Uit in Nederland: Kinderboekenmuseum

Donderdag 2 november 2023

Sinds enkele weken hebben we een Museumkaart. We zijn al bij het Nationaal Militair Museum geweest (dat vlakbij ons huis is) en bij het Spoorwegmuseum (ook lekker dichtbij), maar vandaag gaan we een 'verre' reis maken: we gaan naar het Kinderboekenmuseum in Den Haag!

Ondanks storm Ciarán die over Nederland raast, pakken we de bus naar station Amersfoort. Daar stappen we over op de trein die ons rechtstreeks naar Den Haag Centraal brengt. Het is van Amersfoort tot Utrecht druk in de trein, waardoor we zelfs in een stiltecoupé belanden. Met een peuter van tweeënhalf geen ideale plek, maar hij blijft wonderbaarlijk stil het hele stuk! Zodra de halve trein in Utrecht leeggelopen is, zoeken we toch wel een ander plaatsje...

Het avontuur begint al in de trein!

Op Den Haag Centraal stappen we uit. Buiten het station zien we een bordje staan voor de Koninklijke Bibliotheek, waar het Kinderboekenmuseum in gevestigd is. Het is maar een piepklein stukje lopen, dan staan we al bij de ingang. Het nadeel van de ingang: er is een draaideur die je zelf moet duwen. Niet ideaal met een buggy of kinderwagen dus!

Als we binnen zijn, nemen we de lift naar de eerste verdieping, waar de ingang van het museum is. Omdat we nog te vroeg zijn (het museum gaat pas om half elf open), zoeken we een toilet op. Dit is te vinden, maar geen enkel toilet heeft een verschoonmogelijkheid voor kleintjes en voor het invalidentoilet, waar er misschien eentje zou kunnen zijn, moeten we ergens een sleutel ophalen. Dan maar improviseren op het damestoilet!

Wanneer we weer uit het toilet komen, is het museum open. We beginnen in een winkeltje, waar al meteen 'Dik Dik' gespot wordt. Onze kleine meneer is groot fan van de dikke oranje kater, dus dat moet wel goed gaan komen! We laten snel onze tickets zien bij de kassa (van tevoren reserveren is verplicht, ook met een Museumkaart) en krijgen het advies naar de bovenste verdieping te gaan.

In de lift wordt duidelijk waarom: de bovenste verdieping is gericht op 0 - 6 jaar. Helemaal beneden is nog de 7 - 13 verdieping en waar we binnen komen, is 18+. We gaan dus naar boven, waar we bij het uitstappen eigenlijk meteen in het groen van Kikker staan.

Vanaf de lift is er een paadje naar een ruimte om de buggy te parkeren. Ook moeten de schoenen uit (volwassenen hebben de mogelijkheid een blauw schoenhoesje over hun schoenen te doen), zodat de verdieping schoon blijft om te spelen.

Als we alles geregeld hebben, zien we Poes Muis van Dikkie Dik al. Erachter is een korenveld nagemaakt, waar je op zoek kunt gaan naar Dikkie Dik, Poes Muis, Beer en nog een poezenvriendje. Op de muur zit een knopje om op te drukken, zodat je geluid hoort. Je moet dan zo snel mogelijk naar het dier op zoek en bij het dier op het knopje drukken.

Waar is Dikkie Dik nou?

Onze Dikkie Dik fan vindt het leuk, maar wil ook weer verder. Daarom gaan we naar de wereld van Kikker. Er is een tentje waar je in kunt, er is een schaatsbaan (op je sokken), een bootje met visjes eromheen, een speelhuisje, een bed van Varken, het huisje van Varken met een keukentje en een mogelijkheid om het dak te repareren, twee interactieve schermen om te verven of een bank te zagen en timmeren en er is natuurlijk een trampoline om net zo hoog als Kikker te springen.

De wereld van Kikker

Ons kleine Kikkertje vermaakt zich al opperbest. Hij vliegt de hele ruimte door, zaagt, timmert, springt en bakt pannenkoeken. Dan wil hij toch ook weer verder, want hij had een brandweerauto gezien. Die is van de boeken van Spuit Elf. Je kunt een jasje van de brandweer aantrekken, een helm opzetten (die veel te groot is voor kinderen) en in de auto zitten. Als je op één van de knopjes drukt, gaat het zwaailicht aan.

Spuit Elf

Met moeite krijg ik onze brandweerman na bijna tien minuten weer mee. Naast de brandweerauto is een ruimte met tunnels van Vos en Haas, maar aangezien meneer deze boeken niet echt kent, gaan we verder. We komen bij een lange tafel waar allemaal boekenfiguren een stoel hebben. Voor zich hebben ze de letters van hun naam (Dikkie Dik heeft een bord met dd, Poes Muis met pm). De bedoeling is dat je 'pannenkoeken' met de juiste letters vindt en bij het goede bord legt. Dit is voor ons peutertje nog te moeilijk, maar hij wil wel even op het stoeltje van Dikkie Dik zitten.

Aan tafel met alle vriendjes!

Van het 'restaurant' gaan we naar Rupsje Nooitgenoeg. Het leuke hier is dat je door het verhaal kunt kruipen: eerst door één appel, dan door twee peren, enzovoorts. Je eindigt met kruipen door de cocon en komt dan bij de muur, waar je in de vlinder kunt staan.

