Dinsdag 28 juli 2026
Vandaag belooft een warme dag
te worden, daarom willen we er graag van profiteren door naar het strand te
gaan. In de buurt zijn verschillende stranden, waarvan een aantal in de
welkomstgids van de camping aangeraden worden. Reviews op internet geven echter
ook wat andere informatie. Per toeval zijn we een strand tegengekomen in de
buurt van Parc des Dunes, waar we gisteren waren, dus daar willen we vandaag
heen.
Na het gebruikelijke
ochtendritueel en wat heisa rondom het autostoeltje van ons zoontje (tijdens de
rit naar deze camping had hij iets laten vallen, wat onder zijn stoel terecht
gekomen was en de stoel nu klem zette…), rijden we richting Brem sur Mer. Vreemd
genoeg stuurt Google ons een andere kant op dan we gisteren reden. Verwachtend
dat het een kortere route zal zijn, volgen we het braaf, maar uiteindelijk
komen we uit bij een waterzuiveringsbedrijf… Bordjes onderweg zijn niet altijd
helemaal duidelijk, maar na lang zoeken komen we dan toch uit bij Plage des
Dunes.
Onderweg kwamen we wel, net als gisteren, door dit kleurrijke dorpje
Het blijkt een populair
surfstrand te zijn met diverse surfscholen die lessen aanbieden. We zien de ene
na de andere groep in wetsuits het water ingaan of verzamelen bij de op het
droge geplaatste surfplanken.
Het is al druk op het strand, vooral met surfers
Wij zoeken een plekje in het
zand om onze spullen neer te leggen en beginnen rustig met wat kanalen graven.
Uiteindelijk moet toch de oceaan uitgeprobeerd worden. Een kleine tip: niet
doen! Het is net alsof je in een bak met ijsklontjes stapt, zo koud is het
water. We proberen nog door te zetten, maar het is echt gewoon te koud.
Het bewijs: we hebben het water geprobeerd!
Verderop zijn nog wat
‘eilandjes’ met rotsen en ondiepe poeltjes. Hier zijn veel kleine krabbetjes te
zien, waar ook druk op gevist wordt.
Bij deze 'eilandjes' wordt druk gevist op krabbetjes
Na lunchtijd houden we het
voor gezien. Het water is te koud om te zwemmen, zeker met een kleuter van
vijf, en op het zand is het te warm om te zitten. We rijden terug naar de
camping, waar we snel het zwembad in duiken, dat gelukkig weer open is na het
incident van gisteren.
Dag, strand, het was leuk je gezien te hebben!
Rond half drie gaan we terug,
aangezien er om drie uur een activiteit is voor de hele familie: De Grote
Ontsnapping. Ik ga er samen met ons zoontje heen, waar we als opdracht krijgen
een ‘pakketje’ de camping af te smokkelen door een zescijferige code te zoeken.
We krijgen een plattegrondje mee, waarop een aantal koffertjes staan. Ik denk –
heel dom – dat daar de opdrachten zullen zijn, dus we lopen naar de eerste. Dit
blijkt echter de zogenaamde politie te zijn, waardoor we een tijdstraf krijgen.
Als tip krijgen we wel om naar de Miniclub te gaan.
Zodra onze straftijd voorbij
is, doen we dat. Hoe we echter ook zoeken, waar we ook kijken, we zien niks. Op
de plattegrond staat nog een drie en een telefoon, een beetje op de plek van de
receptie. We proberen het daar, maar de vriendelijke receptioniste weet van
niks. Daarom besluiten we maar terug te gaan naar het beginpunt, want op deze
manier heb ik er geen zin in om in de hitte met een klein jochie rond te
sjouwen. Bij het beginpunt willen ze ons wel een tip geven en verbazingwekkend
genoeg wil onze kleine speurder verder. We moeten nog maar eens goed kijken bij
de picknicktafel van de Miniclub en goed kijken op de kaart om een cijfer te
ontdekken.
Op de kaart zien we een 3 en –
met moeite – een 8 staan: we moeten naar plekje 38. We lopen snel naar de
Miniclub, waar inderdaad onderop de picknicktafel een QR-code geplakt is. Als
we die scannen, krijgen we een amateuristisch filmpje te zien met de twee
‘agenten’ die we moeten mijden, waar we natuurlijk al achter waren. We haasten
ons naar plekje 38, wat een kampeerplek blijkt te zijn. We kijken overal rondom
de plek, maar de plek zelf gaan we natuurlijk niet verder onderzoeken, want
daar verblijven mensen. Blijkbaar hadden we dat wel moeten doen, want daar had
een sudoku moeten liggen die ons een aanwijzing zou geven voor de tweede plek.
Teleurgesteld leveren we de
spullen weer in, al vindt zoonlief het wel leuk dat hij het ‘pakketje’ (een
kartonnen doosje met steentjes erin) mag houden.
Oververhit gaan we terug naar
de caravan, waar we snel wat drinken en douchen om wat af te koelen. Na het
eten duiken we ook snel het zwembad nog even in, waar het gelukkig al iets
rustiger is dan vanmiddag. Ook de avond houden we rustig: even geen minidisco,
maar lekker op tijd naar bed om uit te rusten. Morgen gaan we namelijk naar een
waterpark, dus daar is wel energie voor nodig!
Tot morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten