Reisverslag Gambia 2015: dag 6

28 december 2015

Na de avontuurlijke dag van gisteren slapen we beter dan de nachten ervoor. We worden zelfs niet eens wakker van de oproep van de moskee! Wel horen we ’s ochtends ineens geluiden op het dak alsof er iemand overheen loopt. Als we kijken vanaf het balkon blijkt dat er aapjes rondlopen bij het hotel!

Aapjes bij het hotel

Als de aapjes zijn vertrokken, kleden we ons aan en lopen we op ons gemak naar het restaurant voor het ontbijt. Vandaag besluiten we het baobab-sap een keer te proberen. Het smaakt eigenlijk nog best lekker: het lijkt een beetje op melk met een smaakje eraan toegevoegd.

De hotelpoes moet nog even wakker worden bij het ontbijt

Na het ontbijt lopen we een klein stukje over de zandweg voor het hotel. We weten dat er vlakbij een school zit en aangezien we allebei voor de klas staan, willen we het graag zien. De school zit echter in een straat achter het hotel en omdat het ons geen goed idee lijkt om als twee (blanke) toeristen een vervallen zijstraat in te gaan, lopen we terug naar het hotel.

Bij het hotel wachten we even op onze reisleider, die vandaag voor een nieuwe groep een welkomstbijeenkomst komt geven. We stellen hem wat vragen over de ophaaltijd van woensdagavond en over de krokodillenpoel, waar we morgen heen zullen gaan.

Vandaag willen we echter weer een rustdag houden, zeker na alles wat we gisteren meegemaakt hebben. We lopen dan ook naar onze kamer, halen onze spullen voor het strand en vertrekken richting de overkant van de straat. Onderaan het zandpaadje naar het strand worden we aangesproken door een man die voor één van de vele kleine barretjes op het strand werkt. Hij verontschuldigt zich omdat er gisteren geen zon was en belooft te bidden dat het weer vandaag beter is. We zeggen er maar niet bij dat we blij waren dat het gisteren niet zo zonnig was: in de volle zon zou zo’n safaritocht niet uit te houden geweest zijn!

We zoeken ons plaatsje op het strand weer op en worden aangesproken door de lifeguard. Hij herkent ons van eerdere bezoeken en begint een praatje met ons. Ook nodigt hij ons uit voor een strandfeest. We beloven erover na te denken, iets dat we tegen veel mensen zeggen. Door te zeggen dat je erover nadenkt, zeg je geen ‘ja’ en geen ‘nee’ en beloof je dus niets, maar beledig je mensen ook niet door hun uitnodiging meteen af te slaan.

Na het gesprekje zoeken we verkoeling in de Atlantische Oceaan. Erg ver het water ingaan kunnen we vandaag niet: de stroming is weer heel erg sterk. We keren dan ook snel terug naar de handdoeken en houden het daarna alleen bij pootje baden.

Vogels aan het strand

Rond lunchtijd lopen we terug naar het hotel. We brengen onze strandspullen naar de kamer en gaan dan naar het restaurant voor de lunch. Het is erg warm op het terras, want de zon breekt steeds meer door. We kiezen als lunch dan ook voor salades om een beetje af te koelen. Terwijl we eten, komt er iemand langs bij ons aan tafel. Hij speelt vandaag een voetbalfinale en wil graag geld om water te kopen… Hij probeert het bij een aantal tafeltjes, maar wordt dan weggestuurd door het personeel.

Als we klaar zijn met eten, halen we onze handdoeken op de kamer op en installeren we ons bij het zwembad. Het zwembad wordt om de paar uur keurig schoongemaakt, omdat er veel vliegjes en insecten in terecht komen. Zelf helpen we ook even mee door een spartelende vlieg en libelle uit het water te vissen!

We brengen de middag grotendeels door op de ligbedjes aan de kant. Af en toe gaan we even het water in, want nu de wolken verdwenen zijn en de zon voluit schijnt, is het bijna niet om uit te houden.

Aan het einde van de middag frissen we ons op de kamer even op voor we richting de Strip lopen. Onderweg komen we langs een sportschool. Omdat ik zelf op een sportschool werk, moet ik natuurlijk even kijken, maar ik zie algauw dat de sportschool waar ik werk ietsje moderner is…

Gambiaanse sportschool...

Vandaag kiezen we voor onze wandeling naar de Strip een zijweg die we gisteren ontdekten tijdens de busrit. Deze weg loopt achter het drukke kruispunt langs en komt uit op de zijweg van de Strip zelf. Hierdoor loop je veel rustiger en heb je geen last van mensen die je aanspreken.

