Uit in Nederland: Ballonfiësta Barneveld

Donderdag 27 augustus 2026
 
Al een paar jaar is er bij ons een traditioneel uitje in de laatste week van augustus: Ballonfiësta Barneveld, het grote luchtballonnenevenement. Dit jaar was het even spannend of het door zou gaan, maar gelukkig is er groen licht gegeven!

Ja, we mogen weer!

 
We zorgen dat we op tijd bij de Koewei in Barneveld zijn, waar het evenement plaatsvindt. Om half vijf gaan de kassa’s open, vanaf ongeveer kwart voor zeven kiezen de eerste ballonnen het luchtruim. Best een tijd om tussendoor te vullen, maar gelukkig is er altijd entertainment op het middenveld. Dit jaar is dat in de vorm van bestuurbare vliegtuigjes, die allerlei stunts laten zien. Ook zien we nog paramotors overvliegen en zijn er radiografisch bestuurbare kleine luchtballonnen.

De bestuurbare vliegtuigjes

Eén van de bestuurbare luchtballonnetjes

 
Vanaf ongeveer zes uur komen de auto’s met de luchtballonnen het veld opgereden. Een presentator stelt alle piloten en ballonnen keurig voor, daarna begint het uitladen van de manden en natuurlijk de ballon zelf.

Het uitladen van de manden en ballonnen

Inmiddels hebben we al wel wat kennis over hoe het klaarmaken van de ballon gaat: eerst wordt er met een grote ventilator lucht in de ballon geblazen. Vervolgens wordt die lucht verwarmd met de gasbrander, zodat de ballon uiteindelijk op kan stijgen. Vaak worden de gasbranders van tevoren even getest, wat betekent dat we af en toe grote vlammen omhoog zien gaan.

Nee, het is geen draak, de brander wordt gewoon even getest!

 
Voordat het opstijgen gaat beginnen, wordt er eerst een nieuwe ballon ‘gedoopt’. Ridder Jantje wordt met champagne besprenkeld en daarna mag hij even met warme lucht gevuld worden. De lucht in mag helaas nog niet: daarvoor zijn nog niet alle papieren in orde.

De doop van de nieuwe ballon

Dit is hem: Ridder Jan!

Precies één minuut voor kwart voor zeven komt de eerste ballon los van de grond. Een machtig gezicht om te zien… en dan is dit pas het begin!

Daar gaat de eerste ballon!

 
Eén voor één kiezen de ballonnen het luchtruim. Er zijn ‘gewone’ ballonnen bij, maar ook een aantal bijzondere, zoals Garfield, een kachel, de roze kabouter, een molen en de favoriet van onze zoon: de ‘Kika’-beer!

Eén van de 'gewone' ballonnen

'Baby Lente' kijkt neer op het terrein met de andere ballonnen

Garfield!

Deze kachel was echt heel erg groot!

De favoriete ballon van ons zoontje: de ballon voor Kika!

De molenballon

 
Verder zien we nog het reusachtige Barneveldse kuiken opstijgen…

Deze foto is zonder zoom gemaakt!

 

… en als hoogtepunt The Flying Dutchman, de Vliegende Hollander, een ballon met een breedte van maar liefst 35 meter!

Zou Davy Jones hierin durven te varen?

 
Uiteindelijk gaat het ‘Gouden Ei’ als laatste omhoog. In totaal hebben we 33 ballonnen zien opstijgen.

De laatste ballon die de lucht in gaat

Als alle ballonnen vertrokken zijn, is de avond nog niet ten einde. Er worden nog twee ‘static’ ballonnen opgeblazen: ballonnen die niet de lucht in gaan. Het zijn wel heel bijzondere ballonnen, namelijk een taart van meerdere verdiepingen en de complete Brandenburger Tor. Vooral die laatste is erg indrukwekkend!

De grote taart

De Branderburger Tor als ballon!

Van half negen zijn er op het middenterrein nog allerlei activiteiten, zoals radiografisch bestuurbare kleine luchtballonnen en de mogelijkheid om een echt luchtballon van binnen te bekijken. Om half tien worden dan de voorbereiding voor de Night Glow getroffen, die om tien uur begint. Een aantal ballonnen komt dan terug het veld op en wordt op de maat van de muziek verlicht. We zijn hier een keer bij geweest, maar omdat het zo laat is, slaan we dit jaar over.
 
