Reisverslag Parijs 2015: dag 3

27 juli 2015

Vandaag is alweer onze laatste dag in Parijs, maar het belooft nog wel een bijzondere dag te worden: we gaan namelijk naar een Harry Potter tentoonstelling!

Omdat we kaartjes hebben voor 10 uur en we nog met de metro moeten, staan we al vroeg op. Na een douche (deze keer onder de hoge douchekop…) gaan we naar beneden voor het ontbijt. Het is nog rustig in de ontbijtzaal: er zit een man die, aan zijn kleding te zien, als buschauffeur in het hotel is en er zijn wat Duitse toeristen. Een van hen is nog een beetje in paniek, want hoe laat vertrok de bus ook alweer? Gelukkig kan iemand anders haar gerust stellen.

Als wij de voor kaakkramp zorgende pistolets met moeite weg hebben weten te spoelen met koffie en warme chocolademelk gaan we terug naar de kamer om onze koffers in te pakken. Het uitchecken gaat vlot en de koffers kunnen we in de bagageruimte van het hotel achterlaten.

We verlaten het hotel, sjokken door de miezerregen naar het metrostation en nemen metrolijn 13 naar station Carrefour Pleyel. Vanaf daar lopen we naar de tentoonstelling… waar we nog niet naar binnen kunnen. Er staat al een aardige groep mensen te wachten, maar het hek is nog afgesloten met een ketting.

Verder dan het hek komen we nog niet

Rond half tien wordt de ketting eindelijk van het hek afgehaald en mogen we naar binnen. Uiteraard zijn er mensen die rennend naar de ingang gaan, bang dat ze iets zullen missen. Wij lopen rustig, onze kaartjes zijn immers pas voor tien uur. Toch doet de kaartcontroleur niet moeilijk: al om kwart voor tien mogen we bij de rij aansluiten. We mogen nog met een toverstok op de foto voor een groen scherm en moeten dan wachten tot de deur open gaat.

Wachten tot we naar binnen mogen...

De tentoonstelling laat voorwerpen zien die in de verschillende Harry Potter films gebruikt zijn. Voor we naar binnen mogen, moeten we echter eerst langs de sorteerhoed. Deze hoed bepaalt in welk van de vier afdelingen van Zweinstein, Harry’s school, je terecht komt. Als er al drie ‘leerlingen’ zijn gesorteerd, heb ik het geluk dat ik als vierde op de kruk plaats mag nemen. Na een kort gesprekje bepaalt de hoed mijn lot: ik hoor thuis op de afdeling Huffelpuf.

De sorteerceremonie

We mogen doorlopen naar de volgende zaal, waar we beelden uit de films te zien krijgen. Dan begint de tentoonstelling echt met de locomotief van de Zweinstein Express, de trein die de leerlingen van Londen naar school brengt. Vervolgens komen we terecht in een ruimte waar onder andere de bedden uit de slaapzaal van Harry en zijn beste vriend Ron Wemel staan en waar kleding te zien is gedragen door leerlingen en leraren in de films.

Kleding en voorwerpen uit film 3

We vervolgen onze weg langs nog meer voorwerpen en kleding uit de verschillende films. We kunnen ook zelf proberen Zwerkbal te spelen, De sport onder de heksen en tovenaars uit Harry’s wereld, en zien Scheurbek: de Hippogrief uit de derde film.

Scheurbek, de Hippogrief

Via het hutje van Hagrid, de vriendelijke halfreus die werkt op Zweinstein, komen we terecht in het Verboden Bos. Hier zien we de duistere wezens uit de films. Ook kunnen we de kleding van Voldemort zien, de vijand van Harry Potter.

Het kostuum van Voldemort, compleet met zijn slang Nagini

Langs posters van allerlei Dooddoeners, volgelingen van Voldemort, komen we uiteindelijk terecht bij voorwerpen uit de laatste films, zoals de Gruzielementen: de voorwerpen die Harry moet zoeken om Voldemort te kunnen verslaan.

Vier Gruzielementen: het dagboek, de beker, de tiara en het medaillon

Na de Gruzielementen lopen we door de Grote Zaal van Zweinstein om uit te komen bij het souvenirwinkeltje, iets wat natuurlijk niet kan ontbreken bij zoiets. Ook wij schaffen een paar kleine souvenirs aan voor we nog even koffie drinken (€3,20 voor een bekertje koffie en voor melk erin betaal je €0,40 extra…).

Vanaf de Harry Potter tentoonstelling nemen we de metro naar station Blanche, het station bij de bekende Moulin Rouge. Met een klein treintje maken we een rondrit door de wijk Montmartre, een ‘echt’ Franse wijk met hoge gebouwen met balkons en gezellige cafeetjes.

