Uit in Nederland: Ouwehands Dierenpark

Maandag 24 februari 2025
 
Alle drie zijn we al eerder in Ouwehands Dierenpark geweest, de dierentuin in Rhenen. De laatste jaren is er echter wel het een en ander veranderd in het park, dus tijd voor een update!
 
Het is tegenwoordig verplicht om een tijdreservering te maken (waarschijnlijk een overblijfsel van corona). Wij kiezen voor tien uur, de openingstijd van het park. Het valt, ondanks de vakantie, mee met de drukte: we hoeven maar heel even in de rij staan voor we naar binnen mogen. Overal staan nog ‘beelden’ voor de Light Nights, die nog tot 1 maart duren. Vroeger was dit China Light en was dit alleen in de kerstperiode. Dit is inmiddels flink uitgebreid, aangezien Kerst toch alweer een tijdje voorbij is. Wij zijn deze keer echter niet van plan tot zo laat te blijven en bovendien hebben we ook geen speciaal toegangskaartje voor de avond.

Een van de vele 'beelden' voor de Light Nights

 
Voor de verandering gaan we deze keer eerst naar links, richting Urucu. Hier woont sinds kort een kleine luiaard die geboren is in Dierenpark Amersfoort en die wij als baby’tje daar gezien hebben. Verder dan een handje komen we nu echter niet: het luiaardje zit nog lekker verstopt.

Zoekplaatje: waar is de luiaard?

 
We lopen door naar de rendieren, die wel goed te zien zijn. Na een paar foto’s vervolgen we onze weg langs RavotApia, de grote binnenspeeltuin. We komen uit bij de kinderboerderij, waar helaas nog geen dieren buiten zijn.

Rudolf?

 
Als we verder lopen, zien we de olifanten, die al wel buiten aan het spelen zijn. Ook hier staan weer grote beelden voor de Light Nights.

Nog meer 'beelden' voor de Light Nights met daartussen op de achtergrond twee olifanten

 
Tegenover het olifantenverblijf is een ander redelijk nieuw deel van het park: Salonga, het rijk van de bonobo’s. Bonobo’s zijn apen die erg op chimpansees lijken: miljoenen jaren geleden was het één soort, maar door het ontstaan van de rivier de Kongo werden ze van elkaar gescheiden en ontstonden er twee soorten – de chimpansees en de bonobo’s (zo vertelt een informatiebord ons). Zelf ken ik de bonobo’s vooral van de musical Come from away, die gebaseerd is op echte gebeurtenissen van 9/11, waarbij 38 vliegtuigen omgeleid werden naar het kleine dorpje Gander in Newfoundland. Aan boord van één van de vliegtuigen waren twee bonobo’s.

Een klein bonobootje

 
Omdat er een heel schattig klein bonobootje is, blijven we een tijd staan kijken. Dan lopen we door naar Het Wad, waar we de zeehonden zien.

Een van de zeehonden in Het Wad

 
Vervolgens pauzeren we even in RavotApia, zodat ons kleine aapje even lekker kan klimmen en klauteren voor we weer verder gaan. Onze dierenfan wil graag de zeeleeuwen zien, dus lopen we naar het Blue Lagoon theater, waar we aansluiten in de rij voor de show/presentatie. Aan de ene kant vinden we het interessant om iets meer te leren over de zeeleeuwen, maar bij sommige trucjes vragen we ons wel af of het nu echt natuurlijk gedrag is (heeft er iemand ooit eens een zeeleeuw in het wild op zijn snuit zien staan?).

Zeeleeuw tijdens de show/presentatie

 
Hoewel ons eerste plan was om na de show naar de koala’s door te lopen, zien we echter veel mensen die kant op gaan, dus draaien wij om en gaan we eerst naar de witte Afrikaanse leeuwen. Voor de verandering zijn ze redelijk actief… voor ze weer op hun vaste plekje gaan liggen voor hun middagdutje.

Ja, ja, Simba in beweging!

