Reisverslag Londen 2023: Dag 4

Woensdag 4 januari 2023
 
Helaas is het vandaag alweer onze laatste dag in Londen. Aan het einde van de ochtend reizen we met de Eurostar trein terug naar Nederland.
 
Na een rustige nacht (geen mededelingen over gevonden knuffels om tien over vier!) zijn we vroeg wakker. We douchen, kleden ons zoontje aan en gaan nog één keer van het ontbijt genieten. Na het ontbijt proppen we de laatste spullen in de koffer en checken we uit.
 
Vanaf het hotel lopen we voor het laatst de route naar Paddington Station. Dan zijn we nog niet uitgelopen, want de metro die we moeten hebben, is helemaal aan de andere kant van het station. Opnieuw merken we dat er stakingen zijn: het duurt bijna een kwartier voor de metro komt en er staat geen volgende op het bord.

Even aan de wandel voor we de trein in gaan...

Met wat passen en meten zit alles en iedereen in de metro en rijden we naar King’s Cross St. Pancras. Daar stappen we uit. We lopen eerst nog even naar het King’s Cross gedeelte, wat bekend is van Harry Potter. Hier kun je op de foto bij perron 9 3/4 (waar een enorme wachtrij staat) en er is een winkeltje.

In het Harry Potter winkeltje

Het station dat je in de tweede film ziet, is echter St. Pancras, wat ernaast ligt. We steken de weg over, want wij vertrekken vanaf St. Pancras. Daar kunnen we meteen doorlopen, aangezien de incheck voor de trein naar Nederland al geopend is.

De zijkant van station St. Pancras - de voorkant is te zien in Harry Potter film 2.

Eerst is er de bagagecontrole, waarbij alle tassen, jassen en losse spullen door de scan gaan. Ons zoontje mag deze keer blijven zitten in de kinderwagen, al wordt de kinderwagen wel even getest.
 
Vervolgens is het aansluiten in de rij voor de Engelse grenscontrole en dan nog een keer de Europese. Daarna is het klaar en kunnen we plaatsnemen in de wachtruimte. Het is flink druk, maar we vinden gelukkig een zitplaats.
 
Een klein halfuur voor de trein vertrekt, komt het perronnummer op het scherm en kunnen we naar boven. Helaas is er één roltrap buiten gebruik, zodat er een flinke file is bij de lift en de nog wel werkende roltrap.
 
Bovenaan de roltrap is het nog een stukje lopen, want we zitten in rijtuig 12 en de roltrap komt boven bij rijtuig 4… Gelukkig is er tijd genoeg en kunnen we ons op ons gemak installeren.

Dag, Londen!

De trein vertrekt twee minuten te vroeg richting Nederland. Eerst is het vol gas richting de Kanaaltunnel, dan twintig minuten in de tunnel en vervolgens naar Lille, Frankrijk. Vanaf daar is het op volle snelheid naar Brussel-Zuid in België, waar hij bijna twintig minuten stil blijft staan. Daarna is het op slakkentempo naar de Nederlands-Belgische grens, vanaf waar hij weer ‘gewoon’ driehonderd kilometer per uur kan rijden.

Op onderzoek in de trein

Keurig op tijd zijn we terug op Rotterdam Centraal. Toevallig staat de trein naar Amersfoort aan de andere kant van het perron al klaar. We moeten even een poortje zoeken om in te checken, maar precies als de conducteur fluit, zitten we met alles en iedereen in de trein.
 
Omdat de gangpaden van de intercity erg smal zijn, blijven we in het gangetje met onze koffers en kinderwagen. Het is tijdens het in- en uitstappen bij de verschillende tussenstops even onhandig, maar uiteindelijk zijn we dan toch terug op Amersfoort en zit de vakantie erop.
 