Rupsje Nooitgenoeg

Naast Rupsje Nooitgenoeg is nog een ruimte waar je met een speciale stift op een bord kunt tekenen met Nijntje. Dit vindt onze kunstenaar niet zo leuk: hij gaat alweer door naar Kleine IJsbeer. Via schotsen kun je de overkant bereiken en bij Kleine IJsbeer komen.

Kleine IJsbeer

De volgende ruimte is alweer het korenveld van Dikkie Dik, wat betekent dat we alles gezien hebben. We blijven nog een klein halfuurtje boven, zodat ons kleine boekenwurmpje uitgebreid bij Kikker kan spelen en natuurlijk nog een keer in de brandweerauto kan.

Omdat mama leescoördinator op school is, moet er natuurlijk ook nog even beneden gekeken worden bij de 7 - 13 afdeling. Hier zijn allerlei witte, ronde scheidingsmuren die verschillende thema's moeten uitbeelden. Helemaal duidelijk wordt het me echter niet. Ook heb je voor veel dingen een activatiebandje nodig, wat je bij de kassa kreeg als er iets oudere kinderen bij waren. Dit hebben wij dus niet, waardoor we geen enkele activiteit kunnen doen. Gelukkig heeft onze autofan alweer een busje ontdekt om in te zitten in de wereld van Annie MG Schmidt. Ook de lift van Abeltje en het autootje van Pluk van de Petteflet vindt hij wel interessant.

De lift van Abeltje

Beneden zijn ook nog toiletten en deze keer is er zelfs een kinderwc en een rolstoeltoilet met verschoonplank én Dikkie Dik op de muur. Een schone luier doen is een feestje dus deze keer voor onze kleine katerfan.

Een verschoning later worstel ik me weer terug met buggy en al door de deur het museum in om bij de lift naar boven te komen. Vervolgens kijken we nog even in het winkeltje, maar we zien eigenlijk niets leuks. Daarom gaan we weer met de andere lift naar beneden, krijgen we gelukkig hulp bij de draaideur en staan we weer buiten. We waren even vergeten hoe hard het waaide, waardoor we een beetje verrast worden door de harde windvlagen.

Zonder problemen echter komen we bij het treinstation. Daar zijn gelukkig geen vertragingen. We stappen in de trein en rijden via Gouda naar Utrecht. Daar blijft de trein wat langer staan, want er is nog geen machinist... Als die er eindelijk is, kunnen we door naar Amersfoort en daar weer met de bus naar huis.

We hebben een leuke ochtend gehad, maar om eerlijk te zijn twijfel ik of ik het de lange reis en het geld waard vond (voor ons zoontje moest ik €10 betalen). De bovenste verdieping was leuk en onze kleine klauterkabouter heeft zich absoluut vermaakt, maar voor mijn gevoel had er meer kunnen zijn. Ik miste bijvoorbeeld bekende boekenseries als Bobbi of Boer Boris en natuurlijk Dribbel. Dat ze niet veel met Nijntje gedaan hebben, snap ik nog wel omdat er natuurlijk ook een Nijntje museum is, maar toch had ik het idee dat er wat meer gedaan had kunnen worden. Is het Kinderboekenmuseum daardoor geen aanrader? Nee, dat ook weer niet, maar ik zou wel het advies geven om goed na te denken of het voor jou de reis en het geld waard is.

Reisverslag Center Parcs Port Zélande 2023 - dag 3

Zondag 10 september 2023
 
Vandaag is helaas alweer onze laatste dag bij Port Zélande. Natuurlijk begint die dag weer vroeg, maar als we de gordijnen open doen, zien we dat er ’s nachts een grote boot de haven in gekomen is. Waarschijnlijk is het een rondvaartboot die later vandaag gaat varen.

Een bijzonder uitzicht bij het openen van de gordijnen!

 
De boot is een mooie afleiding als papa en mama om de beurt douchen en alvast zo veel mogelijk inpakken, want dat is natuurlijk machtig mooi om te zien! Voor papa en mama is het ook fijn, want inpakken zonder een nieuwsgierige peuter gaat toch veel sneller!
 
Rond half negen lopen we met z’n drieën nog één keer naar het strand. We maken de laatste foto’s van de Brouwersdam en de helling naar beneden en we lopen de duin nog op voor wat laatste foto’s van het strand. Het strand zelf gaan we niet meer op in verband met de tijd.

Nog een laatste keer de wandeling naar het strand

 
Als we afscheid genomen hebben van het strand, wandelen we terug en maken we de zwemtas gereed. Na nog een fruithapje gaan we naar het zwembad, waar al een flinke wachtrij staat. Iets over tienen komt de rij in beweging en kan de hele massa zich om de beurt door twee toegangspoortjes wurmen.

"Als ik nou zo doe, dan zien ze me niet en kan ik vast stiekem naar binnen!"

 
In het zwembad maken we eerst wat foto's. Hierdoor zien we ook dat de Wildwaterbaan dicht is, net als de Turbo glijbaan. Er schijnt een technische storing te zijn, wat wel heel jammer is natuurlijk. Het is wel duidelijk dat Center Parcs er niet blij mee is, want we zien een man in pak met een gouden naambordje vrij chagrijnig kijkend rondlopen. We snappen het wel, want de wildwaterbaan en de Turbo glijbaan zijn toch de twee grootste attracties van het zwembad.

Helaas geen wildwaterbaan voor ons meer vandaag...

 
Ook zonder die twee vermaken we ons nog best. Onze kleine waterrat wil graag nog in het babybad en met z’n drieën houden we nog een race in de ‘Duo Racer’. Heel spannend is die niet, want de linkerglijbaan is altijd sneller, omdat die een binnenbocht heeft en twee afdalingen in plaats van één.

