Reisverslag Berlijn 2019: dag 2

Woensdag 2 januari 2019

Gisteren zijn we met de trein van Nederland naar Berlijn gereisd. Vandaag zullen we waarschijnlijk veel gebruik maken van een ander vervoersmiddel: we hebben namelijk kaartjes voor de Hop On Hop Off bus door de stad.

De dag start vroeg na een niet al te beste nacht: we hebben beiden slecht geslapen en last van onze rug door de slechte matras van het hotelbed. De douche is gelukkig wel oké, ondanks het zeer kleine douchehokje, zodat we toch nog een beetje wakker worden. Het ontbijt – dat inbegrepen is – maakt ons helemaal wakker, want het blijkt een heel goed ontbijt te zijn! Er zijn eieren, er is speciale brie voor op diverse broodjes, er zijn twee soorten kaas, verschillende jamsmaken, er is vleeswaren voor de liefhebbers, je kunt cornflakes pakken, yoghurt en fruit. Ook staat er een broodrooster waarin je verschillende soorten brood kunt roosteren. Thee kun je zelf pakken, net als appel- en sinaasappelsap, en koffie wordt netjes in een kan aan tafel gebracht.

Na het uitstekende ontbijt gaan we terug naar de kamer om tanden te poetsen. Dan pakken we onze spullen en gaan we op weg naar de bushalte! Om daar te komen, moeten we eerst met de tram, de M6 lijn. Terwijl we wachten, begint het een beetje te sneeuwen. Het blijft niet echt liggen, alleen de tramrails wordt iets wit.

Sneeuw op de tramrails (foto gemaakt met telefoon)

Met de M6 reizen we een aantal haltes verder, waar we overstappen op de M10 tram. Deze brengt ons naar het U-bahnstation, het metrostation. Inmiddels zijn we van Oost- naar West-Berlijn gereisd en de U-bahn brengt ons nog verder naar het westen. Bij de één na laatste halte, Kurfürstendamm, stappen we uit.

De Kurfürstendamm is de meest luxueuze winkelstraat van Berlijn. Wij laten de winkels nog even voor wat ze zijn en gaan op zoek naar het opstappunt voor de Hop On Hop Off bus. Deze vinden we een stukje voorbij het metrostation. We wisselen onze voucher in voor een toegangsbonnetje, krijgen oortjes voor het geluid en mogen de bus in. Natuurlijk kiezen we een plaatsje op de bovenste verdieping, waar nog ruimte genoeg is.

Niet lang daarna vertrekt de bus. We rijden over de Kurfürstendamm, waarbij we veel winkels zien en ook nog kraampjes van een kerstmarkt. De kerstmarkt staat naast de toren van de Kaiser Wilhelm Memorial Church: een kerk die tijdens de Tweede Wereldoorlog zo erg gebombardeerd is dat alleen de toren nog overeind staat. Deze toren hebben ze precies zo laten staan en is van binnen ook nog te bezoeken.

Kaiser Wilhelm Memorial Church (foto later op de dag gemaakt)

Terwijl een stem via onze oortjes meer informatie vertelt over diverse gebouwen om ons heen, rijden we verder door de stad. Bij stop 5 – Potsdamer Platz – stappen we uit. Dit is een plein met moderne gebouwen en het grote winkelcentrum Mall of Berlin. Net als de stad vroeger is dit winkelcentrum verdeeld in een oostelijk en westelijk deel. Natuurlijk kijken we hier even, maar we verlaten het winkelcentrum zonder iets te kopen.

Mall of Berlin met het oostelijke en westelijke deel

We vervolgen onze weg lopend: van Potsdamer Platz lopen we, langs de stenen op de straat die aangeven waar de Muur vroeger liep, naar Topografie des Terrors. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond hier het Gestapohoofdkantoor, nu is er nog een deel van de Berlijnse Muur te zien. In het centrum naast de muur is een tentoonstelling over de oorlog met een wisselend themagedeelte. Nu gaat het themagedeelte over de Kristallnacht in 1938, de nacht waarin heel veel anti-Joodse terreur plaats vond.

De andere stenen geven aan waar de Muur vroeger liep

Als eerste gaan we het centrum in om de tentoonstelling te bekijken. Het is er erg druk, waardoor we niet alles kun zien en lezen. Wat we wel kunnen zien en lezen, zegt echter genoeg over die vreselijke periode van toen.

