Reisverslag Landal De Lommerbergen 2026 - Dag 3

Zondag 11 januari 2026

Vandaag is alweer onze laatste dag bij Landal De Lommerbergen. Officieel hebben we nog tot en met morgen, maar onder andere vanwege de voorspelde gladheid kiezen we ervoor om vandaag al naar huis te gaan.

Nog even genieten in het park, ook van de prachtige ijspegels aan de daken!

We gaan natuurlijk niet al meteen weg, we willen nog even een paar laatste uren genieten! Dat doen we uiteraard niet met de douche, al krijgen we al handigheid in het doucheputje vermijden en het water binnenboord houden!

Als we allemaal aangekleed zijn, wandelen we naar het Park Plaza. Vandaag slaapt Bollo uit, dus we kunnen meteen door naar het zwembad. Ik doe eerst even een rondje voor foto’s, zodat er zo min mogelijk mensen op komen.

Het is nog rustig om 10 uur!

Na de foto’s is het tijd om te zwemmen! We beginnen bij de duo-racer, die wat problemen heeft met het aftelstoplicht. Hierdoor is mijn tijd van 12.40s de beste tijd van de dag! Papa kan het natuurlijk niet laten om die tijd te verbeteren, al eindigt zijn 06.00s vreemd genoeg niet op het bord. Jammer, hè, papa? :P

Wie is nu het snelst in de duo-racer? ;)

We gaan nog twee keer van de groene glijbaan, plonzen door de golven en kijken naar onze kleine waterrat die in het peuter- en kleuterbad speelt. Als we alles gedaan hebben, inclusief een zeer koud rondje in het buitenbad, kleden we ons om en lopen we terug naar het huisje. Daar lunchen we, waarna het tijd is om in te pakken en te beginnen aan de terugrit.

Nog even een rondje naar het buitenbad... brr!

Op zich vonden we De Lommerbergen een leuk park, vooral voor jongere kinderen. Helaas konden we weinig speeltuinen uitproberen of buitenactiviteiten zien, maar ze zijn er wel en zagen er leuk uit.

Ook met sneeuw zagen de speeltuinen er leuk uit.

Het zwembad is ook helemaal gericht op jongere kinderen. Het peuterbad is schattig met de dieren, het kleuterbad heeft een leuke kinderglijbaan en het zand. Ook de duo-racer en groene glijbaan zijn voor kinderen prima te doen. Het was jammer dat de trechterglijbaan dicht was, maar er kan uiteraard altijd iets kapot gaan.

Het peuterbad zag er wel heel schattig uit!

Wat ook een leuk punt van Landal is, is parkmascotte Bollo. Zo’n beer heeft toch iets knuffeligs en kinderen zijn er dol op. Een slimme zet dus!

Op het park kun je het huisje van Bollo de parkmascotte bekijken.

Van de restaurants hebben we alleen Steaks & Burgers uitgeprobeerd. Het eten was prima, we vonden het alleen jammer dat het lang duurde. De prijzen waren ook nog wel te overzien, zeker in vergelijking met restaurants bij andere parken.

Het eten was op zich prima!

Toch denken we niet dat we snel weer naar een park van Landal zullen gaan. De grauwe huisjes gaven niet echt een welkomstgevoel en ook het Park Plaza miste sfeer. Bovendien vonden we de afwerking en het onderhoud minder. In het Park Plaza zie je de constructie van het dak, waardoor het ons aan een tuincentrum deed denken, en het water van de vissen kwam niet heel schoon over. 

Het plafond is niet heel mooi afgewerkt.

Ook in het huisje hadden we diverse mankementen, waaronder kapotte dingen, loshangende randjes en een slecht doortrekkend toilet. Ook begrepen we de ruimte bovenin het huisje niet goed. De speelkamer was dan wel weer heel leuk.

Dit stukje bovenin het huisje begrepen we niet helemaal... Misschien een zeer grote meterkast?

Mocht je jonge kinderen hebben, dan is dit zeker een leuk park, maar ik zou adviseren goed te kijken hoeveel je ervoor betaalt. Wij hadden een goedkoop weekend en dan neem je de minpunten voor lief, maar in de voorjaarsvakantie betaal je voor hetzelfde huisje ruim twee keer zoveel en dan zeg ik: dat is het het geld niet waard.

