Uit in Nederland: Speelpark & maïsdoolhof Voorthuizen

Zaterdag 19 september 2026
 
Met de meeste kinderen zijn uitjes vaak leuker als ze zelf lekker kunnen bewegen. Bij Speelpark & Maïsdoolhof Voorthuizen staat dit voorop: het park is één grote speeltuin waar kinderen zich helemaal uit kunnen leven.
 
Speelpark & Maïsdoolhof Voorthuizen ligt vlakbij de snelweg A1 en is dus goed aan te rijden. De parkeerplaats is niet enorm groot, maar wel gratis. De toegangsprijs voor het park is schappelijk (€7 voor kinderen en €5 voor volwassenen) en volwassenen krijgen bij hun entree een muntje voor een gratis kopje koffie of thee.

Tegenover het park is een camping, naast het park is nog een boerenwinkel.

 
Als je aankomt bij het park, begin je in de binnenruimte. Hier is een groot klimtoestel, je kunt er zitten en iets eten en drinken en er zijn een paar toiletten. Het zijn er maar vier en het zijn de enige toiletten op het hele park, maar we hebben hier tijdens ons hele bezoek niet één keer hoeven wachten.
 
Buiten is het grote speelterrein. Ons zoontje duikt meteen op de traptractors af, die zich links van de buitenuitgang bevinden. Er zijn genoeg tractors voor meerdere kinderen en er zijn zowel tractors met trappers als looptractors voor de allerkleinsten.

De traptractors zijn meteen favoriet!

 
Naast de traptractors is een grote zandbak met twee waterpompen, waarvan eentje het vandaag niet doet. Kinderen kunnen hier heerlijk graven en met water en modder spelen. Wel een tip om dit als laatste te doen of om reservekleding mee te nemen, want het risico op vies worden is erg groot!

Heerlijk spelen... en vies worden!

 
Schuin achter de zandbak zijn wat dierenverblijven. Toen we hier eerder dit jaar waren, zagen we er een moederkameel met haar kleintje, maar die zijn inmiddels verhuisd naar een wei aan de buitenkant van het speelterrein. Wel zijn er nog hokken voor konijnen, schapen, kippen en geiten. Op een bord dat aan de muur hangt, is te lezen dat je alle hokken in mag, zolang je de dieren maar niet voert of optilt en vriendelijk tegen ze bent. Zoonlief durft meteen het konijnenverblijf in (wel op gepaste afstand natuurlijk, want te dichtbij komen is nog iets te spannend…), maar de geiten vindt hij toch wat te groot. Na heel wat wikken en wegen gaat hij uiteindelijk toch en moet ik natuurlijk meteen een foto maken als bewijs dat hij er echt in is geweest!

Even vastleggen dat hij toch wel echt bij de geiten in het hok heeft gestaan!

 
Buiten is nog een ponyweitje, waar je niet in mag. Naast de ponyweide is de skelterbaan. Deze is echt voor iets oudere kinderen, want je moet behoorlijk doortrappen en er wordt snel en hard gereden. Natuurlijk zijn er ook altijd kinderen die gaan botsen, waardoor het aan te raden is om hier als ouder echt bij te blijven, want voor je het weet zijn er tranen of zitten er twee skelters in elkaar vast…

Als er weinig kinderen zijn, is het prima te doen op de skelterbaan, maar pas op als het drukker is!

 
Wat niet te missen is op het veld waar alle speeltoestellen staan, is het vliegtuig. De binnenkant is grotendeels verwijderd: er is nog een klein stukje van de cockpit in tact en het toilet, wat afgesloten is met een doorzichtige plaat en waar een nepdrol in is geplaatst… Voor kinderen is dat natuurlijk enorm lollig om te zien, al is het ook weer jammer dat er lolbroeken zijn geweest die afval onder de plaat door hebben geschoven, waardoor de drol minder goed opvalt.