Weer gewonnen!

 
In de waterspeeltuin durft meneer ook met papa onder de emmer te gaan staan. Zou hij eindelijk over zijn angst heen zijn? Een volgend zwembadbezoek zal dat moeten gaan bewijzen! Voor nu houden we het even bij twee keer, daarna gaan we nog naar het buitenbad en het grote binnenbad. We sluiten af met de golven, want de tijd tikt door…

Dag, zwembad!

 
We kleden snel om, laten ons zoontje nog één keer bij de trein/tractor spelen en dan is het de auto inladen en naar huis! We proberen nog naar het strandje te rijden voor een laatste foto, maar alle wegen daar naartoe lijken afgesloten te zijn, waardoor we het maar opgeven.
 
Bij de receptie leveren we de sleutels in bij een grote box, dan is het ‘dag, Port Zélande’. We hopen ‘tot ziens’, want we vonden het een erg leuk park. Wel denken we dat het leuker is met goed weer, omdat er natuurlijk buiten veel te beleven is. Of het in de winter met kou ook zo leuk is, weten we niet helemaal zeker.

Tot ziens, Port Zélande?

 
Voor we naar huis rijden, maken we nog een omweg via Zeeland, zodat ons zoontje in alle twaalf provincies van Nederland is geweest. We rijden over de Oosterscheldekering en stoppen bij Neeltje Jans voor een foto. Dan beginnen we aan de terugreis naar huis, die ons wederom langs de pittoreske (ahum) haven van Rotterdam vol industrie leidt.

De Oosterscheldekering

 
Het verblijf is werkelijk voorbij gevlogen. We hebben heerlijk genoten van het uitzicht, het strand en het zwembad. We zouden hier ook echt nog eens terug naartoe willen en dan iets langer blijven, want ook in de omgeving is genoeg te doen. Een absolute aanrader dus, maar nogmaals: waarschijnlijk wel met goed weer. Door deze factor blijft de Huttenheugte nog steeds ons favoriete Center Parcs park, maar Port Zélande staat zeker op een stevige tweede plaats!

Reisverslag Center Parcs Port Zélande 2023 - dag 2

Zaterdag 9 september 2023
 
We zijn een weekendje op vakantie en altijd als we op vakantie zijn, is onze kleine feestneus vroeg wakker. Vandaag is geen uitzondering: om half zes klinkt al de vraag of hij uit bed mag… We weten hem nog een beetje af te leiden met zijn knuffels, maar om half zeven is het toch wel echt duidelijk: “Ik wil uit m’n bedje!”
 
Met enige improvisatie vanwege de beperkte ruimte weten we hem aan te kleden. Beneden eet hij vast zijn ontbijt, terwijl wij toekijken: we zijn de muesli vergeten, dus hebben wij nog niks. Wel kunnen we genieten van een prachtig uitzicht over de haven, terwijl de zon langzaam opkomt.

Goedemorgen!

 
Na het ontbijt douche ik snel, zodat ik naar de supermarkt kan. Die gaat om acht uur open en ik heb het idee om tot die tijd even door de Market Dome met onze avonturier te lopen. Helaas blijkt de deur van de Dome nog dicht (dit schijnt wel een fout te zijn), dus is het echt wachten tot acht uur. Dan is de supermarkt nog niet open, wat onze kleine speelkameraad de gelegenheid geeft nog even bij de trein (tractor?) te spelen.

Mama zegt tractor, zoonlief trein... Wie heeft er nu gelijk?

 
Als we eindelijk de supermarkt in kunnen, sla ik bijna steil achterover van de prijs van een klein pak muesli: meer dan vijf euro! Dat vind ik echt te veel, dus haal ik in plaats daarvan wat broodjes, want het moet wel leuk blijven.
 
In het huisje ontbijten we, waarna mijn man gaat hardlopen. Ik neem onze kleine hardloper mee om het park te verkennen. We lopen langs de haven, waar de zon al prachtig boven staat. Het begint ook al goed op te warmen.

Het lijkt net de Middellandse Zee, maar het is toch echt Port Zélande!

 
Nadat we een stuk gelopen hebben, komen we bij een onverhard pad. We volgen het, gaan naar rechts en komen dan bij het strandje van Port Zélande. Het is een klein strandje, maar ik vermoed wel dat het aangelegd is. Het water vind ik ook niet heel aantrekkelijk eruit zien, ik heb het idee dat er niet veel in gezwommen wordt.
 
Via allerlei paadjes met huisjes lopen we naar de receptie om een kapot stopcontact in de badkamer te melden. Via de geitenboerderij gaan we weer terug naar ons huisje om op papa te wachten.

Even kijken bij de geitjes!

 
Zodra papa terug is van het hardlopen, kleden we ons om voor het strand. Langs de haven lopen we naar het wandelpad en dan zijn we alweer bij de Brouwersdam. Het water staat dichterbij dan gisteren, maar het is nog steeds een flink eind door het zand ploegen met een buggy, een kleine en een tas met speeltjes.
 
Bij het water leggen we onze handdoeken neer, waarna we de watertemperatuur testen. Kort samengevat: koud! Onze kleine waterrat vindt het helemaal niks, maar mama zet toch maar door en papa gaat uiteindelijk tot zijn knieën de zee in.
 
