albert Memorial Clock, de grote en scheve klokkentoren, nemen we de bus richting Castlereagh Road. Al snel is het verschil met het centrum van de stad te zien: meer oude huisjes, veel kleine winkels en op verschillende plaatsen zijn politieke muurschilderingen te zien.

De Albert Memorial Clock, die iets scheef staat

We stappen iets voorbij het postkantoor uit en lopen het laatste stukje naar onze eerste bestemming van vandaag: Aunt Sandra’s Candy Factory. Dit winkeltje – dat niet over het hoofd te zien is door de roze geverfde gevel – past perfect in dit oude gedeelte van Belfast. Het is een echt ouderwets snoepwinkeltje met een ruimte erbij waar het snoep nog zelf gemaakt wordt.

Aunt Sandra's Candy Factory

De eigenaar van de winkel, een man al op leeftijd, nodigt ons – zoals hij altijd doet – meteen uit om de werkruimte in te komen. Vandaag worden er gekarameliseerde appels gemaakt, die vooral rondom de Halloweentijd veel verkocht worden. Er zijn grote bestellingen bij de winkel binnengekomen, waardoor de hele ruimte vol met appels en dozen staat.

Na de werkruimte krijgen we nog het gedeelte van de winkel te zien dat bedoeld is voor kinderfeestjes. Ook laat de eigenaar foto’s zien van beroemde mensen die bij hem geweest zijn, waaronder Queen Elisabeth. Wij herkennen haar meteen, iets waar de eigenaar van onder de indruk is: de Nederlanders die vorige week in de winkel waren, hadden namelijk geen idee van wie ze was…

We bedanken de man vriendelijk voor zijn uitleg en kopen nog twee gekarameliseerde appels voor we de winkel verlaten. In een rustig tempo lopen we terug richting de bushalte om door te gaan naar onze volgende bestemming. Onderweg komen we echter een muurschildering tegen van de UVF: de Ulster Volunteer Force. Dit was een organisatie die met behulp van wapens Noord-Ierland bij het Verenigd Koninkrijk wilde laten blijven. In ongeveer 2013 kwam er een einde aan de UVF, al zijn nooit alle wapens ingeleverd.

De muurschildering van de UVF

Met de bus keren we terug naar ons hotel om de muurschildering ertegenover op de foto te zetten. Het is een zeer realistische muurschildering, iets dat we vaker gezien hebben in onze wijk.

De muurschildering bij het hotel

Van het hotel gaan we naar de St. Anne’s Cathedral voor foto’s. Deze prachtige oude kathedraal is een aantal jaar geleden ‘versierd’ met een hoge naald, die erg afsteekt bij de rest van het gebouw. Daarom is deze ook niet terug te zien op de foto!

St. Anne's Cathedral, zonder naald!

De volgende bestemming is Victoria Square, het moderne winkelcentrum in het hartje van het centrum. Het bestaat uit verschillende verdiepingen en doet erg licht aan door het glazen dak.

Victoria Square

Het leuke aan Victoria Square is dat er bovenin een uitkijkplatform is. Hier heb je een prachtig uitzicht over heel Belfast.

Het uitkijkplatform

Op glazen ramen rondom het platform staat in het wit een tekening van de gebouwen die je kunt zien als je een bepaalde kant op kijkt. Zo weet je precies waar bijvoorbeeld het parlementsgebouw staat of de Albert Memorial Clock.

De Albert Memorial Clock vanaf het uitkijkplatform (sterk ingezoomd)

Na foto’s gemaakt te hebben van het uitzicht bezoeken we nog één bezienswaardigheid: het Big Fish kunstwerk vlakbij de rivier de Lagan. Deze vis bestaat uit allemaal kleine tegeltjes, elk beschilderd met iets dat met Belfast te maken heeft. In de vis zit ook nog een tijdcapsule met informatie, afbeeldingen en gedichten over/van Belfast. Het is niet bekend wanneer deze geopend wordt.

De Big Fish

Omdat we al erg veel gelopen hebben vandaag, besluiten we om terug naar het hotel te gaan en daar te eten. Het smaakt opnieuw heerlijk en we zijn blij met onze keuze. We eten op ons gemak voor we terug gaan naar de kamer om alvast iets in te pakken, aangezien morgen helaas alweer onze laatste dag in Belfast is. Gelukkig hebben we nog ruim de tijd om het één en ander te doen, aangezien we pas ’s middags terug vliegen.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag Belfast 2014: dag 2

5 augustus 2014

Voor vandaag heb ik een bezoek aan het Titanic Belfast museum op de planning staan. Nadat ik ontbeten heb, ga ik met de bus naar het Titanic Quarter. Er zijn verschillende mogelijkheden om er te komen: zowel de bussen 600 als 26 rijden richting Titanic Belfast. Belangrijk is om even op te letten bij bus 26, omdat er een A-, B- en C-lijn is en niet alle bussen bij de halte van het museum stoppen. Mocht je de verkeerde bus hebben, dan is er nog niets aan de hand, aangezien alle haltes op loopafstand van het museum liggen.