Het vliegtuig van 'Voorthuizen Airport'

Onze minipiloot vermaakt zich echter prima met het spelen in de cockpit en daarna naar beneden glijden. Vervolgens moeten we naar het volgende voertuig: de traphelikopters. Het is leuk bedacht en goed aan te fietsen, maar het deurtje aan de zijkant sluit niet helemaal. Ik ben blij dat ik degene ben die daar het dichtst bij zit, want anders had ik het erg spannend gevonden zo hoog boven de grond met een half open deur!

Even vliegen met de traphelikopters (wel aan boord blijven...)

 
Vlakbij de traphelikopters staat nog een voertuig: de maïsbus. Toen we hier een paar maanden geleden waren, was de bus gevuld met maïskorrels, waar kinderen als een soort ballenbak in konden spelen. Helaas is er veel maïs uitgehaald (ook al hangt er een bord dat maïs niet uit de bak mag…), waardoor er nu niks meer over is om mee te spelen. Gelukkig maakt onze kleine chauffeur dat niks uit: die bestuurt vrolijk de bus verder!

Vroem, vroem, rijden maar!

 
Op het terrein staan ook nog wat kleine klimtoestellen en springkussens, maar de grootste attractie is natuurlijk het maïsdoolhof. Bij de ingang hebben we een potloodje en een antwoordblad gekregen, want er zijn zeven vragen te vinden in het doolhof. Elke vraag heeft een moeilijke en een makkelijke variant, zodat het zowel voor jonge als iets oudere kinderen (en de volwassenen!) leuk is.

Nog wat regels en uitleg bij de ingang van het doolhof

 
Het blijkt nog een vrij groot doolhof te zijn ook. Vraag één hebben we al snel en dan komen we bij de uitkijktoren. Dit doet vermoeden dat je al ergens halverwege het doolhof moet zijn, maar we ontdekken dat het echt heel groot is. Het is geen ingewikkelde route: je hebt keuzemomenten, maar als je verkeerd loopt, ben je vrij snel terug waar je begon. De vragen zijn ook goed te doen: zoonlief kan zelfs de meeste moeilijke vragen goed beantwoorden.

De uitkijktoren

Het uitzicht op het doolhof vanaf de toren. Waar moeten we zo heen?

 
Ergens in het doolhof pauzeren we nog even, want het is er ook heerlijk rustig. De maïsplanten zijn zo hoog dat ze de geluiden van het speelterrein ook blokkeren, zodat je echt even geen geschreeuw of botsende skelters hoort. Na een flinke tijd lopen wordt het echter ook wel benauwend, vinden we, want gaan we nog wel bij de uitgang komen? Gelukkig komen we er natuurlijk wel, maar wat ons betreft had de route net ietsje korter gemogen.

Zoonlief is ongeveer 1.12m, dus je bent in het doolhof echt even helemaal 'verstopt'!

We blijven nog even op het terrein om de traptrein te doen (zorg voor goed getrainde benen, want ze trappen vrij zwaar!) en nog even lekker te klimmen en spelen. Als afsluiting halen we nog iets lekkers, wat prima te doen is: voor een zakje snoep betalen we maar €1,60.

Even doortrappen in de trein!

 
Alles bij elkaar vinden we dit een budgetvriendelijk uitje. De toegangsprijs valt mee, er zijn geen extra parkeerkosten en iets halen bij de horeca is ook zeker betaalbaar. Daarnaast is het ook geen enkel probleem als je je eigen eten en drinken meeneemt. Wel staat er tegenover de betaalbaarheid dat de kwaliteit van het park natuurlijk totaal niet te vergelijken is met een park als bijvoorbeeld de Efteling. Ik noemde al de slecht sluitende deurtjes bij de helikopters, maar een nog duidelijker voorbeeld is te zien bij de push-pullauto’s. Hier is het asfalt zo gebarsten dat sommige auto’s niet eens kunnen rijden, omdat ze meteen klem rijden. Natuurlijk zijn er ook nog de skelters en traptractors, maar toch… Als er iets is, moet je er ook goed mee kunnen spelen, vinden we.