We spelen een tijdje in de branding en dan nog op het strand met het zand. Iets over half twaalf pakken we alles in en beginnen we aan de terugtocht door het zand en over de duin.

Het is heerlijk op het strand!

 
Wanneer we terug zijn bij het huisje, bezweet en onder het zand, lunchen we snel, want het is alweer bedtijd voor iemand. We zetten hem nog wel even onder de douche om hem af te koelen en schoon te worden, want we hebben met z’n allen een redelijke zandbak mee terug genomen!
 
Dan is het wel echt bedtijd. Hij slaapt vrij snel, want ons de gelegenheid geeft om lekker buiten te zitten. De zon komt steeds meer in ons voortuintje tot het zelfs zo warm wordt dat ik de schaduw in ga. Tijd om te gaan zwemmen!
 
Als ons slaapkoppie weer wakker is, pakken we de zwemspullen in. We leveren eerst nog even de bolderkar in bij het Cycle Center en bij de speelgoedwinkel halen we ons Center Parcs Friends cadeau op. We verwachten een drinkbeker, waar we er al twee van hebben, maar het blijkt een Monopoly kaartspelletje te zijn. Een leuke verrassing!
 
Vervolgens gaan we snel naar het zwembad. Het is drukker dan gisterochtend, maar nog steeds goed te doen. We gaan ook voor het eerst van de wildwaterbaan met onze kleine zwemkampioen, wat hij helemaal geweldig vond. Daarom gaan we nog een keer… en nog een keer!
 
We zwemmen ook nog even buiten en kijken bij de waterspeeltuin, waar er voor het eerst een lachje af kan als papa onder de omvallende wateremmer gaat staan (normaal is ‘de emmer’ altijd heel spannend). Ook doen we nog een afsluitend rondje wildwaterbaan, maar het is nu druk en veel mensen, met name iets oudere kinderen, houden weinig rekening met een peutertje van tweeënhalf, dat officieel eraf mag, maar wel begeleid moet worden.
 

De waterspeeltuin met De Emmer (foto op een ander moment gemaakt)

Om kwart voor vijf gaan we naar de douches. Het is even zoeken naar een kleedhokje, want het is druk, maar dat lukt gelukkig en om vijf over vijf staan we weer buiten. Bij de supermarkt halen we nog iets voor het ontbijt van morgenochtend (nee, geen muesli!), daarna lopen we naar Evergreenz voor het avondeten.
 
Het restaurant kennen we van andere parken van Center Parcs, maar het is toch altijd weer even kijken wat ze hebben. Het is vooral veel vlees, maar er zijn wel een paar aardappelgerechten en natuurlijk het saladebuffet. En het dessert! We genieten, vooral omdat onze kleine lekkerbek zo zit te smullen.

Er is weer keus genoeg!

 
Na het eten wandelen we even langs het huisje om de natte zwemspullen weg te brengen, daarna gaan we nog even met z’n drieën naar het strandje. Dan is het alweer bedtijd voor ons zoontje. Opnieuw is het improviseren, maar dan ligt hij toch lekker met al zijn knuffels in het bedje.
 
Wij zitten nog een laatste avond buiten, want morgen gaan we helaas alweer naar huis. Gelukkig hebben we een late checkout, zodat we morgen nog even kunnen zwemmen!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Center Parcs Port Zélande 2023 - dag 1

Vrijdag 8 september 2023
 
Na onze deels minder fijne Center Parcs beleving van afgelopen zomer hebben we nu weer een Nederlands park uitgekozen: Port Zélande, op de grens van Zuid-Holland en Zeeland. Het belooft een zomers weekend te worden, dus het lijkt erop dat we volop kunnen gaan genieten!
 
Zoals altijd vertrekken we iets later dan gepland, maar we zijn het inmiddels gewend, ook al is onze kleine iets minder klein (tweeëneenhalf). We rijden vanuit onze wijk de snelweg op rond tien voor half tien en tot Rotterdam is het druk tot redelijk druk. Bij Rotterdam wordt het chaos met vrachtwagens die opeens een baan op willen schuiven, terwijl er eigenlijk geen plaats is, en heel veel verkeer om ons heen. Pas na de havens wordt het iets rustiger.
 
Iets voor elven zien we al de borden voor Center Parcs Port Zélande. We zijn nog even verward door het toegangsbord, maar komen dan bij de ingang. We worden doorgestuurd naar de parkeerplaats en van daaruit naar de receptie. Omdat we inmiddels al zo vaak bij Center Parcs geweest zijn, zijn we ‘Friend’ en kunnen we al om één uur het huisje in. Om tien voor één mogen we terugkomen bij de receptie voor de sleutel (Port Zélande werkt niet met armbanden), tot die tijd kunnen we al lekker zwemmen.
 
We verlaten de receptie en lopen aan de overkant de Market Dome in. Daar zien we meteen de ingang van Aqua Mundo. Met een kaartje moeten we door het toegangspoortje (wat bij mij misgaat, aangezien ons zoontje aan het poortje trekt…) en dan staan we bij de kleedhokjes. Natuurlijk zijn er kleedhokjes met aankleedkussens, voor de kluisjes moeten we een muntje van één euro gebruiken.

