Uit in Nederland: Dierenpark Zie-Zoo

Maandag 28 oktober 2024
 
De afgelopen jaren hebben we, zowel in binnen- als buitenland, verschillende dierentuinen en dierenparken bezocht. Vandaag bezoeken we een speciaal park: Dierenpark Zie-Zoo, een dierentuin met bijzondere diersoorten, die mede gerund wordt door mensen met autisme. Ook de ligging is opvallend: de dierentuin ligt naast de Luchtmachtbasis Volkel…
 
Vanaf ons huis is het ongeveer een uur rijden naar Dierenpark Zie-Zoo. Een goed navigatiesysteem is handig, want de dierentuin staat niet echt aangegeven op de borden en ook de ingang is niet bijzonder opvallend. Wel bijzonder: het parkeren is helemaal gratis!

Welkom bij Zie-Zoo!

 
Als we binnenkomen, zien we links meteen de eerste dieren: de kaaimanteju in een leuk verblijfje met een waterval. Ook zijn hier binnen de toiletten en is er een winkeltje. Goed om te weten: het winkeltje is te bereiken via een klaphekje (net als bij de supermarkt), waardoor je die echt als laatste moet bezoeken.

Een van de twee kaaimanteju's (met staar?)

 
Via een pad met hoge houten hekken eromheen komen we bij de eerste dieren: de koikarpers in een vijver met zeer hoog water. Ertegenover is een bankje, waar we even fruit eten voor we de route gaan volgen. We gaan door twee deuren met flappen ertussen en komen bij het gebied van onder andere de flamingo’s, de lepelaars en de hamerkoppen. Tussen de dieren staan een heleboel planten voor een natuurlijk verblijf.

De flamingo's, lepelaars en hamerkoppen

 
Buiten komen we bij een grote vijver, waar de Carolina-eenden zouden moeten zitten. We zien echter alleen gewone eenden. Bij het hek lopen wel twee schattige capibara’s.

Altijd schattig: de capibara!

 
We gaan naar rechts, waar het verblijf is van de Hudsoneekhoorns en de cavia’s. Naast het verblijf is een moestuin, die iets groter is dan onze eigen moestuinbak van een meter bij een meter thuis…

De Hudsoneekhoorn

 
Naast de moestuin wonen de boshonden, die enthousiast heen en weer lopen en hardloopwedstrijdjes lijken te doen.

Even plassen en dan weer verder hardlopen!

 
Weer een deurtje verder komen we bij de manenwolf, oftewel de ‘vos op stelten’. Hij laat zich net mooi zien.

Door de weerspiegeling niet helemaal goed te zien, maar de manenwolf was echt een prachtig dier!

 
Tegenover de manenwolf wonen de indrukwekkende Stellers zeearenden. Het zijn echt prachtige, grote dieren met een opvallende snavel en grote vleugels.

Heel indrukwekkend door hun grootte: de Stellers zeearenden!

 
Na de zeearenden volgt een deel wat nog in aanbouw is: de vogelvolière voor de gieren. Aan de andere kant zien we nog twee witlippekari’s (zwijntjes) en verderop de grote miereneter.

Zie je de witte lippen van de witlippekari's?

 
Langs de etende kamelen komen we bij een overdekt stukje, waar een aantal binnenverblijven zijn. Hier wonen onder andere de witneusbeer, de uilen en de blauwgele ara’s.

De blauwgele ara

 
We lopen een stukje terug, zodat we nog bij de Afrikaanse wilde honden kunnen kijken, die ook van bovenaf te bewonderen zijn, en de gevlekte hyena’s.

Bij zoonlief zijn de gevlekte hyena's favoriet

 
Tegenover de hyena’s wonen de rode honden, een soort vossen, met een hele groep bij elkaar.

De familie rode honden

 
Verderop is het verblijf van de prairiehondjes, dat leuk aangekleed is met een treinspoor. De prairiehondjes delen hun verblijf met de witte pauwstaartduiven.

Het verblijf van de prairiehondjes en de pauwstaartduiven

 
Buiten de hekken is nu de ingang van de luchtmachtbasis goed te zien. De vicuña’s kijken er niet op of om van, net zomin als de Kameroen schapen.

"Wat zei je? Luchtmachtbasis? Oh, dat maakt me niets uit!"

