Reisverslag Lanzarote 2022: dag 4

Woensdag 4 mei
 
Onze kleine wekker besluit vanochtend dat zes uur wel een mooie tijd is om op te gaan staan. We proberen hem nog even te ‘snoozen’, maar om zeven uur is het toch wel echt klaar. Nadat hij aangekleed is en we ontbeten hebben, neem ik hem even mee in de draagzak voor een wandeling. We lopen naar de zee, die hij wel leuk vindt om van een afstand te bekijken.
 
Als we terug zijn in het appartement leggen we hem op bed voor zijn ochtendslaapje. Ondertussen ruimen wij op en ontdekken we een mierenplaag in één van de koffers. Er zat namelijk nog een zakje in van de vliegreis, waar hoestdrank op gemorst was. Dat vonden de mieren wel interessant! We trakteren ze op een enkele reis naar buiten en maken dan de koffer zo goed mogelijk schoon.
 
Na het fruithapje van ons zoontje maken we brood klaar om mee te nemen, pakken we onze spullen en wandelen we naar de auto. Vervolgens rijden we naar Playa Blanca, de plaats waar we tijdens onze vorige vakantie op Lanzarote verbleven. De weg ernaartoe is grotendeels een snelweg (snelweg voor Lanzarotse begrippen) en onderweg komen we langs de bekende ‘kamelenrotonde’. Vlak voor de rotonde zien we ook echt dromedarissen lopen bij Lanzarote Safari, waar je volgens de borden 'kameel' kunt rijden (al heeft volgens ons een kameel twee bulten en hebben deze dieren er maar eentje...).

Op 'kamelen'-safari

Tijdens de verdere rit naar Playa Blanca zien we prachtige vulkaanbergen onderweg. We komen ook langs de toegangsweg voor Timanfaya National Park, waar we de vorige keer geweest zijn. Dit keer hebben we besloten het park niet te bezoeken, aangezien dat zonder georganiseerde excursie niet te doen is. En met een kleine van veertien maanden een excursie van een halve dag doen is echt geen optie!

Het landschap onderweg

In Playa Blanca herkennen we al snel het hotel waar we vorige keer verbleven. Er recht tegenover bevindt zich Aqualava, het waterpark. We parkeren de auto langs de weg (er is geen parkeerterrein) en eten eerst onze meegebrachte boterhammen op. We hebben namelijk van tevoren gelezen dat je geen eten en drinken mee naar binnen mag nemen, alleen een flesje water. Stiekem hebben we wel een knijpfruitje voor onze dreumes in onze tas zitten, want we hebben geen idee of ze ook fruit verkopen in het park.

De ingang van Aqualava

Als we uitgegeten zijn, lopen we door naar de ingang. We hadden van tevoren gereserveerd en laten daarom de voucher zien. Onze namen worden opgezocht en dan mogen we doorlopen. Er is geen tassencontrole, er wordt niet eens iets gezegd over eten en drinken (er hangt wel een papier). Misschien hoeven we ons dan toch niet zo'n zorgen te maken over het meegesmokkelde knijpfruitje!

Vlak voorbij de ingang bevinden zich de toiletten en de omkleedruimte voor baby's. We kleden ons om, waarbij we onze kleine uk op een heel wiebelig aankleedrek moeten leggen. Vervolgens zoeken we een plekje om onze spullen neer te leggen. Er zijn volop stoelen (geen ligstoelen, maar wel stoelen waarbij je iets achterover kunt zitten) en parasols. De parasol hebben we helaas vandaag niet echt nodig, want het is erg bewolkt.

Onze plaatsen hebben uitzicht op het kinderspeelbad. Ik voel even: het water is ijskoud. Er is ook een speeltoestel met een emmer die kan omvallen en dan een enorme plons veroorzaakt. Zodra ons zoontje dit ziet, zet hij het op een brullen. Ik neem hem mee voor een rondje lopen om het bad heen, zodat hij alles kan zien. Bij ons op een stoel zitten is echter het enige wat hij tot nu toe prima vindt.

Dat is even schrikken!

Naast het kinderbad is er nog een deel met een aantal grote glijbanen, een 'lazy river' (een langzame stroomversnelling waar je met banden doorheen kan) en een golfslagbad, Aqualava Beach. Ik had van tevoren al gelezen dat het golfslagbad maar een keer per uur gaat. Uit nieuwsgierigheid voel ik het water: dit blijkt een prima temperatuur te hebben. We nemen onze zoon mee en hij komt tot het punt waar hij het wel goed vindt om naast het water te zitten. Als het bad begint met de golven, wordt het weer iets spannender, maar uiteindelijk accepteert hij dat er niets gebeurt.

De Lazy River

Aqualava Beach

"Mag ik er alsjeblieft weer uit? Ik wil hier weg!!!"

Omdat we het te koud vinden voor een ijsje kijken we even bij het restaurant, dat uienringen verkoopt. Mijn man is hier dol op, dus bestellen we een portie. Onze dreumes heeft ook meteen interesse en omdat we denken dat hij het toch niet lust, geven we hem een klein stukje. We bleken het dus mooi verkeerd gedacht te hebben, want hij trekt de rest van de uienringen nog net niet uit onze handen!

Na de uienringen besluiten we te kijken bij de Lazy River. Ik dobber een rondje op een band en neem dan ons zoontje mee met zijn zwembandjes om. We verwachten dat hij het spannend vindt, maar we worden opnieuw verrast: hij zit lekker bij me en vindt zelfs de waterstralen prima! Een fotograaf van het park zet ons nog op de foto, zo leuk vindt hij het om te zien.