Nadat we binnen zijn geweest, lopen we langs het overgebleven stuk van de Muur. We vinden het beiden ook iets ongeloofwaardigs hebben, zo’n hoge en stevige muur die een stad in tweeën splitst. In Belfast hebben we ook de muur gezien die een scheiding in de stad aanbracht, maar dit is toch nog wel veel heftiger.

Een overgebleven stuk van de Berlijnse Muur

We lopen langs beide kanten van de Muur en gaan dan door naar Checkpoint Charlie, het punt waar je van het westen naar het oosten van de stad kon gaan via een controlepost. In vergelijking met Topografie des Terrors vinden we dit weinig voorstellen en bovendien erg toeristisch: er staan twee mannen verkleed als Amerikaanse soldaten met wie je op de foto kan. Ook is er een enorme souvenirwinkel. We kijken er precies drie tellen naar en stappen dan snel weer in de Hop On Hop Off bus.

Haarfoto bij Checkpoint Charlie

In de bus eten we een meegebracht broodje terwijl we onze weg vervolgen. We rijden naar Alexanderplatz, het plein met de meeste winkels van Berlijn. Hier staan we lange tijd stil en wordt ons bonkaartje nog eens gecontroleerd. Als we eindelijk verder rijden, blijkt dat we niet de echte route kunnen volgen, omdat er een deel van de weg afgesloten is. We komen nu dus niet langs de bekende Brandenburger Tor en de Reichstag, het Duitse parlementsgebouw. De bus stopt wel bij Hauptbahnhof, het Centraal Station, maar wij besluiten één halte verder uit te stappen bij paleis Bellevue.

Paleis Bellevue

Van het paleis gaan we naar de Siegessäule, de overwinningszuil. Hij is gebouwd na de overwinning van de Pruisen op de Denen in 1864. De zuil stond eerst op een andere plaats, maar is in 1938/1939 naar de huidige locatie verplaatst.

Siegessäule

Om bij de zuil te komen, moeten we door een tunnel onder de weg door, aangezien de zuil midden op een kruispunt staat. We lopen een rondje om de voet van de zuil heen en kijken ook naar het uitzicht: de Brandenburger Tor aan de ene kant en heel veel in de verte Sophie-Charlotte Platz (een plein met het oude paleis Slot Charlottenburg) aan de andere kant.

Uitzicht op de Brandenburger Tor (onder) en de Fernsehturm (links)

Nadat we de zuil bekeken hebben, kijken we of we naar het uitkijkplatform kunnen. Dat kan, maar daar moeten we wel voor betalen. Aangezien je op het uitkijkplatform niet eens heel hoog staat, besluiten we over te slaan.

We gaan terug door de tunnel naar de straat en lopen richting Tiergarten, het grote park van Berlijn. Vlakbij het metrostation stappen we weer op de bus, die ons naar de wijk Charlottenburg brengt, een wat sjiekere wijk van de stad. We zien het Slot Charlottenburg en nog meer mooie gebouwen. Ondertussen horen we via onze oortjes het verhaal van koning Frederik Willem IV, die bijzondere dieren verzamelde op zijn Pauweneiland. Later groeide dit uit tot de Berlijnse dierentuin, tegenwoordig de Zoölogischer Garten. Door het verhaal denken we er sterk over na om de dierentuin later deze week te bezoeken.

Terug op de Kurfürstendamm stappen we uit. Nu besteden we wel aandacht aan de winkels: we kijken even in het grote warenhuis Karstadt en gaan op zoek naar de Lego-winkel. Ook lopen we een stukje over de kerstmarkt, waarbij we veel dezelfde kraampjes met eten, drinken, sjaals en snoepgoed zien. Het enorme warenhuis KaDeWe slaan we natuurlijk niet over, maar wel verlaten we het zonder iets te kopen.

De Brandenburger Tor van Lego (foto gemaakt met telefoon)

Omdat het inmiddels etenstijd is, gaan we naar Vapiano. Dit is een restaurant waar je een pasje krijgt en vervolgens aan de balie je eten moet bestellen. Dit wordt dan voor je neus klaar gemaakt. Het nadeel hiervan is de wachttijd: pas na zo’n vijfenveertig minuten hebben we ons eten.

