Reisverslag Village Nature Paris 2023 - dag 3

Maandag 17 juli 2023
 
Omdat we vandaag naar Parijs gaan, hebben we voor de zekerheid een wekker gezet. Uiteraard is dit eigenlijk niet nodig, want ons zoontje is op zijn gebruikelijke tijd wakker. Hoewel we de tijd lijken te hebben, is het toch even haasten om de bus van 08.22 te halen.
 
We zijn uiteindelijk om kwart over acht bij de bushalte, waar de bus net aan komt rijden. Na een paar minuten, als de bus redelijk vol zit, vertrekken we. Via de dorpjes Bailly-Romainvilliers en Serris rijden we naar Gare Marne-la-Vallée / Chessy, oftewel Disneyland Parijs. Deze bus stopt aan de achterkant van Disney Village, het winkelgebied, waar we nog nooit eerder geweest zijn.

Als we aankomen, zit er een duif op het Mickey-bord van Disneyland Parijs, iets waar ons zoontje niet over uitgepraat raakt.

 
Vanaf de bushalte lopen we Disney Village in, waar uiteraard een veiligheidscontrole is. Vervolgens gaan we door naar het station. Bij de kaartautomaat kopen we twee Mobilis, een soort dagkaart waarmee je onbeperkt met de metro’s kunt reizen. We moeten wel zone 1-5 nemen, want Parijs ligt in zone 1 en wij zitten in zone 5.
 
Bij het perron staat de metrotrein, de RER A, al klaar om te vertrekken. We stappen in en kiezen een zitje van vier, dat speciaal gereserveerd is voor bijvoorbeeld mensen die moeilijk ter been zijn, in de oorlog gevochten hebben of voor mensen met kinderen onder de vier jaar. Aangezien we een echte peuter hebben (“Ik ben twee, dus ik zeg nee!”), vallen wij in de laatste categorie. We zitten er heerlijk rustig totdat we bij de buitenwijken van Parijs komen, waar het drukker wordt.
 
Op station Charles de Gaulle Étoile stappen we over op metrolijn 6, die ons naar de Eiffeltoren brengt. Al vanuit de metro is hij te zien. We lopen het laatste stukje en ontdekken dan dat je alleen maar op een afstandje de toren kan zien. Om er echt bij te komen, moet je een kaartje kopen en door een veiligheidscontrole. Rondom de hele toren zijn hoge afzettingen geplaatst om te voorkomen dat iemand zomaar onder of bij de toren kan komen.

De Eiffeltoren vanuit de metro.

Rondom de voet van de Eiffeltoren zijn afzettingen geplaatst. Je kunt er alleen nog dichtbij komen met een kaartje en na een veiligheidscontrole.

We vinden het wel jammer dat we er niet helemaal bij kunnen komen, al is de toren ook nu goed te zien. Het is ergens ook wel triest, vinden we, dat dit nodig is. In Londen hebben we dit bijvoorbeeld niet meegemaakt! We begrijpen wel dat de Fransen bang zijn voor aanslagen, maar dan nog vinden we het jammer dat dit zo moet.
 
Na een fruithapje en een schone luier naast de Eiffeltoren gaan we terug met de metro naar Charles de Gaulle Étoile, waar we de uitgang naar de Arc de Triomphe nemen. We bekijken de hoge toren van een afstandje en zien ook al een kraampje staan voor de Tour de France, die zondag hier weer op de Champs-Elysées finisht.

De Arc de Triomphe met links het Tour de France kraampje.

 
We kijken ook nog even aan de andere kant van de Arc, waarna we eronder door gaan naar het metrostation. Met metrolijn 1 reizen we naar het Louvre om de grote glazen piramide te zien. Als we er aankomen, is er net een bruidspaar bezig met huwelijksfoto’s te maken.
 
Verder is het op het plein erg druk. We gaan aan de kant zitten voor onze lunchboterham, waarbij we ineens een rij voor onze neus krijgen van mensen die om twaalf uur het museum in mogen. Ons zoontje wordt er een beetje onrustig van, waardoor hij niet eens zijn hele boterham opeet.

We zijn niet de enigen op het plein...