Heerlijk dobberen op de Lazy River

We besluiten echter wel om het park te gaan verlaten. Het weer valt gewoon wat tegen en voor ons is er niet heel veel te doen. We kleden ons om, kijken nog even naar de gemaakte foto en gaan dan naar de auto. We gaan echter nog niet terug naar Puerto del Carmen, maar rijden naar de voet van de vulkaanberg Montaña Roja. De vorige keer zijn we naar boven gelopen en dit willen we nu weer doen. Met een buggy is dat echter wel een uitdaging...

Het begin gaat nog...

Onze kleine druif vindt het gehobbel en getrek allemaal prima en klapt vrolijk in zijn handen als we boven zijn. Door de wind blijven we niet heel lang, maar maken we alleen wat foto's en gaan we weer terug over het hobbelige pad naar beneden. Onderweg krijgen we van diverse mensen complimenten.

Het uitzicht op de top

En weer terug naar beneden...

Terug beneden geven we ons zoontje zijn knijpfruitje en stellen we de navigatie in om terug naar ons hotel te gaan. Als we terug zijn in Puerto del Carmen zit natuurlijk alles achterin de auto onder het knijpfruitje, want dat was ook wel heel leuk om mee te spelen! We maken het zo goed mogelijk schoon en besluiten onze kleine smeerpoets vanavond maar even goed onder de douche te zetten.

De verdere middag en avond verlopen zonder bijzonderheden. We eten, douchen (waarbij iemand duidelijk aangeeft dat hij het niet fijn vindt...) en brengen ons kleintje vroeg naar bed, zodat we via Internet de Dodenherdenking kunnen kijken. Daarna ruimen we het appartement weer zo goed mogelijk op om  maar zo min mogelijk last te hebben van de altijd weer terugkomende mieren. Ook genieten we van weer een prachtige zonsondergang.

Morgen is het in Nederland Bevrijdingsdag. Wij willen de dag echter niet gebruiken om feest te vieren, maar om het zuidwestelijke deel van het eiland nog goed te bekijken.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 5

Reisverslag Lanzarote 2022: dag 3

Dinsdag 3 mei
 
Opnieuw hebben we alle drie redelijk geslapen. Rond zeven uur zijn we (lees: is ons kleine mannetje) wakker en beginnen we aan het ochtendritueel met aankleden, ontbijten en nog even spelen. Ons mannetje is echter toch nog erg moe en ligt vrij snel weer in bed na maar heel even gehuild te hebben.

Heerlijk wakker worden met dit uitzicht vanaf het balkon!

 
Iets over tienen maken we meneer weer wakker en geven we hem zijn fruithapje, want we willen graag op pad! Vandaag willen we met de auto naar de noordkant van het eiland. We pakken onze spullen in, lopen naar de auto en gaan met behulp van Google Maps op pad naar onze eerste stop.
 
Dat is Ermita de las Nieves, een prachtig uitkijkpunt op enige hoogte. Door de laaghangende bewolking ziet het er erg mysterieus uit, maar het is daardoor ook erg koud. Ons mannetje laten we daarom even in de auto zitten, terwijl wij om de beurt kijken en foto’s maken.

Het prachtige en mysterieuze uitkijkpunt Ermita de las Nieves

 
Een aantal foto’s later vervolgen we onze weg. We rijden een stukje wat dichter langs de kust, maar we blijven ook een deel door de bergen rijden met regelmatig haarspeldbochten. Als we op een smal stuk een bus als tegenligger krijgen, kijk ik toch maar even de andere kant op…

Het 'veilige' deel van de route, langs de kust

 
We weten het stadje Haría veilig te bereiken, een plaats die bekend staat als Vallei van de Duizend Palmbomen. We houden een korte fotostop voor de palmbomen en rijden dan weer verder noordwaarts. De volgende stop is Mirador del Río, opnieuw een mooi uitzichtpunt.

Uitzicht over Haría, de Vallei van de Duizend Palmbomen

 

Volgende stop: het uitzichtpunt Mirador del Río

De auto parkeren we op een terrein met vulkaanzand en dan lopen we via een geasfalteerd pad naar het uitkijkpunt. Vanaf hier kunnen we het eiland La Graciosa zien, een prachtig vulkaaneilandje. We maken aardig wat foto’s voor we teruggaan naar de auto, waar we onze meegebrachte boterhammen opeten.

Het eiland La Graciosa

Het wordt ook wel het 'Spiegelei'-eiland genoemd

 
Omdat we toch ook wel aan een sanitaire stop toe zijn, lopen we nog naar het restaurant dat naast het uitkijkpunt zit. Om hier naar binnen te mogen, moeten we vijf euro per persoon betalen (ons kleine mannetje is gratis), maar het uitzicht is wel echt prachtig. En de toiletten zijn prima!

Uitzicht op La Graciosa vanaf het restaurant

 
Als ons mannetje weer even zijn charmes losgelaten heeft op wat voorbij lopende toeristen, lopen we terug naar de auto. Via een weg langs de kust rijden we nog naar Jardin de Cactus, de cactustuin. De entree is €6,50. Omdat we al best veel gezien en gedaan hebben en ons kleine mannetje duidelijk moe begint te worden, maken we alleen even wat foto’s aan de buitenkant voor we terug naar het appartement gaan.

Zou deze in de koffer passen?

De Jardin de Cactus van buitenaf gezien

 
Onderweg rijden we weer door een prachtig vulkaanlandschap. Ook komen we langs de luchthaven, waar we twee dagen geleden 's avonds geland zijn. Vanaf daar is het niet ver meer naar het appartement. Het idee is dat ons mannetje nu even lekker zijn middagdutje gaat doen. Hij heeft echter andere plannen: lekker in bed staan en rondkijken is leuker! Uiteindelijk begrijpt hij toch wat de bedoeling is en gaat hij braaf slapen. Als hij weer wakker is, geven we hem zijn fruithapje en kleden we hem om voor het zwembad. We nemen hem vandaag mee naar het kinderbad, dat een diepte heeft van vijftig centimeter. Je zou verwachten dat het daardoor iets warmer water heeft, maar niets is minder waar. We begrijpen dat ons mannetje niet veel zin heeft om erin te gaan!

