Posts tonen met het label arch. Alle posts tonen
Posts tonen met het label arch. Alle posts tonen

maandag 5 september 2016

Reisverslag Noord-Amerika 2016: dag 11

Woensdag 20 juli 2016: Moab --> Capitol Reef

Na het bezoek aan het indrukwekkende Canyonlands gisteren belooft vandaag ook weer bijzonder te worden: we zullen eerst Arches National Park bezoeken en daarna doorrijden naar Capitol Reef National Park, waar we vlakbij zullen overnachten.

Omdat het vandaag weer een drukke dag zal zijn, staan we natuurlijk ook weer vroeg op. We douchen, kleden ons aan en pakken vast de meeste spullen in voor we naar de supermarkt aan de overkant van de weg lopen. Hier kopen we wat broodjes als ontbijt, die we in de hotelkamer opeten. Daarna laden we de auto in, checken we uit en gaan we op weg.

De eerste stop, Arches National Park, is niet ver van het hotel af: een kleine tien minuten rijden. Voor de ingang staat echter een filetje, omdat er maar één toegangspoortje is. Na ruim een kwartier mogen wij ons pasje laten zien en kunnen we eindelijk het park in. Dan zijn we er nog niet, want de echte bezienswaardigheden beginnen pas na een weg vol met bochten die ook nog eens bergop gaat…

Als we eindelijk boven zijn, kunnen we prachtig over het park uitkijken. We zien in de verte de Petrified Dunes (de Versteende Duinen) en de Great Wall, een grote, lange rots die net een grote muur is. Ook zien we de eerste ‘arch’ waar het park zijn naam door gekregen heeft: rotsen die zo door de natuur bewerkt zijn dat ze bogen zijn geworden.

In de verte één van de bogen van het park

De eerste stop doen we echter pas bij de Balanced Rock: een groter rotsblok dat lijkt te balanceren op een andere rots.

Links de bijzondere Balanced Rock

We kunnen er helemaal omheen lopen, waardoor we goed zicht hebben op deze bijzondere rots. Het is ergens ook een beetje mysterieus: zit de grotere rots nog helemaal vast op de rots eronder? En hoe kan het dat de natuur precies de rand eronder wegslijt en de rest van de rots niet?

Blijft het allemaal liggen?

Vanaf de Balanced Rock rijden we door naar de Windows Section, één van de drukste punten van het park. Hier zijn namelijk een aantal bogen bij elkaar: de bekende Double Arch (de dubbele boog), de North Window en de South Window (het noordelijke raam en het zuidelijke raam) en de Turret Arch. Als eerste lopen we naar de Double Arch. Deze boog is anders gevormd dan de overige bogen in het park, die vooral veel te maken hebben gehad met water en wind die van de zijkant kwamen. De Double Arch is echter ontstaan doordat er veel water van bovenaf op is gevallen, wat de steen in het midden uitgesleten heeft.

De Double Arch

Over een zandpaadje lopen we van de Double Arch terug naar de parkeerplaats. We steken over en lopen het trappad op naar de North Window. Hier hebben wind en regen een gat in de rots gemaakt, waardoor er een soort raam ontstaan is.

North Window

Naast de North Window is nog een tweede ‘raam’, de South Window. Tegenover de ramen liggen de Turret Arch, een smalle, vrij hoge boog. In verband met de tijd lopen we er niet naartoe, maar maken we foto’s vanaf de North Window.

Turret Arch

We gaan snel terug naar de auto en maken nog een stop bij de Delicate Arch, de beroemdste boog van het park. Het is echter ook een boog die erg ver weg ligt. Er zijn twee uitkijkpunten, maar wil je de boog van dichterbij zien, dan moet je nog een aantal kilometer lopen.

Links de Delicate Arch (sterk ingezoomd)

Inmiddels is het al ver na lunchtijd. We rijden zo snel mogelijk terug naar de ingang van het park, waar we nog even stoppen bij het Visitor Center. Hier maken we vlug wat broodjes klaar en dan is het op naar Capitol Reef: een rit van zo’n 140 mijl, ruim twee uur.

Gelukkig kunnen we goed doorrijden. Onderweg genieten we van het landschap dat wisselt tussen rotsen en wat meer prairievelden. Ook zien we een camping genaamd Sleepy Hollow, waar de boom uit de film met Johnny Depp is nagebouwd. We wachten maar niet af of de Headless Horseman (De Ruiter Zonder Hoofd) ’s nachts naar buiten komt…

In het plaatsje Hanksville stoppen we even bij een tankstation. Daarna rijden we door naar Capitol Reef, een wat onbekender nationaal park. Het bestaat eigenlijk uit twee delen – prachtige rotsen en Fruita, een dorpje met veel groen en fruitbomen. Er worden ook wandelingen georganiseerd tussen de fruitbomen door en in het juiste seizoen mogen bezoekers zelf fruit plukken.