 
Langs ‘Hedwig’ (de sneeuwuil) en de Yucatan eekhoorns komen we bij de zwarte beer. Er staat een hek omheen, maar het dier is wel van heel dichtbij te bewonderen.

Zo dichtbij de beer sta je...

 
We volgen de bordjes naar het restaurant voor even een sanitaire stop (er zijn maar op twee plekken in het park toiletten) en spelen in het speeltuintje. Boven het restaurant bevindt zich de dierenzolder, waar nog wat verschillende dieren wonen: de schildpadjes, de Mexicaanse korsthagedis, de ringstaartmangoesten, de doornstaartagamen (een soort hagedissen), de gladvoorhoofdkaaimannen en de groene anaconda. Ook is er een kastje met miljoenpoten, schorpioenen, rooskevers, wandelende takken en iets groots met acht harige poten…

De doornstaartagamen

 
Nadat we bij de Humboldt pinguïns op bezoek zijn geweest, vervolgen we onze route langs de penseelzwijnen, stekelvarkens, zebramangoesten en stokstaartjes.

"Hé, hallo, wat leuk dat je er bent!"

 
We lopen door en zien de serval en de corsacvossen, die er zo schattig uitzien dat je ze het liefst zou willen aaien. Om de hoek zou nog een knuffelhoek moeten zijn met cavia’s en konijnen, maar de konijnen zijn nergens te bekennen. Dit geldt ook voor de sneeuwpanter. De sneeuwgeiten zijn wel weer te zien.

De serval

Zo schattig, deze corsacvossen!

 
Tegenover de sneeuwpanter zien we de manoel, een soort kat die ons aan Knikkebeen doet denken, Hermeliens kat uit Harry Potter. De buurman, de bonte marter, is weer nergens te zien.

Het is net Knikkebeen!

 
De laatste verblijven zijn die van de gieren en van de Australische dieren: de grijze reuzenkangoeroe (niet te zien), de twee verschillende soorten wallaby’s en de kookaburra’s. Die laatste zijn vogels die heerlijk herrie kunnen maken!

Oren dicht als de kookaburra's geluid gaan maken!

 
Inmiddels hebben we de hele route afgelegd. We lopen nog een rondje om nog wat favoriete dieren te zien en ook nog wat dieren die we gemist hebben, zoals de Kirk’s dik dik (vroeger noemde ons zoontje zijn knuffel van Dikkie Dik altijd ‘Dik Dik’, maar dit hertje lijkt er totaal niet op!), de gestreepte hyena, de Siberische wezel en de beermarter. De echte beer heeft zich inmiddels verstopt, maar… de sneeuwpanter laat zich nog wel even zien!

De Siberische wezel

Het lijkt niet echt op een dikke rode kater, deze Kirk's dik dik

Toch nog net even de sneeuwpanter gezien!

Na nog een laatste bezoek aan het toilet en natuurlijk het winkeltje, staan we weer buiten op de parkeerplaats. We vonden het een erg leuke dierentuin om te bezoeken, omdat er heel veel dieren te zien zijn (de verblijven liggen erg dichtbij elkaar) en ook veel dieren die je normaal niet in de dierentuin (of het wild natuurlijk) tegenkomt. Ook vinden we het een enorm voordeel dat parkeren gratis is.
Het is duidelijk geen commercieel park, want het winkeltje is maar klein en er is maar één horecagelegenheid. Dit heeft ook een nadeel, want daardoor lijkt de dierentuin ook een kleiner budget te hebben en ogen veel verblijven toch iets armoediger. Maar aangezien de prijs ook niet hoog is (€15 vanaf 2 jaar / boven de 65 of houder van een Autipas of €17,50 vanaf 12 jaar), mag je ook geen dierentuin zoals Wildlands verwachten. Het is gewoon een leuke, kleinschalige dierentuin en het is ontzettend fijn dat mensen met autisme mee mogen helpen de dierentuin te runnen.
Als we heel eerlijk zijn, raden we de dierentuin echter niet aan met jongere kinderen. Er is maar één speeltuin in het hele park, verder is het alleen kijken. Maar mocht jouw kleintje niet van het spelen en uitrazen zijn, maar juist van het veel kijken, dan is dit een topdierentuin!

Uit in Nederland: Space Expo

Zondag 13 oktober 2024

Omdat ons zoontje een grote fan is van de ruimte en boekjes gelezen heeft over André, het kleine astronautje, bezoeken we vandaag een museum speciaal voor hem: Space Expo in Noordwijk.