Het landschap op de weg terug naar het appartement

 
Als hij een bal vindt, begint hij het echter toch leuker te vinden en durft hij zelfs even het water in. Na een tijdje nemen we hem nog mee naar de waterspeeltuin, die hij al iets meer lijkt te herkennen. Echt uitgebreid op onderzoek uitgaan doet hij echter nog niet.
 
Uiteindelijk gaan we terug naar het appartement voor het avondeten. Dat duurt nog even, dus neem ik meneer in de draagzak mee voor een korte wandeling. We komen uit bij de minidisco, die bij het zwembad gehouden wordt voor kinderen. Dit vindt hij wel leuk, want hij houdt erg van muziek. Ook de kat die vlakbij ons appartement een dutje doet, vindt hij interessant.

"Ik slaap, maar ondertussen hou ik je wel in de gaten, hoor!"

 
Terug in het appartement eten we, waarna we nog even naar de supermarkt lopen voor een snelle boodschap. Vervolgens starten we het ritueel om meneer naar bed te brengen en ligt hij vrij snel te slapen. Wij zitten nog even buiten en genieten van een prachtige zonsondergang.

Morgen staat er weer een nieuwe uitdaging op het programma: dan gaan we naar Aqualava, het waterpark in Playa Blanca. We zijn benieuwd hoe ons kleine mannetje dat gaat vinden…
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 4

Reisverslag Lanzarote 2022: dag 2

Maandag 2 mei
 
Na alle hectiek en stress van gisteren hebben we alle drie op zich goed geslapen. Ons mannetje is ondanks de vermoeiende dag van gisteren vroeg wakker: om half zeven laat hij weten dat hij wel zin heeft om uit bed te komen. Buiten is het dan nog niet heel licht, de zon begint pas net een beetje op te komen.
 
Als hij even op ons bed gespeeld heeft (voorzichtig, want ons bed bestaat uit twee tegen elkaar aangeschoven eenpersoonsbedden), kleden we hem aan. Met behulp van een wandeltuigje zetten we hem op een stoel, zodat hij kan ontbijten. Dit werkt prima, we kunnen alle drie lekker ontbijten. Alle vier moet ik eigenlijk zeggen, want er loopt een mier op tafel…
 
Na het ontbijt laten we even wat uitgebreider aan het thuisfront weten hoe de reis en aankomst waren. Ook ruimen we wat op, aangezien we gisteravond de koffers zo in de woonkamer neergezet hebben en dit best wel wat ruimte in beslag neemt. Omdat we in een voordeelappartement verblijven, is het niet extreem groot: de woonkamer met het keukenblok en een zitgedeelte, een slaapkamer en een badkamer met douchecabine. Wel hebben we een balkon.
Ons mannetje speelt intussen lekker met zijn speeltjes tot hij moe wordt. We leggen hem op bed, waar hij prompt in tranen uitbarst. Na een tijdje valt hij dan toch in slaap.

De woonkamer met het zitgedeelte en rechts (niet zichtbaar) het keukenblok

 
Ik loop snel naar de receptie om te vragen hoe het zit met onze van tevoren geregelde autohuur. Dit is geen probleem, we moeten gewoon om tien uur bij de receptie zijn. Ik ga snel terug, want voor we weer terug moeten zijn, moet ons mannetje nog zijn fruithapje. Hij krijgt een banaan van de boodschappen die ik gisteravond nog snel heb gehaald en smikkelt het met smaak op (en smeert ook nog even twee plakjes over de vloer uit…).
 
Iets voor tienen pakken we onze spullen en gaan we naar de receptie. Een paar minuten later komt de dame van het verhuurbedrijf. We regelen de papieren en ze vertelt ons waar de auto staat. Als alles helemaal rond is, gaan we de auto zoeken. We weten alleen dat hij verderop in de straat staat en dat het een zwarte Seat Ibiza is. Met dank aan de autosleutel kunnen we hem vinden. We proberen eerst het autostoeltje te installeren, wat nog best een klus is. Pas na een flinke tijd proberen zit het vast en kunnen we vertrekken.
 

Onze auto voor de komende vier dagen

Met behulp van Google Maps, aangezien het navigatiesysteem van de auto nog even lastig is, rijden we naar de Lidl om uitgebreider boodschappen te doen. Ons kleine mannetje zit prinsheerlijk in het winkelwagentje en weet de caissière alweer voor zich te winnen met zijn schattigste lachje, net als de Spaanse oudere meneer in de parkeergarage. Het is en blijft een kleine charmeur!
 
Met de boodschappen gaan we terug naar het appartement, waar we lunchen. Vervolgens is het tijd voor een middagdutje. Zodra hij in bed gelegd wordt, begint meneer weer te brullen. Na een tijdje lijkt hij dan toch te accepteren dat hij in een ander bedje ligt en moet gaan slapen, want het wordt langzaam stil.
 
Een ruim uur later wordt hij weer wakker voor zijn fruithapje. Na het hapje besluiten we naar de boulevard van Puerto del Carmen te wandelen. Het is niet heel ver lopen vanaf het appartement, alleen loopt de weg wel schuin af. Nu is dat nog prima, maar we weten dat we straks ook weer terug omhoog mogen!

De straat naar het hotel toe

Bij de boulevard aangekomen, lopen we eerst het strand op, waar we ons kleine mannetje kennis laten maken met de oceaan. Hij vindt het maar niks!
 

"Wat is dat? Ik wil dit niet!"

