Uit in Nederland: Wildlands - update Yunka gebied

Woensdag 22 april 2026

In 2021 bezochten we tijdens een vakantie in Drenthe voor het eerst Wildlands Adventure Zoo in Emmen. Sindsdien zijn we er elk jaar geweest, zo ook in 2022, want we vinden het alle drie een prachtige dierentuin. Er zijn veel verschillende dieren te bewonderen en veel speelgelegenheden voor de kinderen (waaronder een grote binnenspeeltuin) en de aankleding is ontzettend mooi. Op 3 april is er een nieuw gebied geopend in het park: Yunka. Tijdens mijn bezoek aan het park vandaag breng ik er graag wat extra tijd door.

De ingang van Yunka

Yunka is onderdeel van Jungola, het jungledeel van het park. Het gebied is te vinden in 'de grote kas' van Rimbula, zoals het genoemd wordt: een enorm overdekt gebied waar ook apen, olifanten en vogels wonen. Yunka is het laatste stukje van deze grote kas, vlak voor je weer naar buiten gaat.

Als je via de klapdeuren binnen bent gekomen, zie je eerst het bord met daarop de inwoners van het gebied: de luiaards, de groene arassari, de keizertamarins, de groene leguaan, de witgezichtsaki's en de montserrattroepiaal. Volgens de website van Wildlands moeten er ook rode tangaren wonen, maar die staan niet op het bord.

De bewoners van Yunka

Yunka is ingericht als een echte jungle. Door het lettertype dat op de borden gebruikt wordt, doet het me ook een beetje aan Sri Lanka denken, waar we in 2017 op vakantie waren. Yunka ziet er wel echt anders uit met de donkerrode rotsen, groene planten en watervallen.

De natuur van Yunka

Ter aankleding is er ook een soort hotel gemaakt, de Arassari Lodge.

Rechts naast deze muur is het 'hotel'

Natuurlijk is het geen echt hotel, maar er is wel een receptie nagemaakt en via het raam kun je genieten van het uitzicht over Rimbula.

De receptie van de lodge met het uitzichtraam

De bewoners van Yunka zijn nog wel een beetje verlegen. De eerste die ik uiteindelijk zie, is één van de twee luiaards, helemaal bovenin de hoogste boom.

Lang leve de zoom van de fotocamera! Deze luiaard hing bijna bij het dak...

Daarna spot ik in een andere boom het vrouwtje van de witgezichtsaki's, samen met een ondeugend jong dat echt niet stil blijft zitten voor de foto!

Het grijze vloerkleedje op de tak is in werkelijkheid het vrouwtje van de witgezichtsaki's. Haar jong verstopt zich elke keer achter de stam...

Dankzij een vrijwilliger van het park vind ik ook de groene leguaan, die op een tak in een hoge boom ligt, wat er vrij oncomfortabel uitziet...

Of dit nu echt lekker hangt...?

Daar vlakbij, in een huisje, is luiaard nummer twee te zien. De vrijwilliger die erbij staat, moet moeite doen de mensen op afstand te houden, want deze meneer (de luiaards schijnen alle twee mannetjes te zijn en hebben de namen Pablo en Otto gekregen) heeft een enorm hoog knuffelgehalte!

Deze zou je toch zo op willen pakken en willen knuffelen?

Ik blijf natuurlijk nog een tijdje kijken bij dit schattige dier, maar daarna loop ik toch verder naar de uitgang van het gebied. Door de klapdeuren kom je nog bij de Yunka Market, waar een soort markt is nagebouwd met fruit, groente en zakken meel/graan.

De Yunka Market

Deze markt is een mooie afsluiting van een goed gethematiseerd gebied. De ingang, het welkomstbord, de lodge, de borden tussendoor... Alles is duidelijk met zorg bedacht en neergezet, zodat het echt een apart stukje van Rimbula is.

Wat borden die in het gebied staan

Qua dieren zijn het natuurlijk de luiaards die de aandacht trekken. De leguaan en de witgezichtsaki's zijn leuk om gezien te hebben, de vogels ben ik niet eens tegengekomen. Wat me wel opviel, was dat de keizertamarins niet in dit gebied te bewonderen waren. Als je Rimbula binnenkomt, zie je hun verblijf, maar in Yunka zelf heb ik ze niet gezien. Wellicht komt dit nog, aangezien ze wel op het bord met de bewoners vermeld staan.