Wij hebben in ieder geval geen plannen om binnenkort nog een keer naar Landal te gaan, maar natuurlijk: zeg nooit nooit! ;)

Wie weet tot ooit, Bollo!

Reisverslag Landal De Lommerbergen 2026 - Dag 2

Zaterdag 10 januari 2026

Gisteren zijn we aangekomen bij Landal De Lommerbergen. Vandaag willen we het park verder gaan verkennen en hopen we wat speeltuinen uit te kunnen proberen.

Als we ‘s ochtends wakker wordt, is er echter roet in het eten gegooid, of beter gezegd: sneeuw. Het is niet de 27 centimeter die wij bij ons thuis voor onze kiezen hebben gehad de afgelopen week, maar er ligt wel een laagje. Het wordt dus de vraag of we echt de speeltuinen in kunnen vandaag!

Wakker worden in een witte wereld...

We beginnen eerst met een ontbijtje. Ik schenk netjes melk in voor onze zoon, maar zie even later een plasje melk onderaan de beker liggen. Waarschijnlijk heeft hij tegen zijn beker aangestoten, denk ik. Weer iets later is het plasje nog wat groter, terwijl ik hem niet in de buurt van zijn beker heb gezien. Er blijkt dus een barst in de beker te zitten! Dit is overigens niet het enige mankement bij het serviesgoed: we halen vieze glazen uit de kast en vinden ook nog een bord met brandplekken en barsten… Ook is het plastic handvat van de koffiepadhouder afgebroken. Op zich is de houder nog te gebruiken, maar met het verwijderen van de gebruikte pad, verbrand je je vingers aan het metaal.

Nadat we zonder verder te morsen ontbeten hebben, is het tijd om aan te kleden. Onze kleine waterrat wil in bad, wat prima gaat en waar hij lekker met de badspeeltjes kan spelen. Douchen is… een iets ander verhaal. De douche bevindt zich boven het bad. Op zich hoeft dit geen probleem te zijn, alleen zit hij op de plek waar het bad versmalt en is hij precies boven het doucheputje gemaakt. Hierdoor stap je elke keer op het putdeksel en loopt het bad vol met water. De douche iets schuiner draaien gaat ook niet, want er is maar een heel kort douchedeurtje. Geen succes dus!

Lekker in bad met de aanwezige badspeeltjes!

Rond kwart voor tien beginnen we aan de wandeling naar het Park Plaza. Onderweg is alles wit en bevroren, inclusief een grote regenplas van gisteren. Gelukkig zijn papa’s schoenen waterdicht…

Alles is wit, zelfs de draak van de drakenminigolf!

In het Park Plaza wachten we op Bollo de Beer, die om tien uur een fotomomentje heeft. Hij komt keurig op tijd aangelopen en een medewerker zorgt ervoor dat iedereen netjes in de rij gaat staan, zodat iedereen rustig een foto kan maken. Dat vinden we wel weer goed geregeld.

Op de foto met Bollo de Beer!

Na de foto gaan we naar het zwembad. Het is wel drukker dan gisteren, maar nog steeds zijn er geen lange rijen bij de glijbanen. Helaas is de trechterglijbaan nog steeds dicht. Een badjuffrouw weet te vertellen dat hij kapot is en dat ze geen idee hebben wanneer hij weer gemaakt is. Helaas dus!

Helaas nog geen trechterglijbaan... Dan maar van de duo-racer (de groene baan)!

Onze kleuter speelt een tijd in het peuterbad, waar heel slim wat emmers zijn vastgeknoopt, zodat ze ook echt in het bad blijven. Ook weet mijn man een persoonlijk record te breken op de duo-racer (6.53 seconden…) en sjezen we nog een keer van de groene, dichte glijbaan.

Het peuterbad, versierd met allerlei dieren om mee te spelen (foto op een andere dag gemaakt)

Rond lunchtijd verlaten we het zwembad. Bij de supermarkt halen we een broodje voor de lunch, die we in het huisje opeten. Vervolgens doen we wat spelletjes in het huisje op de speelborden die in de tafels gemaakt zijn. Onze zoon damt voor de eerste keer (en verliest…) en we doen een spelletje Ganzenbord in het Bollo-thema. Die wint hij wel!