Bij de winkelkraampjes op de Strip kijken we wat rond, eigenlijk op zoek naar de vlag van Gambia. Ineens zien we een kraampje waar voetbalbordjes van Nederlandse voetbalclubs verkocht worden. De bekende clubs als Feyenoord en PSV hangen er, maar ook FC Utrecht en zelfs FC Dordrecht hangen erbij!

Nederlandse voetbalclubs in Gambia

Aan de man van het kraampje vragen we of hij ook de vlag van Gambia verkoopt. Hij antwoordt dat hij wel iemand kent die een vlag heeft en vraagt ons te wachten. Nog geen vijf minuten later komt er inderdaad iemand met een aantal vlaggen. We weten aardig af te dingen en zijn uiteindelijk de trotse eigenaars van een kleine Gambiaanse vlag.

Lopend gaan we verder, waarbij we bij verschillende restaurants kijken wat er op het menu staat en wat de prijs is. Voor we kunnen eten, moeten we echter eerst pinnen. Alleen: de pinautomaat bij de bank doet het niet… Dit is een probleem, want bij een andere bank kunnen we niet pinnen. Gelukkig spreekt de beveiliger van de bank ons aan en vertelt hij ons dat er binnen ook pinautomaten zijn die het wel doen. Uiteraard wil hij voor deze tip – en voor het openhouden van de deur – ook weer een fooi…

We lopen terug naar de Strip en kiezen voor een Aziatisch restaurant om te eten. Als we het terras oplopen, valt het ons op dat het nog erg rustig is. De ober van het restaurant komt aan ons vragen wat we komen doen. We leggen uit dat we iets willen eten, waarop hij vertelt dat het restaurant pas om half zeven opengaat (het is nu tien voor half zeven) en wegloopt.

Door zijn antwoord en wegloopactie hebben we eigenlijk al genoeg van het restaurant. We lopen het terras af, steken de straat over en stappen naar binnen bij The Kora, een restaurant aan de overkant. Het blijkt een goede keus: het personeel is erg vriendelijk, de service is goed en het eten is meer dan heerlijk!

Heerlijk eten bij The Kora

Met volle magen verlaten we het restaurant. We doen nog een paar boodschappen en nemen dan een taxi terug naar het hotel. Vandaag rijden we in een taxi met een open achterkant, wat best aangenaam is aangezien de temperatuur nog steeds hoog is.

Het restaurant waar we gegeten hebben

Bij het hotel besluiten we geen drankje meer te doen, omdat we allebei nog vol zitten van het eten. Wel kijken we nog even bij het podium: onze favoriete keyboardspeler / zanger is er vandaag weer! We houden het een half nummer vol om te kijken, daarna gaan we snel naar onze rustige kamer!

Morgen staat er weer een bijzondere dag op het programma als we naar de krokodillenpoel gaan en oog in oog zullen komen te staan met echte krokodillen. Nu is het echter eerst bedtijd.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 7

Reisverslag Gambia 2015: dag 4

26 december 2015

Voor de mensen in Nederland is het moeilijk voor te stellen, maar we worden om tien voor drie ’s nachts wakker omdat het ontzettend warm is in de kamer. Gelukkig vallen we weer in slaap tot we, zoals gewoonlijk, rond zonsopgang wakker worden gemaakt door de oproep van de moskee.

Rond acht uur staan we op om te douchen en vervolgens te ontbijten. Vandaag proberen we behalve de omelet ook de pannenkoek, die prima smaakt. Ook horen we van een aantal andere Nederlanders die in het hotel verblijven dat het sap met de vage kleur bij het ontbijtbuffet van de baobab-boom komt. Toch durven we het nog niet uit te proberen. Misschien een andere keer!

Na het ontbijt lopen we langs de receptie om aan te geven dat we morgenochtend geen gebruik kunnen maken van het ontbijtbuffet. We worden namelijk al om half zeven opgehaald voor onze excursie naar Senegal en ontbijten in het hotel is pas mogelijk vanaf half acht. Er wordt ons beloofd dat er morgenochtend twee ontbijtpakketjes klaar zullen liggen.

Met het ontbijt voor morgen geregeld lopen we door naar onze kamer om de spullen te pakken voor het strand. We steken de weg voor het hotel over, lopen over het paadje vol met gebroken tegels en staan dan weer lekker met onze voeten in het zand. We leggen opnieuw eerst onze handdoeken neer voor we gaan kijken hoe de temperatuur van het water is. Die is op zich prima, alleen is de stroming vandaag nog sterker dan gisteren. Zelfs in het ondiepste water moeten we moeite doen om te blijven staan als de golf terug gaat.