Na het eten, dat werkelijk heerlijk was, rekenen we af, waarbij we in eerste instantie nog te weinig wisselgeld terug krijgen. Gelukkig wordt het snel opgelost. We verlaten het restaurant en gaan naar de benedenverdieping, waar het lijkt alsof we in het Sprookjesbos van de Efteling terecht zijn gekomen: met bewegende poppen zijn scènes uit sprookjes nagemaakt.

Het sprookje De Gelaarsde Kat (foto gemaakt met telefoon)

Als we even gekeken hebben bij de sprookjes, gaan we naar buiten en zoeken we het dichtstbijzijnde metrostation. Met de metro reizen we naar de Brandenburger Tor, die nu mooi verlicht is. Met behulp van een hoge tafel weten we de poort op de foto te zetten.

Ook kijken we even bij de Reichstag, maar die is – voor zover wij kunnen zien – minder mooi verlicht.

De verlichte Brandenburger Tor

Omdat het toch al wat later is en het ook kouder wordt, besluiten we terug naar het hotel te gaan. Dankzij de S-bahn en de tram zijn we daar zo. In de bar van het hotel bestellen we nog een warme kop thee. Die laat even op zich wachten: blijkbaar zijn ze niet gewend aan thee bij de bar…

Een kwartiertje later kunnen we dan toch naar de kamer, waar we nog even plannen maken voor morgen: dan willen we graag naar Alexanderplatz en we willen in ieder geval de Brandenburger Tor en de Reichstag bij daglicht zien. Lang bespreken we de route niet, want we zijn allebei moe. Dit is ook niet zo gek, aangezien we vandaag meer dan twintigduizend stappen hebben gezet… Toch vinden we het ergens ook niet vervelend, want we hebben heel veel mooie en bijzondere dingen gezien vandaag en waarschijnlijk zal dat morgen ook weer zo zijn.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Uit in Nederland: Delfzijl - dag 1

Zaterdag 21 april 2018

Mijn vriend en ik zijn echte wereldreizigers: Afrika, Azië, Amerika – we hebben het allemaal gezien. Maar in Nederland komen we niet verder dan onze eigen provincie Utrecht, Noord-Brabant en een paar dagen Texel. Daarom besluiten we een weekendje weg te gaan in eigen land. De bestemming? Delfzijl in het hoge noorden van het land.

Na de gebruikelijke ‘We-gaan-weg-alles-moet-in-orde-zijn’ ochtendstress vertrekken we richting Delfzijl. De snelweg brengt ons in rustig tempo van Utrecht naar Zwolle en dan door naar Assen. Daar verruilen we de snelweg voor een provinciale weg. Het is nu zeer rustig rijden tussen de weilanden door met af en toe grote industriële bedrijven en natuurlijk de gaswinning.

Uiteindelijk komen we aan in Delfzijl. Dankzij ons navigatiesysteem kunnen we het hotel moeiteloos vinden. We parkeren de auto en gaan het gebouw in. Het hotel bestaat uit een lange, brede gang met aan beide kanten de kamers, 20 in totaal. Na een vlotte incheck krijgen we kamer 3 toegewezen.

De kamer is redelijk groot en vooral erg hoog. Er staat een tweepersoonsbed in, een bureautje, een kast en er hangt een televisie. De badkamer is netjes voorzien van douche, toilet en wasbak. Wat ons meteen opvalt, is dat de tegels van de badkamer erg lijken op de tegels die wij uitgezocht hebben voor de badkamer in ons nieuwe huis. Zou het dezelfde leverancier zijn?

Onze kamer in Hotel aan de Singel

We laten de kamer voor wat deze is en gaan het dorp verkennen. Via een omweg komen we bij het centrum van Delfzijl, dat bestaat uit een winkelstraat met een aantal zijstraatjes. We bekijken een paar winkels op de hoofdwinkelstraat en de winkelstraat erachter voor we richting het strand lopen, dat vlakbij het centrum ligt.

Om bij het strand te komen, kunnen we de weg oversteken en doorlopen, maar we kunnen ook via een brug de weg over. Dit doen we, zodat we uitzicht hebben over de stad en het strand. Links van ons zien we het bekende Eemshotel, dat gebouwd is op palen. Ernaast zijn een aantal gekleurde deuren in een rond gebouw, waarschijnlijk moeten dat kleedhokjes voorstellen.