Vanaf ons huis is het ongeveer een uur rijden naar Noordwijk, waarbij we het laatste stuk van de rit twijfelen over de instellingen van ons navigatiesysteem. We komen door allerlei dorpjes en zien nog nergens borden, gaan we echt wel goed? Gelukkig blijkt het toch te kloppen en komen we keurig voor tien uur aan bij Space Expo.

Als we binnenkomen, is links de balie, in het midden het winkeltje en rechts een restaurantje met de garderobe en de toiletten. Ook hangen er al informatieborden, met daarop ook de Space Shuttle en de ramp met de Challenger. We bekijken ze even vluchtig, maar gaan dan nog even naar het toilet (waar op de deuren weetjes staan over naar het toilet gaan in de ruimte en waar de prullenbak de vorm van een raket heeft) voor we het museum zelf in gaan.

Bij de balie laten we onze kaartjes scannen. Onze kleine ruimtevaarder krijgt een speurtocht mee. Als hij de vragen goed beantwoord, waarbij papa/mama mag helpen, krijgt hij aan het einde een echt astronautendiploma. Dit wil hij natuurlijk wel!

Via een deur met daarop een afbeelding van heel veel sterren, komen we in een gang met wat fotoborden. Aan de rechterkant zijn kleine ronde raampjes, waarachter je de planeten kunt bekijken. Uiteindelijk komen we uit bij een ronde ruimte, wat het begin van het museum is.

Het museum bestaat eigenlijk uit één grote hal met daarin verschillende stukken. Het eerste stuk links is de cleanroom, waar meer te leren is over satellieten en het ontwerpen van ruimtemissies.

Ruimtemissies worden eerst op aarde getest, zo leren we in de cleanroom (foto van Space Expo)

Vervolgens komen we bij de Sojoez-capsule, de echte capsule waar André Kuipers mee naar de ruimte vloog. Er staat een televisie naast, waar een film over de reis van André getoond wordt, inclusief de landing. Deze film is ook nog op een groot scherm te zien.

De Sojoez-capsule is echt in de ruimte geweest, wat duidelijk te zien is

Naast de Sojoez-capsule wordt meer verteld over waar satellieten voor gebruikt worden. Omdat dit veel lezen is, zijn we hier maar kort. Wel kijken we nog bij de 'lancering' van een raket: onder een groot schaalmodel is een videoscherm op de vloer, waar de lancering op te zien is. Op het moment dat de raket de lucht in gaat, voel je de grond ook trillen. Ons eigen astronautje vindt dit toch wat spannend en wil liever opgetild worden.

Naast de lancering staan nog wat schaalmodellen van raketten. Ook is er één motor van een raket op echte schaal nagemaakt, zodat je door krijgt hoe groot zo'n raket eigenlijk is.

Kijken bij de verschillende raketten en de echte motor (foto van Space Expo)

Wat voor kinderen erg leuk is, is het raketproefje naast de schaalmodellen. Door op een knopje te drukken en dan te wachten, kun je een raket lanceren... en komt hij weer terug in het buisje waar hij uit gelanceerd werd! Ons peutertje vindt dit natuurlijk helemaal geweldig en is er niet bij weg te slaan. Hij lijkt ook geluk te hebben: er was niemand voor ons en als wij lanceren, komt de raket heel hoog. Kinderen die na ons zijn, hebben een raket die wel omhoog gaat, maar lang niet zo ver als die van ons.

3, 2, 1... Lift off!

Het volgende stuk is het ruimtestation ISS, dat helemaal nagebouwd is. Zo kun je ontdekken wat er allemaal aan boord is, inclusief de 'slaapkamer' en natuurlijk het toilet. Voorin het ruimtestation kun je 'naar buiten kijken' via ramen die ook weer exact zijn nagemaakt.

Rondkijken in het ISS

Na het ISS komen we bij de eerste landing op de maan. Hier is ook een 1:1 model van gemaakt.

One small step for man...

Naast het model kun je ervaren hoe een raketlancering voelt. Mijn man probeert het even uit, maar haakt al snel af vanwege de ongemakkelijke houding waarin je moet liggen. Ons astronautje vindt het te spannend en wil niet. Met papa op de maan springen (liggend op een groene vloer op een sleetje, waardoor je extra hoog springt) wil hij dan weer wel.

Springen op de maan!