De push-pullauto's zijn lastig vooruit te bewegen door de vele barsten in het asfalt.

 
Aan de andere kant is er voor kinderen echt heel veel te doen op het terrein en zijn ze echt wel een paar uur zoet, zeker als je ook nog het doolhof in gaat. Wel is het echt een droog weer-bestemming, al geeft het park zelf aan dat je er ook leuk met slechter weer kunt spelen. Binnen is een speeltoestel, ja, maar als alle kinderen die vandaag buiten speelden daarop hadden moeten gaan spelen, zou het een alles behalve leuk dagje zijn geweest. Dus: zeker wel een aanrader dit park, maar wel met droog weer.

"Ik kijk uit naar je komst!"

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 7

Vrijdag 31 juli 2026
 
Vandaag is helaas alweer onze laatste dag bij Village de la Guyonnière. Gelukkig hebben we wel beter geslapen: geen onweer en regen meer!
 
We beginnen onze dag als gebruikelijk. Daarna lopen we naar de winkel om alvast broodjes te halen voor de lunch. We zitten vervolgens nog even bij de caravan voor man- en zoonlief naar de tractor gaan en ik naar ‘steps’. Er zijn twaalf steps… en minstens twee keer zoveel deelnemers. Ik heb vroeger heel veel Freestyle Steps gedaan bij een superleuke ‘juf’, waardoor ik best wel wat ervaring heb. Ik ben dus ook benieuwd hoe ingewikkeld deze les zal zijn. Al vrij snel weet ik het antwoord: niet. Het is meer een cardio-sportles met wat springen, squats, boxen en lunges dan dat het echt steppen is. Dat moet ook wel, aangezien de helft geen step heeft. Het is op zich fijn om even lekker te sporten, maar ik vind het jammer dat het zo weinig steppen is. Zeker als ik hoor dat de tractor vanochtend over ons veld gereden heeft!

Even sportief de dag beginnen!

 
Na de sportactiviteit zoek ik mijn man op, die ons zoontje naar de Miniclub gebracht heeft. Met z’n tweeën lopen we naar het grote meer naast de camping, waar we nog niet geweest zijn. Het is even een eindje lopen en een deel van het pad loopt schuin omlaag, dus een goede keuze om hierheen te gaan zonder onze kleine wandelaar.

Het grote meer naast de camping

 
Het meer zelf is best mooi om te zien, maar niet heel erg spectaculair, vinden we. Er zijn wat waterfietsen en er is een soort tunneltje, verder is het gewoon… water.

Best leuk om te zien... water...

 
We wandelen terug naar de caravan en proberen alvast wat dingen op te ruimen, maar dat blijkt nog lastig zo halverwege een dag. Om twaalf uur halen we ons zoontje weer op, die vanochtend een fotocamera gemaakt heeft.

Nog een laatste keer knutselen bij de Miniclub!

 
Bij de caravan lunchen we, waarna we naar Les Achards rijden om daar boodschappen te doen. Hier zijn we de eerste dag ook geweest en deze winkel vonden we prettiger dan die in Brem sur Mer.
 
Met een volle auto rijden we terug naar de camping, waar we snel het zwembad opzoeken. Het is warm, maar wat bewolkter en het waait, waardoor het nog best fris is. Als de zon wat meer doorkomt, zijn we echter blij met de verkoeling!

Als de zon schijnt, is het heerlijk dobberen in de stroomversnelling!

 
Na nog een laatste ijsje en een laatste duik gaan we terug naar de caravan. Mijn man begint met koken, ik neem ons kleine energiebommetje nog even mee naar het podium, waar ‘Just dance’ bezig is. Hij roept vooraf heel hard dat hij niet van dansen houdt, maar als hij het scherm ziet, springt hij maar al te hard mee. Buiten de maat uiteraard en alles behalve de goede passen, maar hij heeft er duidelijk lol in.