We hebben wederom genoten van alle luchtballonnen. Het is een prachtig gezicht om die grote ballonnen voor je neus te zien: hoe ze eerst netjes uitgelegd worden, vervolgens een beetje vorm krijgen en daarna vol met warme lucht opstijgen. Zeker de bijzondere ballonnen, zoals de kachel en het piratenschip, maken dit toch een heel speciaal evenement.
 
Op zich is het een uitje dat we aanraden, maar bedenk van tevoren goed wat je met (jongere) kinderen doet. Het evenement vindt natuurlijk al wat later op de avond plaats en het opstijgen van de ballonnen kost tijd (reken op zeker een uur). In het begin zullen ze waarschijnlijk hun ogen uitkijken, maar bij de vijftiende ballon kan het zijn dat hun interesse behoorlijk gezakt is. Een mooie afleiding kan de Ballonbingo zijn: een papier waarop de ballonnen staan en waar je kunt afstrepen welke je gezien hebt. Wij hadden ons zoontje zijn kleine fotocameraatje mee laten nemen, dat was ook een mooie afleiding. Zorg in ieder geval wel voor afleiding, want anders is het een lange zit.
Hou er ook rekening mee dat je op het terrein zelf geen stoeltjes of kleedjes mee mag nemen in verband met de ruimte. Je kunt eventueel ook net iets buiten het veld gaan zitten: dan zie je niet het klaarmaken van de ballonnen, maar je kunt ze wel in de lucht zien.
Wij hebben in ieder geval weer genoten van deze avond en kijken al uit naar volgend jaar!

Tot volgend jaar!

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 7

Vrijdag 31 juli 2026
 
Vandaag is helaas alweer onze laatste dag bij Village de la Guyonnière. Gelukkig hebben we wel beter geslapen: geen onweer en regen meer!
 
We beginnen onze dag als gebruikelijk. Daarna lopen we naar de winkel om alvast broodjes te halen voor de lunch. We zitten vervolgens nog even bij de caravan voor man- en zoonlief naar de tractor gaan en ik naar ‘steps’. Er zijn twaalf steps… en minstens twee keer zoveel deelnemers. Ik heb vroeger heel veel Freestyle Steps gedaan bij een superleuke ‘juf’, waardoor ik best wel wat ervaring heb. Ik ben dus ook benieuwd hoe ingewikkeld deze les zal zijn. Al vrij snel weet ik het antwoord: niet. Het is meer een cardio-sportles met wat springen, squats, boxen en lunges dan dat het echt steppen is. Dat moet ook wel, aangezien de helft geen step heeft. Het is op zich fijn om even lekker te sporten, maar ik vind het jammer dat het zo weinig steppen is. Zeker als ik hoor dat de tractor vanochtend over ons veld gereden heeft!

Even sportief de dag beginnen!

 
Na de sportactiviteit zoek ik mijn man op, die ons zoontje naar de Miniclub gebracht heeft. Met z’n tweeën lopen we naar het grote meer naast de camping, waar we nog niet geweest zijn. Het is even een eindje lopen en een deel van het pad loopt schuin omlaag, dus een goede keuze om hierheen te gaan zonder onze kleine wandelaar.

Het grote meer naast de camping

 
Het meer zelf is best mooi om te zien, maar niet heel erg spectaculair, vinden we. Er zijn wat waterfietsen en er is een soort tunneltje, verder is het gewoon… water.

Best leuk om te zien... water...

 
We wandelen terug naar de caravan en proberen alvast wat dingen op te ruimen, maar dat blijkt nog lastig zo halverwege een dag. Om twaalf uur halen we ons zoontje weer op, die vanochtend een fotocamera gemaakt heeft.

Nog een laatste keer knutselen bij de Miniclub!

 
Bij de caravan lunchen we, waarna we naar Les Achards rijden om daar boodschappen te doen. Hier zijn we de eerste dag ook geweest en deze winkel vonden we prettiger dan die in Brem sur Mer.
 