Er is ook nog een tentoonstelling met spullen die echt de ruimte in zijn geweest, zoals een pak van de Apollo 13 missie en voorbeelden van eten dat mee de ruimte in ging. Hier is ook een maansteen te bewonderen en een echte meteoriet.

Nog even de laatste antwoorden zoeken bij de meteoriet en maansteen...

Het laatste stukje gaat over de ruimterace tussen de VS en de Sovjet-Unie. Een echte spionagesatelliet maakt dit deel helemaal af. Omdat dit ook weer veel lezen is, gaan we vrij snel door naar de filmzaal, waar André Kuipers demonstreert hoe hij zich voorbereidt op een ruimtereis en wat je in de ruimte allemaal kan doen. Er zijn echte beelden uit de ruimte bij, waar André onder andere als Superman langs zweeft en laat zien hoe je je wast in de ruimte. Dit laatste maakt vooral veel indruk bij ons eigen ruimtevaardertje.

André Kuipers heeft er een echte fan bij!

Met mama's hulp heeft hij inmiddels alle vragen beantwoord en krijgt hij dus inderdaad zijn eigen astronautendiploma. Hij is er ontzettend trots op, maar nee, hij wil toch eigenlijk geen echte astronaut worden! Wel heeft hij een leuke ochtend in het museum gehad.

Een echt astronautendiploma!

Over het restaurant kunnen we niet oordelen, daar zijn we niet geweest, maar wel nog even in het winkeltje. Ze hebben wat leuke dingen, maar we vonden het vooral erg prijzig (€30 voor een knutselsetje...). Het parkeren is dan wel weer gratis, dus dat houdt het weer in evenwicht! ;)

Voor liefhebbers van de ruimte en ruimtevaart is dit museum natuurlijk helemaal geweldig. Door de speurtocht worden kinderen ook echt betrokken om meer te weten te komen over satellieten en raketten en alles wat met ruimte te maken heeft. Is het museum ook een aanrader voor jonge kinderen? Ja en nee. Ja als je kleintje gek is op raketten en de ruimte, nee als hij dat niet is. Natuurlijk zijn er wel dingen te zien en uit te proberen, maar er is ook veel informatie om te lezen en ook de Space Train, die naar ESA Estec gaat (de gebouwen van de Europese ruimtevaart), is pas voor kinderen vanaf negen jaar. 

Hoewel onze astronaut pas drieënhalf is, kreeg hij de speurtocht mee voor kinderen vanaf vijf jaar, maar zonder hulp zou het echt onmogelijk zijn geweest om die op te lossen. Wel weer heel leuk voor hem dat hij er een diploma mee kon verdienen!

Op zich is dit museum dus een aanrader, maar kijk goed naar de leeftijd van je kind en wat zijn/haar interesses zijn.

Uit in Nederland: Nijntje museum

Donderdag 17 oktober 2024

Als je denkt aan musea met jonge kinderen, denk je al snel aan het Nijntje museum in Utrecht. Wij zijn er één keer eerder geweest, toen onze peuter nog geen twee was en het museum tijdelijk in het centrum zat. Vandaag hebben we de originele locatie bezocht aan de Agnietenstraat, tegenover het Centraal Museum.

Van tevoren hebben we een tijdslot moeten reserveren. We hebben gekozen voor de eerste mogelijkheid: 10.00 uur. Op de website is tijdens het reserveren precies te zien hoeveel plekjes er nog beschikbaar zijn, dus je weet van tevoren al een beetje of het druk is op dat moment of niet.

Om bij het Nijntje museum te komen, hebben wij de trein naar Utrecht Centraal gepakt en daarna de tram naar Vaartsche Rijn. Vanaf daar is het nog een stukje lopen naar het museum zelf (een klein kwartiertje over grotendeels stoep, maar niet altijd een fijne stoep voor een kinderwagen/buggy). Wanneer we aankomen bij het museum, is het nog geen tien uur, maar we zien al wel een Nijntje bij de ingang staan.

De ingang van het Nijntje museum

Rond tien uur, als de klokken van de nabij gelegen kerk geluid hebben, gaan de deuren open. We gaan linksaf naar de ingang, waar onze tickets gescand worden. Er wordt in mijn ogen niet heel nauwkeurig naar het tijdslot gekeken, maar het kan natuurlijk dat het scanapparaat hier op let. Na het scannen krijgen we een korte uitleg over het gebruik van de kluisjes en over waar het toilet is en krijgen we de tip om op de tweede verdieping te beginnen.

