Reisverslag Lanzarote 2022: dag 2

Maandag 2 mei
 
Na alle hectiek en stress van gisteren hebben we alle drie op zich goed geslapen. Ons mannetje is ondanks de vermoeiende dag van gisteren vroeg wakker: om half zeven laat hij weten dat hij wel zin heeft om uit bed te komen. Buiten is het dan nog niet heel licht, de zon begint pas net een beetje op te komen.
 
Als hij even op ons bed gespeeld heeft (voorzichtig, want ons bed bestaat uit twee tegen elkaar aangeschoven eenpersoonsbedden), kleden we hem aan. Met behulp van een wandeltuigje zetten we hem op een stoel, zodat hij kan ontbijten. Dit werkt prima, we kunnen alle drie lekker ontbijten. Alle vier moet ik eigenlijk zeggen, want er loopt een mier op tafel…
 
Na het ontbijt laten we even wat uitgebreider aan het thuisfront weten hoe de reis en aankomst waren. Ook ruimen we wat op, aangezien we gisteravond de koffers zo in de woonkamer neergezet hebben en dit best wel wat ruimte in beslag neemt. Omdat we in een voordeelappartement verblijven, is het niet extreem groot: de woonkamer met het keukenblok en een zitgedeelte, een slaapkamer en een badkamer met douchecabine. Wel hebben we een balkon.
Ons mannetje speelt intussen lekker met zijn speeltjes tot hij moe wordt. We leggen hem op bed, waar hij prompt in tranen uitbarst. Na een tijdje valt hij dan toch in slaap.

De woonkamer met het zitgedeelte en rechts (niet zichtbaar) het keukenblok

 
Ik loop snel naar de receptie om te vragen hoe het zit met onze van tevoren geregelde autohuur. Dit is geen probleem, we moeten gewoon om tien uur bij de receptie zijn. Ik ga snel terug, want voor we weer terug moeten zijn, moet ons mannetje nog zijn fruithapje. Hij krijgt een banaan van de boodschappen die ik gisteravond nog snel heb gehaald en smikkelt het met smaak op (en smeert ook nog even twee plakjes over de vloer uit…).
 
Iets voor tienen pakken we onze spullen en gaan we naar de receptie. Een paar minuten later komt de dame van het verhuurbedrijf. We regelen de papieren en ze vertelt ons waar de auto staat. Als alles helemaal rond is, gaan we de auto zoeken. We weten alleen dat hij verderop in de straat staat en dat het een zwarte Seat Ibiza is. Met dank aan de autosleutel kunnen we hem vinden. We proberen eerst het autostoeltje te installeren, wat nog best een klus is. Pas na een flinke tijd proberen zit het vast en kunnen we vertrekken.
 

Onze auto voor de komende vier dagen

Met behulp van Google Maps, aangezien het navigatiesysteem van de auto nog even lastig is, rijden we naar de Lidl om uitgebreider boodschappen te doen. Ons kleine mannetje zit prinsheerlijk in het winkelwagentje en weet de caissière alweer voor zich te winnen met zijn schattigste lachje, net als de Spaanse oudere meneer in de parkeergarage. Het is en blijft een kleine charmeur!
 
Met de boodschappen gaan we terug naar het appartement, waar we lunchen. Vervolgens is het tijd voor een middagdutje. Zodra hij in bed gelegd wordt, begint meneer weer te brullen. Na een tijdje lijkt hij dan toch te accepteren dat hij in een ander bedje ligt en moet gaan slapen, want het wordt langzaam stil.
 
Een ruim uur later wordt hij weer wakker voor zijn fruithapje. Na het hapje besluiten we naar de boulevard van Puerto del Carmen te wandelen. Het is niet heel ver lopen vanaf het appartement, alleen loopt de weg wel schuin af. Nu is dat nog prima, maar we weten dat we straks ook weer terug omhoog mogen!

De straat naar het hotel toe

Bij de boulevard aangekomen, lopen we eerst het strand op, waar we ons kleine mannetje kennis laten maken met de oceaan. Hij vindt het maar niks!
 

"Wat is dat? Ik wil dit niet!"

We zoeken weer droge grond op door bij de vele souvenirwinkeltjes te kijken. Vervolgens gaan we snel terug naar het appartement, aangezien ons mannetje niet goed tegen de hitte lijkt te kunnen. We geven hem snel zijn beker water en hij knapt gelukkig weer op.

De boulevard van Puerto del Carmen met souvenirwinkeltjes en restaurants

 
Als hij genoeg bijgekomen is, trekken we onze zwemkleding aan en gaan we naar de waterspeeltuin. Thuis is ons mannetje een echte waterrat (hij zit op babyzwemles), maar bij de kleinste spettertjes begint hij te huilen. Langzaam begint hij toch een beetje te wennen en uiteindelijk durft hij zelfs iets dichter bij de waterstralen te komen.

Voorzichtig op onderzoek uit...

Na een tijdje gezeten en gespetterd te hebben, lopen we naar de supermarkt van het hotel voor een ijsje. Met het ijsje gaan we terug naar ons appartement, waar we op het balkon genieten van de zon (en het ijsje!). Als mijn man vervolgens aan het eten wil beginnen, ontdekken we dat we geen olie hebben om te bakken, dus gaat hij nog snel naar de supermarkt. Vervolgens kan het koken beginnen! Het is even wennen aan de twee kleine pitten en de beperkte keuze in pannen, maar uiteindelijk staat er een maaltijd op tafel die nog best smaakt ook.
 
Als alles op is, gaan we nog even naar buiten voor een avondwandeling. Bij de supermarkt om de hoek halen we nog wat schoonmaakdoekjes en -spullen, aangezien de mierenplaag in het appartement steeds groter lijkt te worden. We melden het bij de receptie, maar omdat ze moeten sprayen tegen ongedierte, kan dat beter op een ander moment. Na even overlegd te hebben, besluiten we het niet te doen: we weten niet hoe lang de spray blijft hangen en hoe ons kleine mannetje er op reageert.
 