Typisch Parijs in de wijk Montmartre

Het treintje komt ook langs de bekende kathedraal Sacre-Coeur. Daar stopt hij ongeveer een kwartier, zodat we wat foto’s kunnen maken. Vervolgens rijdt hij terug naar station Blanche, onderweg enkele bekende gebouwen passerend, maar ook enkele ‘winkels’ die minder geschikt zijn voor het jongere publiek…

De Sacre-Coeur

Als we weer terug zijn bij Blanche kopen we bij een klein kraampje aan de weg een broodje voor we de metro naar ons hotel nemen. We halen onze koffers op en vertrekken dan naar het treinstation Gare du Nord. Omdat we nog even tijd hebben, gaan we op zoek naar de Franse lekkernij die ik nog niet gegeten heb tijdens ons weekendje Parijs: een crêpe! Net buiten het station zit gelukkig een restaurantje dat ze verkoopt. Met een crêpe in onze hand keren we terug naar het station om te wachten tot ons perronnummer op het bord verschijnt.

Even een broodje in Montmartre...

Rond tien over drie meldt het bord ons dat onze trein vanaf perron 13 zal vertrekken. Dit keer hebben we zitplaatsen in rijtuig 18, uiteraard helemaal aan het andere einde van het perron…

De reis naar Antwerpen verloopt verder goed, op een boze conductrice na, die uit haar slof schiet omdat het gangpad achter onze zitplaatsen volledig geblokkeerd wordt door koffers en twee fietsen. Een oproep later beginnen twee mannen hun koffers te verplaatsen. De halve trein moet verbouwd worden om ruimte te maken voor hun bagage (het zijn niet bepaald rugzaktoeristen), maar de koffers zijn in ieder geval uit het gangpad weg!

Zonder vertraging komen we aan op Antwerpen. Daar moeten we nog een tijdje wachten, want de trein naar Roosendaal heeft wel vertraging. Dit zorgt ervoor dat veel mensen moeten rennen om in Roosendaal hun verbinding nog te halen. Wij gaan echter rustig naar huis, wetend dat we spoedig weer in Frankrijk zullen zijn: over minder dan twee weken staat er een weekendje Disneyland Parijs op de planning.

Tot dan!

Reisverslag Parijs 2015: dag 1

25 juli 2015

Voor mij staat de maand juli al jaren in het teken van de Tour de France, de wielerwedstrijd van drie weken door Frankrijk. Als fan van deze koers is het natuurlijk leuk om een keer bij een etappe te zijn. De leukste etappe is dan misschien nog wel de laatste in Parijs, aangezien je de renners daar dit jaar maar liefst elf keer voorbij kan zien komen. Dat is ook precies de reden dat ik samen met mijn moeder dit laatste weekend van juli naar de Franse hoofdstad ga.

Om genoeg tijd te hebben en lekker op ons gemak te kunnen doen, vertrekken we een dag voor de laatste etappe al naar Parijs en gaan we pas maandag terug. We reizen dit keer met de trein: de Thalys rijdt vanaf Antwerpen in ongeveer twee uur naar Parijs.

Eerst moeten we echter naar station Antwerpen. We vertrekken vanaf station Roosendaal met de internationale trein van de NS Hispeed en staan slechts vijfentwintig minuten later op station Antwerpen. Omdat de Thalys pas een uur later vertrekt, nemen we een drankje bij de Starbucks en hebben we nog even contact met Nederland via de gratis WiFi verbinding.

Om kwart over tien gaan we naar het perron waar de Thalys zal vertrekken. Voor de mensen die deze trein niet kennen: de Thalys is verdeeld in rijtuigen, elk met een eigen nummer. Op het perron hangen bordjes met waar welk rijtuig zal stoppen, zodat je ongeveer in de buurt van de deur staat als de trein stopt.

Tijdens deze heenreis naar Parijs hebben we een plaats in rijtuig 15, het rijtuig naast de bar. We zoeken het bordje van rijtuig 15 op, maar als we erbij staan, krijgen we gezelschap van een vreemd figuur. Hij heeft een capuchon op, zijn trui is tot over zijn mond getrokken, zijn armen heeft hij in zijn trui getrokken en zijn broek hangt zo laag dat zijn hele onderbroek te zien is. Omdat we er geen fijn gevoel bij hebben, lopen we een stukje terug en waarschuwt mijn moeder een conducteur van de Belgische Spoorwegen. Die belt erover en enkele minuten later stapt een beveiliger op het figuur af en wordt hij weggestuurd.

Opgelucht zoeken we hierna allemaal ons eigen rijtuigbordje weer op, precies als de Thalys het station binnen komt rijden. We stappen in, zoeken een plaatsje voor onze bagage en dan vertrekken we al.

Onderweg hebben we een gezellige treinmanager, die met iedereen een praatje maakt en van de mededelingen een leuk verhaal weet te maken. Zo krijgen we onder andere een verhaal te horen over zijn schoonmoeder en worden we welkom geheten in het ietwat regenachtige Brussel-Zuid onderweg.

De reis verloopt verder zonder problemen, of je moet de koffers die geparkeerd staan voor de toiletdeuren mee willen rekenen (handig!). Keurig op tijd stopt de trein op het station van Parijs, Gare du Nord. Onze Thalys wordt eerst nog met een andere Thalys gekoppeld en daarna mogen we de trein verlaten.