We lopen naar de garderobe, waar we onze tas en jassen in een (gratis!) kluisje stoppen. De buggy parkeren we in de buggystalling, die zeer ruim is. Na nog een sanitaire stop, waarbij de toiletten ook al helemaal in het thema van Nijntje zijn en waarbij bijna elk toilet ook een verschoonplank voor baby's heeft, gaan we het museum in!

De kluisjes zijn allemaal voorzien van plaatjes met een letter eronder, zodat de kinderen mee kunnen helpen onthouden welk kluisje er gekozen is.

Natuurlijk wil onze eigenwijze peuter van inmiddels drieënhalf op de eerste verdieping beginnen, niet op de aangeraden tweede. De eerste verdieping blijkt ook het leukst, want hier zijn alle zalen met de verschillende 'werelden' van Nijntje.

We beginnen bij de tuin. Aan de rechterkant van de zaal kun je met een gietertje plantjes 'water' geven, links is de boomgaard met fruitbomen. Hier kun je de verschillende fruitsoorten tellen door de bordjes met het nummer op de juiste plek in de boom te hangen.

De tuin voor het huis

Vanuit de tuin kunnen we ook het 'huis' van Nijntje in gaan en komen we bij de keuken. Er is hier een speelkeukentje, een tafel en een muurtje waar je vier geuren kunt ruiken. Ook kun je voelen wat er verborgen staat via twee grote openingen, al is daardoor ook al te zien wat erachter staat.

Even snuffelen!

In het keukentje zijn genoeg mogelijkheden om te spelen. Er is een oventje, een fornuis, er is 'bestek' en er zijn verschillende pannen en etenswaren. Natuurlijk is er ook een tafel met erop getekende borden om aan te eten.

Heerlijk 'koken' in het keukentje!

Naast de keuken is een klein halletje met twee ouderwetse telefoons. Onze moderne peuter is helemaal verbaasd dat deze telefoons alleen kunnen bellen en niet videobellen...

Vanuit het halletje komen we bij de badkamer en slaapkamer. Hier kun je bij de spiegel 'tanden poetsen', voelen welk vestje het zachtst is en Nijntjes vriendinnetje Nina welterusten wensen. Er is ook een lamp die je aan en uit kunt doen, wat niet alleen bij onze lichtfanaat populair is!

Lampje aan, lampje uit en weer aan en weer uit en weer... Juist, ja!

We gaan verder en komen bij de wachtkamer van de dokter. Hier liggen wat boekjes en is een kralenrek. Rechts ervan kun je je meten en wegen, al weegt ons zoontje volgens deze weegschaal maar elf kilo... 

Meten en wegen bij de dokter

Verder naar rechts kun je je ogen laten 'testen' en terug naar links kun je lichaamsdelen benoemen. Ook is er nog een ziekenhuiszaal, compleet met verkleedkleren en nepspuiten en -thermometers. Ik ben blijkbaar erg ziek, want ik krijg maar liefst drie spuitjes van de verpleger!

In het ziekenhuis

Via de fruitboomgaard verlaten we het huis weer. Na een bezoek aan de tweede verdieping, waar een tekenfilm van Boris Beer met zijn paraplu op drie muren om je heen wordt afgespeeld, lopen we naar de overkant van de trap, waar nog meer zalen zijn. De eerste grote zaal heeft een groot loopspel met een kleurendobbelsteen, de timmerwerkplaats, sokken sorteren, de boerderij en blaadjes 'opvegen' met een bezem. Populair is echter ook het bord met allerlei knopjes en sloten.

Heerlijk: spelen met knopjes en sloten!

Bij de boerderij kun je 'hooibalen' (zachte gele blokken) stapelen. Ook kun je er de vachten van dieren voelen en dieren voeren door de juiste zachte blokken in het juiste gaatjes te doen door te kijken naar de vorm. Verder kun je in deze zaal nog een dier maken met tangramstukjes en een eigen tuintje ontwerpen.

Blaadjes vegen, dieren voelen en links dieren voeren met het vormenspel.

Via een lange gang, de 'straat' kom je bij de andere zalen. Ook in de straat is echter nog genoeg te doen met allerlei beweegactiviteiten en natuurlijk het thema van het verkeer.

De beweegactiviteiten, zoals hier in de gang, hebben een sticker van het Nijntje beweegdiploma. Dit zijn peutergymlessen die op verschillende plaatsen in het land gegeven worden.