Het spettert nog niet helemaal, maar er wordt gedanst!

 
Als we gegeten hebben, lopen we nog een afscheidsrondje over de camping. Onze kleine coureur wil nog even afscheid nemen van ‘zijn’ auto en ‘zijn’ giraffenspringkussen. Helaas is het springkussen erg druk en zijn er wat oudere kinderen die erg wild spelen. Zoonlief wordt er zelfs nog de dupe van: als hij ergens doorheen kruipt, springt er een oudere jongen bovenop het stuk kussen, waardoor ons zoontje helemaal klem komt te zitten. We kunnen hem gelukkig troosten, maar we vinden het jammer dat zijn springkussenavontuur hier zo moet eindigen. Het is wel iets dat ons hier vaker opgevallen is: veel kinderen mogen zonder ouders over de camping rondzwerven en gaan rottigheid uithalen. Natuurlijk begrijpen we dat kinderen vanaf een bepaalde leeftijd niet alleen maar met papa en mama gaan rondlopen, maar het zou fijn zijn als ze dan in ieder geval respect kunnen tonen voor anderen op de camping (manlief kreeg bijvoorbeeld een grote mond van een jongetje dat bij de glijbaan voordrong en verontwaardigd was dat hij daarop werd aangesproken).

De giraf weet het: tijd voor afscheid...

 
Verder hebben we enorm genoten van onze week hier. Het is een mooie camping met zeer ruime plaatsen (al is het nadeel daarvan dat je minder contact hebt met mensen) en een enorm aanbod aan activiteiten. Sowieso is er het grote zwembad, het springkussen en zijn er meerdere speeltuinen, maar ook het aanbod van het animatieteam: elke dag (behalve zaterdag) Miniclub en daarnaast zijn er dagelijks allerlei sport- en spelactiviteiten. En natuurlijk de tractorrit ’s ochtends!

De tractorrit is elke dag weer een hoogtepunt!

 
In de directe omgeving is wel iets minder te beleven. Wil je echt een ‘grotere’ activiteit ondernemen, dan moet je verder rijden. We hebben heel veel reclame gezien voor Puy du Fou, een historisch gethematiseerd park, maar wij zijn hier niet geweest, omdat het gewoon een uur rijden is. Atlantic Toboggan, het waterpark waar we wel geweest zijn, is ook veertig minuten rijden (en die rijtijd absoluut niet waard!). Parc des Dunes valt qua afstand nog wel mee, maar is geen plek waar je een hele dag door kunt brengen. Waarschijnlijk zijn er daarom op de camping ook zoveel activiteiten.

Bij Parc des Dunes kunnen kinderen heerlijk hun energie kwijt, maar geen hele dag.

 
Hoewel we echt genoten hebben, twijfelen we of we hier nog terug zullen komen. Dat heeft vooral met de omgeving te maken: we houden er gewoon van om nieuwe dingen te ontdekken en lekker de natuur in te gaan. Op zich zijn er wandelmogelijkheden in de buurt, maar dan speelt ook de warmte weer mee. Al was het heel fijn dat het ’s ochtends en ’s avonds afkoelde!

Door het weer was dit het grootste deel van de dag het energieniveau!

 
Alles bij elkaar hebben we een prima week gehad, waar we met plezier op terugkijken. Morgen is het echter tijd om verder te gaan: dan rijden we naar onze laatste bestemming, Village Nature Paris.
 
Tot morgen!

Lees verder: Village Nature Paris - dag 1

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 6

Donderdag 30 juli 2026
 
We hebben een korte nacht achter de rug: rond vier uur begon het te onweren en dat ging tot bijna zes uur door. Toen begon het ook nog eens te regenen, wat in een stacaravan natuurlijk altijd extra hard klinkt en dus voor een wakkere vijfjarige zorgt. Begrijpelijk zitten we niet al te vrolijk aan het ontbijt!
 