De keizertamarins waren nu helemaal aan het begin van Rimbula te zien

Ik vond het leuk om Yunka bezocht te hebben en het is zeker mooi aangekleed, maar het zal niet de grootste trekpleister van het park worden. Het is een klein gebied in vergelijking met de rest van Rimbula en met bijvoorbeeld de vlindertuin in de eerste kas van Jungola, waardoor het in mijn ogen een beetje achterblijft bij de rest van Rimbula. Het is echter zeker leuk om te bezoeken en absoluut complimenten aan de bedenkers voor de aankleding, maar ik raad gewoon de hele dierentuin aan om te bezoeken en niet speciaal alleen dit gebied. Dat zal natuurlijk ook nooit de bedoeling van Wildlands zijn geweest, het is gewoon een mooi nieuw gedeelte van het park, dat dit jaar zijn tiende verjaardag viert. En eerlijk: hoe kun je een feestje nu beter vieren dan met zo'n schattige luiaard erbij?

Uit in Nederland: overnachten in Efteling Bosrijk - Poorthuys

Donderdag 29 & vrijdag 30 januari 2026
 
Afgelopen juli zijn we met mijn ouders in een huisje van Efteling Bosrijk geweest. We hebben toen erg van het park genoten, alleen zijn we er niet aan toegekomen om het zwembad uit te testen. Nu zijn we met ons eigen gezinnetje (zoontje van bijna 5, papa en ik) terug bij Bosrijk om dat alsnog te doen… en natuurlijk ook om van de Efteling te genieten! 😉

Weer terug bij Efteling Bosrijk!

 
Deze keer verblijven we niet in een huisje, maar in een kamer in het Poorthuys: het grote gebouw dat je ziet als je aankomt bij het park (zie de foto hierboven). We kunnen vanaf vier uur op de kamer, dus genieten we eerst lekker in het park. De donderdag dat we aankomen, is het nog vrij rustig, waardoor we veel attracties kunnen doen. ’s Ochtends ligt er ook nog een beetje sneeuw, wat het park een sprookjesachtig uiterlijk geeft.

Welkom in een licht besneeuwd Efteling park!

De Baron is ook met sneeuw nog te heftig voor mij...

Danse Macabre ziet er toch wat minder eng uit met sneeuw!

 
Sinds afgelopen zomer is er weinig veranderd in de Efteling qua attracties. Tijdens ons verblijf nu is De Vliegende Hollander dicht voor groot onderhoud en is ook al het water weggepompt. Dat levert wel een bijzondere foto op!

Zo zie je De Vliegende Hollander niet snel!

Verder is er nu nog de Winter Efteling, wat inhoudt dat er een 'Warme Winter Weide' is met wat kraampjes met spelletjes en warme drankjes en snacks en er is een fotomogelijkheid bij een arrenslee, op bepaalde tijden met Pardoes of Pardijn erbij. Ook zijn er hier en daar in het park winterse versieringen als kerstbomen, ijspegels aan lantaarns en de paddenstoelen in het Sprookjesbos en heeft Langnek een muts en sjaal gekregen!

Langnek is helemaal klaar voor de winter!

 
's Avonds eten we in het park bij de Kashba, het restaurant vlakbij de Vogelrok. Het is een La Place restaurant, wat te herkennen is aan de opzet van het buffet. Er zijn ook wat vegetarische opties, wij kiezen voor de vegetarische burger met frietjes erbij. Op zich is het oké, maar net zoals de meeste eetmogelijkheden in het park is het eigenlijk het geld niet helemaal waard.
 
Na het eten wandelen we via het speciale looppad terug naar Bosrijk. Dankzij de app weten we dat we kamer 131 hebben. Onder de poort zit een deur, die te openen is met de digitale sleutel uit de app. Je komt dan in een halletje, waar je op een bord kunt zien op welke verdieping je kamer is. 131 is op de derde verdieping. Gelukkig is er een lift!