We hebben zeker alle drie genoten van de stedentrip, al was het ook wel vermoeiend: maandag ruim 19.000 stappen en dinsdag bijna 12.000. We hebben alles gezien en gedaan wat we wilden en leuke souvenirs gekocht. Londen is ook zeker een stad die we aanraden voor een stedentrip en daarbij raden we de trein aan als vervoermiddel.
 
Een stedentrip met een dreumes is een uitdaging, maar onze kanjer heeft het geweldig goed gedaan. Hij houdt van bussen, treinen en auto’s, dus hij heeft zijn ogen uitgekeken. Ook de speelgoedwinkel Hamleys vond hij erg leuk. Raden we stedentrips met een dreumes aan? Het is hoe je er zelf in staat. Het was goed te doen, maar hou er rekening mee dat de meeste metrostations niet ingesteld zijn op kinderwagens en dat je dus flink moet sjouwen. Onze voorkeur zou ook eigenlijk één of twee dagen langer blijven geweest zijn, zodat je iets rustiger aan kan doen, meer tijd hebt om je kleintje te laten spelen en eventueel tussendoor even ergens kan laten slapen. De trein blijft nog wel steeds ons voorkeursvervoermiddel, omdat je ruimte hebt om je kleintje tussendoor lekker te laten lopen en zelfs in de gangetjes te laten spelen.

Kortom: Londen met een dreumes kan zeker, maar we zouden adviseren pas te gaan als je kleine geen middagdutjes meer doet en zelf meer kan lopen. Wij hebben in ieder geval genoten en we hopen zeker nog eens terug te komen als onze kleine iets minder klein is.

Moe, maar we hebben genoten!

Reisverslag Londen 2014: dag 4

24 november 2014

Mijn laatste dag in Londen alweer… Ik ben tevreden met wat ik tot nu toe gezien en gedaan heb, maar ik wil ook vandaag graag nog zoveel mogelijk doen. Daarom sta ik natuurlijk weer vroeg op, ontbijt voor de laatste keer in de kelder van het hotel en pak dan mijn koffer in. Ik check uit en mag mijn koffer in het hotel achterlaten tot ik vanmiddag naar het station ga. Dan ga ik op pad, onderweg naar King’s Cross station.

Mijn metrokaartje voor vandaag kan ik pas na half tien gebruiken, dus loop ik naar het station. Onderweg passeer ik het bekende gebouw uit de tweede Harry Potter film, dat nu een hotel is. In King’s Cross kijk ik nog even bij het Harry Potter winkeltje en controleer ik of Hedwig de uil nog steeds op het bagagekarretje zit.

Het gebouw uit de tweede Harry Potter film, nu een hotel

Dat is het geval, dus loop ik terug naar Euston station voor een makkelijke verbinding naar Camden Town. Dit is een winkel- / marktgebied met opvallende gevels en heel veel souvenirwinkels en marktkraampjes. Ik maak uitgebreid foto’s van de schoenen, vliegtuigen en draken die de gevels versieren. Er hangt zelfs ergens een schommelstoel buiten!

Gevels in Camden Town

Dan loop ik door naar de Camden Stables Market. Dit is een markt gevestigd in oude paardenstallen. Standbeelden van paarden in een overdekte tunnel laten dit het duidelijkst zien, maar ook op andere plaatsen kun je zien dat de marktkraampjes vroeger stallen waren.

Standbeeld van een paard in de overdekte tunnel van de Camden Stables Market

Zo vroeg op de maandagochtend is er nog weinig te beleven op de Camden Stables Market. Bijna alle kraampjes zijn nog gesloten, hoewel de markt officieel open is. Ik maak nog een paar foto’s, maar loop dan terug naar het metrostation. Ik reis naar Charing Cross en stap deze keer in één keer goed uit bij Trafalgar Square (Charing Cross heeft heel veel verschillende uitgangen en niet alles staat even duidelijk aangegeven). In tegenstelling tot gisteren staat Horatio Nelson (het standbeeld op Nelson’s Column) vandaag te stralen in het zonnetje en kan ik in de verte zelfs de Big Ben zien.