We zoeken weer droge grond op door bij de vele souvenirwinkeltjes te kijken. Vervolgens gaan we snel terug naar het appartement, aangezien ons mannetje niet goed tegen de hitte lijkt te kunnen. We geven hem snel zijn beker water en hij knapt gelukkig weer op.

De boulevard van Puerto del Carmen met souvenirwinkeltjes en restaurants

 
Als hij genoeg bijgekomen is, trekken we onze zwemkleding aan en gaan we naar de waterspeeltuin. Thuis is ons mannetje een echte waterrat (hij zit op babyzwemles), maar bij de kleinste spettertjes begint hij te huilen. Langzaam begint hij toch een beetje te wennen en uiteindelijk durft hij zelfs iets dichter bij de waterstralen te komen.

Voorzichtig op onderzoek uit...

Na een tijdje gezeten en gespetterd te hebben, lopen we naar de supermarkt van het hotel voor een ijsje. Met het ijsje gaan we terug naar ons appartement, waar we op het balkon genieten van de zon (en het ijsje!). Als mijn man vervolgens aan het eten wil beginnen, ontdekken we dat we geen olie hebben om te bakken, dus gaat hij nog snel naar de supermarkt. Vervolgens kan het koken beginnen! Het is even wennen aan de twee kleine pitten en de beperkte keuze in pannen, maar uiteindelijk staat er een maaltijd op tafel die nog best smaakt ook.
 
Als alles op is, gaan we nog even naar buiten voor een avondwandeling. Bij de supermarkt om de hoek halen we nog wat schoonmaakdoekjes en -spullen, aangezien de mierenplaag in het appartement steeds groter lijkt te worden. We melden het bij de receptie, maar omdat ze moeten sprayen tegen ongedierte, kan dat beter op een ander moment. Na even overlegd te hebben, besluiten we het niet te doen: we weten niet hoe lang de spray blijft hangen en hoe ons kleine mannetje er op reageert.
 
Terug in het appartement is het bedtijd voor ons mannetje. We volgen hetzelfde ritueel als thuis, maar toch is het weer brullen. Na een tijdje overwint de vermoeidheid echter en valt hij in slaap. Wij ruimen intussen het appartement op en vegen even goed, zodat de mieren hopelijk begrijpen dat er hier niets meer te halen valt. Of het gaat helpen? We zullen het zien!

Nog even heerlijk buiten zitten op het balkon met dit uitzicht tot het bedtijd is!

 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Lanzarote 2022: dag 1

Zondag 1 mei

Toen we in februari deze zonvakantie naar Lanzarote boekten, hadden we er heel erg veel zin in. Eindelijk weer lekker even genieten met heerlijk weer na alle ellende van de coronapandemie!
Hoe dichter we bij het vertrek kwamen, hoe meer we er echter tegenop gingen zien. Dit had alles te maken met de vliegreis.
We zouden in eerste instantie met een TUI Dreamliner vliegen. Dertig dagen van tevoren kon je plaatsen reserveren, dus - aangezien we voor het eerst gingen vliegen met een dreumes van dan veertien maanden - reserveerden we de stoelen zodra het kon  (op de minuut!). We hadden bij onze boeking extra betaald voor comfort klas, dus we konden reserveren voor rij 7.

 
De vrijdag, een week voor we vertrokken, kregen we ineens een mail dat onze stoelen om waren gezet naar rij 35. Geen uitleg, niks, alleen een mail met een telefoonnummer voor als je vragen had. Natuurlijk belde ik het nummer en na twintig minuten in de wacht gehangen te hebben, werd er verteld dat zij niet konden kijken waarom deze wisseling gedaan was (ze konden wel zien dat rij 35 toch echt ook nog comfort klas was), maar dat ik het reisbureau moest bellen (ook TUI, net zoals met wie ik gebeld had). Goed, dan bellen naar het reisbureau! De situatie weer uitgelegd en ik zou teruggebeld worden. Dat werd ik ook netjes en er werd mij verteld dat er een ander toestel voor de vlucht gebruikt zou worden. Er zou nog extra gekeken worden of rij 35 echt comfort was.
 
De maandag voor we vertrokken, kregen we een mail dat Wamos Air de vlucht zou uitvoeren (vandaar de plaatswijziging). Diezelfde dag werd ik ook gebeld door het reisbureau: rij 35 was echt comfort klas. Er zou nog geprobeerd worden om ons verder naar voren te plaatsen, maar op dit moment was dat niet mogelijk.
 
De vrijdag voor we vertrokken, kregen we ‘s avonds rond acht uur ineens een mail met dat we dertig euro terug kregen. We vlogen namelijk economy klas in plaats van comfort! Ik heb er niet eens meer over gebeld.
(Vrijdag voor vertrek kregen we trouwens ook een mail over de terugvlucht - die zou ook uitgevoerd worden door Wamos Air. Wordt vervolgd?)
Zaterdag, een dag voor vertrek, werden er ineens nieuwe e-tickets verstuurd en ineens zaten we op rij 17. Alleen… onze gereserveerde broodjes waren van de reservering verdwenen! Omdat we al niet meer konden bellen met TUI, hebben we zondagochtend - de dag van vertrek - er nog over gebeld. Waarschijnlijk zouden we ons geld wel terugkrijgen, werd ons gezegd, maar verder konden ze ook niks zien. Intussen was het ons ook nog niet gelukt om online in te checken. Dit werd verklaard door een sms om half tien ‘s ochtends (iets meer dan vijf uur voor vertrek): de vlucht zou uitgevoerd worden door Euro Atlantic Air! Goed… als we er maar komen?

Het toestel waar we mee vlogen

En toen kon de vakantie toch beginnen! Hoewel… de hobbel Schiphol moest nog genomen worden... We waren van plan kwart voor elf weg te gaan, zodat we om half twaalf op P3 zouden zijn en om twaalf uur in de vertrekhal (drie uur van tevoren). Met een kleintje loopt echter altijd alles uit en dus vertrokken we pas om elf uur. De rit verliep gelukkig zonder problemen, na drie kwartier kwamen we aan bij P3. Meteen bij de ingang stond al een medewerker met de tip om hier de auto uit te laden en dan pas te parkeren. Dit hebben we gedaan: mijn man ging de auto parkeren, terwijl ik met ons kleine mannetje bij de koffers wachtte.
 
Toen de auto geparkeerd was (rij 512…), konden we met de bus naar de vertrekhal. Instappen was even een uitdaging met drie koffers, een buggy en een kleine, maar we wisten veilig de bus in te komen. Uiteraard waren al zitplaatsen al bezet, waardoor we moesten blijven staan met ons mannetje in de draagzak. Even goed vasthouden en na ongeveer tien minuten waren we bij vertrekhal 1 en 2, waar iedereen uit moest stappen. Snel de buggy gereed maken en dan lopen naar vertrekhal 3!
 
Bij de incheckbalie viel de drukte gelukkig mee. Het was niet meer gelukt thuis online in te checken en ook bij de kiosk om zelf in te checken lukte het niet, dus we moesten naar de balie. Daar duurde het even: door al omstandigheden zouden we recht hebben op twee vergoedingsvouchers voor iets te eten of drinken (waarde: 4 euro 95 per voucher, terwijl we meer betaald hadden voor ons broodje...), maar de tweede voucher moest nog van kantoor gehaald worden. We besloten daarom om niet te wachten, maar die ene voucher die er wel was te accepteren.
 
Vervolgens was er nog even gedoe vanwege de drie koffers (“Hebben jullie bagage bijgeboekt voor de baby?” “Nee, er staat in jullie voorwaarden dat je gratis 10 kilo ruimbagage mee mag nemen voor een baby.”), maar dat werd redelijk snel opgelost. De koffers verdwenen uit zicht, wij konden de rij in!
 
Na zo’n vijftien, twintig minuten werd ons verteld dat we in de verkeerde rij stonden. We moesten helemaal terug naar vertrekhal 1 en dan buiten in de rij aansluiten… Waarom was dat niet eerder aangegeven of verteld? Omdat niemand iets gezegd had, gingen wij er gewoon vanuit dat je de bordjes naar de gate moest volgen. Er is nergens gezegd of te zien geweest dat je na het inchecken naar Vertrekhal 1 moest. Minpuntje voor Schiphol!
 
De rest kun je je vast wel voorstellen als je het nieuws een beetje hebt gevolgd: buiten in de rij, terug naar binnen, allerlei paadjes, gelukkig konden we wel met de lift naar boven en toen natuurlijk weer verder met de slingerpaadjes. Om tien voor half drie konden we in een rij voor de controle aansluiten, om half drie zou de gate sluiten…
 
Mijn man is eerst door de controle gegaan, zodat hij kon rennen naar de gate en hopelijk daar nog even wat tijd voor ons regelen. Mijn handbagage moest natuurlijk extra gecontroleerd worden vanwege de babyvoeding: het potje eten moest in een speciale machine om goedgekeurd te worden. Gelukkig bleek er echt vegetarische pasta in te zitten en kon ik met de buggy een sprint gaan trekken naar de gate. We waren er tien over half drie, maar het boarden was pas net begonnen. We hadden het gehaald!
 
We konden meteen door de trap af naar beneden (de laatste hobbel op Schiphol, want er was geen lift in de buurt met de buggy) en daar onze boarding passen laten scannen. De buggy ging in de hoes, werd bij de andere buggy’s gelegd en toen konden we de slurf in.
 
Zodra we aan boord waren, hebben we meteen water gevraagd voor ons mannetje, want we hadden natuurlijk geen tijd gehad om nog iets te drinken of te eten te kopen, laat staan de voucher van de incheck gebruiken. Dit kregen we meteen in de vorm van een flesje water, zodat ons mannetje in ieder geval iets kon drinken.

Wij zitten klaar voor vertrek!

Vervolgens was het onszelf opvouwen in de stoelen. De beenruimte was erg krap (ik ben 1 meter 70...) en we hadden geen netje aan de stoel voor ons om spullen in te doen. Erg onhandig met een kleine! Met een beetje moeite zaten we uiteindelijk alle drie. En toen was het wachten… Natuurlijk begrepen we dat we later zouden vertrekken door de drukte, maar we vertrokken uiteindelijk met een uur vertraging vanaf de gate, ook doordat de deur niet wilde sluiten... Toen was het nog taxiën naar de Polderbaan en pas toen begon de vlucht echt.

Eindelijk onderweg!

De vlucht had goede en slechte dingen. Goed was dat we twee keer gratis service aan boord kregen (de eerste keer een broodje met drinken, de tweede keer een gevulde koek met drinken) en dat ons mannetje het prima deed. Hij vermaakte zich prima met naar buiten kijken en zijn charmes uitproberen op de buurvrouw aan de overkant van het gangpad.
Slecht was dat er nauwelijks beenruimte was, we geen idee hadden hoe lang het nog vliegen was (er waren wel een paar schermen, maar die deden het niet), het verschonen in een toilethokje niet heel fijn was en dat het ruim twintig minuten duurde om het potje babyvoeding op te warmen, aangezien ze geen magnetron hadden... Verder was het toestel van binnen gewoon erg vies: toen we aankwamen, lagen de kruimels al op de grond en tussen de zitting en leuning van mijn stoel zat een vieze tissue. 
 