Het Eemshotel en het strand

Op de trap van het kleedhokjesgebouw eten we de broodjes op die we als lunch meegenomen hadden van huis. Links van ons komt een drietal zitten met een mobiel die luid muziek afspeelt. Een van de mannen begint mee te zingen met de nummers van Adele en Michael Jackson. Helaas heeft hij een verschrikkelijk accent en kan hij ook geen melodie houden, waardoor onze rust eigenlijk nog meer verstoord wordt dan door de luchtsirene die we een paar minuten eerder af hoorden gaan bij het industriegebied in de verte.

Zodra we onze broodjes op hebben, trekken we dan ook onze slippers aan en beginnen we aan onze wandeling over het strand. Het is geen bijzonder strand, zeker niet met de grote bedrijven op de achtergrond, maar het is heerlijk rustig. We komen één man met een hond tegen, maar verder is het strand helemaal verlaten.

Het verlaten strand

In de verte zien we verschillende industriegebieden, waarvan eentje met een grote rookpluim. Het andere gebied, zo ontdekken we later, blijkt al Duitsland te zijn.

Een van de industriegebieden

We lopen een flink stuk over het strand voor we omkeren en teruggaan naar de brug die ons naar het strand bracht. We gaan linksaf op de brug, zodat we een soort stadsmuur kunnen volgen die om Delfzijl heen ligt. Bij de Grote Waterpoort pauzeren we even om onze schoenen aan te trekken en natuurlijk om de poort op de foto te zetten. De poort werd al in 1833 gebouwd, in de jaren 70 gerestaureerd en is nog steeds in gebruik: bij hoog water worden de deuren gesloten om de stad te beschermen.

De Grote Waterpoort

Aan de andere kant van de poort is de jachthaven van Delfzijl. Er liggen wat bootjes aangemeerd en verderop ligt een groot containerschip, maar verder is er niet veel te zien.

Via de stadsmuur lopen we verder. We volgen de muur tot het einde, waar een schuin aflopend pad ons weer naar beneden brengt. Ook hier is een poort, de Kleine Waterpoort. Vroeger was dit een toegangspoort, maar nu zijn de deuren bedoeld om Delfzijl tegen hoogwater te beschermen.

We ontdekken dat we niet heel ver van het hotel vandaan zijn. Onderweg ernaartoe komen we langs een oude molen, die open is voor bezoek. Er is een expositie en bovenin is te zien hoe de molen vroeger gebruikt werd. Het is een echte oude molen met veel gekraak en veel stof. Helemaal bovenin zien we nog iets draaien: later ontdekken we dat de molenaar de wieken naar een zijkant van de molen gedraaid heeft.

Van de molen gaan we naar ons hotel, waar we even op de kamer van de gratis wifi gebruik maken om te kijken wat er in de buurt te doen is. Omdat we er niet heel veel wijzer van worden, verlaten we de kamer en halen we simpelweg een ijsje om in het zonnetje op te eten. Met het plan om een stukje te gaan rijden met de auto lopen we terug richting het hotel. Ineens zien we het VVV en we besluiten meteen binnen te stappen.

In het VVV worden we zeer vriendelijk geholpen. We krijgen advies en mogen foldertjes pakken. De vrouw raadt ons Appingedam aan, een plaatsje vlakbij Delfzijl waar de beroemde hangende keukens zijn. Het lijkt ons leuk en we nemen graag de folders met de plattegronden mee.

We verlaten het VVV en via een speels fonteinenpleintje lopen we naar het hotel om de autosleutel te halen. We stellen het navigatiesysteem in en vertrekken dan naar Appingedam.

Het fonteinpleintje in het centrum van Delfzijl

Het stadje is nog geen tien minuten rijden vanaf Delfzijl. We parkeren de auto en lopen een stukje over de Dijkstraat, de hoofdstraat van het stadje. Als we een bruggetje over het water op gaan, zien we inderdaad de beroemde hangende keukens: delen van huizen die boven het water gebouwd zijn zonder dat er een verdieping onder is.

De hangende keukens van Appingedam

Een paar minuten lopen we over de Dijkstraat voor we teruggaan naar de ijswinkel en daar op het terras aan het water gaan zitten met een drankje. Ondertussen hebben we uitzicht op de gebouwen van de hangende keukens. De schoorsteen van één van de gebouwen wordt met kabels tegengehouden om omvallen te voorkomen en beide gebouwen zijn duidelijk scheef. We vermoeden dat de aardbevingen waarover je de laatste tijd veel hoort er absoluut iets mee te maken hebben…

Na ons drankje lopen we verder over de Dijkstraat. We slaan af naar het kleine katholieke Nicolaaskerkje, dat tegenwoordig een restaurant is, en komen na een stukje lopen uit bij het plein met de Nicolaïkerk, een protestantse kerk.