 
We maken nog wat foto’s en besluiten dan om terug te gaan. Eigenlijk wilden we nog naar de Sacre Coeur, maar we zien dat onze kleine wereldreiziger moe is en stiekem zijn we dat zelf ook wel een beetje. Bovendien voelen we ons door de drukte minder op ons gemak, iets dat we in Londen niet zo hadden. Dit zal ook komen door het ontbreken van de ‘Britse hoffelijkheid’: in Londen wordt er rekening gehouden met mensen met kleine kinderen, maar hier moeten we regelmatig uitwijken met de buggy voor andere mensen en zal er in de metro ook niemand opstaan als je met een kleine binnenkomt.
 
Met metrolijn 1 reizen we naar het enorme metrostation Châtelet, waar we overstappen op de RER A naar Marne-la-Vallée / Chessy. Het is heel druk in deze trein en ook hier staat er niemand op. Zodra de speciaal gereserveerde plaatsen vrijkomen, worden die ingepikt door een Franse gezin met tienerkinderen, die niet eens omkijken naar ons kleine slapende peutertje. Pas een paar stations voor het eindpunt kunnen we zitten.
 
Als we terug bij Disney zijn, is ons slaapkoppie ook weer wakker. We nemen hem mee Disney Village in om de Disneywinkels te bekijken. In één winkel ziet hij een shirtje van de film Cars, die hij helemaal geweldig vindt. Hij is gek op auto’s en heeft ook een Cars auto, dus dit kleine cadeautje mag hij van ons best hebben!

Nog even Disney Village in!

 
We kijken nog in de Legowinkel en in de ‘junglewinkel’ Rainforest Café, maar we houden het bij het shirtje als souvenir. Wel nemen we nog een ijsje bij Annette’s Diner, het Amerikaanse Route 66 restaurant aan het begin van Disney Village.
 
Om de bus terug naar Village Nature Paris te nemen, moeten we weer naar de achterkant van Disney Village. Volgens het bord hebben we de bus op één minuut na gemist, maar het vreemde is dat we hem ook helemaal niet hebben zien rijden. Net als we gaan zitten om te wachten, komt de bus eraan. We verwachten dat hij een tijd stil zal blijven staan, maar zodra iedereen binnen is, rijdt hij weg. Waarschijnlijk had hij vertraging, waardoor wij geluk hebben.
 
Via de dorpjes rijden we terug naar Village Nature Paris, waar we naar ons appartement lopen en eerst even bijkomen. Na het avondeten hebben we weer wat energie en gaan we nog even zwemmen, waarbij mijn man en ik allebei om de beurt wat glijbanen uitproberen en ons zoontje geniet van de kinderglijbanen Plouf en Plaf.

Kinderglijbaan 'Plaf' is favoriet!

 
Uiteindelijk kleden we ons weer om en gaan we terug naar ons appartement, waar onze waterrat snel naar bed gaat. Binnen vijf minuten slaapt hij al, zo moe is hij. Dat begrijpen we wel en we willen morgen dan ook zeker even rustiger aan doen.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Parijs 2015: dag 3

27 juli 2015

Vandaag is alweer onze laatste dag in Parijs, maar het belooft nog wel een bijzondere dag te worden: we gaan namelijk naar een Harry Potter tentoonstelling!

Omdat we kaartjes hebben voor 10 uur en we nog met de metro moeten, staan we al vroeg op. Na een douche (deze keer onder de hoge douchekop…) gaan we naar beneden voor het ontbijt. Het is nog rustig in de ontbijtzaal: er zit een man die, aan zijn kleding te zien, als buschauffeur in het hotel is en er zijn wat Duitse toeristen. Een van hen is nog een beetje in paniek, want hoe laat vertrok de bus ook alweer? Gelukkig kan iemand anders haar gerust stellen.

Als wij de voor kaakkramp zorgende pistolets met moeite weg hebben weten te spoelen met koffie en warme chocolademelk gaan we terug naar de kamer om onze koffers in te pakken. Het uitchecken gaat vlot en de koffers kunnen we in de bagageruimte van het hotel achterlaten.

We verlaten het hotel, sjokken door de miezerregen naar het metrostation en nemen metrolijn 13 naar station Carrefour Pleyel. Vanaf daar lopen we naar de tentoonstelling… waar we nog niet naar binnen kunnen. Er staat al een aardige groep mensen te wachten, maar het hek is nog afgesloten met een ketting.