De eerste zaal links die we tegenkomen, is de winkel van Betje Big. Natuurlijk is hier ook weer genoeg te doen: kleding passen, kleding versieren, bij de kassa spelen, kleding sorteren op kleur of vorm, oefenen met sluitingen... In ieder geval genoeg om hier een aardig tijdje te blijven!

Vervelen hoeft hier niet!

Verderop is het bos met paddenstoelen, net als in de Efteling, en aandacht voor sprookjes als Roodkapje en Sneeuwwitje en de zeven dwergen. Met pool noodles kun je zelf een boom maken door de 'takken' te buigen.

Een heel creatieve boom!

Aan het einde van de gang is het verkeersplein. Hier kun je op een fietsje rijden of in een rolstoel of in een auto, in een loopauto trappen, de trein heen en weer rijden en de spoorbomen bedienen. Ook hier kunnen zowel de kinderen als de ouders zich verkleden. Onze politiefan wil natuurlijk het politiejasje graag aan!

De verkeerszaal is erg populair

Via een trap, of de lift, aan het einde van de zaal kom je beneden bij de 'kunstzaal'. Hier kun je een tekening met krijt maken, met magneten een kunstwerk maken en puzzelen.

Even creatief bezig zijn

Het laatste deel is Nijntje in Utrecht met het huis van Dick Bruna. Hier hangen de boekjes van Nijntje aan het plafond en is een leeszaal gemaakt.

Even ontspannen met een boekje en denken aan de schrijver en tekenaar van Nijntje...

In vergelijking met de vorige keer, toen het museum op de tijdelijke locatie zat, vonden we dit veel leuker. Sowieso vonden we het een erg leuk museum! Er is voor kinderen ontzettend veel te spelen, maar ook het educatieve element is niet vergeten. Bij elke zaal staat duidelijk wat er te doen en wat je kunt leren of oefenen, zoals bijvoorbeeld bepaalde woorden of zelfs gebarentaal. Er zijn 'oefeningen' met de kleuren, de vormen en sorteren van groot naar klein. De zintuigen worden goed gebruikt met diverse palen waar je kunt ruiken, er is veel te voelen en natuurlijk te zien en soms te horen. Ook goed: op elke verdieping zijn 'ontprikkelplekken', waar je even met een grote knuffel van Nijntje kunt kroelen om tot rust te komen.

Het gereedschap ophangen van groot naar klein

Voor de ouders staan ook op diverse plekken tips aangegeven, zoals bijvoorbeeld waarom samen spelen goed is. Ouders kunnen ook meespelen door mee te verkleden of door, zoals als tip gegeven wordt, samen een kunstwerk te maken. Voor de ouders die echt meer willen leren over Dick Bruna en Nijntje, staan er ook verschillende zuilen met informatie. En ook fijn, voor de kinderen die zo heerlijk aan het spelen zijn dat ze papa/mama/opa/oma vergeten: in elke zaal staan grijze kubussen om op te zitten om toe te kijken hoe de kinderen helemaal in hun spel opgaan!

Voorzieningen zijn ook geen probleem: op elke verdieping zijn toiletten en er zijn ook voedingsruimtes en verschoonplekken voor baby's. Wat wel opvallend is, is dat de museumwinkel in het Centraal Museum aan de overkant is. Het Nijntje museum heeft wel een eigen restaurantje, maar deze hebben we niet bezocht.

Het enige minpunt vinden we misschien de locatie. Vanaf Utrecht Centraal is het nog echt wel een stuk lopen, vanaf Vaartsche Rijn is het oké. De website van het Nijntje museum zelf tipt de bus, maar hier kunnen we niet over oordelen, omdat we hier geen gebruik van hebben gemaakt.

De vraag blijft uiteindelijk voor welke leeftijd het museum het leukst is, zeker als je kijkt naar de prijs (vanaf 2 jaar betaal je €12, onder de 2 is het nog gratis). Op zich is er ook genoeg te doen voor de allerjongsten, maar wij hebben gezien dat ons zoontje dingen nu veel beter mee kreeg dan wanneer hij anderhalf was. Ondanks de prijs zouden wij daarom misschien aanraden om pas met peuters te gaan, maar aan de andere kant: als het toch gratis gaan, waarom niet al eerder gaan? Het zal in ieder geval geen saaie dag worden!