 
Op een bankje bij het leeuwenverblijf eten we onze meegebrachte boterhammen op, waarna we via het aquarium en de vogelvolière uitkomen bij Pandasia, het verblijf van de panda’s. Tijdens het vorige verslag zaten de panda’s nog in quarantaine na hun aankomst in Nederland, inmiddels is er al een tweede jong geboren. Helaas laten moeder en dochter zich niet zien. Papa Panda zoekt een lekker plekje voor een dutje en maakt het zich comfortabel in een boom…

Lekker (?) liggen in een boom

 
Nadat we nog even gekeken hebben of mama en baby Panda niet toevallig al naar buiten zijn gekomen, vervolgen we onze weg naar het Berenbos. De beren zijn duidelijk allemaal in winterslaap/-rust, want we zien alleen een paar wolven. Wel zien we beer Kiri boven de waterval staan, waar ze helaas veel te zien is. Ze is zo getraumatiseerd door haar vorige hok dat ze dit bijna constant doet. Hopelijk realiseert ze zich op een dag dat ze nu veilig is en weer een echte beer mag zijn in het bos.

Beer Kiri...

 
We lopen door naar Koalia, het allernieuwste verblijf in Ouwehands Dierenpark, waar de koala’s wonen. Het is een prachtig aangekleed verblijf van binnen met veel informatie over bosbranden en wat die met de natuur/dieren doen, maar de echte koalaverblijven zijn wat soberder. We spotten één koala slapend in een boom en als we naar buiten gaan, zien we een tweede verstopt achter een struikje.

Koalia - het nieuwe koalaverblijf

Koalia van binnen

Twee van de in totaal drie koala's (in aparte verblijven)

 
Via het verblijf van de gorilla’s gaan we nog een keer terug naar de panda’s, maar nog steeds geen babypanda te zien. De tijger vinden we gelukkig wel: die ligt heerlijk languit in het zonnetje.

Heerlijk lui!

 
Uiteindelijk komen we weer uit bij Urucu, maar nog steeds is alleen het pootje van de luiaard te zien. Op zich snappen we het wel: in Dierenpark Amersfoort leefde het dier in het verblijf De Nacht, waar het overdag donker is. Hier is alles licht, waarschijnlijk wordt het beestje dus ook pas ’s nachts actief. Wel zien we een zeer actieve slang, aangezien die net gevoerd wordt. Het is best gek om te zien, omdat er twee verzorgers gewoon midden in het verblijf van de slangen staan en de dieren hun maaltijd voor houden. De ene slang hapt meteen toe, de ander heeft echt geen trek en glibbert ervandoor.

"Nee, geen trek vandaag!"

 
Ik laat man- en zoonlief achter bij de speeltuin bij het leeuwenverblijf en doe nog één laatste poging om de babypanda te zien. Helaas, nog steeds niks te zien. Jammer ook, want we kwamen toch een klein beetje speciaal voor haar. Gelukkig hebben we genoeg andere dieren gezien en heeft ons eigen klauterkaboutertje ook lekker kunnen spelen. Dat vinden we een groot voordeel van deze dierentuin: de grote binnenspeeltuin, waar je ook met minder weer heerlijk kunt spelen. Verder valt Ouwehands natuurlijk op door de panda’s en de koala’s met daarbij keurig verzorgde verblijven. Andere verblijven, bijvoorbeeld dat van de orang-oetans, vinden we toch wat armoediger en vervallen. Het blijft echter wel een prima dierentuin om echt een aantal uur door te brengen, want er is genoeg te zien. Behalve de babypanda dan natuurlijk! 😉
Op zich raden we het park dus aan, alleen bedenk wel voor jezelf of je het het geld waard vindt. Voor een volwassene betaal je €29,50, een kind vanaf 3 jaar betaalt al €26,50 mee. Natuurlijk is het een grote dierentuin met ook bijzondere dieren, maar het wordt al snel een duur dagje uit met het gezin. Tips zijn de ING-rentepunten of de ANWB voor korting of de dierentuinactie van het Kruidvat, waarbij je voor €18,50 per persoon een kaartje hebt. Dan wordt een bezoek al een stuk aantrekkelijker. Nu nog een babypanda-zichtgarantie en ik zeg: we gaan nog een keer! 😉

Wie weet tot ooit, bonobootje!

Reisverslag Berlijn 2019: dag 4

Vrijdag 4 januari 2019

Vandaag is alweer onze laatste dag in Berlijn. Voor we terug gaan met de trein willen we graag nog een bezoek brengen aan één van de twee dierentuinen van de stad.

We staan rond acht uur op na weer geen beste nacht. Gelukkig kunnen we vannacht weer in ons eigen bedje slapen! We douchen ons, kleden ons aan en gaan dan naar beneden voor het ontbijt. Het aanbod is iets anders (een andere smaak brie, wat andere soorten broodjes), maar nog steeds prima.

Na het ontbijt controleren we uitgebreid onze kamer voor we uitchecken. Omdat het hotel een eindje van het centrum afligt, is de koffer afgeven geen optie: deze nemen we de hele dag mee. Het zal waarschijnlijk wat zwaarder zijn, maar het scheelt ons een heleboel reistijd.

Met de M6-tram reizen we naar Alexanderplatz, waar we overstappen op de S-bahn naar de Zoölogischer Garten. Berlijn heeft twee dierentuinen, eentje in het oostelijke gedeelte van de stad en eentje in het westelijke gedeelte, en wij kiezen voor die in het westen. De dierentuin in het oosten is weliswaar de grootste van Europa, maar die in het westen heeft meer verschillende dieren en bovendien hebben zij als enige dierentuin in Duitsland panda’s.

Vanaf het S-bahnstation is het maar een klein stukje lopen naar de ingang van de dierentuin. We kopen bij de kassa een kaartje, waarbij we dankzij onze Berlin Welcome Card nog korting krijgen ook. Dan lopen we de dierentuin in en zien we gelijk weer een standbeeld van een beer. Deze hebben we op meer plaatsen in de stad gezien, omdat de beer ook in de vlag van Berlijn afgebeeld staat.

Standbeeld van de beer

We lopen de dierentuin verder in en komen bij de neushoorn. Meteen zien we dat de Zoölogischer Garten een echte stadsdierentuin is: de verblijven zijn redelijk klein. Dit zorgt ervoor dat je de dieren makkelijker en dichterbij kan zien, maar we begrijpen heel goed dat dit voor de dieren frustrerend kan zijn.

Close-up van de neushoorn

Van de neushoorn gaan we door naar de tapir en vervolgens naar de steenbokken. Twee steenbokken zijn erg springerig bezig en lijken een beetje te vechten. Dit levert een paar mooie foto’s op.

De 'vechtende' steenbokken

De volgende stop is het nijlpaardenhuis. In het eerste verblijf zit een jonger nijlpaard, dat lijkt te spelen met een toekijkend kind. Het tweede verblijf is van een volwassen nijlpaard, dat mij in de gaten houdt door het lichtje van mijn fototoestel. Als ik begrijp dat hij (zij?) daardoor naar me kijkt, stop ik snel met foto’s maken om het dier niet overstuur te maken.

Ik word in de gaten gehouden...

We verlaten het nijlpaardenhuis en komen bij de kinderboerderij. Omdat we met een koffer sjouwen, gaan we om de beurt naar binnen om de schapen, geitjes, pony’s en konijnen te zien. Dan lopen we de vogelwereld in, waar vogels per werelddeel in kooien bij elkaar zitten. Ook is er een donkere ruimte waar de enige Duitse kiwi zit. We vinden het beestje een beetje zielig overkomen: hij (of zij) loopt alleen maar heen en weer op dezelfde manier en lijkt ook last te hebben van het glas – elke keer als hij omdraait, moet hij zijn hoofd helemaal naar achter trekken om zijn snavel mee te krijgen.

Als we ook in het gedeelte hebben gekeken waar de vogels wat vrijer mogen vliegen, verlaten we de vogelwereld en komen we buiten bij de kooi van de zeearend. Ernaast bevindt zich het verblijf van de hyena’s, die nogal heftig reageren op een voorbij lopende hond. Dit geeft wel aan hoe dicht de dierentuin bij de stad zit.

We komen langs het buitenverblijf van de pinguïns, die met elkaar aan het zwemmen zijn, en zien de indrukwekkende condors met hun enorme vleugels. Bij het zeeleeuwenbasin ertegenover houden we even een lunchpauze voor we onze tocht door de dierentuin vervolgen.