We landden uiteindelijk om zeven uur plaatselijke tijd, een halfuur later dan gepland. Vrij snel daarna mochten we het vliegtuig uit, de bus in en naar de aankomsthal. Er stonden wat schermen voor coronacontrole, maar er werden slechts twee mensen uitgekozen om hun app te laten zien: de rest mocht zo doorlopen.
 
We waren al gelijk bij de bagagebanden. Onze bagage zou aankomen op band twee, de buggy op band zes. Dit duurde allemaal wel even, vooral de buggy. Hierdoor kwamen we als laatsten bij de bus aan die ons naar het hotel zou brengen. Helemaal achterin wilde iemand nog wel opschuiven, zodat we bij elkaar konden zitten. Ons mannetje viel prompt in slaap (tijdens de vlucht had hij niet geslapen).
 

Het duimpje in de mond en slapen maar!

De bus vertrok vrij snel en na een kwartiertje waren we bij Puerto del Carmen, de plaats waar we zouden verblijven. Na een paar stops kwamen we bij het hotel, Cinco Plazas. Meneer werd weer wakker bij het uitstappen en zette bij het inchecken meteen zijn charmes in om de receptionist helemaal in te pakken. Zou het daardoor zijn dat het babybedje eerder in de kamer was dan wij? Ze wisten namelijk niet dat er een babybedje moest komen, al was dat wel in de reservering gezet. De late checkout die we wilden, die ook in de reservering gezet was, wisten ze wel, maar konden ze pas vrijdag bevestigen.
 
Onze kamer lag aan de zijkant van het complex, op de bovenste verdieping. Om er te komen, moesten we al drie trappen op. Gelukkig waren er drie Britse jongens die ons met de koffers en buggy hielpen sjouwen. Heel erg lief van hen, want anders zou het ons niet gelukt zijn!
 
Toen we boven stonden, bleek dat er geen sleutelkaartje in de envelop zat die we hadden gekregen. Ik ben snel teruggegaan naar de receptie en kreeg alsnog twee sleutelkaartjes.

Links bovenaan deze trap was onze kamer

Inmiddels was het kwart over negen en om tien uur zou de supermarkt naast het hotel sluiten. We hebben snel ons mannetje naar bed gebracht, die het prompt op een brullen zette. Terwijl papa bij hem bleef, ben ik toch maar snel boodschappen gaan doen. Toen ik terug was, brulde hij nog steeds, dus zijn we samen bij hem gebleven tot hij eindelijk sliep. Toen konden wij ook eindelijk bijkomen van de uitputtende dag.
 
Natuurlijk begrijpen we dat er vandaag ook zeker situaties met overmacht waren, maar zo’n bijzonder begin van de vakantie hebben we nog nooit eerder meegemaakt. Vooral het stukje communicatie vanuit TUI is ons erg tegengevallen en weerhoudt ons er nu al van om snel weer voor TUI Fly te kiezen. Maar... hopelijk kunnen we nu eindelijk echt gaan genieten van de vakantie!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Center Parcs Het Meerdal 2022: dag 3

Zondag 23 januari 2022

Na een onrustige nacht staan we geen van drieën echt lekker op. Ons zoontje gaat na zijn ontbijt dan ook weer terug naar bed, waarna hij nog ruim anderhalfuur slaapt. Wij ontbijten met de afgeleverde broodjes (er zijn croissantjes vandaag!) en uitzicht op de witte herten in de achtertuin en testen dan het bubbelbad uit. Het is even puzzelen met de kranen en knopjes, maar uiteindelijk hebben we bubbels met discoverlichting (een van kleur veranderend lampje in het water). We vinden het wel grappig om even uitgeprobeerd te hebben, maar we vinden het ook een hoop waterverspilling voor een kwartiertje bubbelen.

Goedemorgen vanuit de achtertuin vandaag!

Als ons mannetje zijn fruithapje op heeft, gaan we naar buiten, waar meneer tot onze verbazing nog wat je jengelig blijft (hij is normaal gesproken een baby die buiten heerlijk vindt). We ontdekken waarom: er komen maar liefst twee tandjes door. Dat kan ook zijn onrustige nacht verklaren.

Via de kinderboerderij lopen we naar de Market Dome voor nog wat foto’s. Daarna halen we de zwemspullen op voor nog een laatste snelle duik in Aqua Mundo. Het is in het peuterbadje drukker dan gisteren, maar rond lunchtijd gaan toch veel mensen weg. We dobberen even, wij gaan nog een keer van de wildwaterbaan en door de stroomversnelling en dan kleden we ons weer om.

Diertjes kijken bij de kinderboerderij

Omdat ons mannetje zo ontzettend moe is, annuleren we het midgetgolf dat we gereserveerd hadden. Ook geef ik door dat we eerder uitchecken en dat er dus morgenochtend geen broodjes bezorgd hoeven te worden. Als laatste meld ik de koude slaapkamers. Ik krijg de vraag terug of ik het eerder gemeld heb - nee, daar hebben we niet aan gedacht. Bovendien denken we niet dat het zo snel op te lossen is, aangezien we vermoeden dat het ligt aan het verwarmingssysteem (als het in de woonkamer op temperatuur is, slaat de verwarming af, ook al zijn de slaapkamers nog niet op temperatuur). Er wordt beloofd dat er iemand zal komen kijken als we weg zijn.

Terug wandelen naar het huisje langs het meer

In het huisje beginnen we vervolgens met opruimen en inpakken, terwijl ons mannetje slaapt. Uiteindelijk is ook zijn kamertje aan de beurt: het beddengoed moet ook afgehaald worden. We doen nog snel een fruithapje en laden dan de laatste spullen in de auto. De herten wandelen intussen nog even door onze achtertuin om gedag te zeggen.

"Oh, gaan jullie alweer weg? Leuk dat jullie er waren!"