Met een volle auto rijden we terug naar de camping, waar we snel het zwembad opzoeken. Het is warm, maar wat bewolkter en het waait, waardoor het nog best fris is. Als de zon wat meer doorkomt, zijn we echter blij met de verkoeling!

Als de zon schijnt, is het heerlijk dobberen in de stroomversnelling!

 
Na nog een laatste ijsje en een laatste duik gaan we terug naar de caravan. Mijn man begint met koken, ik neem ons kleine energiebommetje nog even mee naar het podium, waar ‘Just dance’ bezig is. Hij roept vooraf heel hard dat hij niet van dansen houdt, maar als hij het scherm ziet, springt hij maar al te hard mee. Buiten de maat uiteraard en alles behalve de goede passen, maar hij heeft er duidelijk lol in.

Het spettert nog niet helemaal, maar er wordt gedanst!

 
Als we gegeten hebben, lopen we nog een afscheidsrondje over de camping. Onze kleine coureur wil nog even afscheid nemen van ‘zijn’ auto en ‘zijn’ giraffenspringkussen. Helaas is het springkussen erg druk en zijn er wat oudere kinderen die erg wild spelen. Zoonlief wordt er zelfs nog de dupe van: als hij ergens doorheen kruipt, springt er een oudere jongen bovenop het stuk kussen, waardoor ons zoontje helemaal klem komt te zitten. We kunnen hem gelukkig troosten, maar we vinden het jammer dat zijn springkussenavontuur hier zo moet eindigen. Het is wel iets dat ons hier vaker opgevallen is: veel kinderen mogen zonder ouders over de camping rondzwerven en gaan rottigheid uithalen. Natuurlijk begrijpen we dat kinderen vanaf een bepaalde leeftijd niet alleen maar met papa en mama gaan rondlopen, maar het zou fijn zijn als ze dan in ieder geval respect kunnen tonen voor anderen op de camping (manlief kreeg bijvoorbeeld een grote mond van een jongetje dat bij de glijbaan voordrong en verontwaardigd was dat hij daarop werd aangesproken).

De giraf weet het: tijd voor afscheid...

 
Verder hebben we enorm genoten van onze week hier. Het is een mooie camping met zeer ruime plaatsen (al is het nadeel daarvan dat je minder contact hebt met mensen) en een enorm aanbod aan activiteiten. Sowieso is er het grote zwembad, het springkussen en zijn er meerdere speeltuinen, maar ook het aanbod van het animatieteam: elke dag (behalve zaterdag) Miniclub en daarnaast zijn er dagelijks allerlei sport- en spelactiviteiten. En natuurlijk de tractorrit ’s ochtends!

De tractorrit is elke dag weer een hoogtepunt!

 
In de directe omgeving is wel iets minder te beleven. Wil je echt een ‘grotere’ activiteit ondernemen, dan moet je verder rijden. We hebben heel veel reclame gezien voor Puy du Fou, een historisch gethematiseerd park, maar wij zijn hier niet geweest, omdat het gewoon een uur rijden is. Atlantic Toboggan, het waterpark waar we wel geweest zijn, is ook veertig minuten rijden (en die rijtijd absoluut niet waard!). Parc des Dunes valt qua afstand nog wel mee, maar is geen plek waar je een hele dag door kunt brengen. Waarschijnlijk zijn er daarom op de camping ook zoveel activiteiten.

Bij Parc des Dunes kunnen kinderen heerlijk hun energie kwijt, maar geen hele dag.

 
Hoewel we echt genoten hebben, twijfelen we of we hier nog terug zullen komen. Dat heeft vooral met de omgeving te maken: we houden er gewoon van om nieuwe dingen te ontdekken en lekker de natuur in te gaan. Op zich zijn er wandelmogelijkheden in de buurt, maar dan speelt ook de warmte weer mee. Al was het heel fijn dat het ’s ochtends en ’s avonds afkoelde!

Door het weer was dit het grootste deel van de dag het energieniveau!

 
Alles bij elkaar hebben we een prima week gehad, waar we met plezier op terugkijken. Morgen is het echter tijd om verder te gaan: dan rijden we naar onze laatste bestemming, Village Nature Paris.
 
Tot morgen!

