Reisverslag Limburg 2021: dag 6

Woensdag 18 augustus 2021

De dag begint wisselvallig qua weer: als we wakker worden is het droog, maar iets later barst er toch een flinke bui los. De temperatuur is gelukkig wel iets hoger dan gisteren, want toen vonden we het echt erg fris.

Na de gebruikelijke ochtendrituelen maken we ons klaar voor ons bezoek aan GaiaZoo. Onze reservering is om tien uur en deze keer willen we echt op tijd zijn. Het is een kwartiertje rijden, maar voor de zekerheid vertrekken we al iets over half tien. Onderweg komen we langs een internationale school en langs het hoofdkwartier van de NATO. Dit laatste doet ons begrijpen waarom er hier een internationale school is.

We hebben geen files, opstopping of honderden rotondes onderweg, dus we zijn keurig om kwart voor tien al bij de dierentuin. Het spettert af en toe een beetje, dus doen we toch de regenhoes maar over de kinderwagen.

Vanaf de parkeerplaats lopen we naar de ingang, waar onze e-tickets gecontroleerd worden. We krijgen een uitrijkaart voor het parkeerterrein en mogen een plattegrond pakken. Dan mogen we het park in.

Het eerste stuk is vooral wandelen door groen gebied. Op één punt zijn grote dierenfoto’s opgehangen, waar je bij kunt poseren. Uiteindelijk komen we bij de eerste dieren van het Taiga-gebied: de kamelen. Hier is een overdekt stukje bij, wat goed uitkomt: het begint net wat harder te regenen en ons kleine mannetje moet zijn hapje.

Wandelen naar de eerste dieren

Vanaf de kamelen lopen we door naar de vlakte met de przewalskipaarden en het verblijf van de Europese nerts. Deze laatste kunnen we echter niet ontdekken. We lopen door en komen bij de otters, altijd favoriete dieren van ons. Het is echter zo druk dat een foto maken moeilijk is zonder de anderhalve meter regel te overtreden.

De otters zijn lekker aan het spelen

Het pad gaat verder langs het verblijf van de muntjak en de rode panda. Het kost enig speurwerk om de rode panda’s te vinden, de muntjakken zijn makkelijker te zien.

Via het Limburghuis met vuursalamanders (voor de Frozen 2 kijkers: Bruni, dat schattige blauwpaarse beestje, is een vuursalamander) komen we bij het middendeel van de dierentuin met de kinderboerderij. Hiervandaan kunnen we naar de verschillende delen van het park, elk met hun eigen thema: de Taiga, de Savanna en het Rainforest. Eerst kijken we echter nog even bij de Vlaamse reuzen, die drie schattige kleintjes hebben.

'Bruni'

Mama of papa met twee van de drie kleintjes

We lopen verder langs de dwergnijlpaarden en komen uit bij het punt waar we moeten kiezen tussen het Rainforest en de Savanna. De aanbevolen route zegt dat we naar het Rainforest moeten gaan, dus dat doen we. Hier zien we de bongo en de indrukwekkende gorilla’s.

De dwergnijlpaarden

Voor de foto van de gorilla toch even de zoom gebruiken van de camera!

Vanuit het gorillaverblijf komen we langs de penseelzwijnen en diverse andere apen. Het Doodshoofdapenbos is nog niet open, maar aangezien het om elf uur open gaat en het bijna elf uur is, wachten we even. Kinderwagens mogen niet mee naar binnen, dus gaan we om de beurt. We vinden het erg leuk om de loslopende aapjes te zien springen en spelen, al vormt het wel een uitdaging voor een goede foto!

Doodshoofdaapje in het bos

Langs nog meer apenverblijven komen we bij de Pampa Lodge, een klein restaurantje met uitzicht op de vicuña’s. Ook zijn er toiletten bij, alleen zijn de heren en dames niet gescheiden. Er blijken ook toiletten te zijn voor mindervaliden, maar dit staat niet aangegeven. We kunnen ook geen verschoonmogelijkheid vinden, dus krijgt ons mannetje een schone luier op een bankje naast een klein haardvuurtje achter het restaurantje. Deze plek scoort dus weer hoog in de top tien van vreemdste verschoonplekken!

Je moet toch ergens verschonen!

Na een flesje en een boterham voor onszelf, ontvluchten we het drukke terrasje waar duidelijk niet aan anderhalve meter afstand wordt gedacht. Langs de tapir en de beverratten komen we bij het verblijf van de boshond, die zich lekker verstopt houdt in het bos. Daarna zien we het bordje dat we nu alle dieren gezien hebben. Misschien toch een tip voor het park om de route iets duidelijker aan te geven, want we hebben zeker niet alle dieren gezien!