In de tafels zijn speelborden. Ze kunnen omgedraaid worden - Mens Erger Je Niet heeft dan een lege achterkant, de achterkant van Ganzenbord is een dambord.

Na een uurtje in het huisje gaan we naar buiten, waar we aan de sporen op het bankje voor het huisje kunnen zien dat we bezoek hebben gehad van de eekhoorn die we eerder vanochtend zagen lopen. We wandelen over de gladde paden en heuvels met sneeuwresten naar de receptie om de kapotte spullen uit het huisje te laten zien en de kapotte rand in de koelkast te melden. De kapotte spullen worden meteen in de prullenbak gegooid en we krijgen iets nieuws mee. Voor de koelkast wordt beloofd iemand te sturen. Later op de avond blijkt dat dit ook inderdaad gebeurd is.

We hebben bezoek gehad!

Van de receptie gaan we terug richting het Park Plaza, maar eerst kijken we nog even bij het grote speelfort. Alles is helaas bevroren en bedekt met een laagje ijs en sneeuw, waardoor we niet echt kunnen spelen. We vinden het wel leuk aangekleed!

Het linkerdeel van het speelfort...

... en het rechterdeel! Hier kom je alleen via de brug vanaf het linkerdeel of via een pontje. Geen van tweeën een aanrader met dit weer! ;)

Terug in het Park Plaza proberen we de binnenspeeltuin uit. Helaas mogen volwassenen niet mee klimmen, wat op zich wel te begrijpen is, maar onze kleine klauterkabouter vermaakt zich uitstekend. Er is een deel voor peuters en een groot deel voor wat oudere kinderen met meerdere glijbanen, doorzichtige buizen om doorheen te klimmen en een kabelbaantje. Alles is ook leuk aangekleed binnen het junglethema, inclusief dino en slang!

De leuk aangeklede binnenspeeltuin

Om half vier zijn we bij het podium voor Koos Live. Er moeten eerst wat liedjes gedanst worden (waarvoor 1 minuut voor het begin alle banken nog weggehaald moeten worden…) en dan gaat de presentatrice kijken of ze Koos kan vinden. Blijkbaar zit Koos goed verstopt, want het duurt een flinke tijd voor het konijn op het podium verschijnt. Hij doet twee liedjes mee, waarna iedereen om de beurt met hem op de foto mag. Voor ons zoontje voelt het als de eerste keer, want hij weet natuurlijk niet meer dat hij als baby van vijf maanden ook met Koos op de foto is geweest!

Poseren met Koos!

We lopen even terug naar het huisje, maar gaan een halfuurtje later ook weer terug voor het voorlezen met Bollo. De beer verschijnt superschattig in pyjama en met Bollo-knuffel op het podium. De presentatrice leest een verhaaltje voor over Bollo die pannenkoeken bakt en geknoei met poedersuiker, maar aan de reacties van de kinderen te merken spreekt het verhaal niet heel erg aan. Bollo heeft een grote versie van het boek bij zich en als het verhaal klaar is, worden de plaatjes getoond. Helaas zitten er kinderen recht voor het boek, waardoor de plaatjes eigenlijk niet te zien zijn.

Bollo is klaar voor het verhaaltje!

Na nog een knuffelmoment met Bollo is het klaar. Wij kijken nog even in de winkel, maar dan gaan we naar het restaurant Steaks & Burgers voor het avondeten. Het restaurant ziet er netjes en overzichtelijk uit en heeft een ruime speelhoek voor kinderen. Ook ligt er een placemat klaar met een setje kleurpotloden.

Het restaurant waar we eten (foto op een ander moment gemaakt)

Het voorgerecht wordt redelijk snel geserveerd, waarna gevraagd wordt of het hoofdgerecht al mag komen. Dit bevestigen we, dus we verwachten dat het er al vrij snel aan zal komen. Veertig minuten later hebben we echter nog steeds niks, terwijl we tafels om ons heen met grote bestellingen al wel hun eten zien krijgen. Pas bijna een uur na binnenkomst krijgen we ons eten. Het smaakt op zich prima, al vinden we het wel jammer dat het geserveerd wordt op een dienblad in plaats van een echt bord.

Het duurt even, maar het eten smaakt prima!

