Reisverslag zomer 2024: Oostende - dag 3 en dag 4

Woensdag 31 juli 2024

Vandaag is alweer onze laatste dag in Oostende en daarmee ook onze laatste vakantiedag. We willen er in ieder geval nog zoveel mogelijk van genieten!
 
Net als gisteren beginnen we de dag met het ontbijtbuffet. Het is grotendeels hetzelfde als gisteren, alleen zijn er nu pannenkoeken en American pancakes in plaats van omeletten en de geroerbakte omeletten van gisteren zijn vandaag gewoon roerei.
 
Na het ontbijt neem ik ons zoontje even mee naar het strand om lekker te klimmen, omdat de speeltoestellen nu niet zo warm zijn. Dat geldt ook voor het water…

Even lekker op het strand spelen, met op de achtergrond het hotel. Onze kamer was in het halfronde deel met uitzicht op de flat ernaast.

Dat water is koud!

Als we terug zijn kijken we, nadat de korte maar stevige regenbui voorbij is, even of alles nog goed is met de auto. Dit is gelukkig zo. Via de duinen lopen we terug richting het hotel, waarbij we onderweg nog langs een kerkje komen. Er is net een uitvaartdienst bezig, dus lopen we ook snel verder. In de verte zien we nog wel een vliegtuig opstijgen vanaf Oostende Airport.

Kerkje van Oostende

Opstijgend vliegtuig vanaf Oostende Airport

Terug in het appartement eten we even fruit en maken we een lunch klaar, daarna gaan we naar de tramhalte. We willen eigenlijk naar het centrum van Oostende gaan, maar die tram zit zo vol dat we besluiten de andere kant op te gaan, richting De Panne.
 
Onderweg komen we langs de Atlantikwall, waar overblijfselen te zien zijn van de Tweede Wereldoorlog, en langs een aantal andere badplaatsen. In het dorpje Koksijde stappen we uiteindelijk uit.

Overblijfselen van de Tweede Wereldoorlog bij de Atlantikwall

Vanaf de tramhalte lopen we richting het strand, waar we onze meegebrachte boterhammen opeten. Dat is nog een hele uitdaging met het voorbij waaiende zand! Waarschijnlijk door de harde wind staat hier de vlag van de Lifeguards ook op geel, wat betekent dat je wel mag zwemmen, maar geen bootjes of andere drijfmiddelen op het water mag gebruiken.

Het strand van Koksijde met de gele vlag

 
Als we de zee even gevoeld hebben, lopen we nog een stukje langs de boulevard. Die heeft grotendeels dezelfde winkeltjes, restaurants en fietsverhuurders, dus lopen we ook vrij snel weer terug naar de tramhalte.

De boulevard van Koksijde, gezien vanaf het strand

 
De reis terug is druk en we zijn dan ook blij als we weer in het appartement zijn. Inmiddels is het wel mooi opgeklaard, dus smeren we ons in en gaan we naar het strand. Ik duik toch even het water in (het valt nog mee met de kou), daarna ga ik met ons zoontje kanalen graven. Mijn man gaat ook even het water in, maar komt precies in de buurt van een kwal, met als resultaat een rode plek op zijn been. Voor de zekerheid loopt hij naar de post van de Eerste Hulp, maar gelukkig valt het allemaal mee.

Terug met het trammetje

 
In de tussentijd hebben we op het strand een ‘eilandje’ gemaakt met graven – hoe kun je een kind blijer maken dan met zand en water en vies mogen worden?

Een eigen eilandje op het strand!

 
Omdat het al later wordt, gaan we terug naar het appartement om het zand van ons af te boenen en daarna te koken, waarbij we 'poulettekes' gebruiken in plaats van de Nederlandse 'kipstuckjes' van de Vegetarische Slager. Als afsluiting nemen we beneden in de Lounge nog een ijsje.

Wat een geweldige naam! ;)

Voor de laatste keer lopen we vervolgens naar het strand. Het is een mooie vakantie geweest, maar we zijn toch ook blij dat we weer naar huis mogen. Vooral ons eigen bedje en schone kleren (met de hand wassen op een camping is toch anders…) hebben we gemist.
 
Morgen hebben we nog wel een laatste keer ontbijt om van te genieten, daarna is het op naar Nederland!