We staan weer op het plein bij de speeltuin en gaan richting de Savanna. Meteen zien we de leeuwen, die net iets te eten hebben gekregen. Hierdoor zijn ze wat actiever en één leeuwin loopt zelfs vlak langs het glas.

Nala aan de wandel

Aan de overkant van de leeuwen hebben de stokstaartjes hun verblijf, dat ze delen met een stekelvarken.

"Tsja, als ik zo kijk naar de lucht, zou het kunnen gaan regenen, maar het zou ook niet kunnen gaan regenen..."

Via het verblijf van de Afrikaanse wilde honden, die lekker liggen te slapen onder een rots, komen we bij de grote savanne. Hier zien we giraffen, springbokken, kudu’s en struisvogels. Een ander savannedeel wordt bewoond door neushoorns en zebra’s. Iets verderop zien we de vele flamingo’s. Een klein flamingootje wordt net gevoed door zijn moeder, wat bijzonder is om te zien. Flamingo’s blijken kopvoeders te zijn, wat betekent dat moeder haar jong via de snavel kan voeden.

Even kijken bij de giraffen!

Voedingstijd bij de flamingo's!

We zijn alweer bij het einde van de Savanna en gaan door naar DinoDome, een grote overdekte speeltuin. Hier is ons mannetje echt nog iets te klein voor, dus pauzeren we even op het terras van het restaurant vlakbij om te kijken welke dieren we nog moeten zijn. Dat blijkt een deel van de Taiga te zijn, dus gaan we naar het voorste deel van het park. We beginnen bij Parkieten Paradijs, waar verschillende gekleurde vogels te zien zijn.

Parkieten Paradijs

Na de parkieten komen we bij de wasberen en het stinkdier. Hier blijven we iets langer staan, want we vinden de wasberen erg schattige diertjes.

De wasberen in hun verblijf

Aan de overkant van de wasberen is het verblijf van de wolven. Iets verderop zijn deze dieren inderdaad te zien.

Een van de wolven

Vervolgens gaan we op zoek naar de lynx en de bever, maar we vinden ze helaas niet. De veelvraat vinden we na enig speurwerk wel en de rendieren zijn helemaal gemakkelijk om te zien.

De rendieren

Aan de andere kant van het lynxen verblijf hebben we meer geluk: in de verte zien we een oortje bewegen. Vanaf het panoramaterras zijn ze zelfs bijna helemaal te zien.

De lynxen

We zijn daarna weer terug op het plein van de kinderboerderij en overleggen even wat we nog willen zien. We ontdekken dat we de grootoorvossen nog niet gezien hebben op de Savanna, dus lopen we daarheen. De dieren zijn buiten, maar je moet niet met je ogen knipperen: ze zijn flink aan het rennen en verdwijnen zo weer tussen de struiken.

Grootoorvos

Vanaf de grootoorvossen gaan we terug naar de Congo Volière, waar we nog wat vogels zien. Ook zien we de dwergnijlpaarden en de gorilla’s nog een keer, net als de andere apen van het Rainforest. Ik loop nog een snel rondje door het Doodshoofdapenbos en spot nog een babyaapje.

Doodshoofdaapjes met kleintje

Via een zijpad komen we bij het verblijf van de reuzenmiereneter, die we nog niet eerder gezien hadden. We vinden het een bijzonder dier met zijn lange snuit en volle staart.

Reuzenmiereneter

We lopen nog door de Puna Volière met onder andere rode ibissen en komen dan bij het Tapir Terrarium, waar onder meer kleine kikkers te zien zijn. Langs de boshond, die we in een flits voorbij zien komen, lopen we terug naar het plein met de kinderboerderij.

Ons plan is om bij de uitgang nog een ijsje te halen en even in de winkel te kijken. Het ijsje gaat echter niet door, want de kassa is net vastgelopen en je kunt alleen maar gepast contant betalen. We lopen dus door naar de souvenirwinkel, waar volgens de regels maar 1 persoon per gezelschap tegelijk naar binnen mag (kinderen jonger dan 13 uitgezonderd). Wij gaan dus netjes om de beurt, maar verder lijkt niemand zich aan deze regel te houden.