Omwille van de tijd slaan we het dessert over. Bij de kassa merk ik nog voorzichtig op dat we het jammer vonden dat het zo lang duurde voor het hoofdgerecht geserveerd werd. Ik krijg meteen een hele verdediging over me heen met dat er een nieuw systeem is waar nog fouten in zitten… Ja, dat hebben we gemerkt! Natuurlijk kan het gebeuren dat het wat langer duurt, maar dan is het in onze ogen wel zo netjes als er even een excuus voor wordt gemaakt, zeker aangezien we met een jong kind dineren.

Na het eten lopen we terug over de glibberige paden naar ons huisje. Daar gaat ons kleine mannetje lekker naar bed, want hij valt bijna om van de slaap. De buurkinderen duidelijk nog niet, die kunnen we door de muur heen horen roepen, tikken en rennen. Buiten is het verder rustig en koud, wat morgen ook nog zo schijnt te blijven, al is er ook meer kans op zon. Daar kijken we naar uit, want we willen ons verblijf hier graag zonnig afsluiten!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Landal De Lommerbergen 2026 - Dag 1

Vrijdag 9 januari 2026

Een nieuw jaar, dus tijd voor nieuwe reizen! We beginnen dit jaar in Nederland, met een weekendje naar Landal De Lommerbergen.

Onze zoon van bijna vijf heeft vandaag een studiemiddag, waardoor hij om twaalf uur uit is. Aangezien we toch pas om vier uur ons huisje in kunnen op het park, halen we hem rustig op uit school, waarna we doorrijden naar Reuver in Limburg. We hebben een paar stops onderweg en een beetje file, zodat we rond kwart over twee op het park zijn. Er is geen incheck, we kunnen meteen doorrijden naar de parkeerplaats.

Vanaf de parkeerplaats gaan we lopend richting het zwembad. Het duurt even voor we de eerste wegwijsbordjes zien, maar dan kunnen we redelijk snel de route vinden. Wat wel een nadeel is, is dat het park op flinke heuvels gebouwd is. Ik zit gelukkig inmiddels niet meer in een rolstoel, want anders was het niet te doen geweest!

Aankomst bij De Lommerbergen, met heuvels... (foto op dag 2 gemaakt)

We komen uiteindelijk aan bij het Park Plaza, het overdekte ‘winkelcentrum’ van het park. Hier zijn diverse restaurants en cafés, er is een winkel met allerlei spullen (food en non-food), de binnenspeeltuin zit hier en natuurlijk het zwembad.

De ingang van het Park Plaza, met parkmascotte Bollo de Beer

Als we omgekleed zijn en onze spullen in een kluisje gedaan hebben, waarvoor we een muntje van twintig cent nodig hebben (die je na afloop terugkrijgt), kunnen we het zwembad gaan verkennen. Links is een kinderbad, met wat zandbakken, een brug om overheen te lopen, een korte maar brede glijbaan met hobbels en een overdekte, iets langere glijbaan. De langere glijbaan is leuk versierd van binnen met gekleurde ringen. Voor volwassenen is de landing iets minder fijn…

Het 'kleuterbad' met zandbakken, een brede glijbaan (rechts), de klimbrug en de langere glijbaan

In het midden van het zwembad bevindt zich het peuterbad, met een klein glijbaantje, wat water spuitende dieren en een aap die je kan ronddraaien. Erachter zijn de trappen naar de glijbanen. Er is een overdekte groene glijbaan, die gewoon glijdt en verder weinig spannend is; er is een open duo-racer, waarbij we al snel ontdekken dat de binnenbaan niet fijn glijdt (maar waar je wel het snelst gaat) en je helemaal naar binnen duwt, en er is een glijbaan met een trechter. Helaas is deze gesloten.

De groene glijbaan, de duo-racer (lichtgroene baan) en de gesloten trechterglijbaan (blauw)

Verder is er nog een golfslagbad met een maximale diepte van twee meter. De golven worden duidelijk aangekondigd met apengeluiden en zijn niet te heftig, maar ook niet te zacht.

Het golfslagbad met op de achtergrond nog de trechterglijbaan. Voorbij de lijnen neemt de waterdiepte snel toe.