Nog een laatste zonsondergang bij het strand...

 
Donderdag 1 augustus 2024
 
Rond kwart over drie worden we wakker gemaakt door een onweersbui. Ook als we ’s ochtends opstaan, regent het nog steeds. Tijd om naar huis te gaan dus!

Een somber begin van de dag...

 
We ontbijten voor de laatste keer in het buffetrestaurant beneden, waarna we alles inpakken. Dan begint het ‘leukste’ stukje van het weggaan: het appartement schoonmaken. De eindschoonmaak is inbegrepen, maar er wordt wel verwacht dat de vloer schoon is en dat het sanitair gepoetst is… Dat je een vloer moet vegen, prima, geen probleem! Maar een wc poetsen, dat hebben we nog nooit eerder hoeven doen bij een inbegrepen eindschoonmaak!

Nog één keer ontbijten...

 
Als alles schoon is, sjouwen we in drie keer alle spullen naar beneden. Mijn man haalt de auto, die hij op de Kiss & Ride neerzet, zodat we alles kunnen inladen. Om precies tien uur rijden we weg bij het hotel.
 
Onderweg regent het nog wat en is er toch best wat verkeer, waardoor het niet altijd even fijn rijdt. Bij Antwerpen hebben we natuurlijk file en als we de Nederlandse grens passeren, komt de regen met bakken naar beneden. Pas als we verder rijden, wordt het droger en uiteindelijk komen we met een zonnetje achter de wolken iets over tweeën thuis aan.

Welkom terug in Nederland... ☔

Van de drie bestemmingen vonden we deze de minste. Het strand is leuk, maar verder vinden we de omschrijving ‘kindvriendelijk’ niet echt kloppen. Ja, er is speelgelegenheid in het hotel, maar als een kind niet eens in het water mag springen in het zwembad, denk ik toch dat ze de omschrijving nog eens moeten controleren… Daarnaast vonden we de temperatuur in het appartement echt verschrikkelijk, het was gewoon niet koel te krijgen. Het bed was net een houten plank en het was ook ontzettend gehorig. Verder vind ik de schoonmaak die je zelf moet doen te ver gaan als er een eindschoonmaak is en wordt de belofte ‘opgemaakte bedden bij aankomst’ niet waar gemaakt: als wij geen eigen dekbedden en kussens mee hadden genomen, hadden we alleen een dun laken gehad om onder te slapen, niet eens een kussen. En dan noem ik nog niet eens de parkeergelegenheid... Kortom, geen aanrader dit hotel, en al helemaal niet voor mensen die slecht ter been zijn of voor mensen met een kinderwagen/buggy: de liften zijn werkelijk een ramp. Het duurt ontzettend lang voor ze op jouw verdieping komen en als ze dan komen, zitten ze vaak vol met mensen. Het is meerdere keren voorgekomen dat we maar met de buggy de trap af zijn gaan sjouwen, omdat het zo ontzettend lang duurde.
 
Park Eifel en vooral Luxemburg vonden we leuker en die kunnen we zeker aanraden, wel alle twee met kanttekeningen (zie de laatste dag per bestemming daarvoor). Alles bij elkaar hebben we zeker wel genoten van de vakantie, maar we hopen dat we thuis ook nog een paar mooie zonnige dagen krijgen.
 
Tot de volgende vakantie!

Reisverslag zomer 2024: Oostende - dag 2

Dinsdag 30 juli 2024
 
We worden ’s ochtends wakker met rugpijn door het slechte bed én met uitzicht op de zee met een zonnetje erboven. Daar zijn we natuurlijk erg blij mee, al hadden we liever een iets minder uitzicht gehad, maar wel een iets beter bed…

Met knuffels erop lijkt het nog leuk, maar het is echt een verschrikkelijk bed...

 
Als we allemaal wakker zijn, kleden we ons snel aan en gaan we naar beneden om te ontbijten. Het is een buffet met wat verschillende broodjes, eieren, worstjes en spek voor de carnivoren, yoghurt, kaas en vleeswaren, zoet beleg en drinken. Een prima buffet dus, waarbij zelfs lactosevrije kaas en glutenvrije broodjes te krijgen zijn.