Na de winkel lopen we terug naar de parkeerplaats en rijden we weer naar ons huisje. Daar doen we even lekker rustig aan, want we hebben weer veel gelopen vandaag. We vonden GaiaZoo best een leuke dierentuin, maar het park heeft toch ook wel wat mindere kanten. De route staat bijvoorbeeld slecht aangegeven en er zijn best wat zijpaden, waardoor je gemakkelijk dieren mist. Ook zijn de voorzieningen niet overal heel goed. Het park doet wel zijn uiterste best om de Coronaregels na te leven met veel borden en stickers; helaas houden de bezoekers zich echter slecht aan deze regels en is er weinig handhaving op. Na ons dagje er vandaag hebben we dan ook zoiets van: we hoeven niet perse nog eens terug naar deze dierentuin. De afstand speelt natuurlijk ook een beetje mee, al hebben we wel dierentuinen in het noorden van het land (Aquazoo Leeuwarden, Wildlands Emmen) die we wel de lange reistijd waard vinden. Kortom: een leuke dierentuin voor even een dagje uit, maar je hoeft er wat ons betreft niet speciaal naartoe te rijden.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 7 en dag 8

Reisverslag Limburg 2021: dag 5

Dinsdag 17 augustus 2021

Waarschijnlijk is ons kleine mannetje nog zo onder de indruk van alles wat hij gisteren gezien heeft dat hij uitslaapt tot half acht. Ook na zijn flesje slaapt hij nog even heerlijk, terwijl wij toch echt maar binnen ontbijten. Wat een verschil met afgelopen weekend qua temperatuur!

Na het douchen kleden we ons dan ook iets warmer aan voor we onze spullen pakken en op pad gaan. Vandaag willen we het Drielandenpunt bezoeken, dus rijden we met de auto naar Vaals. Onderweg komen we door een mooi heuvelachtig landschap dat ons een beetje aan het buitenland doet denken.

Bij het Drielandenpunt parkeren we de auto op het parkeerterrein. Na even gelezen te hebben waar we een parkeermunt kunnen kopen, lopen we verder. We komen langs het grote Labyrint, wat we niet aandurven met ons kleine mannetje. In plaats daarvan lopen we verder langs diverse etenstentjes naar het ‘echte’ Drielandenpunt.

Afstandenbordje bij het begin van het Drielandenpunt

Eerst komen we langs een pleintje met de vlaggen van Nederland, België en Duitsland en de wapens van de landen. Iets verderop wordt het hoogste punt van Nederland aangegeven. Nog iets verderop is het Drielandenpunt. Natuurlijk maken we hier foto’s, ook van ons mannetje. Zijn eerste ‘bezoek’ aan het buitenland!

Het pleintje met de wapenafbeeldingen en vlaggen van de drie landen

Het hoogste punt

Het Drielandenpunt

Voorbij het punt staat de Boudewijntoren. De toegang is een paar euro en je kunt met de lift omhoog. Mijn man besluit beneden te blijven, ik ga met ons kleine mannetje omhoog. De lift vindt hij prima, boven lijkt hij het heel even spannend te vinden. Al snel is hij echter weer aan het ‘zingen’ en duimen, dus kan ik nog wat foto’s maken van Nederland, België en Duitsland.

De Boudewijntoren

Nederland

Duitsland

België

Met de lift gaan we weer terug naar beneden, waar we zien dat het tijd is voor een flesje. Bij een etenstentje kijken we of de toiletten een verschoonmogelijkheid hebben, maar dit blijkt helaas niet zo te zijn. We weten het op te lossen en vinden ook nog een redelijk rustig plekje voor een flesje. Als we zelf ook nog iets gegeten hebben, lopen we nog wat rond, waarbij we een klein stukje het bos in gaan dat officieel Duitsland is. Vanwege de modderige paden keren we vrij snel weer om.

Na nog wat foto’s gaan we terug naar de auto. We rijden naar de Wilhelminatoren, die iets goedkoper blijkt te zijn dan de Boudewijntoren. Deze keer gaat mijn man wel mee naar boven, zodat ik de kans krijg het laatste stukje met de trap naar de top van de toren te lopen. Hier is een soort ‘skywalk’ van mat glas. Omdat je niet echt naar beneden kan kijken, vind ik het niet heel spannend. Het stukje open looppad ervoor is dan nog iets spannender.

De Wilhelminatoren

Bovenop de toren

Vanaf de toren kunnen we ook stukjes Duitsland en België zien. Ook zien we de Boudewijntoren. 

Het uitzicht met in de verte de Boudewijntoren

We gaan weer terug naar beneden en stappen de auto weer in. Omdat we toch (redelijk) in de buurt zijn, rijden we naar Landgraaf, waar normaal gesproken Pinkpop gehouden wordt. Het terrein is gemakkelijk te vinden: het wordt nu namelijk als teststraat gebruikt. Hierdoor is het festivalterrein niet echt te zien.

We keren de auto en gaan terug naar het huisje, terwijl het buiten begint te regenen. De buienradar laat zien dat het de rest van de middag zo blijft. We zitten daarom lekker binnen en ons kleine mannetje slaapt lekker in zijn bedje. Tot twee keer toe wordt hij echter huilend wakker alsof hij in paniek is en niet weet waar hij is. Gelukkig is hij snel weer vrolijk.