Vanwege de sterke stroming zijn we niet veel in het water, maar rusten we lekker uit in het zonnetje op onze handdoeken. Morgen zal een drukke en lange dag worden, waardoor we vandaag niet te veel willen doen.

Heerlijk genieten op het strand!

Rond half één keren we terug naar ons hotel om te lunchen. Terwijl we wachten, komt er ineens een klein fanfareorkest voorbij, bestaande uit kinderen in uniform. Ze blijven voor het hotel staan om te spelen. Een van de kinderen komt met een mandje en een briefje het terras op. Wat er precies op het briefje staat, is lastig te lezen, maar waar het op neer komt, is dat hij graag weer geld wil. Niemand op het terras geeft echter iets, dus trekt het orkestje door naar het hotel aan de overkant.

Het fanfareorkest voor het hotel

Als we klaar zijn met lunchen, installeren we ons bij het zwembad. Het water is nog steeds kouder dan dat van de Atlantische Oceaan, maar gelukkig is er geen sterke stroming en kunnen we even heerlijk afkoelen.

Heerlijk afkoelen in het zwembad

Aan het einde van de middag gaan we naar de kamer om ons op te frissen voor het avondeten. Niets is heerlijker dan een warme douche, vinden we, alleen… het water houdt ermee op! Ook de kraan bij de wasbak weigert water te geven. Net als we twijfelen over wel of niet naar de receptie gaan om het te melden, begint de douche weer. Voor de zekerheid douchen we maar niet te lang meer!

Terwijl we onze spullen pakken, horen we de moskee weer de gelovigen oproepen om te komen bidden. De oproep is wat lastig te horen, omdat er aan de andere kant van de weg een strandfeest begint met muziek die wij in onze kamer letterlijk mee kunnen zingen.

We verlaten de kamer en beginnen aan onze wandeling richting de Senegambia Strip, zoals de straat officieel heet. Onderweg komen we langs het restaurant 2Rays, dat in het informatieboekje van Gambia stond dat we bij aankomst ontvingen van de reisleiding. Een vriendelijke man laat ons de uitgebreide menukaart zien en ook de kok komt erbij. Omdat het menu ons wel aanspreekt, beloven we later terug te komen.

Langs de weg richting de Strip

We lopen door naar de Strip en worden er vlakbij weer aangesproken door een man die we eerder gezien hebben. Hij wil ons maar wat graag meenemen naar een markt in een zijstraatje, maar hier hebben wij uiteraard geen zin in. Zo beleefd mogelijk proberen we van hem af te komen en zodra dat gelukt is, steken we snel de weg over.

Aan de overkant van de weg bevindt zich de markt, die we graag willen bekijken. Op het moment dat we de markt opstappen, krijgen we er echter al spijt van: het is één en al opdringerigheid. Iedereen wil handjes geven en ons mee nemen naar hun winkel. Ze hebben zelfs het Nederlandse zinnetje “Kom kijken in mijn winkel!” geleerd.

Zo snel mogelijk verlaten we de markt weer. In een rustige winkel doen we een paar boodschappen die we morgen nodig zullen hebben en we kijken nog even in de souvenirwinkel ernaast. Een echte souvenirwinkel vind ik het eigenlijk niet: er worden wel wat ansichtkaarten en handdoeken met ‘Gambia’ erop verkocht, maar het grootste gedeelte van de winkel wordt in beslag genomen door dure parfums en crèmes.

We lopen terug over de Strip, pinnen nog even wat geld bij de bank en keren dan vervolgens terug naar het 2Rays restaurant. Het is er niet druk, dus de man die ons het menu had laten zien, heeft genoeg tijd om een praatje met ons te komen maken. Hij vertelt trots over zijn kinderen en laat foto’s van hen zien en hij vertelt ons over zijn eigen familie. Ook blijkt hij een school opgericht te hebben voor weeskinderen.

Bij restaurant 2Rays

Ondertussen wordt het eten gebracht. Het smaakt werkelijk heerlijk en hoewel we het graag uitgeprobeerd hadden, hebben we echt geen ruimte meer voor een toetje. We bedanken vriendelijk en beloven erover na te denken nog eens terug te komen. Dan lopen we haastig terug naar het hotel, want het begint al donker te worden.

Zoals elke avond nemen we nog één drankje op het terras van het hotel. Terwijl we wachten op de live muziek, valt ineens de stroom uit. Het is niet alleen de stroom van het hotel, maar ook de straatlantaarns gaan uit en de muziek van het strandfeest is er ook mee gestopt. Waarschijnlijk heeft het hotel een soort noodgenerator, want de lampjes bij ons terras gaan vrij snel weer aan, terwijl de weg donker blijft.