Een klein deel van het buffet

Na het ontbijt lopen we naar de auto toe. Gelukkig is er niets mee gebeurd. We rijden rond tot we uiteindelijk een parkeerplaats langs de weg en duinen vinden, op een paar honderd meter van het hotel. Hier kan de auto tot ons vertrek blijven staan.
 
Vanaf het hotel gaan we op zoek naar een supermarkt. We vinden een Carrefour… in een grote tent. Waarschijnlijk wordt de winkel zelf verbouwd, maar we vinden het wel bijzonder.

In deze tent was de supermarkt...

 
Met de boodschappen lopen we in de brandende zon terug naar het hotel. Dan is het eindelijk tijd om naar het strand te gaan! We vinden een mooi plekje en brengen dan bijna tweeënhalf uur door met zand, zee en zon. Er wordt gegraven, er wordt over golven gesprongen, er wordt gespeeld op het (bloedhete) klimtoestel… We vermaken ons allemaal prima! Ondertussen komen er ook grote vliegtuigen voorbij, die landen op Oostende Airport. Als vliegtuigfan geniet papa hier natuurlijk helemaal van!

Heerlijk genieten op het strand!

 
Rond twee uur gaan we toch terug, omdat het echt heel heet is en we bijna geen drinken meer hebben. In het appartement van ons hotel douchen we het zand van ons af en na een fruithapje gaan we naar het zwembad van het hotel. Dat bestaat uit een peuterbadje met een klein glijbaantje, twee bubbelbaden en een groot bad met een stevige stroomversnelling. De watertemperatuur van het peuterbad is prima, die van het grote bad iets minder. Ook hangt er een heel negatieve sfeer door alle regels van wat vooral niet mag en wat moet (welke zwemkleding moet je dragen, lang haar moet je vast hebben, eten en drinken mag niet, speeltjes en ballen mogen niet…). Daarnaast lijken er twee groepen te zijn: de kinderen, die lekker willen spetteren en springen, en de ouderen, die rustig een baantje willen zwemmen. Dit botst natuurlijk en een paar kinderen worden aangesproken op springen in het zwembad.

Het peuterbad met daarachter op de muur alle zwembadregels

Na een halfuur hebben we het wel gezien. We kleden ons in het appartement om, waarna we lopend naar een ijswinkel gaan op zo’n zevenhonderd meter van ons hotel. Het is een prima winkel, alleen accepteren ze geen bankpasjes. Aangezien contant geld bij ons een uitstervend iets is, gaat manlief op zoek naar een pinautomaat. Dit is een flinke wandeling, maar uiteindelijk lukt het om geld te pinnen en de ijsjes alsnog te betalen.
 
We lopen terug naar het hotel, waar mijn man aan het avondeten van soep begint. Het koken gaat prima en vrij snel zitten we aan een prima maaltijd. Na het eten gaan we nog even naar de binnenspeeltuin beneden, waar kinderen zich uitstekend kunnen vermaken, zo groot is het toestel. Voor ons peutertje is het nog wel iets te groot, vooral de erg steile glijbaan…

Hier kun je wel lekker spelen...

... al is de glijbaan wel erg steil!

Terug in het appartement is het bedtijd voor ons slaapkoppie. Morgen hopen we nog even lekker van het strand te kunnen genieten, al is er ook regen voorspeld…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3 en 4

Reisverslag zomer 2024: Oostende - dag 1

Maandag 29 juli 2024
 
Vorige week maandag zijn we, na een verblijf van drie dagen in Center Parcs Park Eifel in Duitsland, aangekomen bij camping Hu Birkelt in Larochette, Luxemburg. Vandaag reizen we naar de laatste bestemming van onze zomervakantie: Oostende in België.
 
Omdat we gisteren al veel ingepakt hebben, kan ’s ochtends de auto al vrij snel ingeladen worden. We gooien het laatste afval weg, vegen de vloer schoon en nemen afscheid van de buren en overburen. Bij de receptie check ik uit en dan zijn we rond vijf voor half tien op weg naar België!

Dag, stacaravan, het was leuk!

 
Het eerste deel van de rit gaat via heuvelachtige wegen door Luxemburg met af en toe flinke afdalingen en klimmetjes, maar ook heerlijke bochten. Er is zelfs één bocht die de weg letterlijk om een huis met tuin doet gaan!
 