Nelson's Column in het zonnetje op Trafalgar Square

Vanwege het goede weer gaat de wisseling van de wacht bij de Horse Guards vandaag gewoon door. Als ik aankom, komen ook net de guards te paard vanaf Buckingham Palace aanrijden. Ze stellen zich op het pleintje achter het Horse Guards gebouw op en wachten tot de nieuwe groep aankomt. Na lang wachten (ruim twintig minuten) vertrekt de ene groep richting Buckingham Palace en de andere groep richting de stallen. De paarden van de laatste groep hebben blijkbaar geen zin om naar binnen te gaan, want ze gaan regelmatig uit de rij en keren om.

De paarden van de Horse Guards waren af en toe zeer onrustig

Vanaf de Horse Guards reis ik met de metro naar het station bij het Natural History Museum. Dit museum is gratis toegankelijk en zeer de moeite waard. Het is te groot om in één dag te bekijken, dus maak ik een selectie: ik ga op zoek naar het model van de blauwe walvis en de bekende skeletten van de dinosauriërs. Zo op maandag is het rustig en kan ik op mijn gemak alles bekijken.

Kiekeboe! Dinosauriërskelet in het Natural History Museum

Uiteindelijk moet ik toch terug naar het hotel om mijn koffer op te halen. Omdat deze natuurlijk zwaarder is dan op de heenweg, besluit ik de metro naar St. Pancras station te nemen. Dit scheelt me eigenlijk niets, want er is geen roltrap naar het perron en ik moet mijn koffer een zeer lange wenteltrap af sjouwen… Een vrouw op het perron spreekt me erover aan: ze vindt het een schande dat er geen roltrap is! Ze is wel blij dat ik het gehaald heb.

Met de metro naar St. Pancras

Als ik aankom op St. Pancras ga ik naar het internationale Eurostarperron. Ik houd mijn kaartje keurig voor het toegangspoortje, maar ik mag niet naar binnen. Na nog een paar keer proberen, word ik naar de balie gestuurd. De man daar probeert mijn kaartje ook te scannen, maar stuurt me vervolgens naar de informatiedesk, omdat hij mijn reservering niet kan vinden.

Verbaasd doe ik wat hij van me vraagt. Zou er een probleem zijn met mijn reservering? Ik weet dat er in België vandaag gestaakt wordt, maar mijn Eurostar zou gewoon moeten rijden.

Ook bij de informatiedesk is mijn reservering niet terug te vinden. Ik probeer nog mee te denken door te zeggen dat ik op de hoogte ben van de staking in België, maar volgens de dame die mij helpt, heeft dat er niets mee te maken. Ze maakt een nieuwe reservering voor me, waarmee ik wel door het toegangspoortje kan. Uiteraard kom ik nu op één van de slechtere plaatsen in de trein terecht: ik krijg een stoel in een groepje van vier, zonder tafeltje en dicht bij de toiletten, zodat er constant mensen heen en weer lopen… Gelukkig zijn mijn buren wel aardig en kan ik een praatje met hen maken.

Het eerste gedeelte van de reis verloopt goed, ondanks de heen-en-weer lopende mensen. Na Rijsel (Lille) stopt de trein ineens. De machinist roept om dat er vertraging is in verband met een technisch probleem. Ik vrees al het ergste, maar na een minuut of twintig – als er een andere trein gepasseerd is – mogen we weer verder rijden. Ik vermoed dat er maar één spoor beschikbaar was en dat we daarom moesten wachten.

Uiteindelijk komen we aan in Brussel-Zuid, waar mijn taxi op mij wacht, die me veilig naar huis brengt. De volgende dag zoek ik toch even contact met het reisbureau om navraag te doen over mijn reservering met de Eurostar op de terugweg. Ik moet een mailtje sturen, krijg keurig bericht dat dit doorgestuurd wordt naar NS International en krijg vervolgens een maand later netjes te horen dat de reservering waarschijnlijk verloren is gegaan door een update in het computersysteem. Ze zijn wel blij dat het ter plaatse opgelost kon worden.