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 6

Donderdag 30 juli 2026
 
We hebben een korte nacht achter de rug: rond vier uur begon het te onweren en dat ging tot bijna zes uur door. Toen begon het ook nog eens te regenen, wat in een stacaravan natuurlijk altijd extra hard klinkt en dus voor een wakkere vijfjarige zorgt. Begrijpelijk zitten we niet al te vrolijk aan het ontbijt!
 
We doen het even rustig aan en zorgen dat we iets voor tienen klaar staan voor het ochtendritje op de tractor. Vandaag rijdt hij een andere route dan de vorige keer, wat een leuke afwisseling is.

Weer lekker meerijden op de tractor!

 
Na de tractorrit gaan we richting het podium, waar om half elf een speurtocht begint. We krijgen een kaartje en moeten op zoek naar negen personages uit de film Finding Nemo. Ze zijn, zo wordt ons verteld, verstopt rondom de bar en op het achterterras. We gaan snel zoeken en vinden al vlug Nemo zelf. Ook een aantal anderen zijn gemakkelijk te vinden, terwijl sommige kaartjes goed verstopt zijn. We worden uiteindelijk vijfde (van de acht teams) als we met hulp papa Marlin vinden.

Letterlijk op zoek naar Nemo!

 
Er wordt nog een tweede rondje gestart, waarbij deze keer de kaartjes alleen rondom de bar verstopt zijn. Opnieuw zijn een aantal makkelijk te vinden, terwijl we bij een aantal anderen echt hulp nodig hebben. Ook deze keer worden we vijfde. Het was alles bij elkaar best leuk om even zo bezig te zijn en voor sommige kaartjes moesten we echt moeite doen.
 
Omdat we inmiddels door de warmte van de afgelopen dagen bijna geen water meer hebben om te drinken, lopen we naar het winkeltje. Daar kun je een QR-code kopen voor €6, waarbij je bij een speciale fontein vlakbij het springkussen twintig liter water kunt tappen. Je kunt gewoon je eigen flessen meebrengen, als er maar minimaal één liter in kan. Je kunt ook nog kiezen uit twee soorten water: gewoon of met prik. Heel handig!

Vlakbij het springkussen kun je bij een speciale fontein water tappen

 
Met volle flessen keren we terug naar de caravan, waar we lunchen en daarna even rusten. Rond twee uur gaan we naar het zwembad om af te koelen en uiteraard ook een ijsje te halen. We zwemmen, drogen in de zon weer op, eten ons avondeten bij de caravan en nemen daarna nog een duik. Het is wel goed te merken dat het vandaag iets minder warm is: het wordt al vroeg wat bewolkter en ook waait het wat meer, waardoor het best fris al is, zeker in natte zwemkleding!

Even plonzen nog, maar niet te lang...

 
We gaan snel terug naar de stacaravan, want het is alweer bedtijd voor iemand. Morgen hebben we nog één volle dag hier, daarna reizen we alweer verder naar onze laatste bestemming. We willen dus zeker morgen nog een laatste dag hier genieten, want we vinden het echt een heel fijne camping!
 
Tot morgen! 

Lees verder: Dag 7

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 5

Woensdag 29 juli 2026
 
Net als gisteren belooft vandaag een warme dag te worden. Wij zijn hier op voorbereid: we gaan namelijk vandaag naar een waterpark!
 
Na het gebruikelijke ochtendritueel vertrekken we rond kwart voor tien, aangezien het park pas om half elf open gaat (blijkbaar is dat normaal hier, want dat hebben we bij meer parken en activiteiten gezien). Het is nog even een eindje rijden, vooral omdat we door allerlei dorpjes moeten, waardoor we om half elf bij onze bestemming zijn: Atlantic Toboggan.

Atlantic Toboggan heeft meerdere glijbanen en zwembaden, waarvan ons zoontje met zijn 1.12m de meeste mag doen!

 
Al voor we uitstappen, zien we enorme rijen mensen voor de ingang staan. We hebben van tevoren kaartjes besteld, dus we kunnen in de rij ‘Reservation internet’ gaan staan. Dit gaat niet heel erg vlot, maar uiteindelijk zijn we dan toch aan de beurt. Of althans: de controleur gaat eerst nog met de familie voor ons naar binnen en laat flinke tijd op zich wachten voor hij terugkomt. Als hij eindelijk terugkomt, trekt hij onze geprinte kaartjes uit onze handen en gooit ze weg na ze gescand te hebben. Gelukkig wilden we ze niet bewaren voor het plakboek…

De rij bij aankomst bij het park...