We lopen zigzaggend tussen de mensen met koffers door het perron af richting de metro. Het hotel waar we verblijven, ligt in de wijk Clichy. Dit betekent dat we vanaf Gare du Nord twee keer moet overstappen. Eerst gaan we met metrolijn 4 naar station Barbès Rochechouart, dat een station blijkt te zijn met alleen trappen (altijd fijn als je met koffers loopt!). Daar stappen we over op metrolijn 2 naar Place de Clichy en vervolgens moeten we nog een stukje met metrolijn 13. Helaas ontstaat er wat verwarring over het juiste eindstation: Mairie de Clichy of Porte de Clichy. Uiteindelijk stappen we uit bij Porte de Clichy. Helaas blijkt dit het verkeerde station te zijn: pas na bijna een uur lopen met onze koffertjes zijn we bij het hotel…

Ons hotel, Résidence Europe

Inmiddels is het bijna half drie. We kunnen hierdoor wel meteen op de kamer, die klein is: aan de rechterkant een bureau met een stoel, een tweepersoonsbed voor de televisie die aan de muur hangt en links de deur naar de badkamer. De badkamer is erg ruim en lijkt bijna nog groter dan de kamer zelf.

Alles bij elkaar is het wel een nette kamer, alleen wat klein en het kluisje werkt niet. En uiteraard hebben we een prachtig uitzicht…

Ons prachtige uitzicht...

We blijven even een halfuurtje op de kamer om bij te komen van de lange wandeling en gaan daarna op pad. Zonder al te veel problemen vinden we het metrostation Mairie de Clichy, dat ongeveer tien minuten lopen van het hotel is. We reizen met lijn 13 terug naar La Fourche en stappen daar over op de andere tak van lijn 13 naar station Carrefour Pleyel. Tijdens de wandeling naar het hotel heb ik namelijk op een bus een advertentie gezien voor een Harry Potter tentoonstelling en een snel onderzoek op de kamer heeft me meer informatie gegeven.

De Harry Potter tentoonstelling in het complex Cité du Cinéma

Bij station Carrefour Pleyel stappen we uit en volgen we de bordjes naar de tentoonstelling. Helaas zijn er voor vandaag geen kaartjes meer (of we moeten twee uur wachten), dus reserveren we vast voor maandag.

De route naar de expositie staat goed aangegeven

Na nog even rondgekeken te hebben, gaan we richting één van de bekendste bezienswaardigheden van Parijs: de Eiffeltoren. Vanaf metrostation Bir-Hakeim is het maar een paar minuten lopen, waarbij je onderweg om de twee meter struikelt over illegale verkopers van selfiesticks en Eiffeltoren-sleutelhangers.

Een van de vele souvenirkraampjes met op de achtergrond de Eiffeltoren

Uiteindelijk staan we dan aan de voet van de Eiffeltoren. Het idee is om een foto te maken van de Eiffeltoren én de strik in mijn haar met de Eiffeltoren erop, maar dit blijkt nog lastig. Ongeveer tachtig foto’s later ben ik redelijk tevreden en gaan we terug naar het metrostation.

Het heeft wat moeite gekost, maar de haarfoto is gelukt!

Onderweg zie ik ineens een groepje van vijf kleine konijntjes op een stenen muur zitten. Omdat ik zelf een konijntje heb, blijf ik staan en voor ik het weet, krijg ik twee beestjes om vast te houden. Uiteraard moeten we nu betalen voor een foto. Ik knuffel wel even met de twee konijntjes, maar ik vind het ook heel zielig: de beestjes hebben nauwelijks loopruimte, ze hebben geen water en zien er niet al te best uit.

Knuffelen met twee van de konijntjes

Ik probeer niet te lang over de arme beestjes na te denken, aangezien ik er niets aan kan doen. Het liefst zou ik ze alle vijf mee naar huis nemen, maar ze alle vijf vervoeren in mijn koffer lijkt me geen optie!

We laten de dieren daarom achter ons en reizen met de metro naar Châtelet, één van de grootste metrostations van Parijs. Vanaf hier lopen we naar Forum des Halles, een winkelcentrum dat zich gedeeltelijk onder de grond bevindt. We kijken in wat winkels en gaan daarna naar buiten. Bij het plein vlakbij zien we een leuk pastarestaurantje, waar we gezellig op het terras in het zonnetje iets eten.

Een van de ingangen van Forum des Halles. Verdwalen is hier erg makkelijk!

Hierna keren we terug naar het hotel, aangezien we allebei al redelijk moe zijn na de reis en het vele lopen. Op de kamer proberen we nog contact met Nederland te zoeken, maar helaas is de WiFi verbinding erg slecht. Ook blijkt het hotel erg gehorig: we kunnen bijna letterlijk verstaan wat er vijf verdiepingen lager in het zwembad gebeurt en als de buren de douche aanzetten, lijkt het alsof bij ons de badkamer instort.

Later op de avond wordt het gelukkig rustiger en kunnen we op tijd gaan slapen. Morgen zullen we immers een lange dag krijgen: we gaan naar de Champs-Elysées om de wielrenners van de Tour de France te zien!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2