De ingang naar de kamers van het Poorthuys

 
Op de derde verdieping bevindt 131 zich aan de rechterkant van de lift, aan het einde van een smal gangetje. Met de digitale sleutel uit de app kun je de deur open en dan ben je in de kamer.

Onze kamer - 131

 
Het leuke aan de kamer (vinden wij) is dat er een woongedeelte is en een aparte slaapkamer voor onze kleine Klaas Vaak. In het woongedeelte staan een bankje en een lage tafel, twee stoelen en een dressoir met een koelkastje erin. Verder is er nog een iets grotere kast in de kamer, een soort tafel om iets op en onder te zetten en natuurlijk een bed. Het is een tweepersoonsbed met twee losse matrassen en een soort hekwerk eromheen dat we niet helemaal begrijpen. Misschien dat er ooit gordijnen zijn geweest?

Het woongedeelte van de kamer

Het tweepersoonsbed met de oude gordijnrail? Op de tafel ligt het welkomstpakket dat je krijgt, waarin wat koffiecups, theezakjes, koffiemelk en suiker zitten.

 
De slaapkamer heeft een stapelbed en een kastje om spullen in op te bergen. Ook is er een kinderkapstok in deze kamer. Verder hangt er een plankje met het boekje ‘Lekker slapen met Klaas Vaak’ en vier slaapmutsen, die we nog kennen van de vorige keer.

Het stapelbed in de aparte slaapkamer

Tijd om te gaan slapen met een verhaaltje van Klaas Vaak en een slaapmuts!

Uiteraard is er ook een badkamer in de kamer, met bad en douche, en een apart toilet. In de gang hangt nog een kapstok, die ook erg handig kan zijn om je handdoeken aan op te hangen om te laten drogen! Handdoeken hoef je overigens niet zelf mee te nemen (alleen eventueel voor het zwembad), want per bed ligt er een kleine en grote handdoek klaar.

Het bad met de douche in de badkamer. Shampoo en douchegel is aanwezig.

 
Omdat we nog willen zwemmen, blijven we niet lang op de kamer. Met onze zwemspullen gaan we naar het Badhuys, waarvan de ingang recht tegenover de ingang van het Poorthuys zit. Met behulp van de digitale sleutel kun je naar binnen en kom je bij de kleedhokjes. Er zijn twee familiekleedkamers en een paar hokjes met de mogelijkheid om een baby om te kleden, maar dat zijn er niet veel.

De ingang van het Badhuys

 
Als we omgekleed zijn, komen we bij de kluisjes, die werken met behulp van een muntje van vijftig cent, dat je ook weer terugkrijgt. Van tevoren moet je verplicht douchen: doe je dat niet, word je door de badmeester/-juffrouw teruggestuurd. De douche is geen aanrader, aangezien het water erg koud is…
 
Het zwembad zelf bestaat uit een groot bad met een stroomversnelling en bubbelbank, twee peuterbadjes en een bubbelbad. Boven het grote bad hangt de ‘zandmachine’ van Klaas Vaak, met emmers die je zelf om kunt laten vallen met behulp van hendels. Dit vinden we wel grappig gedaan.

Het grote bad met de 'zandmachine' en stroomversnelling

 
Het zwembad zelf stelt verder niet echt veel voor. Sowieso kun je er niet heel goed zwemmen, omdat het grootste deel stroomversnelling is, maar ook voor kinderen is het niet heel spectaculair. Daar is het bad natuurlijk ook niet voor bedoeld, het is echt alleen even ontspannen na een dag in de Efteling.
 
Nadat we ons weer omgekleed hebben, gaan we terug naar de kamer om lekker te slapen. ’s Ochtends mogen we gebruik maken van het ontbijtbuffet, dat inbegrepen is bij een kamer in het Poorthuys. Dit geldt waarschijnlijk ook voor de gasten van kamers in het Landhuys, aan de andere kant van het park, maar dit durf ik niet te bevestigen, aangezien we daar natuurlijk nog nooit geslapen hebben.