De Nicolaaskerk

Naast de toren van de kerk is de maan al te zien, wat betekent dat we natuurlijk even onze fotocamera’s erbij pakken. Het hele pleintje spreekt ons verder aan: het is gezellig, er zijn mensen en het zonnetje schijnt er nog heerlijk bij.

Naast de toren is de maan te zien

Vanaf het plein lopen we nog verder, waarbij we ook nieuwbouw zien. Helaas lijken deze gebouwen ook al iets scheef te staan. Het doet ons beiden even nadenken over wat er speelt in Groningen. Onderweg naar Delfzijl zagen we al de tenten van de hongerstaking die gehouden wordt al protest tegen de gaswinning en het langzame afhandelen van de schadeclaims en als we naar de auto lopen, zien we zelfs een gebouw met barstjes erin. We zijn er even stil van, maar tegelijkertijd ook blij dat wij voor ons nieuwe huis gekozen hebben voor een aantal gas besparende maatregelen. We hopen dat meer mensen dat zullen doen, zodat ook toekomstige generaties nog kunnen genieten van de leuke stadjes in Groningen.

Met de auto gaan we terug naar Delfzijl, waar we even op de kamer bijkomen van het vele lopen dat we gedaan hebben voor we naar het restaurant van het hotel gaan. Omdat het zonnetje nog schijnt, nemen we plaats op het terras voor een heerlijke maaltijd. Het toetje eten we echter binnen op, aangezien het toch snel frisser wordt.

Terwijl we genieten van het heerlijke eten valt het ons op dat het alles behalve druk is. Er zitten wat plaatselijke mensen aan een biertje en aan het tafeltje naast ons zit een buitenlands stel dat waarschijnlijk ook in ons hotel verblijft. Ergens vinden we het raar: het is een prachtige zaterdagavond en er is nauwelijks iemand op straat. Is het misschien nog te vroeg?

We besluiten even terug te gaan naar de kamer. Rond een uur of negen kleden we ons warm aan en verlaten we, met onze camera’s, het hotel. Via de winkelstraat lopen we richting het strand. Nu ontdekken we dat de tijd niets met het avondpubliek te maken heeft: de straat is compleet uitgestorven. Bij een supermarkt zien we nog een groepje staan dat net klaar is met werken, maar verder komen we niemand tegen. Uitgaan is duidelijk niet de bezigheid die bovenaan het lijstje van de Delfzijlers staat.

Het strand is al net zo verlaten als het centrum. We zien dat het water zich nog verder weg heeft getrokken dan vanmiddag, waardoor je bijna naar Duitsland lijkt te kunnen lopen. De knipperende lichtjes van de windmolens geven echter aan dat het nog wel een stukje is.

Delfzijl by night

We proberen wat foto’s te maken met behulp van een prullenbak en bankje als statief. Twee keer moeten we even opzij stappen om een auto te ontwijken die van het Eemshotel vandaan komt, waar licht brandt om aan te geven dat er nog wel iets te doen is. Het grootste feest van het dorp lijkt echter in het water naast de dijk gehouden te worden: daar kwaken kikkers er vrolijk op los.

Aangezien we niet verder langs het strand kunnen lopen door een afzetting, keren we om en lopen we terug het centrum in. In de verte horen we wat muziek, waarschijnlijk van de evenementenhal in de haven. Het is, op de kikkers na, het enige levendige in het centrum, al komen we – als we bij de molen stilhouden voor foto’s – nog één iemand tegen.

De molen die we eerder vandaag bezochten

Als we terug zijn op de kamer, praten we nog een tijdje na over onze dag. Het was nooit onze bedoeling geweest om uitgebreid uit te gaan in Delfzijl, maar dat er zo weinig mensen op straat zijn op een zaterdagavond, vinden we echt opvallend. Delfzijl is op zich een leuk stadje en Appingedam zeker ook, maar het ontbreekt gewoon nog aan wat voorzieningen om echt toerisme te trekken. Desalniettemin vonden we het een erg leuke dag.

Morgen zullen we ook nog een dagje genieten van het noorden van ons land: dan willen we een bezoek brengen aan Borger, waar het grootste hunebed van Nederland is.

Tot morgen!