Hoewel de regen iets minder wordt, eten we toch binnen. Na het eten is het zo goed als droog en daarom lopen we nog een rondje over het park. We bezoeken de ‘kinderboerderij’ (vier schapen) en lopen nog een stukje door het bos richting de Brunsummerheide.

De 'kinderboerderij'

Na de wandeling gaan we terug naar de warmte van ons huisje. Morgen schijnt de temperatuur iets aangenamer te zijn en dat hopen we dan maar: we hebben morgen namelijk een bezoek aan Gaia Zoo gepland staan. Tot morgen!

Lees verder: Dag 6

Reisverslag Limburg 2021: dag 4

Maandag 16 augustus 2021

De bewolking van gisteravond is tijdens de nacht blijven hangen, zodat het een stuk koeler is. Voor ons kleine mannetje is dat wel fijn, want door de warmte in de slaapkamer heeft hij iets minder goed geslapen. Na zijn fles brengen we hem dan ook terug naar bed en moeten we hem uiteindelijk zelfs wakker maken voor zijn tweede fles.

Wij hebben intussen toch buiten ontbeten (wel met een lange broek en een vestje aan) en de plannen voor de dag besproken. We hebben besloten om naar Valkenburg te gaan, waar we Mergelrijk willen bezoeken.

Zoals bij bijna alle attracties tegenwoordig moet je reserveren voor Mergelrijk. We reserveren voor kwart voor één, denkend dat dit prima uitkomt qua planning met het flesje van ons mannetje. Helaas heeft ons mannetje niet zo veel zin om op te schieten en vertrekken we toch iets later dan gepland. Onderweg hebben we gelukkig weinig vertraging (maar wel heel veel rotondes…) en zijn we om iets over half één in Valkenburg. Er moet een parkeerterrein zijn tegenover Mergelrijk, maar helaas is dit vol. We moeten doorrijden, want er zit een auto achter ons, en kunnen pas een stuk verderop keren. Op een kleine afstand van de ingang zit nog een parkeergarage, waar we de auto op het parkeerdak neerzetten. Inmiddels is het tien over half één. Om de stress nog iets erger te maken, ruiken we iets als we ons kleine mannetje uit de auto halen… We haasten ons naar de ingang van Mergelrijk, die toch verder lopen blijkt te zijn dan we dachten, en komen om vijf voor één aan. Gelukkig mogen we toch nog naar binnen.

De route door Mergelrijk begint met een trap naar beneden, want Mergelrijk gaat over het mergel dat uit ondergrondse grotten is gehaald. We sjouwen de kinderwagen naar beneden en komen uit bij de toiletten. Op de gang is een verschoonruimte, waar we snel ons kleine mannetje een schone luier geven. Dit is zeker weer een plek die hoog scoort in onze top tien van meest bijzondere plekken om een luier te verschonen!

Als alles en iedereen weer schoon is, gaan we de grotten in. Het eerste deel laat iets zien over de mijnbouw en over fossielen in mergel. Vervolgens komen we bij een draaipoortje, waar het toegangsmuntje in moet dat we gekregen hebben. Met een beetje creatief tilwerk kan ook de kinderwagen erdoor en kunnen we weer verder.

De mijnbouw in mergel

Informatieborden vertellen meer over de blokbrekers en het verzamelen van mergel, waardoor de gangen zijn ontstaan waar we nu in lopen. Hier en daar zijn ook merktekens te zien die de locatie van de gang aangeven. Verder zijn er uit mergel kunstwerken gemaakt, variërend van een model van oud-Maastricht tot meer op schilderijen lijkende kunstwerken. Hier wordt ook verteld over de bokkenrijders, die we meer kennen vanuit de Efteling.

Oud-Maastricht

'Schilderij' van de bokkenrijders

We volgen de eenrichtingsroute door de gangen en komen langs de fossielengroeve. Hier mogen kinderen zelf fossielen zoeken. Wat ze vinden, mogen ze houden. Verderop is het grottenatelier, waar je zelf een kunstwerk van mergel mag maken. Wij maken de eerste letter van de naam van ons mannetje als herinnering aan onze eerste vakantie met z’n drietjes.

Zelf aan de slag met mergel

Na het grottenatelier komen we bij Dinorijk, waar ‘dinosauriërs’ te zien zijn. Op een scherm is te zien wat de dino’s te maken hebben met mergel. Het filmpje is gemaakt door de Zandtovenaar, die - dit keer in mergelstof in plaats van in zand - het verhaal uittekent. Het is prachtig wat hij laat zien, wat we eigenlijk al wisten: we hebben namelijk ook filmpjes van hem gezien waarin hij het kerstverhaal in zand uittekent.

Dinorijk

Het volgende hoogtepunt van de grotten is de Nachtwacht van mergelsteen. Het is prachtig nagemaakt en ons kleine mannetje kan hierdoor al trots zeggen dat hij met vijf en halve maand de Nachtwacht al heeft gezien (al ligt hij nu net te slapen…)!