Terug in het appartement is het bedtijd voor ons mannetje. We volgen hetzelfde ritueel als thuis, maar toch is het weer brullen. Na een tijdje overwint de vermoeidheid echter en valt hij in slaap. Wij ruimen intussen het appartement op en vegen even goed, zodat de mieren hopelijk begrijpen dat er hier niets meer te halen valt. Of het gaat helpen? We zullen het zien!

Nog even heerlijk buiten zitten op het balkon met dit uitzicht tot het bedtijd is!

 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Lanzarote 2022: dag 1

Zondag 1 mei

Toen we in februari deze zonvakantie naar Lanzarote boekten, hadden we er heel erg veel zin in. Eindelijk weer lekker even genieten met heerlijk weer na alle ellende van de coronapandemie!
Hoe dichter we bij het vertrek kwamen, hoe meer we er echter tegenop gingen zien. Dit had alles te maken met de vliegreis.
We zouden in eerste instantie met een TUI Dreamliner vliegen. Dertig dagen van tevoren kon je plaatsen reserveren, dus - aangezien we voor het eerst gingen vliegen met een dreumes van dan veertien maanden - reserveerden we de stoelen zodra het kon  (op de minuut!). We hadden bij onze boeking extra betaald voor comfort klas, dus we konden reserveren voor rij 7.

 
De vrijdag, een week voor we vertrokken, kregen we ineens een mail dat onze stoelen om waren gezet naar rij 35. Geen uitleg, niks, alleen een mail met een telefoonnummer voor als je vragen had. Natuurlijk belde ik het nummer en na twintig minuten in de wacht gehangen te hebben, werd er verteld dat zij niet konden kijken waarom deze wisseling gedaan was (ze konden wel zien dat rij 35 toch echt ook nog comfort klas was), maar dat ik het reisbureau moest bellen (ook TUI, net zoals met wie ik gebeld had). Goed, dan bellen naar het reisbureau! De situatie weer uitgelegd en ik zou teruggebeld worden. Dat werd ik ook netjes en er werd mij verteld dat er een ander toestel voor de vlucht gebruikt zou worden. Er zou nog extra gekeken worden of rij 35 echt comfort was.
 
De maandag voor we vertrokken, kregen we een mail dat Wamos Air de vlucht zou uitvoeren (vandaar de plaatswijziging). Diezelfde dag werd ik ook gebeld door het reisbureau: rij 35 was echt comfort klas. Er zou nog geprobeerd worden om ons verder naar voren te plaatsen, maar op dit moment was dat niet mogelijk.
 
De vrijdag voor we vertrokken, kregen we ‘s avonds rond acht uur ineens een mail met dat we dertig euro terug kregen. We vlogen namelijk economy klas in plaats van comfort! Ik heb er niet eens meer over gebeld.
(Vrijdag voor vertrek kregen we trouwens ook een mail over de terugvlucht - die zou ook uitgevoerd worden door Wamos Air. Wordt vervolgd?)
Zaterdag, een dag voor vertrek, werden er ineens nieuwe e-tickets verstuurd en ineens zaten we op rij 17. Alleen… onze gereserveerde broodjes waren van de reservering verdwenen! Omdat we al niet meer konden bellen met TUI, hebben we zondagochtend - de dag van vertrek - er nog over gebeld. Waarschijnlijk zouden we ons geld wel terugkrijgen, werd ons gezegd, maar verder konden ze ook niks zien. Intussen was het ons ook nog niet gelukt om online in te checken. Dit werd verklaard door een sms om half tien ‘s ochtends (iets meer dan vijf uur voor vertrek): de vlucht zou uitgevoerd worden door Euro Atlantic Air! Goed… als we er maar komen?

Het toestel waar we mee vlogen

En toen kon de vakantie toch beginnen! Hoewel… de hobbel Schiphol moest nog genomen worden... We waren van plan kwart voor elf weg te gaan, zodat we om half twaalf op P3 zouden zijn en om twaalf uur in de vertrekhal (drie uur van tevoren). Met een kleintje loopt echter altijd alles uit en dus vertrokken we pas om elf uur. De rit verliep gelukkig zonder problemen, na drie kwartier kwamen we aan bij P3. Meteen bij de ingang stond al een medewerker met de tip om hier de auto uit te laden en dan pas te parkeren. Dit hebben we gedaan: mijn man ging de auto parkeren, terwijl ik met ons kleine mannetje bij de koffers wachtte.
 
Toen de auto geparkeerd was (rij 512…), konden we met de bus naar de vertrekhal. Instappen was even een uitdaging met drie koffers, een buggy en een kleine, maar we wisten veilig de bus in te komen. Uiteraard waren al zitplaatsen al bezet, waardoor we moesten blijven staan met ons mannetje in de draagzak. Even goed vasthouden en na ongeveer tien minuten waren we bij vertrekhal 1 en 2, waar iedereen uit moest stappen. Snel de buggy gereed maken en dan lopen naar vertrekhal 3!
 
Bij de incheckbalie viel de drukte gelukkig mee. Het was niet meer gelukt thuis online in te checken en ook bij de kiosk om zelf in te checken lukte het niet, dus we moesten naar de balie. Daar duurde het even: door al omstandigheden zouden we recht hebben op twee vergoedingsvouchers voor iets te eten of drinken (waarde: 4 euro 95 per voucher, terwijl we meer betaald hadden voor ons broodje...), maar de tweede voucher moest nog van kantoor gehaald worden. We besloten daarom om niet te wachten, maar die ene voucher die er wel was te accepteren.
 
Vervolgens was er nog even gedoe vanwege de drie koffers (“Hebben jullie bagage bijgeboekt voor de baby?” “Nee, er staat in jullie voorwaarden dat je gratis 10 kilo ruimbagage mee mag nemen voor een baby.”), maar dat werd redelijk snel opgelost. De koffers verdwenen uit zicht, wij konden de rij in!
 
Na zo’n vijftien, twintig minuten werd ons verteld dat we in de verkeerde rij stonden. We moesten helemaal terug naar vertrekhal 1 en dan buiten in de rij aansluiten… Waarom was dat niet eerder aangegeven of verteld? Omdat niemand iets gezegd had, gingen wij er gewoon vanuit dat je de bordjes naar de gate moest volgen. Er is nergens gezegd of te zien geweest dat je na het inchecken naar Vertrekhal 1 moest. Minpuntje voor Schiphol!
 
De rest kun je je vast wel voorstellen als je het nieuws een beetje hebt gevolgd: buiten in de rij, terug naar binnen, allerlei paadjes, gelukkig konden we wel met de lift naar boven en toen natuurlijk weer verder met de slingerpaadjes. Om tien voor half drie konden we in een rij voor de controle aansluiten, om half drie zou de gate sluiten…
 
Mijn man is eerst door de controle gegaan, zodat hij kon rennen naar de gate en hopelijk daar nog even wat tijd voor ons regelen. Mijn handbagage moest natuurlijk extra gecontroleerd worden vanwege de babyvoeding: het potje eten moest in een speciale machine om goedgekeurd te worden. Gelukkig bleek er echt vegetarische pasta in te zitten en kon ik met de buggy een sprint gaan trekken naar de gate. We waren er tien over half drie, maar het boarden was pas net begonnen. We hadden het gehaald!
 
We konden meteen door de trap af naar beneden (de laatste hobbel op Schiphol, want er was geen lift in de buurt met de buggy) en daar onze boarding passen laten scannen. De buggy ging in de hoes, werd bij de andere buggy’s gelegd en toen konden we de slurf in.
 
Zodra we aan boord waren, hebben we meteen water gevraagd voor ons mannetje, want we hadden natuurlijk geen tijd gehad om nog iets te drinken of te eten te kopen, laat staan de voucher van de incheck gebruiken. Dit kregen we meteen in de vorm van een flesje water, zodat ons mannetje in ieder geval iets kon drinken.

Wij zitten klaar voor vertrek!

Vervolgens was het onszelf opvouwen in de stoelen. De beenruimte was erg krap (ik ben 1 meter 70...) en we hadden geen netje aan de stoel voor ons om spullen in te doen. Erg onhandig met een kleine! Met een beetje moeite zaten we uiteindelijk alle drie. En toen was het wachten… Natuurlijk begrepen we dat we later zouden vertrekken door de drukte, maar we vertrokken uiteindelijk met een uur vertraging vanaf de gate, ook doordat de deur niet wilde sluiten... Toen was het nog taxiën naar de Polderbaan en pas toen begon de vlucht echt.

Eindelijk onderweg!

De vlucht had goede en slechte dingen. Goed was dat we twee keer gratis service aan boord kregen (de eerste keer een broodje met drinken, de tweede keer een gevulde koek met drinken) en dat ons mannetje het prima deed. Hij vermaakte zich prima met naar buiten kijken en zijn charmes uitproberen op de buurvrouw aan de overkant van het gangpad.
Slecht was dat er nauwelijks beenruimte was, we geen idee hadden hoe lang het nog vliegen was (er waren wel een paar schermen, maar die deden het niet), het verschonen in een toilethokje niet heel fijn was en dat het ruim twintig minuten duurde om het potje babyvoeding op te warmen, aangezien ze geen magnetron hadden... Verder was het toestel van binnen gewoon erg vies: toen we aankwamen, lagen de kruimels al op de grond en tussen de zitting en leuning van mijn stoel zat een vieze tissue. 
 
We landden uiteindelijk om zeven uur plaatselijke tijd, een halfuur later dan gepland. Vrij snel daarna mochten we het vliegtuig uit, de bus in en naar de aankomsthal. Er stonden wat schermen voor coronacontrole, maar er werden slechts twee mensen uitgekozen om hun app te laten zien: de rest mocht zo doorlopen.
 
We waren al gelijk bij de bagagebanden. Onze bagage zou aankomen op band twee, de buggy op band zes. Dit duurde allemaal wel even, vooral de buggy. Hierdoor kwamen we als laatsten bij de bus aan die ons naar het hotel zou brengen. Helemaal achterin wilde iemand nog wel opschuiven, zodat we bij elkaar konden zitten. Ons mannetje viel prompt in slaap (tijdens de vlucht had hij niet geslapen).
 

Het duimpje in de mond en slapen maar!

De bus vertrok vrij snel en na een kwartiertje waren we bij Puerto del Carmen, de plaats waar we zouden verblijven. Na een paar stops kwamen we bij het hotel, Cinco Plazas. Meneer werd weer wakker bij het uitstappen en zette bij het inchecken meteen zijn charmes in om de receptionist helemaal in te pakken. Zou het daardoor zijn dat het babybedje eerder in de kamer was dan wij? Ze wisten namelijk niet dat er een babybedje moest komen, al was dat wel in de reservering gezet. De late checkout die we wilden, die ook in de reservering gezet was, wisten ze wel, maar konden ze pas vrijdag bevestigen.
 
Onze kamer lag aan de zijkant van het complex, op de bovenste verdieping. Om er te komen, moesten we al drie trappen op. Gelukkig waren er drie Britse jongens die ons met de koffers en buggy hielpen sjouwen. Heel erg lief van hen, want anders zou het ons niet gelukt zijn!
 
Toen we boven stonden, bleek dat er geen sleutelkaartje in de envelop zat die we hadden gekregen. Ik ben snel teruggegaan naar de receptie en kreeg alsnog twee sleutelkaartjes.

Links bovenaan deze trap was onze kamer

Inmiddels was het kwart over negen en om tien uur zou de supermarkt naast het hotel sluiten. We hebben snel ons mannetje naar bed gebracht, die het prompt op een brullen zette. Terwijl papa bij hem bleef, ben ik toch maar snel boodschappen gaan doen. Toen ik terug was, brulde hij nog steeds, dus zijn we samen bij hem gebleven tot hij eindelijk sliep. Toen konden wij ook eindelijk bijkomen van de uitputtende dag.
 
Natuurlijk begrijpen we dat er vandaag ook zeker situaties met overmacht waren, maar zo’n bijzonder begin van de vakantie hebben we nog nooit eerder meegemaakt. Vooral het stukje communicatie vanuit TUI is ons erg tegengevallen en weerhoudt ons er nu al van om snel weer voor TUI Fly te kiezen. Maar... hopelijk kunnen we nu eindelijk echt gaan genieten van de vakantie!
 
Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Center Parcs Het Meerdal 2022: dag 3

Zondag 23 januari 2022

Na een onrustige nacht staan we geen van drieën echt lekker op. Ons zoontje gaat na zijn ontbijt dan ook weer terug naar bed, waarna hij nog ruim anderhalfuur slaapt. Wij ontbijten met de afgeleverde broodjes (er zijn croissantjes vandaag!) en uitzicht op de witte herten in de achtertuin en testen dan het bubbelbad uit. Het is even puzzelen met de kranen en knopjes, maar uiteindelijk hebben we bubbels met discoverlichting (een van kleur veranderend lampje in het water). We vinden het wel grappig om even uitgeprobeerd te hebben, maar we vinden het ook een hoop waterverspilling voor een kwartiertje bubbelen.

Goedemorgen vanuit de achtertuin vandaag!

Als ons mannetje zijn fruithapje op heeft, gaan we naar buiten, waar meneer tot onze verbazing nog wat je jengelig blijft (hij is normaal gesproken een baby die buiten heerlijk vindt). We ontdekken waarom: er komen maar liefst twee tandjes door. Dat kan ook zijn onrustige nacht verklaren.

Via de kinderboerderij lopen we naar de Market Dome voor nog wat foto’s. Daarna halen we de zwemspullen op voor nog een laatste snelle duik in Aqua Mundo. Het is in het peuterbadje drukker dan gisteren, maar rond lunchtijd gaan toch veel mensen weg. We dobberen even, wij gaan nog een keer van de wildwaterbaan en door de stroomversnelling en dan kleden we ons weer om.

Diertjes kijken bij de kinderboerderij

Omdat ons mannetje zo ontzettend moe is, annuleren we het midgetgolf dat we gereserveerd hadden. Ook geef ik door dat we eerder uitchecken en dat er dus morgenochtend geen broodjes bezorgd hoeven te worden. Als laatste meld ik de koude slaapkamers. Ik krijg de vraag terug of ik het eerder gemeld heb - nee, daar hebben we niet aan gedacht. Bovendien denken we niet dat het zo snel op te lossen is, aangezien we vermoeden dat het ligt aan het verwarmingssysteem (als het in de woonkamer op temperatuur is, slaat de verwarming af, ook al zijn de slaapkamers nog niet op temperatuur). Er wordt beloofd dat er iemand zal komen kijken als we weg zijn.

Terug wandelen naar het huisje langs het meer

In het huisje beginnen we vervolgens met opruimen en inpakken, terwijl ons mannetje slaapt. Uiteindelijk is ook zijn kamertje aan de beurt: het beddengoed moet ook afgehaald worden. We doen nog snel een fruithapje en laden dan de laatste spullen in de auto. De herten wandelen intussen nog even door onze achtertuin om gedag te zeggen.

"Oh, gaan jullie alweer weg? Leuk dat jullie er waren!"

Rond tien voor vier vertrekken we bij ons huisje. We verlaten het park en rijden via wat binnendoorwegen - die je het idee geven dat je in the middle of nowhere bent - naar de snelweg. Zonder files komen we uiteindelijk rond half zes thuis aan.

We vonden het een leuk weekendje, vooral met Aqua Mundo. Ook fijn dat er weer meer mogelijk is. De koude slaapkamers vonden we wel echt een groot minpunt. Het is een prachtig huisje, van alle luxe voorzien, en dan zijn de slaapkamers niet warm te krijgen? Het is dat we een gratis upgrade hebben gekregen - als we de volle prijs betaald zouden hebben, zouden we echt wel een klacht ingediend hebben.

Is Center Parcs Het Meerdal een aanrader? Ja, zeker: er is genoeg te doen op het park en ook voor kinderen, van heel jong tot wat ouder, zijn er genoeg mogelijkheden. Ook heel fijn dat er een kinderstoel en -bedje aanwezig waren. Qua prijs vinden we het minder aantrekkelijk. Als je geen leuke aanbieding hebt, vinden we het toch erg prijzig, zeker aangezien je voor bijna alle activiteiten (op het zwemmen na) nog extra moet betalen. Of we ooit nog eens terug gaan naar dit park? Wie weet, misschien wel. Maar dan wel in de zomer, als de temperatuur beter is!

Reisverslag Center Parcs Het Meerdal 2022: dag 2

Zaterdag 22 januari 2022

Ondanks de koude slaapkamers heeft iedereen redelijk geslapen. Ons kleine mannetje is zoals gebruikelijk vroeg wakker, maar met een beetje rekken zit hij uiteindelijk ‘pas’ rond kwart over zeven aan het ontbijt. Als hij klaar is, zien we dat ons ontbijt wordt bezorgd: bij onze VIP upgrade hoort namelijk een broodjesbezorgservice.

Nadat wij ook ontbeten hebben, besluiten we ons zoontje nog even terug naar bed te brengen. Net als we hem aan het verschonen zijn, zien we buiten iets wits voorbij schieten. Het blijken witte herten te zijn, die op zoek zijn naar eten. Gelukkig hebben wij ons tasje met broodjes al binnen gehaald!

 

De witte herten op het park

Terwijl ons mannetje slaapt, gaan we om de beurt een stukje hardlopen over het park. Het is er nog rustig, ik kom alleen de herten nog twee keer tegen.

Hallo nog een keer!

Na het hardlopen (en een fruithapje voor meneer) testen we om de beurt de douche, die zelf prima is, maar in de badkamer blijft het fris. Het lijkt wel alsof het dakraam open staat, maar er is geen knop te vinden om dat te controleren. We lunchen vervolgens in het huisje en pakken dan onze spullen in om te gaan zwemmen. Met drie tassen en een gele zwemband wandelen we naar de Market Dome, waar de ingang van Aqua Mundo is. Onze QR-code wordt gescand, ons identiteitsbewijs erbij gecontroleerd en dan hebben we toegang! We parkeren de kinderwagen op de speciale kinderwagenparkeerplaats en gaan daarna het zwembadgedeelte in. Er zijn een aantal speciale kleedhokjes met aankleedkussens voor baby’s, al is nu ook een groot deel afgesloten wegens verbouwing.