Verder dan het hek komen we nog niet

Rond half tien wordt de ketting eindelijk van het hek afgehaald en mogen we naar binnen. Uiteraard zijn er mensen die rennend naar de ingang gaan, bang dat ze iets zullen missen. Wij lopen rustig, onze kaartjes zijn immers pas voor tien uur. Toch doet de kaartcontroleur niet moeilijk: al om kwart voor tien mogen we bij de rij aansluiten. We mogen nog met een toverstok op de foto voor een groen scherm en moeten dan wachten tot de deur open gaat.

Wachten tot we naar binnen mogen...

De tentoonstelling laat voorwerpen zien die in de verschillende Harry Potter films gebruikt zijn. Voor we naar binnen mogen, moeten we echter eerst langs de sorteerhoed. Deze hoed bepaalt in welk van de vier afdelingen van Zweinstein, Harry’s school, je terecht komt. Als er al drie ‘leerlingen’ zijn gesorteerd, heb ik het geluk dat ik als vierde op de kruk plaats mag nemen. Na een kort gesprekje bepaalt de hoed mijn lot: ik hoor thuis op de afdeling Huffelpuf.

De sorteerceremonie

We mogen doorlopen naar de volgende zaal, waar we beelden uit de films te zien krijgen. Dan begint de tentoonstelling echt met de locomotief van de Zweinstein Express, de trein die de leerlingen van Londen naar school brengt. Vervolgens komen we terecht in een ruimte waar onder andere de bedden uit de slaapzaal van Harry en zijn beste vriend Ron Wemel staan en waar kleding te zien is gedragen door leerlingen en leraren in de films.

Kleding en voorwerpen uit film 3

We vervolgen onze weg langs nog meer voorwerpen en kleding uit de verschillende films. We kunnen ook zelf proberen Zwerkbal te spelen, De sport onder de heksen en tovenaars uit Harry’s wereld, en zien Scheurbek: de Hippogrief uit de derde film.

Scheurbek, de Hippogrief

Via het hutje van Hagrid, de vriendelijke halfreus die werkt op Zweinstein, komen we terecht in het Verboden Bos. Hier zien we de duistere wezens uit de films. Ook kunnen we de kleding van Voldemort zien, de vijand van Harry Potter.

Het kostuum van Voldemort, compleet met zijn slang Nagini

Langs posters van allerlei Dooddoeners, volgelingen van Voldemort, komen we uiteindelijk terecht bij voorwerpen uit de laatste films, zoals de Gruzielementen: de voorwerpen die Harry moet zoeken om Voldemort te kunnen verslaan.

Vier Gruzielementen: het dagboek, de beker, de tiara en het medaillon

Na de Gruzielementen lopen we door de Grote Zaal van Zweinstein om uit te komen bij het souvenirwinkeltje, iets wat natuurlijk niet kan ontbreken bij zoiets. Ook wij schaffen een paar kleine souvenirs aan voor we nog even koffie drinken (€3,20 voor een bekertje koffie en voor melk erin betaal je €0,40 extra…).

Vanaf de Harry Potter tentoonstelling nemen we de metro naar station Blanche, het station bij de bekende Moulin Rouge. Met een klein treintje maken we een rondrit door de wijk Montmartre, een ‘echt’ Franse wijk met hoge gebouwen met balkons en gezellige cafeetjes.

Typisch Parijs in de wijk Montmartre

Het treintje komt ook langs de bekende kathedraal Sacre-Coeur. Daar stopt hij ongeveer een kwartier, zodat we wat foto’s kunnen maken. Vervolgens rijdt hij terug naar station Blanche, onderweg enkele bekende gebouwen passerend, maar ook enkele ‘winkels’ die minder geschikt zijn voor het jongere publiek…

De Sacre-Coeur

Als we weer terug zijn bij Blanche kopen we bij een klein kraampje aan de weg een broodje voor we de metro naar ons hotel nemen. We halen onze koffers op en vertrekken dan naar het treinstation Gare du Nord. Omdat we nog even tijd hebben, gaan we op zoek naar de Franse lekkernij die ik nog niet gegeten heb tijdens ons weekendje Parijs: een crêpe! Net buiten het station zit gelukkig een restaurantje dat ze verkoopt. Met een crêpe in onze hand keren we terug naar het station om te wachten tot ons perronnummer op het bord verschijnt.

Even een broodje in Montmartre...

