Maandag 27 juli 2026
Sinds onze aankomst bij Village
de la Guyonnière zijn we alleen nog op de camping geweest. Vandaag komt daar
verandering in: we gaan ons eerste uitstapje doen!
Na het gebruikelijke
ochtendritueel stappen we in de auto en rijden we naar Brem sur Mer, een dorpje
vlakbij de kust. In dit plaatsje zit Parc des Dunes, een klein ‘attractiepark’.
De toegang is €13 voor iedereen vanaf 90 centimeter, ongeacht kind of
volwassene. In het park zijn alle attracties dan vrij toegankelijk.
De ingang van Parc des Dunes
Je komt binnen in een overdekt
gedeelte waar je wat lekkers kunt kopen en, als enige uitzondering tegen
betaling, spelletjes kunt doen als basketbal gooien en tafelvoetbal. Buiten kom
je als eerste bij een viertal grote trampolines en een ballenbak.
Als je het 'echte' park binnenkomt, kun je twee kanten op.
Vanaf daar kun je twee kanten
op. Wij blijven eerst aan de linkerkant, waar een rodelbaan is voor kinderen
vanaf 8 jaar (manlief test hem en begrijpt maar al te goed waarom: het is
namelijk een enorme rammelbaan…), een springkussen in de vorm van een
piratenboot (officieel voor kinderen vanaf 7 jaar) en een tweepersoonsskelter. Die
is nog flink doortrappen, want de baan loopt over een heuveltje.
Even doortrappen! Op de achtergrond is één van de vele springkussens te zien.
Er staat hier ook nog een
oranje tweepersoonsschommel, die eigenlijk geadviseerd wordt voor kinderen
vanaf 14 jaar. Waarom begrijpen we niet, hoogstens dat het wat zwaarder
schommelen is.
Op deze schommel mag je eigenlijk pas vanaf 14 jaar...
De rest van het terrein aan
deze kant bestaat uit verschillende springkussens, een gedeelte voor de
kleintjes met allerlei toestellen en twee waterglijbanen, waar je pas vanaf 8
jaar op mag. Dit hadden we van tevoren gezien op de plattegrond en we hebben
daarom expres de verplichte zwemkleding niet meegenomen.
Vanaf 8 jaar mag je van deze glijbaan af. Er is verder ook geen zwembad bij.
Nadat onze kleine
klauterkabouter een tijdje bij het springkussen van de krokodil gespeeld heeft
(die echt heel leuk is, aangezien de bek op en neer gaat), besluiten we naar
het andere deel van het park te gaan om de schaduw op te zoeken. De
springkussens staan namelijk in de volle zon en hier zijn geen bomen of
parasols die voor wat verkoeling zorgen.
Dit springkussen was favoriet door de op en neer gaande bek van de krokodil
We steken het bruggetje bij de
trampolines over en komen in het rechterdeel van het park. Hier is een grote
minigolfbaan. Spelen is gratis, maar je moet wel €1 per persoon borg betalen.
De minigolfbaan van het park
In dit deel van het park zijn
ook weer trampolines en er staat ook weer een springkussen, deze keer met
safaridieren. Verder zijn er twee tonnen waar je in kunt lopen en is er een
mattenglijbaan. Een medewerker van het park heeft de banen nog even extra
ingespoten, maar zo hard als bij de
Spielscheune in Duitsland gaat deze niet!
Het extra inspuiten heeft niet echt geholpen, het is een heel tam glijbaantje!
Net als aan de andere kant is
hier ook een rodelbaan, al gaat deze een stuk rustiger. Officieel is het
opnieuw vanaf acht jaar, maar nadat we een ander jong jongetje hebben zien
gaan, durven we het wel aan. Zoonlief vindt het fantastisch en gaat maar liefst
drie keer achter elkaar.
Een nieuwe favoriet: de rodelbaan!
Een andere favoriet van hem
zijn de skelters, waar hij maar geen genoeg van krijgt. Er zijn ook nog trapfietsen
met handbesturing, maar die zijn wat ingewikkelder om te besturen en laat hij
snel links liggen.
Trapfietsen met handbesturing... niet een heel groot succes!
Terwijl we onze meegebrachte
lunch aan een tafeltje opeten (dit is gewoon toegestaan in het park), kijken we
naar de overige ‘attracties’: een doek waar je met een voetbal in moet schieten
om een bepaald aantal punten te scoren, een overdekte ruimte met grote
LEGO-blokken (vanaf 6 jaar…), een draaimolen die je zelf moet duwen, een
klimparcours, kleine bootjes die je handmatig moet voortbewegen en nog een
soort binnenspeeltuin.
Een variatie op de roeiboot?
Er is ook nog een soort
reuzeschommelschip, waar je van de ene kant naar de andere kant moet lopen om
schuin te gaan. Officieel vanaf 14 jaar, maar het is zo mak dat we ons zoontje
prima mee durven nemen.