Als ons kleine mannetje omgekleed is, moeten we nog even kijken hoe het gaat met het kluisje. Er kan een munt van 1 of 2 euro in (die je netjes terug krijgt), maar we hebben alleen 50 cent. We proberen nog een winkelwagenmuntje, maar helaas lukt die truc niet. Gelukkig kun je bij de badmeesterpost pinnen.

We proppen zoveel mogelijk spullen in het kluisje en gaan dan op zoek naar een stoel om de rest van de spullen neer te leggen. We vinden er eentje bij het peuterbadje, waar langs de kant ook twee boxen staan. Met ons mannetje op de arm lopen we vervolgens eerst een rondje. Behalve het peuterbadje is er een groter bad, een bad met een stroomversnelling en een waterval, een glijbaan en de wildwaterbaan die naar buiten gaat. Allemaal iets te wild voor ons kleintje natuurlijk!

Mijn man test even de wildwaterbaan, waarna we naar het grote bad gaan. De temperatuur is lager dan wat wij gewend zijn bij het babyzwemmen, maar ons mannetje vindt het prima en kijkt z’n ogen uit al dobberend in z’n gele band. In het peuterbadje spettert hij er vrolijk op los en hij gaat zelfs alleen van de glijbaan! Ook een bal van Center Parcs die in het water ligt, vindt hij geweldig.

Heerlijk genieten in het water! (Gezichtje onherkenbaar gemaakt ivm privacy)

Na een ruime drie kwartier zien we dat hij moe begint te worden. We laten hem nog even uit dobberen en gaan hem dan aankleden. We moeten even wachten bij de kleedhokjes, want niet iedereen heeft gezien dat de speciale babyhokjes zijn voor het omkleden van baby’s.

Zo’n tien minuten later zijn we allemaal omgekleed en kunnen we naar de kinderwagen, die er gelukkig nog staat. We kijken nog even in het speelgoedwinkeltje en halen bij de supermarkt nog een paar rollen toiletpapier, aangezien er in het huisje maar 1 rol aanwezig is. Vervolgens gaan we naar huis voor een fruithapje en een lang dutje voor meneer!

Nog even rondkijken in de Market Dome!

Terwijl hij slaapt, bak ik alvast de speciale pannenkoeken voor zijn avondeten en bestellen mijn man en ik eten voor ons bij een pizzeria in de buurt, La Rondine. De bestelling kan alleen telefonisch en er is alleen afhaal mogelijk, geen bezorging (al gingen we hier al niet vanuit door onze huidige verblijfplaats). Mijn man gaat dus niet veel later op weg om het eten op te halen. Volgens Google Maps is het tien minuten rijden. Reken daarbij vijf minuten om naar de auto te lopen, dus dat zou betekenen: in totaal, heen en terug, een ruim halfuur. Hij is echter pas na vijftig minuten terug, omdat er een wegafsluiting was. De pizza’s zijn hierdoor wat kouder, dus gooien we ze nog even een paar minuten in de oven. Daarna smaken ze weer prima. Ons mannetje smult ondertussen van een pannenkoek met banaan en een naturel versie, al landt er van die laatste toch ook veel op de grond…

Eet smakelijk straks!

Normaal gesproken wandelen we na het eten altijd nog even, maar we zijn allemaal zo moe na de dag vol activiteiten dat we het bij nog even spelen houden en dan het bedtijdritueel starten voor ons mannetje. Op zijn slaapkamer is het echter zo koud dat we de verwarming opstoken tot 25 graden. Dit helpt wel iets: de temperatuur in zijn kamer gaat van 15 naar 18 graden!

Na wat gepruttel valt ons mannetje in slaap en kijken wij nog naar Wie is de Mol?, gevolgd door Moltalk. Dan gaan wij ook naar onze Siberische slaapkamer voor de laatste nacht in het huisje.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 3

Reisverslag Center Parcs Het Meerdal 2022: dag 1

Vrijdag 21 januari 2022

Via een niet nader te noemen babywinkel hebben we door verschillende aankopen meerdere kortingsbonnen voor Center Parcs. We besluiten er eentje te gebruiken voor een weekendje weg bij Center Parcs Het Meerdal in America, Limburg, en boeken last minute voor vrijdag tot en met zondag (officieel maandag, maar wegens werk moeten we zondag al terug). De volgende dag - een paar dagen voor ons vertrek - worden we gebeld: omdat het rustig is op het park krijgen we een gratis upgrade naar een vernieuwde VIP cottage. We vragen nog even na of er daar ook een kinderbed en -stoel aanwezig zijn en dit wordt ons beloofd.

Vrijdag vertrekken na nog een gewone werkdag voor mij. We rijden de A2 af en volgen na een tijdje een alternatieve route wegens een grote file bij Eindhoven. Uiteindelijk komen we op een lange provinciale weg vol met rotondes om de paar kilometer. We stoppen nog even kort bij een tankstation, maar dan rijden we door en komen we iets voor vijven bij Het Meerdal aan. Van tevoren hebben we ingecheckt, dus na een korte vraag naar onze naam krijgen we een mapje met de sleutels, de WiFi-code en de pasjes voor het zwembad.

We volgen de pijlen voor route 8, want we hebben huisje 813. Onderweg zien we diverse bouwvakkers: blijkbaar gebruikt Center Parcs deze rustige tijd om huisjes te vernieuwen.

Zonder moeite vinden we huisje 813. We stappen binnen in een kleine entree met spiegel en kapstok en staan dan in de woonkamer met keuken. Het ziet er allemaal netjes uit met een kleedje op de vloer, een tafeltje, een bankstel, een grote TV en natuurlijk de eetkamertafel met vier stoelen eromheen. Tegen de muur staat nog een kastje met wat serviesgoed.

De ingang van het huisje, de eetkamer en keuken

Langs het keukenblok kom je bij de badkamer, die voorzien is van een regendouche, bubbelbad en infraroodsauna. Ernaast is een los toilet en verderop in de gang zijn de twee slaapkamers. Omdat we de VIP upgrade hebben gekregen, zijn de bedden al opgemaakt en liggen er handdoekenpakketten. Ook staat er in 1 slaapkamer een babybedje. Ik zet het snel in elkaar, zodat ons zoontje even veilig kan spelen terwijl wij uitladen. Mijn man brengt vervolgens de auto weg (Center Parcs wil graag dat je je auto zo min mogelijk gebruikt tijdens je verblijf op het park), ik blijf bij ons zoontje en het konijn dat ook mee mocht. Het konijn vindt het nog maar niks, ons zoontje kruipt al vrolijk rond tussen zijn speeltjes.