Rond tien voor vier vertrekken we bij ons huisje. We verlaten het park en rijden via wat binnendoorwegen - die je het idee geven dat je in the middle of nowhere bent - naar de snelweg. Zonder files komen we uiteindelijk rond half zes thuis aan.

We vonden het een leuk weekendje, vooral met Aqua Mundo. Ook fijn dat er weer meer mogelijk is. De koude slaapkamers vonden we wel echt een groot minpunt. Het is een prachtig huisje, van alle luxe voorzien, en dan zijn de slaapkamers niet warm te krijgen? Het is dat we een gratis upgrade hebben gekregen - als we de volle prijs betaald zouden hebben, zouden we echt wel een klacht ingediend hebben.

Is Center Parcs Het Meerdal een aanrader? Ja, zeker: er is genoeg te doen op het park en ook voor kinderen, van heel jong tot wat ouder, zijn er genoeg mogelijkheden. Ook heel fijn dat er een kinderstoel en -bedje aanwezig waren. Qua prijs vinden we het minder aantrekkelijk. Als je geen leuke aanbieding hebt, vinden we het toch erg prijzig, zeker aangezien je voor bijna alle activiteiten (op het zwemmen na) nog extra moet betalen. Of we ooit nog eens terug gaan naar dit park? Wie weet, misschien wel. Maar dan wel in de zomer, als de temperatuur beter is!

Reisverslag Center Parcs Het Meerdal 2022: dag 2

Zaterdag 22 januari 2022

Ondanks de koude slaapkamers heeft iedereen redelijk geslapen. Ons kleine mannetje is zoals gebruikelijk vroeg wakker, maar met een beetje rekken zit hij uiteindelijk ‘pas’ rond kwart over zeven aan het ontbijt. Als hij klaar is, zien we dat ons ontbijt wordt bezorgd: bij onze VIP upgrade hoort namelijk een broodjesbezorgservice.

Nadat wij ook ontbeten hebben, besluiten we ons zoontje nog even terug naar bed te brengen. Net als we hem aan het verschonen zijn, zien we buiten iets wits voorbij schieten. Het blijken witte herten te zijn, die op zoek zijn naar eten. Gelukkig hebben wij ons tasje met broodjes al binnen gehaald!

 

De witte herten op het park

Terwijl ons mannetje slaapt, gaan we om de beurt een stukje hardlopen over het park. Het is er nog rustig, ik kom alleen de herten nog twee keer tegen.

Hallo nog een keer!

Na het hardlopen (en een fruithapje voor meneer) testen we om de beurt de douche, die zelf prima is, maar in de badkamer blijft het fris. Het lijkt wel alsof het dakraam open staat, maar er is geen knop te vinden om dat te controleren. We lunchen vervolgens in het huisje en pakken dan onze spullen in om te gaan zwemmen. Met drie tassen en een gele zwemband wandelen we naar de Market Dome, waar de ingang van Aqua Mundo is. Onze QR-code wordt gescand, ons identiteitsbewijs erbij gecontroleerd en dan hebben we toegang! We parkeren de kinderwagen op de speciale kinderwagenparkeerplaats en gaan daarna het zwembadgedeelte in. Er zijn een aantal speciale kleedhokjes met aankleedkussens voor baby’s, al is nu ook een groot deel afgesloten wegens verbouwing.

Als ons kleine mannetje omgekleed is, moeten we nog even kijken hoe het gaat met het kluisje. Er kan een munt van 1 of 2 euro in (die je netjes terug krijgt), maar we hebben alleen 50 cent. We proberen nog een winkelwagenmuntje, maar helaas lukt die truc niet. Gelukkig kun je bij de badmeesterpost pinnen.

We proppen zoveel mogelijk spullen in het kluisje en gaan dan op zoek naar een stoel om de rest van de spullen neer te leggen. We vinden er eentje bij het peuterbadje, waar langs de kant ook twee boxen staan. Met ons mannetje op de arm lopen we vervolgens eerst een rondje. Behalve het peuterbadje is er een groter bad, een bad met een stroomversnelling en een waterval, een glijbaan en de wildwaterbaan die naar buiten gaat. Allemaal iets te wild voor ons kleintje natuurlijk!

Mijn man test even de wildwaterbaan, waarna we naar het grote bad gaan. De temperatuur is lager dan wat wij gewend zijn bij het babyzwemmen, maar ons mannetje vindt het prima en kijkt z’n ogen uit al dobberend in z’n gele band. In het peuterbadje spettert hij er vrolijk op los en hij gaat zelfs alleen van de glijbaan! Ook een bal van Center Parcs die in het water ligt, vindt hij geweldig.

Heerlijk genieten in het water! (Gezichtje onherkenbaar gemaakt ivm privacy)

Na een ruime drie kwartier zien we dat hij moe begint te worden. We laten hem nog even uit dobberen en gaan hem dan aankleden. We moeten even wachten bij de kleedhokjes, want niet iedereen heeft gezien dat de speciale babyhokjes zijn voor het omkleden van baby’s.

Zo’n tien minuten later zijn we allemaal omgekleed en kunnen we naar de kinderwagen, die er gelukkig nog staat. We kijken nog even in het speelgoedwinkeltje en halen bij de supermarkt nog een paar rollen toiletpapier, aangezien er in het huisje maar 1 rol aanwezig is. Vervolgens gaan we naar huis voor een fruithapje en een lang dutje voor meneer!

Nog even rondkijken in de Market Dome!