 
Het ontbijtbuffet is echt meer dan prima. Er is een enorme keuze in broodjes en brood, ook glutenvrij, er is fruit en yoghurt (ook lactosevrij), er zijn diverse soorten beleg en koude en warme drankjes en je kunt ook nog kiezen voor een gekookt eitje of roerei, spek en/of een speltpannenkoek.

Het ontbijt is heel erg goed!

 
Het ontbijt is zo goed dat we rond lunchtijd nog niet eens heel veel trek hebben, terwijl we al wel weer veel gedaan hebben in het park. Het is op vrijdag duidelijk wel drukker, zien we aan de wachttijden, maar we hebben tijd genoeg. Gelukkig maar, want precies als we instappen bij Joris en de Draak krijgt hij een technische storing en staan we ruim een halfuur stil…

Pech bij Joris en de Draak...

 
Aan het einde van de dag kijken we nog de fonteinenshow Aquanura, die om kwart over zes gedaan wordt. We vinden hem weer even mooi en betoverend als afgelopen zomer, misschien zelfs nu nog mooier omdat het donker is. Daarna verlaten we het park en wandelen we terug naar Bosrijk om naar de auto te gaan.

Tot ooit, Pagode!

Opnieuw hebben we erg genoten van ons verblijf bij Efteling Bosrijk. Het blijft een leuk park met een leuk thema, wat in alle details terug te vinden is. Zo zijn er bijvoorbeeld lampen in de vorm van zandlopers en zijn de bordjes langs de rand in het restaurant beschilderd met tekeningen van Klaas Vaak. Het thema is ook doorgevoerd in het zwembad, wat we best grappig vonden, maar het zwembad zelf vinden we niet echt een reden om voor Bosrijk te kiezen.

Zelfs de lampen bij de receptie zijn zandlopers!

De met Klaas Vaak beschilderde bordjes in het restaurant

Wat we vooral fijn vinden aan overnachten bij de Efteling, is dat je genoeg tijd hebt om alle attracties in het park te doen en dat je ’s avonds niet in de file hoeft te staan op de parkeerplaats voor je aan de lange rit terug naar huis begint. Voor ons maakt het dan niet uit of je in een kamer in het Poorthuys slaapt of in een huisje, alle twee vonden we leuk. Al vonden we het ontbijtbuffet dat nu inbegrepen was wel erg lekker!

Het ontbijtbuffet was erg goed!

 
Alles bij elkaar sluiten we zeker niet uit dat we hier nog eens terugkomen, maar waar we dan zullen slapen (huisje, Poorthuys of misschien een keer Landhuys)… dat weten we nog niet!
 
Tot het volgende uitje of de volgende vakantie!

Tot de volgende keer, Klaas Vaak en uil Oehoe!

Reisverslag Landal De Lommerbergen 2026 - Dag 3

Zondag 11 januari 2026

Vandaag is alweer onze laatste dag bij Landal De Lommerbergen. Officieel hebben we nog tot en met morgen, maar onder andere vanwege de voorspelde gladheid kiezen we ervoor om vandaag al naar huis te gaan.

Nog even genieten in het park, ook van de prachtige ijspegels aan de daken!

We gaan natuurlijk niet al meteen weg, we willen nog even een paar laatste uren genieten! Dat doen we uiteraard niet met de douche, al krijgen we al handigheid in het doucheputje vermijden en het water binnenboord houden!

Als we allemaal aangekleed zijn, wandelen we naar het Park Plaza. Vandaag slaapt Bollo uit, dus we kunnen meteen door naar het zwembad. Ik doe eerst even een rondje voor foto’s, zodat er zo min mogelijk mensen op komen.

Het is nog rustig om 10 uur!

Na de foto’s is het tijd om te zwemmen! We beginnen bij de duo-racer, die wat problemen heeft met het aftelstoplicht. Hierdoor is mijn tijd van 12.40s de beste tijd van de dag! Papa kan het natuurlijk niet laten om die tijd te verbeteren, al eindigt zijn 06.00s vreemd genoeg niet op het bord. Jammer, hè, papa? :P

Wie is nu het snelst in de duo-racer? ;)

We gaan nog twee keer van de groene glijbaan, plonzen door de golven en kijken naar onze kleine waterrat die in het peuter- en kleuterbad speelt. Als we alles gedaan hebben, inclusief een zeer koud rondje in het buitenbad, kleden we ons om en lopen we terug naar het huisje. Daar lunchen we, waarna het tijd is om in te pakken en te beginnen aan de terugrit.