We doen het even rustig aan en zorgen dat we iets voor tienen klaar staan voor het ochtendritje op de tractor. Vandaag rijdt hij een andere route dan de vorige keer, wat een leuke afwisseling is.

Weer lekker meerijden op de tractor!

 
Na de tractorrit gaan we richting het podium, waar om half elf een speurtocht begint. We krijgen een kaartje en moeten op zoek naar negen personages uit de film Finding Nemo. Ze zijn, zo wordt ons verteld, verstopt rondom de bar en op het achterterras. We gaan snel zoeken en vinden al vlug Nemo zelf. Ook een aantal anderen zijn gemakkelijk te vinden, terwijl sommige kaartjes goed verstopt zijn. We worden uiteindelijk vijfde (van de acht teams) als we met hulp papa Marlin vinden.

Letterlijk op zoek naar Nemo!

 
Er wordt nog een tweede rondje gestart, waarbij deze keer de kaartjes alleen rondom de bar verstopt zijn. Opnieuw zijn een aantal makkelijk te vinden, terwijl we bij een aantal anderen echt hulp nodig hebben. Ook deze keer worden we vijfde. Het was alles bij elkaar best leuk om even zo bezig te zijn en voor sommige kaartjes moesten we echt moeite doen.
 
Omdat we inmiddels door de warmte van de afgelopen dagen bijna geen water meer hebben om te drinken, lopen we naar het winkeltje. Daar kun je een QR-code kopen voor €6, waarbij je bij een speciale fontein vlakbij het springkussen twintig liter water kunt tappen. Je kunt gewoon je eigen flessen meebrengen, als er maar minimaal één liter in kan. Je kunt ook nog kiezen uit twee soorten water: gewoon of met prik. Heel handig!

Vlakbij het springkussen kun je bij een speciale fontein water tappen

 
Met volle flessen keren we terug naar de caravan, waar we lunchen en daarna even rusten. Rond twee uur gaan we naar het zwembad om af te koelen en uiteraard ook een ijsje te halen. We zwemmen, drogen in de zon weer op, eten ons avondeten bij de caravan en nemen daarna nog een duik. Het is wel goed te merken dat het vandaag iets minder warm is: het wordt al vroeg wat bewolkter en ook waait het wat meer, waardoor het best fris al is, zeker in natte zwemkleding!

Even plonzen nog, maar niet te lang...

 
We gaan snel terug naar de stacaravan, want het is alweer bedtijd voor iemand. Morgen hebben we nog één volle dag hier, daarna reizen we alweer verder naar onze laatste bestemming. We willen dus zeker morgen nog een laatste dag hier genieten, want we vinden het echt een heel fijne camping!
 
Tot morgen! 

Lees verder: Dag 7

Uit in Nederland: Avonturenboerderij Molenwaard

Zondag 3 november 2024
 
Afgelopen zomer zijn we voor het eerst bij Avonturenboerderij Molenwaard geweest, het park rondom Fien en Teun. We vonden het toen zo leuk dat we meteen besloten nog eens te gaan. En die dag is vandaag!

We komen er weer aan, Fien en Teun!

 
Avonturenboerderij Molenwaard is zeer landelijk gelegen. Het is echter goed bereikbaar met de auto en er is voldoende parkeergelegenheid (wel voor de prijs van €8,50 per dag…). De parkeerterreinen liggen ook naast de ingang, zodat je niet nog eens een heel stuk hoeft te lopen.
 
Bij binnenkomst krijgen alle kinderen een boekje met verschillende opdrachten. Als ze die goed maken, krijgen ze aan het einde een echt boerderijdiploma. Geen zorgen: de opdrachten zijn zo makkelijk dat ieder kind zo’n diploma verdient (met of zonder hulp van papa/mama)!