De Nachtwacht van mergel

Naast de Nachtwacht is de Thomas Didden groeve, een lager gelegen, donkere grot waar je zelf met houtskool je naam op de muren kunt schrijven. Mijn man schrijft onze namen op, ik voeg daar later ons konijn Fleur aan toe.

Fleur op mergel

We gaan door naar het laatste stuk van Mergelrijk: informatie over de champignonteelt en over de Romeinen. Ook is er een muur met gaten waar je vleermuizen zou kunnen zien. Verder is er nog het toeristische plaatje met ‘Groeten uit Valkenburg’ en in de grot ernaast het nagemaakte kasteel van Valkenburg.

Een van onze reisknuffels bij 'Groeten uit Valkenburg'

Via een nieuw draaipoortje komen we bij de uitgang, die tegelijkertijd de ingang is van de Steenkoolmijn (ook te bezoeken). We lopen nog even terug naar de ingang van Mergelrijk voor het toilet en gaan dan, na een stukje de Cauberg opgelopen te hebben, naar het centrum van de stad. We komen daarbij langs een Mexicaans restaurant, genaamd El Castillo. Op de deur zitten twee stickers die aangeven dat het restaurant geschikt is voor vegetariërs en veganisten. Dit trekt onze aandacht en we bekijken geïnteresseerd de menukaart.

Terwijl we nadenken over eventueel eten in het restaurant lopen we verder het centrum in. Dat bestaat eigenlijk alleen uit restaurantjes met terrasjes en wat souvenirwinkeltjes, zoals wij zien. Als we een zijstraat ingaan, valt ons meteen op dat dit het gebied is dat door de overstromingen van kort geleden getroffen is. Alle panden zijn gesloten en afgezet met hekken. We draaien snel om, want we hebben geen zin om ramptoerist te zijn bij mensen die het zo zwaar getroffen hebben.

We lopen terug naar het drukke centrum en gaan een ijssalon in voor een lekker ijsje en een flesje en schone luier voor ons mannetje. Ondertussen bellen we met het Mexicaanse restaurant om te vragen of ze vanavond nog plaats hebben. Dit hebben ze al om half vijf, wat betekent dat we niet heel lang meer hoeven te wachten. Tegen de tijd dat ons mannetje klaar is, is het zelfs nog maar een klein halfuurtje. We lopen nog even naar een winkel in de buurt en dan is het al etenstijd!

Als we binnenkomen, worden we meteen aangenaam verrast door de aankleding van het restaurant. Alle tafels hebben vrolijk gekleurde tafelkleden, er is een groot terrarium met twee hagedissen (?) erin en links zijn drie papegaaien te zien. Iets verderop in het restaurant spettert een fontein.

Het restaurant van binnen, met het buffet

Wij krijgen een tafel in de hoek met uitzicht op het buffet. Op de menukaart staat een hele pagina met vegetarische / veganistische gerechten, maar we besluiten toch om voor het buffet te kiezen. Er is een uitgebreide saladebar, er zijn vier soorten soep, een paar warme hoofdgerechten en een dessertbuffetje. Als we niet genoeg hebben aan de warme hoofdgerechten, zo wordt ons verteld, mogen we gratis nog een vegetarisch gerecht bestellen.

We beginnen met de saladebar, waar we al heerlijk van kunnen eten. Vervolgens ga ik voor de maïssoep, terwijl mijn man de bonensoep probeert. Beide soepen smaken heerlijk! Vervolgens gaan we door met de hoofdgerechten, waarvan we de jambalaya rijst erg lekker vinden. Ook kunnen we zelf een taco en een wrap beleggen. Uit nieuwsgierigheid bestelt mijn man het vegetarische gerecht, wat prima smaakt. Omdat ik de maïssoep echt heerlijk vond, neem ik nog een kopje hiervan, terwijl mijn man de cactussoep probeert. Zijn reactie? Tranen in zijn ogen en stoom uit zijn oren, zo pittig blijkt de soep te zijn!

Als laatste gaan we nog voor een dessert, waarbij we kunnen kiezen uit verschillende soorten mousse en taart. Vooral de sinaasappelmousse is erg lekker van smaak. Met een zeer volle buik rekenen we af en verlaten we het restaurant. Bijna rollend gaan we door de regen naar het parkeerterrein, zo vol zitten we. Maar het was wel erg lekker allemaal!