Nog even een rondje naar het buitenbad... brr!

Op zich vonden we De Lommerbergen een leuk park, vooral voor jongere kinderen. Helaas konden we weinig speeltuinen uitproberen of buitenactiviteiten zien, maar ze zijn er wel en zagen er leuk uit.

Ook met sneeuw zagen de speeltuinen er leuk uit.

Het zwembad is ook helemaal gericht op jongere kinderen. Het peuterbad is schattig met de dieren, het kleuterbad heeft een leuke kinderglijbaan en het zand. Ook de duo-racer en groene glijbaan zijn voor kinderen prima te doen. Het was jammer dat de trechterglijbaan dicht was, maar er kan uiteraard altijd iets kapot gaan.

Het peuterbad zag er wel heel schattig uit!

Wat ook een leuk punt van Landal is, is parkmascotte Bollo. Zo’n beer heeft toch iets knuffeligs en kinderen zijn er dol op. Een slimme zet dus!

Op het park kun je het huisje van Bollo de parkmascotte bekijken.

Van de restaurants hebben we alleen Steaks & Burgers uitgeprobeerd. Het eten was prima, we vonden het alleen jammer dat het lang duurde. De prijzen waren ook nog wel te overzien, zeker in vergelijking met restaurants bij andere parken.

Het eten was op zich prima!

Toch denken we niet dat we snel weer naar een park van Landal zullen gaan. De grauwe huisjes gaven niet echt een welkomstgevoel en ook het Park Plaza miste sfeer. Bovendien vonden we de afwerking en het onderhoud minder. In het Park Plaza zie je de constructie van het dak, waardoor het ons aan een tuincentrum deed denken, en het water van de vissen kwam niet heel schoon over. 

Het plafond is niet heel mooi afgewerkt.

Ook in het huisje hadden we diverse mankementen, waaronder kapotte dingen, loshangende randjes en een slecht doortrekkend toilet. Ook begrepen we de ruimte bovenin het huisje niet goed. De speelkamer was dan wel weer heel leuk.

Dit stukje bovenin het huisje begrepen we niet helemaal... Misschien een zeer grote meterkast?

Mocht je jonge kinderen hebben, dan is dit zeker een leuk park, maar ik zou adviseren goed te kijken hoeveel je ervoor betaalt. Wij hadden een goedkoop weekend en dan neem je de minpunten voor lief, maar in de voorjaarsvakantie betaal je voor hetzelfde huisje ruim twee keer zoveel en dan zeg ik: dat is het het geld niet waard.

Wij hebben in ieder geval geen plannen om binnenkort nog een keer naar Landal te gaan, maar natuurlijk: zeg nooit nooit! ;)

Wie weet tot ooit, Bollo!

Reisverslag Landal De Lommerbergen 2026 - Dag 2

Zaterdag 10 januari 2026

Gisteren zijn we aangekomen bij Landal De Lommerbergen. Vandaag willen we het park verder gaan verkennen en hopen we wat speeltuinen uit te kunnen proberen.

Als we ‘s ochtends wakker wordt, is er echter roet in het eten gegooid, of beter gezegd: sneeuw. Het is niet de 27 centimeter die wij bij ons thuis voor onze kiezen hebben gehad de afgelopen week, maar er ligt wel een laagje. Het wordt dus de vraag of we echt de speeltuinen in kunnen vandaag!

Wakker worden in een witte wereld...

We beginnen eerst met een ontbijtje. Ik schenk netjes melk in voor onze zoon, maar zie even later een plasje melk onderaan de beker liggen. Waarschijnlijk heeft hij tegen zijn beker aangestoten, denk ik. Weer iets later is het plasje nog wat groter, terwijl ik hem niet in de buurt van zijn beker heb gezien. Er blijkt dus een barst in de beker te zitten! Dit is overigens niet het enige mankement bij het serviesgoed: we halen vieze glazen uit de kast en vinden ook nog een bord met brandplekken en barsten… Ook is het plastic handvat van de koffiepadhouder afgebroken. Op zich is de houder nog te gebruiken, maar met het verwijderen van de gebruikte pad, verbrand je je vingers aan het metaal.