Een van de pinguïns

De volgende dieren die we zien, zijn de koningspinguïns in hun binnenverblijf. Ook zien we de ijsbeer, die elke keer op dezelfde manier heen en weer zwemt. Het lijkt leuk om te bekijken, maar we vinden het ook iets zieligs hebben, doordat hij elke keer precies hetzelfde doet en niet lijkt te weten wat hij anders moet doen.

Schoolslagbaantje nummer 2345...

Van de ijsbeer gaan we naar de otter, die net even uit zijn holletje komt. We lopen door naar de antilopen en de zebra’s, die ons goed in de gaten lijken te houden. Pas na een tijdje lijken ze door te hebben dat we niets doen en gaan ze verder met aan een kerstboom knabbelen.

"Ik zie je wel!"

De Zoölogischer Garten heeft nog een uitbreidingsdeel, dat vlakbij het zebraverblijf is. We kijken even vluchtig, maar omdat het nogal een gedoe is met de koffer, lopen we er geen uitgebreid rondje. In plaats daarvan gaan we naar de panda’s. Meng Meng, de vrouwtjespanda, ligt lui te slapen en ook Jiao Qing, het mannetje, lijkt weinig energie te hebben. Net als we verder willen gaan, wordt Meng Meng wakker en kunnen we haar nog wat leuker op de foto zetten.

Meng Meng

Tegenover het pandaverblijf zit het apenhuis, dat we na de panda’s bezoeken. We bekijken alle verschillende apen en zien hoe de ‘Rafiki’-apen net gevoerd worden. Het is wel duidelijk wie de baas in de groep is: het grootste mannetje mag als eerste pakken!

Als we een rondje hebben gelopen door het hele apenhuis gaan we naar de bizons. Dit doet ons meteen weer terugdenken aan de bizons van afgelopen zomer in Yellowstone. We vinden het beiden echt prachtig beesten!

De bizons

Via Eagle Canyon, waar we verschillende gieren en uilen zien, komen we terug bij de steenbokken. Vanuit de verte bekijken we de olifanten nog even en dan is het tijd om te gaan. We vonden het leuk om zo veel verschillende dieren te zien, maar we denken allebei dat er aan het dierenwelzijn nog wel iets gedaan kan worden.

Een van de uilen

De olifanten

Inmiddels hebben we nog ruim een uur voor onze trein vertrekt. Met de S-bahn reizen we daarom naar Warschauplatz, waar het grootste nog overeind staande stuk van de Berlijnse Muur is. Deze muur is veranderd in een groot kunstwerk, de East Side Gallery, waar graffitikunstenaars een stuk muur gekregen hebben om iets moois van te maken. Sommige delen zijn leuk versierd, maar er zijn ook delen waar echt een betekenis achter zit. Vooral die delen zijn erg indrukwekkend.

De East Side Gallery

We zouden graag nog iets meer van de East Side Gallery zien, maar het is nat, koud en druk en we moeten richting de trein. Met de S-bahn reizen we terug naar Ostbahnhof, waar we nog iets te eten kopen voor in de trein. Dan gaan we naar het perron en komt het vertrek uit Berlijn erg dichtbij.

Klaar voor vertrek!

Precies op tijd, om 16.22, vertrekt de trein. Via Hauptbahnhof en Spandau rijden we de stad uit. Het is rustig in de trein en dat blijft het, ook na een aantal stops. Wel rijden we af en toe iets langzamer, waardoor we wat vertraging oplopen. Rond kwart voor negen zijn we bij Bad Bentheim, de laatste plaats voor de grens met Nederland. Na een stop van ongeveer tien minuten rijden we in volle vaart verder. Hierdoor zijn we keurig op tijd terug op station Amersfoort en is onze vakantie definitief voorbij.

Het was een korte vakantie, maar ook een erg leuke vakantie, waarbij we natuurlijk weer veel gedaan, gezien en vooral gelopen hebben. Voor mijn vriend was het de tweede keer Berlijn, voor mij de eerste keer en hoewel ik niet gek ben op Duits spreken, vind ik de stad – net als mijn vriend – een echte aanrader. Met de trein reis je er heel gemakkelijk en ontspannen naartoe en in de stad zelf is heel veel leuks en bijzonders te zien. We zouden het daarom allebei leuk vinden om nog eens terug te gaan, maar dan wel in een hotel met een iets comfortabeler bed en bij iets warmere temperaturen!