De badkamer met regendouche, bubbelbad en rechts de infraroodsauna

Al lekker aan het spelen!

Waar ben ik nu weer?

Als mijn man terug is, beginnen we aan het avondeten. Voor vanavond hebben we zelf boodschappen meegenomen in de vorm van soep. Het broodrooster komt ook goed van pas voor nog iets erbij. Nadat we de kinderstoel uit de berging gehaald hebben, kunnen we aan tafel. Ons kleine meneertje vindt het wel prima op zijn grote troon! Fleur, ons konijn, komt ondertussen even haar hokje uit, maar als ze de vreemde omgeving ziet, gaat ze snel weer terug!

Na het eten pakken we ons zoontje goed in met muts en wantjes en wandelen we nog even naar de Market Dome, het centrale deel van het park. Bij de supermarkt, die tot acht uur open is, halen we nog een boodschap. Ook kijken we even verder rond in de Market Dome en bij de speeltuin erachter. Langs het meer gaan we vervolgens terug naar ons huisje, waar we ons zoontje naar bed brengen. We hebben geen commode en de magnetron-oven is even wennen, maar met een beetje puzzelen, passen en meten kan meneer uiteindelijk lekker zijn bedje in. We hopen dat hij goed slaapt, want ondanks ons gestook met de verwarming, is het in de slaapkamers flink koud.

Vogels in de Market Dome (foto op een ander moment gemaakt)

Als ons kleine mannetje op bed ligt, ruimen wij nog even wat op en kunnen wij vervolgens ook ontspannen. Morgen hopen we verder te ontspannen, maar er zal ook wat inspanning zijn: we willen namelijk lekker gaan zwemmen!

Tot morgen!

Lees verder: Dag 2

Reisverslag Limburg 2021: dag 7 en dag 8

Donderdag 19 augustus 2021 en vrijdag 20 augustus 2021

De dag start als gebruikelijk en buiten is er wat bewolking en een niet al te frisse temperatuur. Toch kiezen we ervoor om binnen te ontbijten. Na het ontbijt bespreken we wat we vandaag, onze laatste echte vakantiedag, nog willen doen. Vaak sluiten we onze vakantie af met een spelletje midgetgolf. In Kerkrade zit een glowgolf die ons wel leuk lijkt. Natuurlijk moet je reserveren, maar je kunt op de dag zelf alleen tijdens openingstijden bellen. Tegen die tijd is er alleen nog laat in de middag plaats. Omdat we nog een reservering voor uit eten hebben, kan dat helaas niet doorgaan.

We wandelen nog een rondje over het park, waarbij ons kleine mannetje voor het eerst in de speeltuin ‘speelt’. De grote schommel en het bolle springkussen vindt hij maar wat leuk! Ook maken we de traditionele foto’s van onze reisknuffels. Dan lunchen we buiten op het terras en bespreken verder wat we vanmiddag nog kunnen doen. 

De speeltuin met het bolle springkussen

De andere kant van de speeltuin met de schommel

We besluiten richting Heerlen te gaan. Eerst bezoeken we een wel bekende babywinkel, waar we nog een leuk T-shirtje in de uitverkoop vinden voor ons kleine mannetje. Dan gaan we door naar het centrum. We parkeren bij een winkelcentrum dat van binnen versierd is met grote papegaaien.

De papegaaien in het winkelcentrum

Bij een VVV vragen we een plattegrond en informatie, omdat we gelezen hebben dat er in Heerlen veel muurschilderingen zijn. Aangezien we de muurschilderingen van Belfast altijd heel mooi vinden, zijn we wel benieuwd.

Met behulp van het plattegrondje proberen we de eerste te vinden. Deze moet in de buurt van het Maanplein zijn. Het plein kunnen we vinden en we zien ook een soort grote klok. De muurschildering is even zoeken, maar uiteindelijk vindt mijn man hem. 

Maanplein

De muurschildering

We lopen terug en gaan het echte centrum van de stad in. Er zijn veel bekende winkeltjes en etensgelegenheden. Toch hangt er niet echt een gezellige sfeer en voelt het alsof je zakken ieder moment gerold kunnen worden. Veel panden zien er ook erg armoedig en vervallen uit, wat niet bijdraagt aan de sfeer.

Met behulp van Google Maps, aangezien de plattegrond niet heel duidelijk is, vinden we een monument dat Joodse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog uit Heerlen herdenkt. Het is vlakbij een Joodse begraafplaats, die we verder niet opgaan.

Als we teruglopen, zien we in een zijstraat nog een kleine muurschildering. We maken er een foto van en gaan dan terug naar de parkeergarage. We geloven best dat Heerlen een leuke stad kan zijn, maar helaas voelde het nu niet zo aan.

Muurschildering in het centrum

Terug in het huisje geven we ons kleine mannetje een flesje voor we naar het restaurant lopen voor het avondeten. We hebben gereserveerd bij de Canadian Corner, een naam die ons natuurlijk wel aanspreekt. Ook hebben we op de menukaart veel vegetarische gerechten zien staan.

Het restaurant stelt ons niet teleur: het eten is heerlijk! Het zijn ook echt flinke porties, dus honger lijden hoeft zeker niet! Het is erg druk in het restaurant, wat we begrijpen, maar door de plastic schermen tussen de tafels is het nog steeds coronaproof. Dit restaurant vinden we zeker een enorme aanrader, ook voor vegetariërs en veganisten!

Na nog wat foto’s bij de zijmuur van het restaurant lopen we met zeer volle magen terug naar het park. We wandelen nog even een laatste keer naar het meer en gaan dan via een omweg terug naar het huisje. Daar brengen we ons kleine mannetje naar bed en pakken we alvast wat dingen in.

De Canadian Corner

Morgen zit onze vakantie er helaas alweer op. Aan de ene kant vinden we het fijn om weer naar huis te gaan, aan de andere kant gaan we dit mooie huisje met het bijbehorende uitzicht zeker missen!