Het 'reuzeschommelschip'
Inmiddels is het bijna half
één en zijn we een kleine twee uur binnen, maar hebben we het wel gezien. Het
is een grappig parkje, de prijs valt mee als je kijkt naar het aantal
speelmogelijkheden en voor kinderen is het heerlijk uitleven. De
leeftijdsrestricties begrijpen we alleen niet helemaal. Ze worden weliswaar ter
indicatie gegeven, maar toch… Wat ook opvallend is, is dat er in het hele park
maar twee toiletten zijn. Het is gelukkig niet megadruk, maar voor een
kinderpark vinden we dit toch wat weinig.
De skelters waren de grote favoriet vandaag!
Vanaf het park rijden we naar
een supermarkt in de buurt om wat boodschappen in te slaan. Het is geen
aanrader: de winkel is enorm druk, mensen staan midden in het pad stil,
inclusief medewerkers met grote karren die uitgebreid met elkaar gaan staan
kletsen, en een kassa waar het tempo vrij laag ligt… We zijn dan ook blij als
we alles hebben en terug naar de camping kunnen.
Terug op de camping zitten we
even. We willen eigenlijk gaan zwemmen, maar om drie uur is er ook de
buikglijbaan, die onze zoon graag wil doen. We besluiten daarom nog even bij de
caravan te blijven en om drie uur eerst te gaan glijden. Deze glijbaan is een
groot verschil met die op de vorige camping: daar was het een platte baan die
op een hobbelige ondergrond lag, nu is het een goed opgeblazen dubbele baan met
genoeg water en sop.
Onze waterrat glijdt drie
keer, al is glijden een groot woord. De truc is om een hoge sprong te nemen,
maar hij duikt eigenlijk meteen op zijn knietjes, waardoor hij afremt. Als hij
vervolgens op zijn buik gaat liggen en een duwtje krijgt, komt hij gelukkig wat
verder.
De techniek kan nog wat verbeterd worden...
Na het glijden lopen we naar
het zwembad, dat tot onze verbazing dicht is. Door de enorme hoeveelheid
slippers en schoenen denken we eerst dat het te druk is en vol zit, maar al
snel horen we allerlei verhalen over een gaslek. Dit lijkt ons vrij sterk bij
een zwembad, maar bij de bar, waar we een ijsje gaan halen, zien we een
jongetje met een lijkbleek gezicht dat aan het hoesten is. Als BHV’er bemoeit
mijn man zich ermee en krijgt hij van de moeder te horen dat het jochie een
vreemde damp heeft ingeademd. Een medewerker van de camping komt ook vragen wat
er is en uiteindelijk gaan ze samen naar de receptie.
Wij gaan enigszins onzeker
terug naar de caravan. Wat is er nu aan de hand? Mijn man gaat nog even kijken
of hij iets kan betekenen voor het jongetje bij de receptie, maar hij is vrij
snel terug met de mededeling dat er twee ambulances en brandweerwagens staan en
dat er meer kinderen zijn met wie het niet goed gaat…
De brandweerwagens bleven lange tijd staan... Wat zou er aan de hand zijn?
Omdat het duidelijk is dat het
zwembad voorlopig niet opengaat, kopen we bij het winkeltje wat waterspeelgoed
om zo even af te koelen. We maken ons wel zorgen over de kinderen. Als wij niet
eerst naar de buikglijbaan waren geweest, had ons zoontje er ook zomaar bij
kunnen zitten…
Op een andere manier afkoelen!
’s Avonds zien we gelukkig een
brief hangen bij het podium met meer uitleg. Door een menselijke fout zijn twee
middelen met elkaar in contact gekomen, wat een chemische reactie met damp
heeft opgeleverd. Het water is nooit besmet geweest en alles is inmiddels weer
in orde. Er wordt ook verteld dat het met iedereen goed gaat, wat ons wel enorm
oplucht. Het zwembad zal morgen weer gewoon open gaan.
De informatie over wat er gebeurd is
Blij dat er verder niks
ernstigs is, wachten we op de minidisco. Die begint met het voorstellen van de
‘piraten’, oftewel het animatieteam. Daarna wordt er uitbundig gedanst en
geroepen (heerlijk als kinderen bijna naar bed moeten… ;)). Na het laatste
liedje wordt er gesproken over een speciale gast: Lenny, de campingmascotte.
Natuurlijk moet er eerst meerdere keren geroepen worden, maar dan verschijnt
hij eindelijk op het podium.
Het animatieteam stelt zich voor
Nadat er nog een liedje samen
gedanst is, mogen de kinderen op de foto. Het is enorm dringen, want het hele
podium staat vol met kinderen. Na wat geduw en heel veel geduld is het gelukkig
de beurt aan onze eigen Lenny-fan en mag hij op de foto met de grote vos.
Op de foto met Lenny!
Begrijpelijk duurt het daarna
een flinke tijd voordat hij slaapt. Voor morgen hebben we echter geen
uitgebreid programma: we willen alleen kijken of we even lekker naar het strand
kunnen.
Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten