Reisverslag Drenthe 2021: dag 3

Zondag 8 augustus 2021

Opnieuw zijn we vroeg wakker. Buiten regent het helaas nog steeds, maar we hopen dat het rond lunchtijd - als we naar het hunebedcentrum gaan - weer droog is. De regen betekent in ieder geval dat we alle drie binnen ontbijten.

Na het ontbijt is het tijd om te douchen. Het water is nog steeds niet heel warm. Voor de zekerheid gebruiken we de badthermometer van ons zoontje om de temperatuur te checken: als we de kraan op 45 graden zetten, is het in werkelijkheid maar 35… Ik loop daarom langs het service point voor een melding en er wordt beloofd dat er iemand langs zal komen.

Tot we naar het hunebedcentrum moeten vertrekken, zijn we in het huisje en doen we het lekker rustig aan. Vijf minuten voor we weg moeten, komt er een monteur naar de douche kijken. Hij gaat de thermostaatkraan vervangen en dan zou het probleem opgelost moeten zijn.

We laten hem zijn werk doen en vertrekken naar Borger. Het is druk bij het hunebedcentrum, maar we weten een parkeerplaatsje te vinden. Lopend gaan we naar de ingang, waarbij we een stukje gebruik maken van de mindervalidenroute: het gewone ingangspad gaat namelijk via een smal, hobbelig pad door de keientuin en dat is geen aanrader met een kinderwagen!

Hier doorheen met een kinderwagen is geen aanrader!

Als we binnen zijn, krijgen we van de mevrouw achter de balie keurig uitleg over wat waar is. We besluiten te beginnen met de inleidende film, die over een paar minuten begint. We wachten daarom even bij het bord met daarop de foto’s van alle hunebedden in Drenthe en Groningen. Vervolgens gaan we de filmzaal in. De film die we te zien krijgen, is anders dan tijdens ons vorige bezoek aan het centrum. Toen ging het over de geschiedenis van de stenen, nu krijgen we een nagespeelde film te zien over opgravingen bij een hunebed en over wat er vroeger gebeurd zou kunnen zijn tussen een meisje van het Trechterbekervolk en een jager. Allebei vonden we de vorige film leuker.

Vanuit de filmzaal gaan we naar het museum. We lopen rond en bekijken de nagebouwde scènes en de opgegraven voorwerpen die tentoongesteld worden. Via een schokkerige lift (tip: ga hier niet in als je baby net slaapt, want door de schok wordt hij zeker wakker!) komen we op de bovenste verdiepingen, waar nog wat interactieve schermen zijn. Om nog een ritje met de lift te vermijden, tillen we de kinderwagen de trap af terug naar beneden.

Volgens de folder die we gekregen hebben bij de kassa zouden we nu het hunebed moeten bekijken. Vanuit het museum kom je eigenlijk automatisch uit bij het Oertijdpark. Bij een bankje eten we eerst even een boterham voor we de route door het park gaan volgen. Natuurlijk komen we weer langs het Blotevoetenpad en natuurlijk gaat mijn man erover heen! Ons kleine mannetje neemt hij mee, die maar wat verbaasd om zich heen aan het kijken is.

Op het Blotevoetenpad (zonder blote voeten deze keer...)

Langs een nagebouwde rendiertent, een hut, een grafheuvel en enkele boerderijen komen we bij het einde van het park. Inmiddels valt er wat regen, maar het is niet heel veel. We lopen door naar het Geopark centrum, alleen blijkt dit vanwege Corona dicht te zijn. Daarom gaan we verder naar het grootste hunebed, hunebed D27. Het regent nu even flink door, maar schuilend onder de struiken kunnen we het hunebed wel mooi op de foto zetten!

Hunebed D27, het grootste hunebed van Nederland

We blijven een tijdje bij het hunebed voor foto’s en om even terug te denken aan waarom ze gebouwd zijn.

Even poseren!

Als het weer iets droger is, lopen we door naar de keientuin bij de ingang. Bijzonder om de grote stenen te zien die zo oud zijn en die zo ver gereisd hebben!

Bij sommige keien zijn bordjes geplaatst die vertellen waar ze ongeveer vandaan komen en hoe oud ze zijn

Van de keientuin gaan we door naar het zogeheten Mammoetpad. Aan het begin staan twee nagebouwde mammoeten en aan het einde van het pad zouden er ook nog moeten staan. We volgen het pad echter een flink stuk, maar zien niets bijzonders en keren daarom weer om. Het is ook weer flesjestijd voor ons kleine mannetje, alleen: waar verschonen we hem? Terug naar het hunebedcentrum is ook weer een onderneming, dus dan blijft er nog maar één ding over: de achterbak van de auto. Gelukkig lijkt hij het niet erg te vinden en anders maakt het flesje alles weer goed!

Het begin van het Mammoetpad

Na het flesje rijden we nog even naar Grolloo, waar we de auto parkeren. Lopend gaan we naar het Cuby and the Blizzards museum, waarbij we waarschijnlijk langs het huis van Johan Derksen komen. We maken een paar foto’s van het museum en lopen nog even naar het begin van het dorp voor een foto, maar dan gaan we terug naar het vakantiepark.

Het Cuby and the Blizzards Museum

De toegangsrotonde van Grolloo

Op het vakantiepark brengen we de spullen naar het huisje voor we naar het centrum gaan: er is namelijk een Meet & Greet met Koos Konijn, de mascotte van het park! Ik ga netjes in de rij staan met ons kleine mannetje en als we aan de beurt zijn, kijkt hij met verbaasde ogen: wat is dat voor een groot konijn?

Wat is dat voor groot konijn?

Een aantal schattige foto’s later lopen we terug naar het huisje voor een babyhapje en wat dingetjes die in en rondom het huisje moeten gebeuren. We kunnen dit keer buiten eten, waarna de afwas volgt… en een uitdagend badje voor ons mannetje (het opblaasbadje is prima, alleen hoe til je zoiets?)!

Als meneer op bed ligt en alles weer droog is, kunnen wij nog even lekker zitten en ons voorbereiden op de dag van morgen: dan gaan we naar Wildlands!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Drenthe 2021: dag 2

Zaterdag 7 augustus 2021

Ondanks de voor hem vreemde omgeving heeft ons klein mannetje aardig geslapen, wat betekent dat wij ook aardig hebben kunnen slapen. Wel zijn we vroeg wakker. Zoals altijd zorgen we eerst voor ons zoontje met schone kleding en een flesje voor we zelf gaan ontbijten. Het is vakantie, dus ontbijten doen we lekker buiten (wel met een vestje aan, want heel warm is het nog niet).

Na het ontbijt doen we de gebruikelijke ochtendactiviteiten, waaronder douchen. Het is geen verkeerde douche, maar heel warm wordt het water niet, zelfs niet als ik de knop naar 45 graden draai. 

Als we allemaal klaar zijn voor vertrek, verlaten we het huisje en lopen we even langs de receptie om iets na te vragen. Vervolgens lopen we verder naar de ingang van het park om te kijken of er een stoep langs de weg is, zodat we kunnen wandelen. We ontdekken een fietspad en weten zo bij Lunsveen te komen. Dit is een prachtig, rustig gelegen meertje. We willen er een stukje langs lopen, maar met een kinderwagen is dit niet echt een optie. Daarom kiezen we voor een wandelpad net buiten het terrein van het meer, waar we in de verte nog loslopende koeien zien grazen.

Lunsveen

Omdat het alweer tijd is voor een flesje voor ons kleine mannetje gaan we terug naar het meertje, waar een bankje staat om rustig te zitten voor het flesje. Na het flesje lopen we terug naar ons huisje, zodat wij zelf ook kunnen lunchen. Opnieuw eten we buiten, al voelen we aan het einde van de maaltijd wel wat druppels.

We verzamelen weer al onze spullen en stappen in de auto om naar Borger te gaan. Eigenlijk wilden we lopen, maar zoals we stiekem al dachten, blijkt dit veel te ver. De auto was dus een goede keuze! We rijden naar het centrum en parkeren de auto bij een supermarkt, waar we wat kleine boodschappen halen. Vervolgens verkennen we het centrum lopend, waarbij we onder andere een bord met ‘I ❤️ Borger’ tegenkomen.

Op Google Maps ontdekt mijn man een schaapskooi in de buurt. We gaan ernaar op zoek, maar ondanks richtingaanwijzingen kunnen we het niet vinden. Wel zien we een heleboel typisch Drentse oude boerderijen.

Oude boerderijen in Borger

We geven uiteindelijk de zoektocht op en pauzeren even op een terrasje met een drankje en een ijsje. Daarna gaan we terug naar de auto. We rijden een stukje over Hunebed Highway, de N34, op zoek naar een mooi heideveld dat daar langs moet liggen. Er lijken echter alleen maar zandwegen naartoe te leiden, dus keren we om na alleen wat schapen in de verte gezien te hebben. Ons plan is om nog naar het Boomkroonpad te gaan, een wandelroute langs de toppen van de bomen. Als we er aankomen, is het net flesjestijd en tegen de tijd dat het flesje leeg is, onweert het. We gaan daarom terug naar de auto en verlaten het gebied via een zeer hobbelige weg.

In de verte zien we wat schapen

Via het plaatsje Grolloo, waar mijn man graag langs wil (het is de woonplaats van Johan Derksen en de band Cuby and the Blizzards komt ervandaan), gaan we terug naar het huisje. Ons plan is om buiten te eten, maar een regenbui zorgt ervoor dat we verder binnen eten. Na de afwas (een vaatwasser mis je dan toch wel!) is het bedtijd voor ons kleine mannetje. Als hij slaapt, hebben wij tijd om nog lekker even te ontspannen, terwijl de regen op het dak van het huisje tikt. Zou het morgen ook zo zijn? We hopen van niet, want er staat dan een bezoek aan het hunebedcentrum op het programma!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Drenthe 2021: dag 1

Vrijdag 6 augustus 2021

Vanwege Corona en het feit dat we een baby hebben van 5 maanden zit een grote, verre reis maken er dit jaar voor ons niet in. Als wereldreizigers vinden we dit ergens natuurlijk jammer, maar met alle maatregelen die landen om ons heen momenteel hebben vinden we het ook niet heel erg om lekker in Nederland op vakantie te gaan. We hebben twee bestemmingen: Drenthe en Limburg.

De eerste bestemming is Drenthe, waar we een week in Bospark Lunsbergen zullen verblijven. Na een stressvolle ochtend van het regelen en inpakken van de laatste dingen wacht ons echter eerst een grote uitdaging: de auto inladen… We hebben al een ruime auto en zelfs een dakkoffer, maar ook daarmee lukt het ons nauwelijks om alles mee te krijgen. Wat heb je toch veel spullen nodig met een baby! Gelukkig zit uiteindelijk bijna alles in de auto (een paar dingen hebben we toch helaas thuis moeten laten) en kan de rit beginnen!

We rijden de A28 af in de richting van Assen. Het eerste stuk is erg druk en ook bij Zwolle is er veel verkeer. Daarna wordt het langzaam iets rustiger. Omdat ons kleine mannetje niet te lang in zijn autostoeltje mag zitten, stoppen we bij een tankstation vlakbij Pesse (Hoogeveen). Het is een grappig tankstation: het is namelijk helemaal rond. We laten onze kleine man even lekker in zijn kinderwagen ontspannen en kijken ondertussen een beetje rond. Een dichtbijkomende onweersbui zorgt ervoor dat we aan het einde van de rustpauze snel alles weer inladen.

Het tankstation waar we even stoppen

Vanaf de stopplaats is het nog een klein halfuurtje rijden. Heel even hebben we nog een klein onzeker momentje, want het navigatiesysteem zegt dat we ergens midden op een lege weg onze bestemming bereikt hebben. Net als ik Google Maps erbij wil pakken, zien we een bordje voor het park. We rijden de toegangsweg op en parkeren de auto op het terrein bij het centrum van het park. Mijn man blijft in de auto met de kleine, terwijl ik naar het service point (de receptie) ga om in te checken. Daar volgt een nieuw onzeker momentje, want onze reservering blijkt niet bekend. Of er misschien al een deel van ons gezelschap ingecheckt is? Ik leg uit dat dat toch lichtelijk onmogelijk is, aangezien er van de drie personen op de reservering twee in de auto zitten en eentje voor haar neus staat. Er wordt me gevraagd om even in het restaurant te wachten, zodat er iemand bij het huisje kan kijken.

Na een aantal zenuwachtige minuten wordt mij gelukkig verteld dat het huisje leeg is en dat ik gewoon in kan checken. Opgelucht betaal ik de borg en loop ik met de keycard en plattegrond terug naar de auto. Terwijl er een regenbui losbarst, bekijk ik de plattegrond alvast, omdat ons kleine mannetje net zijn flesje moet krijgen. We hebben huisje 52, wat niet heel ver van de receptie is. 

Huisje 52

Als het flesje op is, rijden we naar de parkeerplaats achter ons hofje met huisjes, waar we de auto neerzetten. Vervolgens is het meerdere keren heen en weer lopen om alles uit te laden en naar het huisje te brengen. Het is geen heel groot huis, maar ruim genoeg voor ons: een badkamer met douche aan de rechterkant van de voordeur, een slaapkamer met een tweepersoonsbed, een apart toilet, een tweede slaapkamer met twee losse bedden tegenover de keuken en een woonkamer met openslaande deuren naar het terras met een tafel en vier stoelen.

De buitenkant van ons huisje

Terwijl ons zoontje op een speelkleed speelt, pakken wij uit en zetten we zijn campingbedje op in de slaapkamer. De andere slaapkamer richten we in als babykamer met alle babyspullen in de twee hangende kasten die er zijn en een bed als geïmproviseerde commode.

Als de meeste spullen een plekje hebben gekregen, is het al half zes. Met ons zoontje in de kinderwagen lopen we naar het centrum van het park, waar alle faciliteiten zijn: het zwembad (waar je nu voor moet reserveren), de Koos Konijn Kids Club, een speeltuintje, een snackbar met afhaalservice voor snacks, friet en pizza’s, een restaurant en de receptie met een klein supermarktje erbij. In het supermarktje kopen we nog een paar boodschappen voor we vragen bij het restaurant of er nog een tafeltje vrij is. Op het terras is inderdaad nog plaats en we gaan graag zitten.

Ondanks de drukte om ons heen van mensen die wachten op hun bestelling bij de snackbar, kunnen we genieten van onze maaltijd, die bestaat uit een vegetarische burger met frietjes en een vier kazen pizza. Alles smaakt heerlijk en voor een toetje hebben we zelfs geen plaats meer. We vragen daarom om de rekening en lopen daarna via een ander paadje terug naar ons huisje. Daar zitten we nog heel even buiten tot ons zoontje naar bed moet. Als hij slaapt (wat heel snel is na deze voor hem vermoeiende dag!), zitten wij lekker nog even in de woonkamer van het huisje. Het is dan misschien geen super de luxe hotelkamer in een ver land, maar we vinden het toch nu al heerlijk genieten!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2