Rond tien over drie meldt het bord ons dat onze trein vanaf perron 13 zal vertrekken. Dit keer hebben we zitplaatsen in rijtuig 18, uiteraard helemaal aan het andere einde van het perron…

De reis naar Antwerpen verloopt verder goed, op een boze conductrice na, die uit haar slof schiet omdat het gangpad achter onze zitplaatsen volledig geblokkeerd wordt door koffers en twee fietsen. Een oproep later beginnen twee mannen hun koffers te verplaatsen. De halve trein moet verbouwd worden om ruimte te maken voor hun bagage (het zijn niet bepaald rugzaktoeristen), maar de koffers zijn in ieder geval uit het gangpad weg!

Zonder vertraging komen we aan op Antwerpen. Daar moeten we nog een tijdje wachten, want de trein naar Roosendaal heeft wel vertraging. Dit zorgt ervoor dat veel mensen moeten rennen om in Roosendaal hun verbinding nog te halen. Wij gaan echter rustig naar huis, wetend dat we spoedig weer in Frankrijk zullen zijn: over minder dan twee weken staat er een weekendje Disneyland Parijs op de planning.

Tot dan!

Reisverslag Parijs 2015: dag 2

26 juli 2015

Vandaag staat de reden voor ons bezoek aan Parijs op het programma: de laatste etappe van de Tour de France!

De dag begint echter met een uitdaging: douchen. Met mijn één meter zeventig ben ik niet overdreven lang, maar de douchekop kan niet hoog genoeg omhoog geschoven worden zodat ik er comfortabel onder kan staan. Dit betekent dat ik half achterover gebogen moet staan om mijn haar te kunnen wassen…

Later blijkt echter dat er nog een andere douchekop is die wel hoog genoeg hangt om comfortabel onder te staan, alleen zorgt deze ervoor dat je in de badkamer kunt zwemmen…

Na het douche-avontuur gaan we naar beneden voor het ontbijt. Er staat al een rij, maar het gaat vrij vlot. Ook de keuze is prima: er is kaas en worst, je kunt uit vier verschillende smaken jam kiezen, er zijn fruityoghurtjes, er staat een koffieapparaat waar je zelf kunt kiezen wat voor soort koffie of warme drank je wilt en natuurlijk zijn er croissants en pains au chocolat (chocoladebroodjes). Daarnaast zijn er nog de gewone broodjes, kleine pistoletjes. Ik besluit er eentje te nemen, maar krijg bijna letterlijk kramp in mijn kaak ervan, zo droog en taai zijn ze!

Omdat het vrij druk is, is het moeilijk om een plaatsje te vinden in de kleine ontbijtzaal. We vinden uiteindelijk een tafeltje dat werkelijk ideaal neergezet is: achter ons is de deur naar het toilet en naast ons de nooduitgang…

Na het ontbijtavontuur gaan we terug naar de kamer om te kijken wat we gaan doen. De wielrenners komen namelijk pas laat in de middag aan op de Champs-Elysées, dus het is nog te vroeg om er nu al heen te gaan. We besluiten daarom om een kijkje te nemen bij een bekende Parijse bezienswaardigheid: het Louvre. Met metrolijn 13 reizen we naar station Champs-Elysées Clemenceau, waar we overstappen op metrolijn 1. Deze brengt ons rechtstreeks naar het museum.

We stappen uit bij de museumhalte, zigzaggen tussen een groep Japanners door en staan dan op het plein met de piramides. Uiteraard moeten deze op de foto gezet worden!

De grote piramide van het Louvre

Na de piramide-fotoshoot lopen we door naar de Jardin de Tuileriers. Dit park bevindt zich tussen het Louvre en het Place de la Concorde. De originele tuin werd ontworpen door Catherina de’ Medici, maar in 1990 werd de tuin in opdracht van de Franse president veranderd. Daarbij werd rekening gehouden met dat de tuin midden in het centrum van Parijs ligt, maar dat het voorbij razende verkeer toch niet te horen is.

Jardin de Tuileriers

Ook staat de kleinere versie van de Arc de Triomphe nog steeds bij de tuin: de Arc de Triomphe du Carrousel. De boog werd tussen 1807 en 1809 gebouwd in opdracht van Napoleon om zijn overwinning in de Slag bij Austerlitz in 1805 te vieren. Op de triomfboog staat een vierspan met de Godin van de Vrede.

L'Arc de Triomphe du Carrousel

We lopen door de Jardin de Tuileriers richting de Champs-Elysées. Onderweg komen we langs toiletten, waarvoor een bedrag van €0,70 wordt gevraagd. Erlangs lopen zonder te betalen is ook absoluut niet mogelijk! Ook mag je niet zelf kiezen welk van de zes toiletten je gebruikt: je krijgt een bepaald toilet toegewezen door een man die aan het begin van de ruimte op een kruk zit…

Na deze aparte ervaring lopen we terug naar het metrostation Tuileriers. We waren van plan om door te lopen richting de Champs-Elysées, maar omdat het Place de la Concorde helemaal is afgesloten voor de Tour de France zou dit betekenen dat we heel ver om moeten lopen.

Place de la Concorde is helemaal afgezet voor de Tour de France

Langs de kleine kermis naast de tuinen lopen we Rue de Rivoli op. Deze straat gaat over in de Champs-Elysées. Vandaag is de straat ook helemaal afgesloten en kunnen we de boog zien die de laatste kilometer van de etappe aangeeft.

De boog voor de laatste kilometer

Met metrolijn 1 reizen we van station Tuileriers naar George V, midden op de Champs-Elysées. We lopen even rond en kiezen uiteindelijk een plaatsje vlakbij het spandoek voor de tussensprint. Het spandoek ernaast moet haastig nog vervangen worden, want voordat de mannen over de Champs-Elysées zullen fietsen, mogen eerst de vrouwen La Course rijden: dertien rondjes over het Parijse gedeelte van het mannenparcours.

La Course, de vrouwenwielrenwedstrijd

Vanaf dat moment is het wachten. Om half twee beginnen de vrouwen aan hun wedstrijd en ongeveer een halfuurtje later begint de voorspelde regen met bakken naar beneden te komen. Voor de wielrensters betekent dit de ene valpartij na de andere. Wel leuk: de Nederlandse Anna van der Breggen wint uiteindelijk.

Omdat de regen intussen steeds erger wordt, schaffen we de Tour de France poncho’s aan om nog een beetje droog te blijven. In onze kleine gele tentjes wachten we vervolgens tot rond kwart over vier de reclamekaravaan voor wat entertainment komt zorgen.

Auto's van de reclamekaravaan

Na de reclamekaravaan is het opnieuw lang wachten op de renners. Deze komen pas na zessen Parijs in. Vanwege de regen is de etappe iets aangepast: na de eerste ronde kan er geen tijdverschil meer ontstaan voor het klassement en helaas zal er ook geen tussensprint zijn.

Dit jaar rijden de overgebleven renners maar liefst elf keer het rondje door Parijs. Tijdens de tweeëntwintig keer dat we ze zien (heen en terug over de Champs-Elysées) proberen we mannen te herkennen. Zo zien we onder andere Mollema (zevende in het eindklassement), Quintana (tweede), gele trui drager Froome en groene trui drager Sagan.

In een flits voorbij: Froome (gele trui) en Sagan (groene trui)

Terwijl we kijken naar de wielrenners probeert een Franse vrouw mij opzij te duwen met haar elleboog, zodat zij ook vooraan staat. Als ik niet voor haar opzij ga, begint ze overduidelijk met haar buurvrouw over mij te roddelen. Ik weiger echter ruimte voor haar te maken, aangezien ik al ruim zes uur (waarvan vijf uur in de regen) op de Champs-Elysées sta. Pas na een rondje of zeven krijgt ze door dat ik echt niet opzij ga en vertrekt ze, mij achterlatend met enkele flinke blauwe plekken veroorzaakt door haar elleboog.

In de plaats van de duwende vrouw komt een Franse man met twee kleine kindjes. De kindjes zijn dolenthousiast als de wielrenners voorbij komen, de man heeft alleen maar oog (en oor) voor zijn telefoon. Gelukkig voor ons kijkt hij ook de etappe op zijn telefoon, want de box waardoor wij het commentaar konden horen, is ermee opgehouden. Op het schermpje van de telefoon kunnen we zo zien dat Greipel de etappe wint.

De meeste mensen vertrekken nu, maar wij blijven wachten, omdat er normaal gesproken nog een ereronde gereden wordt. Helaas is deze ook komen te vervallen door het weer, maar we zien nog wel de Nederlandse wielrenners Gesink en Tankink weg fietsen.