We rijden terug naar het huisje, waar we ons kleine mannetje naar bed brengen voor we zelf op de bank neerploffen om uit te buiken. Wat een aanrader is dat restaurant, zeker ook voor vegetariërs en veganisten. Een keer per maand is er ook een compleet veganistisch buffet, waar we stiekem wel nieuwsgierig naar zijn. Voor de lijn is het maar goed dat het buffet er niet is tijdens ons verblijf! Gelukkig hebben we vandaag ook veel gelopen in Mergelrijk, wat we ook een aanrader vinden. Met een kinderwagen is het op een paar kleine puntjes even improviseren, maar verder is het prima te doen. Voor iets oudere kinderen is het ook een erg leuk uitje met alles wat er te zien en te doen is. En een voordeel is ook dat het binnen is, dus zeer geschikt voor een wat meer regenachtige dag als vandaag en - zoals er nu voorspeld wordt - morgen.
Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag Limburg 2021: dag 2 en dag 3

Zaterdag 14 en zondag 15 augustus 2021

Het begin van de dag verschilt niet veel met hoe we in Drenthe onze dagen begonnen, behalve dat het al erg lekker weer is. We kunnen dus lekker buiten ontbijten en na een verfrissende douche (met een kraan met gebruiksaanwijzing…) kunnen we heerlijk in het zonnetje zitten.

Na de volgende fles voor ons mannetje sjouwen we de trap af en lopen we de heuvel af om even bij het meer te kijken. Heel dapper testen we de temperatuur even met onze voeten, maar het water van de douche blijkt toch een heel stuk warmer! Gelukkig hoeven onze voeten het niet koud te krijgen, want we mogen de heuvel weer op richting de supermarkt. Hier halen we boodschappen voor de rest van de week, zodat we in ieder geval niet elke dag de heuvel af en op hoeven daarvoor.

Heel dapper met de voeten in het water!

Als we weer in het huisje zijn, lunchen we heerlijk op het terras. We blijven een tijdje zitten om te genieten van het uitzicht en het lekkere weer. Rond half drie maken we ons klaar om naar het meertje te gaan. Daar zoeken we een plekje op in de schaduw, zodat ons kleine mannetje het niet te warm krijgt. Af en toe gaan wij om de beurt even het water in (niet verder dan onze knieën!), maar verder zitten we heerlijk rustig op onze handdoeken.

Heerlijk op het terras

We halen nog een ijsje bij de brasserie bovenaan de heuvel, waar mijn man wel een kortere, minder steile route naartoe weet. Helaas krijgt hij ongelijk en komen we flink buiten adem boven aan. De terugroute gaat dan ook via de andere kant, die een stuk korter blijkt.

Bij het huisje eten we lekker buiten, waarbij we af en toe een vliegtuig laag over zien vliegen onderweg naar het vliegveld van Maastricht. Na het eten gaat ons mannetje naar de warme slaapkamer om te slapen. We laten het raam open voor wat verkoeling, maar het blijft wel warm in het huisje. We klagen echter niet, we zijn veel te blij met het lekkere weer!

's Avonds nog lekker buiten zitten

Ook als we zondag opstaan, schijnt de zon alweer flink. Het is iets afgekoeld in het huisje, maar niet heel veel. We ontbijten buiten op het terras en doen weer even lekker rustig aan. Als ons kleine mannetje zijn tweede fles van de dag op heeft, gaan we op weg naar de Brunssummerheide, die achter het park ligt. Wel hebben we ons mannetje in de draagzak gedaan, want het toegangspad naar de heide is niet echt kinderwagen vriendelijk.

Op de heide volgen we het fietspad naar rechts. Mijn man gaat nog een steil zandpad omhoog op voor het uitzicht, terwijl ik de kinderwagen en mijzelf uit de brandnetels probeer te houden en ondertussen snel dalende fietsers ontwijk. Als mijn man weer terug is, lopen we nog iets verder (heuvel op…) voor we in het gras pauzeren voor een boterham. Vervolgens keren we om, want we hebben het idee dat we van de heide weg lopen.

Even de beentjes strekken tijdens de pauze!

Via een bijna begaanbaar zijpad komen we op de heide terecht. We kunnen best ver kijken en zien de heuvels met de paarse heidestruiken. Ook hier is een zandpad naar boven dat iets minder steil is. Dit durf ik wel aan en een paar minuten later kan ik uitkijken over de heide. Het ziet er erg mooi uit met alle glooiing in het landschap en de paarse kleuren.

Beneden...

... en boven!

Als ik foto’s heb gemaakt, ga ik terug naar beneden en lopen we terug naar het huisje. Omdat het erg warm is, maken we een privé zwembadje voor ons kleine mannetje met zijn opblaasbare badje. Hij spettert er lekker even op los, maar geeft het ook duidelijk aan wanneer hij het zat is!

Na een fles is hij weer gekalmeerd en leggen we hem in zijn kinderwagen om mee te gaan naar het meertje. Daar valt hij al snel in slaap, zodat wij om de beurt even kunnen afkoelen. Deze keer durven we het allebei aan om helemaal het water in te gaan. Één ding is zeker: je koelt er zeker van af!