Vrijdagochtend worden we wakker van de wekker. We zorgen snel voor ons kleine mannetje en gaan daarna douchen, voor het laatst buiten ontbijten en dan alles inpakken. Hoewel we deze keer niet veel schoon hoeven te maken, zijn we toch pas om kwart voor tien klaar om te vertrekken. We volgen de meute om uit te checken en wachten dan tot we kunnen vertrekken: precies nu iedereen vertrekt, wordt er een drempel aangelegd op de toegangsweg!

Uitchecken bij de receptie

Na even gewacht te hebben, kunnen we toch vertrekken. Het begin van onze terugreis verloopt rustig, pas bij Eindhoven wordt het drukker. We weten een file te ontwijken, maar moeten ook helaas uitwijken naar een andere stopplaats, aangezien alle parkeerplaatsen bij het tankstation na de file bezet zijn. We zien een bordje voor een restaurant en besluiten dat te volgen. Daar aangekomen blijkt echter dat het restaurant gesloten is: er staan roestige olievaten en het onkruid is bijna net zo groot als ons kleine mannetje. Ook staat er nu een Corona testlab.

Omdat het echt flesjestijd is, stoppen we hier toch, maar we maken er geen uitgebreide stop van. Zodra het flesje op is en ons mannetje even gelegen heeft, rijden we verder. Het wordt nu steeds drukker op de weg en af en toe moeten we even iets langzamer rijden. Uiteindelijk zijn we rond half één weer thuis.

Hoewel het een heel andere vakantie dan anders is geweest, hebben we wel echt genoten. Beide bestemmingen zijn ons goed bevallen, al hadden ze allebei ook hun nadelen. In Drenthe vonden we het huisje minder, maar het centrale deel van het park was erg leuk. Bovendien waren er in de buurt veel mogelijkheden om dingen te zien. In Limburg vonden we het huisje (nummer 163) en het park erg mooi, maar was er in de omgeving gewoon minder te doen, zeker met een baby. Onze echte aanraders van deze vakantie zijn Wildlands in Emmen (Drenthe) en Mergelrijk in Valkenburg (Limburg). En qua eten natuurlijk El Castillo in Valkenburg en de Canadian Corner in Brunssum!

Natuurlijk hopen we nog steeds dat we ooit weer ongehinderd en onbezorgd de wereld over kunnen reizen, maar tot die tijd is Nederland een prima alternatief!

Reisverslag Limburg 2021: dag 6

Woensdag 18 augustus 2021

De dag begint wisselvallig qua weer: als we wakker worden is het droog, maar iets later barst er toch een flinke bui los. De temperatuur is gelukkig wel iets hoger dan gisteren, want toen vonden we het echt erg fris.

Na de gebruikelijke ochtendrituelen maken we ons klaar voor ons bezoek aan GaiaZoo. Onze reservering is om tien uur en deze keer willen we echt op tijd zijn. Het is een kwartiertje rijden, maar voor de zekerheid vertrekken we al iets over half tien. Onderweg komen we langs een internationale school en langs het hoofdkwartier van de NATO. Dit laatste doet ons begrijpen waarom er hier een internationale school is.

We hebben geen files, opstopping of honderden rotondes onderweg, dus we zijn keurig om kwart voor tien al bij de dierentuin. Het spettert af en toe een beetje, dus doen we toch de regenhoes maar over de kinderwagen.

Vanaf de parkeerplaats lopen we naar de ingang, waar onze e-tickets gecontroleerd worden. We krijgen een uitrijkaart voor het parkeerterrein en mogen een plattegrond pakken. Dan mogen we het park in.

Het eerste stuk is vooral wandelen door groen gebied. Op één punt zijn grote dierenfoto’s opgehangen, waar je bij kunt poseren. Uiteindelijk komen we bij de eerste dieren van het Taiga-gebied: de kamelen. Hier is een overdekt stukje bij, wat goed uitkomt: het begint net wat harder te regenen en ons kleine mannetje moet zijn hapje.

Wandelen naar de eerste dieren

Vanaf de kamelen lopen we door naar de vlakte met de przewalskipaarden en het verblijf van de Europese nerts. Deze laatste kunnen we echter niet ontdekken. We lopen door en komen bij de otters, altijd favoriete dieren van ons. Het is echter zo druk dat een foto maken moeilijk is zonder de anderhalve meter regel te overtreden.

De otters zijn lekker aan het spelen

Het pad gaat verder langs het verblijf van de muntjak en de rode panda. Het kost enig speurwerk om de rode panda’s te vinden, de muntjakken zijn makkelijker te zien.

Via het Limburghuis met vuursalamanders (voor de Frozen 2 kijkers: Bruni, dat schattige blauwpaarse beestje, is een vuursalamander) komen we bij het middendeel van de dierentuin met de kinderboerderij. Hiervandaan kunnen we naar de verschillende delen van het park, elk met hun eigen thema: de Taiga, de Savanna en het Rainforest. Eerst kijken we echter nog even bij de Vlaamse reuzen, die drie schattige kleintjes hebben.

'Bruni'

Mama of papa met twee van de drie kleintjes

We lopen verder langs de dwergnijlpaarden en komen uit bij het punt waar we moeten kiezen tussen het Rainforest en de Savanna. De aanbevolen route zegt dat we naar het Rainforest moeten gaan, dus dat doen we. Hier zien we de bongo en de indrukwekkende gorilla’s.

De dwergnijlpaarden

Voor de foto van de gorilla toch even de zoom gebruiken van de camera!

Vanuit het gorillaverblijf komen we langs de penseelzwijnen en diverse andere apen. Het Doodshoofdapenbos is nog niet open, maar aangezien het om elf uur open gaat en het bijna elf uur is, wachten we even. Kinderwagens mogen niet mee naar binnen, dus gaan we om de beurt. We vinden het erg leuk om de loslopende aapjes te zien springen en spelen, al vormt het wel een uitdaging voor een goede foto!