Niet al te laat gaan we terug naar de kamer. Morgen hebben we een lange dag, maar hopelijk ook een leuke dag: we gaan naar Senegal naar het Fathala Wildpark om dieren te zien!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 5 - deel 1

Reisverslag Gambia 2015: dag 3

25 december 2015

Terwijl in Nederland ouders wakker gemaakt worden door enthousiaste kinderen die willen weten wat er voor hen onder de kerstboom ligt, worden wij gewekt door de oproep van de moskee achter ons hotel die nog voor zonsopgang de gelovigen oproept om te komen bidden. We blijven nog even liggen en zitten uiteindelijk rond negen uur op het terras met ons ontbijt. In Nederland wordt het kerstbrood aangesneden, wij hebben gebakken aardappels op ons bord liggen… We proberen ook een omelet, die prima blijkt te smaken, en krijgen te horen dat we ook een pannenkoek kunnen laten bakken. Het mierzoete rode sap van gisteren is er vandaag gelukkig niet, al smaakt de sinaasappelsap toch ook een stuk zoeter dan we gewend zijn.

Na het ontbijt keren we terug naar onze kamer om wat spullen te pakken. Vervolgens gaan we op weg richting het strand. Het is niet ver lopen: we steken de weg voor het hotel over en volgen dan een zandpaadje richting het strand. Ooit was hier blijkbaar een mooi stenen pad, maar inmiddels bestaat het weggetje uit gebroken stukjes steen van tegels met afval van bouwmaterialen en uiteraard heel veel zand.

Het laatste stukje van het paadje naar het strand

Hoe het paadje eruit ziet, maakt ons eigenlijk niets uit. In Nederland wordt er begonnen met het uitpakken van de kerstcadeaus, maar wij staan op het strand met uitzicht op de Atlantische Oceaan bij een temperatuur van dertig graden! We kijken even genietend om ons heen, maar dat duurt niet lang: er komt alweer iemand op ons af om ons te vertellen over zijn bar en om ons excursies aan te smeren.

De Atlantische Oceaan

Nadat we het verhaal beleefd aangehoord hebben, lopen we verder het strand op. We leggen snel onze handdoeken neer en gaan het water in. We beginnen even met alleen pootje baden, want er staan flinke golven. Ook moeten we even wennen: het water lijkt eerst heel koud, maar als we een paar golven over ons heen gekregen hebben, blijkt het water echt een heerlijke temperatuur te hebben.

Na een tijdje in het water geweest te zijn, keren we terug naar de handdoeken om even op te drogen voor we opnieuw de Atlantische Oceaan in duiken. Het wordt niet letterlijk duiken, aangezien de stroming heel erg sterk is. Er wordt dan ook geadviseerd niet verder dan je middel het water in te gaan. Een oplettende strandwacht roept mensen die te ver gaan ook meteen terug.

Als we weer heerlijk op onze handdoeken van het zonnetje liggen te genieten, krijgen we ineens gezelschap: er trekt een grote kudde koeien over het strand. De voorste beesten volgen keurig de man die de kudde begeleidt richting het kleine beetje gras dat de grens vormt tussen het strand en het apenpark dat we gisteren bezocht hebben. De achterste koeien zijn iets minder braaf en vermaken zich met een duw- en trekspelletje.

"Tikkie, jij bent hem!" "Nee, jij!"

De voorbijlopende koeien trekken uiteraard veel bekijks: van alle kanten van het strand komen toeristen foto’s van ze maken. De dieren trekken zich er weinig van aan en lopen gewoon door naar het gras om op hun gemak te gaan grazen.

Heel gewoon hier: koeien op het strand!

We blijven nog even lekker op onze handdoeken liggen om van het zonnetje te genieten, maar besluiten dan toch terug naar het hotel te gaan om te lunchen. Met onze spullen lopen we richting het zandpaadje met het plan om daar onze schoenen aan te trekken. Dit plan moeten we alleen heel snel uitvoeren, want de koeien komen wel erg ver onze kant op! Hoewel we als Nederlanders natuurlijk koeien gewend zijn, is dit toch even wat anders en lopen we zo snel mogelijk terug naar het hotel.

In het hotel brengen we eerst onze spullen naar de kamer voor we naar het restaurant gaan om te lunchen. Het eten laat een tijdje op zich wachten (later ontdekken we dat deze wat langzamere service normaal is hier), maar smaakt prima.