Nadat we zonder verder te morsen ontbeten hebben, is het tijd om aan te kleden. Onze kleine waterrat wil in bad, wat prima gaat en waar hij lekker met de badspeeltjes kan spelen. Douchen is… een iets ander verhaal. De douche bevindt zich boven het bad. Op zich hoeft dit geen probleem te zijn, alleen zit hij op de plek waar het bad versmalt en is hij precies boven het doucheputje gemaakt. Hierdoor stap je elke keer op het putdeksel en loopt het bad vol met water. De douche iets schuiner draaien gaat ook niet, want er is maar een heel kort douchedeurtje. Geen succes dus!

Lekker in bad met de aanwezige badspeeltjes!

Rond kwart voor tien beginnen we aan de wandeling naar het Park Plaza. Onderweg is alles wit en bevroren, inclusief een grote regenplas van gisteren. Gelukkig zijn papa’s schoenen waterdicht…

Alles is wit, zelfs de draak van de drakenminigolf!

In het Park Plaza wachten we op Bollo de Beer, die om tien uur een fotomomentje heeft. Hij komt keurig op tijd aangelopen en een medewerker zorgt ervoor dat iedereen netjes in de rij gaat staan, zodat iedereen rustig een foto kan maken. Dat vinden we wel weer goed geregeld.

Op de foto met Bollo de Beer!

Na de foto gaan we naar het zwembad. Het is wel drukker dan gisteren, maar nog steeds zijn er geen lange rijen bij de glijbanen. Helaas is de trechterglijbaan nog steeds dicht. Een badjuffrouw weet te vertellen dat hij kapot is en dat ze geen idee hebben wanneer hij weer gemaakt is. Helaas dus!

Helaas nog geen trechterglijbaan... Dan maar van de duo-racer (de groene baan)!

Onze kleuter speelt een tijd in het peuterbad, waar heel slim wat emmers zijn vastgeknoopt, zodat ze ook echt in het bad blijven. Ook weet mijn man een persoonlijk record te breken op de duo-racer (6.53 seconden…) en sjezen we nog een keer van de groene, dichte glijbaan.

Het peuterbad, versierd met allerlei dieren om mee te spelen (foto op een andere dag gemaakt)

Rond lunchtijd verlaten we het zwembad. Bij de supermarkt halen we een broodje voor de lunch, die we in het huisje opeten. Vervolgens doen we wat spelletjes in het huisje op de speelborden die in de tafels gemaakt zijn. Onze zoon damt voor de eerste keer (en verliest…) en we doen een spelletje Ganzenbord in het Bollo-thema. Die wint hij wel!

In de tafels zijn speelborden. Ze kunnen omgedraaid worden - Mens Erger Je Niet heeft dan een lege achterkant, de achterkant van Ganzenbord is een dambord.

Na een uurtje in het huisje gaan we naar buiten, waar we aan de sporen op het bankje voor het huisje kunnen zien dat we bezoek hebben gehad van de eekhoorn die we eerder vanochtend zagen lopen. We wandelen over de gladde paden en heuvels met sneeuwresten naar de receptie om de kapotte spullen uit het huisje te laten zien en de kapotte rand in de koelkast te melden. De kapotte spullen worden meteen in de prullenbak gegooid en we krijgen iets nieuws mee. Voor de koelkast wordt beloofd iemand te sturen. Later op de avond blijkt dat dit ook inderdaad gebeurd is.

We hebben bezoek gehad!

Van de receptie gaan we terug richting het Park Plaza, maar eerst kijken we nog even bij het grote speelfort. Alles is helaas bevroren en bedekt met een laagje ijs en sneeuw, waardoor we niet echt kunnen spelen. We vinden het wel leuk aangekleed!

Het linkerdeel van het speelfort...