 
Zodra we binnen zijn, zien we meteen rechts een schaduwplek waar we onze handdoeken neerleggen. Manlief gaat gauw de eerste glijbaan doen, waar het nog rustig is. Het is een racer met een matje, maar hij blijkt niet erg snel te zijn: mijn man blijft zelfs even hangen halverwege…

De eerste glijbaan van de dag: de Draguero!

 
We lopen door om een kluisje te regelen, dat ik van tevoren gereserveerd heb. Bij de ‘bank’ moet je een armband ophalen en die kun je gebruiken om je kluisje te openen en dicht te doen. Het werkt in feite hetzelfde als de armbandjes bij Center Parcs.

Het kluisjessysteem werkt hetzelfde als bij Center Parcs

 
Nadat we alle waardevolle spullen opgeborgen hebben en even langs de toiletten zijn gelopen (neus dicht!), gaat mijn man voor de tweede glijbaan: de Kamikaze. Dit is een lange, snelle, steile glijbaan naar beneden, die wel weer leuk schijnt te zijn.

De Kamikaze

 
We worstelen ons door de drukte bij de kluisjes / toiletten en de rij die zich al vormt voor de wildwaterbaan en komen bij het kinderbadje. Dit is heel schattig: kinderen kunnen in een soort loopbootje zitten of op een fiets (of is het een motor?). Ook zijn er twee kleine glijbaantjes, wat sproeiers en emmertjes die vallen.

Dit kinderbadje is wel heel erg leuk!

 
Achter het kinderbad is de glijbaan Boa. Deze lijkt op de glijbaan bij ons op de camping, maar dan langer. Mijn man probeert hem eerst en komt niet vooruit. Ik ga daarna en vind hem oké.

Achter het golfslagbad is de Boa te zien

 
Naast de Boa is nog een brede glijbaan, die mijn man ook snel nog even test. Inmiddels begint het namelijk al flink druk te worden. De rij voor de wildwaterbaan staat inmiddels tot aan het golfslagbad, de andere rijen beginnen allemaal onderaan de trap en zelfs daarbuiten. Voor €20 kun je een ‘fastpass’ kopen, dan ben je sneller aan de beurt. Dit vinden we echter zonde van het geld, aangezien je al een aardig bedrag aan toegang betaalt: €29 per volwassene en €23 voor kinderen vanaf 3 jaar. Daarnaast is hij niet geldig bij alle dertien glijbanen, waaronder de extreem drukke wildwaterbaan.

De rij voor de wildwaterbaan begint boven en gaat helemaal om het golfslagbad heen...

 
Ons zoontje speelt nog even bij het kinderbad, waar een groot toestel met verschillende glijbanen staat. Het nadeel is dat de ingang van alle glijbanen aan de achterkant is. Je moet dus kiezen: of met je kind meelopen naar achteren en kijken of daar alles goed gaat, maar dan kun je hem niet opvangen in het bad… of in het bad wachten, maar dan heb je geen zicht op wat er achter gebeurt. Verder vinden we de uiteinden van de glijbanen ook niet heel handig: je komt in een soort bakje terecht, maar voordat een kind daaruit geklommen is, is het volgende kind al beneden en ontstaan er botsingen. Bovendien is het ook gewoon heel erg druk in het bad.

Het kinderbad (foto 's ochtends bij binnenkomst gemaakt)

De uitglijbakjes zijn niet heel handig...

 
Bij de handdoeken lunchen we, want het is inmiddels al bijna twaalf uur. Daarna gaan we naar het kinderbad met de fietsjes en willen we met z’n allen de brede glijbaan nog doen. Ik word echter vanwege mijn bril geweigerd (dit is blijkbaar een regel bij alle glijbanen in het park en heb ik geluk gehad dat de badmeester bij de Boa niet goed oplette). Zonder bril zie ik echter niks (ik heb ongeveer min acht, min negen, dat wil zeggen dat ik zonder bril het puntje van m’n neus niet eens scherp zie…), dus ik moet terug naar beneden en kan niet glijden.
 
