Reisverslag Village Nature Paris 2023 - dag 3

Maandag 17 juli 2023
 
Omdat we vandaag naar Parijs gaan, hebben we voor de zekerheid een wekker gezet. Uiteraard is dit eigenlijk niet nodig, want ons zoontje is op zijn gebruikelijke tijd wakker. Hoewel we de tijd lijken te hebben, is het toch even haasten om de bus van 08.22 te halen.
 
We zijn uiteindelijk om kwart over acht bij de bushalte, waar de bus net aan komt rijden. Na een paar minuten, als de bus redelijk vol zit, vertrekken we. Via de dorpjes Bailly-Romainvilliers en Serris rijden we naar Gare Marne-la-Vallée / Chessy, oftewel Disneyland Parijs. Deze bus stopt aan de achterkant van Disney Village, het winkelgebied, waar we nog nooit eerder geweest zijn.

Als we aankomen, zit er een duif op het Mickey-bord van Disneyland Parijs, iets waar ons zoontje niet over uitgepraat raakt.

 
Vanaf de bushalte lopen we Disney Village in, waar uiteraard een veiligheidscontrole is. Vervolgens gaan we door naar het station. Bij de kaartautomaat kopen we twee Mobilis, een soort dagkaart waarmee je onbeperkt met de metro’s kunt reizen. We moeten wel zone 1-5 nemen, want Parijs ligt in zone 1 en wij zitten in zone 5.
 
Bij het perron staat de metrotrein, de RER A, al klaar om te vertrekken. We stappen in en kiezen een zitje van vier, dat speciaal gereserveerd is voor bijvoorbeeld mensen die moeilijk ter been zijn, in de oorlog gevochten hebben of voor mensen met kinderen onder de vier jaar. Aangezien we een echte peuter hebben (“Ik ben twee, dus ik zeg nee!”), vallen wij in de laatste categorie. We zitten er heerlijk rustig totdat we bij de buitenwijken van Parijs komen, waar het drukker wordt.
 
Op station Charles de Gaulle Étoile stappen we over op metrolijn 6, die ons naar de Eiffeltoren brengt. Al vanuit de metro is hij te zien. We lopen het laatste stukje en ontdekken dan dat je alleen maar op een afstandje de toren kan zien. Om er echt bij te komen, moet je een kaartje kopen en door een veiligheidscontrole. Rondom de hele toren zijn hoge afzettingen geplaatst om te voorkomen dat iemand zomaar onder of bij de toren kan komen.

De Eiffeltoren vanuit de metro.

Rondom de voet van de Eiffeltoren zijn afzettingen geplaatst. Je kunt er alleen nog dichtbij komen met een kaartje en na een veiligheidscontrole.

We vinden het wel jammer dat we er niet helemaal bij kunnen komen, al is de toren ook nu goed te zien. Het is ergens ook wel triest, vinden we, dat dit nodig is. In Londen hebben we dit bijvoorbeeld niet meegemaakt! We begrijpen wel dat de Fransen bang zijn voor aanslagen, maar dan nog vinden we het jammer dat dit zo moet.
 
Na een fruithapje en een schone luier naast de Eiffeltoren gaan we terug met de metro naar Charles de Gaulle Étoile, waar we de uitgang naar de Arc de Triomphe nemen. We bekijken de hoge toren van een afstandje en zien ook al een kraampje staan voor de Tour de France, die zondag hier weer op de Champs-Elysées finisht.

De Arc de Triomphe met links het Tour de France kraampje.

 
We kijken ook nog even aan de andere kant van de Arc, waarna we eronder door gaan naar het metrostation. Met metrolijn 1 reizen we naar het Louvre om de grote glazen piramide te zien. Als we er aankomen, is er net een bruidspaar bezig met huwelijksfoto’s te maken.
 
Verder is het op het plein erg druk. We gaan aan de kant zitten voor onze lunchboterham, waarbij we ineens een rij voor onze neus krijgen van mensen die om twaalf uur het museum in mogen. Ons zoontje wordt er een beetje onrustig van, waardoor hij niet eens zijn hele boterham opeet.

We zijn niet de enigen op het plein...

 
We maken nog wat foto’s en besluiten dan om terug te gaan. Eigenlijk wilden we nog naar de Sacre Coeur, maar we zien dat onze kleine wereldreiziger moe is en stiekem zijn we dat zelf ook wel een beetje. Bovendien voelen we ons door de drukte minder op ons gemak, iets dat we in Londen niet zo hadden. Dit zal ook komen door het ontbreken van de ‘Britse hoffelijkheid’: in Londen wordt er rekening gehouden met mensen met kleine kinderen, maar hier moeten we regelmatig uitwijken met de buggy voor andere mensen en zal er in de metro ook niemand opstaan als je met een kleine binnenkomt.
 
Met metrolijn 1 reizen we naar het enorme metrostation Châtelet, waar we overstappen op de RER A naar Marne-la-Vallée / Chessy. Het is heel druk in deze trein en ook hier staat er niemand op. Zodra de speciaal gereserveerde plaatsen vrijkomen, worden die ingepikt door een Franse gezin met tienerkinderen, die niet eens omkijken naar ons kleine slapende peutertje. Pas een paar stations voor het eindpunt kunnen we zitten.
 