De Market Dome van Port Zélande

 
Het zwembad lijkt eerst wat klein, maar een ontdekkingstocht laat zien dat het best groot is. Er is een wat kleiner golfslagbad met een paadje onder een bruggetje door naar een soort stroomversnelling. Aan de linkerkant zijn drie glijbanen: een soort ‘Duo Racer’ en eentje met een band waar je iets omhoog geduwd wordt door een waterstroom. Achter het bad met de stroomversnelling is nog een waterspeeltuin, er is een buitenbad en natuurlijk een wildwaterbaan. Wat het leuke is aan deze wildwaterbaan, is dat er soms twee verschillende paadjes zijn, zodat je kan kiezen welke route je neemt.

De waterspeeltuin van Aqua Mundo

 
We zwemmen tot het lunchtijd is en eten dan onze meegebrachte boterhammetjes op aan de rand van het zwembad. Vervolgens kleden we ons om en halen we de sleutel op van ons huisje, 555. Daarna lopen we terug naar de auto op de parkeerplaats. Het is even zoeken welke kant we op moeten, want het staat niet heel duidelijk aangegeven, maar dan komen we op de goede weg en bereiken we ons huisje.

Ons huisje, 555 (links)

 
Als we bij de voordeur zijn, lijkt het alsof er geen sleutelgat is, maar er zit een kapje overheen. We gaan naar binnen en zien een woonkamer met een bankje, een laag tafeltje en een brede stoel, een keukentje en nog een tafel met twee stoelen (het is een tweepersoonshuisje). Achterin het huisje is een wenteltrap naar boven. Het is voor het eerst dat we een Center Parcs huisje hebben met een verdieping, maar gelukkig zijn er traphekjes.

De woonkamer (met onze zooi... 😂)

 
Op de bovenverdieping is de slaapkamer, met twee tegen elkaar aangeschoven eenpersoonsbedden en ruimte om het babybedje voor ons kleine slaapkoppie neer te zetten. Ook is er een kleine badkamer met douche, toilet en wasbak.

De slaapkamer met links het bed. Het uitzicht was over de haven van Port Zélande.

We zorgen er eerst voor dat ons zoontje kan slapen, want die is duidelijk erg moe na de actieve ochtend. Ondertussen ruimen we beneden zo veel mogelijk spullen op, wat best redelijk lukt ondanks het kleine huisje. Ook genieten we vanuit de voortuin van het uitzicht over de haven.

Uitzicht over het rechterdeel van de haven met het aquaspeelpark

 
Terwijl ons mannetje slaapt, loop ik naar het Cycle Center om te kijken of er een bolderkar te huur is. We hebben bij de reservering drie activiteitenvouchers gekregen en twee ervan kunnen we inderdaad gebruiken voor de huur van een bolderkar. Dit lijkt ons toch wat makkelijker voor het strand dan onze buggy.
 
Als onze kleine dromer weer wakker is, pakken we de bolderkar in, zetten hem erin en dan lopen we naar het strand. Het is eerst een stukje over het park, dan de weg oversteken, een schelpen/zandpad volgen tot het spoor en dan nog een fietspad over naar de Brouwersdam, die grenst aan het strand. Er is een duinpad recht tegenover ons, maar dat zien we met de bolderkar niet zitten, daarom lopen we iets verder door.

Deze schuine helling zien we met de bolderkar niet zitten...

 
Dan staat onze wereldreiziger voor de tweede keer van zijn leven op het strand. Hij vindt het maar gek dat papa en mama op blote voeten lopen en de kleine schelpjes in het zand vindt hij helemaal niks. De zee is wel oké, daar reageert hij niet echt op. De watertemperatuur is ook best prima, niet te koud en niet te warm. Het lijkt nog eb, want we moeten een flink eind lopen om bij het water te komen. Als we (= mijn man en ons zoontje) met het zand aan het spelen zijn, wordt echter duidelijk dat het weer vloed aan het worden is.

Lekker spelen!

 
Rond kwart voor vijf beginnen we aan de zware tocht met de bolderkar terug door het zand duwen naar de weg. Dan mogen we ook nog eens de enorm steile parkeerplaats op, maar daarna hebben we toch zeker een paar meter heuvelaf…

Handig, toch, zo'n bolderkar?

 
We lopen terug naar ons huisje, waar ik snel met onze kleine strandganger het zand en zout van ons afspoel. Vervolgens dekken we buiten de tafel en eten we een zelfgekookte maaltijd. Daarna doucht mijn man snel, zodat we nog even naar het ‘Happy cocktail hour’ kunnen voor een alcoholvrije cocktail. Onze kleine avonturier krijgt een kindercocktail, die hij helemaal geweldig vindt.

Proost!

 
Na het drankje gaan we nog naar de Action Factory, waar onder andere de indoor midgetgolf is en het klimavontuur. Ook is er Gametown, waar spelletjes gespeeld kunnen worden. Mijn man wil natuurlijk basketballen, maar er lijkt iets mis met de score, want pas als er nog zeventien seconden over zijn, krijgt hij punten en bij de tweede ronde eindigt hij volgens het scorebord op vijf punten (terwijl hij minstens drie keer zoveel ballen erin gegooid heeft). We melden het even en spelen dan nog een spelletje airhockey (geen commentaar…).
 
Dan is het wel echt bedtijd voor ons kleine mannetje. Het is even een beetje improviseren met de beperkte ruimte boven, maar dan ligt hij toch in bed en lijkt hij vrij snel te slapen. Dit geeft mij de kans om nog even terug te lopen naar het strand voor wat foto’s van de zonsondergang. Het valt helaas een beetje tegen, omdat het heel erg bewolkt is.

De zonsondergang bij het strand

 
Ik loop weer terug naar ons huisje, waar we nog even buiten zitten met een spelletje tot het te donker wordt. Onze eerste dag Port Zélande zit er helaas alweer op, maar morgen hebben we weer een hele dag om te genieten!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Village Nature Paris 2023 - dag 8

Zaterdag 22 juli 2023

 
Na twee heerlijke weken is de vakantie vandaag toch echt voorbij. Het enige wat ons nog rest, is het terugrijden naar Nederland.
 
We staan vroeg op, ontbijten en pakken dan de laatste spullen in. Vervolgens laden we de auto in met behulp van onze kleine hulp. Dan checken we nog één keer het appartement voor we instappen. Tijd om Village Nature Paris gedag te zeggen!
 
Via de rondweg om het park rijden we naar de uitgang, waar we het navigatiesysteem volgen richting Disney’s Hotel Santa Fé, aangezien hier een tankstation is. Onze kleine autofan mag het Cars bord natuurlijk nog even zien, waarbij hij de auto’s erop meteen herkent.

Nog even tanken naast Hotel Santa Fé!

Als de auto volgetankt is, beginnen we aan de rit terug naar Nederland. Na ongeveer een halfuurtje rijden, geeft een lampje op het dashboard aan dat er iets mis is met de bandenspanning. Dit lijkt ons sterk, aangezien we voor de vakantie alles nog gecheckt hebben, maar voor de zekerheid gaan we toch even naar een tankstation. We laten de auto een tijdje stilstaan en controleren dan de spanning. Een band is wat zachter, de rest is allemaal in orde. Het kan zijn dat de melding daardoor kwam, het kan natuurlijk ook zijn dat we te zwaar beladen zijn en dat er daardoor een foutmelding kwam.
 
Zonder noemenswaardige gebeurtenissen gaat de rit verder. Bij Lille is er een weg afgesloten, waardoor we in file om moeten rijden, en bij Antwerpen is het ook heel druk. Dankzij Google Maps komen we op een tolweg, waar we weliswaar moeten betalen, maar heerlijk rustig rijden.
 
Onderweg stoppen we verschillende keren, waardoor we uiteindelijk rond half vijf thuis zijn. De vakantie zit er nu echt op!

We zijn weer terug in Nederland...

 
We hebben het zeker naar ons zin gehad, zowel vorige week op camping Parc la Clusure van Sandaya als deze week bij Village Nature Paris. Maar willen we nog eens terug naar Village Nature Paris? Nee, zeer waarschijnlijk niet. Het is een erg duur park, maar de prijs-kwaliteitverhouding vinden we niet kloppen en wat we zagen, is ook niet wat we van Center Parcs gewend zijn. Wat er dan niet klopte? Nou, dit:
·        In de badkamer zat het wasrek vol met bruine aanslag, het plafond zat vol met vliegjes en naast het bad was er een open stukje, waardoor je de scheve tegels kon zien en enorme spinnenwebben. Het water van de douche wisselde bovendien tijdens het douchen regelmatig van warm naar koud zonder dat je aan de knop zat en zonder dat er iemand anders water gebruikte.
·        In het toilet bleef de kraan constant druppelen, ook als je de knop heel stevig dicht draaide.
·        In de keuken liet de plint onder de vaatwasser los als je de vaatwasser opende, waarbij regelmatig de plint onder het andere keukenblok meekwam. De vaatwasser zelf was te vies voor woorden. Vaat kwam soms viezer eruit dan dat het erin ging. Er was geen enkele onderzetter en om water af te gieten, was er alleen een deksel zo groot als een bekken van een drumstel. In totaal waren er maar drie grote lepels, de koffiepot ontbrak toen we kwamen, één van de stopcontacten werkte niet en mijn man haalde een koffiekopje zonder oortje uit het kastje.
·        Op het terras was een plank kapot, waardoor je regelmatig mis stapte, en bij één van de krukjes ontbraken twee dopjes, zodat het krukje constant wiebelde.

Een deel van de vele mankementen in het appartement (deze foto is ook naar Center Parcs verstuurd als klacht).

Verder was het hele appartement eigenlijk gewoon heel vies. Zonde, want het park ziet er aan de buitenkant heel mooi uit. Ook het zwembad lijkt prachtig, maar als je beter kijkt, zie je dat de vloeren vies zijn en dat het plafond open is, zodat je alle kabels en kilo’s stof ziet.

Hebben we ons daardoor niet vermaakt? Oh, nee, zeker niet, het was echt wel leuk. Maar aanraden willen we het park niet, tenzij je echt een prachtige aanbieding hebt, want anders vinden we het het geld niet waard. Zoek je een appartement / huisje in de buurt van Disney, dan raden we Disney’s Davy Crockett Ranch aan, dat even ver van Disneyland Parijs ligt als Village Nature Paris. Het enige verschil is dat we daar wel de kwaliteit krijgen die we van Disney gewend zijn en die we normaal gesproken ook van Center Parcs kennen, maar helaas nu misten.

Toevoeging achteraf: Center Parcs heeft ons een nette reactie gegeven op onze klacht. Als vergoeding hebben we een cadeauvoucher gekregen van een aardig bedrag voor een volgend verblijf bij Center Parcs, die te combineren is met alle aanbiedingen en geldig is voor bijna alle parken.

Reisverslag Village Nature Paris 2023 - dag 7

Vrijdag 21 juli 2023
 
Helaas is het vandaag alweer onze laatste dag bij Village Nature Paris. Door deze gedachte hebben we geen van tweeën goed geslapen, terwijl ons zoontje natuurlijk alweer voor zevenen wakker is. We ontbijten snel en ik kleed me aan, zodat ik nog met hem naar de grote speeltuin kan in het bos. Het heeft afgelopen nacht geregend, dus glijden gaat helaas niet, maar we kunnen wel samen een beetje klimmen.

"En nu jij hierdoor, mama!"

Na een halfuurtje spelen gaan we terug naar het appartement, waarbij we onderweg nog de familie Gans moeten ontwijken, die rustig over de midgetgolfbaan wandelt. We halen papa thuis op en gaan dan nog een keer naar Bellevie Farm, de boerderij met de indoorspeeltuin. Eerst bekijken we de dieren, waaronder drie mannetjespauwen die hun veren trots tonen.

De familie Gans aan de wandel...

Een van de drie mannetjespauwen.

 
Als onze kleine klauterkabouter nog lekker gespeeld heeft in de binnenspeeltuin, lopen we terug naar het appartement voor een fruithapje. Vervolgens wandelen we weer richting de boerderij en slaan we rechtsaf naar het klimparcours. Volgens de app is er een klimparcours op vijftig centimeter boven de grond, dat geschikt is voor kinderen vanaf twee jaar. Bij het klimparcours blijkt echter dat het vijfentachtig centimeter boven de grond is en dat het bedoeld is voor kinderen vanaf drie jaar. Aangezien onze kleine avonturier maar een paar centimeter boven de vijfentachtig uitkomt, besluiten we het niet te doen.
 
We wandelen rustig richting de boogschietbaan, waar we nog niet geweest zijn. Hier blijkt ook nog een gratis buiten-fitnessbaan te zijn. Onze kleine sporter ziet het meer als speeltuin en vermaakt zich opperbest met de apparaten.

Lekker 'fitnessen'!

Als we weer fit getraind zijn, lopen we door richting het centrum, waar we wachten tot om twaalf uur het pannenkoekenrestaurant, de crêperie, opengaat. Voor onze kleine lekkerbek is er een gratis kindermenu, waarbij hij maar liefst twee pannenkoeken krijgt. Papa en mama helpen wel even met opeten!

Een gratis pannenkoek voor meneer...

 
Na het eten gaan we terug naar het appartement, want het is de hoogste tijd voor een dutje! Wij pakken intussen alvast zo veel mogelijk dingen in, zodat we morgenochtend rustig aan kunnen doen. Ook zetten we de zwemtas vast klaar, want als ons slaapkoppie wakker is, willen we nog een laatste keer gaan zwemmen.
 
Meneer is echter zo moe dat hij pas tegen half vier wakker begint te worden. Om tijd te winnen, doen we onderweg zijn fruithapje, wat precies op is als we bij het zwembad zijn. We kleden om en duiken dan het peuterbad in. Ik mag nog een glijbaan doen, de Tube, waarbij je met een band naar beneden gaat. Hij lijkt op de Racer, mijn favoriet, alleen is deze langer en warmer, want de glazen van mijn bril beslaan. Het is wel een oké glijbaan, maar de Racer blijft toch bovenaan staan bij mij.
 
Papa doet ook nog een paar glijbanen, terwijl wij rondjes in de stroomversnelling buiten zwemmen. Ook loopt onze waterrat nog over een mat over het water (met handje vast van mama…), waarna hij luid applaus krijgt van twee enthousiaste vrouwen die aan het einde van de mat staan.
 
Na nog een laatste rondje buiten is het tijd om om te kleden. Vervolgens lopen we naar restaurant Vapiano, waar we onze vakantie af willen sluiten met een laatste keer uit eten. We hebben pizza en pasta met een bruschetta vooraf, wat allemaal even heerlijk smaakt. We sluiten af met een stukje cheesecake Oreo, die ook erg lekker is.

Nog een laatste keer uit eten...

Als we weer bij het appartement zijn, brengen we ons zoontje naar bed. Hij ligt nog lange tijd wakker, waarschijnlijk heeft hij ook heel goed door dat vandaag een bijzondere dag is. Morgenavond mag hij weer lekker in zijn eigen bedje slapen, wat voor iedereen fijn is: hij slaapt weer in zijn eigen bekende bed en wij worden niet meer om half zeven wakker gemaakt door iemand naast ons bed met ‘Ik wil op het grote bed!’
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 8

Reisverslag Village Nature Paris 2023 - dag 6

Donderdag 20 juli 2023
 
Na de leuke, maar intensieve dag van gisteren willen we het vandaag even rustig aan doen. We hopen dat ons zoontje even zal uitslapen, maar om zes uur begint hij al te brabbelen. We trachten hem nog even te gaan laten slapen, waar meneer natuurlijk geen zin in heeft.
 
We ontbijten, douchen en pakken dan onze zwemspullen, want om kwart over negen hebben we een gereserveerde activiteit in het zwembad. Er wordt gevraagd tien tot vijftien minuten van tevoren aanwezig te zijn, dus zorgen we dat we rond negen uur bij het zwembad staan. Natuurlijk moeten we dan nog wachten tot we naar binnen mogen.
 
Als we binnen zijn, beginnen we zoals gebruikelijk met onze schoenen uitdoen. Een personeelslid, het lijkt iemand van de schoonmaak, jaagt ons echter op dat we door moeten gaan naar de kleedkamers. ‘Snel, snel, er zijn kleedhokjes genoeg!’ We begrijpen niet zo goed waarom ze ons zo opjaagt, want er staat duidelijk dat schoenen uitdoen verplicht is voor het betreden van de kleedhokjes.
 