De andere glijbanen zijn inmiddels allemaal zo druk dat we besluiten terug naar de camping te gaan. We vonden het park echt enorm tegenvallen, vooral door de drukte. Natuurlijk snappen we dat het zomervakantie is, maar dit was wel heel extreem. Je kunt eigenlijk nauwelijks iets doen zonder minstens een halfuur in de brandende zon in de rij te staan (geen enkele rij heeft schaduwplekken). Aangezien het glijden maximaal tien seconden duurt, is het gewoon echt enorm zonde van je tijd. Wil je profiteren, dan ontkom je er niet aan zo’n fastpass te kopen, maar twintig euro vinden we echt heel veel geld voor iets sneller kunnen glijden. Bovendien zijn de meeste glijbanen ook niet heel spectaculair en heeft het hele park weinig sfeer. Als we het vergelijken met Parco Cavour in Italië, waar we vorig jaar waren, vonden we dat park honderd keer beter en gezelliger. Het was ruimer, het was leuk aangekleed, het was er schoon (bij de toiletten hier moest je echt je neus dichthouden) en het draaide niet alleen om geld, in tegenstelling tot dit park. Bovendien was daar een bril geen enkel probleem, terwijl je hier met slechte ogen dus gewoon pech hebt. Mocht je het park toch zelf willen ervaren, dan mag dat uiteraard, maar wij raden het heel erg af!
 
Terug op de camping halen we eerst een ijsje om af te koelen na de toch wat lange terugrit. We zitten heerlijk bij de loungebar van het zwembad met een gezellig muziekje op de achtergrond: het voelt meteen anders en veel gezelliger.

Even genieten!

 
Nadat we ons weer even ingesmeerd hebben, melden we ons om drie uur op het voetbalveld voor de waterspelletjes. Het begint een beetje moeizaam, maar uiteindelijk worden er toch twee teams gemaakt en begint er een estafetterace met bekertjes water op het hoofd en een animator met tuinslang ernaast. Daarna wordt de race verplaatst naar de buikglijbaan en wordt er geëindigd met een watergevecht, waarbij natuurlijk vooral de animatoren het doelwit zijn. Zoonlief vermaakt zich heerlijk (terwijl zijn ouders staan te bakken in de zon…) en is eigenlijk niet weg te krijgen.

De animatoren nat spuiten is natuurlijk het leukst!

 
Uiteindelijk gaat hij toch mee naar het zwembad, waar we heerlijk afkoelen. Op de terugweg halen we pizza bij de afhaalbalie van de camping en eten we lekker buiten op ons eigen terras. De pizza’s zijn verrassend lekker, vooral de vegetarische met geitenkaas en honing.

Eet smakelijk!

 
Na het eten douchen we om de beurt even om op te frissen na het vele zwemmen. Vervolgens is het alweer bedtijd voor onze kleine waterrat. Hij is moe, maar door de warmte laat de slaap nog even op zich wachten, wat logisch is. Morgen belooft het gelukkig nog steeds zonnig, maar wel ietsje minder warm te worden.
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 6

Reisverslag zomer 2026: Frankrijk - Village de la Guyonnière dag 4

Dinsdag 28 juli 2026
 
Vandaag belooft een warme dag te worden, daarom willen we er graag van profiteren door naar het strand te gaan. In de buurt zijn verschillende stranden, waarvan een aantal in de welkomstgids van de camping aangeraden worden. Reviews op internet geven echter ook wat andere informatie. Per toeval zijn we een strand tegengekomen in de buurt van Parc des Dunes, waar we gisteren waren, dus daar willen we vandaag heen.
 
Na het gebruikelijke ochtendritueel en wat heisa rondom het autostoeltje van ons zoontje (tijdens de rit naar deze camping had hij iets laten vallen, wat onder zijn stoel terecht gekomen was en de stoel nu klem zette…), rijden we richting Brem sur Mer. Vreemd genoeg stuurt Google ons een andere kant op dan we gisteren reden. Verwachtend dat het een kortere route zal zijn, volgen we het braaf, maar uiteindelijk komen we uit bij een waterzuiveringsbedrijf… Bordjes onderweg zijn niet altijd helemaal duidelijk, maar na lang zoeken komen we dan toch uit bij Plage des Dunes.