Fruita: rotsen en groen

Omdat er in het dorpje Fruita vroeger meer mensen woonden (ook met kinderen), was er ook een school. Het schoolgebouw staat er nog steeds, maar is helaas niet geopend. Wel kun je door de ramen naar binnen kijken en de tafels zien staan met de schoolboekjes er nog op.

Het schoolgebouw van Fruita

In het schoolgebouw

Vroeger hebben er in Fruita ook Indianen gewoond, die rotstekeningen gemaakt hebben. Deze zijn nog goed te zien. Een deel van de tekeningen is helaas verloren gegaan doordat er stenen naar beneden gevallen zijn.

Rotstekeningen van Indianen van vroeger

We maken nog een laatste stop bij het Visitor Center voor we richting het hotel gaan. Voor de eerste keer laat onze navigatiesysteem ons in de steek: het adres van het hotel dat we ingeven, ligt volgens het systeem midden tussen de rotsen… Gelukkig staan er bordjes die ons naar de juiste plaats sturen en vanaf daar is het hotel te zien. Het blijkt een heel leuk hotel te zijn met huifkarren en tipi’s waar je in kunt overnachten en kampvuren midden op het veld die ’s avonds aangestoken worden. Ook is er een prachtig uitzicht op de bergen.

Het uitzicht bij het hotel

Nadat we ons even opgefrist hebben in het zwembad, gaan we op zoek naar een restaurant voor het avondeten. Het wordt het restaurant bij het hotel, omdat er verder weinig keus is. Als we weer buiten komen na een prima maaltijd is de zon onder aan het gaan, wat prachtige beelden oplevert.

Zonsondergang bij het kampvuur

We zitten lekker nog even buiten bij het kampvuur. Het zijn geen houtvuren: er ligt een gasslang onderin het kampvuur, die automatisch aan en uit gezet kan worden. Dit doet echter niets af aan de sfeer, het is heerlijk gezellig! Ook komen we lekker bij na de lange dag en kunnen we ons weer opladen voor de dag van morgen: dan gaan we naar het bekende nationale park Bryce Canyon.


Tot morgen!

Lees verder: Dag 12 (Capitol Reef --> Bryce Canyon)



vrijdag 2 september 2016

Reisverslag Noord-Amerika 2016: dag 10

Dinsdag 19 juli 2016: Moab

Vandaag hebben we geen reisdag: we blijven in Moab. We zullen echter wel een stukje rijden, want we willen een bezoek brengen aan Canyonlands.

Rond kwart voor vijf zijn we vandaag al wakker, omdat het door de airco in de kamer erg koud aanvoelt ineens. Nadat de airco uitgezet is, slapen we weer verder tot ongeveer zeven uur. We nemen snel een douche en kleden ons aan en gaan dan rond half negen ontbijten. Hierbij zijn we in één klap wakker: een kind aan een tafeltje naast ons begint ineens zo hard te huilen dat het net lijkt alsof er een sirene afgaat!

Als we bijgekomen zijn en ons ontbijt op hebben, halen we onze spullen op de kamer op en stappen we in de auto. We rijden eerst even naar de supermarkt om wat broodjes te kopen die we als lunch kunnen gebruiken. Op die manier kunnen we lang in Canyonlands blijven, aangezien het park zelf geen restaurant heeft.

Dan gaan we echt op weg. De ingang van het deel van Canyonlands dat wij willen bezoeken ligt op zo’n veertig minuten rijden vanaf het hotel. Onderweg komen we langs de ingang van Arches National Park, dat we morgen zullen bezoeken.

Na veertig minuten rijden, met daarbij een stuk flink klimmen voor de auto, komen we bij de ingang van Canyonlands. Uiteraard is onze eerste stop bij het Visitor Center, waarbij er aan de overkant meteen een prachtig uitzicht is over Canyonlands.

Het eerste uitzicht op Canyonlands

Canyonlands is eigenlijk een combinatie van verschillende parken. Sommige delen lijken op de Grand Canyon, er is een boog te vinden net als in Arches en natuurlijk zijn er bijzondere rotsen.