Op blote voeten zoeken we een hokje, waar we ons omkleden en ons dan melden in het zwembad. Mijn man gaat Aquaslide doen, waarbij hij met een helm op en op een matje van de glijbanen af mag. Zoonlief en ik gaan peuterzwemmen, waarbij ik hem influister dat hij moet zeggen dat hij drie jaar is, zodat hij mag meedoen met de ‘Watertuin’ voor kinderen van drie tot zes in plaats van met het babyzwemmen van nul tot drie. Hij zit namelijk al sinds dat hij drie maanden is op ouder-kindzwemles en is echt al heel watervrij. Uiteindelijk blijkt het niets uit te maken: het is gewoon één grote groep. Het enige wat er gebeurt, is dat er speeltjes in het water liggen en dat de kinderen gewoon lekker kunnen spelen. Ons waterratje vindt het leuk, maar echt heel bijzonder vinden we het niet.

Het gecombineerde baby- en peuterzwemmen.

 
Tegen het einde van de ‘les’ komt papa naar ons toe, die al klaar is. Hij vond het glijden wel leuk, maar geeft aan dat de glijbanen eigenlijk niet gemaakt zijn om met een matje vanaf te gaan, waardoor het gewoon niet altijd fijn is. Hij is blij dat dit ‘gratis’ was (bij onze reservering kregen we drie activiteitenvouchers cadeau), want hij vond het niet het geld waard. Ik vind hetzelfde over het baby-/peuterzwemmen: de speeltjes zijn leuk, maar om nu vijftien euro te betalen voor drie kwartier spelen, is echt niet aan te raden in een zwembad waar al genoeg te doen is.
 
Omdat het zwembad nu officieel open gaat, blijven we nog even. Ik ga nog een keer van mijn favoriete glijbaan met de band en natuurlijk doen we buiten nog een rondje stroomversnelling. Het achterste deel buiten voor de kinderen is nog steeds dicht, zoals het al de hele week is. Via een badmeester begrijp ik dat het komt omdat de temperatuur van het water te laag is. Jammer, want het leek ons best een leuk deel voor kinderen om te spelen.
 
Na nog even in de golven van het golfslagbad gedobberd te hebben, kleden we ons om en gaan we terug naar het appartement voor de lunch. Vervolgens is het dutjestijd en kunnen wij ook nog even bijkomen van gisteren en het vroege opstaan.
 
Iets over drieën komt er weer geluid vanuit de slaapkamer. We eten even wat fruit en lopen dan naar het centrum voor wat foto’s voor het fotoboek van de vakantie. Ook verkennen we de ‘Jardins Extraordinaire’, oftewel een aantal tuinen met wandelpaden erdoor. Het is mooi, maar na twee tuinen hebben we het wel gezien.

Een deel van de Jardins Extraordinaire.

 
We kijken nog even bij Gametown, waar papa natuurlijk even moet basketballen, terwijl onze kleine coureur zich vermaakt met een stuurtje van een Mariokart spel. Ook spelen we nog een potje airhockey op een vervelende tafel die niet echt meewerkt (dit benadruk ik even, aangezien ik glansrijk verlies…).

Papa gaat los bij het basketballen!

 
Vervolgens lopen we nog door naar het snoepwinkeltje, dat we niet heel bijzonder vinden. Omdat het al tegen vijf uur loopt, keren we snel om en gaan we terug naar het appartement om te eten. De afgelopen dagen hebben we na het eten nog gezwommen, maar nu besluiten we het bij een wandeling te houden. We lopen Belvedère op, het wandelpad rondom het zwembad. Bovenop is een uitkijkplateau, waarbij je over het hele park uitkijkt en in de verte zelfs de Tower of Terror van Disneyland Parijs kan zien, de ballon van Disney Village, hotel New York en het Newport Bay Club hotel.

Uitkijktpunt Belvedère.

Links van het groene bosje in het midden is de Tower of Terror te zien, links van de ballon is Newport Bay Club, rechts van de ballon Hotel New York.

 
Na uitgebreid gekeken te hebben, lopen we terug naar beneden en gaan we nog even naar het ‘Legendarische Bos’: een speeltuin tussen de bomen. Het is een mooie, grote speeltuin, waar voor kinderen van alle leeftijden (ook de grootste kinderen… ;)) iets te doen is.

De speeltuin van Forest of Legends.

 
Samen met papa glijdt meneertje een aantal keer, maar dan is het toch wel echt bedtijd. Hij pruttelt nog een klein beetje, maar slaapt dan vrij snel. Wij zitten nog even en bedenken dat de vakantie echt voorbij vliegt: morgen is alweer onze laatste dag hier. Eerst is er echter vanavond nog: ik bekijk de fonteinenshow 'Waterballet', die gehouden wordt vlakbij de Aqualagon. Het is mooi, met de fonteinen die van kleuren veranderen en klassieke muziek op de achtergrond, maar niet heel erg spectaculair als je het vergelijkt met de shows van buurman Disneyland Parijs! Wat wel bijzonder is, is dat mijn man de show gisteravond bekeken heeft en heel andere muziek had. We zouden bijna zeggen: morgen gaan we nog een keer om te kijken wat er dan gebeurt, maar eerst kijken hoe morgen de dag zelf loopt!

De fonteinenshow Waterballet.

 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 7