Tegen de tijd dat ik de brief krijg, is mijn fotoboek ook al klaar, wat betekent dat mijn vakantie in Londen nu echt voorbij is. Het was een korte vakantie, maar ik heb veel gedaan en veel gezien. Toch weet ik nu al dat ik zeker weer een keer terug ga, want Londen blijft een geweldige stad!

Reisverslag Londen 2014: dag 2

22 november 2014

Mijn tweede dag in Londen! Vandaag wil ik een bezoek brengen aan het Sherlock Holmes museum en aan Hyde Park, waar een speciale ‘kerstkermis’ is: Winter Wonderland.

Als ik ’s ochtends wakker word, heb ik het idee dat ik niet lang geslapen heb. Mijn kamer ligt aan de voorkant van het hotel, tegenover het station. Hoewel mijn raam dicht was, kon ik toch de omroepberichten van het station elke keer letterlijk verstaan. Bovendien lijkt de verwarming van de kamer niet goed instelbaar te zijn: het is bloedheet in de kamer, hoewel het volgens de thermosstaat vijftien graden is…

Een douche frist me op. Ik kleed me aan, neem de tijd voor mijn haar (mijn verplichting als auteur van een boek over vlechten!) en ga dan naar de kelderverdieping van het hotel om te ontbijten. Het is nog rustig, want zoals altijd ben ik vroeg opgestaan om maar zo veel mogelijk aan mijn dag te hebben. Ik maak op mijn gemak een keuze uit het ontbijtbuffet en keer een halfuurtje later met volle maag terug naar mijn kamer.

Daar verblijf ik niet lang: ik wil veel zien en doen vandaag! Mijn eerste stop is King’s Cross Station. Hier reis ik met de metro naartoe, want voor vandaag, morgen en maandag heb ik een kaartje om onbeperkt van het openbaar vervoer gebruik te kunnen maken.

King’s Cross Station ligt naast London St. Pancras. Uiteraard kent iedereen dit station als het station waarvandaan de Zweinstein Express vertrok. Vroeger werd dit op het perron aangegeven met een bagagekarretje dat half uit de muur stak, maar dit is tegenwoordig anders vanwege de strenge veiligheidsmaatregelen (alleen reizigers met een geldig kaartje mogen op het perron komen). Daarom is er in de buurt van de perrons een plek gemaakt met een bordje ‘Platform 9 ¾’ en een bagagekarretje dat half uit de muur steekt. Op het bagagekarretje staat een halve vogelkooi met een knuffelversie van de uil Hedwig ervoor.

Zou ik met de Zweinstein Express mee mogen?

Om ervoor te zorgen dat iedereen bij het karretje kan komen, is er een rij gemaakt. Een voor één mag je bij het karretje poseren en wordt er een foto gemaakt. De foto kun je ophalen bij het Harry Potter winkeltje ernaast. Ik kijk er natuurlijk even rond en moet toegeven dat het me erg doet denken aan de winkeltjes zoals je die in de films ziet en zoals ik die drie jaar geleden heb gezien in het nagebouwde Zweinsveld in de Universal Studios in Orlando, Florida.

Het Harry Potter winkeltje bij perron 9 3/4

Na rondgekeken te hebben in het winkeltje neem ik de metro naar Bakerstreet. Op nummer 221b woonde vroeger (volgens de boeken van Sir Arthur Conan Doyle) de wereldberoemde detective Sherlock Holmes samen met zijn partner, dokter Watson. Tegenwoordig is het huis een museum en ik ga het bezoeken.

Voor meer informatie over het museum zelf, verwijs ik naar het artikel dat ik geschreven heb voor Infonu.nl.

Het Sherlock Holmes museum

Ik kijk op mijn gemak rond in het museum, maak uitgebreid foto’s en poseer uiteraard met de Hound of the Baskervilles. Daarna bezoek ik het winkeltje naast het museum nog even. Ik zoek eigenlijk een leuke souvenir die met de Hound te maken heeft, maar kom niet verder dan een notitieboekje. Het valt me algauw op dat veel souvenirs weinig met de originele verhalen te maken hebben: er is meer aandacht voor de televisieserie Sherlocked.

Ik verlaat het winkeltje en loop terug naar het metrostation Bakerstreet. Met behulp van de metroplattegrond plan ik mijn route naar Westminster, het station naast de Big Ben. De bordjes op het station vertellen me daar waar ik naar buiten moet gaan om de klokkentoren te zien. De route die ik volg, brengt me precies aan de voet van de Big Ben. Nu besef ik pas goed hoe groot deze klokkentoren is.

Aan de voet van de Big Ben

Omdat het bijna twaalf uur is, loop ik wat rond in de buurt en bekijk ik de buitenkant van de Westminster Abbey. Dan wacht ik tot de Big Ben gaat slaan. Het is niet de eerste keer dat ik dit meemaak, maar ik blijf het een mooi geluid vinden.

Vanaf de Big Ben besluit ik te gaan lopen richting St. Paul’s Cathedral. Onderweg kom ik de Southbank Christmas Market (een klein kerstmarktje) tegen, een boekenmarkt en het Cuban Food Festival met Cubaans eten en Cubaanse dansen. Ik kijk even, maar loop dan door naar de Millennium Bridge. Deze brug is bekend geworden dankzij de zesde Harry Potter film: aan het begin van de film vernietigen Dementors de brug.

St. Paul's Cathedral (links) met de Millennium Bridge

Ik loop over de brug en bereik veilig de overkant zonder een aanval van Dementors. Na nog iets verder gelopen te zijn, kom ik uit bij St. Paul’s Cathedral. Na wat foto’s en een beker warme chocomel van de Starbucks (waarvoor ik hier meer moet betalen dan bij de Starbucks-winkels in het centrum!) ga ik op zoek naar het dichtstbijzijnde metrostation. Ik neem de metro richting Kensington Gardens, één van de parken in Londen. Dit park heeft een monument ter nagedachtenis aan prinses Diana, die in 1997 om het leven kwam in Parijs bij een auto-ongeluk, maar ik loop naar het standbeeld van Peter Pan. Aangezien de Disneyfilm en de film Finding Neverland (over de schrijver van Peter Pan, J.M. Barrie) al jarenlang bovenaan mijn lijstje van favoriete films staan, mocht het zien van dit beeld natuurlijk niet ontbreken tijdens mijn vakantie!

Het Peter Pan standbeeld in Kensington Gardens

Vanaf het standbeeld loop ik door naar Hyde Park, het park naast Kensington Gardens. Het is pas vier uur ’s middags, maar het begint al donker te worden. Als ik bij Hyde Park aankom, ben ik daar blij om, want alle attracties en kraampjes van Winter Wonderland zijn nu prachtig verlicht.

Winter Wonderland is een kerstmarkt met een combinatie van kermisattracties, eettentjes en gewone marktkraampjes. Ook is er een gedeelte waar je de kerstman kunt ontmoeten en er is een tentoonstelling van ijssculpturen. De rij hiervoor is echter zo lang dat ik besluit deze over te slaan.

Het reuzenrad van Winter Wonderland

Ik dwaal ruim twee uur rond door Winter Wonderland voor ik het park verlaat en de metro neem naar de Tower en de Tower Bridge. Ik loop de hele brug over voor ik met de bus terug ga. Ik stap uit bij een groot metrostation en ga nog even naar Westminster om de Big Ben in het donker te zien. Dan keer ik terug naar mijn hotel, hopend dat ik vannacht iets minder last zal hebben van de omroepberichten op het station.

De verlichte Tower Bridge

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3