Uiteindelijk steken we de grens naar België over. Het klinkt cliché, maar het is meteen te merken aan de wegen. We stoppen ergens even om de benen te strekken, rijden weer verder en houden een tweede stop voor de lunch. Daarna beginnen er wel echt files te komen. Google Maps weet een snellere route… alleen rijden we ineens dwars door het centrum van Brussel!

Welkom in België... Het verschil in wegen is al te zien!

En dan rij je ineens midden in Brussel...

Met behulp van onze Internet vriend weten we Brussel weer veilig uit te komen en gaat het hortend en stotend verder over de snelweg. Elke keer is er weer even vijftig kilometer per uur rijden, dan kunnen we weer honderdtien. We stoppen nog één keer, dan beginnen we eindelijk aan het laatste stuk van de rit. Het is bijna half vier als we ten slotte Oostende binnen rijden. We vinden het hotel, maar dit ligt aan een drukke straat en er is nergens ruimte om te parkeren. Uiteindelijk stap ik uit, terwijl manlief rondjes blijft rijden.

Het hotel ligt direct aan het strand, maar ook aan een drukke weg zonder parkeermogelijkheden...

 
Nadat ik een kwartier in de rij heb gestaan voor de receptie, kan ik inchecken. We krijgen een plastic plakarmbandje voor het zwembad en ons kamernummer. Naar informatie voor het ontbijt en het parkeren moet ik zelf vragen. Er wordt meteen gezegd dat de parkeergarage van het hotel vol zit, maar in de straat achter het hotel kun je ook parkeren. Die is echter ook helemaal vol, net als alle parkeerplekken in de omgeving. Uiteindelijk vinden we een plekje, ergens op bijna een kilometer lopen van het hotel. En we kunnen er ook nog niet eens blijven staan: je mag er maar acht uur staan (de nacht niet meegerekend).
 
Omdat we geen andere optie hebben, laten we de auto daar achter en sjouwen we met behulp van de bolderkar (en manlief die drie keer heen en weer loopt) alle spullen naar het appartement. Dat is op zich prima: een open keuken, een apart toilet, een badkamer met douche, een slaapkamer zonder raam met uitzicht voor ons zoontje en een uitklapbaar bed voor ons.

Het appartement met rechts de slaapkamer voor onze peuter en ons opklapbed achter de bank...

 
Inmiddels is het tijd voor het avondeten. We hebben geen zin meer om boodschappen te doen, dus vragen we of we nog in het hotel kunnen eten. Dit kan en een paar minuten later schuiven we aan het buffet aan. Er is een saladebar, er zijn wortels en witlof, aardappelpuree, aardappelkroketjes en rijst en kip of vlees. Vegetarisch is er niet. Als ik het aan de jongen die serveert vraag, antwoordt hij dat hij het niet weet... Wel kun je onbeperkt drinken pakken en is er nog een toetjesbuffet met wat kleine glaasjes pudding, taartjes en ijs.

Ondanks dat er weinig vegetarisch is, kunnen we goed eten! (Ook zoonlief, hoor, al kijkt hij wat bedenkelijk...)

Na het eten lopen we nog het strand op, dat aan de overkant is. Ons zoontje gaat heerlijk graven en spelen met het zand, precies zoals we nog even gehoopt hadden. Als we terug gaan en we het zand van ons afgespoeld hebben, hoeft hij maar heel even te wennen aan zijn nieuwe bedje, daarna slaapt hij al (ondanks de temperatuur van 26 graden in zijn kamertje...). Wij zitten nog even in de gehorige woonkamer en hopen morgen op een rustigere dag. Gezien de weersvoorspelling zou dat prima moeten lukken!

Nog even heerlijk op het strand!

 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Center Parcs Erperheide 2024 - dag 3

Zondag 26 mei 2024
 
Helaas is de laatste dag bij de Erperheide alweer aangebroken. We pakken ’s ochtends zo veel mogelijk laatste spullen in voor we nog een keer mogen genieten van het ontbijtbuffet bij Evergreenz. Het is goed te merken dat het zondag is, want het is een stuk drukker dan gisteren.

Nog een keer heerlijk genieten van het ontbijtbuffet!