Terwijl in Nederland intussen de eerste voorbereidingen getroffen worden voor het kerstdiner, installeren wij ons bij het zwembad. We wisselen zonnen en zwemmen af, waarbij het zonnen meer tijd krijgt dan het zwemmen: het water is heel erg koud! Maar we klagen niet, want het is eerste kerstdag en wij liggen in onze zwemkleding buiten in het zonnetje!

Heerlijk bij het zwembad

Rond vier uur gaan we naar onze kamer om ons even op te frissen. Omdat we geen zin hebben om langs de weg naar de Strip te lopen voor ons avondeten, besluiten we over het strand te gaan. Dit is een stuk rustiger: we worden slechts één keer aangesproken door een man die ons weer uitnodigt voor zijn restaurant en ons excursies aanprijst.

Na een wandeling van ongeveer een halfuur met de zon brandend op onze rug bereiken we de zijstraat van de Strip. Voor we kunnen eten, moeten we echter eerst naar de bank om geld te pinnen: je kunt per dag namelijk maar maximaal tweeduizend dalasis opnemen (iets meer dan €45,00). Meer wil je ook eigenlijk niet pinnen, want het geld krijg je in briefjes van honderd. Tweeduizend dalasis betekent dus twintig briefjes en een heel volle portemonnee!

Gambiaans briefgeld, munten krijgen toeristen niet. Briefjes zijn er met een waarde van 5, 10, 20, 50, 100 en 200. 100 is het meest voorkomende briefje.

Met ons geld veilig opgeborgen gaan we op zoek naar een restaurant voor ons kerstdiner. We kiezen voor Alex, een restaurant met een Nederlandse eigenaar, dat vooraan de Strip zit. Op de menukaart staan ook enkele typisch Hollandse gerechten, maar wij besluiten voor een pizza te gaan. Wel bestellen we een voorgerecht erbij, want het is tenslotte Kerstmis!

Tijdens het wachten op ons eten vermaken we ons met de gratis Wifi verbinding van het restaurant. Het hotel waar we verblijven biedt ook gratis Wifi aan, maar geheel volgens Gambiaanse begrippen werkt dat alles behalve goed!

Als uiteindelijk het eten gebracht wordt, blijkt dat we het voorgerecht tegelijkertijd met het hoofdgerecht krijgen. Het is ook iets anders dan we verwacht hadden: in plaats van dat we stokbrood met een bakje kruidenboter erbij krijgen, krijgen we stukjes stokbrood met de kruidenboter er al op uit de oven. Het smaakt gelukkig prima en is heerlijk pittig. Het hoofdgerecht is op zich ook goed, maar allebei vinden we het eten van gisteren beter.

Tijdens het eten hebben we gezelschap van deze bedelende katten, die zelfs omhoog springen langs de stoel om eten te proberen te krijgen

Wanneer we afgerekend hebben, is het al donker. Het advies van onze reisleider weer netjes volgend om niet in het donker rond te gaan lopen, begeven we ons naar de taxistandplaats. Gisteren was de prijs 150 dalasis (ongeveer €3,48) voor twee personen, hoeveel zou het vandaag zijn? We verwachten eigenlijk een andere prijs, maar opnieuw is het 150 dalasis voor twee personen.

Onderweg naar het hotel maken we een praatje met de chauffeur. Hij vertelt ons over verschillende ritten die hij doet en geeft ons zijn kaartje. Daarop staat dat hij ook naar de krokodillenpoel gaat, iets waar onze reisleider ons gisteren over verteld heeft. Het is een soort vijver waar echte krokodillen rondlopen die je kunt aanraken. In verband met verzekeringen kan de reisorganisatie het niet aanbieden, dus spreken wij af met de chauffeur dat hij ons dinsdag om twaalf uur bij het hotel op komt halen om ons naar de krokodillenpoel te brengen. Voor een vaste prijs brengt hij ons ook weer terug naar het hotel daarna.

We bedanken de chauffeur bij het hotel en gaan dan naar onze kamer. Omdat we de avond niet binnen door willen brengen, drinken we nog één drankje op het terras. Opnieuw mogen we genieten van de zanger / keyboardspeler van gisteren die zo ontzettend zijn best doet, maar alles even helemaal kwijt is als er een drietal dames voorbij loopt.

's Avonds nog gewoon heerlijk buiten zitten bij het hotel

Rond half tien keren we terug naar onze kamer. Eerste kerstdag zit erop, al was het voor ons een heel vreemde dag: lekker op het strand en aan het zwembad liggen, terwijl de familie rondom de kerstboom zit. Wel hebben we echt van de dag genoten en kunnen we niet wachten om het morgen te herhalen.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 4