... en het rechterdeel! Hier kom je alleen via de brug vanaf het linkerdeel of via een pontje. Geen van tweeën een aanrader met dit weer! ;)

Terug in het Park Plaza proberen we de binnenspeeltuin uit. Helaas mogen volwassenen niet mee klimmen, wat op zich wel te begrijpen is, maar onze kleine klauterkabouter vermaakt zich uitstekend. Er is een deel voor peuters en een groot deel voor wat oudere kinderen met meerdere glijbanen, doorzichtige buizen om doorheen te klimmen en een kabelbaantje. Alles is ook leuk aangekleed binnen het junglethema, inclusief dino en slang!

De leuk aangeklede binnenspeeltuin

Om half vier zijn we bij het podium voor Koos Live. Er moeten eerst wat liedjes gedanst worden (waarvoor 1 minuut voor het begin alle banken nog weggehaald moeten worden…) en dan gaat de presentatrice kijken of ze Koos kan vinden. Blijkbaar zit Koos goed verstopt, want het duurt een flinke tijd voor het konijn op het podium verschijnt. Hij doet twee liedjes mee, waarna iedereen om de beurt met hem op de foto mag. Voor ons zoontje voelt het als de eerste keer, want hij weet natuurlijk niet meer dat hij als baby van vijf maanden ook met Koos op de foto is geweest!

Poseren met Koos!

We lopen even terug naar het huisje, maar gaan een halfuurtje later ook weer terug voor het voorlezen met Bollo. De beer verschijnt superschattig in pyjama en met Bollo-knuffel op het podium. De presentatrice leest een verhaaltje voor over Bollo die pannenkoeken bakt en geknoei met poedersuiker, maar aan de reacties van de kinderen te merken spreekt het verhaal niet heel erg aan. Bollo heeft een grote versie van het boek bij zich en als het verhaal klaar is, worden de plaatjes getoond. Helaas zitten er kinderen recht voor het boek, waardoor de plaatjes eigenlijk niet te zien zijn.

Bollo is klaar voor het verhaaltje!

Na nog een knuffelmoment met Bollo is het klaar. Wij kijken nog even in de winkel, maar dan gaan we naar het restaurant Steaks & Burgers voor het avondeten. Het restaurant ziet er netjes en overzichtelijk uit en heeft een ruime speelhoek voor kinderen. Ook ligt er een placemat klaar met een setje kleurpotloden.

Het restaurant waar we eten (foto op een ander moment gemaakt)

Het voorgerecht wordt redelijk snel geserveerd, waarna gevraagd wordt of het hoofdgerecht al mag komen. Dit bevestigen we, dus we verwachten dat het er al vrij snel aan zal komen. Veertig minuten later hebben we echter nog steeds niks, terwijl we tafels om ons heen met grote bestellingen al wel hun eten zien krijgen. Pas bijna een uur na binnenkomst krijgen we ons eten. Het smaakt op zich prima, al vinden we het wel jammer dat het geserveerd wordt op een dienblad in plaats van een echt bord.

Het duurt even, maar het eten smaakt prima!

Omwille van de tijd slaan we het dessert over. Bij de kassa merk ik nog voorzichtig op dat we het jammer vonden dat het zo lang duurde voor het hoofdgerecht geserveerd werd. Ik krijg meteen een hele verdediging over me heen met dat er een nieuw systeem is waar nog fouten in zitten… Ja, dat hebben we gemerkt! Natuurlijk kan het gebeuren dat het wat langer duurt, maar dan is het in onze ogen wel zo netjes als er even een excuus voor wordt gemaakt, zeker aangezien we met een jong kind dineren.

Na het eten lopen we terug over de glibberige paden naar ons huisje. Daar gaat ons kleine mannetje lekker naar bed, want hij valt bijna om van de slaap. De buurkinderen duidelijk nog niet, die kunnen we door de muur heen horen roepen, tikken en rennen. Buiten is het verder rustig en koud, wat morgen ook nog zo schijnt te blijven, al is er ook meer kans op zon. Daar kijken we naar uit, want we willen ons verblijf hier graag zonnig afsluiten!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3