 
Na een wederom heerlijk ontbijt en nog even spelen bij de houten tractor, gaan we terug naar het huisje. Mijn man haalt de auto, zodat we alle spullen in kunnen laden. Als dat gebeurd is, brengt hij de auto terug naar de parkeerplaats, terwijl ik vast met ons zoontje naar Baluba loop.

De ingang van Baluba (foto van Dag 1 - vrijdag)

 
In Baluba gaan we nog even de favorieten langs: de draaischijf, de ballenbak en natuurlijk de vulkaan. En ja, ja: zelfs mama gaat naar boven!

Nog één keer naar de ballenbak...

... de draaischijf...

... en de vulkaan, waar mama zelfs mee omhoog gaat!

 
Iets voor tienen halen we de zwemspullen op en gaan we voor de laatste keer naar de Aqua Mundo. Ik doe eerst een rondje om foto’s te maken, daarna zoek ik man- en zoonlief op bij de Water Playhouse. Natuurlijk valt precies op dat moment de grote emmer om, zodat ik een plens water over me heen krijg… Heerlijk!

En wie stond er precies onder? Jep!

 
We gaan daarna nog een paar keer van de wildwaterbaan, de dichte familieglijbaan en de brede. Ook dobberen we rond op de Lazy River, gaan we nog naar het Aziatisch Vissersdorp en het gewone buitenbad en mag onze kleine waterrat nog zijn favoriete glijbaan in het kleuterbad doen.

De Lazy River

De brede familieglijbaan (rechts) en de dichte glijbanen (links)

 
Nadat we onze meegebrachte boterhammen opgegeten hebben, zeggen we het zwembad gedag en gaan we naar de douches. Als we aangekleed zijn, gaan we op verzoek van onze kleine fietsfanaat nog één keer naar Gametown. Dan is het toch wel echt tijd om naar de auto te gaan en te beginnen aan de rit terug naar huis. Wegens werkzaamheden moeten we een stuk omrijden en zijn we uiteindelijk rond kwart voor vier thuis na een rit van bijna tweeënhalf uur met slechts één stop onderweg.

Nog een laatste keer op de 'fiets' en dan naar huis!

We vonden Park Erperheide een erg leuk park. Het zwembad was prachtig met veel verschillende baden en ook genoeg te zien en te doen voor alle leeftijden. Ook vonden we deze Evergreenz erg goed, zowel bij het ontbijt als bij het avondeten. Het is één van de weinige restaurants waar we bij het avondeten zo veel vegetarische warme opties hebben gezien.

Het zwembad heeft leuke baden voor alle leeftijden, ook voor de allerkleinsten!

 
Als derde pluspunt vonden we Baluba echt heel leuk. Zeker vrijdag, toen er zoveel regen viel, was dat echt een uitkomst. Bij droger weer heeft de Erperheide echter buiten ook genoeg te doen: er zijn heel veel speeltuintjes, natuurlijk is er de kinderboerderij en de Nature Trail, het natuurpad, was ook een leuke verrassing met de verschillende doe- en ontdekplekken.

Het balanceerdeel van de Nature Trail

 
Een minpunt vonden we het huisje. We wisten van tevoren dat we maar een driepersoonshuisje hadden, maar de ruimte was zo beperkt dat het niet leuk meer was. De ligging was op zich prima – aan het water en vlakbij de Market Dome – maar niet om spullen uit te laden. Als er nog een fatsoenlijk paadje is, is het helemaal niet erg om een stukje te moeten lopen, maar dit was echt heel onhandig. Daarnaast vonden we het park wat onoverzichtelijk, waardoor we niet het gevoel hebben het hele park gezien te hebben.

De ligging aan het water was mooi...

 

... maar de route vanaf de auto onhandig: onder de trap door, door het steegje, om de heg heen en dan langs de trap naar de huisjes. Goed voor het stappendoel!

Op zich zijn we positief over het park en staan we er zeker voor open om nog eens terug te gaan, maar dan wel in een ‘gewoon’ vierpersoonshuisje. Op zich ben je natuurlijk vooral in het huisje om te slapen, maar we merken dat dit kleine huisje wel een behoorlijke stempel heeft gedrukt op hoe we op ons verblijf terugkijken. En het weer speelt daarnaast ook een grote rol, al kan Center Parcs daar natuurlijk niks aan doen. Misschien dus juist een extra reden om nog eens terug te gaan? Wie weet! ;)

Wie weet tot ooit, lieve kip van de kinderboerderij!