Onderweg kwamen we wel, net als gisteren, door dit kleurrijke dorpje

 
Het blijkt een populair surfstrand te zijn met diverse surfscholen die lessen aanbieden. We zien de ene na de andere groep in wetsuits het water ingaan of verzamelen bij de op het droge geplaatste surfplanken.

Het is al druk op het strand, vooral met surfers

Wij zoeken een plekje in het zand om onze spullen neer te leggen en beginnen rustig met wat kanalen graven. Uiteindelijk moet toch de oceaan uitgeprobeerd worden. Een kleine tip: niet doen! Het is net alsof je in een bak met ijsklontjes stapt, zo koud is het water. We proberen nog door te zetten, maar het is echt gewoon te koud.

Het bewijs: we hebben het water geprobeerd!

 
Verderop zijn nog wat ‘eilandjes’ met rotsen en ondiepe poeltjes. Hier zijn veel kleine krabbetjes te zien, waar ook druk op gevist wordt.

Bij deze 'eilandjes' wordt druk gevist op krabbetjes

 
Na lunchtijd houden we het voor gezien. Het water is te koud om te zwemmen, zeker met een kleuter van vijf, en op het zand is het te warm om te zitten. We rijden terug naar de camping, waar we snel het zwembad in duiken, dat gelukkig weer open is na het incident van gisteren.

Dag, strand, het was leuk je gezien te hebben!

 
Rond half drie gaan we terug, aangezien er om drie uur een activiteit is voor de hele familie: De Grote Ontsnapping. Ik ga er samen met ons zoontje heen, waar we als opdracht krijgen een ‘pakketje’ de camping af te smokkelen door een zescijferige code te zoeken. We krijgen een plattegrondje mee, waarop een aantal koffertjes staan. Ik denk – heel dom – dat daar de opdrachten zullen zijn, dus we lopen naar de eerste. Dit blijkt echter de zogenaamde politie te zijn, waardoor we een tijdstraf krijgen. Als tip krijgen we wel om naar de Miniclub te gaan.
 
Zodra onze straftijd voorbij is, doen we dat. Hoe we echter ook zoeken, waar we ook kijken, we zien niks. Op de plattegrond staat nog een drie en een telefoon, een beetje op de plek van de receptie. We proberen het daar, maar de vriendelijke receptioniste weet van niks. Daarom besluiten we maar terug te gaan naar het beginpunt, want op deze manier heb ik er geen zin in om in de hitte met een klein jochie rond te sjouwen. Bij het beginpunt willen ze ons wel een tip geven en verbazingwekkend genoeg wil onze kleine speurder verder. We moeten nog maar eens goed kijken bij de picknicktafel van de Miniclub en goed kijken op de kaart om een cijfer te ontdekken.
 
Op de kaart zien we een 3 en – met moeite – een 8 staan: we moeten naar plekje 38. We lopen snel naar de Miniclub, waar inderdaad onderop de picknicktafel een QR-code geplakt is. Als we die scannen, krijgen we een amateuristisch filmpje te zien met de twee ‘agenten’ die we moeten mijden, waar we natuurlijk al achter waren. We haasten ons naar plekje 38, wat een kampeerplek blijkt te zijn. We kijken overal rondom de plek, maar de plek zelf gaan we natuurlijk niet verder onderzoeken, want daar verblijven mensen. Blijkbaar hadden we dat wel moeten doen, want daar had een sudoku moeten liggen die ons een aanwijzing zou geven voor de tweede plek.
 
Teleurgesteld leveren we de spullen weer in, al vindt zoonlief het wel leuk dat hij het ‘pakketje’ (een kartonnen doosje met steentjes erin) mag houden.
 
Oververhit gaan we terug naar de caravan, waar we snel wat drinken en douchen om wat af te koelen. Na het eten duiken we ook snel het zwembad nog even in, waar het gelukkig al iets rustiger is dan vanmiddag. Ook de avond houden we rustig: even geen minidisco, maar lekker op tijd naar bed om uit te rusten. Morgen gaan we namelijk naar een waterpark, dus daar is wel energie voor nodig!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 5