Heerlijk (ahum...) afkoelen!

We liggen nog een tijdje op het strand en halen nog een ijsje voor we teruggaan naar het huisje. Daar frissen we ons even op na al het zand en water van het meer voor we op het terras eten. Ook na het eten kunnen we nog buiten zitten, zelfs als ons kleine mannetje op bed ligt, maar we zien het wel steeds bewolkter worden. We maken ons echter geen zorgen over het weer, want we hebben nog geen concrete plannen voor morgen.

Nog even genieten voor het weer omslaat

Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Limburg 2021: dag 1

Vrijdag 13 augustus 2021 - deel 2

Dit jaar vieren we vakantie in eigen land. Afgelopen week zijn we op Bospark Lunsbergen in Drenthe geweest, deze week zullen we in Europarcs Brunssummerheide in Limburg verblijven.

Na de ochtend nog in Drenthe doorgebracht te hebben en even thuis te zijn geweest om te wassen en spullen te wisselen, vertrekken we iets over tweeën naar Limburg. Via de A28 en de A27 komen we op de A2, die we richting Eindhoven volgen. Onderweg is het druk en op de ring van Eindhoven is het regelmatig langzaam rijden. Gelukkig blijft een echte file uit.

Bij parkeerplaats ‘t Haasje stoppen we even. Het is er druk met een zeer gemengd publiek: gezinnen met jonge kinderen, maar ook jongeren met flesjes bier en duidelijk al iets op. Alles bij elkaar hangt er niet echt een fijne sfeer en zijn we blij als we weer verder kunnen.

Langzaam wordt het iets rustiger onderweg. We komen op de A67 en nemen de afslag naar Brunssum. Het park blijkt op de grens van Brunssum en Heerlen te liggen. De toegangsweg loopt schuin omlaag naar het parkeerterrein bij het receptiegebouw. We worden vriendelijk welkom geheten en krijgen, naast de sleutel van het huisje en informatie over het park, een gratis vlaai. Welkom in Limburg!

Een heerlijk welkomstcadeautje!

Met behulp van de plattegrond zoeken we de weg naar ons huisje, nummer 163. Het blijkt één van de laatste huisjes voor de uitgang van het park te zijn. We hebben ons eigen ruime terras, uitzicht op het meer… en een trap naar de voordeur. Ons kleine mannetje kijkt vanuit zijn autostoeltje in de woonkamer naar ons, terwijl wij alle spullen naar boven sjouwen.

Sjouwen maar!

Het huisje is de moeite van het sjouwen echter waard. We hebben een ruime, luxe woonkamer met open keuken en uitzicht op het meer. Er is een apart toilet en er zijn twee slaapkamers met daartussen de badkamer met douche. De ene slaapkamer wordt de babykamer en opslagruimte, in de andere slaapkamer zetten we het campingbedje op.

De woonkamer met uitzicht op het meer

Als alles een beetje uitgepakt is, is het bijna zes uur. We besluiten te kijken bij het restaurant van het park, dat aan de overkant van het meer is. Dat betekent de trap afsjouwen met een kinderwagen, de heuvel aflopen aan onze kant en vervolgens aan de overkant de flink steile heuvel weer oplopen. En natuurlijk blijkt het restaurant dan geen plaats te hebben, waardoor we dezelfde heuvel weer af mogen lopen en de heuvel van de toegangsweg op naar de supermarkt… Over lichaamsbeweging hoeven we vandaag dus niet te klagen!

Met onze boodschappen gaan we de heuvel weer af, de kortere heuvel op naar ons huisje en dan de trap weer op. Op het terras eten we ons avondeten, waarna we ons kleine mannetje naar bed brengen. Vervolgens zitten we zelf nog even genietend op het terras, want het is echt een prachtige omgeving. Hier kunnen we zeker een fijne tweede vakantieweek hebben!

Ons uitzicht vanaf het terras

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2 en dag 3

Reisverslag Drenthe 2021: dag 7 en dag 8

Donderdag 12 en vrijdag 13 augustus 2021

We beginnen de dag als gebruikelijk met redelijk vroeg opstaan en een flesje voor ons mannetje. Daarna verandert het ochtendprogramma iets, want meneer mag in bad! Helaas heeft het warme water precies nu weer kuren en moeten we het water op temperatuur krijgen met de waterkoker. Als we zelf later onder de douche gaan, is het water wel weer op temperatuur, maar toch melden we het bij de receptie en komt er later op de dag iemand langs om weer iets te repareren bij de kraan.