Een deel van het park doet denken aan de Grand Canyon

Bij het eerste uitkijkpunt zien we ook gelijk wat dieren: een chipmunk (een kleine eekhoorn) en een hagedisje.

Een chipmunk(je)


Een hagedis, één van de velen die we in het park zullen zien


We komen echter natuurlijk voor de mooie landschappen, dus stappen we de auto weer in en rijden we naar Mesa Arch. Dit is een rots die door de natuur in een boog veranderd is. Om de boog te kunnen zien, moeten we nog wel een flink stuk lopen met klimmen en dalen.

Mesa Arch (links) is nog even lopen...

Het uitzicht is het gelukkig meer dan waard. Onder de boog door kunnen we Buck Canyon, één van de vele canyons die samen Canyonlands vormen, prachtig zien.

Uitzicht op Buck Canyon onder de Arch door

Vanaf Mesa Arch lopen we terug naar de auto. We rijden verder en maken de volgende stop bij Upheaval Dome. Dit is een oude vulkaankrater, maar ook hiervoor moeten we een flink stuk lopen. Omdat we erg benieuwd zijn, beginnen we dapper aan de wandeling bergop. De afstand valt op zich mee, maar door het klimmen en de warmte is het een erg zware wandeling.

Via allerlei rotsen kom je boven

Boven op de berg hebben we echter een heel mooi uitzicht op de krater. Door de kleuren is dit ineens weer heel anders dan de rest van het park.

Uitzicht op de krater

Net als we beginnen aan de wandeling terug naar beneden, horen we in de verte gerommel van onweer. Zo snel mogelijk lopen we door, want we zijn liever niet bovenop een berg tijdens onweer! Gelukkig komen we veilig beneden, waar we andere mensen waarschuwen dat er onweer aankomt.

Je ziet de bui al aankomen...

We stappen in de veilige auto en rijden terug naar Green River Overlook. Hier zien we de rivier die door Canyonlands loopt, maar ook kunnen we de onweersbui goed zien hangen boven de canyon.

Green River Overlook met de rivier en het naderende onweer

Terwijl het in de verte al begint te regenen, rijden wij door naar Orange Cliffs Overlook waar een picknickplaats is. We besluiten straks terug te komen en daar onze broodjes op te eten. Uiteraard maken we wel eerst wat foto’s van de oranje gekleurde rotsen.

Orange Cliffs Overlook

Vanaf de Orange Cliffs rijden we eerst een stukje door naar Grand View Point Overlook, waar we heel bijzondere rotsen zien. Dit doet een klein beetje denken aan Bryce Canyon, een park dat we ook nog gaan bezoeken.

Rotsen bij Grand View Point Overlook

We zijn nog foto’s aan het maken als het begint te spetteren. Snel ruimen we de fototoestellen op en haasten we ons terug naar de auto. Nu barst de bui echt goed los. In de stromende regen rijden we terug naar het Visitor Center, waar we een sprintje trekken naar het afdakje ervoor. Hier eten we onze broodjes maar op, want van picknicken komt niks meer. In de verte zien we het regelmatig flitsen en aan de donder te horen, slaat de bliksem een paar keer ergens in.

Als we de broodjes op hebben, rennen we terug naar de auto en verlaten we Canyonlands. Onderweg wordt het langzaamaan iets droger en tegen de tijd dat we beneden zijn, is het bijna helemaal droog. We rijden via de 313 weg terug naar de 191 snelweg, waarbij we nog een nagebouwd parkje met dinosauriërs zien.

Tegen de tijd dat we terug zijn bij ons hotel in Moab, is de regen overgegaan in af en toe wat spetters. Dit schrikt ons niet af: we gaan gewoon afkoelen in het zwembad. Hoe droger het wordt, hoe meer mensen een duik durven te komen nemen. We praten nog even met een echtpaar uit Kentucky, dat ons ervan probeert te overtuigen dat we echt een keer naar hun staat moeten komen.

Na een lang en gezellig gesprek frissen we ons op de kamer even op voor we naar het centrum lopen om te eten. Voor de tweede keer kiezen we voor Zak’s, maar vanavond gaan we voor het soep/salade/pizzabuffet in plaats van voor een maaltijd van de kaart. Ook dit is meer dan prima!

We lopen terug naar het hotel, waar we nog even buiten zitten op het balkon en ons inlezen op morgen. Dan zullen we maar liefst twee parken bezoeken: Arches en Capitol Reef.


Tot morgen!

Lees verder: Dag 11 (Moab --> Capitol Reef)