Op zich is er dus genoeg te doen in het bad, maar in onze ogen is het geen plek om een hele dag door te kunnen brengen. Nu hebben wij wel het voordeel natuurlijk dat het heel rustig is: bij alle glijbanen kunnen we zelfs zo doorlopen. Als het drukker is, blijf je waarschijnlijk langer in het bad.

Rond half vier kleden we ons om, nadat onze kleine waterrat natuurlijk even onder de ‘Bollo-douche’ is geweest: een douche met een plaatje van parkmascotte Bollo de Beer. Vervolgens loop ik met hem naar ons huisje, terwijl papa de auto haalt. Het is nog een aardige wandeling, aangezien we weinig bordjes tussendoor zien en de autoweg volgen. Hierdoor komen we ook in de chaos van iedereen die aankomt en zijn auto vreemd genoeg midden op de weg stopt en de weg daardoor blokkeert…

Het is even zoeken naar huisje 423, maar we komen er!

Uiteindelijk komen we bij ons huisje aan: nummer 423. Het is een speciaal kinderhuisje, met een speelkamer voor onze kleine avonturier. Hij heeft een stapelbed met glijbaan, allerlei speeltjes en spelletjes in zijn kamer en ook in de woonkamer zijn spellen om te doen. Bovendien is er een ‘schat’ verborgen: door op zoek te gaan naar precies dezelfde plaatjes kun je de code kraken en de kluis openen. Er blijkt een rugzakje in te zitten met wat krijtjes, kleurpotloodjes, tekenpapier, douchegel en een spons in de vorm van een kikker. Mocht je hier zelf een keer de schat willen zoeken, dan geven we alleen als tip: kijk ook buiten…

De slaapspeelkamer

De woonkamer met de spelletjestafels en in het rek de kluis met daarin de schat...

Terwijl zoonlief zich vermaakt met alle spelletjes, met name de sjoelbak die hij ontdekt heeft, maak ik de bedden op. Bedlinnen boek je meteen bij de reservering erbij, maar opmaken moet je zelf doen. En dat is bij een stapelbed met glijbaan nog niet zo makkelijk! Ook krijg je precies genoeg beddengoed voor het aantal personen in plaats van voor het aantal bedden. Wij hebben bijvoorbeeld drie sets, maar wel vier bedden. Handdoeken zijn ook niet aanwezig, maar wel wat schoonmaakdoekjes en twee blokjes voor de vaatwasser.

Voor de keuken zijn schoonmaakdoekjes aanwezig, net als twee vaatwasblokjes.

Vanavond eten we in het huisje. We hebben expres een makkelijk gerecht gekozen, zodat we niet heel lang bezig zijn of veel keukengerei nodig hebben. Het gaat prima en we eten aan de keukentafel met uitzicht op de regenachtige achtertuin.

Eten aan de keukentafel naast de verwarming (foto op een andere dag gemaakt)

Na het eten en opruimen lopen we nog terug naar het Park Plaza. We kijken even bij Gamecity (nee, geen Gametown zoals bij Center Parcs, al is het logo verder precies hetzelfde…) en ontdekken dat om half zeven Bollo’s minidisco begint. Dat wil onze kleine dierenliefhebber natuurlijk zien, dus wachten we. Precies om half zeven komt Bollo de Beer met een meisje van Landal het podium op en dansen ze samen vier liedjes. Het is heel schattig en wat ook heel fijn is, is dat de muziek niet heel hard staat.

Meedansen met Bollo de Beer!

Als de disco afgelopen is, wandelen we in de regen terug naar het huisje, waar zoonlief nog even mag spelen voor hij zijn bed in gaat. Het is ook al vrij snel stil in zijn kamer, terwijl buiten de regen verder doortikt. We hopen dat het morgen wat droger is, zodat we ook de speeltuinen uit kunnen gaan proberen.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Center Parcs Port Zélande 2023 - dag 3

Zondag 10 september 2023
 
Vandaag is helaas alweer onze laatste dag bij Port Zélande. Natuurlijk begint die dag weer vroeg, maar als we de gordijnen open doen, zien we dat er ’s nachts een grote boot de haven in gekomen is. Waarschijnlijk is het een rondvaartboot die later vandaag gaat varen.

Een bijzonder uitzicht bij het openen van de gordijnen!

 
De boot is een mooie afleiding als papa en mama om de beurt douchen en alvast zo veel mogelijk inpakken, want dat is natuurlijk machtig mooi om te zien! Voor papa en mama is het ook fijn, want inpakken zonder een nieuwsgierige peuter gaat toch veel sneller!
 
Rond half negen lopen we met z’n drieën nog één keer naar het strand. We maken de laatste foto’s van de Brouwersdam en de helling naar beneden en we lopen de duin nog op voor wat laatste foto’s van het strand. Het strand zelf gaan we niet meer op in verband met de tijd.

Nog een laatste keer de wandeling naar het strand

 
Als we afscheid genomen hebben van het strand, wandelen we terug en maken we de zwemtas gereed. Na nog een fruithapje gaan we naar het zwembad, waar al een flinke wachtrij staat. Iets over tienen komt de rij in beweging en kan de hele massa zich om de beurt door twee toegangspoortjes wurmen.

"Als ik nou zo doe, dan zien ze me niet en kan ik vast stiekem naar binnen!"

 
In het zwembad maken we eerst wat foto's. Hierdoor zien we ook dat de Wildwaterbaan dicht is, net als de Turbo glijbaan. Er schijnt een technische storing te zijn, wat wel heel jammer is natuurlijk. Het is wel duidelijk dat Center Parcs er niet blij mee is, want we zien een man in pak met een gouden naambordje vrij chagrijnig kijkend rondlopen. We snappen het wel, want de wildwaterbaan en de Turbo glijbaan zijn toch de twee grootste attracties van het zwembad.

Helaas geen wildwaterbaan voor ons meer vandaag...

 
Ook zonder die twee vermaken we ons nog best. Onze kleine waterrat wil graag nog in het babybad en met z’n drieën houden we nog een race in de ‘Duo Racer’. Heel spannend is die niet, want de linkerglijbaan is altijd sneller, omdat die een binnenbocht heeft en twee afdalingen in plaats van één.

Weer gewonnen!

 
In de waterspeeltuin durft meneer ook met papa onder de emmer te gaan staan. Zou hij eindelijk over zijn angst heen zijn? Een volgend zwembadbezoek zal dat moeten gaan bewijzen! Voor nu houden we het even bij twee keer, daarna gaan we nog naar het buitenbad en het grote binnenbad. We sluiten af met de golven, want de tijd tikt door…

Dag, zwembad!

 
We kleden snel om, laten ons zoontje nog één keer bij de trein/tractor spelen en dan is het de auto inladen en naar huis! We proberen nog naar het strandje te rijden voor een laatste foto, maar alle wegen daar naartoe lijken afgesloten te zijn, waardoor we het maar opgeven.
 
Bij de receptie leveren we de sleutels in bij een grote box, dan is het ‘dag, Port Zélande’. We hopen ‘tot ziens’, want we vonden het een erg leuk park. Wel denken we dat het leuker is met goed weer, omdat er natuurlijk buiten veel te beleven is. Of het in de winter met kou ook zo leuk is, weten we niet helemaal zeker.

Tot ziens, Port Zélande?

 
Voor we naar huis rijden, maken we nog een omweg via Zeeland, zodat ons zoontje in alle twaalf provincies van Nederland is geweest. We rijden over de Oosterscheldekering en stoppen bij Neeltje Jans voor een foto. Dan beginnen we aan de terugreis naar huis, die ons wederom langs de pittoreske (ahum) haven van Rotterdam vol industrie leidt.

De Oosterscheldekering

 
Het verblijf is werkelijk voorbij gevlogen. We hebben heerlijk genoten van het uitzicht, het strand en het zwembad. We zouden hier ook echt nog eens terug naartoe willen en dan iets langer blijven, want ook in de omgeving is genoeg te doen. Een absolute aanrader dus, maar nogmaals: waarschijnlijk wel met goed weer. Door deze factor blijft de Huttenheugte nog steeds ons favoriete Center Parcs park, maar Port Zélande staat zeker op een stevige tweede plaats!

Reisverslag Limburg 2021: dag 1

Vrijdag 13 augustus 2021 - deel 2

Dit jaar vieren we vakantie in eigen land. Afgelopen week zijn we op Bospark Lunsbergen in Drenthe geweest, deze week zullen we in Europarcs Brunssummerheide in Limburg verblijven.

Na de ochtend nog in Drenthe doorgebracht te hebben en even thuis te zijn geweest om te wassen en spullen te wisselen, vertrekken we iets over tweeën naar Limburg. Via de A28 en de A27 komen we op de A2, die we richting Eindhoven volgen. Onderweg is het druk en op de ring van Eindhoven is het regelmatig langzaam rijden. Gelukkig blijft een echte file uit.

Bij parkeerplaats ‘t Haasje stoppen we even. Het is er druk met een zeer gemengd publiek: gezinnen met jonge kinderen, maar ook jongeren met flesjes bier en duidelijk al iets op. Alles bij elkaar hangt er niet echt een fijne sfeer en zijn we blij als we weer verder kunnen.

Langzaam wordt het iets rustiger onderweg. We komen op de A67 en nemen de afslag naar Brunssum. Het park blijkt op de grens van Brunssum en Heerlen te liggen. De toegangsweg loopt schuin omlaag naar het parkeerterrein bij het receptiegebouw. We worden vriendelijk welkom geheten en krijgen, naast de sleutel van het huisje en informatie over het park, een gratis vlaai. Welkom in Limburg!

Een heerlijk welkomstcadeautje!

Met behulp van de plattegrond zoeken we de weg naar ons huisje, nummer 163. Het blijkt één van de laatste huisjes voor de uitgang van het park te zijn. We hebben ons eigen ruime terras, uitzicht op het meer… en een trap naar de voordeur. Ons kleine mannetje kijkt vanuit zijn autostoeltje in de woonkamer naar ons, terwijl wij alle spullen naar boven sjouwen.

Sjouwen maar!

Het huisje is de moeite van het sjouwen echter waard. We hebben een ruime, luxe woonkamer met open keuken en uitzicht op het meer. Er is een apart toilet en er zijn twee slaapkamers met daartussen de badkamer met douche. De ene slaapkamer wordt de babykamer en opslagruimte, in de andere slaapkamer zetten we het campingbedje op.

De woonkamer met uitzicht op het meer

Als alles een beetje uitgepakt is, is het bijna zes uur. We besluiten te kijken bij het restaurant van het park, dat aan de overkant van het meer is. Dat betekent de trap afsjouwen met een kinderwagen, de heuvel aflopen aan onze kant en vervolgens aan de overkant de flink steile heuvel weer oplopen. En natuurlijk blijkt het restaurant dan geen plaats te hebben, waardoor we dezelfde heuvel weer af mogen lopen en de heuvel van de toegangsweg op naar de supermarkt… Over lichaamsbeweging hoeven we vandaag dus niet te klagen!

Met onze boodschappen gaan we de heuvel weer af, de kortere heuvel op naar ons huisje en dan de trap weer op. Op het terras eten we ons avondeten, waarna we ons kleine mannetje naar bed brengen. Vervolgens zitten we zelf nog even genietend op het terras, want het is echt een prachtige omgeving. Hier kunnen we zeker een fijne tweede vakantieweek hebben!

Ons uitzicht vanaf het terras

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2 en dag 3

Reisverslag Drenthe 2021: dag 7 en dag 8

Donderdag 12 en vrijdag 13 augustus 2021

We beginnen de dag als gebruikelijk met redelijk vroeg opstaan en een flesje voor ons mannetje. Daarna verandert het ochtendprogramma iets, want meneer mag in bad! Helaas heeft het warme water precies nu weer kuren en moeten we het water op temperatuur krijgen met de waterkoker. Als we zelf later onder de douche gaan, is het water wel weer op temperatuur, maar toch melden we het bij de receptie en komt er later op de dag iemand langs om weer iets te repareren bij de kraan.

Terwijl ons mannetje wat dutjes doet, pakken wij alvast wat spullen in en ruimen we wat op. Na een fles gaan we naar het centrum, waar Koos Konijn een Meet & Greet heeft. Als een soort afscheid van het park maken we nog één keer foto’s van het enorme konijn en gaat mijn man met ons kleine mannetje op de foto met Koos.

Nog één keer op de foto met Koos!

Nog nagenietend van het moment gaan we terug naar het huisje, waar we lunchen. Vervolgens pakken we onze spullen in om op pad te gaan en rijden we naar het Boomkroonpad. We zijn alleen één ding vergeten: in deze tijd kom je zonder reservering niet meer binnen. We kijken ter plekke voor een reservering, maar alleen om half vijf is nog één plekje beschikbaar. Hier besluiten we niet voor te kiezen, maar lekker terug te gaan naar het park.

Op het park betalen we voor midgetgolf en spelen we twee verhitte spelletjes. Er zitten erg leuke banen bij, zoals een baan met een looping en met een net. Uiteraard lukken mij die banen niet, maar mijn man natuurlijk wel! Gelukkig mag de winnaar de verliezer op een ijsje trakteren!

Een van de uitdagende banen

Na het ijsje gaan we terug naar het huisje, waar we tot ongeveer half vijf zijn. Dan vertrekken we naar Borger voor een afscheidsmaaltijd bij het Italiaanse restaurant La Piazza. Binnen worden we begroet door verschillende personeelsleden, waarvan eentje ons onze tafel wijst. We nemen een lekker voorgerecht en delen twee hoofdgerechten, die beide heerlijk smaken. Het dessert slaan we over, we zitten al helemaal vol!

We lopen nog een laatste rondje door Borger voor we de auto voltanken en de bandenspanning nog even controleren. Dan gaan we terug naar het park, waar we nog even bij het circus kijken voor we ons kleine mannetje naar bed brengen. We ruimen nog zo veel mogelijk op, zodat we morgen vlot kunnen vertrekken naar huis en vervolgens naar onze tweede vakantiebestemming: Limburg.

Nog een laatste rondje Borger...

Ons plan is die vrijdagochtend om zo snel mogelijk uit Drenthe te vertrekken, dus sta ik al om kwart voor zeven onder de douche. Dit maakt echter geen verschil voor de vertrektijd: omdat we ervoor gekozen hebben om geen €65 voor de eindschoonmaak te betalen, moeten we dit zelf doen en dit kost heel veel tijd. Echt alles moet gepoetst worden: de badkamer, de keuken, al het meubilair en de kastjes, de ramen en deuren, de vloer moet gezogen en gedweild… En natuurlijk is er geen dweilstok aanwezig en mag ik op mijn knieën het hele huisje dweilen! Het is gelukkig maar een klein huisje, maar pas om kwart voor tien zijn we klaar om te vertrekken. Hopelijk heb ik in ieder geval het huisje iets schoner achtergelaten dan hoe we het aantroffen en krijgen we onze borg terug (latere toevoeging: we hebben inderdaad de borg netjes terug gekregen!).

We verlaten snel het park, rijden richting de snelweg en vervolgens de A28 af. Na een paar keer rechts aanhouden is het deze snelweg 115 kilometer volgen en dan bereiken we na 116 kilometer onze eindbestemming. Onderweg is het druk met veel vakantieverkeer (volgeladen auto’s, auto’s met dakkoffers en fietsendragers) en vrachtwagens. Bij Nunspeet pauzeren we even voor een flesje voor ons mannetje, daarna hebben we nog even last van wat file bij Strand Horst en Strand Nulde en zijn we uiteindelijk iets voor half één weer thuis. Tijd om spullen te wisselen en dan door te gaan naar Limburg!

We vonden Drenthe een erg leuke bestemming voor een weekje. Vanaf het park waar wij zaten, waren bezienswaardigheden in de omgeving goed te bereiken en ook het park zelf was leuk. Het huisje was vrij simpel en het zwembad raden we niet aan met een baby, maar verder zijn er op het park genoeg dingen te doen, zeker voor kinderen. Het hoogtepunt van deze week vonden we toch wel Wildlands. Wat een leuk dierenpark is dat, het heeft ons echt verrast! Misschien dat we ooit nog eens terug gaan als ons kleine mannetje wat ouder is, zodat hij ook kan genieten van dit mooie park. 

Tijdens ons verblijf hebben we ook weinig last gehad van beperkingen door Corona. Ja, je moet reserveren voor het zwembad en helaas reden er geen pendelbussen bij Kamp Westerbork, maar we hebben buiten die kleine dingetjes om een heerlijke vakantieweek gehad. Absoluut een aanrader voor een weekje weg in eigen land!

We hebben een heerlijke eerste vakantieweek gehad!

Lees verder: Dag 1 (Limburg)