Terwijl ons mannetje wat dutjes doet, pakken wij alvast wat spullen in en ruimen we wat op. Na een fles gaan we naar het centrum, waar Koos Konijn een Meet & Greet heeft. Als een soort afscheid van het park maken we nog één keer foto’s van het enorme konijn en gaat mijn man met ons kleine mannetje op de foto met Koos.

Nog één keer op de foto met Koos!

Nog nagenietend van het moment gaan we terug naar het huisje, waar we lunchen. Vervolgens pakken we onze spullen in om op pad te gaan en rijden we naar het Boomkroonpad. We zijn alleen één ding vergeten: in deze tijd kom je zonder reservering niet meer binnen. We kijken ter plekke voor een reservering, maar alleen om half vijf is nog één plekje beschikbaar. Hier besluiten we niet voor te kiezen, maar lekker terug te gaan naar het park.

Op het park betalen we voor midgetgolf en spelen we twee verhitte spelletjes. Er zitten erg leuke banen bij, zoals een baan met een looping en met een net. Uiteraard lukken mij die banen niet, maar mijn man natuurlijk wel! Gelukkig mag de winnaar de verliezer op een ijsje trakteren!

Een van de uitdagende banen

Na het ijsje gaan we terug naar het huisje, waar we tot ongeveer half vijf zijn. Dan vertrekken we naar Borger voor een afscheidsmaaltijd bij het Italiaanse restaurant La Piazza. Binnen worden we begroet door verschillende personeelsleden, waarvan eentje ons onze tafel wijst. We nemen een lekker voorgerecht en delen twee hoofdgerechten, die beide heerlijk smaken. Het dessert slaan we over, we zitten al helemaal vol!

We lopen nog een laatste rondje door Borger voor we de auto voltanken en de bandenspanning nog even controleren. Dan gaan we terug naar het park, waar we nog even bij het circus kijken voor we ons kleine mannetje naar bed brengen. We ruimen nog zo veel mogelijk op, zodat we morgen vlot kunnen vertrekken naar huis en vervolgens naar onze tweede vakantiebestemming: Limburg.

Nog een laatste rondje Borger...

Ons plan is die vrijdagochtend om zo snel mogelijk uit Drenthe te vertrekken, dus sta ik al om kwart voor zeven onder de douche. Dit maakt echter geen verschil voor de vertrektijd: omdat we ervoor gekozen hebben om geen €65 voor de eindschoonmaak te betalen, moeten we dit zelf doen en dit kost heel veel tijd. Echt alles moet gepoetst worden: de badkamer, de keuken, al het meubilair en de kastjes, de ramen en deuren, de vloer moet gezogen en gedweild… En natuurlijk is er geen dweilstok aanwezig en mag ik op mijn knieën het hele huisje dweilen! Het is gelukkig maar een klein huisje, maar pas om kwart voor tien zijn we klaar om te vertrekken. Hopelijk heb ik in ieder geval het huisje iets schoner achtergelaten dan hoe we het aantroffen en krijgen we onze borg terug (latere toevoeging: we hebben inderdaad de borg netjes terug gekregen!).

We verlaten snel het park, rijden richting de snelweg en vervolgens de A28 af. Na een paar keer rechts aanhouden is het deze snelweg 115 kilometer volgen en dan bereiken we na 116 kilometer onze eindbestemming. Onderweg is het druk met veel vakantieverkeer (volgeladen auto’s, auto’s met dakkoffers en fietsendragers) en vrachtwagens. Bij Nunspeet pauzeren we even voor een flesje voor ons mannetje, daarna hebben we nog even last van wat file bij Strand Horst en Strand Nulde en zijn we uiteindelijk iets voor half één weer thuis. Tijd om spullen te wisselen en dan door te gaan naar Limburg!

We vonden Drenthe een erg leuke bestemming voor een weekje. Vanaf het park waar wij zaten, waren bezienswaardigheden in de omgeving goed te bereiken en ook het park zelf was leuk. Het huisje was vrij simpel en het zwembad raden we niet aan met een baby, maar verder zijn er op het park genoeg dingen te doen, zeker voor kinderen. Het hoogtepunt van deze week vonden we toch wel Wildlands. Wat een leuk dierenpark is dat, het heeft ons echt verrast! Misschien dat we ooit nog eens terug gaan als ons kleine mannetje wat ouder is, zodat hij ook kan genieten van dit mooie park. 

Tijdens ons verblijf hebben we ook weinig last gehad van beperkingen door Corona. Ja, je moet reserveren voor het zwembad en helaas reden er geen pendelbussen bij Kamp Westerbork, maar we hebben buiten die kleine dingetjes om een heerlijke vakantieweek gehad. Absoluut een aanrader voor een weekje weg in eigen land!

We hebben een heerlijke eerste vakantieweek gehad!

Lees verder: Dag 1 (Limburg)