Gesink en Tankink vertrekken al snel

We verlaten de Champs-Elysées en nemen de metro terug naar ons hotel. Uiteraard zitten de metro’s propvol en wordt er maar geen kaartcontrole gedaan om opstoppingen te voorkomen.

Rond half tien zijn we terug op de kamer. Het is een lange, natte dag geweest, maar ook wel leuk. Morgen belooft ook een leuke dag te worden: dan gaan we naar de Harry Potter tentoonstelling!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Parijs 2015: dag 1

25 juli 2015

Voor mij staat de maand juli al jaren in het teken van de Tour de France, de wielerwedstrijd van drie weken door Frankrijk. Als fan van deze koers is het natuurlijk leuk om een keer bij een etappe te zijn. De leukste etappe is dan misschien nog wel de laatste in Parijs, aangezien je de renners daar dit jaar maar liefst elf keer voorbij kan zien komen. Dat is ook precies de reden dat ik samen met mijn moeder dit laatste weekend van juli naar de Franse hoofdstad ga.

Om genoeg tijd te hebben en lekker op ons gemak te kunnen doen, vertrekken we een dag voor de laatste etappe al naar Parijs en gaan we pas maandag terug. We reizen dit keer met de trein: de Thalys rijdt vanaf Antwerpen in ongeveer twee uur naar Parijs.

Eerst moeten we echter naar station Antwerpen. We vertrekken vanaf station Roosendaal met de internationale trein van de NS Hispeed en staan slechts vijfentwintig minuten later op station Antwerpen. Omdat de Thalys pas een uur later vertrekt, nemen we een drankje bij de Starbucks en hebben we nog even contact met Nederland via de gratis WiFi verbinding.

Om kwart over tien gaan we naar het perron waar de Thalys zal vertrekken. Voor de mensen die deze trein niet kennen: de Thalys is verdeeld in rijtuigen, elk met een eigen nummer. Op het perron hangen bordjes met waar welk rijtuig zal stoppen, zodat je ongeveer in de buurt van de deur staat als de trein stopt.

Tijdens deze heenreis naar Parijs hebben we een plaats in rijtuig 15, het rijtuig naast de bar. We zoeken het bordje van rijtuig 15 op, maar als we erbij staan, krijgen we gezelschap van een vreemd figuur. Hij heeft een capuchon op, zijn trui is tot over zijn mond getrokken, zijn armen heeft hij in zijn trui getrokken en zijn broek hangt zo laag dat zijn hele onderbroek te zien is. Omdat we er geen fijn gevoel bij hebben, lopen we een stukje terug en waarschuwt mijn moeder een conducteur van de Belgische Spoorwegen. Die belt erover en enkele minuten later stapt een beveiliger op het figuur af en wordt hij weggestuurd.

Opgelucht zoeken we hierna allemaal ons eigen rijtuigbordje weer op, precies als de Thalys het station binnen komt rijden. We stappen in, zoeken een plaatsje voor onze bagage en dan vertrekken we al.

Onderweg hebben we een gezellige treinmanager, die met iedereen een praatje maakt en van de mededelingen een leuk verhaal weet te maken. Zo krijgen we onder andere een verhaal te horen over zijn schoonmoeder en worden we welkom geheten in het ietwat regenachtige Brussel-Zuid onderweg.

De reis verloopt verder zonder problemen, of je moet de koffers die geparkeerd staan voor de toiletdeuren mee willen rekenen (handig!). Keurig op tijd stopt de trein op het station van Parijs, Gare du Nord. Onze Thalys wordt eerst nog met een andere Thalys gekoppeld en daarna mogen we de trein verlaten.

We lopen zigzaggend tussen de mensen met koffers door het perron af richting de metro. Het hotel waar we verblijven, ligt in de wijk Clichy. Dit betekent dat we vanaf Gare du Nord twee keer moet overstappen. Eerst gaan we met metrolijn 4 naar station Barbès Rochechouart, dat een station blijkt te zijn met alleen trappen (altijd fijn als je met koffers loopt!). Daar stappen we over op metrolijn 2 naar Place de Clichy en vervolgens moeten we nog een stukje met metrolijn 13. Helaas ontstaat er wat verwarring over het juiste eindstation: Mairie de Clichy of Porte de Clichy. Uiteindelijk stappen we uit bij Porte de Clichy. Helaas blijkt dit het verkeerde station te zijn: pas na bijna een uur lopen met onze koffertjes zijn we bij het hotel…

Ons hotel, Résidence Europe

Inmiddels is het bijna half drie. We kunnen hierdoor wel meteen op de kamer, die klein is: aan de rechterkant een bureau met een stoel, een tweepersoonsbed voor de televisie die aan de muur hangt en links de deur naar de badkamer. De badkamer is erg ruim en lijkt bijna nog groter dan de kamer zelf.