Als we terug bij Disney zijn, is ons slaapkoppie ook weer wakker. We nemen hem mee Disney Village in om de Disneywinkels te bekijken. In één winkel ziet hij een shirtje van de film Cars, die hij helemaal geweldig vindt. Hij is gek op auto’s en heeft ook een Cars auto, dus dit kleine cadeautje mag hij van ons best hebben!

Nog even Disney Village in!

 
We kijken nog in de Legowinkel en in de ‘junglewinkel’ Rainforest Café, maar we houden het bij het shirtje als souvenir. Wel nemen we nog een ijsje bij Annette’s Diner, het Amerikaanse Route 66 restaurant aan het begin van Disney Village.
 
Om de bus terug naar Village Nature Paris te nemen, moeten we weer naar de achterkant van Disney Village. Volgens het bord hebben we de bus op één minuut na gemist, maar het vreemde is dat we hem ook helemaal niet hebben zien rijden. Net als we gaan zitten om te wachten, komt de bus eraan. We verwachten dat hij een tijd stil zal blijven staan, maar zodra iedereen binnen is, rijdt hij weg. Waarschijnlijk had hij vertraging, waardoor wij geluk hebben.
 
Via de dorpjes rijden we terug naar Village Nature Paris, waar we naar ons appartement lopen en eerst even bijkomen. Na het avondeten hebben we weer wat energie en gaan we nog even zwemmen, waarbij mijn man en ik allebei om de beurt wat glijbanen uitproberen en ons zoontje geniet van de kinderglijbanen Plouf en Plaf.

Kinderglijbaan 'Plaf' is favoriet!

 
Uiteindelijk kleden we ons weer om en gaan we terug naar ons appartement, waar onze waterrat snel naar bed gaat. Binnen vijf minuten slaapt hij al, zo moe is hij. Dat begrijpen we wel en we willen morgen dan ook zeker even rustiger aan doen.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Parijs 2015: dag 1

25 juli 2015

Voor mij staat de maand juli al jaren in het teken van de Tour de France, de wielerwedstrijd van drie weken door Frankrijk. Als fan van deze koers is het natuurlijk leuk om een keer bij een etappe te zijn. De leukste etappe is dan misschien nog wel de laatste in Parijs, aangezien je de renners daar dit jaar maar liefst elf keer voorbij kan zien komen. Dat is ook precies de reden dat ik samen met mijn moeder dit laatste weekend van juli naar de Franse hoofdstad ga.

Om genoeg tijd te hebben en lekker op ons gemak te kunnen doen, vertrekken we een dag voor de laatste etappe al naar Parijs en gaan we pas maandag terug. We reizen dit keer met de trein: de Thalys rijdt vanaf Antwerpen in ongeveer twee uur naar Parijs.

Eerst moeten we echter naar station Antwerpen. We vertrekken vanaf station Roosendaal met de internationale trein van de NS Hispeed en staan slechts vijfentwintig minuten later op station Antwerpen. Omdat de Thalys pas een uur later vertrekt, nemen we een drankje bij de Starbucks en hebben we nog even contact met Nederland via de gratis WiFi verbinding.

Om kwart over tien gaan we naar het perron waar de Thalys zal vertrekken. Voor de mensen die deze trein niet kennen: de Thalys is verdeeld in rijtuigen, elk met een eigen nummer. Op het perron hangen bordjes met waar welk rijtuig zal stoppen, zodat je ongeveer in de buurt van de deur staat als de trein stopt.

Tijdens deze heenreis naar Parijs hebben we een plaats in rijtuig 15, het rijtuig naast de bar. We zoeken het bordje van rijtuig 15 op, maar als we erbij staan, krijgen we gezelschap van een vreemd figuur. Hij heeft een capuchon op, zijn trui is tot over zijn mond getrokken, zijn armen heeft hij in zijn trui getrokken en zijn broek hangt zo laag dat zijn hele onderbroek te zien is. Omdat we er geen fijn gevoel bij hebben, lopen we een stukje terug en waarschuwt mijn moeder een conducteur van de Belgische Spoorwegen. Die belt erover en enkele minuten later stapt een beveiliger op het figuur af en wordt hij weggestuurd.

Opgelucht zoeken we hierna allemaal ons eigen rijtuigbordje weer op, precies als de Thalys het station binnen komt rijden. We stappen in, zoeken een plaatsje voor onze bagage en dan vertrekken we al.

Onderweg hebben we een gezellige treinmanager, die met iedereen een praatje maakt en van de mededelingen een leuk verhaal weet te maken. Zo krijgen we onder andere een verhaal te horen over zijn schoonmoeder en worden we welkom geheten in het ietwat regenachtige Brussel-Zuid onderweg.

De reis verloopt verder zonder problemen, of je moet de koffers die geparkeerd staan voor de toiletdeuren mee willen rekenen (handig!). Keurig op tijd stopt de trein op het station van Parijs, Gare du Nord. Onze Thalys wordt eerst nog met een andere Thalys gekoppeld en daarna mogen we de trein verlaten.