Reisverslag Center Parcs Erperheide 2024 - dag 2

Zaterdag 25 mei 2024

Aangezien de gordijnen net niet helemaal tot de muur aansluiten en er in de woonkamer zelfs een raam is dat helemaal geen gordijn heeft, denkt onze kleine nachtbraker dat het om kwart over vijf al tijd is om op te staan. Slapen doet hij vervolgens niet meer, want volgens hem klopt het niet dat het nog ‘heel vroeg’ is als het al licht buiten is. Tijd om klok te leren kijken?
 
Positief gezien kunnen we nu wel de hele dag genieten van het park. Helaas horen we alweer getik op het dak: het regent opnieuw… Voor het eerste stukje van de ochtend is dat niet erg: we hebben namelijk ontbijtbuffet bij Evergreenz gereserveerd om acht uur. We zijn dan nog bijna de enigen en hebben de tijd om te genieten van broodjes, warme gerechten als gebakken ui en champignons, verschillende soorten eieren, beleg, yoghurt, fruit en tomaatjes / komkommers. Daarnaast zijn er meerdere warme en koude drankjes om uit te kiezen.
 

Volop keuze bij het ontbijtbuffet van Evergreenz!

We ontbijten heerlijk en sluiten af met spelen bij de houten speeltractor. Wel melden we nog even bij de ingang dat we lekkage gezien hebben: naast ons tafeltje was namelijk een natte plek op de grond. De caissière reageert heel rustig, want ze zijn lekkages gewend. Of dat nu meer over het dak of het weer zegt, durf ik niet te zeggen!

De houten speeltractor

 
Als we naar buiten gaan, blijkt dat het droog is. We wandelen even naar de kinderboerderij en de speeltuin er tegenover, waarbij onze klauterkabouter binnen een paar tellen in het speelhuisje naar boven is geklommen. Naar beneden glijden is niet zo’n goed idee, aangezien de glijbaan nog nat van alle regen is natuurlijk. Gelukkig is papa er om brandweerman Sam langs de paal naar beneden te helpen.

"En hoe kom ik nu weer naar beneden?"

 
Van de natte buitenspeeltuin gaan we naar de droge binnenspeeltuin Baluba. Ondanks het vroege tijdstip is het er al best druk, wat natuurlijk ook weer verklaarbaar is door het weer. We vermaken ons met z’n drieën een tijdje bij de kanonnen bij de ballenbak en kijken toe hoe het grote rek een waterval van ballen veroorzaakt.

Heerlijk spelen met alle kanonnen in de ballenbak...

Daar wil je niet onder staan...

 
Ook de klimvulkaan wordt weer bedwongen. Het lukt onze kleine Spiderman gewoon weer om helemaal alleen boven te komen en glijden naar beneden durft hij ook al zelf.
 
Rond tien uur gaan we even naar ons huisje voor een fruithapje. Daarna wandelen we weer naar de kinderboerderij om te ‘knuffelen met dieren’. Dit houdt in dat het huis van de boer geopend wordt en dat er op zachte kleden op tafel konijnen en cavia’s neergezet worden. Het is ontzettend schattig om ze te aaien, vooral het konijn met een wat woeste haardos, maar we vinden het ook wel iets zieligs hebben. Eigenlijk, vinden we, zou er iemand bij moeten zitten die zorgt voor rust voor de dieren en die uitlegt hoe je het beste met de diertjes om kunt gaan. Nu zit er wel iemand van Center Parcs bij, maar die heeft het te druk met zijn telefoon…

Heel schattig! <3

Even rustig aaien...

 
Naast de kinderboerderij is de Pony Ranch. Onze peuter blijkt de klaarstaande paarden en pony’s maar heel spannend te vinden, dus achteraf is het goed dat we het ponyritje niet konden reserveren! We lopen snel een stukje weg en komen bij het Blotevoetenpad. Vanwege de regen houden we de laarzen en schoenen maar aan, wat een goede keuze blijkt: sommige stukken van het pad hebben scherpe kiezelsteentjes.