Doodshoofdaapje in het bos

Langs nog meer apenverblijven komen we bij de Pampa Lodge, een klein restaurantje met uitzicht op de vicuña’s. Ook zijn er toiletten bij, alleen zijn de heren en dames niet gescheiden. Er blijken ook toiletten te zijn voor mindervaliden, maar dit staat niet aangegeven. We kunnen ook geen verschoonmogelijkheid vinden, dus krijgt ons mannetje een schone luier op een bankje naast een klein haardvuurtje achter het restaurantje. Deze plek scoort dus weer hoog in de top tien van vreemdste verschoonplekken!

Je moet toch ergens verschonen!

Na een flesje en een boterham voor onszelf, ontvluchten we het drukke terrasje waar duidelijk niet aan anderhalve meter afstand wordt gedacht. Langs de tapir en de beverratten komen we bij het verblijf van de boshond, die zich lekker verstopt houdt in het bos. Daarna zien we het bordje dat we nu alle dieren gezien hebben. Misschien toch een tip voor het park om de route iets duidelijker aan te geven, want we hebben zeker niet alle dieren gezien!

We staan weer op het plein bij de speeltuin en gaan richting de Savanna. Meteen zien we de leeuwen, die net iets te eten hebben gekregen. Hierdoor zijn ze wat actiever en één leeuwin loopt zelfs vlak langs het glas.

Nala aan de wandel

Aan de overkant van de leeuwen hebben de stokstaartjes hun verblijf, dat ze delen met een stekelvarken.

"Tsja, als ik zo kijk naar de lucht, zou het kunnen gaan regenen, maar het zou ook niet kunnen gaan regenen..."

Via het verblijf van de Afrikaanse wilde honden, die lekker liggen te slapen onder een rots, komen we bij de grote savanne. Hier zien we giraffen, springbokken, kudu’s en struisvogels. Een ander savannedeel wordt bewoond door neushoorns en zebra’s. Iets verderop zien we de vele flamingo’s. Een klein flamingootje wordt net gevoed door zijn moeder, wat bijzonder is om te zien. Flamingo’s blijken kopvoeders te zijn, wat betekent dat moeder haar jong via de snavel kan voeden.

Even kijken bij de giraffen!

Voedingstijd bij de flamingo's!

We zijn alweer bij het einde van de Savanna en gaan door naar DinoDome, een grote overdekte speeltuin. Hier is ons mannetje echt nog iets te klein voor, dus pauzeren we even op het terras van het restaurant vlakbij om te kijken welke dieren we nog moeten zijn. Dat blijkt een deel van de Taiga te zijn, dus gaan we naar het voorste deel van het park. We beginnen bij Parkieten Paradijs, waar verschillende gekleurde vogels te zien zijn.

Parkieten Paradijs

Na de parkieten komen we bij de wasberen en het stinkdier. Hier blijven we iets langer staan, want we vinden de wasberen erg schattige diertjes.

De wasberen in hun verblijf

Aan de overkant van de wasberen is het verblijf van de wolven. Iets verderop zijn deze dieren inderdaad te zien.

Een van de wolven

Vervolgens gaan we op zoek naar de lynx en de bever, maar we vinden ze helaas niet. De veelvraat vinden we na enig speurwerk wel en de rendieren zijn helemaal gemakkelijk om te zien.

De rendieren

Aan de andere kant van het lynxen verblijf hebben we meer geluk: in de verte zien we een oortje bewegen. Vanaf het panoramaterras zijn ze zelfs bijna helemaal te zien.

De lynxen

We zijn daarna weer terug op het plein van de kinderboerderij en overleggen even wat we nog willen zien. We ontdekken dat we de grootoorvossen nog niet gezien hebben op de Savanna, dus lopen we daarheen. De dieren zijn buiten, maar je moet niet met je ogen knipperen: ze zijn flink aan het rennen en verdwijnen zo weer tussen de struiken.

Grootoorvos

Vanaf de grootoorvossen gaan we terug naar de Congo Volière, waar we nog wat vogels zien. Ook zien we de dwergnijlpaarden en de gorilla’s nog een keer, net als de andere apen van het Rainforest. Ik loop nog een snel rondje door het Doodshoofdapenbos en spot nog een babyaapje.

Doodshoofdaapjes met kleintje

Via een zijpad komen we bij het verblijf van de reuzenmiereneter, die we nog niet eerder gezien hadden. We vinden het een bijzonder dier met zijn lange snuit en volle staart.

Reuzenmiereneter

We lopen nog door de Puna Volière met onder andere rode ibissen en komen dan bij het Tapir Terrarium, waar onder meer kleine kikkers te zien zijn. Langs de boshond, die we in een flits voorbij zien komen, lopen we terug naar het plein met de kinderboerderij.

Ons plan is om bij de uitgang nog een ijsje te halen en even in de winkel te kijken. Het ijsje gaat echter niet door, want de kassa is net vastgelopen en je kunt alleen maar gepast contant betalen. We lopen dus door naar de souvenirwinkel, waar volgens de regels maar 1 persoon per gezelschap tegelijk naar binnen mag (kinderen jonger dan 13 uitgezonderd). Wij gaan dus netjes om de beurt, maar verder lijkt niemand zich aan deze regel te houden.

Na de winkel lopen we terug naar de parkeerplaats en rijden we weer naar ons huisje. Daar doen we even lekker rustig aan, want we hebben weer veel gelopen vandaag. We vonden GaiaZoo best een leuke dierentuin, maar het park heeft toch ook wel wat mindere kanten. De route staat bijvoorbeeld slecht aangegeven en er zijn best wat zijpaden, waardoor je gemakkelijk dieren mist. Ook zijn de voorzieningen niet overal heel goed. Het park doet wel zijn uiterste best om de Coronaregels na te leven met veel borden en stickers; helaas houden de bezoekers zich echter slecht aan deze regels en is er weinig handhaving op. Na ons dagje er vandaag hebben we dan ook zoiets van: we hoeven niet perse nog eens terug naar deze dierentuin. De afstand speelt natuurlijk ook een beetje mee, al hebben we wel dierentuinen in het noorden van het land (Aquazoo Leeuwarden, Wildlands Emmen) die we wel de lange reistijd waard vinden. Kortom: een leuke dierentuin voor even een dagje uit, maar je hoeft er wat ons betreft niet speciaal naartoe te rijden.

Tot morgen!

Lees verder: Dag 7 en dag 8