Vanaf mijn bushalte loop ik langs de Nomadic richting Titanic Belfast. De Nomadic is het enige schip van de White Star Line dat nog bestaat op dit moment. Het is een klein scheepje dat in 1912 in Cherbourg eerste en tweede klas passagiers van de haven naar de Titanic bracht. De Titanic was namelijk te groot om in de haven aan te leggen.

De Nomadic ligt tegenwoordig vlakbij het Titanic Belfast museum en is te bezoeken. Dit zal ik een andere dag doen.

Ik maak eerst foto’s van de omgeving: het Titanic Belfast museum, het kantoor van Harland & Wolff (de scheepsbouwmaatschappij die de Titanic gebouwd heeft) en natuurlijk de grote gele kranen, die zo kenmerkend zijn voor het stadsbeeld van Belfast. Ze heten Samson & Goliath en zijn 106 meter (Samson) en 96 meter (Goliath) hoog.

  

Samson (links) en Goliath

Voor het Titanic Belfast museum staat het Titanic teken, gemaakt van hetzelfde staal als de Titanic. Het museum zelf zit ook vol met herinneringen aan het schip: het is gebouwd in de vorm van een ster (van White Star Line, de scheepvaartmaatschappij die opdracht gaf de Titanic te bouwen), de vier delen van het museum geven de hoogte van de boeg van de Titanic aan, er ligt water rondom (water – schip) en als (ja, als!) het goed weer is, reflecteert dat water op de aluminiumplaten van het gebouw en lijkt het op een ijsberg (dit hoef ik niet uit te leggen, neem ik aan…).

Het Titanic Belfast museum

Ik ga het museum in en kijk op mijn gemak nog even rond, aangezien het nog geen tijd is om naar binnen te gaan. Als je je kaartje reserveert, geef je namelijk een tijd aan waarop je naar binnen wilt. Vanaf dat moment heb je dertig minuten om daadwerkelijk aan je museumbezoek te beginnen.

Ik kijk even rond in de souvenirwinkel, drink wat in The Galley (één van de twee restaurants) en bekijk de oude foto’s en gereedschappen aan de muur van The Galley.

Oude foto's aan de muur

 Uiteindelijk mag ik dan toch aan het museumbezoek beginnen. Om meer te weten te komen over dit museum, kun je het beste mijn artikel op Infonu.nl lezen. Daar leg ik precies uit wat er in het museum te zien is, welke galerijen er zijn en wat er rondom het museum te zien is.

Nadat ik ruim twee uur in het museum door heb gebracht, blijkt dat Belfast zich van zijn beste kant probeert te laten zien: de regen komt met bakken uit de hemel. In de hoop dat het straks opklaart, blijf ik nog even binnen om een broodje te eten en wat souvenirs te kopen. Aangezien het daarna nog steeds regent en ik mijn tijd niet wil verspillen aan wachten, pak ik mijn paraplu en begin ik richting het Thompson Dock & Pumphouse te lopen. Dit ligt op ongeveer een kilometer lopen van het museum, maar in de regen lijkt het uiteraard veel langer.

Als ik uiteindelijk aankom, blijf ik daarom iets langer in het pomphuis. Dit is waar vroeger het water uit het droogdok gepompt werd. In het droogdok werd de Titanic afgemaakt nadat ze te water was gelaten. Het droogdok zelf is ook te bezoeken, wat ik doe, ondanks de regen. Als je rondom het droogdok loopt, besef je al hoe groot de Titanic echt was, maar pas als je zelf in het dok staat, dringt het echt tot je door: de Titanic was gigantisch! Ik voel me even heel klein…

In het droogdok

Omdat ik inmiddels, zelfs met paraplu, wel erg nat geregend ben, keer ik terug naar het hotel om iets droogs aan te trekken. Als ik weer buiten kom, blijkt het zowaar droog te zijn, wat me doet besluiten rond te gaan lopen door de stad. Ik loop onder andere langs de Albert Memorial Clock, een klokkentoren op dezelfde manier gebouwd als de Big Ben in Londen ter herinnering aan Prins Albert. Door de ongelijke grond leunt de toren 1,25 meter naar links en lijkt het op een soort Toren van Pisa. 

De scheve Albert Memorial Clock

Ik bekijk ook het Custom House met Custom Square, waar vroeger mensen openbare speeches mochten houden. Verder bekijk ik de Big Fish, een standbeeld van tien meter lang van een vis. Het is bekleed met keramische tegels waarop teksten en afbeeldingen te zien zijn die met Belfast te maken hebben. Zo is onder andere de scheepswerf van Harland & Wolff te zien, maar ook een tekening van ‘onze’ koning Willem III: hij heeft in 1690 nog in Belfast gevochten… en gewonnen.

Het Big Fish standbeeld

Nadat ik nog even over de brug over de rivier de Lagan ben gelopen, ga ik toch terug naar het hotel. Morgen moet ik namelijk vroeg op, omdat ik al om acht uur met de bus naar Dublin vertrek…

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3