Als je de opdrachten in het boekje doet, krijg je aan het einde een echt boerderijdiploma!

 
Als we binnenkomen en ons opdrachtenboekje hebben, lopen we langs het terras van Eeterij Molenzicht en Klimtuin De Boomhut (een speeltuin) het park zelf in. Eeterij Molenzicht en de Klimtuin zijn eigenlijk het 'voorplein': hier kun je al voor openingstijd naar binnen. Pas na de openingsshow gaat de rest van het park open. Omdat wij al iets later op de dag zijn, kunnen we al doorlopen. Meteen rechts is de kade van het Bootje varen, maar hoewel het zonnetje lekker schijnt, vinden we het toch iets te fris om te gaan varen.

Klimtuin De Boomhut

We lopen daarom door naar Korenmolen De Jonge Sophia, die je van binnen kunt bezichtigen. We klimmen helemaal door naar boven, zodat ons zoontje kan zien hoe een molen werkt. Terug naar beneden is een beetje spannend door de trap (je moet achteruit de trappen weer af), maar hij doet het heel goed en komt veilig weer beneden.

In de molen kun je zien hoe molens werken

Buiten kun je nog de ‘Polderspelen’ doen, maar aangezien dit veel met water is en duidelijk voor iets oudere kinderen is, slaan we die even over. In plaats daarvan gaan we door naar de wereld van Mike & Molly, de twee schapen. Je kunt hier op een wit geschilderde loopfiets ‘schaapje’ rijden, spelen in de gethematiseerde speeltuin en twee echte schapen voeren (voor €0,50 per handje brokjes). Ook is er een theater waar op bepaalde tijden een voorstellinkje wordt gegeven en er is een kiosk met wafels in de vorm van Fien en Teun.

'Schaapje' rijden bij Mike & Molly

 
Na de wereld van Mike & Molly komen we bij het Wilgendoolhof, waar ook een opdracht is uit het boekje. Het is een grappig doolhof: niet te makkelijk, maar ook niet te moeilijk en door het gebruik van de wilgentakken lijkt het ook minder spannend dan een doolhof waar je de andere paadjes echt niet kunt zien.

Speuren in het Wilgendoolhof

 
Achter het Wilgendoolhof zijn nog de fruitbomen en de Fruitbaan: een trapkar in de vorm van een fruitkistje. Afgelopen zomer hebben we die wel gedaan, maar het karretje was zo smal dat we geen zin hebben om dat vandaag weer te doen. We gaan daarom verder naar Stip's wereld, waar alles draait om Stip de pony. Op een soort ligfiets met een paard ervoor kun je Stip’s ponyrace doen en langs twee echte pony’s rijden. Erg leuk, maar onze kleine paardenvriend heeft het alleen maar over de kapotte kar die langs de kant staat met een lekke band!

'Racen' met Stip de pony!

 
We lopen verder en komen langs het Stip de pony theater, waar ook op bepaalde tijden voorstellingen zijn. De Vogelkijkhut slaan we even over, omdat we weten dat het alleen een uitkijkpunt over het water is. Wel lopen we het Insectenpad: een wandelroute langs enorm grote insecten. Dit klinkt misschien eng, maar het valt erg mee, zeker omdat Fien en Teun er via een geluidsbox nog iets over vertellen.

Langs de insecten van het insectenpad

 
Naast het Insectenpad is de Fien & Teun trekkerbaan, één van de nieuwste aanwinsten van het park. Het is er echter zo druk dat we nog even doorlopen en eerst naar de Mini trekkertjes gaan. Ook daar is het druk, maar de rij schuift wel elke keer iets op.

De Mini trekkertjes

 
Omdat het bij het ponyrijden ook nog druk is, vervolgen we eerst de route. Via het Knuppelpad (een ongelijk pad dat over het water gaat) komen we bij de Zwammenkwekerij, waar je kunt zien hoe paddenstoelen groeien, en de Moestuin. In de kas is er een activiteit bezig, waar kinderen zelf tuinkers kunnen zaaien in een potje. Het potje mogen ze vervolgens mee naar huis nemen.