Terwijl hij slaapt, bak ik alvast de speciale pannenkoeken voor zijn avondeten en bestellen mijn man en ik eten voor ons bij een pizzeria in de buurt, La Rondine. De bestelling kan alleen telefonisch en er is alleen afhaal mogelijk, geen bezorging (al gingen we hier al niet vanuit door onze huidige verblijfplaats). Mijn man gaat dus niet veel later op weg om het eten op te halen. Volgens Google Maps is het tien minuten rijden. Reken daarbij vijf minuten om naar de auto te lopen, dus dat zou betekenen: in totaal, heen en terug, een ruim halfuur. Hij is echter pas na vijftig minuten terug, omdat er een wegafsluiting was. De pizza’s zijn hierdoor wat kouder, dus gooien we ze nog even een paar minuten in de oven. Daarna smaken ze weer prima. Ons mannetje smult ondertussen van een pannenkoek met banaan en een naturel versie, al landt er van die laatste toch ook veel op de grond…

Eet smakelijk straks!

Normaal gesproken wandelen we na het eten altijd nog even, maar we zijn allemaal zo moe na de dag vol activiteiten dat we het bij nog even spelen houden en dan het bedtijdritueel starten voor ons mannetje. Op zijn slaapkamer is het echter zo koud dat we de verwarming opstoken tot 25 graden. Dit helpt wel iets: de temperatuur in zijn kamer gaat van 15 naar 18 graden!

Na wat gepruttel valt ons mannetje in slaap en kijken wij nog naar Wie is de Mol?, gevolgd door Moltalk. Dan gaan wij ook naar onze Siberische slaapkamer voor de laatste nacht in het huisje.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Center Parcs Het Meerdal 2022: dag 1

Vrijdag 21 januari 2022

Via een niet nader te noemen babywinkel hebben we door verschillende aankopen meerdere kortingsbonnen voor Center Parcs. We besluiten er eentje te gebruiken voor een weekendje weg bij Center Parcs Het Meerdal in America, Limburg, en boeken last minute voor vrijdag tot en met zondag (officieel maandag, maar wegens werk moeten we zondag al terug). De volgende dag - een paar dagen voor ons vertrek - worden we gebeld: omdat het rustig is op het park krijgen we een gratis upgrade naar een vernieuwde VIP cottage. We vragen nog even na of er daar ook een kinderbed en -stoel aanwezig zijn en dit wordt ons beloofd.

Vrijdag vertrekken na nog een gewone werkdag voor mij. We rijden de A2 af en volgen na een tijdje een alternatieve route wegens een grote file bij Eindhoven. Uiteindelijk komen we op een lange provinciale weg vol met rotondes om de paar kilometer. We stoppen nog even kort bij een tankstation, maar dan rijden we door en komen we iets voor vijven bij Het Meerdal aan. Van tevoren hebben we ingecheckt, dus na een korte vraag naar onze naam krijgen we een mapje met de sleutels, de WiFi-code en de pasjes voor het zwembad.

We volgen de pijlen voor route 8, want we hebben huisje 813. Onderweg zien we diverse bouwvakkers: blijkbaar gebruikt Center Parcs deze rustige tijd om huisjes te vernieuwen.

Zonder moeite vinden we huisje 813. We stappen binnen in een kleine entree met spiegel en kapstok en staan dan in de woonkamer met keuken. Het ziet er allemaal netjes uit met een kleedje op de vloer, een tafeltje, een bankstel, een grote TV en natuurlijk de eetkamertafel met vier stoelen eromheen. Tegen de muur staat nog een kastje met wat serviesgoed.

De ingang van het huisje, de eetkamer en keuken

Langs het keukenblok kom je bij de badkamer, die voorzien is van een regendouche, bubbelbad en infraroodsauna. Ernaast is een los toilet en verderop in de gang zijn de twee slaapkamers. Omdat we de VIP upgrade hebben gekregen, zijn de bedden al opgemaakt en liggen er handdoekenpakketten. Ook staat er in 1 slaapkamer een babybedje. Ik zet het snel in elkaar, zodat ons zoontje even veilig kan spelen terwijl wij uitladen. Mijn man brengt vervolgens de auto weg (Center Parcs wil graag dat je je auto zo min mogelijk gebruikt tijdens je verblijf op het park), ik blijf bij ons zoontje en het konijn dat ook mee mocht. Het konijn vindt het nog maar niks, ons zoontje kruipt al vrolijk rond tussen zijn speeltjes.

De badkamer met regendouche, bubbelbad en rechts de infraroodsauna

Al lekker aan het spelen!

Waar ben ik nu weer?

Als mijn man terug is, beginnen we aan het avondeten. Voor vanavond hebben we zelf boodschappen meegenomen in de vorm van soep. Het broodrooster komt ook goed van pas voor nog iets erbij. Nadat we de kinderstoel uit de berging gehaald hebben, kunnen we aan tafel. Ons kleine meneertje vindt het wel prima op zijn grote troon! Fleur, ons konijn, komt ondertussen even haar hokje uit, maar als ze de vreemde omgeving ziet, gaat ze snel weer terug!

Na het eten pakken we ons zoontje goed in met muts en wantjes en wandelen we nog even naar de Market Dome, het centrale deel van het park. Bij de supermarkt, die tot acht uur open is, halen we nog een boodschap. Ook kijken we even verder rond in de Market Dome en bij de speeltuin erachter. Langs het meer gaan we vervolgens terug naar ons huisje, waar we ons zoontje naar bed brengen. We hebben geen commode en de magnetron-oven is even wennen, maar met een beetje puzzelen, passen en meten kan meneer uiteindelijk lekker zijn bedje in. We hopen dat hij goed slaapt, want ondanks ons gestook met de verwarming, is het in de slaapkamers flink koud.

Vogels in de Market Dome (foto op een ander moment gemaakt)

Als ons kleine mannetje op bed ligt, ruimen wij nog even wat op en kunnen wij vervolgens ook ontspannen. Morgen hopen we verder te ontspannen, maar er zal ook wat inspanning zijn: we willen namelijk lekker gaan zwemmen!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2