Op laarzen over het Blotevoetenpad

 
Vervolgens lopen we nog een stukje van de Nature Trail. Dit blijkt een pad door het bos met verschillende plekken waar je iets kunt doen of ontdekken. Zo is er een balanceergebied, maar ook een ontdekplek over zicht, één over gehoor en eentje waar je kunt ruiken en proeven.

Het natuurpad met één van de ontdekplekken

 
Omdat onze kleine nachtbraker nu wel echt moe is, gaan we terug naar het huisje voor de lunch. Daarna leggen we meneer even in bed voor een mogelijk middagslaapje. Ik ga ondertussen een klein stukje hardlopen, wat me behoorlijk tegenvalt door het heuvelachtige pad. Toch loop ik mijn op één na beste tijd tot nu toe! Bij terugkomst wacht me ook nog een verrassing: ons kleine slaapkoppie is zowaar in slaap gevallen!
 
Iets voor drieën horen we weer wat geluiden. We halen hem nu ook uit bed, zodat we nog kunnen zwemmen voordat we naar het avondeten gaan. In het zwembad is deze keer de Water Playhouse wel open en kunnen we daar dus ook nog spelen. We vinden het wel een heleboel herrie. Niet zozeer door het vallende water, want we begrijpen dat dat erbij hoort, maar door de muziek en geluiden via de boxen. De trechterglijbaan maakt gelukkig wel weer wat goed, want die is en blijft leuk!
 

De Water Playhouse met...

... de trechterglijbaan!

We glijden, zwemmen en spetteren een tijdje. De groene glijbaan in het peuterbad blijft favoriet bij onze waterrat, de wildwaterbaan is ook nog steeds leuk en in het Aziatisch Vissersdorp bekijken we nogmaals de visjes en vissen (er zwemt een enorme vis tussen!) onder water.

Het Aziatisch Vissersdorp waar je langs kunt lopen, maar ook gewoon in kunt zwemmen en onder water vissen kunt zien.

 
Rond kwart voor vijf, na nog een rondje Lazy River, kleden we ons om. Het gaat echter zo snel dat we om vijf uur al buiten staan, terwijl we pas om kwart over vijf gereserveerd hebben bij Evergreenz. Gelukkig biedt een föhn nog een paar minuten afleiding!
 
Bij Evergreenz is het ook geen probleem dat we wat vroeger zijn. We mogen zelf een tafeltje kiezen, dus kiezen we er eentje vlakbij het buffet en de speeltractor. Daarna is het heerlijk uitzoeken wat we allemaal gaan eten. We worden aangenaam verrast, want er zijn ook heel veel vegetarische warme gerechten: een spinazie-brie stamppot, vegetarische loempia’s, champignonrisotto, een vegetarische curry, ‘no beef’ teryaki en natuurlijk de zoete aardappelfrietjes en gewone patatjes. Daarnaast is er nog een saladebar, brood en soep. En natuurlijk de verschillende drankjes om uit te kiezen! We sluiten af met het toetjesbuffet, waar we goed moeten kijken dat we niet te veel nemen, want alles ziet er even heerlijk uit.

Er is weer genoeg te kiezen!

 
Nadat we bij de caissière en de er toevallig naast staande duty manager onze complimenten hebben overgebracht over het heerlijke eten, haal ik snel de buggy in het huisje, terwijl de mannen nog naar Gametown gaan. Na een potje airhockey (twee tegen één is echt niet eerlijk…) wandelen we naar de kinderboerderij, waar de babygeitjes zich nu goed laten zien.

Nog even naar de kinderboerderij de babygeitjes bewonderen!

 
Als onze Boer Boris nog op de tractor gezeten heeft, lopen we nog een klein stukje langs de Pony Ranch en de Laser Battle in het bos. Helaas is onze peuter daar nog iets te jong voor, al was hij wel goed in Buzz Lightyear in Disneyland Parijs!

Helaas nog iets te jong voor de Laser Battle...

 
Via een speeltuin gaan we terug naar ons huisje, waar ik de zwemspullen buiten hang met de hoop dat ze daar nog een beetje drogen. Op dit soort momenten mis ik een fatsoenlijk wasrek, maar ach: het is nog maar één nachtje en dan wacht thuis de was weer… Gelukkig hebben we nog wel morgen om te genieten van het park, met hopelijk hetzelfde droge weer als dat we nu eindelijk hebben!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3