Je eigen potje met tuinkers maken

 
Als onze kleine tuinman ook een potje gevuld heeft, kijken we nog even rond in de moestuin. Sinds kort hebben we zelf ook een kleine moestuin in onze achtertuin, dus we kijken vooral om nog wat inspiratie op te doen.

Een deel van de moestuin... met vogelverschrikker!

 
Tegenover de moestuin woont ‘Sebastiaan’ het varken, samen met zijn vriendje Jacques. Ernaast is een schuur, waar je zelf koeien kunt ‘melken’ en iets kunt leren over kaas maken.

Zelf koeien 'melken' (uit de uiers komt water)

 
We zijn nu eigenlijk rond, want we komen weer bij de kippenweide uit, die achter de speeltuin De Boomhut ligt. We keren daarom om en kijken nog een keer bij het ponyrijden. Het is inmiddels ietsje rustiger, maar er staat nog wel een rij. Gelukkig weet onze kleine ruiter zijn geduld een beetje te bewaren en mag hij, met een helmpje op, een rondje rijden op een pony.

Opstappen en rijden maar!

 
Ook bij de Trekkerbaan is de wachttijd korter geworden: vijftien minuten in plaats van een halfuur. Het gaat gelukkig redelijk vlot en voor we het weten, zitten we in een roze tractor en rijden we langs allerlei delen van de boerderij van Fien en Teun. Via geluidsboxen horen we ook een verhaaltje, zodat we weten waar we naar moeten kijken.

Onderweg komen we o.a. langs de stal van Stip de pony

 
Na de Trekkerbaan halen we iets bij Bakkerij De Boerderij, zodat we even kunnen zitten en bij kunnen komen van het vele lopen en staan. Alle opdrachten in het boekje zijn inmiddels ook gedaan, dus op naar de uitgang en het diploma!

Even iets lekkers na al dat 'werken' op de boerderij! Je kunt kiezen tussen roze spikkels (Fien), blauwe spikkels (Teun) of allebei. Ook kun je kiezen voor een roze hoorntje of een blauw (al vond onze Teun het meer groen...).

 
Via de wereld van Mike & Molly lopen we terug naar de ingang, waar we nog even in het winkeltje kijken en een parkeerkaart kopen. Bij de uitgang krijgt ons kleine boertje zijn echte boerderijdiploma en zit de dag er weer op.
 
Opnieuw hebben we erg genoten van het park. Het is superleuk aangekleed en alle dierenpersonages zijn natuurlijk ontzettend schattig. En wat ook leuk is: het is een echt educatief uitje, maar dan zonder dat kinderen het altijd door hebben. Dankzij de opdrachten leren ze toch meer over het leven op de boerderij en alles wat daarbij hoort.
Een groot nadeel vinden we echter de prijs. Vanaf twee jaar betaal je €19,50 entreekosten en daar komt ook nog eens €8,50 parkeerkosten bij. Gelukkig heeft de ANWB nog tot eind december een mooie aanbieding, zodat het nog iets betaalbaarder wordt. Maar we vinden het wel erg jammer, want het park is ontzettend leuk voor (jonge) kinderen en je zou het eigenlijk ieder gezin met kinderen gunnen om erheen te gaan. Door de prijs is dat echter niet te doen. Gelukkig is het merk Fien en Teun inmiddels zo groot dat er boekjes, films en zelfs binnenkort een musical van zijn, dus kinderen kunnen hen echt wel leren kennen. Toch hopen we dat Molenwaard de prijzen iets omlaag doet, want dit leuke park vinden we een echte aanrader voor iedereen met (jonge) kinderen!

Dag, Fien en Teun, we hebben weer een superleuke dag gehad op de boerderij!