Alles bij elkaar is het wel een nette kamer, alleen wat klein en het kluisje werkt niet. En uiteraard hebben we een prachtig uitzicht…

Ons prachtige uitzicht...

We blijven even een halfuurtje op de kamer om bij te komen van de lange wandeling en gaan daarna op pad. Zonder al te veel problemen vinden we het metrostation Mairie de Clichy, dat ongeveer tien minuten lopen van het hotel is. We reizen met lijn 13 terug naar La Fourche en stappen daar over op de andere tak van lijn 13 naar station Carrefour Pleyel. Tijdens de wandeling naar het hotel heb ik namelijk op een bus een advertentie gezien voor een Harry Potter tentoonstelling en een snel onderzoek op de kamer heeft me meer informatie gegeven.

De Harry Potter tentoonstelling in het complex Cité du Cinéma

Bij station Carrefour Pleyel stappen we uit en volgen we de bordjes naar de tentoonstelling. Helaas zijn er voor vandaag geen kaartjes meer (of we moeten twee uur wachten), dus reserveren we vast voor maandag.

De route naar de expositie staat goed aangegeven

Na nog even rondgekeken te hebben, gaan we richting één van de bekendste bezienswaardigheden van Parijs: de Eiffeltoren. Vanaf metrostation Bir-Hakeim is het maar een paar minuten lopen, waarbij je onderweg om de twee meter struikelt over illegale verkopers van selfiesticks en Eiffeltoren-sleutelhangers.

Een van de vele souvenirkraampjes met op de achtergrond de Eiffeltoren

Uiteindelijk staan we dan aan de voet van de Eiffeltoren. Het idee is om een foto te maken van de Eiffeltoren én de strik in mijn haar met de Eiffeltoren erop, maar dit blijkt nog lastig. Ongeveer tachtig foto’s later ben ik redelijk tevreden en gaan we terug naar het metrostation.

Het heeft wat moeite gekost, maar de haarfoto is gelukt!

Onderweg zie ik ineens een groepje van vijf kleine konijntjes op een stenen muur zitten. Omdat ik zelf een konijntje heb, blijf ik staan en voor ik het weet, krijg ik twee beestjes om vast te houden. Uiteraard moeten we nu betalen voor een foto. Ik knuffel wel even met de twee konijntjes, maar ik vind het ook heel zielig: de beestjes hebben nauwelijks loopruimte, ze hebben geen water en zien er niet al te best uit.

Knuffelen met twee van de konijntjes

Ik probeer niet te lang over de arme beestjes na te denken, aangezien ik er niets aan kan doen. Het liefst zou ik ze alle vijf mee naar huis nemen, maar ze alle vijf vervoeren in mijn koffer lijkt me geen optie!

We laten de dieren daarom achter ons en reizen met de metro naar Châtelet, één van de grootste metrostations van Parijs. Vanaf hier lopen we naar Forum des Halles, een winkelcentrum dat zich gedeeltelijk onder de grond bevindt. We kijken in wat winkels en gaan daarna naar buiten. Bij het plein vlakbij zien we een leuk pastarestaurantje, waar we gezellig op het terras in het zonnetje iets eten.

Een van de ingangen van Forum des Halles. Verdwalen is hier erg makkelijk!

Hierna keren we terug naar het hotel, aangezien we allebei al redelijk moe zijn na de reis en het vele lopen. Op de kamer proberen we nog contact met Nederland te zoeken, maar helaas is de WiFi verbinding erg slecht. Ook blijkt het hotel erg gehorig: we kunnen bijna letterlijk verstaan wat er vijf verdiepingen lager in het zwembad gebeurt en als de buren de douche aanzetten, lijkt het alsof bij ons de badkamer instort.

Later op de avond wordt het gelukkig rustiger en kunnen we op tijd gaan slapen. Morgen zullen we immers een lange dag krijgen: we gaan naar de Champs-Elysées om de wielrenners van de Tour de France te zien!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2