We lopen zigzaggend tussen de mensen met koffers door het perron af richting de metro. Het hotel waar we verblijven, ligt in de wijk Clichy. Dit betekent dat we vanaf Gare du Nord twee keer moet overstappen. Eerst gaan we met metrolijn 4 naar station Barbès Rochechouart, dat een station blijkt te zijn met alleen trappen (altijd fijn als je met koffers loopt!). Daar stappen we over op metrolijn 2 naar Place de Clichy en vervolgens moeten we nog een stukje met metrolijn 13. Helaas ontstaat er wat verwarring over het juiste eindstation: Mairie de Clichy of Porte de Clichy. Uiteindelijk stappen we uit bij Porte de Clichy. Helaas blijkt dit het verkeerde station te zijn: pas na bijna een uur lopen met onze koffertjes zijn we bij het hotel…

Ons hotel, Résidence Europe

Inmiddels is het bijna half drie. We kunnen hierdoor wel meteen op de kamer, die klein is: aan de rechterkant een bureau met een stoel, een tweepersoonsbed voor de televisie die aan de muur hangt en links de deur naar de badkamer. De badkamer is erg ruim en lijkt bijna nog groter dan de kamer zelf.

Alles bij elkaar is het wel een nette kamer, alleen wat klein en het kluisje werkt niet. En uiteraard hebben we een prachtig uitzicht…

Ons prachtige uitzicht...

We blijven even een halfuurtje op de kamer om bij te komen van de lange wandeling en gaan daarna op pad. Zonder al te veel problemen vinden we het metrostation Mairie de Clichy, dat ongeveer tien minuten lopen van het hotel is. We reizen met lijn 13 terug naar La Fourche en stappen daar over op de andere tak van lijn 13 naar station Carrefour Pleyel. Tijdens de wandeling naar het hotel heb ik namelijk op een bus een advertentie gezien voor een Harry Potter tentoonstelling en een snel onderzoek op de kamer heeft me meer informatie gegeven.

De Harry Potter tentoonstelling in het complex Cité du Cinéma

Bij station Carrefour Pleyel stappen we uit en volgen we de bordjes naar de tentoonstelling. Helaas zijn er voor vandaag geen kaartjes meer (of we moeten twee uur wachten), dus reserveren we vast voor maandag.

De route naar de expositie staat goed aangegeven

Na nog even rondgekeken te hebben, gaan we richting één van de bekendste bezienswaardigheden van Parijs: de Eiffeltoren. Vanaf metrostation Bir-Hakeim is het maar een paar minuten lopen, waarbij je onderweg om de twee meter struikelt over illegale verkopers van selfiesticks en Eiffeltoren-sleutelhangers.

Een van de vele souvenirkraampjes met op de achtergrond de Eiffeltoren

Uiteindelijk staan we dan aan de voet van de Eiffeltoren. Het idee is om een foto te maken van de Eiffeltoren én de strik in mijn haar met de Eiffeltoren erop, maar dit blijkt nog lastig. Ongeveer tachtig foto’s later ben ik redelijk tevreden en gaan we terug naar het metrostation.

Het heeft wat moeite gekost, maar de haarfoto is gelukt!

Onderweg zie ik ineens een groepje van vijf kleine konijntjes op een stenen muur zitten. Omdat ik zelf een konijntje heb, blijf ik staan en voor ik het weet, krijg ik twee beestjes om vast te houden. Uiteraard moeten we nu betalen voor een foto. Ik knuffel wel even met de twee konijntjes, maar ik vind het ook heel zielig: de beestjes hebben nauwelijks loopruimte, ze hebben geen water en zien er niet al te best uit.

Knuffelen met twee van de konijntjes

Ik probeer niet te lang over de arme beestjes na te denken, aangezien ik er niets aan kan doen. Het liefst zou ik ze alle vijf mee naar huis nemen, maar ze alle vijf vervoeren in mijn koffer lijkt me geen optie!

We laten de dieren daarom achter ons en reizen met de metro naar Châtelet, één van de grootste metrostations van Parijs. Vanaf hier lopen we naar Forum des Halles, een winkelcentrum dat zich gedeeltelijk onder de grond bevindt. We kijken in wat winkels en gaan daarna naar buiten. Bij het plein vlakbij zien we een leuk pastarestaurantje, waar we gezellig op het terras in het zonnetje iets eten.

Een van de ingangen van Forum des Halles. Verdwalen is hier erg makkelijk!

Hierna keren we terug naar het hotel, aangezien we allebei al redelijk moe zijn na de reis en het vele lopen. Op de kamer proberen we nog contact met Nederland te zoeken, maar helaas is de WiFi verbinding erg slecht. Ook blijkt het hotel erg gehorig: we kunnen bijna letterlijk verstaan wat er vijf verdiepingen lager in het zwembad gebeurt en als de buren de douche aanzetten, lijkt het alsof bij ons de badkamer instort.

Later op de avond wordt het gelukkig rustiger en kunnen we op tijd gaan slapen. Morgen zullen we immers een lange dag krijgen: we gaan naar de Champs-Elysées om de wielrenners van de Tour de France te zien!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2